NIEUW: Blog reclamevrij maken?
HET IS NIET ALTIJD DE BUTLER DIE HET GEDAAN HEEFT
Inhoud blog
  • Het geheim
  • Zon & Regen
  • Braaf!
  • BMI
  • Wodansdagen
  • Misdaad in Vlaanderen
  • Kruistocht
  • Verkleurmannetjie
  • Dakloos
  • Hellevaart
  • Schuilen
  • Blonde woede
  • Dobberman
  • Morgana
  • Zoute-Watergem
  • Met name
  • STORY OF MY STORIES
  • Rise&Shine (my Shoes)
  • Waakvrouw
  • Lullaby
  • Weerzien
  • Acetijd
  • Waardigheid
  • Jack-o'-Lantern
  • Boren naar olie
  • Moord in Memory Lane
  • Verslag
  • Dood
  • Blaesstraat / Rue Blaes
  • Blinde vink
  • Moeskopper
  • High Noon
  • Woede
  • Moord op Killmouski
  • Windmolentje
  • Beschaving Waterstaat
  • De Chinees
  • Martelaar
  • Rus
  • Essence
  • Vaert wel
  • Kijkgelijken
  • Rouwkop
  • Spa
  • Frietpeace
  • Rough & Tough
  • Allojjo
  • Play it (again), Sam
  • Zwanenzang
  • De Donderdagpapers
  • De klakkelozen
  • Droomvrienden
  • Waarom God zwijgt
  • Droomoord
  • Tentoonstelling!
  • Japan
  • Verborgen geschiedenis
  • Geen verhaal
  • Paaps, Turks, Pruisisch
  • Bakkes
  • Split
  • Geen genade
  • Onbewaakt ogenblik
  • Maar...
  • Van de kook
  • Wild!
  • KLKN
  • Trio
  • Black Musk
  • Stok
  • Winnetou
  • Kid Katanga
  • Curriculum vitae
  • G, seriemoordenaar
  • Red & Yellow
  • Openbare vervoering
  • Man, Robocop, Skeletor
  • Moord op mama
  • Als het hert spreekt
  • Sluis!
  • Raaf
  • Horen en zien
  • Percussie
  • Cafépraat
  • Uw Koninkrijk
  • Engel in Avelgem
  • Au Relais
  • IJsdood
  • Mensenmepper
  • License to Drink
  • Rolex
  • Liefdadigers
  • Mutilatie
  • Levend begraven
  • Bloed & wonden
  • Gastronomie
  • Grote kuis
  • Ruis
  • Tweering
  • A Dog's Life
  • Encyclopaedia Britannica
  • Smashing
  • Lotto
  • The Fly
  • De vogel
  • You're in the Army Now
  • Tearoom Tilly
  • Luchtmisdrijf
  • Charon
  • Etappes
  • De catering-collectie
  • De avonden
  • Bloeddorst
  • Rach 3
  • Een kraai in Cadzand
  • Coupable
  • De horlogemaker
  • Een photo
  • Epoque
  • Robin Cruysse, (dr)enkeling
  • De Varkenshazy's
  • Een dezer dagen
  • Q8
  • Ogen gesperd dicht
  • Suzannes herenhuis
  • De Mystery Shopper (m/v)
  • In een grot met klaprozen
  • Kunst met peren
  • 'De handel waarvan gij slapte vreest'
  • Rigor Fortis
  • 'Zij die de legermacht ontbindt'
  • Driekoningen
  • Darwin, geen leven
  • Kop-en-schotel
  • Het peperkoekenhuis
  • Kwantum
  • Wurgseks
  • MM: detective zonder grenzen
  • MM: de moord op Marlowe
  • MM: Red Rum
  • MM: de vernissage
  • MM: het klokvaste drama
  • MM: komkommertijd
  • MM:de huurmoord
  • MM: de sixtieskilling
  • MM: de vleespenmoord
  • MM: het galgenmaal
  • Morse: een apologie
  • Het Jaar 11
  • Grieveltje
  • Meatlife
  • Eerwaarde
  • Zijn alle zwanen wit?
  • R@T
  • Kranig
  • Dode adder
  • Grensgeval (reportage)
  • Make love, not war
  • Green Horse
  • Schaakmaat
  • DRAMA
  • OBLOMOW
    Zoeken in blog

