NIEUW: Blog reclamevrij maken?
HET IS NIET ALTIJD DE BUTLER DIE HET GEDAAN HEEFT
Inhoud blog
  • Braaf!
  • BMI
  • Wodansdagen
  • Misdaad in Vlaanderen
  • Kruistocht
  • Verkleurmannetjie
  • Dakloos
  • Hellevaart
  • Schuilen
  • Blonde woede
  • Dobberman
  • Morgana
  • Zoute-Watergem
  • Met name
  • STORY OF MY STORIES
  • Rise&Shine (my Shoes)
  • Waakvrouw
  • Lullaby
  • Weerzien
  • Acetijd
  • Waardigheid
  • Jack-o'-Lantern
  • Boren naar olie
  • Moord in Memory Lane
  • Verslag
  • Dood
  • Blaesstraat / Rue Blaes
  • Blinde vink
  • Moeskopper
  • High Noon
  • Woede
  • Moord op Killmouski
  • Windmolentje
  • Beschaving Waterstaat
  • De Chinees
  • Martelaar
  • Rus
  • Essence
  • Vaert wel
  • Kijkgelijken
  • Rouwkop
  • Spa
  • Frietpeace
  • Rough & Tough
  • Allojjo
  • Play it (again), Sam
  • Zwanenzang
  • De Donderdagpapers
  • De klakkelozen
  • Droomvrienden
  • Waarom God zwijgt
  • Droomoord
  • Tentoonstelling!
  • Japan
  • Verborgen geschiedenis
  • Geen verhaal
  • Paaps, Turks, Pruisisch
  • Bakkes
  • Split
  • Geen genade
  • Onbewaakt ogenblik
  • Maar...
  • Van de kook
  • Wild!
  • KLKN
  • Trio
  • Black Musk
  • Stok
  • Winnetou
  • Kid Katanga
  • Curriculum vitae
  • G, seriemoordenaar
  • Red & Yellow
  • Openbare vervoering
  • Man, Robocop, Skeletor
  • Moord op mama
  • Als het hert spreekt
  • Sluis!
  • Raaf
  • Horen en zien
  • Percussie
  • Cafépraat
  • Uw Koninkrijk
  • Engel in Avelgem
  • Au Relais
  • IJsdood
  • Mensenmepper
  • License to Drink
  • Rolex
  • Liefdadigers
  • Mutilatie
  • Levend begraven
  • Bloed & wonden
  • Gastronomie
  • Grote kuis
  • Ruis
  • Tweering
  • A Dog's Life
  • Encyclopaedia Britannica
  • Smashing
  • Lotto
  • The Fly
  • De vogel
  • You're in the Army Now
  • Tearoom Tilly
  • Luchtmisdrijf
  • Charon
  • Etappes
  • De catering-collectie
  • De avonden
  • Bloeddorst
  • Rach 3
  • Een kraai in Cadzand
  • Coupable
  • De horlogemaker
  • Een photo
  • Epoque
  • Robin Cruysse, (dr)enkeling
  • De Varkenshazy's
  • Een dezer dagen
  • Q8
  • Ogen gesperd dicht
  • Suzannes herenhuis
  • De Mystery Shopper (m/v)
  • In een grot met klaprozen
  • Kunst met peren
  • 'De handel waarvan gij slapte vreest'
  • Rigor Fortis
  • 'Zij die de legermacht ontbindt'
  • Driekoningen
  • Darwin, geen leven
  • Kop-en-schotel
  • Het peperkoekenhuis
  • Kwantum
  • Wurgseks
  • MM: detective zonder grenzen
  • MM: de moord op Marlowe
  • MM: Red Rum
  • MM: de vernissage
  • MM: het klokvaste drama
  • MM: komkommertijd
  • MM:de huurmoord
  • MM: de sixtieskilling
  • MM: de vleespenmoord
  • MM: het galgenmaal
  • Morse: een apologie
  • Het Jaar 11
  • Grieveltje
  • Meatlife
  • Eerwaarde
  • Zijn alle zwanen wit?
  • R@T
  • Kranig
  • Dode adder
  • Grensgeval (reportage)
  • Make love, not war
  • Green Horse
  • Schaakmaat
  • DRAMA
  • OBLOMOW
    Zoeken in blog

    Foto
    Weekend at Crimesea
    Foto
    A sit-down in Tunesia
    Foto

    Murdercompany DW, JD, JV & PV at Saint-Omer

    Foto

    Dog with latest criminews

    MOORD! (Sjors DNO)
    VERHALEN MET EEN VREESLIJKHEIDSGEHALTE
    02-12-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De avonden

