NIEUW: Blog reclamevrij maken?
HET IS NIET ALTIJD DE BUTLER DIE HET GEDAAN HEEFT
Inhoud blog
  • Zon & Regen
  • Braaf!
  • BMI
  • Wodansdagen
  • Misdaad in Vlaanderen
  • Kruistocht
  • Verkleurmannetjie
  • Dakloos
  • Hellevaart
  • Schuilen
  • Blonde woede
  • Dobberman
  • Morgana
  • Zoute-Watergem
  • Met name
  • STORY OF MY STORIES
  • Rise&Shine (my Shoes)
  • Waakvrouw
  • Lullaby
  • Weerzien
  • Acetijd
  • Waardigheid
  • Jack-o'-Lantern
  • Boren naar olie
  • Moord in Memory Lane
  • Verslag
  • Dood
  • Blaesstraat / Rue Blaes
  • Blinde vink
  • Moeskopper
  • High Noon
  • Woede
  • Moord op Killmouski
  • Windmolentje
  • Beschaving Waterstaat
  • De Chinees
  • Martelaar
  • Rus
  • Essence
  • Vaert wel
  • Kijkgelijken
  • Rouwkop
  • Spa
  • Frietpeace
  • Rough & Tough
  • Allojjo
  • Play it (again), Sam
  • Zwanenzang
  • De Donderdagpapers
  • De klakkelozen
  • Droomvrienden
  • Waarom God zwijgt
  • Droomoord
  • Tentoonstelling!
  • Japan
  • Verborgen geschiedenis
  • Geen verhaal
  • Paaps, Turks, Pruisisch
  • Bakkes
  • Split
  • Geen genade
  • Onbewaakt ogenblik
  • Maar...
  • Van de kook
  • Wild!
  • KLKN
  • Trio
  • Black Musk
  • Stok
  • Winnetou
  • Kid Katanga
  • Curriculum vitae
  • G, seriemoordenaar
  • Red & Yellow
  • Openbare vervoering
  • Man, Robocop, Skeletor
  • Moord op mama
  • Als het hert spreekt
  • Sluis!
  • Raaf
  • Horen en zien
  • Percussie
  • Cafépraat
  • Uw Koninkrijk
  • Engel in Avelgem
  • Au Relais
  • IJsdood
  • Mensenmepper
  • License to Drink
  • Rolex
  • Liefdadigers
  • Mutilatie
  • Levend begraven
  • Bloed & wonden
  • Gastronomie
  • Grote kuis
  • Ruis
  • Tweering
  • A Dog's Life
  • Encyclopaedia Britannica
  • Smashing
  • Lotto
  • The Fly
  • De vogel
  • You're in the Army Now
  • Tearoom Tilly
  • Luchtmisdrijf
  • Charon
  • Etappes
  • De catering-collectie
  • De avonden
  • Bloeddorst
  • Rach 3
  • Een kraai in Cadzand
  • Coupable
  • De horlogemaker
  • Een photo
  • Epoque
  • Robin Cruysse, (dr)enkeling
  • De Varkenshazy's
  • Een dezer dagen
  • Q8
  • Ogen gesperd dicht
  • Suzannes herenhuis
  • De Mystery Shopper (m/v)
  • In een grot met klaprozen
  • Kunst met peren
  • 'De handel waarvan gij slapte vreest'
  • Rigor Fortis
  • 'Zij die de legermacht ontbindt'
  • Driekoningen
  • Darwin, geen leven
  • Kop-en-schotel
  • Het peperkoekenhuis
  • Kwantum
  • Wurgseks
  • MM: detective zonder grenzen
  • MM: de moord op Marlowe
  • MM: Red Rum
  • MM: de vernissage
  • MM: het klokvaste drama
  • MM: komkommertijd
  • MM:de huurmoord
  • MM: de sixtieskilling
  • MM: de vleespenmoord
  • MM: het galgenmaal
  • Morse: een apologie
  • Het Jaar 11
  • Grieveltje
  • Meatlife
  • Eerwaarde
  • Zijn alle zwanen wit?
  • R@T
  • Kranig
  • Dode adder
  • Grensgeval (reportage)
  • Make love, not war
  • Green Horse
  • Schaakmaat
  • DRAMA
  • OBLOMOW
    Zoeken in blog