    Foto
    Weekend at Crimesea
    Foto
    A sit-down in Tunesia
    Foto

    Murdercompany DW, JD, JV & PV at Saint-Omer

    Foto

    Dog with latest criminews

    MOORD! (Sjors DNO)
    VERHALEN MET EEN VREESLIJKHEIDSGEHALTE
    26-12-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bloed & wonden

    BLOED & WONDEN

     

    Met de regelmaat van een boeddha dronk ’t Hoofd, pril dertiger, zijn koppen koffie in de steden van occidentaal Vlaanderen. Hij dook op in Oostende, te Kortrijk, in Ieper, te Brugge. Om er maar enkele te noemen en vele te verzwijgen. ’t Hoofd torste een opvallend groot hoofd op zijn lichaam mee. Vandaar de benaming (meestal achter zijn rug gebruikt) waaronder hij gebukt ging. Niet: Kop. Nee: ’t Hoofd. In dat hoofd pleurde hij elk etmaal diverse koppen koffie. Intimi en vrienden spraken hem met ‘Luc’ aan. ’t Hoofd werd zeer weinig met ‘Luc’ aangesproken. Nog veel minder met ‘’t Hoofd’: niet omwille van dat hinderlijke afgekapte bepaald lidwoord ervoor, wat de aanspreekbaarheid verminderde, maar omdat de meeste mensen niet met hem, maar over hem spraken. Gewoonlijk was dat omwille van dat hoofd van hem, want zeer weinig mensen kenden hem persoonlijk.

    Bijlagen:
    BLOED.pdf (361.9 KB)   


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Gastronomie

    GASTRONOMIE

     

    ‘Inderdaad: gastronomische bedragen,’ herhaalde Faye Abernattie gnuivend en nadrukkelijk. Iedereen schoot in de lach. Deze week nog had een rechter een misnoegde restaurantklant gelijk gegeven. De vrouw had restaurant Kokkerel aangeklaagd wegens te duur in verhouding tot het product. Maurice Dujardin van de Kokkerel kreeg eindelijk wat hij verdiende. Abernattie, aanpalend restaurateur in het iets nederiger Sea & Shells, kon haar tevredenheid niet op. Gerechtigheid was geschied. De Kokkerel zou gas terug moeten nemen wat de prijslijsten betrof. Snobs en blasés zouden ergens anders hun toevlucht moeten zoeken. Of zich verwaardigen de Sea & Shells binnen te treden, de echte wereld van het eerlijke voedsel.

    Bijlagen:
    GASTRONOMIE.pdf (334 KB)   


    25-12-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Grote kuis

    GROTE KUIS

     

     

    Nathalie Portugal snoot luidruchtig haar neus. Dat gebeurde zo hard dat de reiger die buiten op het tuinmuurtje begerig naar het vijvertje zat te staren, geschrokken het zwerk weer in zeilde. Daarbij dropte hij een schrikkwak op de kop van de kabouter in de belendende tuin. Nathalie Portugal scoorde van op vijf meter afstand met het snotpropje een driepunter in de papiermand. Daar was ze bijzonder tevreden over, want ze was bijgelovig.

     

    NicoTine schudde op hetzelfde ogenblik heur kruidnagelkleurige haren hevig door elkaar, om die vlak daarna nog heviger te kammen, tot haar hoofdhuid echt pijn deed, eerst met diep gebogen hoofd, daarna omgekeerd. Ze geloofde dat ook haren eerst wakker moeten worden vooraleer ze kunnen functioneren, net zoals een voet die slaapt evenmin zijn functie kan vervullen.

    Bijlagen:
    GROTEKUIS.pdf (387.5 KB)   


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ruis

    RUIS

     

    Haar iets te grote borsten maakten haar wel sappiger dan haar klasgenoten. Ze schuifelden met z’n veertigen door het Museum van Vouwkunst. Koolman keek even naar de voet waar ze daarnet per toeval op had getrapt. Zijn voet. Of was het opzet geweest? Neen: ze droeg onschuldig en argeloos haar beide witte broden langzaam verder van hem weg. Hij verkortte die afstand telkens weer door mee te schuifelen. Het gebeurt wel vaker dat enkelingen, zeg maar drenkelingen, in het zog van groepen opereren. Aan vouwkunst besteedde hij ondertussen niet zoveel aandacht. Wel aan uitdijende anatomie.