    DE AVONDEN                                                      

     

    (Een winterverhaal)

     

    Dit extra slothoofdstuk werd in opdracht van het Vlaamse tijdschrift Dietsche Warande & Belfort en het Nederlandse tijdschrift Parmentier anno 06 geschreven en gepubliceerd. Ook in die periode overleed de auteur Gerard Reve. Enkele andere auteurs bezorgden enkele andere klassiekers uit de Nederlandstalige literatuur eveneens zo’n extra hoofdstuk. In ‘Deleted Scenes’ van DW&B en Parmentier kunt u ze vinden.

     

     

    Er was al wat licht – eigenlijk eerder een nukkig onvolledig duister – toen in de late morgen van woensdag de eerste januari 1947 in onze stad, op de eerste verdieping van het huis Schilderskade 66, de held van deze geschiedenis, Frits van Egters, wederom ontwaakte. Het tergende getik van een tak van een beukenboom tegen zijn raam was de oorzaak.

    ‘Juicht. Zingt. We beginnen waar we geëindigd zijn,’ mompelde hij. ‘Looft de Heer. Het woeden van de wereld neemt andermaal een aanvang. Hoor ik daar het vrolijke gebeier van klokken? Deel in de vreugd’.

    Bijlagen:
    DE AVONDEN.pdf (463.7 KB)   


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bloeddorst

    DE RODE FONTEIN    

     

    (Bloeddorst)

     

                                                       Isten, áld meg a magyart (God, zegen de Hongaren)

     

     

     

    Boedapest zinderde in de zon. De stad woedde in volle hevigheid. Het was in het holst van augustus. Mensen kwamen terug en mensen vertrokken. Wie aan de slag bleef, deed dat vrijwel naakt. Dat lokte noch protest noch begeren uit. Fonteinen vormden de epicentra van concentrische mensen- en huisdierencirkels. Ook de zitbankjes tegen de gevels van de huizen in de schaduw zaten eivol.

     

    Op het muurtje rond een van die fonteinen zat Solferino Espa. Hij was op weg naar zijn werk even aan het verpozen bij deze bron van verkwikking. De hitte was te drukkend om een sigaretje te rollen. Straks misschien nog even, in de koelte van de lounge in Magenta – de enige plaats in het restaurant waar gerookt mocht worden – , vooraleer de helse keuken in te duiken. Solferino Espa keek naar niets en naar alles. Een inktzwarte man met kroeskrulletjes stapte uit een paarse auto. Een blanke wandelaar met grijze haren werd opgeschrikt door een fladderende duif vlak boven zijn hoofd. Hij wou die wegmeppen, maar struikelde daardoor over een bordes. Hij viel languit op de grond, krabbelde verrassend kwiek weer overeind en stapte door alsof er niks gebeurd was, nagestaard door honderden ogen in vooral geamuseerd lachende gezichten. Een vrouw dronk met getuite lippen uit een frambozenrode pul vruchtensap en gaf die dan aan een kind door.

    Bijlagen:
    DE RODE FONTEIN.pdf (498.9 KB)   


    30-11-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Rach 3

    RACH 3

     

    (EEN PIANO VERHUIZEN)

     

    Was aan deze wirwar van hamertjes en snaren en blokjes hout en luchtledigheid ooit Rachmaninov ontlokt? Everart zonk door zijn knieën op de koude vloer en overschouwde wanhopig het slagveld. Schaakspel was kinderspel. Een tot in al zijn vezels gedemonteerde piano was een kunstramp. Dissectie was voor beroeps. Everart had geen zicht meer op de nochtans zo secuur gevolgde volgorde, zo secuur dat het wanorde werd door één onverwachte mep met zijn linkervoet in de mikmak van onderdeeltjes. De zo fraai op de vloer uitgestalde golvende beweging van de hamertjes, the right thing in the right place, geconstrueerd zoals Rachmaninov het gewild zou hebben, vormde nu een krijsende puzzel. Ook andere onderdelen, klein en groot, hadden in de mep gedeeld. Deze piano zou nooit meer zichzelf zijn.

    Bijlagen:
    RACH 3.pdf (407.1 KB)   


    26-11-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een kraai in Cadzand

    EEN KRAAI IN CADZAND

     

     

    Er stond een harde krokuswind boven op de wandeldijk in Cadzand. Op het strand zelf bevonden zich bij dat grijze weer slechts enkele mensen: twee vissers, een stel vers-verliefden en een dapper gezondheidsgezinnetje. Op het hoge wandelpad viel omzeggens niemand te bespeuren.

