NIEUW: Blog reclamevrij maken?
HET IS NIET ALTIJD DE BUTLER DIE HET GEDAAN HEEFT
Inhoud blog
  • Het geheim
  • Zon & Regen
  • Braaf!
  • BMI
  • Wodansdagen
  • Misdaad in Vlaanderen
  • Kruistocht
  • Verkleurmannetjie
  • Dakloos
  • Hellevaart
  • Schuilen
  • Blonde woede
  • Dobberman
  • Morgana
  • Zoute-Watergem
  • Met name
  • STORY OF MY STORIES
  • Rise&Shine (my Shoes)
  • Waakvrouw
  • Lullaby
  • Weerzien
  • Acetijd
  • Waardigheid
  • Jack-o'-Lantern
  • Boren naar olie
  • Moord in Memory Lane
  • Verslag
  • Dood
  • Blaesstraat / Rue Blaes
  • Blinde vink
  • Moeskopper
  • High Noon
  • Woede
  • Moord op Killmouski
  • Windmolentje
  • Beschaving Waterstaat
  • De Chinees
  • Martelaar
  • Rus
  • Essence
  • Vaert wel
  • Kijkgelijken
  • Rouwkop
  • Spa
  • Frietpeace
  • Rough & Tough
  • Allojjo
  • Play it (again), Sam
  • Zwanenzang
  • De Donderdagpapers
  • De klakkelozen
  • Droomvrienden
  • Waarom God zwijgt
  • Droomoord
  • Tentoonstelling!
  • Japan
  • Verborgen geschiedenis
  • Geen verhaal
  • Paaps, Turks, Pruisisch
  • Bakkes
  • Split
  • Geen genade
  • Onbewaakt ogenblik
  • Maar...
  • Van de kook
  • Wild!
  • KLKN
  • Trio
  • Black Musk
  • Stok
  • Winnetou
  • Kid Katanga
  • Curriculum vitae
  • G, seriemoordenaar
  • Red & Yellow
  • Openbare vervoering
  • Man, Robocop, Skeletor
  • Moord op mama
  • Als het hert spreekt
  • Sluis!
  • Raaf
  • Horen en zien
  • Percussie
  • Cafépraat
  • Uw Koninkrijk
  • Engel in Avelgem
  • Au Relais
  • IJsdood
  • Mensenmepper
  • License to Drink
  • Rolex
  • Liefdadigers
  • Mutilatie
  • Levend begraven
  • Bloed & wonden
  • Gastronomie
  • Grote kuis
  • Ruis
  • Tweering
  • A Dog's Life
  • Encyclopaedia Britannica
  • Smashing
  • Lotto
  • The Fly
  • De vogel
  • You're in the Army Now
  • Tearoom Tilly
  • Luchtmisdrijf
  • Charon
  • Etappes
  • De catering-collectie
  • De avonden
  • Bloeddorst
  • Rach 3
  • Een kraai in Cadzand
  • Coupable
  • De horlogemaker
  • Een photo
  • Epoque
  • Robin Cruysse, (dr)enkeling
  • De Varkenshazy's
  • Een dezer dagen
  • Q8
  • Ogen gesperd dicht
  • Suzannes herenhuis
  • De Mystery Shopper (m/v)
  • In een grot met klaprozen
  • Kunst met peren
  • 'De handel waarvan gij slapte vreest'
  • Rigor Fortis
  • 'Zij die de legermacht ontbindt'
  • Driekoningen
  • Darwin, geen leven
  • Kop-en-schotel
  • Het peperkoekenhuis
  • Kwantum
  • Wurgseks
  • MM: detective zonder grenzen
  • MM: de moord op Marlowe
  • MM: Red Rum
  • MM: de vernissage
  • MM: het klokvaste drama
  • MM: komkommertijd
  • MM:de huurmoord
  • MM: de sixtieskilling
  • MM: de vleespenmoord
  • MM: het galgenmaal
  • Morse: een apologie
  • Het Jaar 11
  • Grieveltje
  • Meatlife
  • Eerwaarde
  • Zijn alle zwanen wit?
  • R@T
  • Kranig
  • Dode adder
  • Grensgeval (reportage)
  • Make love, not war
  • Green Horse
  • Schaakmaat
  • DRAMA
  • OBLOMOW
    Zoeken in blog

