Onze familie komt uit de vallei van Barcelonnette, gelegen in Frankrijk. Wij stammen af uit het nakomelingschap van Pascal Bellon, geboren te Fours c.a. 1710. In de tweede helft van de 18 de eeuw emigreerde Sebastiaen Bellon naar Vlaanderen. Hij huwde er in Wetteren op 10 november 1778 met Joanna Philippa Van der Linden. Hun afstammelingen vertakten zich voornamelijk in de Rupelstreek, de Denderstreek en Antwerpen.
In deze kolom
Inhoud blog. Familieschenking. Drie Stamvaders. Oog hebben voor... Fotos uit de streek van Barcelonnette. Wat afleiding. Het Bellonneke. Tips om te beleven. Over stambomen
In het jaar 1978 schonk onze familie een glasraam voor het kerkje te Fours ter vrome nagedachtenis aan Sebastiaen Bellon (1751-1825). Het is een werk van Ivo Bakelants uit Deurne en stelt de H.Sebastiaen voor. Links onder het wapenschild van het graafschap Vlaanderen, rechts onder dat van Barcelonnette.
Herdenkingspenning geschonken aan de gemeente Barcelonette. Op de achterkant stond te lezen:
Rika De Backer Minister van Nederlandse Cultuur aan de Heer Burgemeester van Barcelonnette t.g.v de reis van de familie Bellon 1978
De eer voor dit alles komt toe aan Frans Bellon uit Deurne. Jaren besteedde hij aan de opmaak van de stamboom, en ging daarvoor naar de vallei van Barcelonnette. Het resultaat was ernaar ! Hij gaf voor het eerst" Het Bellonneke" uit in mei 1976 en is de promotor van de familievereniging. Tot op de dag van vandaag graaft hij verder naar familie en verwanten. Reden waarom wij zijn werk, voor een groot stuk, in de kijker willen brengen .
Drie stamvaders
Tak Boom Willem Bellon Boom °7 november 1859 +30 maart 1937
Tak Antwerpen Pieter Frans Bellon ° te Boom 22 juni 1864 + 25 augustus 1930 Deurne
Tak Aalst Leopold Bellon ° Gent 6 december 1873 + Aalst24 oktober 1949.
Een mens behoeft eerst voeding wil hij aan zijn welvaart werken.
ex:www.liguecardiologique.be
Foto's uit de streek van Barcelonnette
Het kerkje te les Agneliers
Col d'Alos
De Saint Laurent te Fours
Op het kerkhof van Fours verschillende graven van Bellons. In het hartje de naan van enerzijds Appolonie en anderzijds deze van Adrien Bellon
Saint Louis, ooit de parochiekerk van les Bellons in Bayasse
Typische houten daken
Detail olieverfportret van Jean-Baptiste Bellon (ca 1835) in de kapel Notre -Dame- de-la- Lumière in het gehucht les Longs in Fours. Opmerking:De neus een erfelijk trekje bij de familie Bellon.
Zelfs wijn draagt onze naam ! Is bij ons niet te koop.
De rue Bellon te Barcelonnette
Ook in de Grote Oorlog sneuvelden enkele Bellons uit Barcelonnette
U mag een stevige brok geschiedenis verwachten, streekgebonden foto's, levenswijzen en harde realiteit. Van onze verre voorouders tot onze overgrootouders en grootouders.
Welkom op onze
familiewebsite
Voor elk wat wils
Wij proberen het mooi en geschiedkundig voor te stellen, niet overhaast; eerder als 't past. Met wegwijzers naar familie gebonden histories en plaatsen Snuffelen in onze familiedoos, zoals ooit op de zolder, waar elkeen toch wat moet vinden.Hier vind je de inhouden van onze blogs en de geschiedenis van de oude generatie.
En altijd
bedankt voor uw bezoek
Voor de toekomst
Ook ere aan diegenen die de vereniging gestalte gaven. Een ruime terugblik mag u verwachten. Dit alles voor de nieuwe generatie, omdat ze de herkomst niet zou vergeten !
title="ImageShack - Image And Video Hosting" href="http://img11.imageshack.us/i/aanwijzer.jpg/" target=_blank>
Naast beroemde naamgenoten zijn er jammer genoeg ook Bellons van lager allooi. Tussen alle koren zit kaf. Op speurtocht in het verleden naar echte slechteriken vonden we een allegaartje naambevuilers gaande van landlopers tot een viervoudig moordenaar. Het rijtje eindigt met Bellons die ten onrechte als misdadiger werden bestempeld.
Heethoofden
Aix-en-Provence. Tweede Kerstdag 1873. ‘s Avonds rond 10 uur wordt de op wachtn staande militair, geposteerd voor de ingang van het stadstheater, beledigd en geslagen door verschillende personen die eveneens probeerden hem te ontwapenen. Omdat de daders niet onmiddellijk werden gevat stelde de politiecommissaris een onderzoek in, dat resulteerde in de aanhouding van drie verdachten: Louis Ducros, Marius-Jacques Long en Victor Bellon.xml:namespace prefix = o />
Victor Bellon was een 17-jarige metser, verblijvend bij zijn ouders Fréderic en Marie Clos in de rue du Petit Boulevard Saint-Jean.
Bellon legde volgende verklaring af: “Ik erken dat ik ongelijk heb gehad om de wacht een trap te geven en me te bemoeien met iets wat me niet aan ging. Maar ik heb gehandeld in een vlaag van voortvarendheid, toen ik zag hoe de militair van plan was met de geweerkolf op de buik van Ducros te slaan. Ik heb niet gepoogd hem te ontwapenen.”
De commissaris heeft daarna de drie verdachten geconfronteerd met het slachtoffer, Henri Cruziat, 25 jaar en soldaat bij de 4de Cie van het 112de Linieregiment. Cruziat antwoordde als volgt: “Volgens de mij gegeven opdracht betrok ik de wacht voor de theateringang tijdens de vierde akte. Ik moest de ingang vrijhouden. Voor de deur ontstond een opstopping. Ik heb verschillende keren hierover opmerkingen gemaakt. Maar omdat men er geen rekening mee hield, heb ik één van de meest weerspannige bij de arm genomen en hem op straat geduwd waar hij is gevallen. Dan begon een kerel mij te beledigen. Hij schold mij uit voor schoft en crapuul. Ik heb hem willen arresteren, maar plots stond er een twintig man rondom mij. Zij probeerden mijn geweer af te pakken en mijn sabel die nog in de schede stak. En ik heb een stamp gekregen tegen mijn borst. Ik heb me zo goed mogelijk geweerd en om politie geroepen. Ik herken Ducros als diegene die me beledigd heeft en die als eerste gepoogd heeft me te ontwapenen. Het is Bellon die mij een schop heeft gegeven en ook probeerde mijn wapens af te nemen. Daarbij geholpen door Long.”
