Ik ben Annie Debrabandere, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Matje.
Ik ben een vrouw en woon in Wervik (Vlaanderen) en mijn beroep is Actieve gepensioneerde stikster.
Ik ben geboren op 29/05/1951 en ben nu dus 58 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Wandelen, reizen en mensen gelukkig maken..
Wees je zelf.
Oxfam Trailwalker is een unieke teamuitdaging om armoede en onrecht uit de wereld te helpen. Het is een wandeltocht van 100 km door de Hoge Venen, afgelegd door teams van vier personen in maximum 30 uur. Bovendien zamelt elk team minstens 1.500 euro in ten voordele van projecten van Oxfam-Solidariteit in het Zuiden en het Noorden.
Met de Ruidenberg en de Koekelareberg in het zuiden en deelgemeente Zande in het noorden ligt Koekelare op de grens van Houtland en polders. Graag presenteert Koekelare zich als "gemeente tussen stad en platteland", als een dorp met steedse trekken. Terecht pakt men graag uit met de toekenning van de Vlaamse Agora Award voor stadsvernieuwing uit 1990 en de prestigieuze prijs Vlaams monument 1993 voor de restauratie van De Brouwerij. Voeg daarbij de recent gebouwde cultuurzaal De Balluchon, de Sala Thai, het Motepark, het Oosthofpark en andere op www.koekelare.be vermelde merkwaardigheden. Op deze wandeling verkennen we het landelijke en steedse karakter van de gemeente.
Afstand: 25km Aantal Midweekstappers: 37 Tochtbegeleider: Luc Defoort
Dagstapper 6 uit de nieuwe Topo-gids streek-GR Vlaamse Ardennen bracht ons van Sint-Blasius-Boekel langs rustige onverharde-en asfaltwegen naar Sint-Goriks-Oudenhove.Op de terugweg langs beek valleien waren de oude dorpskernen van Rozebeke en Elst stille getuigen van deze wondermooie streek. Afstand: 21km
Deze wandeltocht liet ons kennis maken met de vele natuur-en duinen gebieden die de westkust nog rijk is. De Oosthoekduinen - Het Calmeynbos : 60 ha groot Westhoekreservaat : 340 ha ( beschermd sedert 1957 ) De Houtsaegerduinen & het Kerkepannebos : 86 ha, ingesloten tussen de bewoning van De Panne en St-Idesbald. De Nachtegaal : In het Vlaams bezoekers-en natuureducatiecentrum konden we op een leuke en boeiende manier kennis maken met de zee, het strand en de duinen. Afstand: 20,2 km
Voor deze grensoverschrijdende wandeling, in het teken van de nauwere samenwerking op cultureel en toeristisch vlak tussen het Vlaamse Wervik en het Franse Wervicq-Sud, verzamelden we aan de vrijdagmarkt in Wervik, ten oosten van de Sint-Medarduskerk. In groep stapten we de Leiebrug over om zo het Franse Wervicq-Sud binnen te wandelen tot aan de hoeve Odoux, gelegen aan de voet van de Montagne. Deze hoeve functioneert als jeugddienst waar diverse jeugdactiviteiten georganiseerd worden tijdens de vakanties en op woensdagnamiddag. Hier kon men kiezen tussen een 6 of 9 km parcours. Ik koos voor de 9km en we wandelden door het park Dalle-Dumont met het witte kasteel, gebouwd in 1910. We verlieten het park via een poortje aan de achterzijde en langs een asfaltwegeltje bereikten we het Deutscher Soldatenfriedhof 1914-1918. Hier liggen 2.498 Duitse soldaten begraven. Deze dodenakker maakte indruk door de soberheid en de rust die ervan uitstraalde. We stapten verder naar het gebied van de becques, beken die de grens vormen tussen Wervicq-Sud en Comines-France. Zo bereikten we het gehucht "Le Halot" vroeger het gebied der knotwilgen en dikkoppen en waar een typische Vlaamse hoeve uit 1777 met metselaarstekens mijn aandacht trok. Met een ommetje langs de Franse berg wandelden we tot aan de bibliotheek "Espace 2000" waar iedere wandelaar als afsluiter een drankje aangeboden kreeg. Ik bezocht nog even ter plaatse de tentoonstelling van de Wervikse fotoclub met als thema "Kiknu! Wervikse landschappen"
Voor deze GR-Donderdagstaptocht trokken we naar het "Land van de stille waters". We starten in Moerzeke langs de Gr5A en het wandelnetwerk "Stille waters" om zo het waterrijke landschap van dijken en veren te ontdekken. We stapten geruisloos langs het verstilde dorpje Kastel dat een waterrijke geschiedenis achter zich heeft. Het veer van Baasrode, een dorp met een scheepsbouwtraditie, laten we rechts liggen en stappen we over binnendijken van de Grote en de Kleine Wal tot aan het voetveer van Sint-Amands Met een overbemande vaart bereiken we veilig de andere oever tot aan het kerkplein van Sint-Amands waar dichter Emile Verhaeren ,vereeuwigd in een standbeeld, waakt over de Schelde. Inmiddels is het tijd voor de middagpauze in de vroegere cinemazaal van café Plaza. Gesterkt door drank en spijs vervolgen we onze wandeling via het natuurgebied "Hoge Heide" tot in het gehucht Luipegem. We laten de dorpskom links liggen en gaan nog wat uitwaaien langs de dijk van de Schelde tot in Mariekerke waar we terug het veer opstappen. We vervolgen deze mooie wandeling langs de dijk waar we meer dan eens opgeschrikt worden door een fietsbel van meerdere wielertoeristen. Aan de "Gespoelde Put" een nieuwe kreek verlaten we voorgoed de Schelde en lopen via binnendijken het gezellige dorpscafé "De Klok" binnen op het dorpsplein van Moerzeke.
Afstand: 27km Tochtbegeleider: Jaak Perneel Aantal Gr-stappers: 50
Nieuwe wandelnetwerken in voorbereiding de komende jaren.
De provincie Antwerpen telt momenteel drie wandelnetwerken: Kempense Heuvelrug ( Kasterlee, Herentals en Retie ), In het land van de stille waters ( Klein-Brabant tot aan Dender en Durme ) en Merode ( regio Westerlo ). Dit jaar komen er nog drie bij, Rivierenland: Mechelen, Willebroek en Rupelstreek (opening 18 april ), Kempens Landgoed: Arendonk en Ravels (opening 19 mei) en Kempense Heide: regio ten noorden van Antwerpen (opening in de herfst). Eind 2012 zal de provincie 11 netwerken tellen, goed voor 3.500 km wandelpaden.
In de zomer van 2010 is de realisatie van het nieuwe wandelnetwerk " Bulskampveld " een feit . Dit zal uit 150 km wandelpaden bestaan waarvan 124 km op West Vlaams grondgebied en 30 km in Oost-Vlaanderen. Info: www.brugseommeland.be
Eind 2010 (Oktober) is de realisatie van het allereerste stukje van het wandelnetwerk van de Leiestreek gepland. Het "Land van Mortagne", gelegen in het Interfluvium tussen Leie en Schelde, bijt de spits af. Zo zal je de glooiende omgeving kunnen verkennen ten zuiden van Kortrijk, met ook de gemeenten Zwevegem, Spiere-Helkijn en Sint-Denijs. Dit prachtige stukje van de Leiestreek is nu reeds bij de wandelaars bekend als een echt wandelparadijs, aangezien maar liefst 7 bestaande wandelroutes het afwisselende en panoramische gebied doorkruisen. Info: www.westtoer.be
In het voorjaar van 2011 hoopt men dan klaar te zijn met de uitbreiding van het wandelnetwerk Heuvelland. Dat krijgt er flink wat kilometers bij aan de zuidkant, op Frans grondgebied. Nu gaat het netwerk al over de Zwarteberg, en die flank wordt doorgetrokken tot Godewaersvelde, aan de overkant van de Catsberg.
Ook het wandelnetwerk Westkust zal worden doorgetrokken tot over de grens en je laten kennismaken met de mooie duinengebieden in Bray-Dunes, Zuydcote en Leffrinckoucke.
Voor het najaar van 2011 staat dan de opening van het wandelnetwerk Hoppeland gepland. Het situeert zich uiteraard in de streek van Poperinge, en nieuw is dat de stad helemaal in het middelpunt van het netwerk komt te liggen.
Nog twee andere nieuwe netwerken die in voorbereiding zijn, zijn het wandelnetwerk Zwinstreek en het wandelnetwerk Ijzervallei. De openstelling hiervan is allicht voor 2012. Info: De Krant van West-Vlaanderen.
Tijdens de Krokustocht op ontdekking in mijn Stad.
Ik was vandaag aanwezig op de 9de Krokustocht van de Wervikse wandelvereniging. De wandeling bestond uit drie lussen. Vanuit de Stadshal "Oosthove" vertrok ik langs het jaagpad naast de Leie. Even verder volgde ik een oude leiearm waar heel wat vogels hun thuishaven hebben. Ik ontdekte er meerkoeten, slobeenden, futen, ganzen, waterhoentjes, reigers en....Ter hoogte van een bevoorradingsschip verliet ik de leieboorden en stapte voor de eerste keer op een onverhard pad die me naar een betonnen private weg leidde langs een onwelriekend recyclage bedrijf. De lange landelijke Rapetstraat bracht me terug in de bebouwde kom van de stad tot aan de Stadshal waar een eerste controlepost voorzien was.De tweede lus van circa 4km was in het begin grotendeels identiek aan de eerste en liep ik constant tussen de huizen en eigenlijk het vermelden niet waard. Sorry, maar voor mij telt de kwaliteit en niet de kwantiteit van een wandeling. Terug in de zaal besloot ik om met een kop heerlijke soep mijn broodtrommel aan te spreken. Na een redelijke rustpauze begon ik aan de derde lus die me terug in het centrum van de stad bracht en via de woonwijk "De Molenmeersen" me naar "het Park" bracht. Een van de oudste woonwijken van Wervik die enkele jaren terug volledig vernieuwd werd. Hoge appartementsblokken met een getto-gevoel en lelijke kleine huisjes, niet te geloven dat architecten zo iets kunnen bedenken. Het daar aansluitende sportcomplex was een groene verademing om dit deel van de stad te verlaten. Langs de mooie vallei van de Hoge Plankebeek bereikte ik via de brug het natuureiland "De Balokken". Hier liep ik kriskras langs de vele paadjes tot aan de wandelvriendelijke tearoom waar ik een rustpauze nam. Vervolgens stapte ik over de knalrode maar prachtige wandel-en fietsbrug terug naar de andere kant van de oever waar de "Brikkemolen" en het aanpalende "Tabaksmuseum" een mooi hoekje was om er even te vertoeven. Het jaagpad bracht me terug tot aan de Stadshal Oosthove waar ik bij een Chimay nog een praatje maakte met enkele bekende wandelaars.
Afstand: 18 km Klik op de foto voor een vergroting
We starten de wandeling bij het Fort Valliéres en stappen een natuurgebied binnen. De bevroren slingerende paden brengen ons door een jong bos met populieren,wilg, haagbeuk en els, langs watergangen en hier en daar een vijver. Aan de overkant zien we een uitbreiding (een voormalige stortplaats) van de golf van Duinkerke met 27 "holes". Het groene wandelpad langs de Bergenvaart in het Bois des Fort brengt ons tot aan de Porte aux Boules, een van de ingangspoorten van Bergues of Sint-Winoksbergen, oud Vlaamse benaming. We volgen langs de verdedigingsgracht een pad langs de eeuwenoude stadsmuur tot we via trappen de binnenstad bereiken. Aan de Groenberg aanschouwen we de overblijfselen van de oude Sint-Winoksabdij en de piektoren. Via de oude paardenmarkt bereiken we de markt met het belfort ( oorspronkelijk 14de eeuw, vernietigd in de tweede wereldoorlog en heropgebouwd in 1961) en het stadhuis ( oorspronkelijk 1665, herbouwd in 1871 ). Hier houden we halt voor een middagpauze. Na een uurtje gaan we op zoek naar een van de mooiste gebouwen in de stad, Le Mont des Piété nu het museum voor Schone kunsten, etnologie en natuur wetenschappen. Een lusje in de binnenstad brengt ons tot aan de mooie classistische Porte de Cassel aan de zuidrand van de stad. Op het fronton boven deze poort prijkt nog het embleem van de Zonnekoning, Lodewijk XIV. Een pad langsheen de stadsmuur brengt ons voorbij de Nekkertoren die de watertoevoer tot de stad regelt. Via de Porte de Bierne verlaten we de stad en trekken we het vlakke boerenland in richting, Bierne .Een wandel- en fietspad langs het Canal de la Haute Colme brengt ons terug in Bergues aan de Porte de Dunkerque.Opnieuw in de oude stad aanbeland zoeken we de stadsgracht op en aan de Porte de Hondschoote, een zoveelste monument, verlaten we Bergues definitief. Via een brede geasfalteerde dreef met links het kanaal en rechts het golfterrein bereiken we onze startplaats aan het Fort Valliéres.
Afstand: 23km Aantal Midweekstappers: 53 Tochtbegeleider: Jaak Perneel.
We starten de wandeling aan het kerkje van Berthen in de Franse Westhoek. We gaan op en neer, veldweg in en asfalt op om zo de beklimming van de Katsberg (164m) aan te vatten. Boven aan het Onthaalcentrum van de abdij hebben we een uniek panorama over het gehele heuvelland. Langs overharde paadjes dalen we de flank af en zoeken de oude spoorlijn van Hazebrouck op die we volgen tot in Godewaersvelde. Terug klimmen we de Katsberg op en op de zijflank vinden we de "Auberge du Catsberg" waar we welkom zijn voor onze picknick. Na de middagpauze vervolgen we onze wandeling naar de Col de Berthen (110m) om dan de Gr128 te volgen tot aan de rand van Boeschepe alwaar we de beklimming van de Mont Kokereel (110m) aanvatten. We stappen nu langs rustige wegen tot aan en zelfs over de schreve en beklimmen we de Zwarteberg (152m). We doorkruisen het Parc Yourcenar en dalen langs een prachtige holle wegel en via een veldweg terug naar Berthen. Afstand: 23km Aantal GR-stappers: 61 Tochtbegeleider: Piet Hardeman
Op deze mooie winter(zon)dag organiseerde de wandelclub van Zonnebeke een "Warme wijn" tocht in het Heksendorp Beselare. In de ruime sporthal "Hekseketel" schreven we ons in voor de 24 km omloop. Al snel stapten we het dorp uit om op een pracht van een voetweg de vallei van de Reutelbeek te bereiken. De rij knotwilgen langs het pad zorgden voor een idyllisch prentkaartje. Om een eerste kontrolepost te bereiken moesten we de drukte en het lawaai van de E17 trotseren. Gelukkig was dit van korte duur en stapten we langs een rustige wandelweg en het "Boerenkrijgwegelpad" naar het verder gelegen Geluwse gehucht "Ter Hand". In de zaal van het vroegere schooltje was een rustpost ingericht waar we een heerlijke warme kop soep bestelden en onze brooddoos aanspraken. Het tweede deel van de wandeling volgen we een deel van het "Boerenkrijgpad" of in Geluwe al sinds mensenheugnis beter bekend als het "Brigandspad". Van op de hoogten kregen we prachtige vergezichten met aan den einder de Basiliek van Dadizele. Via de Molenhoek en het Moeremaaibos waar we een rondje op privégrond mochten wandelen stapten we langs rustige wegen terug naar Beselare waar we in het plaatselijke gemeenteschooltje een glas heerlijke warme wijn voorgezet kregen. Om de tocht af te sluiten wandelden we nog even langs de magische kruidentuin om zo de startplaats terug te bereiken.
De parking aan de Machelenput werd vandaag volledig ingenomen door de talrijk aanwezige midweekstappers. De oude Leiearm aan het kerkje ligt er nog lichtjes bevroren bij. Een wit kruisje met "Lieve Papa" en enkele bloemtuiltjes getuigen van een drama die zich hier verleden week nog voordeed. Na een uitgebreide brieving van de te volgen tochtbegeleider wandelden we naar de nieuwe brug van Olsene, een stalen construtie van 110m lengte. De brug weegt in totaal 1.040 ton met een bijzondere fraaie bovenconstrutie. De bogen kregen een esthetische vorm: ze buigen naar elkaar toe waardoor de indruk onstaat dat de brug ook wordt overkoepeld door deze bogen. Hier volgen we de gekanaliseerde Leie stroomafwaarts. Een onverharde modderige wegel brengt ons naar een stukje oude Leiearm, een belangrijk gebied voor watervogels zoals fuut, meerkoet en waterhoen En voor broedvogels van de oevervegetaties zoals kleine karekiet en bosrietzanger. Zo komen we aan het vlasdorp Gottem waar we in café "De Vlasbloem" welkom zijn om onze "Stutjes" op te eten en dat met warme soep of een streekbiertje.Na de middagpauze stappen we via enkele kouters en de vallei van de Mandelbeek naar Grammene. De Sint-Jan Baptistkerk met aanpalend kerkhof straalt de dorpsfeer en de rust van vervlogen tijden weer. We vervolgen onze weg tot aan de oude leiearm, een oude meander die onstaan is bij het rechttrekken van de Leie. Over de oude Leiearm loopt een spoorwegbrug van het traject Gent - De Panne. De meander ligt op de grens van de gemeenten Zulte en Deinze, heeft een lengte van 3,7km , is gemiddeld 33m breed en heeft een oppervlakte van ongeveer 18,4 ha. Aan het Schipdonkkanaal ( afleidingskanaal van de Leie) die van Deinze tot in Zeebrugge over een lengte van 56km aldaar in de Noordzee uitmondt wandelen we nu aan de andere zijde van de oever terug naar Machelenput alwaar we in het plaatselijke eetcafé "De afspanning" de laatste afscheidspint een afsluiter vormt van deze mooie winterwandeling.
Afstand: 20,8km Tochtbegeleider: Roland Vansteelandt Deelnemers: 47
Na een koude golf van vijf weken trad de dooi zaterdag in en hadden we zondag een prachtige zonnige dag met gezellige positieve temperaturen. De beentjes kriebelden en we besloten om in het nabij gelegen Geluwe mee te stappen met de Gaperstocht, een organisatie van de Wervikse wandelclub. We kozen voor de 18 km afstand die ons langs rustige asfaltwegen via het Zwaantje, de Molenhoek, de Moeremaai en het Boerenkrijg kerkewegelpad naar het gehucht Ter-Hand bracht. Daar was een eerste controlepost voorzien die we aan ons voorbij lieten gaan. Via de lange Pollepelstraat stapten we terug naar Geluwe waar we de brug over de A19 overstaken en enkele onverharde wegeltjes tussen woonwijken doorkruisten. Het nieuwe 425 meter lange fiets-en wandelpad langs de reutelbeek met zicht op de Sint-Dionysiuskerk bracht ons naar de tweede controlepost aan het schooltje voor bijzonder onderwijs "De Vlier". Hier namen we de gelegenheid om onze boterhammetjes aan te spreken in gezelschap van een Chimay aan soldenprijzen. Na een uurtje vervolgden we onze wandeling nu in gezelschap van de GR5A langs een mooie modderige landwegel tot aan de Stok. Via de wijk "De Witte Poorte" bereikten we het eindpunt van deze wandeling.