    Foto
    Weekend at Crimesea
    Foto
    A sit-down in Tunesia
    Foto

    Murdercompany DW, JD, JV & PV at Saint-Omer

    Foto

    Dog with latest criminews

    MOORD! (Sjors DNO)
    VERHALEN MET EEN VREESLIJKHEIDSGEHALTE
    09-11-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.In een grot met klaprozen

    IN EEN GROT MET KLAPROZEN

    ( BOEFTIE, GEDAANTIE & PEPELAAR )

    Ze bestaan echt, want ze doken al eens in mijn dromen op. Daarom kan ik ze moeilijk beschrijven. Ik waag een poging. Het is lang geleden, en toch lijkt het de dag van gisteren. We zeggen en schrijven 1918 en 2013.


    Pepelaar heeft voorspellende kracht en maakt altijd de zinnen van andere mensen af. Balen!

    Gedaantie heeft in volle zon geen schaduw en loopt permanent gelaagd gekleed. Zweten!

    Boeftie geilt op zestienjarig meisjeshaar, dat hij voortdurend wil kammen. Rennen!

    Bijlagen:
    BOEFTIE.pdf (295.5 KB)   


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kunst met peren

    KUNST MET PEREN

     

     

    Op de zondagse rommelmarkt van Doornik/Tournai kocht Nic een proper ingelijst schilderij van twee meter op tweeënhalf. Er stonden zeven gigantische peren op, die onder elkaar voor de beste zit-, staan- of ligplaats wedijverden op een groot bord. Alle peren waren zeer groen, op dezelfde manier. Met opengeklapt kofferdeksel – de truc met het touw – reed een tevreden Nic door weer en wind met zijn buit terug naar Chez Nic, zijn randstedelijke taverne in Kortrijk, Vlaanderen. Een van de muren in zijn gelagzaal smeekte allang om een kunstwerk. Na een vol uur geworstel met zwaartekracht, evenwicht, symmetrie en betweterij van zijn huisvrouw Annick, hingen de peren eindelijk waar ze altijd al moesten hebben gehangen.

    Kunst in huis!

    Het scheelde geen haar of Nic paste terstond zijn prijslijsten aan, kwestie van de plotse meerwaarde van zijn kunstcafé te accentueren.

    Bijlagen:
    KUNST MET PEREN.pdf (330.1 KB)   


    08-11-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'De handel waarvan gij slapte vreest'

    ‘DE HANDEL WAARVAN GIJ SLAPTE VREEST’

     

     

    Koning Fahd van Saudi-Arabië verliet medio zomer 2005 deze materiële wereld van gouden deurknoppen en champagnedouches. Hij ging de profeet Mohammed groeten, wiens doodskist tussen hemel en aarde zweeft. Ook de benzineprijzen stegen wat.

     

    De dood van koning Fahd was een lelijke streep door onze boekhouding. Wij leverden immers al 23 jaar lang de geluidloze gordijnrails voor zijn paleizen en buitenverblijven (nou: het waren eerder binnenverblijven) wereldwijd. We hadden een patent op die dingen. En op nog andere zaken, waarover straks meer.

    Bijlagen:
    DE HANDEL WAARVAN GIJ SLAPTE VREEST.pdf (409.4 KB)   


    04-11-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Rigor Fortis

    RIGOR FORTIS

    (CIRCULUS VITAE)

    Takkenaas verzamelde kruisbeelden waarop de gekruisigde zijn gehavende hoofd naar links boog om te luisteren naar het alibi van de slechte moordenaar.

    Rozzemussche tekende en schilderde al van jongs af aan telkens hetzelfde tafereel van een nog net zichtbare ijsbeer, opgaand in de wervelingen van een sneeuwstorm.

    Geen van beiden was gek.

    Bijlagen:
    Rigor Fortis.pdf (408.2 KB)   


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'Zij die de legermacht ontbindt'

    ‘Zij die de legermacht ontbindt’

     

     

    … en Hij hield Zijn leerlingen de volgende gelijkenis voor …

     

    ‘Hoe hoger men gaat, hoe lager men valt. Zo was er eens een mooie vrouw, die bekend raakte als De Doodmaakster, toen de feiten die daaraan voorafgingen het daglicht hadden gezien. Zij betrok bijna geheel alleen de woontoren Ra’s Qasr aan de rand van de Nizmennost-woestijn op een steenworp van de zoute zee gekend onder de naam Sabkhat. Twaalf-hoog, met uitzicht op de wandeldijk en de zee, woonde er wel nog één appartemens. Hij kwam nooit ofte nimmer naar beneden of naar buiten, maar zat ononderbroken aan het venster. Iedereen die er passeerde (en de wandeldijk kende behoorlijk veel passage) was vertrouwd met het beeld van het bovenlijf plus hoofd twaalf-hoog, dat de klok rond de wandeldijk beneden gadesloeg. Ze noemden hem Vensterman.