Een ongewenste zwangerschap
R. Collier, vroeger archivaris in Digne, maakt melding van ene Catherine Bellon, die in Digne (Haute-Provence) op 14 december 1772 een vruchtafdrijvend drankje innam om van haar “pakje” te worden verlost. Collier laat ons wel in het ongewisse over de verdere afloop van deze zaak.
Een vliegtuigkaper
Een jonge Fransman, de 27-jarige Christian Bellon, verplichtte donderdag 8 januari 1970 een TWA-vliegtuig op weg van Parijs naar Rome naar Beiroet uit te wijken.
Het toestel landde inderdaad in Beiroet, maar daar werd de kaper gearresteerd. De landing in Rome werd nog gemaakt om brandstof aan te vullen. Daarna ging het rechtstreeks naar Beiroet. De kaper weigerde in Rome iemand van boord te laten gaan. Bellon vertelde tegen zijn ondervragers in Beiroet dat het niet eerlijk was dat Israël 22 Libanezen ontvoerde, nadat 1 Israëlische militair was gekidnapt. “Daarom besloot ik het evenwicht te herstellen”, zo zegde hij. Bellon had volgens de politie twee pistolen en een
geweer bij zich. Gezagvoerder Kenneth Marks uit Californië vertelde dat hij er twee keer mee in het toestel schoot, in Rome en bij de landing in Beiroet. Niemand liep letsel op, maar Marks vreesde wel dat reparaties zouden moeten worden verricht alvorens zijn toestel weer zou kunnen opstijgen.
Toen het vliegtuig om kwart over vijf vanmorgen in Beiroet landde, was de luchthaven omringd door een veertigtal politiefunktionarissen met automatische wapens. Een woordvoerder van TWA zei dat de kaper in Parijs aan boord was gegaan. In het toestel bevonden zich negen passagiers, de normale bemanning van negen en drie bemanningsleden die als passagier mee naar Rome vlogen.
Op 29 augustus van het afgelopen jaar (lees 1969) werd een TWA-vliegtuig met 113 passagiers gekaapt en naar Damaskus in Syrië geleid door guerrillastrijders van het Volksfront voor de bevrijding van Palestina.
In Beiroet is het luchtverkeer een twintigtal minuten na de landing van het gekaapte vliegtuig weer normaal geworden. Voor de TWA-boordkommandant is dit reeds de tweede kaping die hij meemaakte. Hij was aan boord van de Boeing van de TWA die op 29 augustus ll. door een kommando van het Palestijnse Bevrijdingsfront naar Damaskus omgeleid werd.
Christian Bellon verklaarde aan de onderzoekers dat hij tot geen enkele partij behoorde en dat hij alleen gehandeld had. Hij herhaalde dat Libanon het land van zijn dromen was en hij betreurde het dat aan boord geen Joodse persoonlijkheden waren die dan door Libanon uitgewisseld hadden kunnen worden tegen de 23 gijzelaars die in de nacht van 2 januari door de Israëli’s op onmenselijke wijze ontvoerd werden.
Een viervoudige moord
Na toelating van de gerechtelijke procureur mocht de pastoor van Les Pennes- Mirabeau (Bouches-du-Rhône) op 22 augustus 1710 de lichamen begraven van Jean Arnoux, herbergier, van diens vrouw Marquise Pierre, van diens broer en dienstdoende knecht Antoine Arnoux , en van de meid Catherine Laurens. Een paar dagen eerder waren ze alle vier door twee mannen vermoord in de herberg van Jean Arnoux. Wat heel wat stof deed opwaaien in dit rustige dorpje, 20 km ten noordwesten van Marseille.
Eén der moordenaars was Thomas Bellon, ex-pruikenmaker en kleermaker, ongeveer 30 jaar oud. Hij woonde te Marseille en was gehuwd op 17 februari 1705 met Rose Sauvan. Voor deze verschrikkelijke misdaad werd hij op 9 juli 1711 voor de duur van 10 jaar veroordeeld tot de galeien.
De tweede was ene Pierre Joseph Ollivier, smokkelaar en ex-wolkaarder, ongeveer 27 jaar, afkomstig van Cavaillon, jongman en ook verblijvend te Marseille. Hij kreeg de doodstraf en werd op 3 oktober 1710 in Aix-en-Provence geradbraakt.
Sinds deze vreselijke misdaad wordt de plaats waar de herberg is gelegen op de
kaarten vermeld als Le logis de l’assassin of Le vallon de l’assassin.
Landlopers opgepakt in Nederland
Adolphe Bellon, oud 34 jaren, messenmaker, geboren en wonende te Lamure (Frankrijk) , lang 1.63 meter, aangezigt ovaal, voorhoofd breed, oogen blauw, neus en mond gewoon, kin rond, kleur bruin, haar, wenkbr. en (…) donkerbruin; merkbare teekenen:
lidteeken op de regter (…). Wegens bedelarij en landlooperij en als zonder (…)middel van bestaan; 5 Nov(ember) 1878, uit Rijckholt, naar België …
Wat Adolphe Louis Bellon heeft uitgevreten hebben we niet gevonden. Wel zijn signalement uit 1851: Geboren in Robertsberg, wonende te Neustadt, lang … aangezigt lang, voorhoofd land, oogen blaauw, … mond gewoon, kin rond, kleur gezond, haar id., baard blond …
Op last van den burgemeester van Rijsbergen (in 1855): Alexandre Bellon, oud 29 jaren, geboren (…) Rusland, steendrukker, laatst verbleven en verpl(eegd in) krankzinnigen gesticht d’Armentières, departement (…) Frankrijk, lang 1.63 meter, haar en wenkbr.
donkerb(ruin), hoofd smal, oogen bruin, neus lang, mond groot (…) aangezicht ovaal. Deze persoon was voorzien van een Franschen bel … In 1856 nogmaals vermeld in een politiebericht, waarin we lezen dat hij ook een bruine baard heeft en een gezonde kleur.
