NIEUW: Blog reclamevrij maken?
HET IS NIET ALTIJD DE BUTLER DIE HET GEDAAN HEEFT
Inhoud blog
  • Schaakmaat
  • Jack-o'-Lantern
  • Het geheim
  • Zon & Regen
  • Braaf!
  • BMI
  • Wodansdagen
  • Misdaad in Vlaanderen
  • Kruistocht
  • Verkleurmannetjie
  • Dakloos
  • Hellevaart
  • Schuilen
  • Blonde woede
  • Dobberman
  • Morgana
  • Zoute-Watergem
  • Met name
  • STORY OF MY STORIES
  • Rise&Shine (my Shoes)
  • Waakvrouw
  • Lullaby
  • Weerzien
  • Acetijd
  • Waardigheid
  • Boren naar olie
  • Moord in Memory Lane
  • Verslag
  • Dood
  • Blaesstraat / Rue Blaes
  • Blinde vink
  • Moeskopper
  • High Noon
  • Woede
  • Moord op Killmouski
  • Windmolentje
  • Beschaving Waterstaat
  • De Chinees
  • Martelaar
  • Rus
  • Essence
  • Vaert wel
  • Kijkgelijken
  • Rouwkop
  • Spa
  • Frietpeace
  • Rough & Tough
  • Allojjo
  • Play it (again), Sam
  • Zwanenzang
  • De Donderdagpapers
  • De klakkelozen
  • Droomvrienden
  • Waarom God zwijgt
  • Droomoord
  • Tentoonstelling!
  • Japan
  • Verborgen geschiedenis
  • Geen verhaal
  • Paaps, Turks, Pruisisch
  • Bakkes
  • Split
  • Geen genade
  • Onbewaakt ogenblik
  • Maar...
  • Van de kook
  • Wild!
  • KLKN
  • Trio
  • Black Musk
  • Stok
  • Winnetou
  • Kid Katanga
  • Curriculum vitae
  • G, seriemoordenaar
  • Red & Yellow
  • Openbare vervoering
  • Man, Robocop, Skeletor
  • Moord op mama
  • Als het hert spreekt
  • Sluis!
  • Raaf
  • Horen en zien
  • Percussie
  • Cafépraat
  • Uw Koninkrijk
  • Engel in Avelgem
  • Au Relais
  • IJsdood
  • Mensenmepper
  • License to Drink
  • Rolex
  • Liefdadigers
  • Mutilatie
  • Levend begraven
  • Bloed & wonden
  • Gastronomie
  • Grote kuis
  • Ruis
  • Tweering
  • A Dog's Life
  • Encyclopaedia Britannica
  • Smashing
  • Lotto
  • The Fly
  • De vogel
  • You're in the Army Now
  • Tearoom Tilly
  • Luchtmisdrijf
  • Charon
  • Etappes
  • De catering-collectie
  • De avonden
  • Bloeddorst
  • Rach 3
  • Een kraai in Cadzand
  • Coupable
  • De horlogemaker
  • Een photo
  • Epoque
  • Robin Cruysse, (dr)enkeling
  • De Varkenshazy's
  • Een dezer dagen
  • Q8
  • Ogen gesperd dicht
  • Suzannes herenhuis
  • De Mystery Shopper (m/v)
  • In een grot met klaprozen
  • Kunst met peren
  • 'De handel waarvan gij slapte vreest'
  • Rigor Fortis
  • 'Zij die de legermacht ontbindt'
  • Driekoningen
  • Darwin, geen leven
  • Kop-en-schotel
  • Het peperkoekenhuis
  • Kwantum
  • Wurgseks
  • MM: detective zonder grenzen
  • MM: de moord op Marlowe
  • MM: Red Rum
  • MM: de vernissage
  • MM: het klokvaste drama
  • MM: komkommertijd
  • MM:de huurmoord
  • MM: de sixtieskilling
  • MM: de vleespenmoord
  • MM: het galgenmaal
  • Morse: een apologie
  • Het Jaar 11
  • Grieveltje
  • Meatlife
  • Eerwaarde
  • Zijn alle zwanen wit?
  • R@T
  • Kranig
  • Dode adder
  • Grensgeval (reportage)
  • Make love, not war
  • Green Horse
  • DRAMA
  • OBLOMOW
    Zoeken in blog