    Bijlagen:
    KRAAI.pdf (154.4 KB)   


    25-11-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Coupable

    COUPABLE

     

     

    Symcha Ten Cate en Bärbel Urquhart verlieten Crowborough (Windy Hill County) in een wijnrode Cadillac Seville. Met het vallen van de avond stak ook de wind weer op. In de slaapkamer aan Emerson’s Drive n° 17 lag het door hen ontzielde lichaam van Meuniere Rozzemussche, schoolhoofd van Arimathea’s Cross. Nou, zegge en schrijve: ex-schoolhoofd, hedenavond zonder hoofd. Na jarenlang extreem geterg door hun werkgever besloten de leraressen Symcha en Bärbel er een einde aan te maken. Ze ontzielden ten huize van dat onmens zelf het lijf dat in het werkelijke leven aangesproken werd als ‘Meuniere Rozzemussche’ en menig ander leven tot een hel maakte. ‘Ontzielen’ is hier een eufemisme. De bewerkingen die de vriendinnen-collega’s op de vijfenveertigjarige vrijgezel uitvoerden, waren vergelijkbaar met die van de visvrouwen en -mannen aan de vistrap bij de pier van Honthemside-Bay. Daartoe gebruikten ze de in het huis voorradige messen, cutters, scharen en handwerktuigen. Geen gebrek daaraan bij vrijgezellen, dat is bekend. Die denken vaker in termen van ‘te weinig’ en ‘te kort’; ze zijn banger dan anderen dat er hen iets zal overkomen. Daarom halen ze van alles en meer dan voldoende in huis.

    Bijlagen:
    COUPABLE.pdf (419.2 KB)   


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De horlogemaker

    DE HORLOGEMAKER VAN SINT-PIETERSBANDEN

                                                      

     

    De Belgische kwartjes van 75 cent met het gaatje middenin waren nog in omloop. Op de maan had nog geen sterveling de fameuze grote stap voor de mensheid gezet. En het regende vaak, zoals het alleen in Vlaanderen en in de herinnering regenen kan: eindeloos en grijs.

     

    Het straatje was zo smal dat je er amper met z'n drieën naast elkaar kon lopen. Het had ook geen naam. Het was een vergeten kasseisteegje in een provinciestad, dat de Oude Burg met de kerk Sint-Pietersbanden verbond. Het bestond uit blinde muren en achterkanten van opslagplaatsen en ateliers, met hier en daar hoge, opake ramen. Daartussen weggemoffeld woonde en werkte de horlogemaker: een deur, een venster.

    Bijlagen:
    HORLOGE.pdf (285.3 KB)   


    17-11-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een photo

    EEN PHOTO

     

     

    Interrogatum est: Inveniamne?

    Responsum est : Invenies.

    Fiamne dives ? Fies.

    Vivamne invidendus ? Vives.

    Moriarne in lecto meo ? Ita.

     

    Er is gevraagd: Zal ik het vinden?

    Het antwoord is: Dat zult gij.

    Zal ik rijk worden? Ja, dat zult gij.

    Zal ik tijdens mijn leven benijd worden? Dat zult gij.

    Zal ik in mijn bed sterven? Zo zal het zijn.

     

     

    Dat zijn de vragen die de hoog dichtgeknoopte vrouw op de oude foto aan de zwaar bebakkebaarde man naast haar onuitgesproken stelt. Zij kijkt hem daarbij niet aan. Zij kijkt, zoals haar ooit gevraagd werd, in de lens. De vrouw zit op een kleine sofa; de hand van de man rust op de leuning van de sofa. Hijzelf staat half achter het ontroerende zitmeubeltje. Hij denkt: ‘Ik heb een goede vrouw. Tijd om met haar weer eens vereeuwigd te worden.’

    Bijlagen:
    EENPHOTO.pdf (232.3 KB)   


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Epoque

    EPOQUE

     

     

    Alexia Yerna.

     

    Ik ben jaloers op mensen met mooie namen. Die namen spreek ik dan zacht proevend voor me uit, vijfmaal na elkaar. Alexia Yerna heb ik al honderdmaal gearticuleerd.

     

    Haar voornaam associeer ik met Byzantijnse rites, kaarsen, kersenbloesems en uivormige kerkkoepels.