    Foto
    Weekend at Crimesea
    Foto
    A sit-down in Tunesia
    Foto

    Murdercompany DW, JD, JV & PV at Saint-Omer

    Foto

    Dog with latest criminews

    MOORD! (Sjors DNO)
    VERHALEN MET EEN VREESLIJKHEIDSGEHALTE
    09-03-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Blonde woede

    BLONDE WOEDE

    Hij hield van zwart haar. En toch viel hij twee jaar lang op blond: een klassiek blond, halflang bobkapsel. Intens mooi. Genre femme non-fatale. Maar niet wanneer haar kin boekdelen sprak. De momenten waarop ze hem haatte uit de grond van haar hart werd haar kin een lelijk bakkes, waarbij ze zelfs de onderste batterij van haar tanden ontblootte in een soort van grimlach. Bovendien had haar hoofd, ondanks haar uitgesproken schoonheid, zo’n vorm dat hij haar op kwade dagen ‘kokkelkop’ noemde, tot haar tandenknarsende blonde woede. Ze verdacht hem er ook van dat hij het scheldwoord aan anderen verklapt had, want op haar eigen kwade dagen – o.a. de gevreesde bad hair days – meende ze het k-woord her en der in haar omgeving gehoord te hebben. Had hij haar voor de eerste keer met zo’n baalkin en grimmige tandenfalanx ontmoet, dan was hij met een wijde boog om haar heen gelopen. Maar zo gebeurde het niet. Hij liep blindelings in de val, langs lijnen van geleidelijkheid. Zoals je zijde streelt en niet beseft dat je er ook gewurgd kunt door worden.

    Bijlagen:
    BLONDE WOEDE.pdf (263.3 KB)   


    26-01-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dobberman

    DOBBERMAN OF EEN MAN MET BALLEN

    Er glijdt een dure zwarte auto door Marshall Street in Syracuse, New York, zacht spinnend en statig traag alsof hij naar iets apocalyptisch op weg is, ofwel naar iets feestelijks. Zijn vreemde ovalen ramen lijken op gesperde ogen. Het vlies van zo’n oog daalt nu langzaam naar beneden en er verschijnt een korte geweerloop. Van het rookwolkje dat er op volgt, zijn we niet zeker. Evenmin van een knal. Wel van de man die met gekke gebaren eerst over het trottoir weg lijkt te zeilen, even ontsnappend aan de zwaartekracht, alsof hij die laagvliegende duif wil grijpen, en daarna als een dronken ledenpop naar de grond duikt, toch toegevend aan de dwingende wetten van de fysica. Nu sluiten alle oogleden van de zwarte moordmachine zich in snel tempo, statigheid wordt geluidloze vaart en voor de gillende en uiteenstuivende mensen van hun verbijstering bekomen zijn, is hij uit het zicht verdwenen.

    Bijlagen:
    MANBALLEN.pdf (288.3 KB)   


    19-01-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Morgana

    MORGANA

    Ze leken zo hevig op elkaar dat iedereen dacht dat het tweelingbroers waren. ‘Eeneiig’, voegden DNA-kenners en vingerafdrukspecialisten er nog aan toe. Hun vrouwelijke en mannelijke verwekker waren daar gaandeweg een beetje wanhopig over, want was de zin van het kopen van een vers kind als dat toch als die tweede druppel water op zijn voorganger leek?

    Bijlagen:
    MORGANA.pdf (417.1 KB)   


    15-12-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zoute-Watergem

    HERFST IN ZOUTE-WATERGEM

    Bussen volgestouwd met dagtoeristen op weg naar de Vlaamse Ardennen of een stuk Mooi Wallonië stopten hier soms. ‘Pitstop’, hijgde de reisleider dan door de microfoon. Mensen met volle blazen stapten uit. Plassen maar. Een bosschage onttrok de nabijgelegen heuvel aan het zicht. Hier was niets te zien, niets te koop. Dit was nergens. Wildplassen vormde hier het opperste genot, begeleid door de permanente dreun van de autostrade. Halte Zoute-Watergem: zijn niets, zijn plaspauzes, geen bronnen, geen grotten, geen heiligen.

    En toch.