Deze eerste tocht van het jaar bracht ons naar Sint-Jan in Eremo. Met ruim 30 GR-stappers wandelden we door een weids en biljartvlak winters polderlandschap. De StreekGR "Uilenspiegel" bracht ons in de richting van de "Boerenkreek" met zijn 39 ha de grootste kreek van het Meetjesland. Op de bevroren waterplas waagden zich enkele schaatsers op het ijs of dit nu al veilig is betwijfel ik. We bestegen de dijk en kregen een mooi uitzicht op het krekenland. Zo bereikten we het Leopoldskanaal met zijn prachtige populierenrij gevormd door de wind. In het gezelschap van de GR5A stapten we de velden in op zoek naar een volgende kreek. De Blokkreek, een visrijke waterplas dat gedeeltelijk aan sportvissers is verhuurd. Zo kwamen we bij de eerste grenspaal nr 339 van de dag en liepen we Zeeuws-Vlaanderen in. In Sint Kruis wandelden we binnen in café "Zeelandia" om ons te warmen aan de stoof en te picknicken. Na de middagpauze bracht de wandeling ons naar de laatste grote kreek, de Sint-Kruiskreek. Hier stapten we eventjes terug op Vlaamse bodem langs grenspaal nr 336. Een lange tijd flirten we met de grens langs dijken en kleine weggetjes ernaast. De kerktoren van Sint-Magriete kwam steeds dichter bij en zou ons tot het einde van de tocht in het landschap vergezellen. We zagen nog een kudde schapen met dichte wintervacht grazen op de dijk die de scheiding is tussen Zeeuws-Vlaanderen en Vlaanderen. Als de zon aan de einder zijn laagste punt bereikte wandelden we terug Sint-Jan in Eremo binnen en zochten de warmte en de gezelligheid op van het plaatselijke café.
Luik heeft een ware metamorfose ondergaan de laatste 10 jaar. Place Saint-Lambert, het hart van de stad is daar een mooi voorbeeld van. Auto's parkeren er onder de grond en het plein is één grote wandelzone. Er is ook een nieuw, peperduur en hypermodern treinstation gebouwd. Maar bovenal is Luik een museumstad en er werd wat afgebouwd en vernieuwd de laatste jaren. Het Archéoforum was de start, gevolgd door het Musée de la Vie Wallonne en in 2009 het prestigieuze Grand Curtius. Maar Luik heeft ook nog zijn troeven van vroeger: leuke cafés en goede restaurants, massale winkelmogelijkheden en op zondag zijn grootse en multiculturele markt langs de Maas, Marché de la Batte. En vooral op dit tijdstip zijn gezellige Kerstmarkt.
Voor deze Decembertocht van de Midweekstappers zochten we de regio van het Houtland op die op vele plaatsen nog gezegend is met mooie landschappen. Bovendien is het Houtland de bosrijkste streek van de provincie West-Vlaanderen. Het Regionaal Landschap Houtland dankt zijn naam aan de vele hagen, houtkanten, bosschages en (knot)bomenrijen. Voor de middag stapten we zuidwaarts, ten westen van de Torhoutbaan, naar het Wijnendalebos en het kasteel. Na een middagpauze in de"Broodherberg" trokken we noord(oost)waarts aan de andere kant van de Torhoutbaan, via het Domein d'Aertrijcke, enkele privéwegen en de Groene 62 (oude spoorwegtraject) keerden we terug naar de startplaats.
Tochtbegeleider: Roland Vansteelandt Afstand: 18,8km Deelnemers: 42
Ten oosten van de Borinage is aan weerszijden van de landsgrens een natuurpark van 69000 ha (waarvan meer dan 10000 ha bos) ontstaan dat de glorie van het vroegere Pays Noir moest vervangen. Na de sluiting van de steenkoolmijnen rond 1970 verstomde hier elke industriële activiteit. Om de streek van de ondergang te redden, brachten zowel het Waalse Gewest als het Département du Nord respectievelijk Le parc Naturel des Plaines de l'Escaut en Le Parc Naturel Régional Scarpe-Escaut tot leven. De landschappen ogen weinig spectaculair, maar ze hebben wel iets aantrekkelijks door hun ruig en verwilderd karakter. In de vorige eeuwen ging immers veel aandacht naar de steenkoolontginning en veel minder naar de veeteelt of akkerbouw. Bovendien laat de ontwatering van de bodem te wensen over. Vooral na 1930 ontstonden er grote moerasgebieden en waterplassen. Braakland, hoog opgeschoten grassen, brandnetelvelden, uitgegroeide waterwilgen en bosjes elzenbroek hebben definitief beslag gelegd op deze gronden. Enkele mijnspoorlijnen werden omgevormd tot fietspad en wandelpad.
Vandaag maakten we vooral kennis met de omgeving van het grensriviertje La Ver(g)ne waarvan het water uiteindelijk in de Schelde terechtkomt. Het bosrijke moeraslandschap aan beide zijden van de grens is helaas aan Belgische zijde volledig ingepalmd door privébezit en niet (meer) bewandelbaar. Onze zuiderburen hebben het slimmer aan boord gelegd: wandelpaden doorkruisen de talrijke grote en kleine vijvers waar midweekstappers, karper- en forelvissers thuis zijn.
Afstand: 21,4 km Aantal Midweekstappers: 32 Tochtbegeleider: Jaak Perneel ( Met dank voor de tekst )
Na de regenachtige voormiddag breekt de zon er eindelijk door zodat we toch een kleine wandeling kunnen maken in het Heuvelland. Onze startplaats is aan de kerk van Nieuwkerke waar een ruime parking is om onze wagen achter te laten. We verlaten de dorpskom via een graswegelpad naar de oude tramroute. Een astfaltwegel brengt ons tot aan de "Zwijnebak" waar we langs onverharde wegen het natuurgebied van de Monteberg bereiken. De heuvel ligt tegen de Kemmelberg en langs de zuidflank wandelen we tussen de wijngaard in een herfstdecor om van te snoepen. Op de top van de Monteberg (115m) keren we terug via knooppunt 91 van het wandelnetwerk tot aan de Noordhoek waar we voorbij een meute jagers moeten die blijkbaar hun lachspieren kwijt zijn. Gelukkig kunnen we zonder dat we als prooi aanzien worden een andere landwegel inslaan die ons terug naar Nieuwkerke brengt. Afstand: 11km
We begonnen deze wandeling in Saint-Léger een deelgemeente van Steenput (Estaimpuis). In gezelschap van de GR123 bereikten we het Kanaal van Spiere met zijn prachtige bomenrijen en authentieke ophaalbruggen.Vervolgens gingen we langs autoluwe asfaltwegen, een kerkwegel en mooie onverharde paden naar Pecq. In de verte zagen we het kasteel van Biez tussen de herfstbladeren.Van het nabij gelegen kasteel van Bourgogne zagen we maar een schim tussen de bomen in het park.Zo kwamen we aan de Schelde waar we langs een pracht van een landwegel het piepkleine dorpje Esquelmes bereikten. Het sobere maar mooie Romaanse kerkje gewijd naar Sint-Eleuthère uit de 11de eeuw schitterde in de herfstzon. In Ramegnies-Chin staken we via de Pont Bolus de Schelde over om langs de andere oever onze weg te vervolgen tot aan de brug van Warcoing. Hier zagen we de GR-tekens die ons terug naar het Kanaal van Spiere brachten om zo ons eindpunt te bereiken.
Het licht glooiende, bijzonder authentiek gebleven landschap rond Elverdinge valt wat tussen de plooien van de gekende wandelgebieden in de Westhoek. Toch biedt dit schitterende dorp met zijn unieke kasteel en kasteelpark, de historische hoeven, de vallei van de Grote Kemmelbeek, mooie resten van kleinschalige landschapselementen en de nabijgelegen Galgebossen, een schitterend decor voor een prachtige wandeltocht op deze dag van de trage wegen. Bovendien werden er enkele mooie, oude voetwegen in ere hersteld, waardoor een groot deel van de tocht op onverharde en verkeersvrije paden verliep, temidden velden en weiden. Weg van de drukte konden we genieten van de onvermoede schoonheid van een authentiek gebleven stukje West-Vlaams platteland !.
Afstand: 9km Klik op de foto voor een fotoreportage.
Het Land van Rode is een licht golvend gebied gelegen ten oosten van de lijn Gent-Oudenaarde. Schelderode was de hoofdplaats van het Land van Rode in het graafschap Aalst (13de eeuw). In de 16de eeuw werd het Land van Rode verheven tot baronie en in de 17de eeuw zelfs tot markizaat. Het gebied is vrij afwisselend met de Scheldevallei, Scheldemeersen, kleine dorpjes, oude molens en af en toe een stukje bos.
We vertrokken in Gavere, gelegen langs de Schelde halfweg tussen Gent en Oudenaarde. De slag bij Gavere wordt een mijlpaal genoemd in de geschiedenis van Vlaanderen. Hierbij sneuvelden ongeveer 15000 Gentse krijgers in een veldslag tegen de Bourgondische hertog Filips de Goede en zijn zoon Karel (15de eeuw). De Gentenaars verloren de slag, maar hebben aldus Gent gered van de plundering en de totale ondergang. Vanuit Gavere trokken we de Scheldevallei in, richting Semmerzake. Wat verder in Vurste verlieten we even deze vallei om via een oude bouwvallige molen te klimmen naar het dorpje Melsen dat al in geschriften vermeld werd in 818. De Sint-Stefanuskerk van Melsen, gebouwd in Scheldegothiek (oudste vermelding 1117), heeft een classicistisch éénbeukig schip uit de 18de eeuw. Hierna doken we terug de Scheldevallei in om vervolgens weer te stijgen naar het dorpje Schelderode waar we halt hielden in het café Casino (bij Piens). In Schelderode vind je naast de Sint-Martinuskerk in Scheldegothiek (eerste vermelding dateert van 1108), het kasteel dat gebouwd werd in 1865 op de plaats van het kasteel van de Heren van Rode uit de 7de eeuw. Daarna vertrokken we via de mooie gerestaureerde molen van Schelderode en het Makkegembos naar Baaigem (bekend van de eerste boerenmarkt op zondag). Langs een aantal landelijke paden begaven we ons naar Dikkelvenne om daar weer af te dalen naar de Scheldevallei. We volgden de vallei tot in Gavere langs een pad dat redelijk op en af ging. Zo bereikten we terug het startpunt.
Mont Saint-Aubert is een dorpje in de provincie Henegouwen en een deelgemeente van de stad Doornik. Het dorp ligt ten noorden van Doornik, op een heuvel met dezelfde naam, die ook wel Mont de la Trinité wordt genoemd. De heuvel, met op de top de dorpskerk ligt op ongeveer 145 meter hoogte. Kain eveneens een deelgemeente van Doornik werd berucht in de zaak Dutroux omdat hier op 28 mei 1996 Sabine Dardenne werd ontvoerd. De "Moulin de Barbissart" werd opgericht in 1817. Voor de bouw ervan werden 145.000 bakstenen, 65 eikenbomen en een trilpopulier, afkomstig van het bos van Sait-Martin te Kain gebruikt. De molen werd zeer zwaar beschadigd door de slag van de Schelde in oktober-november van 1918. Thans rest nog de fel gehavende met obusinslagen romp. De "GR123 - Ronde van west-Henegouwen" loopt in een lus rond Mont Saint-Aubert. Met een verbindingsstuk langs de Schelde maakten we een wandeling van 12,4km.
De Bethoosterse Broekenwandelroute is 9,2 km lang en verkent twee totaal verschillende landschappen in de omgeving van Esen (Diksmuide). We wandelden eerst in het hoger gelegen gebied, ten zuiden van Esen, waar we fantastische panorama's over de westhoek te zien kregen. Halfweg de wandelroute kwamen we in de Bethoosterse broeken, een zijvallei van de Ijzervlakte. Het gebied bestaat uit laaggelegen weiden en hooilanden en herbergt een unieke fauna en flora.
Na een onderbreking van 5 jaar wegens beroepsbezigheden namen we deel aan de wandelklassieker van Wervik "De Tabakstocht". De start had plaats in de Broederschool waar ik nog op de schoolbanken gezeten heb. We kozen voor de 21km omloop en met de zon in ons gezelschap wandelden we de eerste kilometers in en rond de stadskern van Wervik. Via een kanjer van een onverharde wegel bereikten we het gehucht "Kruiseik" waar er een kontrole voorzien was bij een bloemenkweker die op een ecologische wijze zijn serres in de winter verwarmd met snelgroeiende twijgen. Na de afdaling van de Amerikaberg wandelden we een stukje op de GR5a-zuid ( Antwerpen - De Panne ) en bereikten we Komen ten Brielen. Zo kwamen we bij "Soetes molen" een indrukwekkende constructie. Dit zou de grootste nog werkende standerdmolen van Europa zijn. We wandelden een poosje langs de N58, op zondag een autoloze autostrade,om zo via "De Ravel 1" Komen te bereiken waar een tweede kontrolepost voorzien was. Met een heerlijk fris pintje was de tijd aangebroken voor onze picknick We zetten onze tocht verder langs de oude vaart "Komen-Ieper" en bereikten zo de Leie. Via een ommetje in het Franse Komen met zijn prachtig belfort, stadhuis en moskee-achtige kerk staken we terug de grens over langs het natuur eiland "De Balokken" Aan de "Witte molen" konden we niet weerstaan om op het gezellige terras ons streekbiertje, een Moriaen, te proeven. Langs de monumentale Sint-Medarduskerk stapten we terug naar onze startplaats in de Broederschool.
De Panne - Bray-Dunes: natuurreservaten,bos,strand en duinen.
33 Midweekstappers verzamelden aan de parking van het kerkhof in De Panne voor een schitterende tocht doorheen de natuurreservaten van de westkust en de noord-Franse kust. We nemen een pad doorheen het oostelijk deel van het Calmeynbos, aangeplant in 1990 met loof-en naaldbomen, en 66 ha groot. Aan het natuureducatief centrum "De Nachtegaal" nemen we het GR-pad doorheen het westelijk gedeelte van het bos en aan de rand van het Westhoekreservaat. Na een vier kilometer lange strandwandeling bij laag water komen we bij de ingang van de Marchandduinen in het Franse Bray-Dunes. Na de verkenning van deze duinen zijn we welkom in het café Kazan voor onze picknick. Na de rustpauze verkennen we de "Dunes du Calvaire" en de "Dunes Perroquet", een prachtig duinengebied van 220 ha. Hier maken we eventjes een ommetje om de hoogste duin ( 29 m) van dit gebied te beklimmen waar we een panorama bekijken om U tegen te zeggen. Wanneer we terug aan de grensovergang komen duiken we meteen het Vlaamse natuurreservaat "De Westhoek" in ( 340 ha). Het werd reeds in 1935 als landschap beschermd en kreeg in 1957 het statuut van staatsnatuurreservaat. De Westhoek werd dan ook opgenomen in de lijst van natuurgebieden met een Europese bescherming. Om onze startplaats te bereiken doorkruisen we een laatste duinengebied: de Krakeelduinen. Daarna genieten we nog even na bij een Picon vin-Blanc in de "Verloren Gernoare".
Twee vrienden van bij de Midweekstappers zijn lid van de wandelclub "De Duinstappers Westende". Gerard is de" Parcoursmeester" en Lucien de "Materiaalmeester". We gaan hen een steuntje geven en gaan meewandelen op deze tocht. We starten aan de sportzaal van Lombardsijde en komen voorbij het kleine natuurresvervaat "De Schuddebeurze". Rechts van ons zien we een rij bunkers, getuigen van de tweede wereldoorlog. Wanneer we aan de "Rattevallebrug" komen bij het kanaal "Plassendale-Nieuwpoort" vervoegen we de GR5a-noord. Aan de grote Sint- Jorissluis draaien we mee met het kanaal en iets verder op verlaten we die om langs een asfaltwegel de drie windmolens en batterij zonnepanelen van het "Solar Park Electrawinds" voorbij te gaan. Aan de kontrolepost nemen we even tijd om te picknicken. Het tweede deel van de tocht gaan we naar het natuurreservaat "De Ijzermonding"met aansluitend de Militaire kazerne van Lombardsijde. Via de havengeul bereiken we het strand waar we in het losse zand richting Middelkerke wandelen. Na een korte rustpauze in de tweede kontrolepost wandelen we langs een golfterrein en enkele vakantieparken en campings om zo het eindpunt te bereiken.
Dag 1: Woensdag 16 September: Le Nouvion en Thiérache - Dorengt - Esquéhéries - Le Nouvion en Thiérache.
Vanop de parking van ons hotel in Le Nouvion-en-Thiérache zoeken we naar een oude spoorwegbedding die ons van oost naar west leidt doorheen La Forêt de Nouvion en La Queue-de-Boué, een bos dat er naadloos op aansluit.
Na deze boswandelingen zwenken we zuidwaarts. Doorheen een landschap dat gekenmerkt wordt door kleine percelen die worden afgeschermd door heggen of muurtjes, een zogenaamd bocagelandschap, bereiken we via kronkelende wegeltjes het dorpje Dorengt en de GR 122.
Voorbij een oude watermolen op het riviertje Le Noirrieu wandelen we met de GR 122 opnieuw oostwaarts en maken een zijsprongetje om de versterkte hoeve van Ribeaufontaine te bekijken. Het landschap waar we door lopen met koeien, weilanden en appelbomen is pas ontstaan in de 19de eeuw maar het lijkt hier al eeuwen vredig en onbekommerd te liggen. Even voor het mooie dorpje Esquéhéries - versterkte 16de-eeuwse kerk - richten we onze neus opnieuw noordwaarts, dwarsen opnieuw Le Noirrieu en bereiken tenslotte via de hoofdweg onze startplaats.
Dag 2: Donderdag 17 September: Buironfosse - Sorbais - Buironfosse.