Slachtoffers van Stalin
Karl Bellon, geb. in 1897 en op 41 jaar gestorven in 1938 te Kolyma in Rusland. Hij was getrouwd op 2 februari 1928 met Olga Gallwas, geb. op 19 maart 1907 in de Krim in het plaatsje Neu-Liebenthal (Nowoselje) en in 1998 overleden. Karl en Olga leefden in Agaj (Neusatz?) in de Krim. Zij hadden een dochter Ljudmila Bellon. In 1934 aangehouden kwam Karl Bellon in Karaganda (Kazakstan) in het strafkamp “Karlag” terecht, één der grootste goelag-werkkampen. Tijdens het bestaan van dit kamp verbleven er in totaal 800.000 gestraften. Op 1 september1937 opnieuw aangehouden werd hij op transport gezet naar Kolyma, waar hij het daaropvolgende jaar stierf. Kolyma ligt in Jakoetië in het noordoosten van Siberië. Het was een goelag-strafkamp waar honderdduizenden dwangarbeiders o.m.
werkten in de goudwinning.
Reinhold Fjodorowitsch Bellon, geb. in 1898 in het dorpje Agaj in de Krim. Wegens lidmaatschap van een (zogezegde ?) opstandige anti-sovjetorganisatie aangeklaagd. Op 13 april 1949 door een speciale beraadslaging van het Ministerie van de Staatsveiligheid van de USSR veroordeeld tot verbanning naar het District Bolsjoi-Uluj in de Regio Krasnojarsk in Siberië. In ere hersteld op 21 januari 2004 door het Openbaar Ministerie van de Regio Krasnojarsk.
Het betreft hier slachtoffers van de terreur onder Stalins bewind. Als Volksduitsers waren hun voorouders wellicht onder Catharina de Grote naar de Krim uitgeweken. Velen dezer immigranten waren arme boeren uit Zwaben.
tekst en samenstelling Frans Bellon, verschenen in het Bellonneke nr 40
Bronnen: (1) en (4) www.geneprovence.com (2) COLLIER R., La Vie en Haute-Provence de 1600 à 1850, Digne
1973, p. 443 (3) Gazet van Antwerpen van 10.01.1970, p.4 (5) Algemeen Politieblad v.h. Koninkrijk der
Nederlanden (6) Anna Galvas (anueta) op geneanet.org. en www.memorial.krsk.ru “Opferliste B”
Verzenderkensdag is in Vlaanderen een andere naam voor 1 april. Lichtgelovigen laten zich
dan ergens heensturen. Komt het slachtoffer ter plaatse, dan beseft hij eerst dat hij met een
“aprilgrap” flink bij de neus werd genomen. Aprilgrappen waren in heel Europa al voor de
Middeleeuwen bekend. Nu pakken vooral de media uit met aprilvissen. Zij versprei-den een
nep-nieuwsbericht en heel wat onnozele halzen trappen daarin. De beetgenomen persoon is
een “aprilzot”. Duitsers spreken van een “Aprilnarr” en Engelsen van een “April-fool“. Onze
“aprilvis” komt van het franse “poisson d’avril”. Wie geen aprilzot wil zijn, weze waakzaam
op 1 april. Denk die dag aan het rijmpje: “In april zend je de zotten waar je wil”.
Iemand bezorgde ons een knipsel uit “Kerk en Leven” van 07.10.1982 waarin een artikeltje over Fours - bakermat van ons geslacht - geschreven door de pastoor van Sint-Jozef Heide (Kalmthout).
Kan je dat vermoeden, diep in de franse Alpen ligt het dorpje Fours, er leven nog een twintig gezinnen, toch prijkt de naam op vele wegenkaarten. Het ligt in een zijvallei van de Ubaye, ten noorden van de Col de la Cayolle, op de weg van Briançon naar Nice. Je komt een beetje verrast het kerkje binnen, een ledig tabernakel, en dan weet je meteen dat de dorpsbewoners u vertellen over de laatste pastoor die op rust is gegaan. Maar dan merk je plots achteraan een glasraam van de glazenier uit Deurne, Ivo Bakelants. Een beeld van St.- Sebastiaan, onder een Vlaamse Leeuw en het wapen van Barcelonnette (hoofdplaats van de streek). Het raampje draagt het opschrift: Piae memoriae Sebastiani Bellon 1751 - 1825 e Flandria. Daarnaast in de kerk hangt nog een Belgisch vlaggetje, maar dan geen gewoon: in het geel is een Lieve Vrouw geborduurd, en staat te lezen “Boom”, in het rood is geborduurd een hand en ajuin met de namen “Antwerpen - Aalst”.
Fours bezit slechts één hotelletje: of beter een café-winkel-restaurant en gastverblijf. Mevrouw Arnaud is de eigenares en uitbaatster. Het is geen sterrenhotel maar ‘s avonds zit ge er gezellig bij de thee en de snaps en dan kan ze vertellen: haar echtgenoot was de burgemeester in het dorp; de laatste pastoor was reeds vertrokken voor de oorlog. In de 18de eeuw trok een Bellon als uurwerkmaker naar de Nederlanden. Nu heeft de familie Bellon reünie gehouden in Fours en dit glasraam geschonken. Ik herinnerde mij ook dat één der nazaten van de Bellons het bracht tot Monseigneur en hoogleraar in de wijsbegeerte aan de universiteit te Nijmegen.
In Barcelonnette maakten we kennis met één van de drie priesters die het team vormen voor de hele parochie van de Ubayevallei. Ze wisten te vertellen dat in La Bréole de pastoor onlangs was vertrokken, een Vlaamse scheutist, nu opgenomen in het ziekenhuis. In Barcelonnette is er daarom nog elke dag een eucharistieviering en het weekend drie. In al de andere kerkjes van dat hele gebied blijven de meeste kerken de Zondag dicht, en wordt nog gevierd bij begrafenis of huwelijk of ander groot feest. Daarom zijn we nog eens terug geweest naar Fours, hebben er de klok doen luiden en de eucharistie gevierd.
Toen ik nog op de collegebanken zat bij de jezuïeten vertelde ons de pater dat in Kongo de missionaris toen een parochie had zo groot als een halve provincie bij ons. Nu is dat werkelijkheid op slechts een duizend kilometer van ons …
Uit het tijdschriftje "Het Bellonneke nr 41" - artikel Frans Bellon
Het was dolle pret op 12 november tenminste als je had afgestemd op radio FM Brussel tussen twaalf en één.
Een niet gewoon kinderprogramma gepresenteerd doordrie toffe madammen. Neen niet die van Radio Twee.Die krijgen binnenkort misschien concurrentie.
Alles draaide rond het 20ste Bronksfestival. Tijdens woksshops in de herfstvakantie lieten twee jonge meiden zich opvallen. Charlotte en Hannah hadden daar het beste van zichzelf gegeven. Hannah Bellon, dochter van Michaël en Mieke Proost, wist handig om te springen met een videorecorder. Als een bijna ervaren cameraman maakte ze beelden van een halloweenthriller opgevoerd door tienjarige jongens en meisjes. Heel het gedoe had wel wat om handen. Ze maakte ook tekeningen die ze dan moest monteren in de film.Het resultaat was plezant om te .