    Foto
    Weekend at Crimesea
    Foto
    A sit-down in Tunesia
    Foto

    Murdercompany DW, JD, JV & PV at Saint-Omer

    Foto

    Dog with latest criminews

    MOORD! (Sjors DNO)
    VERHALEN MET EEN VREESLIJKHEIDSGEHALTE
    03-12-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Jack-o'-Lantern

    JACK-O’-LANTERN


    Bladerdeegmaand oktober was halfweg. Straks kwam het geritsel van november, onderdak voor soldateske Vlaanderenblues, donkere dagen en oranje pompoenvreugde. Bartelijne Boens dreef het mes tot aan het heft in de pompoen. Er welde geen pus, sap of voortijdige pulp uit de wonde; de zomer was droog geweest, met voldoende zon. En Bartelijne had haar pompoenstruik geregeld van water voorzien. De vrucht hoefde bij zijn metamorfose dus niet te bloeden. Kerven betekende in dit geval geen sterven. Er kwam geleidelijk een hologige grijns tevoorschijn, veroorzaakt door twee gaten en een prikkeldraadmond, geschikt om te schrikken. Vervolgens lepelde Bartelijne de rest van de hersenen eruit, die plaats moesten maken voor de verlichting. Zo’n theelichtje hield het elke avond wel een paar uur uit. Sfeer aan de voordeur.

    Bijlagen:
    JACKOLANTERN.pdf (364 KB)   


    01-10-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het geheim

    HET GEHEIM VAN ERWIN PROOT


    Het was een koude winderige nacht toen ambtenaar bij de gerechtelijke politie Erwin Proot (in zijn vrije tijd tevens golfballenduiker in de club van Clapsea-super-Mare aan de westkust) na een vliegtuigbreuk aanspoelde in Turks en Caicos – of toch een van de drie, ontdekte hij al vlug – nadat hij in Brighton een tandarts met een onrijpe ananas aangevallen had. Van daaruit (waaruit? Brighton? Clapsea-super-Mare? Caicos? Turks? Wees duidelijk in uw geschriften!) ging het per kabellift naar de Hidden Yellow Mountains, een onopvallende platte bergketen die door een aardverschuiving in 1812 in Midden-Solvanië was komen te liggen. Erwin Proot liet er even wat gras over groeien en rustte uit in een dal bekleed met zeer wilde wingerd. Zijn schermutseling met de tandheelkundige was inmiddels verfilmd, zodat hij na zijn daluren een graag geziene rodelopergast werd in diverse shows en op menige societyparty. Erwin vond het allemaal fijn. Ook de tandarts, wiens rol door een andere tandarts werd vertolkt, kon zich met het project verzoenen, aangezien zijn cliëntenaantal zich hierdoor verdubbelde, onder andere ook door het knabbelen van zoetigheden terwijl ze naar de verfilming hadden zitten kijken. De vullingen vlogen de deur uit. Erwin Proot bezwangerde Pallisandra, een bekend Solvaans model, dat hij vervolgens verliet voor een ander model, Marmalada, eveneens woonachtig in Midden-Solvanië, waarmee hij zeven onzwangere jaren beleefde. Daarna bleef het paar bij elkaar, maar niet omwille van de kinderen, die er maar niet kwamen. De Sociaal Democratische Partij van Solvanië verloor in die tijd 18% van haar stemmen, maar dat had er niets mee te maken. Overigens stokte toen ook abrupt…


    (Hier hebben we verder het raden naar. De schrijver heeft ons in de steek gelaten. Of anders gezegd: het leven heeft hem in de steek gelaten. Er kwam een ontijdig einde aan zijn schrijven. Hij werd vermoord met een diepgevroren schapenbout, die naderhand door een chef-kokkin bereid werd en door de moordenaar werd verorberd. Velen na hem hebben een poging ondernomen om het verhaal te vervolledigen. Niemand is daar naar behoren in geslaagd. Het geheim van de vermoorde Erwin Proot zal altijd het geheim van de betreurde Erwin Proot blijven).