    Hij hield constant zijn hoofd wat scheef. Dat vervelende geruis in zijn rechteroor was weer moeilijk te harden.

    Bijlagen:
    RUIS.pdf (388.2 KB)   


    24-12-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Tweering

    TWEERING                            

     

    Op zijn zevenentwintigste verjaardag kreeg Brandon van zijn ma bij het ontbijt een glazen ring cadeau.

    ‘Mondgeblazen,’ deelde ze mee. En ze keek daarbij duur.

    (Ze keek ook ietwat ontgoocheld, omdat ze nog nooit ofte nimmer een ring aan een van zijn vingers had gezien; ze hield elke ochtend zijn handen in de gaten. Wanneer zou hij eigenlijk eens aan het werkelijke leven beginnen?)

    Brandon knikte dankbaar en schoof het ding over de middelvinger van zijn linkerhand. Het vierkante bovenstuk van de glazen ring was gevuld met een opake vloeistof. Die gaf de ring een matwitte kleur.

    ‘Mondgeblazen?’ herhaalde hij waarderend.

    ‘Glas wordt geblazen hé.’

    ‘Ja, ook nog waar.’

    ‘Vind je hem mooi?’

    ‘Ja hoor, ma.’

    Nog tijdens het ontbijt probeerde Brandon te wennen aan de ring, zijn ring, door er zo weinig mogelijk naar te kijken.

    ‘Zul je hem blijven dragen, Brandon?’

    ‘Ja ma.’

    ‘Ook als ik dood ben?’

    ‘Zeker weten.’

    Bijlagen:
    TWEERING.pdf (358.3 KB)   


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.A Dog's Life

    A DOG’S LIFE                    

     

    Woord vooraf

     

    ‘A Dog’s Life’ – onder deze titel ontving de schrijfster van deze regels de bladzijden die zij hiermee inleidt. ‘Hunzsa Hunzsa’, de auteur, stierf in gerechtelijke gevangenschap in een voorstad van Boedapest ten gevolge van een voedselvergiftiging op 16 november 1999, enkele dagen voordat de behandeling van haar zaak zou beginnen. Haar advocaat – mijn goede vriend en correspondentieschaakmaat Férenc H. – speelde mij de tekst toe, zich baserend op een mondeling verzoek van Hunzsa Hunzsa. Zij beschouwde de publicatie van haar verhaal als boetedoening voor het vergiftigen van 288 Hongaarse honden in een raskwekerij in Viszla. Het verhaal was bedoeld als een aanzet tot meer proza van haar, ware het niet dat het gevangenisvoedsel haar zelf fataal werd en aldus verdere schrijfplannen deed stollen.

    Het vreemdsoortige pseudoniem van het hoofdpersonage/de auteur is haar eigen vondst en vanzelfsprekend mag dit masker – waardoorheen twee hypnotiserende ogen lijken te boren – niet worden opgetild, overeenkomstig de wens van de draagster.

    De tekst is door de schrijfster van dit verhaal vertaald uit het Hongaars naar het Nederlands en omwille van de goede smaak aangepast, al weze men ervan verwittigd dat het alsnog de spuigaten uit loopt.

    Bijlagen:
    A DOG.pdf (461.2 KB)   


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Encyclopaedia Britannica

    ENCYCLOPAEDIA BRITANNICA                                               

     

     

    VANDAM, James (°Windhoek, 1953, sedert 1966 in België woonachtig).

     

    Gedreven kunstenaar. Na performances en landart legt hij zich toe op het ongrijpbare en het onzegbare. Fluctuerende werken aangekocht door en in het bezit van Waterstaathuis Nederland, Kuuroord Esterhàzy Hongarije, privécollectie Aquavit, Maffia Memorial House Chicago, Zeemachtmuseum ministerie van Defensie Oostende, privécollectie Villa Tuscolana Frascati, Italië en Church of Noise L.A.

    Prijs van Edinburgh 1999 voor multidisciplinair project Windy City/Life Underground/(No-)Noise Shadowaddywaddy.

    Boekpublicatie: Beyond Things & People: Noises, Shadows, Submarine Art.

