Zaterdag staat hij weer op het programma, de moeilijkste klassieker om te winnen, Milaan - San Remo. Maar wel een van de mooiste, geniet nog even van de overwinning van Jan Raas in 1977.
Van die Acht van Chaam, die al veel langer dan een halve eeuw bestaat, krijgt men geen hoogte. Hoeveel belangstellenden er komen? Weet u het, weet ik het! Tienduizenden! Dat is zo te constateren. Zijn het er nu dertig-, veertig- of vijftigduizend? Niemand weet het. Ook burgemeester Schram niet. Hij vindt het helemaal niet erg als het aantal toeschouwers veel te hoog geschat wordt. Dat doet de belangrijkheid van het evenement, in de eerste jaren zowaar op klompen verreden, nog beter uitkomen. De Acht van Chaam is een grote zaak geworden. Belangrijker dan de kermis. Het dorp kan de koers niet meer missen, het teert er op. De oogst op het vreemdelingenverkeer kan tegenvallen. Een cycloontje, zoals een paar weken geleden, en het is behoorlijk mis. Maar de “Acht" kan overal tegen. Die lukt altijd. Het is een stuk Chaamse commercie en een traditioneel brok wielervuurwerk. Uit alle delen van Nederland komt men er naar kijken. Burgemeester Schram van Chaem weet maar al te goed dat het mis gaat, wanneer de investeringen stop gezet worden en het comite gaat “freewheelen". De koers van Chaam moet elk jaar aantrekkelijker worden. Dan zal men in Chaam blijven rijden, zelfs tot de wielerwedstrijd als folkloristisch feest wordt aangeduid.
Beroepsrenners: 1. Jo de Roo, Kruiningen, 160 km (20 ronden) in 3.45.83; 2. Gerard Vianen, Kockengen, z.t.; 3. Johnny Brouwer, Rotterdam, z.t.; 4. Alfons Debal, Belgie, 3.46.10; 5. Dies Kosten, Kapelle, z.t.; 6. Peter Post, Amstelveen, z.t. ; 7. Jo van Seggelen, Budelschoot, z.t. ; 8. Cees Lute, Castricum, z.t.; 9. Henk Nijdam, Zundert, z.t.; 10. Marinus Paul, Den Haag, z.t. ; 11. ex aequo het peloton in dezelfde tijd als Debal, met onder andere Altig, Anquetil, Jan Janssen, Karstens, Lykke, Ottenbros, Dolman, Maliepaard, Wright, Johnny Schleck, Alain le Graves, Jan Hugens, Paul in 't Ven.
Leo Duyndam won het clubkampioenschap in 1972 van Westland Wil Vooruit. Welke nieuwsgierige jonge coureur herkennen we hier nog meer.
Het antwoord was natuurlijk, Leo van Vliet de organisator van de Amstel Goldrace en de man achter de Amstel Curacao race. En dat "Amstel" is natuurlijk geen toeval, als amateur koerste Leo al in het shirtje van Amstel. Vandaar dat hij het stokje van zijn oud-ploegleider Herman Krott overnam als koersdirecteur in de Gold Race. Verder zien we nog een knaapje die later een verdienstelijk amateur werd Chris Koppert. Bij de nieuwelingen werd hij al kampioen van Nederland in 1980. In 1984 als amateur won hij de Omloop van het Volk, de Hel van Mergelland, en een etappe in Olympia's Tour. Het jaar daarop won hij de Ronde van Zuidholland. Volgens mij fietste hij in het paarse shirt van Jan van Erp. (weet ik niet zeker)
Leo Duyndam als amateur in de ploeg van Piet Liebregts en Leo van Vliet bij Herman Krott's Amstel Leo Duyndam in de ploeg van "De Pel" Leo van Vliet voor zijn maatje Jan Raas Alle twee de westlanders wonnen een etappe in de Tour. Leo Duyndam in 1970 de etappe van Bordeaux naar Boyonne en Leo van Vliet in 1979 de etappe van St.Hilaire du Harcouët naar Dauville
1975: 1e etappe (1e deel): Charleroi - Molenbeek 94 km
1. Cees Priem (Ned) 94km/ 2.09'27" 2. Eddy Merckx (Bel) 3. Ronald De Witte (Bel) 4. Lucien Van Impe (Bel) 5. Joop Zoetemelk (Ned) 6. Michel Pollentier (Bel) 7. Francesco Moser (Ita) 8. Gerrie Knetemann (Ned) 9. Karel Rottiers (Bel) 7" 10.Rik Van Linden (Bel) 53"
1980: 10e etappe: Rochefort-sur-Mer - Bordeaux 163 km
Tussen de Zeeuw Cees Priem en de Tour de France heeft altijd een merkwaardige haat-lief de-verhouding bestaan. Priem wist dat hij in de maand juli in Frankrijk moest zijn omdat daar 's werelds beste wielrenners zich verzamelden VOor de heroïeke helletocht, maar tegelijkertijd moest de stoere renner niets hebben van dat drukke Franse gedoe. Vijfmaal stapte hij op, nooit haalde hij Parijs. Even veelzeggend als curieus.