Radio FM Brussel volgde de jonge gasten. Hannah en Charlotte mochtenhun voorbije activiteiten komen uitleggen in de volgende uitzending vlak na het kleine schoolverlof. Vlotjes gingen hun stemmetjes door de ether. Reden dat ze uitgenodigd werden om in het volgende programma met Lotte van den Bogaertde volgende “Klets” mee te helpen presenteren.
De twee meisjes blonken. Hannah nog het meest omdat ze haar lief snoetje had versierd met enkele toetjesglitter wat Lotte te baat nam om haar twee gasten als glitterdames te verwelkomen.
De sfeer zat goed, geen gestotter. De twee vriendinnen wisten heel wat te vertellen en hadden geen moeite met de gestelde vragen.De vuurproef moest nog komen. Een gewone klets werd het niet.Het 20ste Bronksfestival stond centraal en een gekende gast zat in de studio om hierover wat te komen vertellen. Paul Verreptis een bekend tekenaar en schrijver, vertelt heerlijke kinderverhalen en is thuis in de toneelwereld. Hannah kende haar gastspreker. “ Mijn broer heeft het boekje, Laikawaarin tekeningen van u staan.” wist ze hem te vertellen.Meteen was het ijs gebroken en verliep het interview in een gezellig geklets. De luisteraar kreeg gaandeweg een idee over het festival. Paul Verrept leek gecharmeerd door de vragen van de twee meisjes. Op een papiertje had hij hun getekend op zijn eigenste stijl. Ze kregen het tekeningetje waarop Hannah repliceerde of hij er ook zijn handtekening wou op plaatsen of hoe de gast helemaal overspoeld werd met waardering.
Het was een tof uurtje radio, aangenaam om te beluisteren. Charlotte en Hannah, ze hebben wat in hun mars. Misschien horen we ze nog wel eens op FM Brussel of elders.
Voorde twee schatjeseen verdiend souvenir van een speciale dag uit hun prille leven.
Heksenjacht, het is een ware geschiedenis geweest! De stoute heksen in Sneeuwwitjes verhaal en in dat van Doornroosje zijn geen verzonnen figuren van Walt Disney. Heksen moeten zowat altijd bestaan hebben. Een eigenaardig oud vrouwtje, stijf van de reumatiek, met een mond vol gaten en een wrat op haar wang kreeg algauw de naam van heks toegemeten. Tot dan toe onschuldig, alhoewel beledigend. De onmenselijkheid begon wanneer katholieken aan de kerkleer gingen twijfelen en andere geloofswaarheden gingen verkondigen. De Kerk betittelde deze mensen als ketters. Het aantal groeide aan. Luthers aanklacht op de katholieke kerk, omtrent het afbetalen van de zonden, liet de statistieken over het aantal ketters enorm stijgen. Hij veroorzaakte een godsdienstvervolging zonder weerga. Iedereen leek wel verdacht. De wereld leek vergiftigd van ketters, protestanten en calvinisten. In een sfeer van oorlog wordt de mens onwezenlijk, wreed en onmeedogenloos. De paus stelde de inquisitie in, een soort kerkelijke rechtbank. Een onderzoeksteam van paters - die job leek op het lijf te zijn geschreven voor de paters Dominicanen- gingen verdachten opsporen om hen te ondervragen. Bij zware vermoedens bekwamen ze meestal erkenning van schuld door foltering. De vermeende schuldige werd dan in handen gegeven van de wereldlijke macht die het vonnis uitvoerde. Tussen al die ketters bevonden zich heel wat vrouwen van wie men beweerde dat ze een pact hadden afgesloten met de duivel, die 's nachts met de hulp van een bezem door de lucht vlogen en zich amuseerden met bizarre toverkunsten. Met de duivel sliepen en het konden laten hagelen en laten donderen. De menselijke geest leek zwaar aangetast.
Op een kloosterkamertje, in de jaren 15OO, schreefpater Dominicaan, Heinrich Institoris, zijn boek de Heksenhamer(1) of in het Latijn Malleus Maleficarum. Het is een lijvig werk van zowat 460 bladzijden bestaande uit drie delen. Inhoudelijk gaat het enkel over heksen. In het eerste deel stelt de auteur vragen rond het begrip heks, in zijn tweede deel besteedt hij heel wat hoofdstukken over de manier waarop hekserij wordt bedreven om in het derde deel het te hebben over de procesvoering.
Institoris vond dat vrouwen tweederangs schepsels waren. Dat wou hij bewijzen aan de hand van enkele verzen uit het bijbelse Genesis. Aangezien Eva was gemaakt uit de rib van de man, betekende dit voor hem een duidelijk argument dat dit schepsel niet rechtstreeks door God werd geschapen. Daarom zouden vrouwen onderdanig moeten zijn aan de mannen, en zouden ze de man niet mogen onderrichten, laat staan macht over hemuitoefenen!
Deze pater ging nog een stapje verder met te stellen dat het vrouwelijk schepsel een gemakkelijk instrument was voor de duivels waarvan er zo’n 13 miljoen zouden bestaan.
Een vrouwmens, aldus de schrijver, brengt de man tot onwezenlijke zinnen. Met haar staat hijdicht bij de hel. Dat was zijn beginsel om de toenmalige paus Innocensius VIII te gaan overtuigen dat veel vrouwentoverkunsten uithaalden om mannen te misleiden en ze alzo over te leveren in de stekelige handen van demonen. Staat er niet geschreven in Exodus hoofdstuk 22 vers 18, verwijst hij zijn lezers, dat tovernaressen moeten gedood worden?Of hoe de pater van Genesis naar Exodus oversprong, zo’n duizenden jaren verder!
Erger, de paus volgde zijn argumentatie, met alle gevolgen van dien. Hij kondigde een algemeen bevel af om vrouwen die zich gedroegen als heksen te vervolgen.
Vorsten, zoals Filips II, gehoorzaamden zijne heiligheid(?).Tussen de jaren 1560 en 1650 werden heel wat vrouwen beticht van hekserij en eindigden hun leven op de brandstapel. Voornamelijk Duitse Staten als Zwitserland alsook ons prinsbisdom Luik en bijgevolg ook Mechelen en Antwerpen, kregen te maken met dit onwezenlijk fenomeen.