    Sec. Lit.: Prof. Dr. P. Bellemans, De Dali in Vandam, uitg. Au Secours, Brussel, 1992.

    Diverse bijdragen in vakbladen.

     

     

    Er kwam veel volk afgezwommen op de onderwaterexpositie van de beeldende kunstenaar James Vandam. Op de vernissage waren de glazen altijd vol. Uit de monden van de gelegenheidssprekers ontsnapten bellen. Persmensen snorkelden ijverig heen en weer. De daaropvolgende dagen liep het stedelijk zwembad zowat over van de belangstelling. Vooral in de 'drie meter', zoals de dieperik in de volksmond werd omschreven, was het een borreling vanjewelste.

    Bijlagen:
    ENCYCLOPAEDIA BRITANNICA.pdf (397.7 KB)   


    23-12-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Smashing

    SMASHING

     

     

    ‘Ergens geld in pompen’.

     

    Die dwaze uitdrukking, al net zo waterachtig als de term ‘witwassen’, wordt nog het vaakst in de mond genomen door kloothommels die zelf geen nagel enz… (vul hier zelf maar een of andere roestige metafoor in).

     

    Adriaan Gorters, volslank ondervoorzitter van volleybalclub VC WESTAVO (onderaan Eredivisie Mannen bungelend), zaakvoerder in de wijnimport, nam hedenavond ook dat grootsprakerige werkwoord in de mond, hangende aan de kantinetoog van het Sportcentrum, zijn biotoop.

    ‘’t Stad moet meer geld pompen in WESTAVO, alleen dan kunnen we in Eredivisie blijven. ’t Is een investering naar de toekomst toe.’

    De ondervoorzitter glom in zijn vel bij deze profetische woorden. Hij keek de halve cirkel omstanders diep in de glazen, op zoek naar beaming en bevestiging. Daarbij stootte hij op gekuch, geknik, gewenkbrauw, beademing. Men staarde naar zijn dunne enkels die in vreselijke sokken gekneld zaten, en die dat immense lijf probeerden te stutten, een voet steunde op de spijl van zijn barkruk, de andere tipte sportief de grond, daarboven ondernam een donkerblauwe broek een poging om midscheeps alles samen te houden – 121 kg – , en nog hoger gloeide een rode lantaarn op, waarover een sliert overgebleven haar gedrapeerd lag.

    Bijlagen:
    SMASHING.pdf (462.9 KB)   


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Lotto

    LOTTO

    Op het ogenblik dat de U.S. of A. 300 miljoen inwoners telde, werd op het huisnummer 79/2B in de drukke Donkerstraat van de provinciehoofdplaats Kerel Gheeraerdijn wakker uit een middags hazenslaapje, waarin hij het bezoek had gekregen van met tomahawks zwaaiende indianen die zijn vlees en bloed en huid en haar wilden.
    'Ugh ugh, net echt,’ mompelde hij. ‘Hoe is dat mogelijk en waar komt dat godverongelukt vandaan?’

    Bijlagen:
    LOTTO.pdf (386.2 KB)   


    16-12-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.The Fly

    THE FLY

     

    Jessica mikte het linkervoorwiel van haar Opel Astra op de lopende band van de carwash. Toen ze even later bijna helemaal in de zeepsopdouche verdwenen was, merkte ze in haar achteruitkijkspiegel nog net de bekende blauwe auto op, met daarin die ergerlijke kop. Godverdomme. Daar was haar stalker weer. Zelfs hier. Ze draaide zich half om en steunde daarbij per ongeluk met haar rechterhand op haar gsm. Ten huize van het ene nummer dat Jessica al in haar splinternieuwe gsm opgeslagen had, rinkelde de telefoon twee keer dringend. Eric schrok uit zijn gepeins op. Zijn vrouw keek vragend op toen het gerinkel stopte.