    Haar achternaam klinkt als die van een stad aan een rivier waar in oudere tijden een belangrijk verdrag werd getekend.

     

    Haar vader was een Pruisische ulaan, 2 m 04 groot, nog indrukwekkend groter toen hij hoog op zijn paard gezeten tijdens De Groote Oorlog op verkenning dwars door de velden van Vlaanderen reed, voor de troepen uit.

    Haar moeder was een hemelse harpiste, die ook het wiskundeonderwijs uit die tijd een nieuwe wending gaf. Zij had overigens het Erdösgetal 2. (*)

    Bijlagen:
    EPOQUE.pdf (510 KB)   


    11-11-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Robin Cruysse, (dr)enkeling

    ROBIN CRUYSSE, ENKELING, DRENKELING

     

    De lucht zat duifgrijs, met een blauwe ondertoon als van wintermelk. Robin Cruysse stapte vloekend van zijn fiets. Was dat zijn beloning voor het stoppen met roken en het dagelijkse vermalen van dieetvoer? Zat gezondheid zo in elkaar? Een godverongelukte kettingbreuk midden de godverongelukte modderbaden van Laag-Vlaanderen? Wat waren de goden dan wel van plan met hem?!

    Bijlagen:
    ROBINCRUYSSE.pdf (322.1 KB)   


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Varkenshazy's

    DE VARKENSHAZY’S

     

     

    Een oud opaards geslacht. Edellijk van delen. Wroetend met de toet. Woonachtig in Truffalgar Squeeze (population: 28 769 inwoners en een paardenkop), een splinter hertogelijke steppe in leenroerig Midden-Europa. Eigen munteenheid: de knőrint. Op de stukken van 20 KNT staat de zwond afgebeeld: de typische Truffalgarkruising tussen het gevlekte Balkanvarken en de Magyaarse waterhond. Een belangrijke bron van inkomsten voor dit ministaatje betreft nou net deze zwonden: zij zijn wereldvermaard als truffelvinders. In Truffalgar Squeeze wordt sterven beschouwd als een enkele ruimtereis. Overigens geloven de Varkenshazy’s niet in een Oerknal of een Einde der Tijden, maar wel in Permanente Gelijktijdigheid en een Oneindige Ruimte die het begrip ‘tijd’ opheft. Zij zijn van oordeel dat ‘tijd’ is uitgevonden door de mensen, opdat niet alles tegelijk zou gebeuren. Een horloge aan de pols of aan de muur beschouwen zij als hoogst pretentieus: men kan volgens hen niet eerst ‘tijd’ uitvinden en die daarna vastbinden of ophangen.

    Bijlagen:
    DE VARKENSHAZY.pdf (340 KB)   


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een dezer dagen

    EEN DEZER DAGEN

     

    De stad zat in de greep van druilregen die alom haast veroorzaakte. Op haar kamers aan de rand van deze grijze haastzone probeerde Jurka aanstalten te maken om iets groots te verwezenlijken. Het moest de aftrap worden voor de beste roman aller tijden. Dat lukte niet. Tweeëndertig jaren lectuur van overbodige kutboeken, indrukwekkende epossen en beklemmende egodocumenten sneden haar de adem af en deden haar balpen stokken. De muil van de laptop stond grijnzend opengeklapt – de screensaver toonde een hallucinant wervelende constructie in een gapend heelal. Zeven nagelnieuwe balpennen lagen onwillig op een ritueel te wachten dat niet kwam, niet komen wou. Een stapel schrijfpapier de grootte van een volwassen atlas schreeuwde haar blanco toe dat het eindelijk tijd werd voor geniale rechtshandigheid.

    Bijlagen:
    EEN DEZER DAGEN.pdf (358.4 KB)   


    10-11-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Q8

    Q8

     

    Zelfverbranding. Ik mag er niet aan denken. Met gekruiste armen en benen ga ik demonstratief voor een belangrijk gebouw neerzitten. Reeds zijn mijn kleren doordrenkt met duurbetaalde benzine. Ik wou geen diesel gebruiken. Dat werd me afgeraden door een reiziger in behangpapier. Die verdenkt sommige pomphouders ervan hun diesel met water aan te lengen, om hun prijzen laag te houden en concurrentieel te blijven. Allemaal de schuld van Tweestromenland, Babylonië, Mesopotamië, of hoe heten die oliestaatjes ook alweer, momenteel.
    O ja: Q8.