Te Mechelen stond er op een bepaald moment een hardvochtig procureur aan het hoofd van de Vierschaar. De geschiedenis, de archieven, openbaren dat deze rechtsdienaar(?) jacht maakte op heel wat vrouwen, Marcel Kocken citeert in zijn boek, "Gruwelgids voor Oud Mechelen", dat hij een 50 tal onderzoeken of processen voor het kerkelijke - en het stadsgerecht heeft kunnen tracéren. Daarvan zijn er een drietal veroordeelden als heks verbrand. Ook deze auteur beschrijft onvoorstelbare waar gebeurde feiten.
Wat waren zoal de bewijzen die men moest aanvoeren om iemand als heks te veroordelen? Onvoorstelbaar! Enkele voorbeelden:
Of de persoon in kwestie een pakt met de duivel had afgesloten.
Men kon aantonen of de verdachte door met haar urine en de grond, waarop ze stond, te mengen onweer konden veroorzakenof hagelbuien alsook stormen konden doen ontstaan!
Ze geneeskrachtige zalfjes maakte van gestorven en ongedoopte kindjes.
De vrouw vleselijke gemeenschap had met de duivel.
De heks bekwaam was penissen weg te toveren!
'In verband met de laatste probleemstelling vertelt een getuige aan de paters onderzoekershoe hij vermoedde aan wie hij zijn penis verloor. De oude dame van wie hij dacht de schuldige daarvoor te zijn, ging hij bezoeken. Met de vraag of zij zijn penis had, nodigdede vrouw hem uit in een nest van de boom in haar tuin te gaan kijken. Daar lagen niet minder dan 20 penissen. Toen, het aangemelde slachtoffer de grootste nam, werd hij op de vingers getikt omdat het exemplaar volgens haar toebehoorde aan een monnik! Dit verhaal kreeg zijn onderzoek binnen de inquisitie!! Onze dominicaan verklaart dit fenomeen als een bedrieglijke illusie van demonen die de gezichtsorganen verstoren door de mentale beelden van de verbeeldingskracht te veranderen.(2) Met zulke verklaring kon een vrouw dus op de brandstapel terechtkomen!
Men geloofde verder dat heksen zich konden verplaatsen met een bezem! Een zalfje, waarvanwe de samenstelling niet kennen, bracht de steel in beweging.
Den groten truc was dat burgers uit die tijd hun bezemsteel buiten aan de deur plaatsten. Mocht er een heks voorbijvliegen, zou ze wel zien dat er een collega van haar in die woning sociaal werk aan het verrichten was.
Het was ook de tijd dat spuug zou geholpen hebben wondjes te genezen, zoals snijwonden, zweren en moedervlekken. Spreken onze ouders niet van “” Jezekes” zalf?
Het spuug hielp de duivel te verjagen en gaf extra kracht.Daarom dat stoere werkers in de handen spuugden wanneer ze een zwaar werk gingen uitvoeren. Mensen spuugden toen veel. Het is nog niet lang geleden dat in autobussen en trams het plaatje ’verboden te spuwen’ verwijderd werd.
Ook katten deden aan het heksengedoe mee. Die beesten kregen de reputatie de dood in iemands huis te brengen en waren in staat iemands adem op te zuigen... Nog de dag van vandaag heeft een zwarte kat nog altijd een duivelse reputatie.
terug naar de procesvoering. In Antwerpen, toleranter in heel die heisa, zou slechts één doodvonnis kennen, dat van Claire Goessen. Zij had een pact met de duivel gesloten, had het bloed van de duivel gedronken en liet ze hem haar bloed drinken. Haar demon heette Roeland met wie ze vele nachten doorbracht. Zij verplaatste zich met de bezem die ze had ingesmeerd met een zalf. Daarmee ging zenaar het land van Luik. Daar zat ze met de duivel aan de tafel, danste met hem en had zij vleselijke conversatie met hem.Gezien haar verhaal alles inhield wat in Maleus Maleficarum stond werd ze op de brandstapel ter dood gebracht.
Gelukkig viel het in de Nederlanden nogal mee. In de Duitse gebieden daarentegen werden heel wat meer vrouwen omgebracht. Zo weten we dat in Salzburg alleen al 97 vermeende heksen werden opgehangen.
Hoe waanzin kan ontstaan en zich kan verspreiden als een bacterie. Dit wereldschandaal behoort gelukkig tot het verleden. Laten we dus op onze eigenste en speelse manier verder Haloween vieren en beleven.
En dames ga je gang. Probeer het allemaal eens uit. Misschien slaagt u erin storm te veroorzaken, hagel of sneeuw, of een bezem in beweging te brengen. Verder durf ik er niet aandenken indien uw gedachten verder zouden gaanom een verzameling geslachtsdelenaan teleggen. Voorwaar dan haalt u morgen de krant.
voetnoten
Foto: ex Wikipedia: vrij van auteursrechten
1)letterlijk: de hamer van het opzettelijke kwaad.
Het droogste jaar van de 20ste eeuw met een neerslag van 406, 04 mm tegen normaal 804,1 mm. Zo regende het niet in Ukkel tussen 19 september en 21 oktober.*
In dit jaar vond men het hormoon insuline. Het zou het sterftecijfer van diabetici drastisch verlagen. *
Op 25 juli vormden België en Luxemburg een Economische unie. Het verdrag was geldig voor 50 jaar. De onderlinge douanerechten en de tariefmuren werden afgeschaft en komt de Belgische munt binnen het Groothertogdom in omloop. De Luxemburgse frank blijft evenwel bestaan.**
Op 8 oktober van dat jaar werd de wet op de achturendag van kracht**.