    Bijlagen:
    THE FLY.pdf (161.4 KB)   


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De vogel

    DE VOGEL

     

    In het holst van de zomer flakkerden de populieren als kaarsenvlammen. Een zweefvliegtuig hing in spreidstand onder de zon te drogen. Getroffen door een verdwaalde vogel ritselde wat gruis van de nok van het dak naar omlaag, tot in de goot. Onder dat dak spitste Palfijn zijn oren; de vogel bleef met open bek roerloos zitten, vlak naast de bliksemgeleider. Palfijn lag diep weggezonken in een groot boerenbed op de broeierige zolderverdieping. Zijn kleren waren in een dronken puzzel over de plankenvloer verspreid. De hitte drukte op zijn lijf; de hitte broeide van onder uit de matras; de hitte walmde om hem heen. Palfijn had een appel gegeten, een gerimpelde appel uit de vorige herfst. Het klokhuis had hij met voorbedachten rade in een verdomhoek gemikt. Hij richtte zich even op. Zijn lul lag als een purperen slakje bezijden zijn zweterige balzak. Hij monsterde de plooien in zijn pens.

    Bijlagen:
    DE VOGEL.pdf (117.3 KB)   


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.You're in the Army Now

    YOU’RE IN THE ARMY NOW          

     

    (De M&M-moord)

     

     

    Sectie Personeel, MHO

     

    Nazomer 1977 bood ik me op bevel van de overheid in het Militair Hospitaal te Oostende-Bredene aan om mijn dienstplicht voor de Belgische Strijdkrachten te vervullen. Vuurtorenzwieplicht kleurde dat jaar. Donkergroene aliens (de Medische Dienst van het Belgisch Leger werd in geruststellende groene apenpakjes aangekleed) parkeerden me in de SP. Wat moest men anders aanvangen met een Germanist, oud 24, reeds twee jaar op de arbeidsmarkt actief, hebbende een vrouw en een tweeling in aantocht, twee dichtbundeltjes op zijn palmares? De rest van de dienstplichtigen waren idem dito oudere artsen, apothekers, kinesisten en verplegers. Enkele ‘sociale gevallen’ (je bent 18, je wilt wat, maar je moet naar het leger, waar men je gaat ontluizen) lapten de ramen – om toch iets van het kazernegevoel te hebben.       

    Bijlagen:
    YOU.pdf (543.8 KB)   
    YOUFOTOS.pdf (68.5 KB)   


    15-12-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Tearoom Tilly

    TEAROOM TILLY

     

    Een aanval van koopwoede afslaand (boeken, cd’s, dvd’s, chocolade, balpennen, een agenda voor de pare dagen, een agenda voor de onpare dagen) stevende ik ogenschijnlijk resoluut op koffiehuis TILLY af. De titel van het koffiehuis was TEAROOM TILLY (o la la, die beide T’s!), maar ik verkies het woord koffiehuis omdat het zwarter en warmer klinkt. Een bakje inktzwarte troost kon me misschien op andere gedachten brengen en redden van de koopdood. Ik verkeerde alweer in een benarde situatie, want ik had daarnet behoorlijk veel extra cash uit de muur gehaald. Het brandde in mijn zak en ik voelde een gat in mijn rechterhand.

    Bijlagen:
    TEAROOM TILLY.pdf (341.3 KB)   


    09-12-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Luchtmisdrijf

    LUCHTMISDRIJF                                           

     

     

    Hij smakte de deur achter zich dicht. Het hele huis kreeg een dreun. Hij stond buiten. Het vroor bikkelhard. De koude likte met gloeiende tongen aan zijn handen. De lucht had de kleur van wintermelk: blauw. Die strakheid deed pijn aan de ogen.

    ‘Verhippeltjes, Belgisch takkewijf,’ zei Furore. Hij blies warme adem in de kom van zijn handpalmen. ‘Holy scampi’s.’

    Even droop een grimlach over zijn tanden. Hij voelde de ogen van zijn moeder in zijn rug branden; ongetwijfeld stond ze hem achter haar besmuikte gordijnen stiekem neer te kogelen.

    ‘Nu heb ik ogen in mijn rug,’ mompelde Furore. ‘De hare.’

    Hij sloeg zijn kraag op en liep naar het stadscentrum, terwijl de woordenwisseling met zijn vrouwelijke ouder nog door zijn hoofd echode.

    ‘Die ouwe harpij,’  gromde hij tegen zichzelf. ‘Koekendoostante.’