    Bijlagen:
    Zij die de legermacht ontbindt.pdf (402.6 KB)   


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Driekoningen

    DRIEKONINGEN

     

     

    ‘Dat moet toch allemaal stukken van mensen kosten,’ merkte Rapunzel zuchtend op, terwijl ze zich weer omdraaide.

    ‘Eh?’ deed Attila verstrooid.

    Hij was ver heen, hoewel hij vlak bij haar was. Nu weer in haar, met name, en niet in de stadsschouwburg, waar hij vanavond eigenlijk hoorde te zijn.

    ‘Dat dat toch allemaal veel moet kotsen … eh … kosten,’ herhaalde Rapunzel gesmoord lachend.

    ‘Wat?’ hijgde Attila.

    ‘Ewel: al die vreemde groepen die hier komen spelen, en dat moet toch ook eten en slapen?’

    ‘Welke vreemde groepen?’ vroeg Attila, terwijl hij onvolkomen in haar kont klaarkwam.

    ‘Wel, waar gij vanavond naartoe moest gaan luisteren.’

    ‘O, die.’

    Bijlagen:
    Driekoningen.pdf (310.2 KB)   


    03-11-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Darwin, geen leven

    DARWIN, GEEN LEVEN

     

     

    Myriam Hobo was een Joods Darwinvinkje op het kleinste Galàpagoseiland. Daar waren enkele schildpadden al zo oud geworden dat ze de beroemde geleerde persoonlijk gekend hadden toen hij op hun eilandje onderzoek verrichtte. De vinken was natuurlijk een veel korter leven beschoren. Vooral de Joodse. Ook de vinkjes die met trots de naam van de wetenschapper droegen: de Darwinvinkjes. Myriam Hobo floot vroeger tweemaal per jaar vals: telkens als de vrachtboot aanmeerde, met voorraden voor de schaarse eilandbewoners. Die mensendrukte oefende een slechte invloed uit op haar gezang. Later leerde Myriam Hobo beter omgaan met stress, want er kwamen veel vrijetijdsboten bij. Het minuscule Galàpagoseiland werd door de toeristen ontdekt. Een vruchtenstalletje tussen de bomen groeide uit tot een heuse stad. Myriam Hobo, het Joodse Darwinvinkje, mocht dan nog de grilligste toonladders uit haar keel persen als geweldloze daad van verzet en protest: de mensen kwamen, bleven en hokten samen als stad. De reusachtige schildpadden trokken hun schilden op; een zoveelste stap in de geschiedenis van de mensen kon hun geen reet schelen. Ze lieten maar betijen, paarden af en toe ongegeneerd en stonden rechtopstaand toe dat vogels hun teken uit hun oeroude lijf kwamen pikken. De een zijn blootje is de ander zijn broodje.

    Bijlagen:
    DARWIN.pdf (136.1 KB)   


    02-11-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kop-en-schotel

    KOP-EN-SCHOTEL

     

    De docente Ethiek en Deontologie verlegde graag eens haar grenzen. Zo beklauterde ze vrijwel naakt Zwitserse pieken, raasde ze in Polen op vreemde scooters van hellingen af en hupte ze geblinddoekt van bruggen in Hongarije. Toen ze zowat alles al had gehad, vertrouwde ze haar collega Eric eens toe:

    ‘Ik zou graag eens water likken uit een schotel of een kom op de grond, zoals een hond dat doet. Ik wil weten of dat gaat, en hoe dat voelt.’

    Eric knikte begrijpend, zich gelijk afvragend waar het verband lag met een van haar vakken. Dat ze wel graag eens lot en lijf tartte, wist hij wel. Maar een schoteltje water?

    ‘Moet er geen cola in?’ opperde hij guitig. ‘Of bier?’

    ‘Het gaat ‘m om én de schotel én het water,’ repliceerde Eva streng, te streng in verhouding tot het onderwerp.

