NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Inhoud blog
  • fiets kaput
  • va boire au Canal Albert
  • oude moeshof
  • windjes
  • 1 2 3 start
    Zoeken in blog

    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     
    Gastenboek
  • grappig?
  • streek bekend, verhaal nieuw
  • roderen
  • Zonder broek
  • aangename dinsdag

    Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek

    fietsen door la douce France
    fietsende fiets
    26-05-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.fiets kaput

    Er is een elastiek in mijn ketting gedraaid, een snelbinder dus. We hebben die met veel getrek en gesleur terug losgekregen en waren daar heel blij om.  En dus fietsten we gisteravond op ons dooie gemak omhoog, richting restaurant, om iets te eten.  Het was raar, de versnellingen wilden heel gemakkelijk van groot naar klein (om te klimmen), maar bijna niet andersom.

    En de pedalen, die begonnen door te schieten.  Iedereen kent dat wel, je zet kracht met je voet en die schiet veel meer vooruit dan je zou verwachten en de fiets volgt niet navenant. Dat was niet zo fraai.  Het leek wel alsof er geen ketting meer op lag.

    Maar, hoera, we zijn klant bij Eneco en die hebben een gratis service voor elektrische fietsen, nl. pechverhelping. Dit betekent repatriëring, of, zoals in ons geval, afzetten van de fiets bij een fietsenmaker. En zo geschiedde, een vriendelijke franse man kwam ons vanmorgen ophalen om mét fiets naar de fietsenmaker te bollen, een twintigtal kilometer van Eperlecque vandaan. Die fietsenmaker vonden we vlot, maar o wee, geen sprake van dat hij naar die fiets ging kijken.  Heel zijn atelier stond vol fietsen die moesten hersteld worden en er kon zeker geen enkele meer bij. Een andere fietsenmaker in dezelfde stad : idem dito.  Dat merk van fiets, dat kon hij in geen geval maken. Wij dropen dus af.  Ondertussen wisten we ook al dat onze gastheer van de chambre d'hôtes 'complet' was voor vanavond, daar moesten we dus de deur uit vóór het slapengaan.  Toch mochten we nog blijven op zijn landgoed, voor vandaag toch. Terug naar Eneco gebeld en er was alleen nog de optie van repatriëring.  Takelwagen kwam, groot log ding, daar onze fietsen op en tsjoktsjok, terug naar huis. Dat is dus het verhaal van de eerste 190 kilometer.

    Best grappig eigenlijk. Drie dagen weg en al terug.  Het lijkt wel een muis die over de oceaan wil springen.

    Onze eigen fietsenmaker al bezocht, die man heeft er een ander achterwiel ingestoken en het oorspronkelijk wiel naar Shimano opgestuurd onder garantie. Volgens hem was alles opgelost.  Tot ik er 7 km mee naar huis reed. Die fiets trapt nog steeds door.  Weliswaar niet meer zo erg als in Frankrijk, maar toch voldoende om er niet mee op reis te vertrekken.  Weerom terug naar af dus.  Terug een telefoontje naar de fietsenmaker, morgen zien we verder, hij zoekt naar een oplossing en spreekt al van een andere fiets.

    Wat mij nu het meest bezighoudt is het volgende : is het toeval dat het innerlijke van dat achterwiel kapot ging of heeft het iets te maken met die elastiek of, nog een mogelijkheid, was de elastiek de druppel die de emmer van het getergd achterwiel deed overlopen ?  Nou ja, eigenlijk geen toepasselijke beeldspraak maar ik vind niet direct iets beters.

    En zo zijn onze wegen op aarde ondoorgrondelijk, normaal lagen we nu in de tuin van Les Palmiers in Wimereux, en nu hangen we wat rond in Nieverans, tot we terug kunnen vertrekken naar Ieverans.