    (Ter nagedachtenis aan de geëerde Karel Dikkens)


    07-09-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zon & Regen

    ZON & REGEN

    Het was van die regen die ongenadig door de aarde wordt aangetrokken – hevig, hard, pijlsnel, met veel gedruis en geklater. En dat na een gloeiende hitteweek. Af en toe stopte dat straalharde gezeik even, als door de hand Gods geslagen, om die aarde gulzig te laten drinken, en daarna weer in volle hevigheid los te barsten. Tot zover een natuurbeschrijving die niemand graag leest, want het betreft regen. Nu over naar de menselijke factor, wat het geheel nog lelijker maakt. En naar een plot. Ebenezer van Adel stond mistroostig naar zijn grote donkere tuin te staren, aan het panoramische raam waar eindelijk de laatste druppels van biggelden. Muriel was al gaan slapen, na de zaterdagdetective op tv. Het uur der vleermuizen was inmiddels aangebroken.

    Bijlagen:
    ZON®EN.pdf (193.2 KB)   


    12-06-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Braaf!

    BRAAF!

    In Jorisalem o/d Yserleie herhaalt niets zichzelf. Als er al iets zichzelf moet herhalen, bijvoorbeeld noodgedwongen, dan gebeurt dat met een onregelmaat. God beware ze van symmetrie. Stomme Grieken, die naast die ene zuil altijd een andere zetten. Wat is er mooier dan een boom alleen in een landschap? Wanneer zie je bomen niet meer? Door het bos. De stad Jorisalem heeft daarom ruimte in zichzelf en weidsheid om zich heen. De enige meetkunde is die van de verte. Geen hark brengt structuur in de tuinen en de parken: alleen de wind bloemleest de dode bladeren. Het enige ‘rustgevende’ bekende element uit de oude krampachtige wereld dat ze nog dulden is de gulden snede. Ze tolereren dan uiteraard ook de rekenkundige rij van Fibonacci. De Divina Proportia vind je er bijvoorbeeld terug in de loop van de stadskanaaltjes, de manier waarop de rivier de Yserleie de stad niet in twee gelijke delen splitst, de bloemkoolteelt (uiteraard, zoals overal ter wereld) en het stratenplan, dat vanuit de lucht bekeken ongeveer het getal 1,62 vormt. Dit veroorzaakt hier en daar nog oubollige harmonieusheid.

    Bijlagen:
    BRAAF!.pdf (340.6 KB)   


    18-04-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.BMI

    HET BUREAU DER MEEWARIGE INZICHTEN

    Het Bureau der Meewarige Inzichten was gevestigd aan de Sidney Reillylaan, een stadsboulevard met aan weerskanten hoge bomen en een brede middenbeuk met nog hogere bomen. Het leek wel een kathedraal. Dag- en zonlicht kwamen er alleen gefilterd door. Misschien kwam het daardoor dat Maureen Durant een gespikkeld voorkomen vertoonde, zijnde een legertje sproeten op haar gezicht, hals en schouders (… en misschien wel de rest… ). Een maliënkolder van gouden spatten. Ook de geparkeerde auto’s in de laan waren vaak bespikkeld, door de kakbommetjes die de vogels vanuit de boomkruinen dropten.

    Bijlagen:
    HET BUREAU DER MEEWARIGE INZICHTEN.pdf (180.2 KB)   


    18-02-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wodansdagen

    WODANSDAGEN

    Onverhuld door omschrijving, onverbloemd door schaamte, onbelast door goede smaak en onomwonden door uitweiding vertel ik u het verhaal van de man met de vossenrode toiletborstelbaard en de vrouw met de parelgrijze watervalharen, bewoners van een villa in bruidstaartstijl, op wodansdagen het toneel van onbeschrijfelijke taferelen. Ik moet hierbij een beroep doen op zowel mijn eigen woordvindingrijkheid als taaleksterschap om de juiste woorden te vinden en die daarna in de correcte verhoudingen en in de gepaste rangordes onder te brengen. Het spijt me bijvoorbeeld al dat ik eerst de man vermeldde. Of moet ik hier schrijven: niet eerst de vrouw? Een oude kwaal. Andersom zou ook kunnen duiden op uitsloverij. Of politiek-seksuele correctheid. Woorden schieten dus vaak te kort. Of voorbij.