We verplaatsen ons met de wagens naar Buironfosse, zuidoost van Le Nouvion en Thiérache. Start vanaf Buironfosse (kerk) zuidwaarts een stuk langs de GR 122 doorheen het Foret du Regneval (212 m) naar een meander van de Oise als meest zuidelijk (keer)punt. Hier verorberen we onze picknick. In Sorbais (128 m) vergapen we ons aan de versterkte kerk. Een stuk GR 122 leidt ons door de golvende bocage via Lerzy en een bosdoorsteek (214 m) naar Le Boujon, en het eindpunt in Buironfosse.
Afstand Dag 1: 26km - Tochtbegeleider: Jaak Perneel Afstand Dag 2: 26km - Tochtbegeleider: Roland Vansteelandt
Kaartlezen heb ik al altijd graag gedaan. Maar de tijd en de evolutie staat niet stil en ja.....ook ik wil mee evolueren. Mijn nieuwste speeltje is een "Garmin 60 csx"en om dit apparaat te testen tekenen we een wandeling uit op....jawel, een kaart. Maar dan op een computerkaart van de "Topo France Nord Est" die ik dan als Track kan overbrengen naar mijn GPS. Ik teken een route uit met gebruik van enkele plaatselijke wandelingen in Wervicq-Sud en Comines en zo kom ik aan een 22km mooie luswandeling. De route gaat langs landelijke asfaltwegeltjes en een aantal prachtige onverharde wegen. Enkel het stukje waar we de woonkern van Comines doormoeten valt wat tegen maar de rest van de tocht maakt veel goed. Ik kan de route goed volgen op mijn Gps maar voor alle zekerheid heb ik toch een papieren versie van de wandeling mee...je weet maar nooit!!! Eerste test geslaagd...deze week in de Thiérache volgt er nog een.
Plaatselijke wandelingen: Les Becques de Comines Circuit des Tilleuls Circuit du Grand Perne Circuit de la Montagne
Met de GR-donderdagstappers op pelgrimstocht naar Notre-Dame des Joyaux.
Vanaf het kerkplein van Béclers trokken we langs de Rieu d'Amour in de richting van "le Bois de l'Allemont". Een prachtige holle wegel lokte ons naar de hoge toppen van de Haut Hameau, gehucht van Thimougies, een van de mooiste dorpjes van Wallonië. In het midden van de velden en op een hoogte van 80 m, tevens het hoogste punt van Havinnes, staat een 9 meter hoge kruis, dat gemaakt werd uit de laatste boom van het bos van Allemont. Hij was de enige overlevende van het Duitse geweld tijdens de eerste wereldoorlog. Aan de voet toont de inscriptie in bronzen letters dat hij op 29 Oktober 1961 gewijd werd door Mgr. Descamps. Op de zijkanten van de achthoekige sokkel staan de namen van de dorpen waarvan men de klokketoren ziet: Havinnes, Ramecroix, Gaurain, Béclers, Thimogies, Quartes, Melles en Mont-St-Aubert. In 2003 werd het kruis grondig gerestaureerd, nadat het beschadigd was door een storm. We vervolgen onze weg en zien dat de resten van de pas omgevallen molen verdwenen zijn. Langs een mooie kasseiweg verlieten we dit rustige dorpje in de richting van het pelgrimsdorp Montroeul-au-Bois. Elke Pinstermaandag en tot negen dagen daarna komen bedevaarders voor de Sint-Maartenskerk om hier de Maagd Maria of de "Notre Dame des Joyaux" te aanbidden. Hier nemen we onze picknick in een "Stiltegebied". Na de middagpauze klommen we langs de kerk naar de hoogste toppen van de omgeving via een vijfsterren kerkewegel. We flaneerden langs het bos: kasteeldomein, op een zachtneergaand asfaltje met prachtig uitzicht op de streek, tot voorbij "Grand Masure". Het asfalt maakte plaats voor grint en aan de hoge zendmast daalden we af voor een rondje in Maulde. Voorbij "le chateau de Maulde" was het heerlijk stappen op de veldweg naar het kasteel Froidmanteau. Een mooi stukje natuur: het brongebied van de Rieu de la Motte. Een paar verharde wegen en een grintweg bracht ons terug naar de zendmast. Door een mooi restbosje liepen we terug naar de startgemeente Béclers. Tochtbegeleider: Dani Nolf Afstand: 26km
Ongeveer 40 Midweekstappers wandelden in de voormiddag van het (Hotel) restaurant Papinglo naar de Drongengoedhoeve. Typisch voor een ontginningsgebied uit de 18de eeuw zijn de rechte, in dambordvorm aangelegde dreven. Ondanks de droge zomer was het kleigrondpad op een paar plaatsen erg drassig. Na een graspicknick konden we onze dorst lessen in de Drongengoedhoeve. Een mooie lokatie met een prachtige duiventil. Na de middag volgen we eerst de Drongengoedwandelroute en maken nadien dankbaar gebruik van een door natuurpunt uitgestippeld wandelpad. Zo bereiken we het prachtig 85 ha grootte natuurreservaat "Maldegemveld". Na 18km bereiken we terug onze vertrekplaats en genieten op het terras van het restaurant na met een heerlijk Maldegems "Koantjes bier" Tochtbegeleider: Luc defoort Klik op de foto voor een diavoorstelling. Drongengoedhoeve: http://www.drongengoedhoeve.be/info.htm
Op de "Zotte maandag"kermisdag te Wervik na het verorberen van een aantal streekbiertjes, het aantal zal me waarschijnlijk voor altijd onbekend blijven, namen we in een benevelde toestand de beslissing om een korte ongeplande vakantie te nemen. We vertrokken, natuurlijk wel de dag nadien, voor een vierdaagse naar de Ardennen. Vanuit onze vaste verblijfplaats "Le Vieux Chêne" in Villeroux (Bastonge), zie link in linkerkolom, wandelden we 3 dagen in en om de regio.
Dag 1: Na een tip van de gastvrouw van ons verblijf wandelden we in Bavigne (Luxemburg) om en rond de Lac de la Haute Sûre een wandeling genaamd naar een van de oprichters van het toerisme in luxemburg, Erny Schmit (1895-1987) : Afstand 18km. Dag 2: Uit de "Dagstapper Ardennen deel 1" van Julien van Remoortere kozen we voor wandeling 14 "Het mooiste van de westelijke Ourthe" Dit was een mengeling van alle soorten wegen: verhard, onverhard en tussen de twee in. De aangenaamste wandelwegen waren uiteraard de onverharde, dwars door bos en land, heuvel op , heuvel af. Echt zware klimmen waren er niet bij; het steilste stuk van het parcours was dat naar de kluis van Sint-Oda. Maar ja, dat is dan ook voor de gelovigen een bedevaartsweg en hoe meer je afziet, hoe groter de verdienste. Klein minpunt aan deze wandeling: van het gehucht "Tonny" naar Amberloup liepen we ongeveer 2km langs een nogal drukke verkeersweg. Afstand: 19km. Grotendeels GR14 Dag 3: In de nieuwe Topo-Gids"Luswandelingen in de Provincie Luik" stapten we in Harzé, aan de poort van de eigenlijke Ardennen, een prachtige wandeling van 22km. Harzé - Chapelle Sainte-Anne - Ermonheid - Grimonster - La Rouge Minière - Collège Saint-Roch - Chapelle Saint-Roch - Harzé. Grotendeels Gr15 en Gr 576. Aan de Sainte-Anne-du-Pont kapel zagen we een beuk met een omtrek van ongeveer 5 meter. Waarschijnlijk geplant tijdens de bouw van de kapel in 1524. Dag 4: We verlaten onze vaste verblijfplaats om met een "Bongo-Bon" gekregen als nieuwjaarsgeschenk van onze zoon en schoondochter naar het chique "Radisson-Balmoral" hotel in Spa een laatste dag en nacht te verblijven. In het nabijgelegen Eupen wandelen we rond het stuwmeer en in de Hoge Venen een wandeling uit dezelfde topo-gids als de dag voordien. Deze 22km lange wandeling brengt ons in de valleien van de Gatzbach en de Vesder, het veen van Kutenhart en de restanten van het verdwenen gehucht, Reinartzhof aan de Duitse grens. Een 5 sterren wandeling. Van de stuwdam tot aan het Veen van Kutenhart: GR15.
Voor deze wandeling maakten we gebruik van het wandelnetwerk Ieperboog. Langs Zillebekevijver, de Verdronken Weide en de Ieperse Vestingen bereiken we tegen de middag het provinciedomein De Palingbeek. Na de terras-picknick zochten we de schaduw op van de bosrijke omgeving van De Palinkbeek, de Vierlingen en het Molenbos omdanterug te keren naar ons vertrekpunt in Zillebeke. Tochtbegeleider: Luc Defoort Afstand: 19km Klik op de foto voor een fotoreportage.
Vandaag waren we met zijn drieën op pad. Annie, ik en Hutch. Nee niet die van Starky maar de hond van onze zoon.De Gasthuisbossen liggen ten zuiden van Ieper. Ze zijn heel dominerend aanwezig in het landschap. De bospartijen zijn samen ruim 230 ha groot. Provincie West-Vlaanderen heeft 200 ha bos in erfpacht en legde er dreven en paden aan die toegankelijk zijn voor het publiek. De Gasthuisbossenwandelroute gaat door drie bosdomeinen: Het Zwarte Leen, Groenenburg en Zandvoordebos. Afstand: 10,1 km Vertrekpunt: Zwarte leen, Werviksestraat in Zillebeke
Dranouter is het volgend weekend terug het folkdorp bij uitstek.Dit gebeuren viert dit jaar zijn 35ste editie.Bij de eerste ééndaagse festival op de speelplaats van de toenmalige jongensschool was ik één van de 300 toeschouwers.Er waren toen slechts 8 groepen waaronder de nu welbekende "De Snaar". Maar vandaag zijn we niet naar Dranouter gekomen om naar muziek te luisteren maar om een namiddag wandeling te stappen met het voor velen bekende wandelnetwerk.We maken een driehoekje: Dranouter - Kemmelberg - Loker - Dranouter. Langs de Lettingstraat stappen we in de richting van de Monteberg. Aan de voet nemen we het prachtige hagenpad naar het "Bergstraetje"die ons op de Monteberg brengt. We nemen de graswegel langs de wijnvelden , komen voorbij de schapenboer en nemen aan de Klokhofweg het nieuwe pad langs de achterkant van het Hotel " De Hollemeersch " naar de Panele.De Kemmelberg ligt nu aan onze voeten en via een aardenpad langs de kasseien beklimmen we deze West-Vlaamse bult tot aan de top, 156 meter boven de zeespiegel. Langs het Ossuarium-monument dalen we de berg af met een prentkaartjes zicht over de andere Heuvellandse Bergen. De lange Godschalkstraat brengt ons tot op het dorpsplein van Loker. Hier nemen we de Gildestraat naar het romantische "St-Jans Kapelle wegelken" om zo de "Douvevallei" te bereiken. Dit prachtige natuurreservaat doorlopen we tot aan het "Domein Behaegel" om langs het Hofstraetje de "Eeuwenhout" en zaadboomgaard te bereiken. Aan het muziekcentrum "'t Folk" lessen we onze dorst met een echte pint "Guinnes". Afstand: 14km Knooppunten: Lettingstraat - 59-64-65-72-88 rechtdoor-89-87-85-82-84-83-74-63-61-60-11-10-44-43-41-62-66-68-69-richting 59 maar afslaan 1ste straat links naar muziekcentrum "'t Folk" dan naar het kerkplein.
Akrenbos is een gehucht dat bij het vastleggen van de taalgrens in 1963 overgeheveld werd van Deux-Acren naar Bever, en daarmee ook van de provincie Henegouwen naar Vlaams-Brabant. Omdat Akrenbos op 5 km (of één uur stappen) gelegen is van de kerk van Deux-Acren, liet een bewoner van Akrenbos er in 1849 een bidhuis bouwen met bijhorende pastorie. In 1857 werd de kapel vergroot en in 1863 werd ze als parochiekerk ingewijd. De oude pastorie herbergt tegenwoordig taverne ’t Platteland, een betere uitvalsbasis voor een wandeling is nauwelijks denkbaar. De wandeling vertrekt richting het bos van Akren of Bois d’Acren. In de lente wordt het onderhout opgefleurd met tapijten van boshyacinten, maagdenpalm en narcissen. De oude bomen trekken spechten en roofvogels aan. Meerdere bronnen vormen een biotoop voor watersalamanders, kikkers en padden. Bijna vijf kilometer lang kronkelt onze wandeling door het bos, over boswegen maar ook over paden die nauwelijks nog gebruikt worden en waar enig doorzettingsvermogen vereist is. Uit het bos vangen we in de verte een glimp op van de beroemde steengroeven van Lessines. In de 19de eeuw zorgden deze steengroeven voor een grote economische expansie van de streek. Het porfier dat men uit de steengroeven won, werd verwerkt tot steengruis, blokstenen en plaveien. In het begin van de 20ste eeuw werden nog 21 steengroeven geëxploiteerd, momenteel resten er nog twee. Ze stellen samen nog 200 steenkappers of ‘cayoteux’ tewerk. De meeste van de in onbruik geraakte steengroeven ontwikkelen zich nu als waardevolle biotopen, een enkele biedt onderdak aan een megalomaan project van enkele slimme jongens. Langs de rand van Deux-Acren leidt de wandeling naar de Marcq of Mark. Deze visrijke rivier mondt na een loop van 25 kilometer bij Deux-Acren uit in de Dender. De naam van de rivier vindt zijn oorsprong in een Oud Gotische taal waarin ‘mark’ de betekenis ‘grens’ had. Het natuurreservaat ‘De Rietbeemd’ is gelegen in de open, bebouwingsvrije vallei van de Mark. Het is het enige taalgrensoverschrijdend natuurreservaat van ons land. Vogels, zoogdieren, amfibieën en insecten hebben hun stek in dit stukje paradijs. Knotwilgen, hagen, natte weiden, bossen, toefjes bos en rietlanden verfraaien het gebied. Het Rietbeemdwandelpad van Natuurpunt loodst ons door de mooiste delen van het reservaat. Na het verlaten van de Markvallei en de Rietbeemd hebben we nog enkele kilometers door de velden tegoed. Onderweg krijgen we weidse vergezichten, onder andere op de bergen van de Denderstreek: de Bosberg, de Congoberg en de Grote Buizemont.
Met start aan het station van Aarschot begonnen we aan de inwandeling van de nieuwe Streek GR-Hageland. Ruim 70 wandelaars waren aanwezig om een deeltje van dit nieuwe pad te ontdekken. We stapten via de s'Hertogenheide en landelijke golvende wegels naar de Wijnmuur in Wezemaal. Hier namen we een middagpauze in "De Wizemaele" een wandelvriendelijke taverne. Na de middag wandelden we in het natuurresvervaat "De Wijngaardberg" om vervolgens op de Hondsheuvel "De Moedermeule" te bereiken waar bij een streekbiertje een korte toespraak gehouden werd door de voorzitter van de Grote routepaden. Via Gelrode en de Liedeberg beeindigden we deze mooie tocht aan het station van Aarschot. Afstand: 22km
Het Pajottenland is de streek tussen de taalgrens, de Zenne, de Dender en de oude weg van Brussel naar Aalst. Het landschap is licht golvend en, hoewel dicht bij Brussel, heeft de streek haar landelijk karakter kunnen behouden. Over de oorsprong van het woord “pajot” bestaan vele verschillende theorieën. Zeker is dat de mensen hier veel van hun traditionele levensstijl bewaard hebben: dat kan je merken op de pensenkermissen en in de vele volkscafés. In december 2007 nog stikte de voorzitter van de voetbalclub van Oetingen in zijn eten tijdens het eetfeest van de club. Onze wandeling vertrekt trouwens langs volkscafé De Cam en verder komen we ook langs café Den Haas. Dit café werd geopend in 1871 en is het oudste nog werkende van Gooik. Het heeft een grote aantrekkingskracht door zijn unieke ligging, midden in de velden en ver van het gejaag. Bovendien is hier nog een unieke aarden bollebaan aanwezig waarop nog het traditionele platbolspel beoefend wordt. Men kan er een typisch streekbier zoals gueuze of kriek drinken en een “plank” eten. In de buurt van de herberg zien we in de verte de molen van Onze-Lieve-Vrouw-Lombeek, bekend van de jeugdserie Kapitein Zeppos. Deze molen dateert uit de veertiende eeuw en wordt ook “tragische molen” genoemd vanwege de vele moorden die op de molenaarsfamilie gepleegd werden. Sinds 2007 heeft de molen een museum. Onze wandeling komt voorbij de Woestijnkapel uit de zestiende eeuw, een van de meest schilderachtige hoekjes van het pajottenland. De naam Woestijn zou afkomstig zijn van “wastenij”, waarmee het onbewoonde karakter van de plaats zou aangeduid geworden zijn. Tot voor honderd jaar trof men er inderdaad slechts grazend vee aan. De H.-Kruiskapel werd gebouwd voor een koperen kruis dat op deze plaats zou gevonden zijn en dat op eigen houtje van de parochiekerk ’s nachts terug naar zijn plaats op de Woestijn keerde. We lopen ook meer dan een kilometer door het Neigembos: een typisch Brabants bos dat, net als het Zoniënwoud, een overblijfsel is van het grote kolenwoud. Al in 1770 had het bos zijn huidige omvang, sinds 1974 is het een bosreservaat. Het bos heeft een opvallend reliëf, doorsneden met holle wegen en “groeben” of smeltwatervalleien ontstaan na de laatste ijstijd toen het smeltwater de bodem uitschuurde. Het belangrijkste toegangspad tot het Neigembos is zodanig uitgehold dat het voor wandelaars onbruikbaar werd en dat men er over een lengte van 220 meter een trappenpad in gebouwd heeft. Onze wandeling loopt langs dit trappenpad. Onderweg zal je ongetwijfeld ruiters, huifkarren en mountain bikers ontmoeten: de mountain bike-route van Gooik is een van de meest populaire in Vlaanderen. Verder ontmoeten we onderweg de bewegwijzeringen van verschillende interessante lange afstandswandelwegen die de streek doorkruisen. De GR512 “Vlaams-Brabant” van Diest naar Geraardsbergen loopt door het Pajottenland. De “Voettocht in Pajottenland” is een uitzonderlijk privé-initiatief: een geel en blauw bewegwijzerd pad dat 205 kilometer lang door de mooiste hoekjes van het Pajottenland kronkelt en slingert. Het plattelandspad “De Houteman” werd in 2007 geopend en wil de wandelaar laten kennismaken met de natuur, landbouw en landschap. Onze wandeling vertrekt in het centrum van Gooik, dat zich “Parel van het Pajottenland” noemt. Gooik is een bekend centrum voor volksmuziek en er is altijd wel wat te beleven. Afstand: 15km Beschrijving van de route :http://users.telenet.be/wandeleninbelgie/Wandelingen%20in%20Belgie/gooik.html
Wimille - Saint-Cecile Plage: GR du Littoral ( GR120 )
We reizen voor het eerst mee met de GR-bustocht naar de Noord-Franse kust. De start is in Wimille/Wimereux waar we na de ochtendkoffie de keuze krijgen tussen een korte (22km) of een lange (26km) tocht. Annie gaat voor de 22km en ik kies de 26km. Mijn keuze voor de lange tocht is een voltreffer. Een gevarieerd parcours met strandwandelingen, de beklimming van de "Pointe de la Crèche" en het oude stadsgedeelte van Boulogne. Na de ietwat lange middagpauze in Boulogne en Equihen-Plage op het terras van het café "Aux travailleurs de la Mer" stappen we "Les Dunes d'Ecault" binnen. Het is er lastig wandelen in het mulle zand en de ene helling na de andere volgt. Als beloning genieten we boven aan de "Point de vue" van een prachtig zicht op Hardelot Plage, de ruime omgeving en de zee. Voorbij de dijk van Hardelot en de "Site Protegé des Dunes de Mont St-Frieux", een prachtig natuurgebied, stranden we in Sainte-Cecile-Plage het eindpunt van deze GR-wandeling Deelnemers: 59 GR-stappers Tochtbegeleiders: Dani Nolf en Piet Hardeman
Door de bossen van Gerpinnes langs de GR 129 en 125
Gerpinnes bevindt zich een tiental kilometer ten zuiden van Charleroi, in het noorden van het grote gebied tussen Samber en Maas. De mooie gemeente heeft tot op heden haar eeuwenoude tradities weten te bewaren. Op Pinkstermaandag vindt de 35 km lange processie plaats, ter ere van de Heilige Rolende.