In 1975 haalde hij een prachtige etappe zege binnen. De Tour stond in het teken van het duel tussen de gearriveerde Merckx en eerstejaars Maser en de Italiaan versloeg, op Belgische bodem nog wel, de Belg in de proloog. Priem: 'Ik was daar gevallen, had mijn been open met allemaal van dat kolengruis erin. De dag erop waren er twee etappes, eentje van bijna honderd kilometer naar Brussel... die was helemaal voor Merckx gemaakt, we finishten vlak bij zijn huis. Daar mocht niemand anders winnen dan hij, dat was me al gauw duidelijk. Op zeker moment rijdt er een groep weg met Merckx en ik zit er ook bij. Moser en Van Impe zaten erbij, wat knechten van Merckx, en Joop geloof ik ook, en misschien zelfs nog wel Knetemann, maar dat weet ik niet meer precies. (wie was die renner op vier benen ?)
Het was een groep van misschien tien man en er werd vreselijk hard doorgereden, kop over kop. Merckx moest koste wat kost winnen, maar ze hadden dus niet met mij gerekend, ze wisten daar niet eens wie ik was. Ik kwam uit Merckx zijn wiel en won. Ja, je hebt een kopgroep met Moser, Merckx, Van Impe en Zoetemelk en dan komt Priem er de sprint winnen.' Vijf jaar later won Priem nogmaals een etappe, ditmaal in Bordeaux. De zege mag toegeschreven worden aan zijn aanvalslust, maar ook aan de manier waarop provinciegenoot en vriend Jan Raas de vlucht van Priem en diens Franse tegenstrever Jacques Osmont (van de kleine Belgische Bostonploeg) afschermde. Priem was gedemarreerd en had de lastige Fransoos in zijn wiel meegekregen. De op hol geslagen bende kwam op de twee af en Raas zelf (hij had al drie etappes gewonnen) regelde de achtervolging. Wat dat wilde zeggen? Priem, eerst wat weifelend, dan lachend: 'Dat Jan die mannen allemaal klem zette. We kregen een bocht en hij had gezien dat ik die man in mijn wiel de baas kon blijven en dus reed hij de bocht toen wat scherp aan... ja, toen moesten ze met zijn allen vol in de remmen.'
De mannen van Theo Middelkamp, Vlnr Peter Hoondert, Henk de Jong, Tonny Huyzen, Jan Raas, Heddie Nieuwdorp en Cees Priem.
Een van de succesvolste wielerploegen uit de jaren '70 was wel de Ketting-Didam ploeg. Met grote renners als, Hennie Kuiper, Aad van den Hoek, Jan Aling, Klaas Balk, Roy Schuiten, Frits Schür en Jan Lenferink. Deze mannen fietste vaak voorin in de hollandse klassiekers. En Kuiper, Schuiten , en van den Hoek slaagden ook als beroepsrenner. Jan Aling was een bijzonder sterk amateur, maar is als prof helaas nooit tot de top doorgedrongen. had volgens mij toch de capaciteiten van een Jan Raas in huis.