    Bijlagen:
    ZOUTE.pdf (297.8 KB)   


    04-12-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Met name

    MET NAME

    Jan Peruwelz kon het ook niet helpen dat hij zo heette. Liever had hij Jean Liedekerke geheten. Of Ben Vos. Sommigen waren echte gelukzakken op dat vlak. Doeschka Peper bijvoorbeeld was best tevreden met haar namen. Boudewijn Decraene simpelweg ook. 

    Bijlagen:
    METNAME.pdf (221.2 KB)   


    25-11-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.STORY OF MY STORIES

    THE STORY OF MY STORIES
                                                                                                                         'Happy people have no stories’

     

    Mijn verhalen publiceer ik doelbewust digitaal. Voorheen verschenen die in papieren literaire bladen en magazines: DW&B, Yang, Nieuw Vlaams Tijdschrift, De Brakke Hond, De Gids, Hollands Maandblad, Lava, Oikos, De Muur, Kreatief, Knack, Passionate, Digther, Apollo, Deus ex Machina, Diogenes, De Vlaamse Gids, Mens & Gevoelens, Gierik/NVT, Kluger Hans, De Tijdlijn, La Ligne de Temps… en in diverse bloemlezingen in Nederland en België.

    Uitgevers zien doorgaans geen brood in de publicatie van verhalenbundels. Ze verkiezen de langere adem van de roman. Nochtans lijkt een verhaal de ideale literaire vorm te zijn in deze jachtige tijden, zowel voor de schrijver als voor de lezer. Vandaar mijn keuze. Terwijl de papieren verhalen in de literaire bladen en bloemlezingen ruimte in beslag nemen, vergelen, opkrullen, verstoffen, weggegooid, samengeperst of verbrand worden in de definitieve vorm die ze altijd hebben gehad, maar slechts zelden een ‘echt’ boek werden, leven mijn digitale verhalen eeuwig verder, niet onderhevig aan ruimte, tijd, zon, regen, wind, brand, morskoffie, yoghurtblubber, theeterreur, ketchupbloed, verhuiswoede, ijsjesaanslagen, mayonaisemalaise, verlies, scheurdrift, ouderdom… en met kansen op een update zo dat nodig blijkt te zijn.

    Vergeef me deze laatste overloaded sentence, die eerder in een langdradige roman dan in een short story thuis lijkt te horen.  

    Deze verhalen zijn vreselijk. Dat slaat niet op de taal of de stijl. Men weze echter terdege gewaarschuwd voor de inhoud. Moord, brand, onthoofding, versnijdenis, verdwijning, bloeddorst, vleeshonger, wurging, bedwelming, ophanging, zelfverbranding, betovering, bedrog, verdwazing: de bloedstollende gebeurtenissen en hallucinante taferelen zijn schering en inslag. Zelfs de dieren gaan hier niet vrijuit.

    PS Het stripverhaal ROUGH & TOUGH is getekend door Michèle Millecamps en geschreven door ondergetekende:

    Joris Denoo

    aka

    Sjors DNO

    Voorheen:

    Bärbel Urquhart

    Eric Otonne

    Geraldine Roslare

    Erica Wrangel

    Bjarne Donderdag


    26-08-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Rise&Shine (my Shoes)

    RISE & SHINE

    ( … my Shoes)

    De naam Zviva Cmaqqar deed in de Westerse wereld wenkbrauwen fronsen. ‘Niet van hier zeker?’ Ze was inderdaad een nazaat van commercieel geboefte uit de Levant. Ze kwam uit een familie die met politiek, wapens, koffie, dadels en afpersing te maken had. Door haar aderen stroomde ook wat Judaïstisch bloed. Al haar familieleden waren vermoord, verdwenen of opgesloten. Zviva bleef over. Ze glipte als ondernemende postpuber door de mazen van het net en belandde eerder op goed geluk uiteindelijk definitief in Brussel, een capitoolkrachtige stad midden in het oude Europa, dat zijn barsten en bressen aan het lijmen was door de Verenigde Staten van Amerika na te apen.

    Bijlagen:
    RISE.pdf (265.9 KB)   


    15-06-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Waakvrouw

    WAAKVROUW & OUD EDELHERT

    Als kind was Sline ooit aangevallen door een kraai die naar haar ogen mikte en pikte. Vandaar misschien haar voorkeur voor donkere brillen, waarachter ze zich buitenshuis drie seizoenen lang verschool, hoewel ze zo scherp zag als een havik.