    26-05-2017 om 18:02 geschreven door geert en hilde op de fiets

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    25-05-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.va boire au Canal Albert
    Vandaag de grens overgestoken in Oost Cappel,nadat we uitgewuifd werden door de gastheer en -vrouw van Oud Moeshof. Poes wuifde niet mee, had te veel werk met een duif die ze net gevangen had en aan het pluimen was. Voor de arme duif was er geen redden meer aan.
    Frans Vlaanderen : de dorpsnamen liegen er niet om : Wormhout, Watten, Bollezeele... Het glooit hier aangenaam, elk dorpje zijn café en de mensen praatgraag en hulpvaardig. Dat was in de tweede wereldoorlog even anders. Liza (mijn moeder) kwam in mei 1940 te voet tot hier, vluchtend maar werd niet hartelijk onthaald. De fransen waren boos omdat België niet stand hield tegen Duitsland. Toen Liza een glas water vroeg, riepen ze tegen haar : va boire au Canal Albert. Vriendelijk is anders en als negentienjarige bange vluchteling wil je zoiets liever niet horen. Uiteindelijk kwam ze wel terecht op een boerderij, vluchten kon niet meer, het Duitse leger heeft hen ingehaald.
    We logeren hier in een reusachtig groot huis, met een rustige gastheer, die door zijn gangen sloft en een boek over accupuntuur leest. We wagen ons niet te veel meer buiten, de zon heeft haar werk gedaan, het is lekker rusten op bed en als we ruzie maken kan er nog iemand verhuizen want er staan nog twee bedden in de aangrenzende kamer en die is ook voor ons. Hier kan een boot vol vluchtelingen logeren. Plaats genoeg.

    25-05-2017 om 18:39 geschreven door geert en hilde op de fiets

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (7 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    24-05-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.oude moeshof
    We zijn beland in de oude moeshof, Alveringem, niet ver van Diksmuide. Rustige dag met niet al te veel kilometers, 55 in totaal. Heel mooie, aangename b&b, stilte zoals wij ze niet meer kennen. Vogels (ons onbekend, ik dacht dat het merels waren, maar Geert beweert nogal stellig dat het zeker geen merels zijn en ze brengen inderdaad geen merelklanken voort) zitten hier te baltsen en onnozel te doen om toch maar een vrouwtje onder de veren te krijgen, een wulpse mannenmens verbleekt erbij. Volgens de gastheer (ook een mannenmens maar zonder baltsgedrag) zit hier nog een velduil, die zijn nest maakt op de grond. Pakt kleine hazen. Zo'n haas, maar dan een grote, zijn we tegengekomen, met zijn lange oren al van ver zichtbaar. Huphuphup, een paar hazesprongen en hij was NIET verdwenen. De oren staken overal boven. Dat was niet van krommenaas, maar van dommenaas. Wie kent er nog de hazesprong, veel moeilijker dan de konijnesprong ? Dat was zweten geblazen, want de voeten moesten al in de lucht zijn voor de handen gezet werden, een soort zweeffase dus, maar die verdomde zwaartekracht trok zowel handen als voeten naar beneden. En al de rest ook.
    Vandaag leidde de LF1 route ons langs lange jaagpaden en een oude spoorwegbedding, heerlijk rustig en autovrij.
    Morgen duiken we frans vlaanderen binnen en mogen we ons aan wat klimwerk verwachten. Le plat pays, c'est fini. Als onze knieën dat maar aankunnen. We hebben er beiden wat last van : Geert van een vlammende steek (mannen!!)in zijn rechterknie, ik eerder zeurend, wat frictiepijn denk ik. Ahum, voor zo ver ik er iets van ken.
    De grote oorlog is hier nog sterk aanwezig : bunkers, kerkhoven, infopanelen, de ijzertoren... oudstrijders, die niet meer. En bier van Westvleteren ook niet. Lege flesjes, tentoongesteld in een afspanning, om klanten te lokken,dat wel. En veel ander bier. Waarvan we er een proefden met plezier.

    24-05-2017 om 21:40 geschreven door geert en hilde op de fiets

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (6 Stemmen)
    >> Reageer (2)
    23-05-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.windjes

    Een overdosis aan tegenwind vandaag, eigenlijk de hele dag, maar vooral lastig bij het laatste stuk in open vlakte. Maar we hielden vol en draaiden 70 km rond.