    Bijlagen:
    WODANSDAGEN.pdf (111.8 KB)   


    04-11-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Misdaad in Vlaanderen

    MISDAAD IN VLAANDEREN

    De oude weg tussen Bredene (zijn naaktslakken op het strand!) en Brugge (zijn arsenicum en kant!) lag bezaaid met goede voornemens. Die vergden tijd voor overpeinzingen. Die had hij niet. Het heilige middagtijdstip naderde. Daarom nam Morre een omweg. Bijgevolg ontwaarde hij niet de pastorale dorpskernen van de lieflijke biotopen Houtave en Meetkerke, ieder toegerust met een brasserie onder de klokkentoren, ook genoemd eetcafé of praatkroeg, maar helaas ontriefd wat slagerij en bakkerij betreffen. Hoera voor het poldermodel, maar er was te weinig tijd voor. Hij koos de omslachtige toegangswegen tot de snelweg die de reiziger vliegensvlug van de Vlaamse kust weg brengt naar het Venetië van het Noorden, zijnde Bruges-la-Morte. In een mum van tijd bevond Morre zich in de westelijke voorportalen van de aloude stad. Na diverse omleidingen, op oranje barricades aangekondigd als ‘wegwerkzaamheden’, vond hij een gratis visgraatparkeerplaats bij een middelbare school aan de periferie van het stadscentrum. Die informatie was hem nog bekend, van toen hij jaren geleden, in de middeleeuwen van zijn leven, meer noordelijk in de provincie woonde, op twintig kilometer van Brugge. Nieuwe gebouwen en gerenoveerde straten drukten oude indrukken weg. Zelfs die school had een ingrijpende facelift ondergaan.

    Bijlagen:
    MISDAAD.pdf (224 KB)   


    15-10-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kruistocht

    KRUISTOCHT

    ‘Er hebben mannen aan ons gezeten.
    Sommigen lieten zich broeder noemen.
    Anderen vader.
    Met hoofdletter.
    De V van Vader, Varken, Vlaanderen.
    Ze waren de geroepenen, de uitverkoren zonen
    van een zwijnenstreek, bezaaid met kerken en kapellen.
    Beroep: priester.'

    Bijlagen:
    KRUISTOCHT.pdf (159.8 KB)   


    24-09-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verkleurmannetjie

    VERKLEURMANNETJIE

    Erika behoorde tot een familie waar ze bang waren voor verandering en zelfs te bedeesd waren om dood te gaan. Ze wilden dat elkaar niet aandoen: het verdriet, de kosten. Dus bleven ze rustig doorgaan met leven, tot ze een stuk in de negentig werden, en plotseling uitflakkerden als een kaars in een onverwachte bries. Dat scheelde. Je had dan immers bijna geen vrienden meer van dezelfde leeftijd. Bovendien was je nageslacht ondertussen ook al zo’n onoverzichtelijke reutemeteut geworden dat het er allemaal niet meer toe deed. Komen te gaan in het zicht van die magische honderd kaarsen en dat glas cava, maar die kaap net niet ronden, was mooi, edel en menselijk, de naam ‘sterveling’ waardig. Perfectie is namelijk saai. En ‘eeuweling’ klinkt als een gerimpelde aardappelsoort. De daaropvolgende omschrijving is ‘mummie’.

    Bijlagen:
    VERKLEURMANNETJIE.pdf (166.8 KB)   


    16-09-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dakloos

    DAKLOOS

    Als de vrouw die elke zaterdagochtend in de Hema zat die vreselijk bruine muts van haar hoofd zou nemen, dan kwam er wis en zeker een krater tevoorschijn met onbevangen inkijk, want de schedelpan was er al geruime tijd niet meer. Waar de zaagtandjes van het instrument het menselijke deksel rondom gesplit hadden, waren de sporen al duidelijk verweerd, zo zou blijken. De vrouw bleef de muts echter koppig (what’s in a word!) ophouden, zoals ik elke zaterdagochtend in de Hema tot mijn opluchting constateerde. Die opluchting ging ook gepaard met woede. Ik haatte hoofddeksels. Ik verfoeide de petdragers, de motorhelmmidlifers, de bandanasnobs, de bivakimbecielen, de kappubers (dat woord: hood!), de hoedgelovers, de zonneklepidioten, de mutsentorsers, de kepielullen, het fietshelmgepeupel, zelfs de zweetbandjoggers. De reden voor mijn haat was simpel: ik had tot nu toe nog niet het gepaste hoofddeksel voor op mijn eigen kop kunnen bemachtigen. En dat had ik dringend nodig, want de winter stond alweer voor de deur. Reeds schuurden in de verte de bezems van de heksen van de herfst over de stenen.