    Bijlagen:
    Q8.pdf (127.1 KB)   


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ogen gesperd dicht

    OGEN GESPERD DICHT             

     

    (A Candid Story)

     

    Iedereen in de familie had van die grote, droevige ogen. Vooral in december, dat onderdak voor de donkerste weken. Het waren ogen die veel gezien hadden. Het waren ogen die daardoor ook spraken: ‘Ik neem niet langer deel aan het woeden van de wereld. Ik wens alleen nog te observeren.’  Daarom vielen ze zo op in december. Die ogen behoorden toe aan mensen die bovenal keken, zagen en nimmer veel zeiden. Ze spraken met hun ogen. Ze oordeelden met hun ogen. Zelden deden ze uitspraken. Hun ogen spraken boekdelen.

     

    < De hoeveelheid regen waarvan een mens kan genieten, is beperkt. Kom binnen > zeiden die ogen.

    < ‘Moeten’ is een rare vogel > zeiden die ogen.

    < Van uw bagatel maak ik een hoofdzaak > zeiden die ogen.

    (En ze dachten erbij: < Hoofddrol >)

    < Ik zag u in verdachte omstandigheden > zei het ene oog. < Maar dat 'ik’ schiet over en die omstandigheden zijn er niet meer > vervolgde het andere oog.

    Bijlagen:
    OGEN GESPERD DICHT.pdf (359.5 KB)   


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Suzannes herenhuis

    SUZANNES HERENHUIS

     

    Met donker gedreun dicteert de toren van de kathedraal dat het weer tijd wordt om de zonden van de zaterdag te belijden. Duiven klapwieken krijtwit tegen de loden lucht. Suzanne hoopt dat het regenen blijft, godgenageld regenen blijft in deze stad vol geheimen. Regen reinigt. Regen is een gordijn. Suzanne houdt van de reuk van natte kleren en het langs elkaar heen kijken in de halfduistere kathedraal. Zondag, regen, stad, alleen met z’n velen.

    Bijlagen:
    SUZANNES HERENHUIS.pdf (353.4 KB)   


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Mystery Shopper (m/v)

    DE MYSTERY SHOPPER (M/V)

     

    (Een rapport over winkelen)

     

     

    Het dode lichaam van de mystery shopper werd ’s ochtends rond acht uur aangetroffen in vier winkelwagentjes. Die stonden netjes aan elkaar gekluisterd in files van vijfentwintig onder de overkapping op de parkeerplaats van SELFTOOL in Badsyde. De inhoud van de vier shoppingkarretjes betrof respectievelijk een mannelijk hoofd, een paar armen, eenzelfde hoeveelheid mannelijke benen en een vrouwelijke romp, geslacht duidelijk inbegrepen. Het was de baliebediende die de ontdekking deed. Zoals gewoonlijk ontsloot hij elke ochtend een en ander als allereerste. SELFTOOL verkocht doe-het-zelfbouwpakketten voor huis en tuin en allerlei kleine tot middelgrote handwerktuigen en benodigdheden: van schroevendraaier tot kettingzaag, van wonderlijm tot cement.

    Het lichaam (m/v) onder de overkapping had dit duidelijk niet zelf gedaan. Het was verscheiden met behulp van een vinnig zaagje dat ontegensprekelijk uit de rekken van SELFTOOL afkomstig was. De afgestorvene bleek eerst te zijn gewurgd met nylondraad, vooraleer hij/zij de verdere bewerkingen had ondergaan.

    Bijlagen:
    DE MYSTERY SHOPPER.pdf (347.9 KB)   


    09-11-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.In een grot met klaprozen

    IN EEN GROT MET KLAPROZEN

    ( BOEFTIE, GEDAANTIE & PEPELAAR )

    Ze bestaan echt, want ze doken al eens in mijn dromen op. Daarom kan ik ze moeilijk beschrijven. Ik waag een poging. Het is lang geleden, en toch lijkt het de dag van gisteren. We zeggen en schrijven 1918 en 2013.


    Pepelaar heeft voorspellende kracht en maakt altijd de zinnen van andere mensen af. Balen!

    Gedaantie heeft in volle zon geen schaduw en loopt permanent gelaagd gekleed. Zweten!

    Boeftie geilt op zestienjarig meisjeshaar, dat hij voortdurend wil kammen. Rennen!