    Een bejaarde handelaar in edelstenen wiens haren als een sneeuwstorm om zijn hoofd warrelden, bezorgde haar een benijdenswaardige plaats op de arbeidsmarkt. Meneer Erdus bewoonde een ruim huis in de enige laan van de stad die ook als ‘boulevard’ benoemd werd. Het was gelijk zijn atelier en zijn handelskantoor in de nadagen van zijn activiteiten op de arbeidsmarkt der edele stenen.

    Nooit ofte nimmer had meneer Erdus kunnen vermoeden dat hij als indiaan zou komen te gaan.

    Bijlagen:
    WAAKVROUW.pdf (227.3 KB)   


    01-04-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Lullaby

    LULLABY

    Het hiernavolgende manuscript werd schrijfster dezes in bistro De Ongegeneerde Telurelekker in het centrum van de Belgische hoofdstad bezorgd door Honeysuckle B’eremba, aanvankelijk correspondentievriendin, later raadsvrouw van Adenike. Laatstgenoemde verdween anno 2012 spoorloos, via een koelwagen op weg naar Zeebrugge. De vlucht van Adenike was waarschijnlijk mede door Honeysuckle opgezet. Het ‘logboek’ van Adenike (zoals zij en haar vriendin het noemden) met haar wederwaardigheden in de Brusselse luxeprostitutie, geschreven in het Engels, moet nog steeds in haar bezit zijn, als zij tenminste nog in leven is. Dit is er één fragment uit. Het laatste. Schrijfster dezes (die door omstandigheden in contact kwam met Honeysuckle B’eremba) vertaalde de tekst naar het Nederlands.


    Men weze ervan verwittigd dat het relaas van de feiten de spuigaten uit loopt. Men beseffe ook dat ZazaZ een schuilnaam is voor een Belgisch toppoliticus. Dat pseudoniem werd door Adenike zelf bedacht. Honeysuckle beloofde schr. dezes diens naam te onthullen indien zij er in slaagde dit verhaal te publiceren. Die man loopt al geruime tijd met een fel gehavende roede rond. De wonde wil moeizaam genezen, en dat is maar goed ook. In het verhaal gebruikt Adenike haar eigen voornaam als derde persoon. Om begrijpelijke redenen verkiest ze niet het ik-vertelstandpunt. Schrijfster dezes heeft dit, in afspraak met Honeysuckle B’eremba, gerespecteerd.

    Bijlagen:
    LULLABY.pdf (280.1 KB)   


    12-03-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Weerzien

    WEERZIEN

    De zaken waren min of meer afgehandeld. Ieder van de broers en zussen Vanhoutte was zijns of haars weegs gegaan. Mauwerik stapte alleen verder door het stadje van eierboerpraatjes en koektrommelplaatjes, zonder concreet doel, gaande gehouden door een combinatie van nieuwsgierigheid en weerzin. Warenhuis Lana van weleer heette nu Pool Snooker Darts Palace. Op de plaats van bakkerij C. was bakkerij D. verrezen, met behoud van de twee grote ramen waarachter het manna in manden tentoongesteld lag. De inboedel en inhoud van het oude stadhuis waren luidens een mededeling op een bord verkast naar een nagelnieuw spuuglelijk complex aan de periferie. Mauwerik was er daarnet gepasseerd, op zoek naar een parkeerplaats voor zijn auto. De plompe kerk stond nog steeds in het midden: een kloek met brede flanken die hooghartig de middenstip van deze samenleving bezette.

    Bijlagen:
    WEERZIEN.pdf (352.8 KB)   


    27-02-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Acetijd

    ACETIJD

    Trine Selleslags, auteur van Het luchthavengevoel en Tien in de lucht, staarde somber voor zich uit. Drie maanden lang al was er geen enkel vliegtuig opgestegen noch geland in haar hoofd. Nee, dit was niet de angst voor de witte bladzijde. Dit was een blokkade. Een schrijversblok.

    Maarten Biesheuvel… Sergej Rachmaninov… Paul Marlee… hadden het ook meegemaakt.

    Gedichtloosheid op de Schaal van Dichter.