Ketting-Didam 1972 Manager:A.H.L. Ketting Directeur-sportief: A.P. Romijn Soigneur: F. v.d. Poll Mecanicien: P. Soetekouw Beroepsrenner: Cees Stam Amateurs: Jan Aling, Klaas Balk, Cees van Espen, Aad van der Hoek, Jan Huisjes, Piet van Katwijk, Hennie Kuiper, Jan Lenferink, Fred Niemeijer, Wim Pater, Albert Scheffer, Roy Schuiten, Frits Schür, Gertie Wildeboer, Jappie van Dijk, Jacques van Dijk, Wim Hofstede, Nico Rinkel, Gert Robertsen en Cees Valentijn Dames: Minie Brinkhof, Willy Engelen, Marlies Geelkens, Willy Kwantes en Truus van der Plaat
Kon als gevreesde finisher en sterke spurter 7 grote wielerklassiekers winnen. Zo won hij in 1956 Milaan – San Remo. En in 1956-58 en 59 Luik-Bastenaken-Luik of la Doyenne. De Ronde van Vlaanderen, Parijs-Roubaix en Parijs – Tours in 1957. Fred won in 1956 ook de 1e, de 6e en de 10e etappe in de Ronde van Frankrijk. Na een aantal valpartijen en een zwaar verkeersongeval beëindigde hij zijn wielerloopbaan in 1961. Van 1962 tot 1977 was hij sportjournalist voor BRT, eerst bij de radio en nadien voor de televisie. Fred en Rik Van Steenbergen waren mijn eerste wieleridolen.
Kikkerop wielerploeg 1967 v.l.n.r. soigneur Wim Zuiker (Etten-Leur), Anton Konings (Sprundel), Carel Willemse (Lage Zwaluwe), Paul van de Wegen (Tilburg), Cor Stultjes (Oosterhout), Kees Frijters (?) Mat van Groezen (Made), en ploegleider Piet Lambregts.
Het is zo ver, mijn blogis bijnavol. Dus ben ik genoodzaakt om een nieuw blog aan te maken, Het begin is gemaakt Klik maar op AA de fietser en we gaan weer gewoon vrolijk verder.
Het is zo ver, mijn blogis bijnavol. Dus ben ik genoodzaakt om een nieuw blog aan te maken, Het begin is gemaakt Klik maar op AA de fietser en we gaan weer gewoon vrolijk verder.
Geen loon naar werk voor Wout Wagtmans, na prachtige solo-vlucht, in de de etappe
Meer dan eens hebben wij onze renners voorgehouden, dat het succes uiteindelijk voor de durvers, voor de doorbijters is. Het is de wil, die de grote mannen maakt.
Of hebt U niet gehoord of geleden van Woutje Wagtmans' solotocht in de voorlaatste etappe van de zojuist geeindigde Ronde van Nederland? De kleine, grillige Bredanaar heeft daar op vaak eindeloze wegen tussen Rotterdam en Utrecht een stukje vechtlust ten toon gespreid, waarover nog jaren met waardering zal worden gerept.
Individueel klassement: 1. W v. Est, 3Z uur 17 min. 56 sec.; 2. G. Schulte, 32.22.45; 3. G. Voorting, 32.22.56; 4. N. v. Est, 32.27.27; 5. P. Haan, 32.28.47; 6. W. Wagtmans, 32.29.47; 7. H. Faanhof, 32.31.56; 8. C. Bakker, 32.32.47; 9. F. Gielen, 32.33.34; 10. K. Borgmans, 32.33.41; 11. J. Lambrichs, 32.34.38; 12. E. Sorgeloos, 32.37.12; 13. J. Plas, 32.37.29; 14. T. v. Oers, 32.37.42; 15. J. Maenen, 32.38.06; 16. J. Janssen, 32.39.41; 17. H. Stevens, 32.42.49; 18. H. Muller, 32.45.36; 19. H. v. Breenen, 32.48.07; 20. P. v. Roon, 32.54.11; 21. C.' Paymans, 32.57.27; 22,. H. Gelissen, 33.01.13; 23. H. Schwarzenberg, 33.04.12; 24. A. Guns, 33.05.10; 25. J. Schmit, 33.05.47; 26. M. Brinkman, 33.10.08; 27. C. Witteveen, 33.12.43; 28. P. Schulte, 33.14.21; 29. N. Koch, 33.14.34; 30. J. Plantaz, 33.19.01; 31. P.v. As, 33.22,31; 32. G. Otte, 33.22.44; 33. J. Pascal, 33.28.13; 34. B. Schellingerhout, 33.28.51; 35. J. v. Osta, 33.32.07; 36. P. Willekes, 33.33.21; 37. L. Gijbels, 33.36.32; 38. J. la Grouw, 33.41.40; 39. H. Dekkers, 33.42.52; 40. H. Predskeit, 33.50.14; 41. A. v. Elderen, 33.56.49; 42. T. Paas, 34.02.46; 43. F. v. Sambeek, 34.06.34; 44. J. Fooy, 34.19.56.
..