Naast haar folklore en tradities draagt de gemeente Gerpinnes zorg voor haar wandelnetwerk. Naast bewegwijzerde luswandelingen bouwt de gemeente ook aan een netwerk van trage verbindingswegen tussen de dorpskernen.
Deze wandeling vertrekt in Fromiée, een gehucht van Gerpinnes. We verlaten het dorp met de GR 129 langs een oud weggetje door de akkers dat eind 2007 hersteld werd. Al snel komen we in het privébos Bois de Frècheux. Door open veld trekken we naar het gehucht Hymiée. Hier nopen een doodlopende weg en een overgroeide weg even tot wat aandacht. Daarna gaan we naar het Bois d’Hanzinne. Dit bos is zo groot, dat we er 6 kilometer lang doortrekken. In het bos kruisen trouwens twee interessante GR-paden elkaar: de GR 129 “Dwars door Belgie” en de GR125 “Tussen Samber en Maas”. We komen onderweg dan ook geregeld de bekende rood-witte streepjes tegen. Langs veldwegen die mooie uitzichten bieden keert de wandeling terug naar Fromiée.
Zaterdag werd met meer dan 150 wandelaars de nieuwe streek-GR-Vlaamse Ardennen ingewandeld. Aan het stationtje van Lierde vertrokken we voor een boeiende tocht doorheen de golvende streek van Sint-Maria Oudenhove, Sint-Goriks Oudenhove, Erwetegem en Sint-Maria lierde. Afstand: 24 km
Voor deze Gr-donderdagtocht verzamelden we aan de kerk van het Noord-Franse Arnèke. We gingen op zoek naar de "L'Yser" of bij ons beter bekend als de Ijzer. Het landschap was er vlak met aan de horizon de "Kasselberg" als metgezel. We kwamen voorbij Wormhout en Esquelbecq (Ekelsbeke) met elk een kerk met bezienswaardig interieur. De dichts bijgelegen dorpjes, Ledringhem en Zegerscappel waren niet ver weg. "Desjot zine meulen" of windmolen Deschodt was een gezellige rustplaats in de voormiddag.Voor de picknick stopten we aan het domein "L'Etang des trois Sources" een parkje, een oude hoeve, enkele vijvers en ....gezellige zitbanken. Na de middag wandelen we tussen biljartvlakke akkers en bereiken we de historische plaats "La Plaine au Bois". Hier speelde zich een gruwelijke gebeurtenis af in WO II: door de SS werden 80 à 90 Engelse krijgsgevangenen samengedreven in een schuur waarop de Duitsers er 5 granaten ingooiden en schoten losten door de poort en de kieren. Daarna troffen we in Esquelbecq voor het eerst de Ijzer aan waar we op een gezellig terras met zicht op de kerk een Vlaamse Stella bestelden. De meanderende Ijzer houdt ons nog enkele kilometers gezelschap en weldra verlaten we definitief de Ijzervallei en spoeden ons terug naar de startplaats. Tochtbegeleider: Jaak Perneel. Afstand: 30km Deelnemers: 35
Op deze zonnige Pinksterdag rijden we terug naar Noord-Frankrijk voor een bezoek en een dagwandeling naar twee indrukwekkende oorlogsmonumenten uit Wereldoorlog 1. We stoppen in Vimy om het "Canadian National Vimy Memorial"gewijd aan de herdenking van de slag bij Vimy Ridge te bezoeken. Het Vimy Monument bestaat uit twee 30 meter hoge zuilen ,een voor Frankrijk en een voor Canada, die op een platform staan. Op de zuilen zijn beelden gemaakt van rouwende mensen, elke beeltenis heeft ook een verhaal. Op het platform staan de namen van 11.285 Canadese soldaten die geen bekend graf hebben. Een erg mooi en indrukwekkend monument. Na het bezoek rijden we naar het nabij gelegen Ablain-Saint-Nazaire gelegen in het arronddisement Arras. Hier starten we een luswandeling gecombineerd uit twee plaatselijke wandelingen "Sentier de Saint-Nazaire" en "Sentier de la Motte" en de Gr127. Een tocht door een golvend landschap met diepe dalen en heel wat bos. Op deze wandeling komen we ook voorbij het tweede oorlogsmonument van deze dag. "Cimetière National de Lorette Ablain-St-Nazaire" De heuvel des Doods is een immens grote begraafplaats met 20.000 graven (zover je kan kijken). In het Ossuarium in de kapel die gewijd is aan Notre Dames de Lorette liggen de resten van bijna 23.000 niet geïdentificeerde Franse militairen, waarvan we een aantal kisten zien liggen, heel erg indrukwekkend.
GR127, GRP-Tour du Ternois Nord en Le Pignolet ( Fr )
Deze wandeling is een combinatie van de GR 127, een stukje GRP- Tour du Ternois Nord en een deel van een plaatselijke wandeling genaamd: "Le pignolet". We starten in Amettes, geboorteplaats van de H. Benoit-Joseph Labre die men gerust de Patroonheilige van de wandelaars mag noemen. Nadat hij op 21 jarige leeftijd binnen trad bij de orde der trappisten besefte hij algauw dat hij binnen de muren niet veel kon uitrichten om zijn geloof te verkondigen. Daarom trok hij maar te voet naar Rome (1774) Compostela (1773) opnieuw naar Rome (1774) en naar Lorette (1777) om zich daarna definitief in Rome te vestigen. Hij legde in die 8 jaar in totaal 30000km af. In 1783 stierf hij op amper 35 jarige leeftijd. Deze rustige, prachtige golvende streek is een pareltje voor wandelaars die houden van eenvoud en natuurschoon. Veel holle wegels, mooie vergezichten op de terriels van "Le Nord" en dorpjes met namen als, Ballieul Les Pernes, Aumerval, Sachin, Fiefs, Nédonchel en Nédon die in de tijd zijn blijven stilstaan. Bossen en mooie valleien met ontelbare hagen voor vogels en insecten een waar paradijs. Dit was een van de mooiste tochten die we in Frans-Vlaanderen gewandeld hebben.
Dag 1: In t'groen...! Voor deze eerste "100km-dag" blazen we verzamelen aan de Ieperse Fenix-hal. We trekken dwars door enkele Ieperse groene pareltjes. Alle afstanden vertrekken via de "Verdronken Weide". Ooit was dit een vooruitgeschoven verdedigingswerk, opgetrokken in 1678. Bij oorlogsdreiging werd dit gebied onder water gezet. Vandaag is de verdronken weide een wachtbekken voor de Bollaertbeek, de waterloop die vanaf de vestingmuren de naam Ieperlee krijgt. In het wachtbekken is er ook een spaarbekken aangelegd voor drinkwater. De overblijvende graslanden worden als natuurterrein beheerd. Op de plas en graslanden werden al honderdtwintig soorten watervogels waargenomen waarvan een vijftigtal zich hier vestigden als broedvogel. Na de eerste 5km kunnen we eventjes verpozen op de milieuboerderij "De Palingbeek". De voormalige hoeve in het provinciedomein werd verbouwd tot een bezoekerscentrum met aandacht voor aspecten van duurzaam bouwen. Ook de integratie van mensen met een mentale beperking krijgt in dit project grote aandacht. We laten onze longen vollopen met zuurstof uit de weelderige begroeiing van de palingbeek en de vierlingen. Het provinciedomein "De Palingbeek" omvat momenteel méér dan 200 ha gevarieerde bossen en 30 ha kleinschalig, open landschap. In het domein is variatie troef. De veelheid aan biotopen garandeert een rijke fauna en flora. We bereiken nu de "Hill 60" Dit is een kunstmatige heuvel die ontstond in 1850 door het droppen van de aarde die vrijkwam bij de aanleg van de spoorlijn. De heuvel steekt 60 meter boven de zeespiegel uit. Hill 60 was tijdens de Eerste Wereldoorlog oorlogsgebied bij uitstek. Na een bezoekje aan dit monument trekken we richting Zillebeke en zijn vijver om zo de aankomstplaats in het vizier te krijgen. Vanaf Zillebekevijver is het nog een boogscheut naar de finish,"The Fenix". Afstand: 20km
Dag 2: Door berg en dal...! Eerste blikvanger onmiddelijk na de start zijn de mooi gerenoveerde vestingswallen. Deze muren werden in de 11de eeuw door Vauban gebouwd in opdracht van Lodewijk XIV die versterking wou rond de stad. Via de Rijselse- en Kemmelseweg en de wijk Ter Olmen kom ik in het nog jonge Tortelbos aan. Ik neem nu een aardewegje tot aan Dikkebusvijver waar ik langs de oever de iets verder gelegen British Cemetery passeer. Daarna gaat het naar het Kemmel Chateau Cemetery in het schilderachtige Heuvellanddorp Kemmel. Hier kan ik in het gezellige knabbelcafé "De Lockedyze" nog een portie energie opdoen voor het serieuze klimwerk. Langs het kasteel "De Warande" ga ik richting Kemmelberg die 156 m boven de zeespiegel ligt. Ik laat de Kemmelberg achter me en wandel via meestal rustige asfaltwegen naar Dikkebus waar ik op de rustpost even een pauze neem om dan de laaste kilometers naar Ieper aan te vatten. Afstand: 28km
Tocht in lijn van de Oostelijke Dendervallei naar de provinciehoofdplaats van Henegouwen. De GR129/123 was onze bondgenoot op deze tocht door de prachtige groene Dendervallei en het bos van Ghlin. We zochten in Lens de Gr129/123 op en stapten via steegjes naar de prille Dender waar we de restanten ontdekten van een van de oudste watermolens van Wallonie (11de eeuw).De Dender slingert zich in zuidelijke richting via een groen landschap naar het dorpje Erbaut.Achter de monumentale kerk, gewijd aan de H. Bartholomeus, treffen we een tumulus aan, een grafheuvel uit de oudheid waarin de doden een laatste rustplaats vonden.We verlieten de Dendervallei en zochten de landelijke onverharde en verkeersluwe asfaltwegen op naar Erbisouel. Tijd om een middagpauze in te lassen op een plaatselijke camping. Met zicht op visvijver en onder een tentzeil konden we gebruik maken van deze aangename picknickplaats. Na de pauze trokken we het bos van Ghlin binnen. Hier bevindt zich de 16de eeuwse Gotische kapel Notre-Dame de Moulineau. In Nimy steken we via een ijzeren spoorwegbrug het kanaal Nimy-Blaton-Péronnes over en bereiken "Le Grand Large" een spuikom ten noorden van Mons. Via "La Porte du Parc" wandelden we Mons binnen. De prachtige vernieuwde Grand Place met zijn talrijke terrassen nodigde ons uit om hier onze afscheidspint te drinken. Daarna wandelden we langs het Belfort met de vernieuwde Jeugdherberg en de Abdijkerk Sainte-Waudru naar het spoorwegstation waar we de tocht beëindigden en gezamelijk terugsporen naar Lens. Tochtbegeleider: Freddy Lesage Aantal midweekstappers: 22 Afstand: 22
Het open groene Kouterlandschap ten noordwesten van Ninove vormde een gedroomd wandelgebied met heel wat veld- en holle wegen. Tuusen Outer en Lebeke vonden we rust in de historische kouter waarin het Galgenveld gelegen was. De naam verwijst naar de minder fraaie functie die het gebied vroeger had, misdadigers werden hier terechtgesteld. Niettemin konden we hier toch genieten van indrukwekkende vergezichten in een bijna ongerepte omgeving. We vertrokken langs een steenbakkerij richting Denderhoutem en verder naar Kerksken. We bereikten Lebeke en Nederhasselt. Met een schitterend zicht op de toren van de voormalige abdijkerk van Ninove kwamen we opnieuw aan in onze startplaats Outer. Een fris streekbiertje in het "T'Boerkenshof" was een waardige afsluiter voor deze mooie wandeldag. Deelnemers: 16 Afstand: 27km
Klik op de foto voor een diavoorstelling. Prachtig werk van andere wandel-fotografen op : http://www.ronsers-trekking.be/ verslag
Wervik kreeg er vandaag op Moederdag een nieuw wandelpad bij, het Landschapspad "De Laag-Vlaanderenroute". Dit pad is een korte 3,1km luswandeling in de uithoek van Laag-Vlaanderen of "Basflander" zoals de oudere wervikanen het gehucht kennen. Je komt hier naar toe om jezelf onder te dompelen in een nat verleden en een landschappelijk sterk veranderend heden. Dit stukje laag gelegen Vlaanderen doet je mijmeren over hoe het was en hoe het ooit zou kunnen zijn.....wil je het verhaal verder weten, kom naar Laag-Vlaanderen en beleef de geschiedenis van de Laag-Vlaanderenroute in het echt. Dit pad is niet bewegwijzerd maar een folder met de nodige info is te bekomen bij de dienst van Toerisme of de Milieudienst van de Stad Wervik.
Op de wijk Ter Hand ( Geluwe ) vind jaarlijks de Koolzakommegang plaats. In samenwerking met de Wervikse wandelvereniging wsv wervik start hier de Koolzakroute en dit voor de 18de keer. Het parcours werd volledig vernieuwt en dit wil ik wel eens ontdekken. Ik kies voor de langste afstand 21,3km. Een welgemeende proficiat aan de organisatoren, het was prachtig. Klik op de foto voor een diavoorstelling
Van Retranchement naar Nieuwvliet-Bad in Zeeuws-Vlaanderen.
Onze startplaats voor deze GR-Meiwandelstapdag is op het gezellige marktpleintje van het Nederlandse Retranchement in Zeeuws-Vlaanderen. Even voorbij de open standerdmolen volgen we de Walle route tot aan een halfverhard fietspad die ons naar een brugje over het afwateringskanaal brengt en tot aan de Nederlandse rand van het zwin dat reikt tot het zuiden van Cadzand. Vanop het wandelpad krijgen we een goed beeld van dit oorspronkelijk mondingsgebied en natuurreservaat. Het Zwinreservaat omvat 125 ha waarvan er 25 ha op Nederlands grondgebied ligt. Ons pad loopt over een duinenrand voorbij Cadzand-Bad. Genietend van een prachtig uitzicht over de Noordzee en de Westerschelde volgen we een verhard fiets-en wandelpad over het duin en vervolgens over de dijk. Rechts van ons zien we het natuurreservaatje "Herdijkte Zwarte Polder" maar we wandelen, rechts het 55 ha grote natuurgebied "Verdronken Zwarte Polder" in. We lopen over vlonderpaadjes en nauwe zandpaadjes doorheen de duinbosjes naar het klaphekken die ons terug op de dijk brengt. We zijn in Nieuwvliet-Bad aangekomen en meteen aan het meest noorderlijk punt van deze wandeling. Een fietsenstalling doet dienst als picknick plaats en in het plaatselijk café aan het strand kunnen we nadien terecht voor een koffie of streekbiertje. In de namiddag wandelen we over verkeersluwe en sfeervolle polderdijkjes waar rust en ruimte troef is, naar onze startplaats terug. In taverne"De Parlevinker genieten we op een zonnig terras van een lekker streekbiertje voor we terug tevreden huiswaarts rijden. Tochtbegeleider: Jaak Perneel Afstand: 23km Aantal GR-stappers: 45 Klik op de foto voor een diavoorstelling. Ook de GRoene Heuvellander was erbij en schreef zijn relaas weer op http://www.bloggen.be/grwest/
Dag 2: Les Haut Pays d'Artois, Choquel - Dèsvres - Choquel. Na een autorit van ongeveer 15km stranden we in "Het gat van Fluto", het piepkleine Choquel. Vanhier uit gaan we de bewegwiizering van de wandeling "Les Haillures" en de GRP Haut Pays grotendeels volgen. De eerste uren waren van avontuurlijke aard. Modder, water, prachtige wegels door velden en behoorlijk wat bos. Bij het binnenkomen van Dèsvres wandelden we rond een vijver en kwamen we langs het "Maison de la Faience". Na de middagpauze in café" Au Carrefour" beklommen we de Mont Pele(209m) waar we als beloning een prachtig uitzicht kregen over de heuvels van de Boulonaise en Dèsvres. Via Sacriquier en Campagnette waar een korte pauze werd ingelast en een pracht van een holle weg, bezaaid met glibberige vuurstenen bereikten we Saint-Choquel. Iets verder op beëindigen we deze wandeltocht. Na een afscheiddrank in Brunembert sluiten we deze succesvolle tweedaagse af. Tochtbegeleider: Jaak Perneel Afstand: 23km De omloop is te bekijken op http://www.midweekstappen.be/ tracks Klik op de foto voor een diavoorstelling.