    ‘En om het gevoel daarbij?’

    ‘Ja. Een stukje hondenleven ervaren.’

    ‘Allez … ‘

    Meer kwam er niet uit bij Eric. Men ging dan maar zijns weegs, zich kwijtende van de dagtaken.

    Bijlagen:
    KOP.pdf (360.3 KB)   


    31-10-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het peperkoekenhuis

    HET PEPERKOEKENHUIS

     

    Het welbevinden straalde van het lijk af. Eindelijk levenloos! Je merkte zo dat het zich beregoed voelde in zijn strakke, glanzende vel. Deze huid, waarmee in levenden lijve vaker gehuiverd dan geliefkoosd werd, die zelden gestreeld werd, zou binnenkort overbodig worden. Er hoefde dan namelijk niks meer middels deze accolade nog krampachtig samengehouden te worden. Het had geen zin meer, naar mensenmaat beschouwd.

    Je zag het corpus gelijk denken, met het laatste restje geest dat nog niet op reis naar het hiernamaals was vertrokken: bof, ik ken ze wel, de achterblijvers, de alsnog op de middag- en avonduren rechtop zittende korpsen, in de horecabedrijven, de belegen korpsen, in vreemde bedden, de alleenstaande torso’s, op vernissages, de gestelde lichamen, bij toespraken, de staande lijven, zich lavend, voedend en weer lozend als vampiers, de ondoden, de omhulsels van het corps diplomatique, het hart gevangen in een kooi van ribben, zij die gingen sterven, zij die sedert hun geboorte de rottingsgeur in hun neusgaten opsnoven.

    Bijlagen:
    HET PEPERKOEKENHUIS.pdf (442.8 KB)   


    28-10-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kwantum

    KWANTUM                        

     

    (De Negende)

     

     

    Ik werd vermoord op de hoek van de Negende en de Vijftiende Straat op de eerste avond van de Week van de Huilende Maan. Met ambachtelijke snelheid en precisie ramde iemand met een hamer een stormnagel door het weekste deel van mijn schedel. Het was een aanval in de rug. Ik had mijn moordena(a)r(es) niet horen aankomen. Pas na lang zoeken ontdekte men de roestvlek in mijn haar. En dus mijn doodsoorzaak.

    Bijlagen:
    QUANTUM.pdf (382.7 KB)   


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wurgseks

    WURGSEKS

    Medio jaren zestig van de vorige eeuw werd het middelgrote polderdorp Tiksmonde even uit zijn halfslaap gerukt door de moord op de gemeentesecretaris. Die werd gewurgd met een dode adder. Van de dader(es) werd nimmer een spoor gevonden. Tenzij die dode adder dus: hoe kon dat nou, dat beest kwam toch helemaal van de andere kant van het land? Het was wel een origineel moordwapen. De dorpsbewoners vergaten al vlug de onbekende dader(es). Vooral ook omdat de scène van de moord vanzelf al louche was: de bar Kanaal II op het platteland ten noorden van Tiksmonde. Maar over die dode adder bleven ze nog lang prakkezeren.

    Bijlagen:
    WURGSEK1.pdf (276.5 KB)   


    27-10-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.MM: detective zonder grenzen

                                MICK MAUSER: DETECTIVE ZONDER GRENZEN

                                      Een farmaceutisch horrorverhaal

     

     

    Elk jaar stelden de rijke nachtbrakers van de plaatselijke Tigers Service Ring een goede daad. Ze aten en dronken zich een paar keer benefietgewijs te pletter. Met de opbrengst van deze gelagen werd een heuse fonkelnieuwe jeep gekocht. Omstreeks juli werd het ding naar het Donkere Continent gebracht, naar een land dat het moeilijk had. Walter P., zeepbaron, Franz V., advocaat-politicus en Siegfried B., oogarts, kweten zich in naam van de Tigers elk jaar met veel plezier van deze nobele taak. Apotheker Vondel, ooit de vierde onafscheidelijke in dat gezelschap, was uit het illustere Tigerskliekje weggeschrapt. Jarenlang was hij een van die musketiers geweest, maar zowel zijn leeftijd (zeg maar: ouderdom) als zijn gedrag bij onze zwarte broeders en vooral zusters lieten zoveel te wensen over dat hij gedesavoueerd werd. Eigenlijk kwam het er op neer dat de drie anderen een bezadigde pottenkijker als Vondel konden missen als kiespijn.