    Bijlagen:
    LUCHTMISDRIJF.pdf (471.1 KB)   


    06-12-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Charon

    CHARON                                                   

     

     

    De Engelsen, de lelijkste eilandbewoners ter wereld, hadden het wreedste leger ooit. Restanten daarvan merken we nu nog in oude (en soms verse) tv-feuilletons of films: de extreme barsheid in het Engelse leger is het verlengstuk van de lijfstraffen op de vreselijke kostscholen, waar de wreedheid al een onderdeel van de opvoedkunde vormde. Het waren overigens de Engelsen en de Nederlanders die de indianen het scalperen leerden. In de 18de eeuw betaalden de Engelsen geld voor de hoofden van Fransen, en allebei betaalden ze geld voor de hoofden van indianen.

     

    Addison Kingsley was een kleine pion op het grote rumoerige schaakberd van de Krim, waar medio 19de eeuw vier, vijf partijen bij betrokken waren. De Krimoorlog (of de 7de Russisch-Turkse Oorlog) was een oorlogsconflict tussen Rusland en het Osmaanse Rijk, waarin Engeland en Frankrijk tussenbeide kwamen ten gunste van de Turken (1853/54 – 1856). De Engelse vloot speelde een bepalende rol in dit religieus-politiek conflict tussen sultan en tsaar. In de Krimoorlog verschijnt ook de figuur van Florence Nightingale ten tonele. 

    Bijlagen:
    CHARON.pdf (319.9 KB)   


    05-12-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Etappes

    ETAPPES

     

     

    Op 06 juli 1952 zoefde beroepsrenner Marius Urquhart pijlsnel van de flanken van de Col d’ Ardu af. Hij bevond zich in de ongeveer vijftiende positie. Het was bloedheet; op bepaalde plekken lag het wegdekoppervlak er gesmolten bij. Voor en achter hem was het peloton in vele stukjes uiteengereten. Hij had geen onmiddellijk zichtbaar mikpunt en evenmin een wieltjeszuigende achtervolger. Omwille van de veiligheid ook verkozen de meeste renners de gevaarlijke afdaling individueel en op eigen tempo te doen. Marius Urquhart (Franse nationaliteit, Corsicaan, maar geboren in Paraguay) behoorde tot de enige Corsicaanse wielerprofploeg die ooit aan de Ronde van Frankrijk deelnam. Het was in de tijd dat nog met landenploegen werd gereden. Met bonkend hart en de tenen tegen elkaar meanderde Urquhart naar het dal toe. Kilometers lang was geen levende ziel te bespeuren. In die tijd waren er ook geen tv-camera’s die alles en iedereen overal registreerden, glorieus of ongenadig. Als er dat jaar al een camera was, dan werd die zeker op Fausto Coppi gericht.

    Bijlagen:
    ETAPPES.pdf (386.7 KB)   


    02-12-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De catering-collectie

    DE CATERING-COLLECTIE                                 

     

    (Aan het brood ontsnapt)                              

                                                                                       met dank aan Anton Tsjechov

     

    Enkele dagen geleden bracht ik een bezoek aan mijn vriend de journalist Everhart De Bruyn. Ik vond dat hij fel vermagerd was. Hij bood me een kopje thee aan, want hij had net een vers kannetje staan. Dat sloeg ik niet af.

    ‘En mag ik er een broodje bij?’ vroeg ik. ‘Ik heb al geruime tijd niets meer achter de kiezen gehad.’

    ‘O nee,’ antwoordde Everhart. ‘Nee, nee. Ik bied wel mijn vijanden brood aan, maar zeker nooit mijn vrienden.’

    ‘Tiens, dat is vreemd,’ zei ik. ‘Waarom dan? Waarom dan niet?’

    ‘Waarom? Kom eens mee!’

    Everhart troonde me mee naar de salontafel, spreidde er zijn krant op uit en trok de lade open.

    ‘Kijk,’ wees hij.

    Bijlagen:
    DE COLLECTIE.pdf (280.1 KB)   


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De avonden

    DE AVONDEN                                                      

     

    (Een winterverhaal)

     

    Dit extra slothoofdstuk werd in opdracht van het Vlaamse tijdschrift Dietsche Warande & Belfort en het Nederlandse tijdschrift Parmentier anno 06 geschreven en gepubliceerd. Ook in die periode overleed de auteur Gerard Reve. Enkele andere auteurs bezorgden enkele andere klassiekers uit de Nederlandstalige literatuur eveneens zo’n extra hoofdstuk. In ‘Deleted Scenes’ van DW&B en Parmentier kunt u ze vinden.