    Bijlagen:
    ACETIJD.pdf (298.3 KB)   


    02-11-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Waardigheid

    DE WAARDIGHEID VAN HET BEROEP

     

    Marc Vansteendoorne was een kampioen in liegen en bedriegen. Dus maakte hij daar zijn beroep van, na het dubbele van de normale studeertijd aan de universiteit doorgebracht te hebben, wat hem de bijnaam Bismarck opleverde. Allerlei tuig van de richel, rare snuiters en excentrieke meninghebbers maakten nu hun opwachting bij hem. ‘Verdediging’ was bij Marc – Bismarck geen ijdel woord: hij woog 117 kilogram en sprak elk woord gedragen uit, alsof het een truffel betrof die hij aan het proeven was. Een dergelijke verschansing maakte indruk. Dat recht geschiede!

    Bijlagen:
    DE WAARDIGHEID VAN HET BEROEP.pdf (313 KB)   


    09-10-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Jack-o'-Lantern

    JACK-O’-LANTERN


    Bladerdeegmaand oktober was halfweg. Straks kwam het geritsel van november, onderdak voor soldateske Vlaanderenblues, donkere dagen en oranje pompoenvreugde. Bartelijne Boens dreef het mes tot aan het heft in de pompoen. Er welde geen pus, sap of voortijdige pulp uit de wonde; de zomer was droog geweest, met voldoende zon. En Bartelijne had haar pompoenstruik geregeld van water voorzien. De vrucht hoefde bij zijn metamorfose dus niet te bloeden. Kerven betekende in dit geval geen sterven. Er kwam geleidelijk een hologige grijns tevoorschijn, veroorzaakt door twee gaten en een prikkeldraadmond, geschikt om te schrikken. Vervolgens lepelde Bartelijne de rest van de hersenen eruit, die plaats moesten maken voor de verlichting. Zo’n theelichtje hield het elke avond wel een paar uur uit. Sfeer aan de voordeur.

    Bijlagen:
    JACKOLANTERN.pdf (364 KB)   


    02-09-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Boren naar olie

    BOREN NAAR OLIE

    (HET URSINIMYSTERIE)

     

    Pomm’o’Pomm was de hele maand augustus gesloten. De zaak had blijkbaar het stadsmonopolie over de ursini producten, want in alle andere delicatessenwinkels van Kortrijk stond de vermaarde ursini olijfolie gelijk aan toeten en blazen. Ofwel deden ze alsof ze de hooggeprezen olie niet kenden, ofwel daalden hun mondhoeken minachtend, ofwel schudden ze te snel van nee, ofwel probeerden ze je andere olie aan te smeren.

    Bijlagen:
    BOREN NAAR OLIE.pdf (349.8 KB)   


    24-08-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Moord in Memory Lane

    MOORD IN MEMORY LANE

     

    GERALDINE – MAART

     

    In Memory Lane hangt vaak een zoete geur. Er woont een koekjesbakker. De werkplaats achter zijn huis geeft via een deurtje uit op het parallelle kasseisteegje met de garageboxen, achtertuinpoortjes en blinde muren van Memory Lane, dat zich door iedereen graag ‘De Boulevard’ laat noemen.

    Bijlagen:
    MEMORY LANE.pdf (350.1 KB)   


    14-08-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verslag

    VERSLAG GEVONDEN IN EEN LINKERLAARS GEMAAKT VAN HONDENVACHT

     

    Ik, Mikael Zinovjev, bedacht een extra middel om vijandelijke tanks onschadelijk te maken.

    Bijlagen:
    VERSLAG GEVONDEN IN EEN LINKERLAARS GEMAAKT VAN HONDENVACHT.pdf (204.1 KB)   


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dood

    DOOD

     

    Na de leegte van de flessen hadden we een grote honger naar een volle maaltijd. We lieten de tuin van de jarige Maureen als een rampgebied achter en reden in colonne naar eethuis Het Vagevuur. We droegen het feestvarken op onze schouders naar binnen en weer naar buiten, want het was mooi weer en we wilden op het terras eten. Er was gereserveerd voor tien personen van het menselijke geslacht. Op dat feest – waarvan verder niets ter zake doet, want ik liet er het leven – zouden we de beroemde kogelvis eten, voorafgegaan door een veilige forel. Een forelgraat deed me de das om. Ik stierf nog voor de gevreesde kogelvis op tafel kwam. Het Vagevuur doofde die dag uit.