    Bijlagen:
    DAKLOOS.pdf (136.4 KB)   


    24-08-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hellevaart

    HELLEVAART

    Het voorheen landelijke dorp Helle mocht stilaan een voorstad genoemd worden. In de tweede helft van de vorige eeuw slokten door opgelegde fusies grotere steden omliggende gemeenten op. Dat was ook gebeurd met Helle, dat nu bij het grote Leiaarde hoorde. Met de jaren werden zowel Helle als Leiaarde drukker en dichter bevolkt, zodat na enkele decennia geen akker of weide nog de twee van elkaar scheidde. Het inwoneraantal van ‘Groot’ Leiaarde, dat nog andere aanpalende satellietjes zoals Mooigem, Bellewaerd, Pollevoorde, Kurke, Lisseburg en een villawijk van Luurne had opgeslokt, bedroeg 105 000 zielen. Dat mocht zich al centrumstad noemen. Leiaarde ging zelfs prat op het eerste paar verkeersvrije winkelstraten op het Europese vasteland in de gedenkwaardige jaren zestig van de vorige eeuw. Niet minder dan zeven bruggen, waaronder een bochtige voetgangersbrug met designallures, overspanden er de rivier de Leie, die vanuit Frankrijk kwam en verder het Vlaamse binnenland in stroomde, niet zonder een vrij groot eiland achtergelaten te hebben aan de noordzijde van de stad. Vanuit deze gesplitte waterloop liep er ook nog een schilderachtig kanaal naar het zuiden van de provincie.

    Bijlagen:
    HELLEVAART.pdf (382.8 KB)   


    23-07-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Schuilen

    SCHUILEN VOOR DE REGEN


    Ik zou eigenlijk heel graag over de mensen schrijven met wie ik in contact kom of kwam in de loop der tijden. Het probleem hierbij is dat ik bij voorkeur hun echte namen wil gebruiken, maar dat ze dat niet graag zullen hebben. Ik spreek en schrijf hierbij uit ervaring. In dit verhaal gebruik ik dus schuilnamen. Ikzelf hanteer ook een pseudoniem. Als mijn personen mogen verhullen wie ze zijn en dus personages worden, dan mag ik dat ook.


    Waarom is men gewoonlijk ontgoocheld als men zichzelf in een verhaal ziet opduiken? Ik pareer deze vraag met een wedervraag: maar hoe komt het dat het boek altijd beter is dan de film? Vertaald in deze context: in de ogen van een persoon is het echte leven veel beter dan dat het kan weergegeven worden in woorden. Zoals het boek zich verhoudt tot de film, zo verhoudt het leven zich tot fictie. Men wil er altijd mooier uitkomen dan men in werkelijkheid is. Men had dus gehoopt op het tegendeel. En dat wordt een ontgoocheling. Omdat men dacht dat de auteur het de moeite waard vond u (ja: u) te ‘gebruiken’ in een verhaal. Omdat u zo speciaal was. Belangrijk. Niet dus. Taal is kaal. Literatuur is geen kapsalon of schminkcoulisse waar mensen tot personages opgetut en ingekleurd worden. Leven is mooier. Omdat het niet perfect is. En literatuur wil dat wel zijn. Dus wordt zij lelijk. Jammer voor haar personages. Ik ga dus schuilnamen gebruiken.

    Bijlagen:
    SCHUILEN.pdf (308.1 KB)   


    09-03-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Blonde woede

    BLONDE WOEDE

    Hij hield van zwart haar. En toch viel hij twee jaar lang op blond: een klassiek blond, halflang bobkapsel. Intens mooi. Genre femme non-fatale. Maar niet wanneer haar kin boekdelen sprak. De momenten waarop ze hem haatte uit de grond van haar hart werd haar kin een lelijk bakkes, waarbij ze zelfs de onderste batterij van haar tanden ontblootte in een soort van grimlach. Bovendien had haar hoofd, ondanks haar uitgesproken schoonheid, zo’n vorm dat hij haar op kwade dagen ‘kokkelkop’ noemde, tot haar tandenknarsende blonde woede. Ze verdacht hem er ook van dat hij het scheldwoord aan anderen verklapt had, want op haar eigen kwade dagen – o.a. de gevreesde bad hair days – meende ze het k-woord her en der in haar omgeving gehoord te hebben. Had hij haar voor de eerste keer met zo’n baalkin en grimmige tandenfalanx ontmoet, dan was hij met een wijde boog om haar heen gelopen. Maar zo gebeurde het niet. Hij liep blindelings in de val, langs lijnen van geleidelijkheid. Zoals je zijde streelt en niet beseft dat je er ook gewurgd kunt door worden.

