Als laatste wou ik nog graag een oostroute maken en dat leidt tot de grensstad Vila Real de Santo Antonio , waar je de oversteek naar Spanje kan maken met een ferryboot .

Via de N125 , de traditionele oost-west verbinding voor de autostrade A22, is het makkelijk rijden maar een paar stukken , zoals de eerste 8 km vanuit Faro , zijn voor een verwende wielertoerist wat druk , zoals trouwens alle uitritten uit Faro . daarover heb ik me eens met een lieve dame van het plaatselijk toerisme bureau onderhouden en samen met mijn ervaringen tot dan toe  een rustig alternatief voor gevonden .

Onderweg , het was zondag  , kom ik toch wat plaatselijke wielertoeristen tegen , meestal oudere . Tussen Olhao en Vila Real is de weg licht golvend tot vlak en over een 40-tal km rustig  . bij het naderen van Vila Real zijn zelfs moderne fietspaden aangelegd  Vila Real is een mooi stadje met een totaal verkeersvrij centrum waar het heerlijk flaneren is ; daarbij is het erg eenvoudig van structuur met een blokstructuur op zijn amerikaans : allemaal haakse wegen maar wel met de zuiderse charme en met zoveel eet- en dranketablisementen , zelfs met Nederlandse verbruikskaart , dat de keuze moeilijk wordt .

Ik ga dan eens de oversteekplaats over de Guadiana rivier verkennen en vind daar het einde (of alternatief begin, zoals je wil ) van de Ecovia  waarmee kennis gemaakt in deel 3 . Begin en einde zijn dus klaar en vanuit Vila Real ligt een 5-tal km degelijke route tot Monte Gordo , die ik zou volgen na mijn copieus middagmaal .

Bedoeling was de terugweg langs meer landelijke wegen te verkennen  en tot Tavira bleek dat niet zo makkelijk ; dat wordt iets voor een volgende keer .

Tavira is een heel mooi stadje en wordt als bezienswaardig aangeprezen en dat is terecht

Vorig jaar ben ik daar naar de aankomst van de tijdrit van de Ronde van Algarve gaan kijken en heb ik een babbeltje met Mc Ewen gehad na zijn aankomst , fijne man !!!

Vanuit Tavira is de kaart wat duidelijker en heel verlaten wegen leiden over Moncarapacho naar Estoi en dan makkelijk langs Conceiçao naar Faro . dit zou een rit van ca 100 km zijn en vrij makkelijk , iets om mee te beginnen . verdere mogelijkheid zou zijn met de trein naar Vila Real en dan dieper het binnenland op de terugweg met wat meer heuvelachtig terrein  .

Bij 4 ritten heb ik het gehouden , had nog wel wat meer in mijn hoofd , zoals bvb de klim naar Monchique , het hoogste punt , 750 m , dat ook steeds door de Ronde van Algarve wordt aangedaan  , en dat staat zeker op program een volgende keer ; is niet zo moeilijk een rit daarover zonder eerdere verkenning te maken .

Als besluit wil ik het volgende nalaten : een echte fietsinfrastructuur moet je in Algarve (en ook de rest van Portugal) niet zoeken . als je alles kant en klaar wil moet je naar Mallorca . Maar wie wat zin voor avontuur en nieuwe ontdekkingen heeft die wordt daar extra bediend ook met hulp van een erg vriendelijke bevolking en aan ondermaatse prijzen voor drank en eten .