    Bijlagen:
    MICK MAUSER.pdf (64.9 KB)   


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.MM: de moord op Marlowe

                                     MICK MAUSER EN DE MOORD OP MARLOWE

                                        Een historisch spionageverhaal

     

     

    Christopher Marlowe werd als schoenmakerszoon in Canterbury geboren, op dezelfde dag als William Shakespeare. Sommige literaire onderzoekers beweren dat ze een en dezelfde persoon waren. Marlowe, toneelschrijver, vertoonde dezelfde eigenschappen als Sidney Reilly, eeuwen later de eerste professionele spion (weliswaar van Russische afkomst) in het westen: drinking, gambling, fighting, womanizing. Voor het beoefenen van deze hobby’s had Marlowe veel geld nodig.

    Bijlagen:
    MICK MAUSER EN DE MOORD OP MARLOWE.pdf (52.3 KB)   


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.MM: Red Rum

                                

                                        MICK MAUSER EN DE RED RUM

                                           Een maritieme droommoord

     

    Kunnen de bewegingen van een vlinder in Tokio een regenbui boven Central Park in New York veroorzaken?’ vroeg ik me af. Het was mijn eigen gedachte, maar de formulering ervan had ik gepikt van een personage uit de film ‘Jurassic Park’. Die kerel was net als ik een fan van de chaosleer en een liefhebber van onvoorspelbare attractoren. Ik keek naar het ballet van enkele meeuwen die de boot naar Ramsgate volgden. De zon schitterde in mijn taksvrije fles ’12 years old malt whisky’. Ik nam een slok en plantte de fles tussen mijn benen. Hier op het achtersteven was het windvrij. Ik zat tegen een trap geleund. Drie weken vrij kon ik nemen. Het laatste optreden van onze groep MIRACLE BLUE was pas enkele uren achter de rug. Ik had mijn drumstel ingepakt en met het busje richting binnenland meegegeven. Samen met Marc, onze basgitarist, had ik vanochtend vroeg de ferry Oostende-Ramsgate genomen, na nog enkele uren nachtelijk stappen in De Koningin der Badsteden, en vooral: scoren.        

            

                               

    Bijlagen:
    MICK MAUSER EN DE RED RUM.pdf (58.8 KB)   


    25-10-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.MM: de vernissage

                                    MICK MAUSER EN DE VERNISSAGE-AFREKENING

                                            
                                              Een artifictieve docusoap

     

     

    ‘Ik vertrouw die advertentiekerel van AHA! voor geen haar’, dacht Mick Mauser, terwijl hij, gecamoufleerd door druk babbelend volk, Jan in de gaten hield. Om diens nek bungelde een fotoapparaat.

    ‘Wat heeft die oen van Verkeersveiligheid hier te zoeken?’, vroeg de hoofdredacteur van AHA! zich af. ‘Is er iets loos? Het kleinste kind in de stad weet dat Mauser eigenlijk hondenmepper is. En burgemeestersvriendje’.

    Detective 'stadsarend' Mick M. nipte van zijn glaasje vernissage-apezuur. Ad-man Jan VDW nipte eveneens van zijn gazeuze suikerwater. In de naam van de schone kunsten vond hier een samenscholing plaats: in het Kortrijkse Cultureel Centrum ’t Yserleiepand, ter gelegenheid van de expositie ‘Schimmen & Schaduwen’ én de uitreiking van de trofee Het Gulden Spoor voor Kunst- en Cultuurverdienste door de Tigers Service Ring aan professor Alfred Pierloo. 

    Bijlagen:
    MICK MAUSER EN DE VERNISSAGE.pdf (131 KB)   


    22-10-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.MM: het klokvaste drama

                                   MICK MAUSER EN HET KLOKVASTE DRAMA

                                         Een luguber railroadsprookje        

    In het kader van zijn activiteiten voor de Civiele Cel, het Fonds voor Opheldering, de dienst Verkeersveiligheid en de Vereniging voor Vermiste en Verdwenen Personen nam Mick Mauser af en toe de trein heen en terug naar de provinciehoofdplaats. Hij had altijd al een boontje gehad voor deze vorm van openbare vervoering. Maar zelfs daar werd hij niet met rust gelaten. De dood trekt zich niks aan van ‘right or wrong side of the track’: de trein is altijd een beetje reizen, bijvoorbeeld naar het hiernamaals.