Op 31 december van dat jaar reden er zo'n 20.000 voertuigen op onze Belgische wegen! **
1922
Worden Leo Tindemans en Marc Sleen geboren*
Op 4 november ontdekt Howard Carter het intacte graf van Toetanchamon in De Vallei der Koningen.*
Wordt op 11 november te Brussel aan de Congreskolom een naamloze Belg bijgezet die de geschiedenis zal ingaan als De Onbekende Soldaat. *
Te Olen wordt op 22 mei de productie opgestart van radium.**
Op 23 juli eindigt de Ronde van Frankrijk. De Belg Firmin Lambot wint hem. Hij fietste de 5.500 km af in 222 uren en zes minuten. Er bereiken maar 38 renners de eindmeet. Vier Belgen staan op de vier eerste plaatsen terwijl er acht Belgen binnen de eerste tien te vinden zijn.**
Het Belgische leger gebruikt tekenfilms om de rekruten te leren met wapens om te gaan.** 1923
Op 25 februari te Brussel verslaat de Belgische ploeg de Fransen met 4-1.**
De 23ste mei heeft België een luchtvaartmaatschappij onder de benaming SABENA. De eerste vlucht gaat van Evere, via Oostende naar Lympne in Groot Brittanië.**
Op de laatste dag van augustus komt het voormalige Ruanda -Urundi onder Belgisch protectoraat. ** 1924
De 17de januari zag Rik de Saedeleer het levenslicht.*
Op 25 januari gaan de eerste Olympische spelen van start in Chamonix Frankrijk. Driehonderd atleten zullen strijden in zes disciplines waaronder het schansspringen en het bobsleeën. *
Tijdens de Olympische zomerspelen in Parijs behaalden de Belgen drie gouden medailles. Jean Delage was de knapste in het boksen, Charles Deporte overtrof al zijn concurrenten in het schermen en liet Leo Huybrechts in het solozeilen iedereen in de wind. *
Op 10 december slaagde de katholieke-liberale regering erin de pensioenwet goed te laten keuren. De ASLK( Algemene Spaar en Lijfrente Kas) werd beslast met het innen van de solidariteitsbijdragen van werknemers, werkgevers en de staat. Het hoogste bedrag bedroeg 750 Belgische frank, amper genoeg om van te leven.*
De Belgische Liga tegen kanker wordt opgericht onder bescherming van koningin Elisabeth.WP
De steenkoolproductie steeg tot 23.361 ton, nauwelijks lager dan in 1913. Sinds het einde van de Grote Oorlog lieten 202 mijnarbeiders het leven. het leven. *
Het is ook het jaar dat het boek Lijmen van Willem Elsschot zou gepublceerd zijn. Anderen beweren dat dit gebeurde in 1927.*
1925
In Londen brandt op 18 januari het wassenbeeldenmuseum van Madame Tussauds volledig af.WP
Op 28 februari telt België 105.036 telefoonabonnees, terwijl op 24 april de 500.000ste Ford de Antwerpse fabriek verlaat. S
In Italië gaat de eerste autosnelweg ter wereld open. Het betreft de A8, Milaan -Varese. *
De Belgische wegen liggen er erbarmelijk bij. Sinds 1919 werden de wegen verbreed en de bochten minder scherp gemaakt. Het onderhoudsgeld voor de wegen is schamel en uitermate onvoldoende. Het aantal voertuigen neemt toe. De topsnelheid ligt in die tijd tussen 75 en 95 km/u. Ook vrachtwagens en autobussen vervoegen het verkeer.* In het jaar 1925 zit België zonder regering gedurende 79 dagen. Tot dan toe een record. Op 17 juni winnen de socialisten de verkiezingen en gaan met de katholieken scheep*
1926
Op 11 maart komt een baby al lachend op de wereld. Het is niet minder dan Gaston Berghmans. *
25 mei: België bijna bankroet. De schatkist vertoonde een enorm tekort en was de schuld twaalf maal groter geworden. Alle hoop stond op de drie-partijenregering van Henri Jaspar.*
15 november: 'Het land en de frank zijn gered!' bloklettert de Standaard. Dat was mogelijk door afstand te doen van schuldvorderingen aan de schatkist. De mogelijkheid werd geboden om schatkistbons om te zetten in aandelen van het nieuwe staatsbedrijf de Belgische spoorwegen of de NMBS dat voordien in privaat bezit was. De vlucht van kapitaal naar het buitenland ging men stabiliseren en werd een nieuwe munt de Belga, een stuk van 5 frank, uitgebracht. ** 1927
Op 1 januari wordt de Italiaanse voetbalclub A.S. Roma opgericht. Het is de club van het volk en speelt in de kleuren van geel en rood of 'giallorossi' zoals de Romeinen het noemen. De club heeft concurrentie van de reeds bestaande voetbalploeg Lazio Roma die veel aanhangers heeft uit het noorden van de hoofdstad. *
Op 21 mei speurden heel wat nieuwsgierigen in le Bourget bij Parijs de hemel af. Had hij het gehaald of niet? Groot gejuich toen Charles Lindbergh zijn Spirit of St. Louis op de landingsbaan neerzette. Hij stuntte door non-stop van NewYork naar Parijs te vliegen, een afstand van 5.676 kilometer. Hij deed dit in en tijd van 33 uur en 20 minuten. *
Het klimaat in het 1927 is woelig. Liefst drie tornado's trekken doorheen het land. Op 7 april krijgt Nimy bij Mons het heftig te verduren. Ook Laken krijgt het bezoek van een tornado op 1 juni waarbij heel wat daken en bomen sneuvelen. Eind augustus, de 28ste, schrikken de bewoners van Bièvre wanneer de wind met hun gemeente begint te tollen. *
1928
Het jaar is goed op medische gebied. Fleming vindt toevallig de penicilline uit. Heel wat ziekten zullen daardoor kunnen genezen*.
Op 19 januari kan men vanuit Brussel draadloos telegraferen naar NewYork.*
Vragen staat vrij; Lutgart Simoens zag het daglicht op 25 mei.*
In Diksmuide legt men op 7 juli de eerste steen van de IJzertoren.**
Op 5 oktober opent Sarma haar deuren. Het is het eerste warenhuis in België met eenheidsprijzen.**
In Antwerpen juicht men op 30 december, wanneer de Kruisschansluis de Antwerpse haven verbindt met de Schelde.**
1929
Vader Hergé laat zijn schepsel Kuifje met hondje Bobby vertrekken naar de Sovjets. Op 10 januari verscheen het verhaal in 'Le petit Vingtième' een bijlage van de krant 'Le viengtième siècle'. **
Veel te vroeg namen de Vlamingen afscheid van Karel van de Woestijne. Hij overleed op 23 augustus in Zwijnaarde op 51-jarige leeftijd. Hij werd tot dan toe erkend als de belangrijkste dichter sinds Guido Gezelle. Deze letterkunstenaar verzonk dikwijls in diepe melancholie.**
Bij een mijnramp in Haine-Saint-Pierre op 20 november vallen 18 doden. **
De pauselijke stad is door het Verdrag van Lateranen op 11 februari een onafhankelijke staat geworden. Het akkoord kwam tot stand onder Pius XI en Mussolini die daarmee stemmenwinst wou behalen bij de katholieken.*
Op 24 oktober crasht de beurs van New York. Het is het begin van een bedroevende tijd vol miserie en armoede binnen de VS, Latijns America als in geheel Europa alsook in Japan. *
In en rond Beernem gebeurden mysterieuze moorden die niet allemaal werden opgehelderd. De streek werd jaren in de ban van de angst gehouden tot in 1929 de zaak Hector De Zutter uit 1926 voor Assisen kwam. Twee van de drie verdachten kregen elk 20 jaar opsluiting. Ze kwamen voorwaardelijk vrij in 1935. Alfons Ryserhove schreef erover zijn werkstuk werd verfilmd en uitgezonden op de BRT.*
De winter was bitter koud tijdens de maand februari. De gemiddelde temperatuur bedroeg - 8,9°. In Oostende daalde de temperatuur tot -19° terwijl Leopoldsburg kraakte bij hun laagst gemeten temperatuur van - 22°.* 1930
Koning Albert I tekent op 5 april de wet waardoor de Gentse universiteit colleges in het Nederlands kan geven. August Vermeylen is de eerste rector. Het is hij die jaren lang ijverde voor een Vlaamse universiteit. *
Op 13 april krijgt de Franse voetbalploeg van de Belgen een pak slaag van jewelste in het stadion van Colombe. Les petits Belges rolden de Franse héros plat met 6-1 cijfers! *
Het is 28 april wanneer Rik Coppens werd geboren. Hij zal voetbalminnend België veel plezier bezorgen met zijn dribbel- en poepvoetbal. (datum *)
De radio Bruxelles kreeg op 18 juni een andere naam en bestemming. Het NIR (Nationaal Instituut voor Radio-omroep) ging de ether in. Een katholieke, een liberale en een socialistische omroepvereniging nemen elk een derde van de programma's over. **
Hoe meer kinderen hoe meer toelage! Discussies toen al. Vanaf 4 augustus kregen de twee eerste kinderen 315 frank, het derde 430, het vierde 525 frank. Elk volgend kind was 695 frank waard. De oppositie betittelde de beslissing als onlogisch en gaven de voorkeur aan een gelijk bedrag voor elk kind. Bovendien zou de vergoeding moeten stijgen met de leeftijd van het kind.**
Op 31 december rijden er 160.000 voertuigen op onze Belgische wegen**.