    Bijlagen:
    DOOD.pdf (187.1 KB)   


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Blaesstraat / Rue Blaes

    BLAESSTRAAT / RUE BLAES

     

    De opnames zouden gebeuren in de omgeving van het Vossenplein, de Blaesstraat en de Hoogstraat. En de Marollen natuurlijk. Maar die filmrol was me helemaal niet 'op het lijf' geschreven. Ik diende er asjeblief 30 kilogram voor aan te komen. Dat deed ik, zelfsubsidiërend. Want ik had die rol heel graag gehad. Cheeseburgers. Milkshakes. Viandellen van de frietkeet. De hele gefrituurde mikmak. Mijn adem stonk naar twee zeer warme maaltijden per dag. Toen alles in kannen en kruiken was, overleed de producent. Ik werd bedankt voor de rol en de filmplannen werden in de lade gestopt. Cut en fuck!

    Bijlagen:
    BLAESSTRAAT.pdf (245.8 KB)   


    04-08-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Blinde vink

    BLINDE VINK

     

    Hoewel de grote dichter halfstok hing, ratelde hij er lustig op los. Een magere één meter negenennegentig verboog zich werkwoordelijk tot een magere één meter tachtig en werd aldus een koortskromme van speeksel en zweet en woorddiarree, gestut door een groteske staande microfoon. Het hoge slungelgehalte had hem altijd al de sympathie van het poëzieminnende gild opgeleverd. Bovendien rookte hij dapper vooruitstrevend wiet waar hij niet geheimzinnig over deed. Hij had er zelfs al de grens van zestig mee overschreden. Eigenlijk luisterde men niet naar de dichter. Nee: men hoorde hem ratelen. En dat werd gesmaakt. Men aanhoorde hem.

    Bijlagen:
    BLINDE VINK.pdf (319.8 KB)   


    21-07-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Moeskopper

    MOESKOPPER


    Ebenezer Moffaert was een beminnelijk mens, maar dat werd voor een flink stuk ontsierd door zijn hebzucht. Steeds minder mensen roemden hem om zijn  beminnelijkheid.
    Moffaert E. – zo prijkte het op zijn naambordje onder zijn bel in residentie Old Brussels vijf hoog boven brasserie Hot Stone. Sommige van de steeds schaarser wordende bezoekers wezen hem op dat euvel. Of hij zich misschien in het leger waande? Of hij zijn eigen voornaam verloochende? Of hij een Hongaar was? Of hij zich de zoveelste minkukel in de pikorde van de menselijke soort voelde?
    Ebenezer Moffaert aka Moffaert E. haalde dan gespeeld mistroostig zijn schouders op. Het naambordje hing er al jaren en vervanging zou misschien centen kosten. Zijn gierigheid was de keerzijde van zijn hebzucht.
    ‘Zo vinden ze me rap’, placht hij dan te zeggen.
    ‘Waarom moet je rap gevonden worden?’
    ‘Ik wil maar zeggen.’
    Niemand moest Ebenezer Moffaert vinden. Tot op zekere dag iedereen Ebenezer Moffaert wou vinden: de man van wie beweerd werd dat hij in een stad aan de zee was komen wonen omdat hij dacht dat de gemeentebelastingen er gehalveerd waren – het was immers maar een halve stad; de andere helft was water.

    Bijlagen:
    MOESKOPPER.pdf (348.3 KB)   




                                                 COPYRIGHT JORIS DENOO
    Blog als favoriet !

    ZIELSVERWANTE LINKS
  • Poëzie
  • Een blauwe plek
  • Schuine teksten
  • Meester in de Vakken
  • De ongecomponeerde noot
  • Romaneske boeken
  • Satisfiction
  • Romans & Theater
  • Vreeslijke verhalen
  • Miljarden flarden

    Foto

    Foto

    Foto

    Archief per jaar
  • 2017
  • 2016
  • 2015
  • 2014
  • 2013
  • 2012
  • 2011
  • 2010
  • 2009
  • 2007
  • 2006
  • 2005

    Foto

    Foto

    Foto

           Whose red shoes?


    Foto

                     Crimikid



    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!