    Bijlagen:
    BLONDE WOEDE.pdf (263.3 KB)   


    26-01-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dobberman

    DOBBERMAN OF EEN MAN MET BALLEN

    Er glijdt een dure zwarte auto door Marshall Street in Syracuse, New York, zacht spinnend en statig traag alsof hij naar iets apocalyptisch op weg is, ofwel naar iets feestelijks. Zijn vreemde ovalen ramen lijken op gesperde ogen. Het vlies van zo’n oog daalt nu langzaam naar beneden en er verschijnt een korte geweerloop. Van het rookwolkje dat er op volgt, zijn we niet zeker. Evenmin van een knal. Wel van de man die met gekke gebaren eerst over het trottoir weg lijkt te zeilen, even ontsnappend aan de zwaartekracht, alsof hij die laagvliegende duif wil grijpen, en daarna als een dronken ledenpop naar de grond duikt, toch toegevend aan de dwingende wetten van de fysica. Nu sluiten alle oogleden van de zwarte moordmachine zich in snel tempo, statigheid wordt geluidloze vaart en voor de gillende en uiteenstuivende mensen van hun verbijstering bekomen zijn, is hij uit het zicht verdwenen.

    Bijlagen:
    MANBALLEN.pdf (288.3 KB)   


    19-01-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Morgana

    MORGANA

    Ze leken zo hevig op elkaar dat iedereen dacht dat het tweelingbroers waren. ‘Eeneiig’, voegden DNA-kenners en vingerafdrukspecialisten er nog aan toe. Hun vrouwelijke en mannelijke verwekker waren daar gaandeweg een beetje wanhopig over, want was de zin van het kopen van een vers kind als dat toch als die tweede druppel water op zijn voorganger leek?

    Bijlagen:
    MORGANA.pdf (417.1 KB)   


    15-12-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zoute-Watergem

    HERFST IN ZOUTE-WATERGEM

    Bussen volgestouwd met dagtoeristen op weg naar de Vlaamse Ardennen of een stuk Mooi Wallonië stopten hier soms. ‘Pitstop’, hijgde de reisleider dan door de microfoon. Mensen met volle blazen stapten uit. Plassen maar. Een bosschage onttrok de nabijgelegen heuvel aan het zicht. Hier was niets te zien, niets te koop. Dit was nergens. Wildplassen vormde hier het opperste genot, begeleid door de permanente dreun van de autostrade. Halte Zoute-Watergem: zijn niets, zijn plaspauzes, geen bronnen, geen grotten, geen heiligen.

    En toch.

    Bijlagen:
    ZOUTE.pdf (297.8 KB)   


    04-12-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Met name

    MET NAME

    Jan Peruwelz kon het ook niet helpen dat hij zo heette. Liever had hij Jean Liedekerke geheten. Of Ben Vos. Sommigen waren echte gelukzakken op dat vlak. Doeschka Peper bijvoorbeeld was best tevreden met haar namen. Boudewijn Decraene simpelweg ook. 

    Bijlagen:
    METNAME.pdf (221.2 KB)   


    25-11-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.STORY OF MY STORIES

    THE STORY OF MY STORIES
                                                                                                                         'Happy people have no stories’

     

    Mijn verhalen publiceer ik doelbewust digitaal. Voorheen verschenen die in papieren literaire bladen en magazines: DW&B, Yang, Nieuw Vlaams Tijdschrift, De Brakke Hond, De Gids, Hollands Maandblad, Lava, Oikos, De Muur, Kreatief, Knack, Passionate, Digther, Apollo, Deus ex Machina, Diogenes, De Vlaamse Gids, Mens & Gevoelens, Gierik/NVT, Kluger Hans, De Tijdlijn, La Ligne de Temps… en in diverse bloemlezingen in Nederland en België.