Uit het nieuws van de XXste eeuw, binnen en buitenland. Luc Demullier en André Heirman. * uit Wikipedia overeenkomstig het jaartal **uit Kroniek van België, Standaarduitgeverij (Antwerpen 1991)
Uit het* uit Wikipedia overeenkomstig het jaartal **uit Kroniek van België, Standaarduitgeverij (Antwerpen 1991)
Wanneer ik me begon te interesseren in de Tour de France
Het moet zowat tweede helft jaren vijftig geweest zijn dat ik me voor de Ronde van Frankrijk ben gaan interesseren. Ik hoor mijn moeder nog vertellen over Charlie Gaul. Een Luxemburger. Hij bezat een stel gouden benen die hem in 1958 tot eindoverwinnaar van de ronde maakten. Hij bewees al in 1955 en 1957 ook de beste klimmer te zijn.
Vader kon smakelijk vertellen over de sportieve kwaliteiten van Fausto Coppi en Bartali. Die twee renners zijn in ieder geval historische atleten. Het waren niet alleen goede coureurs ook buiten de sport haalden ze beiden het nieuws. Zoals de namen het laten vermoeden waren het Italianen en hadden achter zich heel wat tifosi.
Fausto Coppi haalde een dubbelslag binnen in 1949 en 1952 door zowel de ronde van Italië als die van Frankrijk te winnen. Hij kon zowat 158 overwinningen op zijn palmares laten noteren. Totaal geliefd was hij niet. Het was een man die in opspraak kwam. Het katholieke Italië nam het niet dat hun beroemde idool vreemd ging en zijn vrouw liet zitten. De kranten stonden vol over dit schandaal. Regelmatigstond zijn lief in een witte jurk aan de aankomst hem op te wachten. De Italianennoemden haarLa Dama Bianca. In een tijd van zwart -witte beelden, een cadeau voorfotografen en journalisten. Dat nieuws beroerde ook het katholieke Vlaanderen. Het was de tijd dat een liberalere moraal binnen de kerk infiltreerde. Fervente katholieken stemden dus voor die andere virtuoso, Bartali. Deze wielerkrak won twee maal de Ronde van Frankrijk. Zijn mooiste overwinningen kon hij verzilveren in 1948 wanneer hij in de tour zeven maal een ritoverwinning kon behalen en de gele trui kon behouden tot op de eindmeet in Parijs.
Deze wieleratleet zette zich ook onverdroten in om de Italianen tot politieke eenheid te brengen in het jaar?
Bartali zou ookpaus Pius XII zijn bijgesprongenzijn, om joden uit handen van de nazi’s te houden.
Fausto Coppi (foto Anefo Presser via National Archief)
Bartali (foto Fulgar -Press)
De volgende voltreffer in de Tour de France noemde Anquetil, een Fransman. Hij zou hem 5 maal winnen. Men zag hem altijd vooraan rijden in de bergritten. Daarmee kwamhij aan de top van het klassement terecht. In de tijdritten wist hij regelmatig de nodige seconden goed te maken om eindwinnaarte worden. Voor het overige zag men Anquetil in de staart van het peloton. Samen met deze figuur is de naam van Poulidor verbonden. Poupou voor de Fransen.Deze vechter zou nooit de Ronde van Frankrijk winnen. Hij eindigde meestal tweede, reden dat hij de eeuwige tweede werd genoemd. Zelfs toen Gimondi Anquetil opvolgde en de tour won zien we Poulidor als tweede eindigen.
Een pracht van renner wiens naam verschillende malen in het palmares van de ronde voorkomt is die van de Spanjaard Bahamontes. Deze persoonlijkheid op de fiets won de tour in 1959 en behaalde zes maal het bergklassement. Het was een streling voor het oog hoe die man klimmen kon. Zijn houding, zijn cadans, zijn ernst maakte hemeen atleet ten top.
Uiteraard wil ik niet voorbijgaan aan de renner van mijn jeugdjaren, Rikvan Looy. Deze renner bewonderde ik om zijn winnersmentaliteit, zijn vechtlust. Hij bracht steeds animo tijdens de vlakke ritten en de sprintmomenten.In het jaar 1963 droeg hij de Belgische driekleur die hij met trots droeg. Rik liet in Frankrijk zien wie hij was. Hij behaalde vier ritoverwinningen en reed met de groene trui over de eindmeet te Parijs. In het jaar 1965 won hij zelfs acht etappes in de Ronde van Spanje en wonook het puntenklassement. De Keizer van Herentals zal gekend blijven als een schitterende renner, sympathiek, goedlachs en nimmer belast met een drugsprobleem.