De Midweekstappers ( Ronsers ) gingen voor deze lente-tweedaagse de streek rond Dèsvres ontdekken. Onze overnachtingsplaats werd zoals in september 2008 het hotel "Auberge du Moulin" in Audenfort (Clerques). We kregen nu alle 13 kamers voor 26 personen en aten er weer à la carte voor een vaste prijs.
Dag 1: Les Monts de Picardie: Surques - Quesques - Surques. We stapten van Surques naar Quesques over een golvend parcours, een stuk bos en de GR127b. Na de middagpauze in de rando-café "Café de la Place" wandelden we in een prachtige vallei vol kleur schakeringen in natuur en wolkenformaties. In Brunembert hielden we een onverwachte stop in "Café-Tabac". De Rosé, Pelforth en de namiddagse koffie smaakten heerlijk. Er waren er zelfs die het waagden om een 75cl grote "3Monts" te kraken. Na de beklimming van de Mont Saint-Sylvestre (199m) en een bezoek aan het kerkje van Surques vertrokken we met de wagens naar het hotel. Tochtbegeleider: Roland Vansteelandt Afstand: 22km De omloop is te bekijken op http://www.midweekstappen.be/ tracks Klik op de foto voor een diavoorstelling.
Onze maandelijkse wandeldag van de Midweekstappers starte aan het station van Dendermonde. Langsheen de Brusselse forten zochten we aansluiting met het Grote Routepad 5A wandelroute Vlaanderen. Via de Scheldebrug en een bosweg ontdekten we de Grembergse Broek, het groot schoor en de roggeman. Over de middag daalden we af naar Kastel voor de picknick in taverne Vissershof. Daarna namen we het Scheldeveer om zo de knooppunten van het stille-waterslandschap en de vlassenbroekse polder te ontdekken. Via een ommetje langs de uiterdijk, alwaar de Schelde een bocht van 180 graden maakt en de krabbendijkse polder bereikten we vlassenbroek. We stapten nog maar eens de dijk op en volgden met de GR het jaagpad stroomopwaarts tot Dendermonde. Afstand: 25,7km Tochtbegeleider: Jaak Perneel.
Het natuurpark van de Hauts-Pays ligt in een zone die tal van sites met een grote biologische waarde telt. De Hauts-Pays vormen voor vele planten- en diersoorten hun laatste toevluchtsoord ten noorden van het gebied van Samber en Maas. Het natuurpark komt met moeite boven de 200 meter boven de zeespiegel uit. De benaming van het natuurpark verwijst naar de ligging tussen Haine en de Samber, zijrivieren van de Schelde en Maas. Zo is het gebied gelegen in de waterscheidingszone die de twee hydrografische hoofdbekkens van het land verdeelt. De landschappelijke waarde van het geheel van het natuurpark van de Hauts-Pays is groot. Er zijn geen zware aantastingen van het landschap door industriezones, grote wegen of hoogspanningslijnen. Verder verschilt het landschap erg van de grijze Borinage in het noorden en het bocagelandschap van de Franse Avesnois in het zuiden. Er zijn bossen, snelstromende rivieren en beken en ingegraven valleitjes. Nog het meest typische zijn de verspreide dorpen die genesteld liggen in de holten van de valleien en op de toppen van de plateaus. De Grande Honnelle is een verrassend riviertje dat samen met zijn kleinere broer de naam aan de fusiegemeente Honnellies gaf. Op deze wandeling liepen we door velden met mooie uitzichten en verkenden we het grote Bois d'Angre. Het bos is een toeristische trekpleister: er is een café met terras "Chalet du Garde", de 'Jonquilles -Narcissen' groeien er massaal in het voorjaar, de Grande Honnelle loopt door het bos en langs de oever van dit riviertje staat in het bos de bekende "Caillou-qui-Bique". De naam van deze rots verwijst naar een lokaal woordgebruik voor een variant van het 'bikkelen': een spel waarbij geprobeerd wordt om een dobbelsteen te laten balanceren op een van zijn acht toppen. De rots lijkt zich inderdaad in een onnatuurlijk evenwicht te bevinden. Waar de meeste toeristen in dit bos geen oog voor hebben zijn de vele wildsporen van reeën en everzwijnen. Vooral in het oostelijke deel van het bos, waar weinig families komen en waar we doortrekken op het laatste deel van de wandeling is de kans op een ontmoeting groot. De streek is bekend voor het marmer en de blauwe steen. Onderweg zien we verschillende stenen waarin poëzie gegraveerd werd. In het dorp Gussignies werd zelfs een wandelroute 'La Valée du Marbre' geopend. Op de wandeling lopen we trouwens een eind langs een nog in werking zijnde steengroeve. Dit gezellige dorp, net over de Franse grens, biedt op onze wandeling trouwens verschillende mogelijkheden voor een halte. Info:http://users.telenet.be/wandeleninbelgie/Onthaal/onthaal.html Info over het natuurpark: http://www.pnhp.be/servlet/javaparser?pgm=homepage_nl Afstand: 20km Klik op de foto voor een diavoorstelling.
We beginnen deze wandeldag in Les Écacheries, een gehucht van Beloeil. We pikken de GR121 op aan het brugje over het kanaal Blaton - Ath. Dit kanaal werd gegraven in het midden van de 19de eeuw. Het kanaal kende zijn hoogtepunt in de jaren na de eerste wereldoorlog, toen er op jaarbasis ongeveer 1 miljoen ton vervoerd werd, vooral steenkool. Ondertussen kent het kanaal al lang een sluimerend bestaan en is de trafiek tijdens de laatste 20 jaar vrijwel tot nul teruggelopen. De route trekt het meer dan duizend hectaren grote bos in. Eiken, beuken en sparren worden afgewisseld met stukken heide. Even verder komen we aan "La Fontaine bouillante", dit geologische fenomeen is het resultaat van een scheur in de aarde waardoor het water borrelend naar de oppervlakte spuit. De legende verhaalt dat een prinses hier per koets voorbijkwam, in de waterplas viel en er door verzwolgen werd. Sindsdien verschijnt het rijtuig elk jaar opnieuw aan de oppervlakte, om middernacht op Goede Vrijdag, en naar verluidt wordt de nachtelijke stilte dan doorbroken door het knallen van de zweep van de koetsier. Nu verlaten we de GR en wandelen door een majestueuze beukendreef en dan langs een paardepad om het gehucht, Le Happart te bereiken. Links en rechts, op en neer gaat het tot aan "La mer de Sable". Het gebied was ooit een visrijke vijver van 40ha.Zandafzettingen vulden hem langzaam op en in de plaats kwam een veenachtige heide. Vandaag is deze plek zeer geliefd bij natuurkenners die er uitzonderlijke of zeldzame planten, insekten en vogels komen observeren. Wandelaars vinden er rustige paden, ontvangstpaviljoenen en een fitnessparcours. Hier besluiten we onze picknick aan te spreken en een middagpauze in te lassen. We vervolgen onze tocht en wandelen tot in Grandglise waar we over de brug gaan om langs het kanaal Blaton - Ath, met twee prachtige oude sluisen, in de richting te stappen van Stambruges. Dit is een deelgemeente van Beloeil. De kerk en vele huizen zijn gebouwd met in de buurt gedolven zandsteen. Via nauwe steegjes en een onverharde landwegel bereiken we het bos van Beloeil. Eigen aan dit bos zijn de kaarsrechte dreven. Zeer typisch voor een kasteelbos. Aan de waterplas "La Canarderie" zien we vanop een afstand van 1km het kasteel van Beloeil. Hier nemen we de GR121 en wandelen we terug naar Les Écacheries. Afstand: 23km Klik op de foto voor een diavoorstelling.
Deze wandeling is een kombinatie van de GR128, de Albijn Van Den Abeele wandelroute, de GR-variant en de Gust De Smet wandelroute.Wat we op deze wandeling ontdekten. Deurle: wellicht het meest schilderachtige van de Leiedorpen. Kerkplein met een uitgesproken landelijk karakter, beschermd als dorpsgezicht. Het plaatsje genoot samen met Sint-Martens-Latem grote bekendheid als kunstenaarsverblijf. Museum Gevaert-Minne: in de geklasseerde woning van de schilder Edgard Gevaert ( 1891-1965 ) en dat eveneens werken bevat van George Minne ( 1866-1941 ). De Latemse Kluis: is een zeldzaam voorbeeld van recreatieve, religieuze infrastructuur die discreet onderdak moest bieden aan een groot aantal gasten. Het betreft hier het bekende voormalige buitengoed van de paters dominicanen van Gent, omstreeks 1930 gebouwd op gronden van de kunstschilder Edgar Gevaert. Karakteristiek voor zijn stijl is het hoog, ogivaal dak met driehoekige dakkapelletjes. De Koutermolen: een houten korenwindmolen uit de 14de eeuw, is de enige resterende van de Oost-Vlaamse Leiestreek. Momenteel is de molen gedeeltelijk ontmanteld voor restauratie. Sint-Martens-Latem: Sint-Martinuskerk met kerkhof waar Albijn Van Den Abeele, de nestor van de Latemse schilders begraven ligt, alsook de grote beeldhouwer George Minne. De Latemse meersen: een erkend natuurreservaat, vormen een half open coulisselandschap met overwegend hooi-en graslanden waar knotwilgen, elzenbroek en een enkel populierenbos wisselende accenten geven. Het Torenhuis: bij de bouw van dit idyllisch gelegen gebouw vond de architect, August De Smet, inspiratie in de Romaanse kloosterbouw. Van 1914 tot 1944 was dit opvallende gebouw het woonhuis van de kunstenaar Albert Servaes ( 1883-1966 ). Nu is het een hotel. Baarle: hier aan de Leie bevind zich het Baarlevoetveer. Afstand: 16km. Klik op de foto voor een diavoorstellling.
Meer dan 60 GR-stappers verzamelden aan de kerk van Schorisse voor de maandelijkse wandeldag. Het mooie decor van de Vlaamse Ardennen en het prachtig lenteweer was de oorzaak van deze volksverhuizing.
In een ons vertrouwd wandelgebied gingen we weer eens op zoek naar andere wegjes en nog smallere (vaak modderige) paadjes. De bosanemonen stonden in bloei maar voor de boshyacinten was het nog net iets te vroeg.
Ons eerste paadje startte aan de Kasteelmolen (oude watermolen op de Molenbeek). We klommen en daalden naar de Steenbeek en de Waardebroeken. Weer ging het bergop, met prachtig uitzicht op Maarkedal. Wat verder stapten we met de StreekGR Vlaamse Ardennen naar Doorn en het Bos ter Rijst. Tijd voor een rustpauze met zicht op de bloeiende bosanemonen. De lonkende centrale dreef (en de GR) lieten we links liggen en we klommen uit het dal, want het was stilaan picknicktijd en ons middagcafé lag verderop bij het Brakelbos. In “Brasserie d’Hoppe” zat het zonnige terras propvol. Na een uurtje vertrokken we voor het vervolg van deze uitermate mooie tocht.
Voor het feeërieke uitzicht op de met boshyacinten getooide hellingen van het beukenbos waren we nog iets te vroeg wanneer we langs de GR 5 en de GR 122 verder wandelden. Bij het Hoeksken verkozen we het smalle wandelpad links boven de GR. Langs zigzaggende wegjes en paden kwamen we bij het imposant Hof te Wolfskerke, al in 1177 vermeld en eind 19de eeuw tot een industrieel complex uitgebreid. We zagen ook de kantelen van het in dezelfde tijd gebouwde vlakbij gelegen Kasteel te Wolfskerke, waar vandaag kunstenaar Jan Fabre resideert. We stapten verder noordelijk naar het prachtige natuurgebied ’t Burreken, een erg gevarieerd landschap van loofbosjes en weilanden, diep ingesneden door bronbeken en met een rijke fauna en (lente)flora. Nu ging het in westelijke richting langs Ganzeberg en Korteberg naar Foreest en over een mooie onverharde wandelweg kwamen we uit bij de kerk van Schorisse.
Een tevreden groep GR-stappers namen afscheid van elkaar en spraken af voor de volgende Donderdagtocht op 7 mei in Zeeuws-Vlaanderen.
Afstand: 21km.
Tochtbegeleider: Luc Defoort.
Klik op de foto voor een diavoorstelling. Ook bij de GRoene Heuvellander kan je terecht voor een verslag + foto's: http://www.bloggen.be/grwest/
Stilteplekjes langs de Moervaart en het natuurgebied Molsbroek.
In de voormiddag starten we een wandeling van 11km aan de O-L-Vrouw-Hemelvaartkerk in Eksaarde. We volgen grotendeels het Liniewegel-wandelpad dat ons via een grillig traject van een 17de-eeuwse verdedigingslijn naar de kruiskapel brengt. Langs velden en weiden, bosjes, beken, waterplassen, rietvelden, privéterreinen en landgoederen stappen we tot aan de ophaalbrug over de Moervaart die zich idyllisch door dit stille landschap slingert. We volgen de vaart tot aan de Spletterenbrug een onderdeel van de 6,5km lange wandel-en fietspad in een vroegere spoorwegbedding, tussen Lokeren en de weg Eksaarde-Moerbeke. Even verder vloeit de Moervaart samen met de Zuidlede. Met de kerk van Eksaarde in zicht stappen we naar het einde van deze wandelroute. Na een eet-en rust periode rijden we naar Lokeren om aan het station een tweede tocht aan te vatten.Via de Durme bereiken we het natuurreservaat Molsbroek met zijn 80ha het grootste beschermde gebied van de Durmestreek en bij de natuurliefhebbers vooral bekend als een paradijs voor watervogels en moerasplanten. Doorheen en omheen het reservaat slingert zich een wandeldijk van 8km. Er is ook een bezoekerscentrum met een permanente tentoonstelling over de omgevende natuur en de geschiedenis van het gebied. Aanpalend wordt de insektentuin in gereedheid gebracht. De bijen zijn er al volop in aktie. De aktiviteit op het water is op deze tijd van het jaar heel intensief. De broedperiode is aangebroken en heel wat vogels zijn nesten aan het maken om te zorgen voor de volgende generatie. Het gekrijs en gekwetter overstijgt het geruis van de nabijgelegen E17. Met verrekijker en fototoestel in aanslag kan ik hier echt van genieten. Totale afstand van de twee wandelingen: 22km
Het weerbericht deze morgen voorspeld niet veel goeds. Wind, regen, ja zelfs een donderslag is mogelijk. Maar we laten ons niet doen, meermaals is gebleken dat de voorspellingen soms niet altijd met de waarheid stroken. We gaan vandaag wandelen met de Midweekstappers, een tocht in het groene landschap van Schoonaarde/Berlarebroek. Het Donkmeer, gelegen in Berlare, is een van de bekendste toeristische plaatsen in Vlaanderen. Je kunt er varen, vissen, wandelen, genieten op een terras aan het water of de vermaarde paling proeven in een van de talrijke restaurants. Naast het toeristische centrum biedt het ommeland van het meer een mooie brok natuur. Een vroegere Scheldemeander vormt vandaag een prachtig groen wandelgebied. Het begin en het einde van deze wandeling laat ons kennismaken met de oevers van de huidige Zeeschelde. Om nog eens terug te komen op het weer van vandaag. Wind, ok. Regen, amper enkele druppels, een donderslag misschien in Keulen . Veel opklaringen met bij momenten een stralende zon. Jammer maar de thuisblijvers kregen andermaal ongelijk. Tochtbegeleider: Luc Defoort. Afstand: 20km Klik op de foto voor meer.....
Deze wandeling stapten we reeds individueel op 18/10/2005 Het verslag van toen kan je lezen in het archief 10-2005 onder de titel " Groene wandeling langs Broeken en Donken "
Wandelclub Wsv Wervik organiseerde in Mesen voor de 10 maal de "Memorial March of Pease". Op deze voor mij werkloze dag beslis ik er aan deel te nemen en om 9u30 vertrek ik uit de startzaal voor een tocht van 22,6km. De klanken van de Beiaard van Mesen met zijn 50 klokken begeleid me langs een onverhard pad naar de Ierse Vredestoren. Dit Vredespark werd ingehuldigd op 11 november 1998 door de Ierse presidente Mary McAleese, in aanwezigheid van H.M. Koningin Elizabeth II van Groot-Brittannië en Z.M. Koning Albert II van België. De toren symboliseert enerzijds de herdenking van alle soldaten van het Ierse eiland die gesneuveld zijn tijdens de Eerste Wereldoorlog en anderzijds het streven naar verzoening tussen alle inwoners van het Ierse eiland. Ik stijg nu gestaag naar de hoogten van het Bois de la hutte in Ploegsteert waar ik een mooi stukje natuur te zien krijg. Na een kontrolepost in het schooltje aldaar wandel ik via rustige asfaltwegen naar Le Bizet. Op zaterdag morgen blijken alle Fransen er nood aan te hebben om naar dit kleine gehuchtje met drukke winkelstraat te moeten komen. De CO2 moet hier een serieuse piek neerzetten met al die uitlaatgassen van ontelbare wagens. In de plaatselijke sporthal neem ik mijn middagpauze om nadien het tweede deel van de tocht aan te vatten. Dit stuk tot Ploegsteert is voor mij een ontgoocheling. Lange stukken eentonige asfaltwegen. Gelukkig maakt het goede weer veel goed. Na Ploegsteert krijg ik nog een mooi stukje natuur met het Bois de Geer en een prachtig relieflandschap met enkele Militaire begraafplaatsen tot aan de weg met Waasten waar ik terug een kilometers lange brede asfaltweg onder de voeten krijg tot in Mesen.
Na de lange koude winter heeft de lente eindelijk zijn intrede gedaan. En dat zie je niet alleen aan bomen en struiken, ook de vogels en de dieren beginnen super aktief te worden. Ja, zelfs de wandelaar heeft het goed te pakken. Het lente zonnetje nodigde ons uit om op pad te gaan en waar kan je een toffe wandeling maken dicht bij huis? Jawel in het Heuvelland. Ik tekende een route uit op de wandelnetwerkkaart en we vertrekken aan de kerk in Loker. Het is een gevarieerde wandeling met heel wat afwisseling aan landschappen en natuurgebieden. De zijflanken van de Zwarteberg en Rodeberg geven ons prachtige vergezichten op Noord-Frankrijk en Vlaanderen. Afstand: 17km
Wie deze wandeling ook eens wil maken mag me gerust mailen. Dan stuur ik de kombinatie van knooppunten door.
