|
Liefde en erkenning
Het probleem van sommige mensen is dat ze zo afhankelijk zijn van de liefde
van iemand anders en ook van de appreciatie en de erkenning dat ze er steeds naar op
zoek zijn. Ze gaan in alle omstandigheden en op alle vlakken alles doen om geliefd en
op prijs gesteld te worden. Met als resultaat dat ze altijd tegemoet willen komen aan de
verlangens van anderen. Bij alles wat ze doen, vragen ze zich af 'hoe moet ik mij
gedragen opdat men mij graag zou hebben?'. De behoefte aan affectie is zo groot dat ze
er constant naar op zoek zijn.
Het voordeel van dat gedrag is dat men naar anderen kan luisteren, dat men veel
empathie aan de dag kan leggen. Dat is een mooie eigenschap en de bewuste
personen slagen er dan ook in om mensen van hen te laten houden.
Nood aan affectie
En toch is dat soort gedrag hoogst problematisch. Als men steeds oor en oog heeft voor
wat anderen willen en dat voorop te stellen als belangrijkste levensdoel dan heeft men
op de duur geen oor en oog meer voor de eigen verlangens.
Een voorbeeld. Juliane bleef vrijgezel omat haar moeder haar dochter bij zich wilde
houden. Ze stelt zich systematisch ten dienste van haar broers en zusters, ze is nu
eenmaal 'zo lief'. En 'zo gedienstig'. En bovendien is ze altijd beschikbaar. Juliane weet
niet meer wat haar eigen wensen en verlangens zijn. Ze heeft haar leven als vrouw aan
de kant geschoven. Ze was nooit verloofd en ze had nooit verhuisplannen.
Niet iedereen gaat zo ver als Juliane. Maar soms moet men ver gaan om uiteindelijk te
reageren en te beseffen dat het om pathologisch gedrag gaat.
Onvermijdelijke valstrik
Maar de eigen verlangens zijn niet makkelijk te vergeten. Gelukkig maar. Als men te veel
afhangt van de wensen van anderen stel je op een dag vast dat je boos bent op al die
mensen die zoveel van je verlangen, heel boos. Maar die woede is niet meer dan een
noodkreet om hulp, het zijn uw eigen verlangens die van zich laten horen. Zo kan het
gebeuren dat u kwaad bent op alle mensen om u heen. De waarheid is dat ze zoveel
van u vragen omdat u er altijd voor hen bent en niet omdat ze u uw eigen verlangens
niet gunnen. Dat de situatie is zoals ze is, daar hebt u zelf voor gezorgd.
Twee reacties zijn in dit geval aangewezen. De eerste is uiteraard dat u zichzelf net zo
goed behandelt als andere mensen. Luisteren naar uw eigen verlangens en wensen.
Het is niet makkelijk omdat u gewend bent om naar anderen te luisteren. Het vraagt tijd,
maar van zodra u zich bewust bent van uw eigen verlangens en van het feit dat u ze
verwaarloosde, zult u er beetje bij beetje naar leren luisteren.
Een tweede reactie is even evident: het kenbaar maken van uw eigen verlangens. Soms
is dat helemaal niet moeilijk, vooral niet als ze niet tegenstrijdig zijn met de verlangens
van anderen. Het is alvast een stap in de goede richting. Echte bevrijding komt er pas
wanneer u in staat bent om naar uw eigen wensen te luisteren en ook naar die van
anderen om daarna te beslissen dat uw eigen wil prioritair is.
Dat is wat Juliane deed. Ze ging op vakantie op een ogenblik dat haar familie van plan
was om Juliane als kinderoppas in te schakelen en daarna huurde ze een flat om haar
eigen leven te gaan leiden. Op de leeftijd van 38 jaar, niets te vroeg dus!
| 