    Onderweg kwamen we de miseriebocht tegen, een dode arm van het kanaal gent-brugge. Iemand een idee waarom die bocht miserie is? Ik vond het integendeel een mooi stukje. Die van brugge hebben lang geleden dat kanaal willen graven naar deinze, maar kwamen in gent uit. Er waren nog geen wegwijzers toen.

    Bij onze aankomst hier intensief gegrabbel in en om de fietskar, op zoek naar een short of lange broek van Geert. Resultaat : geen enkele broek in de bagage. O jee. Wat doe je dan om het probleem op te lossen? Een short aandoen van je vrouw, haar ontrieven dus en dan constateren dat die veel te groot is, maar ja, beter een grote broek dan geen broek.   Super mooie ganzen gezien onderweg. De ene met merkwaardig oogcontour, anderen met pikzwarte nek. Ook grazende koeien en schapen op de hellende oevers. Staan wel wat uit de haak, die beesten, benieuwd of er nooit een in het water belandt.

    platte rust nu. Tot later.

    23-05-2017 om 19:42 geschreven door geert en hilde op de fiets

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (7 Stemmen)
    >> Reageer (2)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.1 2 3 start

    dinsdag 23 mei en we staan op het punt om te vertrekken.

    Nog even een probleem om de kar aan te koppelen, (het verbindingsstuk was aan de verkeerde kant van het achterwiel gemonteerd, wat een waterval aan gemopper en binnensmonds gevloek teweeg bracht), maar nu hangt ze er aan en durf ik er bijna niet mee rijden want ze is serieus geladen.  Maar dat went wel.

    Vannacht dreef als een donkere wolk het idee in mijn hoofd dat deze blog, waar een aantal mensen toch op zullen kijken zo leeg als een lege fles zou blijven, wegens geen computer ter beschikking of te moe of geen zin ..... en dus schrijf ik nu nog vlug wat voor we vertrekken, dan is dat toch al dat.

    Vandaag rijden we naar De Haan, niet omdat dat de kortste weg is, want we moeten pal naar het westen, maar wellicht omdat het daar nog vertrouwd en veilig is, zodat we langzaamaan kunnen loslaten. Gewoon worden aan het trekken dus.

    Morgen gaat het naar Alveringem bij Diksmuide, dan naar Eperlèque (juist geschreven ?) en de vierde dag tot Wimereux. Daarna is niets meer vastgelegd en dat geeft eigenlijk een vrij gevoel.

    Ziezo,de Geert zit hier met helm op zijn krullebol te wachten en te blazen, ik sluit af, we zijn er mee weg.

    23-05-2017 om 10:07 geschreven door geert en hilde op de fiets

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (4 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    10-05-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.voorbeschouwingen

    Vanavond heb ik deze blog aangemaakt, via seniorennet, omdat ik (en ook Geert) een senior ben en de gebruiksaanwijzing voor het aanmaken ervan heel duidelijk leek. Want op het vlak van blogs ben ik een echte leek.

    Stilaan komen we in de mood om onze fietsreis aan te vatten. Nog 14 keer slapen en het is zo ver.

    Ik probeer vanaf 23 mei elke dag iets te schrijven, maar heb geen idee of ik dit ook hard kan maken. Rond 15 juli hopen we aan te komen in Ansignan.  Het kan ook vroeger zijn, dat hangt af van het weer in Normandië en Bretagne : indien goed weer maken we een ommetje langs de kust, bij slecht weer steken we rechtstreeks door naar Nantes.

    We zien wel, we zijn tenslotte met pensioen en kiezen voor de weg met de minste weerstand (nou ja).

    10-05-2017 om 20:13 geschreven door geert en hilde op de fiets

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (7 Stemmen)
    >> Reageer (1)


    Archief per week
  • 22/05-28/05 2017
  • 08/05-14/05 2017

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Blog als favoriet !


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!