Deze eerste mooie lente dag konden we niet laten voorbij gaan zonder onze wandelschoenen aan te trekken. Dit voor een prachtige wandeltocht in Noord-Frankrijk. Ongeveer 20km voorbij Saint-Omer veranderd het landschap zich van vlak naar hoog relief. Ten noorden van Lumbres gaan we wandelen in de heuvels van Westbécourt tot Journy. We stallen onze wagen in het godvergeten gat van Westbécourt een dorpje nauwelijks zichtbaar op de kaart. De vallei l'as de Liques brengt ons naar de hoogten van Bouvelinghem, startplaats voor wandel, vtt en paard routes. In de mooie vallée blanche zijn aan de bomen de eerste tekenen van de lente zichtbaar. We stappen langs het Bois du Petit Quercamps naar het dorpje Neuville. Een pracht van een brede landweg stevend af naar Journy die we rechts laten liggen om stijl kimmend de mooie holle weg naar het gehucht Le Buisson te nemen. Wanneer we terug in de Vallée blanche aankomen wandelen we terug naar onze eindbestemmiong in Westbécourt. Afstand: 19km
In Frankrijk in het Departement du Nord, 40km ten zuiden van Lille, tussen Douai en Cambrai bevind zich een prachtige streek met talrijke moerassen. Arleux een dorpje van 2600 inwoners is de hoofdstad van de hier in de streek gekweekte knoflook. De GR121 doorkruist hier de streek en daar maken we dankbaar gebruik van om hier een prachtige wandeling uit te stippelen tussen de 37ha verspreide moerassen. Heel wat plaatselijke wandelroutes zijn te kombineren om er een dagwandeltocht van te maken:http://www.tortequesne.fr/tourisme_30.php?ID=110We komen voorbij dorpjes waar de tijd is blijven stil staan met namen als Palluel, Oisy-le-Verger en Ecourt-St-Quentin. Van stres hebben de inwoners hier blijkbaar nog nooit gehoord, want alles gaat hier traag en rustig. Voor watervogels en vrije vogels zoals wij een waar paradijs.
Afstand: 21km Klik op de foto voor een diavoorselling en geniet rustig van deze mooie natuur.
We beginnen de wandeling in Maarke - Kerkem een deelgemeente van Maarkedal. Naast de kerk zien we de bewegwijzering van de nieuwe streek Gr-Vlaamse Ardennen en volgen die tot aan de voet van de Varentberg. Hier verlaten we de Gr en klimmen via het Schamperij - tegelpad de helling op. Nu gaat het richting Sint-Maria-Horebeke tot aan de Protestantse kerk van Korsele. Het prachtige aanpalende kerkhof met beukwilgen en oude grafzerken is zeker een bezoekje waard. Het meeste deel van de grafstenen vermeld de naam "Blommaert" http://members.home.nl/tetrode/Blommaert/Blommaert.htm In het nabij gelegen geboortehuis van Abraham Hans huist het Protestants Historisch Museum. Deze volksschrijver werdt hier in 1882 geboren en stierf op 57 jarige leeftijd. http://www.museumabrahamhans.be/ Langs de vallei van de Krombeek wandelen we naar Sint-Kornelis-Horebeke en pikken daar in de omgeving terug aan op de streek Gr. Deze brengt ons naar Zegelsem waar we de oude herberg "Den Dryhaard" met een bezoekje vereren. We stappen verder door het prachtige natuurreservaat"De Burreke"een uniek stiltegebied in een van de meest schilderachtige plekjes van de Vlaamse Ardennen. Via Schorrisse wandelen we terug naar Maarke-Kerkem en beeindigen we de zoektocht naar Abraham Hans. Afstand: 20km
In het weinig toeristische gebied tussen Aalst en Zottegem zochten we naar rustige paden en wegels. Over landbouwwegen en kerkwegels trokken we van het ene kerkdorp naar het andere. De Heldergemse Holbeek was een mooi stukje natuur. Centraal op de wandeling waren de zijbeken van de Molenbeek, zelfs een zijrivier van de Dender. Open ruimtes wisselden af met ingesloten beekvalleien. Telkens als we de akkercomplexen tussen twee valleien doortrokken, kregen we prachtige uitzichten voorgeschoteld. Afstand: 17km Klik op de foto voor een diavoorstelling
Menen telt met de deelgemeenten Lauwe en Rekkem, 32.500 inwoners. De grensstad kent een rijke en bewogen geschiedenis. De stad is ontstaan aan de Leie, op de weg Brugge-Rijsel. De oudste naamverandering dateert van 1087. Als grensstad werd Menen al vroeg versterkt. De eerste omwallingen dateren uit 1578. Tussen 1579 en 1830 werd de stad 22 maal belegerd. De Leie een natuurlijke grens, speelde een belangrijke rol in de stadsontwikkeling. Nu vormen de Leieboorden een mooie groene long te midden van de stad. Meer dan 50 gebouwen zijn wettelijk beschermd. Twee fraaie stadsparken "Bois de Boulogne" en het "Brouwerspark"zijn een oase van rust. Een andere troef vormen de twee musea: het Magic Jukeboxmuseum is uniek in zijn soort en in een gerestaureerd pand uit de 17de eeuw in het stadscentrum bevindt zich het stadsmuseum t'Schippershof. Kazemattentocht, afstand: 20km
Op een doordeweekse woensdag is er op het marktpleintje van Ploegsteert heel weinig aktiviteit. Maar vandaag is dit eventjes anders.De Midweekstappers hebben deze lokatie uitgekozen als startplaats voor hun maandelijkse wandeltocht. Met 45 ! wandelaars is het een drukte van jewelste en dat zorgt voor heel wat animo op het gezellige marktpleintje. We verlaten de dorpskern van Ploegsteert en wandelen langs rustige landelijke asfaltwegen naar de grens met Frankrijk. Bij het gehucht "Cléf de Hollande" tippen we even aan de "étange de Pré de Hem" en bereiken we Le Bizet. Dit gehucht ligt tegen de Franse grens en maakt deel uit van de sterk verstedelijke bebouwing van "Le Nord" met als eerste stad, Armentières. De waardin van ons middagcafé "Au Lion des Flandre" heeft duidelijk een dipje want bij aankomst is het café gesloten ondanks de verleden week gemaakte afspraak om hier onze boterhammetjes met het nodige vocht te verorberen. De vriendelijke waardin van Brasserie "Café des Fleurs" iets verder op Frans grondgebied is bereid om ons te ontvangen en daar ben ik haar heel dankbaar voor. Na de middagpauze stappen we via Houplines de grens over en wandelen tesamen met de GR121b langs de kronkelende Leie tot in Frelenghien. Hier verlaten we terug Frankrijk en verkennen we de oude kleiputten van de steenbakkerij van Waasten. Met een ommetje langs de hoogten van Ploegsteert, met zicht op Mesen en het nabijgelegen Heuvelland, doorkruisen we het bos en beeindigen we deze tocht in de uithoek van de Hengouwse enclave.
Twee mooie fotoreportages van wandel-fotografen, Paul Depotter (Torhout), en Clément Coclez (Oostakker) zijn te zien op:http://www.midweekstappen.be/De track van deze tocht kan ook bekeken en gedownload worden via : http://www.midweekstappen.be/tracks
Voor onze jaarlijkse deelname aan een tocht van Wsv Wervik kozen we deze Krokustocht uit. De Leie en het natuurgebied "De Balokken" waren grotendeels het dekor van deze wandeling. Met een lusje in het Franse Wervicq-Sud, die jammer genoeg zijn mooie natuur kwijtgespeeld is aan villabouw,overschreden we de landsgrens. Het mooie weer lokte veel wandelaars, waaronder enkele bekenden van ons, zoals Lucien van Oostende(Midweekstapper) en Guy uit Zelzate. Afstand: 18km
In 1343 zette Graaf Lodewijk van Nevers de knip op de Poperingse weefgetouwen. Ieper blij. Poperinge in zak en as. Gelukkig was er de leenheer van Poperinge, de abt van Sint-Omaars: als goede brouwer had hij gruut voor hop gewisseld en dat werd de redding van Poperinge. Vandaag is het weer koek en ei tussen de Ieperse katjes en de Poperingse keikoppen. Die herwonnen pais en vree bezegelen we met een vredestocht.( tekst Marcel Gevaert ) We starten aan het station van Ieper en duiken onder de spoorwegtunnel de Tempelierstraat in. Een fiets/voetpad brengt ons over de Komense vaart en de weg naar het Kapucijnenklooster om zo de Vijverbeek te bereiken. Over een afstand van 2km wandelen we langs "Sentier 21" richting Vlamertinge. Links tekenen de Kemmel-, Scherpe-, Rode- en Katsberg de horizon. We bereiken de Bellestraat en bezoeken de "Vlamertinghe New Military Cemetery". Deze begraafplaats bevat 1820 graven. De meeste hiervan horen toe aan soldaten die stierven in de derde slag van Ieper. Nu gaat het via rustige asfaltwegen naar Poperinge. We zien rondom ons de Hoppevelden opduiken en via de oversteek van de ring bereiken we de binnenstad van Poperinge. We genieten van de Markt met zijn elegant stadhuis en de Sint-Bertinuskerk. Een winkelstraat leidt ons naar het station, waar we terug sporen naar Ieper. Afstand: 16km.
Deze maandelijkse GR wandeling starten we aan de Sint-Jan de doperkerk in Anzegem. Het wordt een wandeling met vele voetwegen en mooie vergezichten, zowel op het Leiebekken als op het Scheldebekken met uitzicht op de voorlopers van de Vlaamse Ardennen. In Ingooigem stoppen we even aan het Lijsternest, het woonhuis van de beroemde Vlaamse schrijver, Stijn Streuvels.We volgen nu een pad waarlangs Stijn Streuvels dagelijks zijn wandeling maakte naar de Tiegemberg en waar hij ook inspiratie opdeed voor zijn vele romans. Met de Berg-of Stampersmolen in zicht bereiken we de flank van de Tiegemberg, ook wel het Vossenhol genoemd. Langs een drassige helling bereiken we het Bedevaartsoord van Sint-Arnoldus. Dit park is een beschermd gevoelig natuurgebied waar rond de drie vijvers allerlei prachtige planten staan. Het park wordt beheerd door de gemeente Anzegem en de VZW Landschapswacht. Zo bereiken we onze middag picknickplaats "De Boskant". Nadat we ons versterkt hebben met het nuttigen van de boterhammen en een streekbiertje zijn we klaar om de tocht verder te zetten. Via het Bassegembos wandelen we nu naar het sterk golveld landschap rond Gijzelbrechtegem. Langs rustige wegen gaat het bergop, bergaf tot aan de vallei van het Bouvelobos. We verkennen nog even het domein Hemsrode om zo terug onze startplaats Anzegem te bereiken.
Afstand: 21km GR stappers: 38 Klik op de foto voor een diavoorstelling.
Viersterrenwandeling aan zee: duin en bos, strand en water.
Deze wandeling vormde een unieke variatie van het thema "zand en water": blonde en grauwe duinen, branding en golven, eb en vloed, meeuwen en strandlopers, zeedennen en witte abelen. We kregen er niet genoeg van. De Haan is bovendien een van die zeldzame kustgemeenten waar flatgebouwen het plaatje niet ontsieren. De duinbossen van Vlissegem en Klemskerke zorgden voor de groene toets...Na enig klimwerk boden de duinkammen ons op de koop toe verrassende panorama's op het hinterland. En als aptheose kregen we het mooie uitzicht op Oostende, Koningin van de Badsteden. Jaak Perneel leidde deze eerste Midweekstappers tocht van het nieuwe seizoen. Hij mocht 38 wandelaars verwelkomen en tevreden terug naar huis uitwuiven. Afstand: 21km
Klik op de foto voor een diavoorstelling.
Er waren ook nog andere fotografen van dienst op deze tocht. Paul Depotter uit Torhout. Clement Coclez uit Oostakker Bekijk de foto's op :http://www.midweekstappen.be/
27 GR-stappers verzamelen aan het station van Doornik voor een dagtocht in zuidelijke richting.Tochtbegeleider Jaak Perneel leid ons door de stad langs de impossante Kathedraal, het 72m hoge belfort die om het uur slaat op de tonen van het bekende liedje "Les Tournaisiens sont là"en de Place Astrid met zijn neoclassicistische gebouwen. In het stadspark zie ik een kiosk die een aanvulling is voor mijn verzameling kiosken. In de Cité de Maroc, een tuinwijk, zien we dat op het centrale plein nog aan kaatsbal gespeeld wordt. Een populaire volkssport in Henegouwen en het Pajjottenland. Zo bereiken we de voormalige spoorlijn 88A naar Ostiches. De lijn was bedoeld als een schakel in de internationale lijn van Antwerpen naar Douai. Ontworpen in 1883 bereikte ze niet het gewenste succes en bleef een enkelspoor. Tot 1964 reden er wel goederentreinen tot Rumes. Ter hoogte van Ere houdt de spoorlijn op en noodgedwongen zoeken we het platteau op. Op de rand van het platteau en de vallei van de Rieu de Barges stevenen we af in een prachtige holle weg met spekgladde kasseiweg naar het in de mist gelegen kerkhof van Willemeau . In dit stiltegebied stappen we tot aan de kerk van Froidmont voor de middagpauze in de laatste plaatselijke herberg van het dorp. In "De Bascule"of "Chez nini" kunnen we ons wat opwarmen en de nodige boterhammen met een streekbiertje verorberen om ons te sterken voor het tweede deel van de tocht. Voorbij Froidmont blijven we de minder uitgesproken vallei van de Rieu de Barges volgen tot praktisch aan de Franse grens. Hier gaan we verder op de Chemin de Bouvines met rechts de mast van La Pannerie. Hier bereiken we de kamlijn tussen de vallei van de Rieu de Barges en de Scheldevallei. Beneden ons ligt het dorpje Marquain. Het uitzicht reikt verder tot de scheidingslijn tussen Leie en Schelde bij Bellegem en de Mont-Saint-Aubert. Op de GR123 "Tour du Hainaut occidental" wandelen we verder tot onze aankomstplaat in Doornik. Afstand: 22km
Laatste wandeling in 2008 - Ten Oosten van Doornik
Tussen de driehoek Doornik, Leuze-en-Hainaut en Frasnes-les-Anvaing ligt een landschap van heuvels en dalen. Hier heb je prachtige panororamische vergezichten en mooie onverharde en holle wegels. Heel wat kapelletjes langs rustige asfaltwegels en hier en daar een molen. Prachtige boerderijen en nu en dan een kasteeltje met een rijk verleden. Vandaag gingen we op stap met onze wandelvrienden B&J. Zij hadden een wandeltraject van Pasar van ongeveer 10km en dit gingen we eens uittesten. We gingen van start in het kleine dorpje Béclers. De statige kerktoren in Doornikse witsteen pronkt in al zijn glorie op deze koude zonnige winterdag. We stappen in de richting van Thimougies en op een helling krijgen we een prachtig zicht op de streek en de torens van de Kathedraal van Doornik. Meer oostwaarts zien we de Mont St-Aubert blinken in de zon. Via een steile prachtige holle wegel gaan we naar de top van" La Croix de Grisse ". In het midden van de velden en op een hoogte van 80 m, tevens het hoogste punt van Havinnes, staat dit 9 meter hoge kruis, dat gemaakt werd uit de laatste boom van het bos van Allemont. Hij was de enige overlevende van het Duitse geweld tijdens de eerste wereldoorlog. Aan de voet toont de inscriptie in bronzen letters dat hij op 29 Oktober 1961 gewijd werd door Mgr. Descamps. Op de zijkanten van de achthoekige sokkel staan de namen van de dorpen waarvan men de klokketoren ziet: Havinnes, Ramecroix, Gaurain, Béclers, Thimogies, Quartes, Melles en Mont-St-Aubert. In 2003 werd het kruis grondig gerestaureerd, nadat het beschadigd was door een storm.We bereiken Thimogies en op het kerkplein staat een infobord met een 6 tal bewegwijzerde wandelingen die je hier kan starten. De kleine gekasseide dorpsstraat met zijn kerstversieringen langs de weg en aan de kerk straalt de sfeer van deze winter dagen uit. We verlaten Thimogies en stappen verder langs wegeltjes waar regelmatig kapelletjes opgesteld staan de een al mooier dan de andere. We genieten van deze mooie natuur met zijn glooiende velden en weiden waar schapen en paarden hier nog buiten staan. Als we de parking bereiken betekend dit het einde van de wandeling, maar we weten nu al zeker dat we hier in deze streek nog terug zullen komen.
Klik op de foto voor een plannetje van de wandeling.
Music For Life, de aktie van Studio Brussel, ten voordele voor de Miljoenen mensen die op de vlucht zijn voor het oorlogsgeweld laat ook de GR-stappers van West-en Oost-Vlaanderen niet onberoerd. Ze organiseren een tocht van 128km van Kemmel naar Gent op de GR128 in zes dagen en het doel is zoveel mogelijk geld bijeen te verzamelen voor dit goede doel. Ook wij willen ons steentje bijdragen tot het succes van deze actie en stappen vandaag mee van Pittem naar Grammene over een afstand van 24km. Klik op de foto voor meer....
Gr-stapper Ronald Rothwell wandelde van Lier naar Gent langs verschillende GR's voor Music For Life. Foto's van deze vijf daagse op : http://www.allesgaatgoed.net/
We verzamelen op de parking aan de Sint-Petruskerk te Ledegem voor de laatste Midweekstappers wandeling van 2008. Tochtbegeleider Roland heeft een kort overzicht van wat er ons vandaag te wachten staat. Hij belooft ons een landelijke, vlakke tocht in agrarisch gebied, met hier en daar wat landbouwwegen om van het asfalt te verdwijnen. Een picknick plaats in n' taverne in het centrum van Moorsele met een "snelle bazinne ". ik moet toegeven ze was "snel" in de bediening en had voor ons heerlijke warme verse soep klaargemaakt. Het natuurgebied " De Bergelen "een mooi stukje natuur waar het heerlijk vertoeven is. Via bestaande en misschien wel onbestaande paden stappen we naar een klein militair kerkhof nabij de Kezelberg waar we op zoek gaan naar een of andere verdwaalde Chinees die hier een laatste rustplaats heeft. Een vroegere spoorwegbedding van de lijn Roeselare - Menen brengt de 31 wandelaars terug in Ledegem. Afstand : 22km
Een wandel vriend gaf me eens een tip voor een korte namiddag wandeling in een natuurgebied in Kachtem. Het Rhodesgoed werd in 2003 geopend en met zijn 40ha een verrijking voor de streek. Er is een wandeling bewegwijzerd met gele pijltjes die 3,6km lang is. De oude hoeve is gerestaureerd tot restaurant en cafetaria. We hebben genoten van deze korte wandeling en hopen dat nog veel van dergelijke natuurgebieden een toekomst krijgen.