    Uitgevers zien doorgaans geen brood in de publicatie van verhalenbundels. Ze verkiezen de langere adem van de roman. Nochtans lijkt een verhaal de ideale literaire vorm te zijn in deze jachtige tijden, zowel voor de schrijver als voor de lezer. Vandaar mijn keuze. Terwijl de papieren verhalen in de literaire bladen en bloemlezingen ruimte in beslag nemen, vergelen, opkrullen, verstoffen, weggegooid, samengeperst of verbrand worden in de definitieve vorm die ze altijd hebben gehad, maar slechts zelden een ‘echt’ boek werden, leven mijn digitale verhalen eeuwig verder, niet onderhevig aan ruimte, tijd, zon, regen, wind, brand, morskoffie, yoghurtblubber, theeterreur, ketchupbloed, verhuiswoede, ijsjesaanslagen, mayonaisemalaise, verlies, scheurdrift, ouderdom… en met kansen op een update zo dat nodig blijkt te zijn.

    Vergeef me deze laatste overloaded sentence, die eerder in een langdradige roman dan in een short story thuis lijkt te horen.  

    Deze verhalen zijn vreselijk. Dat slaat niet op de taal of de stijl. Men weze echter terdege gewaarschuwd voor de inhoud. Moord, brand, onthoofding, versnijdenis, verdwijning, bloeddorst, vleeshonger, wurging, bedwelming, ophanging, zelfverbranding, betovering, bedrog, verdwazing: de bloedstollende gebeurtenissen en hallucinante taferelen zijn schering en inslag. Zelfs de dieren gaan hier niet vrijuit.

    PS Het stripverhaal ROUGH & TOUGH is getekend door Michèle Millecamps en geschreven door ondergetekende:

    Joris Denoo

    aka

    Sjors DNO

    Voorheen:

    Bärbel Urquhart

    Eric Otonne

    Geraldine Roslare

    Erica Wrangel

    Bjarne Donderdag


    26-08-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Rise&Shine (my Shoes)

    RISE & SHINE

    ( … my Shoes)

    De naam Zviva Cmaqqar deed in de Westerse wereld wenkbrauwen fronsen. ‘Niet van hier zeker?’ Ze was inderdaad een nazaat van commercieel geboefte uit de Levant. Ze kwam uit een familie die met politiek, wapens, koffie, dadels en afpersing te maken had. Door haar aderen stroomde ook wat Judaïstisch bloed. Al haar familieleden waren vermoord, verdwenen of opgesloten. Zviva bleef over. Ze glipte als ondernemende postpuber door de mazen van het net en belandde eerder op goed geluk uiteindelijk definitief in Brussel, een capitoolkrachtige stad midden in het oude Europa, dat zijn barsten en bressen aan het lijmen was door de Verenigde Staten van Amerika na te apen.

    Bijlagen:
    RISE.pdf (265.9 KB)   


    15-06-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Waakvrouw

    WAAKVROUW & OUD EDELHERT

    Als kind was Sline ooit aangevallen door een kraai die naar haar ogen mikte en pikte. Vandaar misschien haar voorkeur voor donkere brillen, waarachter ze zich buitenshuis drie seizoenen lang verschool, hoewel ze zo scherp zag als een havik.

    Een bejaarde handelaar in edelstenen wiens haren als een sneeuwstorm om zijn hoofd warrelden, bezorgde haar een benijdenswaardige plaats op de arbeidsmarkt. Meneer Erdus bewoonde een ruim huis in de enige laan van de stad die ook als ‘boulevard’ benoemd werd. Het was gelijk zijn atelier en zijn handelskantoor in de nadagen van zijn activiteiten op de arbeidsmarkt der edele stenen.

    Nooit ofte nimmer had meneer Erdus kunnen vermoeden dat hij als indiaan zou komen te gaan.

    Bijlagen:
    WAAKVROUW.pdf (227.3 KB)   




                                                 COPYRIGHT JORIS DENOO
    Blog als favoriet !

    ZIELSVERWANTE LINKS
  • Poëzie
  • Een blauwe plek
  • Schuine teksten
  • Meester in de Vakken
  • De ongecomponeerde noot
  • Romaneske boeken
  • Satisfiction
  • Romans & Theater
  • Vreeslijke verhalen
  • Miljarden flarden

    Foto

    Foto

    Foto

    Archief per jaar
  • 2017
  • 2016
  • 2015
  • 2014
  • 2013
  • 2012
  • 2011
  • 2010
  • 2009
  • 2007
  • 2006
  • 2005

    Foto

    Foto

    Foto

           Whose red shoes?


    Foto

                     Crimikid



    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!