Met de komst van ons allergeliefde Merckx beleefde ons land hoogdagen in de wielersport. In de beginperiode won ik zowat alle pronostieken door hem aan te duiden als winnaar. Velen hadden toenniet door dat deze wieleratleet zowat alles aan kon in de rondes. Vooral zijn karakter, zijn harde trainingen, zijn opofferingen voor zijn sport hebben hem gemaakt tot wat hij is en zeker was. Hoe dikwijls heeft Merckx zijn methode niet verteld om een groot kampioen te worden aan de generaties die na hem kwamen . Het was dus niet met frietjes.
Merckx genoot alle respect van iedere coureur. Hij bracht strijd in de ritten. Hij kon een peloton uiteen rijten. Wanneer hij demareerde kon haast niemand volgen. Hoeveel ritten won Eddy Merckx niet met een voorsprong?Mercx dirigeerde, won de tijdritten en de belangrijkste bergbeklimmingen. Vijfvoudig winnaar van de Tour. De wijze waarop is belangrijk om onthouden. Die van Anquetil steken fel af tegen die van Merckx.
Om een tour plezant te maken hebben we opnieuw strijders nodig. Mannen die durven aanvallen, maar ook weten dat ze het aankunnen. Te beredeneerd rijden is niet goed voor het sportieve spektakel.
De laatste Rondes waren wat zoutloos. Echt koersen werd er niet meer. Allles was gecodeerd, alles werd beredeneerd, de inspanningen verspreid en afgesproken. De Tour is geld, big money. Op bepaalde momenten was het niet meer plezant. De dopingskwesties maakten het sportieve kapot. We geloofden niet meer in de toppers.
Onze mannen, onze Belgen, reden precies niet meer mee. We verdronken in het aantal nationaliteiten.
Nu, in 2011, heb ik nog eens genoten, had ik opnieuw goesting om naar de koers te kijken.
Hoe ik hem vond? Als je wil kan je het lezen in bijlage.
“Via de stamboom weten we dat de mannelijke Bellons, zeker die van de tak
Boom, erfelijk belast waren voor wat betreft hartkwalen. Grootvader was, een
verstokt roker. Je zag het aan zijn vingers. De nicotine kleefde eraan. Hij
rookte zwaren toebak. Eerst Mervil, later Saint-Michel zonder filter. De
sigaretten waren in die tijd vrij goedkoop. Nergens bestond er een campagne
tegen het roken. Het was de tijd dat haast alle mannen en ook veel vrouwen
rookten. Dagelijks gingen bij grootvader dan ook enkele pakjes in rook op. De
aders vernauwden tot plots ademhaling en krampen in de borststreek voor onrust
begonnen te zorgen. Het verdict van de dokter was hard. Grootvader had angina
pectoris, nu beter gekend als vernauwing van de kransslagader. In die tijd was
de medische wereld nog niet zover om deze aandoening operatief te verhelpen. Om
in leven te blijven mocht er geen enkele sigaret meer worden gerookt. De
voeding moest zoutloos zijn en men eiste de inspanningen tot een minimum te
herleiden. Trappen lopen was dus verboden. Ook het werken in de tuin. Achter
het stuur kruipen van een auto mocht evenmin. Geen denken meer aan om naar zee
te gaan. Het zilt zou fataal kunnen inwerken. Bovenop dit alles kreeg hij een
hele resem medicatie voorgeschreven, waaronder de nodige bloedverdunners. Op
slag veranderde de kwaliteit van het leven. Grootvader werd gekluisterd aan
zijn ziektebed. Verlamd door medicatie lag hij meer dan hij stond. De drang
naar een sigaret vrat hem aan. Om zich te troosten moet hij voor zichzelf, ondanks
het verbod van de dokter, nog enkele sigaretten per dag hebben toegelaten. Het
was zielig hem begerig te zien staren naar de klok, de minuten aftellend, om
dat zeldzame sigaretje te kunnen roken. Ook dat ene sigaretje zou uit zijn
dagelijks leven moeten bannen. De ziekte zorgde regelmatig voor een hartkramp
omwille van zuurstoftekort. Deze fase van de ziekte was verschrikkelijk om
aanzien. De borstpijnen moeten enorm zijn geweest. Grootvader sprak steeds van
"men giet kokend lood in mijn
longen". Het lichaam snakte naar zuurstof om het hart verder te kunnen
laten pompen. De vernauwing liet de binnenkomende lucht niet toe, zodat nog
dieper naar lucht werd gehapt en waardoor de ogen begonnen uit te puilen. Dit
was de kritieke fase van de crisis. Een inenting moest dan zorgen dat de
vernauwing zich herstelde en het zuurstofrijke bloed het hart terug in zijn
ritme kon krijgen. Het was dan bang afwachten. Zulke kritieke situaties deden
zich regelmatig voor. De symptomen waren door mijn grootmoeder goed gekend
waardoor zij steeds gepast kon ingrijpen. Wanneer het te kritiek werd vroeg
grootvader naar een priester. Toen kon dat nog. Dat was een signaal van bittere
ernst. Grootvader moet dan gevoeld hebben dat hij het niet meer zou halen.
Gelukkig vroeg hij niet zo dikwijls naar een priester.
Door de medicatie verzwakte grootvader en
moest hij zich verplaatsen met krukken. Af en toe ging hij tezamen met zijn
vrouw een wandelinkske maken in zijn geliefkoosde tuin. Voor het overige was
hij bedlegerig en moest hij genoegen nemen de seizoenen te zien komen en gaan
van achter het raam waar hij lag. Het eten was ook niet om gulzig naar uit te
kijken. Brood en aardappelen zonder zout. Nooit iets lekkers afsmakend op het
menu. Een bakje troost was ook al verboden. Enkel malt, een surrogaat van koffie,
dat tijdens de oorlog werd gedronken, mocht. Melk was eveneens verboden. Dus
gedaan met papjes bij het dessert. Hij kon zich enkel wat happy maken met
televisiekijken, met bezoekers en familie. Af en toe mocht hij een borreltje
drinken. De stille momenten behield hij voor gebed en zocht hij troost bij
Onze-Lieve-Vrouw. Die Mariale verering had hij wellicht van zijn vader Willem,
die zoals we weten, in Boom gekend was in de Scherpenheuvel-broederschap.
In de zomer
van '64 was er een moment waar grootvader zich liet bekoren tot het eten van
een stuk gebraden kip waarvan het velletje krokant en degelijk afsmaakte.
Tezamen met de appelmoes moet dit voor hem een godenmaal geweest zijn. De nacht
die volgde kreeg hij zijn 87ste crisis en vroeg hij naar een priester. Hij had
toen gelijk. Grootvader haalde het niet meer...
“
Uit persoonlijk archief" Mijn Bompa" (document opgemaakt in Apple office.mac 2011)
