Hallo bloggertjes,

Jij bent niet volmaakt?
DAT IS PERFECT!

"Ik hou niet meer van hem", zei ze, "de liefde is dood". En ze schrok van haar eigen woorden. Hij zei "Hij zei "Als je weggaat, sterf ik. Want waarvoor denk je dat ik leef en werk? Voor jou en de kinderen. Niets anders". Na 24 sessies bij de terapeut hadden ze beslist uit elkaar te gaan
25 jaar samen. Ooit was hij verliefd geworden op haar omdat ze zo'anders was'. Ze zag niet zo nauw.Maar net dat was zo charmant aan haar. Ze was een beetje 'wild', kon een auto uit elkaar halen en terug ineensteken. En voor haar was hij grappig. Hij wist bovendien wat hij wilde. Maar vooral deelden ze een droom.

Voor dromers is er weinig ruimte in deze wereld. En dus was hij -om tegemoet te komen aan de noden van een een groot gezin - zakenman geworden. Zij moest 'het wilde' in haar inruilen voor de sleur van het huishouden, maar 'het' weigerde zich aan te passen. Hij probeerde de droom in hem te verdrinken met whisky. Maar dromen kunnen zwemmen.
Dus koesterde hiij zijn verloren droom in een klein achterkamertje waar hij, weg van de eisen van de job en het gezin, fantasy boeken schreef.
Zij liet de was en de poets voor wat die was, en droomde weg in wilde verhalen van romantische schrijvers. Het wilde in haar, dat hem ooit zo aangetrokken had, 'weigerde' te poetsen. Hij vond dat nu storend. De drank waarmee hij zijn dromen onderdrukte, bedreigde de relatie met haar en de kinderen.

Hij schreef. Zij las. Twee werelden met slechts een muur die hen van mekaar scheidde. Ze leefden naast elkaar. Ongewild onthielden ze elkaar waar ze het meeste naar verlangden. De ooit zo sympathieke onvolmaaktheden in de ander waren verworden tot onderwerp van therapie en aanleiding tot scheiding.

In onze onvolmaaktheid zit de belofte van onze perfectie verborgen. Wellicht is de liefde de sleutel waarmee we de onvolmaaktheid in de ander kunnen transformeren tot perfectie.

Maar welke liefde overleeft de eisen van deze tijd???


groetjes,
floeremutske