39 GR-stappers trotseerden in barre winterweer , sneeuw, ijsregen en windstoten. Tijdens de namiddag werd het droger en brak de zon af en toe even door het wolkendek. Desondanks hebben we allen van deze mooie tocht genoten.
We vertrekken op het dorpsplein van Kruishoutem en zoeken vlug aansluiting op de GR 129 die met een grote bocht zowat de helft van het ‘eierdorp’ omsluit. Een makkie bij het uitstippelen van een dagstapper. We passeren de uitkijktoren op de heuvelkam en langs een onverharde weg lopen we in de richting van het Lozerbos. Even afwijken van het GR-pad om door het grotendeels privaat domein van de familie della Faille d’Huyse te genieten van het bos. Langs een majestueuze dreef laten we Lozer en zijn prachtig kasteel achter ons en stevenen af op Huise met zijn beschermde laatromantische kerk uit de 12e en 13e eeuw. In de dorpscafé “ De Vaderlander “ kunnen we onze middagpickinick verorberen.
Na de middagpauze verlaten we even wit-rood voor een bezoek aan het dorpje Mullem ooit decor voor een paar Vlaamse Films. (“Daar is een mens verdronken” en meer bekend; “Hard Labeur”).
Te lezen op het web:
" Wie Mullem voor de eerste keer binnenkomt en halt houdt aan de kerk, kan zijn ogen nauwelijks geloven: hier is de 19de eeuw blijven stilstaan. Hier is God nog niet voorbij- gekomen, hier bevindt men zich, - zoals de inwoners van de streek het zelf graag zeggen - : " tenden de weireld". Mullem, is een Vlaams schilderachtig dorp zoals men het zich niet zou durven voorstellen aan het begin van de 21ste eeuw: een kerk te midden van het kerkhof, een dorpsplein met het voormalig dorpsschooltje, een kasteel verscholen in een park, enkele prachtig goed bewaarde hoevetjes en verder de stilte, de rust, de natuur"
Langs een natuurreservaat klimmen we uit de bedding van de Rooigembeek, in de richting van de Huisekoutermolen. Het pad wijkt echter af naar het liefelijke dorpje Lede met zijn beschermd dorpsgezicht en Sint-Dionysiuskerkje. Langs veld- en kerkwegels klimmen we opnieuw uit de Rooigembeekvallei tot aan het kasteel de Ghellinck d’Elseghem, een afgietsel van ‘le Petit Trianon’ in het park van Versailles. We ‘kasseien’ langs de nu maalvaardige Schietsjampettersmolen met zijn bewogen leven, ter plekke meer hierover en langs het kasteelpark dalen we af in de vallei van de Leedsebeek. Op de Trompethoek moeten we afbuigen. Een ommetje langs Ooike en het ‘levensboom’ op het dorpsplein van Nokere zit er niet meer bij. Langs de Vadderhoek bereiken we het centrum en de driebeukige kerk van Wannegem. Tijd om de lus te sluiten en langs een paar veldwegen en het kasteel van Aaishove bereiken we het centrum van Kruishoutem.
Nagenieten kan op het dorpsplein, naast de kerk. ( Tekst, Dani Nolf ) Afstand: 25km Klik op de foto voor een diavoorstelling. Af en toe waren ook de foto's onderhevig aan de natte weeromstandigheden.
Vandaag zijn we gaan wandelen in ons bij uitstek geliefde streek, de Noord-Franse bergen. Onze startplaats is Sint-Jans-Cappel aan de voet van de Mont Noir. Aansluitend aan het Vlaamse Heuvelland is dit een uitgestrekt en heerlijk gebied om de vleugels eens uit te slaan. Rustige asfaltwegeltjes, gezellige modderige onverharde wegels en prachtige holle wegen sturen ons door een heuvelachtig landschap met prachtige vergezichten over Noord-Frankrijk , Nord Pas de Calais en Vlaanderen. Op het parcours beklimmen we de Mont des Cats (150m), Mont de Berthen (109m), Mont de Boeschepe (129m), Mont de Kokereel (125m) en als laatste de Mont Noir (125m).
We zijn met 43 Ronser wandelaars die verzamelen op de parking aan de Scherpenberg. Op deze dagstaptocht verbinden we de knooppunten van twee wandelnetwerken: dit wordt een kringwandeling tussen de hoogten van het Heuvelland en de laagten van de Ieperboog.
We starten met een prachtig modderig pad met zicht op de Rodeberg en de wijde omgeving. We dalen geleidelijk af en bereiken, samen met de Kemmelbeek, Dikkebusvijver (32ha). Deze vijver ontstond in de 14de eeuw door afdamming van de vallei van de Kemmelbeek. Sindsdien en tot vandaag voorziet hij de stad Ieper van drinkwater.Na een middagrust pauze in het Dikkebusvijverhuis vervolgen we onze wandeling en stappen door Dikkebus-dorp waar de bossen al sinds eeuwen verdwenen zijn. Via veldwegjes en enkele weiden met mooie panoramische uitzichten bereiken we het gehucht, De Klijte.Daar wandelen we langs een ruwe veldweg langzaam terug naar de Scherpenberg. Afstand: 20km
Op de vraag van Grote Routepaden om mee te helpen aan de kontrole van de wegbeschrijving en bewegwijzering voor de nieuwe topo-gids Streek GR-Vlaamse Ardennen zijn we graag op in gegaan. We kregen de kontrole over het traject : Oudenaarde - Zarlardinge, afstand 60km.
Het eerste deel wandelden we van Oudenaarde (Station) - Ruien (Kerk) 25,5km. Prachtige route met als uitschieters: Het Speibos tussen Oudenaarde en Leupegem. De Koppenberg en het Koppenbergbos, de Kortekeerberg, de Patersberg en de oude Kwaremont.
Het tweede deel van Ruien (Kerk) - Ellezelles ( Weg Brakel - Ronse N48) 22km met het Kluisbos, de zuidkant van de Hotondberg, het Muziekbos en de vallei naar de Fiertel. De doortocht aan de rand met Ronse was het minst aangename stuk.
Het derde en laatste deel van Ellezelles ( Weg Brakel - Ronse N48 ) - Zarlardinge 17,5km met het Pottelbergbos, het Brakelbos en het Levierenbos( Bois de La Louviére ).
De totale lengte van de Streek GR-Vlaamse Ardennen is 120km. Alle info op http://www.groteroutepaden.be/ route overzicht.
We verzamelen aan “De Voerman” de splitsing op de N8 naar Avelgem en Moen. 41 GR- stappers en één viervoeter zijn aanwezig om na een stormachtige nacht met de nodige uitrusting de tocht aan te vatten. Het is vandaag Provinciale Wandelmeedag en tochtbegeleider Luc Meert heeft een route uitgestippeld in het Scheldelandschap rond Avelgem en Moen.
Via de Trimaarzate en de GR5A gaan we richting Avelgem. Hier kruisten de spoorlijnen 83 Kortrijk-Ronse en 85 Roubaix-Oudenaarde. Deze laatste vervoerde vooral Vlaamse arbeiders, de Trimards, naar de Noord-Franse industriegebieden. We genieten van een uitzicht op het verder gelegen Kluisbos. We komen voorbij het mooie oude treinstation van Avelgem en stappen naar de oude Scheldearm met het natuurgebied Coupure Deweert. GR-stapper Frans, natuurpunter in hart en nieren, heeft hier woord en uitleg over het beheer van dit gebied.We zijn volop in de streek van Streuvels. Zijn” Teleurgang van de Waterhoek” gaat over het verzet van de dorpelingen tegen de bouw van de brug in de wijk, de Rugge, in 1904 werd dit verfilmd als Mira. We keren terug langs de Schelde naar Avelgem, waar we onze knapzak aanspreken in de plaatselijke sporthal ”Ter Muncken”
Na ’n uurtje rust vervolgen we de tocht en flaneren we een tijdje tussen de velden van Avelgem en Moen om via het kanaal “Kortrijk-Bossuit” met het bekende Sint-Pietersbrugje op Wit-Rood het Orveytbos (26ha) in te stappen. De hoge berm waarop het Orveytbos ligt, ontstond bij het uitgraven van het kanaal. Een deel van de berm is bebost en een ander deel is open grasland: daar zorgen de pony’s voor. De talrijke poelen op de ondoordringbare klei is het rijk van vele amfibieën. We volgen Frans hier op een pad die enkel in deze periode van het jaar toegankelijk is, in de lente is dit afgesloten broedgebied. Het smalle modderige pad zorgt voor heel wat glij - en val partijen.We verlaten het bos en steken de vaart over: de vaarttaluds zijn tot ver bekend om de schitterende orchideeën. Een laatste natuurgebied langs de oude spoorweg voert ons terug naar het startpunt.
Een route tekenen op kaart kan soms bij het wandelen voor verrassingen zorgen. Dit hebben we vandaag ervaren. We starten onze wandeling op het marktplein van Ploegsteert een deelgemeente van Komen( Henegouwen ). Enkele verkeersluwe asfaltwegen brengen ons naar een onverharde landwegel met heel wat modder om U tegen te zeggen. Zo komen we aan de Franse grens waar we op een asfaltweg lopen met aan onze linkerzijde Belgie en aan de rechterzijde Frankrijk. Nabij het gehucht "Clef de Hollande" bereiken we de "Etange du Pré du Hem" in Armentiers, een Noord-Franse stad. Na een doortocht van de drukke winkelstraat in "Le Bizet" zoeken we terug het landelijke op. Even later bereiken we onze rustplaats voor deze middag, de taverne "Au Lion de Flandres". Na de middag stappen we naar de Leie in Houplines en volgen een lang stuk drukke weg tot aan "Le Touquet". Hier gaat het richting "Frelinghen" waar we de oevers van de Leie volgen tot aan de "Pont Rouge". En hier komt de verrassing van de dag ! De brug is in erbarmelijke toestand en afgesloten. Na het bekijken van de stafkaart besluiten we om de Leieoever verder te volgen tot aan de Deule. Daar wandelen we over de brug om zo terug de Leieoever te bereiken en tot aan de brug van Waasten waar we de grens over steken en terug op Belgische bodem zijn. Hier veranderen we van oever en na een 2 tal km verlaten we de Leie langs een onverhard pad en bereiken we de hoofdweg naar Ploegsteert die we bij gebrek aan tijd en het invallen van de duisternis volgen tot aan onze startplaats. Intussen heb ik deze tocht hertekend om de drukke weg te vermijden en het probleem met de brug op te lossen.
Het Boerenkrijgpad en de Pompeschittersroute kunnen met een verbindingsstuk te samen tot een luswandeling gewandeld worden. Het Boerenkrijgpad ( 8,3 km ) voert doorheen het glooiende landschap van de Wervikse deelgemeente Geluwe.Uitgangspunt vormt het gehucht Terhand, dat zijn naam dankt aan een afspanning, gelegen aan de " groote straete van Ipre naar Cortryck " Via rustige veldwegen leidt de route langs majesteuze hoeven die ooit deel uitmaakten van de Kasselrijen van Kortrijk en Ieper. Op de terugweg wordt het Moerenmaaibos aangedaan, een bescheiden restant van de talrijke bossen die zich vroeger rond de gemeente uitstrekten. De Pompeschittersroute ( 8,7 km ) de naam verwijst naar de spotnaam die de inwoners van Dadizele kregen toebedeeld. Het traject brengt ons langs glooiende akkers, groene velden, authentieke kapelletjes, talloze boerenslagen en oude hoeves. Je kan genieten van talrijke kerktorens die elk een dorpskern markeren. Nu en dan duikt ook de bekende Basiliek op in een van de weidse vergezichten. De route wordt afgerond met een lus in het Rosarium en het kasteelpark.
Totale afstand : 17,5km Klik op de foto voor een diavoorstelling
Op onze ontdekking naar de Deule starten we in Quesnoy-Sur-Deule bij de Sint-Michelkerk . Via een landelijk parcours met heel wat boerderijen en verkeersvrije asfaltwegen bereiken we de jeneverstad, Wambrechies. Een plaatselijke wandellus brengt ons via de Deule terug naar Quesnoy-Sur-Deule. Afstand: 21,5km Beoordeling: Matig
35 Midweekstappers wandelden op en langs de taalgrens in de streek van Vloesberg ( Flobecq ).De wandeling verliep langs rustige veldwegels en landwegen. Hier en daar volgden we GR-paden. Het landschap was heuvelachtig ( hoogten van 49m tot 130m ) met prachtige vergezichten. Het Bois de la Louvière , Buistemberg en Trimpont waren de bosgebieden die we verkenden.Vooral in het Vlaamse gedeelte waren er nog heel wat veldkapelletjes. De middagpauze hielden we in het Meiklokje in Everbeek - Boven. Afstand : 23km
Na een weekend nachtwerk was ik toe aan een ontspannende wandeling. Na de middag verzamelen we met onze wandel vrienden B&J aan de Doornkapelle in Kruiseik een gehucht van Wervik.Via Zandvoorde, geboortedorp van Romain Brel, vader van Jacques Brel, wandelen we in de richting van de Gasthuisbossen.De totale oppervlakte van deze verspreid liggende bossen ligt net onder de 206 ha. Ze zijn eigendom van het OCMW-Ieper maar werden in 1996 door de Provincie in erfpacht genomen.Als een schilderij zijn de prachtige kleuren van de loofbomen een decor om U tegen te zeggen. We wandelen voorbij de Bison-boerderij aan de Everzwijnhoek, grondgebied Geluveld , en stappen via kleine onverharde wegels terug naar onze startplaats. Afstand: 12km .
We starten deze wandeling aan de brug in Boezinge. We wandelen richting Ieper langs het wandel en fietspad van de Boezinge vaart. Wanneer we Ieper bereiken zien we de onvoltooide vaart Komen - Ieper en nemen het wandelpad langs de vaart richting Komen. Het provinciaal domein " De Palingbeek" waar de vaart een onderdeel van is, is een prachtig stukje natuur die nu in zijn volle herfstkleuren straalt. We volgen de GR5A-Zuid langs een aangelegd fietspad tot in Houtem. Hier begint de Ravel 1, een fietsroute , die loopt tot in Mons. De GR verlaat het fietspad richting Zandvoorde, maar wij stappen verder tot aan de Leie-oever te Komen. Hier slaan we links af en wandelen langs de Leie tot in Wervik. Afstand : 27km
Klik op de wandelaar voor meer info over de Oude vaart Komen-Ieper.
Lissabon, de hoofdstad van Portugal, is een stad vol contrasten. Magnifieke gebouwen uit de tijd van de ontdekkingsreizigers staan hier naast ultramoderne bouwwerken die net zo goed hun stempel op het stadsbeeld drukken. De Wereldtentoonstelling EXPO ’98 was een blik in de toekomst, maar toch word je op elke straathoek aan het roemrijke verleden van Lissabon herinnerd. De stad straalt oude charme uit. De groene glinsterende rivier die overal aanwezig is, een diepblauwe hemel en een fantastisch licht geven de afgebladderde verf van de vergane glorie iets romantisch. Verleden en toekomst, dat lijken de twee bestanddelen te zijn waaruit Lissabon bestaat. Het heden loopt een beetje verloren tussen Belém, met zijn imposante gebouwen uit de tijd van de ontdekkingsreizigers, en het futuristisch ogende winkelcentrum Amoreiras. De mensen uit de vroegere kolonies zorgen ervoor dat de stad een echte smeltkroes is. In Lissabon is Afrika nooit ver weg.
Duik nu samen met ons in een zee van licht en kleur, geuren en de klanken van de door smart verteerde stemmen en gitaren van de fado. Laat je betoveren door Lissabon – dat net zoals Rome op zeven heuvels is gebouwd – een stad vol heimwee en onvervulde dromen die door de grote dichters met melancholie en vrolijkheid wordt bezongen. Leer de saudade kennen, het voor de Portugezen o zo typische, weemoedige gevoel dat door de vele generaties vermiste zeelui voor altijd in de Portugese ziel besloten ligt. Maar ontdek ook de stad die volop aan het veranderen is en de blik naar de toekomst richt.
Appellation Heuvelland contrôlée: Langs alle Heuvellandse wijngaarden.
De Maandelijkse Donderdagse GR-dagtocht werd een aaneenschakeling van wijngaarden en natuurgebieden met de GR 5A Zuid en een beetje GR 128 als wit - rode draad. Onze tochtbegeleider, Piet Hardeman , een Heuvellander met het hart op de juiste plaats stippelde een tocht uit om U tegen te zeggen. Met prima weersomstandigheden om vergezichten en panorama's op zijn best te zien loodste hij de groep van 65 GR - stappers langs heel wat onverharde wegels door het prachtige heuvellandschap. Scherpenberg, een scheutje Sulferberg, een wolkje Rodeberg en een picknick plaats op de Baneberg met uitzicht op Noord-Frankrijk was het trajekt in de voormiddag. Na de middag klommen we naar de Vidaigneberg met wijngaard en de Broekelzen, een pracht van een natuurgebied. De Douvevallei bracht ons naar de Entre deux Monts en op de Baneberg ontdekten we de wijngaard met dezelfde naam. Het wijngoed de Monteberg was de volgende wijngaard en daar was een bezoek voorzien met een proeverij en de nodige uitleg. We verlieten de wijngaarden en snelden ons met wat regenval richting eindpunt, Kemmel. Afstand: 25km http://www.monteberg.be/
Vandaag begeleide ik voor het eerst een wandeltocht voor de Midweekstappers. Om 10u00 verzamelden 32 wandelaars voor een 21km lange wandeltocht van Wervik naar het gehucht kruiseik en terug.We verlieten de stadsrand via een groene zone door de wijk de Molenmeersen om zo de eerste molen van de dag te aanschouwen. De Kruisekemolen of ook wel "Ma Campagne molen " genaamd is een houten staakmolen die lange tijd in handen is geweest van de familie Vanelslande. Sinds 1979 is de molen in het bezit van de Stad Wervik.Nu wandelen we via een onverhard pad en enkele verkeersluwe asfaltwegen in de richting van Kruiseik.Geleidelijk stijgen we tot aan onze middagrustplaats "Het Visputje". Na de middagpauze wandelen we een groot deel op het parcours van "Het Kruiseikepad" waarvan Annie en ikzelf Meter en Peter van zijn. Spijtig van het nevelig en bewolkte weer , maar hier op de hoogten van Kruiseik waren bij helder weer heel wat mooie vergezichten te aanschouwen. Aan de "Hoge Bossen" maken we kennis met de hoeve"Ten Hooghen Bussche" en de fraaie duiventoren. Hier wandelen we op de taalgrens met Henegouwen. Via de GR5A Zuid stappen we terug in de richting van Wervik. Heel onverwacht kunnen we bij een hoeve een tabaksstelling bezoeken waarbij de wandelaars op een deskundige wijze van de landbouwer in de kunst van de tabakscultuur te leer gaan. Aan de grens met Komen duiken we de Vallei in van de "Hoge Plankebeek" die de oude begraafplaats met de nieuwe parkbegraafplaats verbind. Vanaf hier steken we met de brug de Leie over en bezoeken het Natuureiland " De Balokken ". Dit eiland kwam tot stand door de rechttrekking van de Leie en is 36Ha groot waarvan een kleine moeraszone van 4,5 hectare. Met het kunstwerk "Den Blauwer" van Wervikaan Jan Demarais en de nieuwe wandel en fietsbrug bereiken we "De Brikkemolen" en het "Tabaksmuseum". Via de Leievallei wandelen we naar de Monumentale Sint-Medarduskerk waar we uitzonderlijk ontvangen worden door een plaatselijke gids die ons een korte rondleiding met uitleg verschaft. De traditionele afscheidspint vinden we in de taverne" Au Kommil Foo" op het Sint-Maartensplein waar we eerst het kunstwerk "De Tabaksnaaister" van Roland Deserrano aantreffen. Nadien stappen we terug naar het station , maar onderweg maken we eerst nog kennis met "The Kiss" een kunstwerk van Wervikaan Wim Delvoye.