     

     

    Er was al wat licht – eigenlijk eerder een nukkig onvolledig duister – toen in de late morgen van woensdag de eerste januari 1947 in onze stad, op de eerste verdieping van het huis Schilderskade 66, de held van deze geschiedenis, Frits van Egters, wederom ontwaakte. Het tergende getik van een tak van een beukenboom tegen zijn raam was de oorzaak.

    ‘Juicht. Zingt. We beginnen waar we geëindigd zijn,’ mompelde hij. ‘Looft de Heer. Het woeden van de wereld neemt andermaal een aanvang. Hoor ik daar het vrolijke gebeier van klokken? Deel in de vreugd’.

    Bijlagen:
    DE AVONDEN.pdf (463.7 KB)   


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bloeddorst

    DE RODE FONTEIN    

     

    (Bloeddorst)

     

                                                       Isten, áld meg a magyart (God, zegen de Hongaren)

     

     

     

    Boedapest zinderde in de zon. De stad woedde in volle hevigheid. Het was in het holst van augustus. Mensen kwamen terug en mensen vertrokken. Wie aan de slag bleef, deed dat vrijwel naakt. Dat lokte noch protest noch begeren uit. Fonteinen vormden de epicentra van concentrische mensen- en huisdierencirkels. Ook de zitbankjes tegen de gevels van de huizen in de schaduw zaten eivol.

     

    Op het muurtje rond een van die fonteinen zat Solferino Espa. Hij was op weg naar zijn werk even aan het verpozen bij deze bron van verkwikking. De hitte was te drukkend om een sigaretje te rollen. Straks misschien nog even, in de koelte van de lounge in Magenta – de enige plaats in het restaurant waar gerookt mocht worden – , vooraleer de helse keuken in te duiken. Solferino Espa keek naar niets en naar alles. Een inktzwarte man met kroeskrulletjes stapte uit een paarse auto. Een blanke wandelaar met grijze haren werd opgeschrikt door een fladderende duif vlak boven zijn hoofd. Hij wou die wegmeppen, maar struikelde daardoor over een bordes. Hij viel languit op de grond, krabbelde verrassend kwiek weer overeind en stapte door alsof er niks gebeurd was, nagestaard door honderden ogen in vooral geamuseerd lachende gezichten. Een vrouw dronk met getuite lippen uit een frambozenrode pul vruchtensap en gaf die dan aan een kind door.

    Bijlagen:
    DE RODE FONTEIN.pdf (498.9 KB)   


    30-11-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Rach 3

    RACH 3

     

    (EEN PIANO VERHUIZEN)

     

    Was aan deze wirwar van hamertjes en snaren en blokjes hout en luchtledigheid ooit Rachmaninov ontlokt? Everart zonk door zijn knieën op de koude vloer en overschouwde wanhopig het slagveld. Schaakspel was kinderspel. Een tot in al zijn vezels gedemonteerde piano was een kunstramp. Dissectie was voor beroeps. Everart had geen zicht meer op de nochtans zo secuur gevolgde volgorde, zo secuur dat het wanorde werd door één onverwachte mep met zijn linkervoet in de mikmak van onderdeeltjes. De zo fraai op de vloer uitgestalde golvende beweging van de hamertjes, the right thing in the right place, geconstrueerd zoals Rachmaninov het gewild zou hebben, vormde nu een krijsende puzzel. Ook andere onderdelen, klein en groot, hadden in de mep gedeeld. Deze piano zou nooit meer zichzelf zijn.

    Bijlagen:
    RACH 3.pdf (407.1 KB)   




                                                 COPYRIGHT JORIS DENOO
    Blog als favoriet !

    ZIELSVERWANTE LINKS
  • Poëzie
  • Een blauwe plek
  • Schuine teksten
  • Meester in de Vakken
  • De ongecomponeerde noot
  • Romaneske boeken
  • Satisfiction
  • Romans & Theater
  • Vreeslijke verhalen
  • Miljarden flarden

    Foto

    Foto

    Foto

    Archief per jaar
  • 2017
  • 2016
  • 2015
  • 2014
  • 2013
  • 2012
  • 2011
  • 2010
  • 2009
  • 2007
  • 2006
  • 2005

    Foto

    Foto

    Foto

           Whose red shoes?


    Foto

                     Crimikid



    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!