    Bijlagen:
    MICK MAUSER EN HET KLOKVASTE DRAMA.pdf (85.1 KB)   


    21-10-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.MM: komkommertijd

                                           MICK MAUSER EN DE KOMKOMMERTIJD

                                            Een misdadige round-up

    Het was kalm op het Europese vasteland eind juli 1996. Detective Mick Mauser genoot met volle teugen van 3 ½ weken vakantie, alleen thuis. Vrouw en kinderen waren met een lastminute  vlucht naar The Gambia gevlogen. Ze zouden er een humanitaire vriendin opzoeken.

    Bijlagen:
    MICK MAUSER EN DE KOMKOMMERTIJD.pdf (55.9 KB)   


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.MM:de huurmoord

                                                MICK MAUSER EN DE HUURMOORD

                                        Een stream of consciousness

    Van deze zaak zou Mick Mauser vooral de hoge temperaturen onthouden. ‘De kraaien gaan te voet’, zeiden de mensen. Bijen lagen vleugellam van de warmte op het tuinpad. In die periode had Mick Mauser zwaar te kampen met hooikoorts. Constant slikte hij polaraminepilletjes, die om de drie uur een aanval van slaperigheid veroorzaakten. Daarom opereerde hij vanuit zijn rocking-chair thuis: hij behandelde deze huurmoordzaak schriftelijk.

    Dit is zijn verhaal, gebracht vanuit het ik-perspectief van de hoofdbetrokkene. Het verheldert meer dan een verslag door een getuige of een onderzoeker. Mick zond het door naar het Fonds voor Opheldering, met excuses erbij voor de zweterigheid van het papier en enkele theevlekken.

    Bijlagen:
    MICK MAUSER EN DE HUURMOORD.pdf (74.6 KB)   


    20-10-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.MM: de sixtieskilling

     

                             MICK MAUSER EN DE SIXTIESKILLING

                                       Een hippe policier


    Dokter Esterhàzy had hem het manuscript vanuit Vreed-en-Hoop in Guyana toegezonden. Mick Mauser klapte het lijvige dagboek open. De dokter had een oud blanco kasboek gebruikt om puin en pijn van zijn patiënte B.U. te beschrijven: via observaties, gedachten (van beiden), gedichten, ziekenhuisverslagen, dagboeknotities, dromen en teksten van Bärbel en bedenkingen van hemzelf werd wat licht geworpen op de vrouw die 28 scholieren naar de andere wereld had geholpen. ‘Leven & Werken van Bärbel Urquhart’, mompelde Mick Mauser. ‘Ik ben eens zeer benieuwd’. Hij bladerde terug naar bladzijde 1 en schroefde langzaam de dop van een fles wodka.

                              

                                    

     

    Bijlagen:
    MICK MAUSER EN DE SIXTIESKILLING.pdf (124.7 KB)   


    18-10-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.MM: de vleespenmoord

                                  

                              MICK MAUSER EN DE VLEESPENMOORD

                                         Een crime de la crime

    De grote pendule sloeg vijf keer. Mick Mauser schonk zich een royale wodka  in en ging voor het raam staan. Herfstige kruidigheid hing in de lucht. De meeste bladeren hadden hun bomen al verlaten. Mick Mauser mocht van geluk spreken. Hoe dat zo kwam, maakt het volgende misdaadverhaal duidelijk.

                                        

    Bijlagen:
    MICK MAUSER EN DE VLEESPENMOORD.pdf (88.7 KB)   




                                                 COPYRIGHT JORIS DENOO
    Blog als favoriet !

    ZIELSVERWANTE LINKS
  • Poëzie
  • Een blauwe plek
  • Schuine teksten
  • Meester in de Vakken
  • De ongecomponeerde noot
  • Romaneske boeken
  • Satisfiction
  • Romans & Theater
  • Vreeslijke verhalen
  • Miljarden flarden

    Foto

    Foto

    Foto

    Archief per jaar
  • 2017
  • 2016
  • 2015
  • 2014
  • 2013
  • 2012
  • 2011
  • 2010
  • 2009
  • 2007
  • 2006
  • 2005

    Foto

    Foto

    Foto

           Whose red shoes?


    Foto

                     Crimikid



    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!