Een van de wandelaars, Guy Verhelst uit Zelzate verteld op zijn wandelblog heel wat over zijn ervaring met het Wervikse : http://gwy.skynetblogs.be/
Naar aanleiding van de Dag van de Trage Wegen spoorden we naar Gent-Dampoort om deel te nemen aan de Dagstaptocht van de Ronsers. Tochtbegeleidster Debbie Sanders zocht en vond nog heel wat Trage Wegen tussen Sint-Amandsberg, Destelbergen en Gentbrugge. We starten met een doortocht van het Groot Begijnhof van Sint-Amandsberg en zochten daarna de onverharde paden op van het buurtpark " Rozebroeken ". Na een korte ontmoeting met de Schelde, liepen we in de vroegere bedding van een afgesloten meander naar het natuurpark "De Damvallei". Het Damvalleimeer verwijst naar de aanleg van de verkeerswisselaar E17-R4 die het gebied in vieren gedeeld heeft. Eenmaal de ring onderdoor, zochten we het waardevolste natuurgebied op waar men de vroegere hooilanden in ere herstelde. Vele turfputten werden gegraven in de verveende meander tijdens de Middeleeuwen en zijn nu geliefd bij tal van watervogels. Na een pracht van een picknickplaats aan het terras van het cafetaria " Royal Belgian Sailing club "aan het Damslootmeer stapten we naar Heusden en vonden er nog verschillende gezellige kerkwegels. Daarna zijn de Gentbrugse meersen aan de beurt, die een van de vier groenpolen van de Stad Gent zullen worden. Tussens akkers en velden zoeken we een weg naar Gentbrugge en verharde voetpaden leiden ons terug naar Sint-Amandsberg.Afstand : 25km
De tweede dag starten we even buiten Bonningues-les Ardrés aan de GR128 voor een tocht van ongeveer 23km door het 1000ha groot bos van Tournehem naar Alquines waar een middagpauze voorzien is in het Rando-café. De terugweg brengt ons door de prachtige " Valée Blanche" nabij Bouvelinghem, de velden van "Petit Quercamps" en "Haute Pannée". We stappen terug het immense bos van Tournehem binnen en volgen de GR128 tot aan de Kapel Notre Dame. Na een deugdoende rustpauze zoekt tochtbegeleider Roland met kaart en kompas ons een avontuurlijke uitweg door het bos om ons te laten genieten van een spektakulair uitzicht op de vallei van de Hem.Via een afgemaaid korenveld en een afdalende veldwegel bereiken we terug de GR128 en onze eindbestemming. Vervolgens rijden we met de wagens nog tot bij de Kapel van Saint-Louis met een prachtig uitzicht tot aan de kustlijn. Met een picon of fris biertje sluiten we deze geslaagde tweedaagse af in het Rando-café van Tournehem.
Op de eerste dag van deze tweedaagse van de Midweekstappers in de Pas de Calais ( Noord - Frankrijk ) wandelden we een 24km lange tocht van onze verblijfplaats Audenfort naar Hermelinghen en terug. Met als bondgenoten de GR 128 en de PR des Mille Monts stapten we op de hoogten van de heuvels van de Boulonnais. Onderweg kregen we een prachtig zicht op de Abdijkerk van Licques en het kerkje van Alembon. Tegen de middag bereikten we de Rando - Café in Hermelinghen voor de middagpauze.Op de terugweg liepen we door het "Bois des Acquettes" , de prachtige"Vallée Madame en de dorpjes, Sanghen, Herbinghen en Hocquinghen om zo onze verblijfplaats Audenfort terug te bereiken.
Deze luswandeling op de Gr 129 / 130 met verbindingsstukken had heel wat afwisseling en leuke plekjes. In het Provinciaal Domein Lippensgoed - Bulskampveld bezochten we de tentoonstelling " Niet te misse(n) beestjes " Ook de kruidentuin was een heerlijke plaats om te vertoeven. Op de dreven en lanen van het bos was de stilte te horen en langs de veldwegels tussen de gewassen bracht de zon ons de najaarswarmte. Een gezellige middagpauze op het terras van de taverne "St-Amand " tegenover het Sint-Amandsinstituut bracht ons terug op krachten . In Sint-Joris wees de " Lattenkliever " ons de weg naar de " Miserie Bocht " waar we langs een mooi grind -en zandpad onze startplaats Beernem terug bereikten. Afstand : 23 km
Nu een mooie kerkwegel door de drukke N60 afgesloten is haasten we ons langs het rond punt op de N8 en de wijk Schapendries (schaapjes kan je hier alleen nog figuurlijk tellen) in de richting van de eerste heuvels. De aardeweg kruist de oude spoorwegbedding en we genieten van de natuur langs de voet van de Koppenberg. Aan het dorpje Melden voert een pad ons naar de kasseien van de eerste ‘bult’. Elk op eigen tempo halen we de kroon. We lopen al een tijdje op het vermoedelijk tracé van de StreekGR. Hier zien we de eerste geel-rode verfstrepen van een nieuw Grote Routepad: GRVA of GR- Vlaamse Ardennen, het land van Omer Wattez. We dalen af in het Koppenbergbos en een schitterende veldweg voert ons, met een grote bocht tot op de hoogten van Nukerke. Verderop dalen we alweer, nu in het Elenebos, in de richting van de Pladutse en de kerk van Zulzeke (met Bellemanshuisje). Het Oud Gemeentehuis laaft de dorst en zorgt voor de nodige rust. We verlaten deze deelgemeente van Kluisbergen (en de GRVA) langs een tegelpad en passeren een imposante hoeve. Opnieuw tijd om te genieten van de omgeving, het zó typische landschap van de Vlaamse Ardennen, aan de zuidkant van het Elenebos en het gehucht Kabernol. Helemaal boven kruisen we voorgoed de N60 en een paar asfaltwegjes verder hebben we zicht op de oude Terslepe molen. Aan de horizon prijkt de Hemelberg (hoe kan het anders), het Muziekbos en de radarmasten van d’ Hoppe, de eerste sporen van de Pays des Collinnes. Aan Terpoort duiken we onder de spoorweg naar Ronse en langs een brede, gelukkig verlaten kasseiweg aan de Donderij klimmen we in de richting van de Fienneshoeve. Een sublieme veld- en bosweg langs dit prachtig landgoed stijgt uit het dal tot op de hoogten aan de Drappendries. We voelen ons weer thuis tussen de wit-rode tekens. Nu van de GR 129, het pad dat Brugge en Dinant een maakt. Net boven zakken we opnieuw af in de vallei, anders kan je de Taaienberg niet ‘beklimmen’. Rechts staat de vernieuwde Bossenaremolen, ooit de oudste molen in West-Europa (afgebroken in 1939). We zigzaggen nog om het prachtige landgoed Hof te Kattebeke op de Bossenare en met het snelstromend water op en langs het pad dalen we af tot in de bedding van de Nederaalbeek. We doorkruisen Etikhove, deelgemeente van Maarkedal (+ Nukerke, Schorisse en Maarke-Kerke). Het pad voert ons naar het gehucht Ladeuze met zijn oude koren- en oliewatermolen en God-weet lopen we op de fundamenten van het oud kasteel van Gilles Ladeuze. Het gaat nog op en neer langs de Markebeek op de Geitenhoek en de Ommeloze boom. Aan de Achterberg krijgen we zicht op het kerkje van Edelare. Een mooi asfaltje en een paar tegelpaden verder bereiken we het ‘schipperskerkje’ van Leupegem en eindigt deze prachtige 26km lange wandeldag door de Vlaamse Ardennen. ( Met dank aan Dani Nolf voor de tekst )
Deze wandeling is een combinatie van twee wandelpaden : Het " Smokkelaarspad " te Rekkem en het " Kortewagenpad " te Lauwe. Een schoonheidsprijs zal deze wandeling van mij wel niet krijgen......maar het is wel een "Specialletje" We starten deze wandeling aan de Sint-Niklaaskerk te Rekkem. Deze kerk die teruggaat tot de 12de eeuw is deels gebouwd met Doornikse breuksteen. Een bezoek aan de kerk loont zeker de moeite.Het wandelpad brengt ons naar de hoeve " Te Kerkhove " met haar 36ha was deze hoeve in de middeleeuwen de grootste van Rekkem. Via de " Murissonwegel " bereiken we de hoeve " Steenburg " gelegen tegen de voet van de " Halewijnberg ". Een verhard weggetje, halverwege door paaltjes onderbroken, heeft ons aan dat we pal op de Belgische - Franse grens staan. De kerktoren die we in de verte zien is deze van " Mont Fleuri " een wijk in Halluin. Een flink stuk stijgende weg met echte kasseien doet ons aan de hel van het Noorden denken. Jammer dat we nu 300m langs de drukke " Rue du Dronckaert " moeten stappen, maar ook deze oude heirweg tussen Kortrijk en het Noord-Franse Roncq heeft een rijk verleden. Aan de grens, vlakbij het bordje " Provincie West-Vlaanderen ", wandelen we terug Belgie binnen via de " Sentier Vanheule ". We wandelen verder tot bij het witte gebouw van de " Stichting Ons Erfdeel ". Hier genieten we van een groots panorama waarbij je bij helder weer de 7 kerktorens van Neuville-en-Ferrain en Halluin ( Frankrijk ) en Menen, Rekkem, Lauwe en Wevelgem kan zien. Op deze plaats stond een oude herberg " Den Bouw " die vroeger een smokkelaarsnest was. In 1972 werd het dialoogcentrum op deze plaats gebouwd. De stichting zorgt voor het behoud en de verspreiding van onze Vlaamse cultuur en de Nederlandse taal, door tijdschriften en boeken uit te geven die over de ganse wereld worden verspreid. De stichting werd in 1957 opgericht door hoofdredacteur " Jozef Deleu " en twee andere Rekkemnaren. Het prachtige kunstwerk van de hand van " Magloire Dornez " met de naam " Dialoog "siert de kleine parking aan het gebouw. Stilaan zien we de gebouwen opduiken van de expeditiebedrijven van de LAR. Tot aan de openstelling van de Europese binnengrenzen in 1993 was hier de grenspost gevestigd en werkten er 500 bedienden om de talrijke vervoerbewijzen van vrachtwagens te kontroleren.Nu kan je nog eens een douanier tegen komen aan de grens, maar dan meestal aan de Franse kant. Aan de Waterstraat te Rekkem verlaten we het " Smokkelaarspad " en volgen nu de tekens van het " Kortewagenpad ".We volgen deze weg tot aan " De Leie " die we volgen tot in Lauwe. Hier houden we een eetpauze op het terras van " Het sociaal oord " van de firma Dewitte-Lietaer, gesticht in 1898 door Zeno Dewitte. Het bedrijf geniet grote faam door de fabricatie van huislinnen en badstoffen, maar 70% van de produktie betreft stoffen voor autobekleding. We doorlopen de Leiestraat met zijn vervallen industriegebouwen en bereiken de " Platse " met de neogotische Sint-Bavokerk uit 1879. Links van de kerk bevindt zich het oud gemeentehuis, gebouwd tussen 1928 en 1930. Het deed niet alleen dienst als gemeentehuis maar ook als postkantoor en brandweerarsenaal. Langs kleine wegeltjes en een dorpswijk bereiken we het domein Biezenveld waar twee visvijvers gelegen zijn. Langs de mooie Preshoekwegel tussen de velden bereiken we het vervallen stationnetje van" Lauwe-Statie ". Dit treinstation was vroeger belangrijk voor de lokale nijverheid ( pannenfabriek, brouwerij ). Dagelijks razen hier meer dan 100 treinen over de drukke spoorlijn Antwerpen-Kortrijk-Moeskroen-Rijsel. We stappen de oude Aalbelkestraat in en klimmen gestaag naar een heuvel van waar we de " West-Vlaamse Sjouwer " ontwaren die naast de E17 werd opgericht als herinnering aan de grensarbeiders. Via de " Potijzerwegel en de " Beekwegel " bereiken we voor de tweede keer het transportcentrum " LAR.". LAR is een letterwoord dat staat voor de oude gemeenten Lauwe, Aalbeke en Rekkem. Wat verder wandelen we langs het " Samijnsbos ". Dit is een gemengd loofbos met een oppervlakte van 2,5 ha met eiken, esdorens, essen,, beuken, berken, kastanjes, linden, populieren en abelen. Nu begeven we ons op het ongetwijfeld mooiste hoekje van lauwe. We genieten van een grandioos vergezicht. Noord-Frankrijk lijkt net een kunstmatig woud van kerktorens, fabrieksschoorstenen en watertorens, terwijl we meer naar rechts bij mooi weer duidelijk de kemmelberg zouden moeten zien.Hier zien we terug de tekens van het " Smokkelpad " die we volgen tot aan de kerk van Rekkem, en het einde van deze 24km lange tocht.
30 Midweekstappers ontdekten op het wandelnetwerk " De Ieperboog " de bosrijke streek ten zuiden van Ieper. Hier is het oorlogs verleden nooit ver weg, getuigen zijn de vele oorlogs begraafplaatsen. De Palingbeek en de Gasthuisbossen vormden grotendeels het decor van deze prachtige wandeling. Annie was een van hen, om familiale redenen kon ik vandaag niet meestappen.Afstand : 20km
Klik op de foto voor een mooie fotoreportage van Jos Bervoets uit Hasselt.
Indien je Rijsel op je gemak wil bezoeken zonder al te veel drukte en lawaai dan is dit op een zondag het beste moment. Dan zijn alle straten leeg in het centrum van de stad. Misschien interessant voor echte gevelliefhebbers, maar niet gezellig voor schoppers vanwege gesloten winkels en horecazaken. Waar zijn die Rijselnaars toch gebleven ? Maar eerst gaan we naar de kleurijke markt van Wazemmes. De kopers zijn hier voornamelijkvan Aziatische of Afrikaanse oorsprong. Een bonte mengeling van alle rassen en culturen, mooi om te ervaren. In Rijsel wandelen we een route van ongeveer 14km die ons praktisch alle interessante gebouwen en lokaties laat zien.Deze prachtige stad heeft ons zijn geheimen prijs en wij genieten er tenvolle van.We laten jullie kennis maken met deze Noord-Franse stad via een foto - diavoorstelling.
Trage wegenwandeling tussen Steenbrugge en Rijkevelde.
21 Wandelaars trotseerden in de voormiddag de regenvlagen over gras- en aardewegen door de Assebroekse Meersen, een 420 ha groot laaggelegen weidegebied, dat door heel wat waterwegen doorsneden wordt. Langs landwegen, kasseien en wat asfalt stapten we verder door een daarbij aansluitend akker en weidegebied, het 483 ha grote Beverhoutsveld. Na de middagpauze brak de zon door de wolken en de regenjassen en regenschermen werden voorgoed opgeborgen. Via de Oedelemberg wandelden we naar de 130 ha schrale zandgronden, bossen en heiderelicten van het domein Rijkevelde. Langs een oude spoorwegbedding keerden we terug naar ons uitgangspunt voor de traditionele afscheidspint. Het was echt genieten op deze 21km mooie wandeltocht onder de leiding van Luc Defoort.
Klik op de foto voor een fotoreportage in diavoorstelling.
Op mijn eerste verlofdag gaan we voor de eerste maal meewandelen met de trekkersgroep " Schampavie ". Het is verzamelen geblazen aan het station van Wetteren voor een 25km lange tocht naar Aalst. Tochtbegeleider Hugo Marissens zorgde voor een afwisselend parcours van leuke kleine paadjes, veldwegen, een tegelkerkepad tussen weiden, velden en wat bos. Stille dorpjes met namen als Smetlede, Impe en Overimpe genoten van onze doorkomst. Na Lede trekken we door het 200ha grote natuurgebied Honegem-Solegem-st-Apollionia die een onwaarschijnlijke rust uitstraalt. Via kerkwegels naar de Paddenhoek wandelen we verder naar het centrum en het station van Aalst waar deze vijf sterrenwandeling teneinde is.
Ik ben Lesage Freddy, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Fredje..
Ik ben een man en woon in Wervik (Vlaanderen) en mijn beroep is Actieve gepensioneerde wever.
Ik ben geboren op 12/12/1952 en ben nu dus 57 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Natuurgericht wandelen, Fotoke's nemen en af en toe eens alleen zijn. .
'ne ké zot doen om nie zot te kom
Ik ben Annie Debrabandere, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Matje.
Tocht in lijn van de Oostelijke Dendervallei naar de provinciehoofdplaats van Henegouwen. De GR129/123 was onze bondgenoot op deze tocht door de prachtige groene Dendervallei en het bos van Ghlin.
Wervik kreeg er vandaag op Moederdag een nieuw wandelpad bij, het Landschapspad "De Laag-Vlaanderenroute". Dit pad is een korte 3,1km luswandeling in de uithoek van Laag-Vlaanderen of "Basflander" zoals de oudere wervikanen het gehucht kennen. Je komt hier naar toe om jezelf onder te dompelen in een nat verleden en een landschappelijk sterk veranderend heden. Dit stukje laag gelegen Vlaanderen doet je mijmeren over hoe het was en hoe het ooit zou kunnen zijn.....wil je het verhaal verder weten, kom naar Laag-Vlaanderen en beleef de geschiedenis van de Laag-Vlaanderenroute in het echt.
Ik ben Lesage Freddy, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Fredje..