    Bijlagen:
    BOEFTIE.pdf (295.5 KB)   


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kunst met peren

    KUNST MET PEREN

     

     

    Op de zondagse rommelmarkt van Doornik/Tournai kocht Nic een proper ingelijst schilderij van twee meter op tweeënhalf. Er stonden zeven gigantische peren op, die onder elkaar voor de beste zit-, staan- of ligplaats wedijverden op een groot bord. Alle peren waren zeer groen, op dezelfde manier. Met opengeklapt kofferdeksel – de truc met het touw – reed een tevreden Nic door weer en wind met zijn buit terug naar Chez Nic, zijn randstedelijke taverne in Kortrijk, Vlaanderen. Een van de muren in zijn gelagzaal smeekte allang om een kunstwerk. Na een vol uur geworstel met zwaartekracht, evenwicht, symmetrie en betweterij van zijn huisvrouw Annick, hingen de peren eindelijk waar ze altijd al moesten hebben gehangen.

    Kunst in huis!

    Het scheelde geen haar of Nic paste terstond zijn prijslijsten aan, kwestie van de plotse meerwaarde van zijn kunstcafé te accentueren.

    Bijlagen:
    KUNST MET PEREN.pdf (330.1 KB)   


    08-11-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'De handel waarvan gij slapte vreest'

    ‘DE HANDEL WAARVAN GIJ SLAPTE VREEST’

     

     

    Koning Fahd van Saudi-Arabië verliet medio zomer 2005 deze materiële wereld van gouden deurknoppen en champagnedouches. Hij ging de profeet Mohammed groeten, wiens doodskist tussen hemel en aarde zweeft. Ook de benzineprijzen stegen wat.

     

    De dood van koning Fahd was een lelijke streep door onze boekhouding. Wij leverden immers al 23 jaar lang de geluidloze gordijnrails voor zijn paleizen en buitenverblijven (nou: het waren eerder binnenverblijven) wereldwijd. We hadden een patent op die dingen. En op nog andere zaken, waarover straks meer.

    Bijlagen:
    DE HANDEL WAARVAN GIJ SLAPTE VREEST.pdf (409.4 KB)   


    04-11-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Rigor Fortis

    RIGOR FORTIS

    (CIRCULUS VITAE)

    Takkenaas verzamelde kruisbeelden waarop de gekruisigde zijn gehavende hoofd naar links boog om te luisteren naar het alibi van de slechte moordenaar.

    Rozzemussche tekende en schilderde al van jongs af aan telkens hetzelfde tafereel van een nog net zichtbare ijsbeer, opgaand in de wervelingen van een sneeuwstorm.

    Geen van beiden was gek.

    Bijlagen:
    Rigor Fortis.pdf (408.2 KB)   


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'Zij die de legermacht ontbindt'

    ‘Zij die de legermacht ontbindt’

     

     

    … en Hij hield Zijn leerlingen de volgende gelijkenis voor …

     

    ‘Hoe hoger men gaat, hoe lager men valt. Zo was er eens een mooie vrouw, die bekend raakte als De Doodmaakster, toen de feiten die daaraan voorafgingen het daglicht hadden gezien. Zij betrok bijna geheel alleen de woontoren Ra’s Qasr aan de rand van de Nizmennost-woestijn op een steenworp van de zoute zee gekend onder de naam Sabkhat. Twaalf-hoog, met uitzicht op de wandeldijk en de zee, woonde er wel nog één appartemens. Hij kwam nooit ofte nimmer naar beneden of naar buiten, maar zat ononderbroken aan het venster. Iedereen die er passeerde (en de wandeldijk kende behoorlijk veel passage) was vertrouwd met het beeld van het bovenlijf plus hoofd twaalf-hoog, dat de klok rond de wandeldijk beneden gadesloeg. Ze noemden hem Vensterman.

    Bijlagen:
    Zij die de legermacht ontbindt.pdf (402.6 KB)   




                                                 COPYRIGHT JORIS DENOO
    Blog als favoriet !

    ZIELSVERWANTE LINKS
  • Poëzie
  • Een blauwe plek
  • Schuine teksten
  • Meester in de Vakken
  • De ongecomponeerde noot
  • Romaneske boeken
  • Satisfiction
  • Romans & Theater
  • Vreeslijke verhalen
  • Miljarden flarden

    Foto

    Foto

    Foto

    Archief per jaar
  • 2017
  • 2016
  • 2015
  • 2014
  • 2013
  • 2012
  • 2011
  • 2010
  • 2009
  • 2007
  • 2006
  • 2005

    Foto

    Foto

    Foto

           Whose red shoes?


    Foto

                     Crimikid



    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!