NIEUW: Blog reclamevrij maken?
HET IS NIET ALTIJD DE BUTLER DIE HET GEDAAN HEEFT
Inhoud blog
  • Smashing
  • Noten
  • Bimbambeieren
  • Openbare vervoering
  • Zijn alle zwanen wit?
  • Wild!
  • Moord in Memory Lane
  • Trio
  • Kid Katanga
  • Eindelijk heiden
  • Etappes
  • De Mystery Shopper
  • Wurgseks
  • G, seriemoordenaar
  • Schaakmaat
  • Jack-o'-Lantern
  • Grot met klaprozen
  • Het geheim
  • Zon & Regen
  • Braaf!
  • BMI
  • Wodansdagen
  • Raaf
  • Misdaad in Vlaanderen
  • Kruistocht
  • Verkleurmannetjie
  • Dakloos
  • Hellevaart
  • Schuilen
  • Blonde woede
  • Dobberman
  • Morgana
  • Zoute-Watergem
  • Met name
  • STORY of my STORIES
  • Rise&Shine (my Shoes)
  • Waakvrouw
  • Lullaby
  • Weerzien
  • Acetijd
  • Waardigheid
  • Boren naar olie
  • Verslag
  • Dood
  • Blaesstraat / Rue Blaes
  • Blinde vink
  • Moeskopper
  • Woede
  • High Noon
  • Moord op Killmouski
  • Windmolentje
  • Beschaving Waterstaat
  • De Chinees
  • Martelaar
  • Rus
  • Essence
  • Vaert wel
  • Kijkgelijken
  • Rouwkop
  • Spa
  • Frietpeace
  • Rough & Tough
  • Allojjo
  • Play it (again), Sam
  • Zwanenzang
  • De Donderdagpapers
  • De klakkelozen
  • Droomvrienden
  • Waarom God zwijgt
  • Droomoord
  • Tentoonstelling!
  • Japan
  • Verborgen geschiedenis
  • Geen verhaal
  • Paaps, Turks, Pruisisch
  • Bakkes
  • Split
  • Geen genade
  • Onbewaakt ogenblik
  • Maar...
  • Van de kook
  • KLKN
  • Black Musk
  • Stok
  • Winnetou
  • Curriculum vitae
  • Red & Yellow
  • Man, Robocop, Skeletor
  • Moord op mama
  • Als het hert spreekt
  • Sluis!
  • Horen en zien
  • Percussie
  • Cafιpraat
  • Uw Koninkrijk
  • Engel in Avelgem
  • Au Relais
  • IJsdood
  • Mensenmepper
  • License to Drink
  • Rolex
  • Liefdadigers
  • Mutilatie
  • Levend begraven
  • Bloed & wonden
  • Gastronomie
  • Grote kuis
  • Ruis
  • Tweering
  • A Dog's Life
  • Encyclopaedia Britannica
  • Lotto
  • The Fly
  • De vogel
  • You're in the Army Now
  • Tearoom Tilly
  • Luchtmisdrijf
  • Charon
  • De catering-collectie
  • De avonden
  • Bloeddorst
  • Rach 3
  • Een kraai in Cadzand
  • Coupable
  • De horlogemaker
  • Een photo
  • Epoque
  • De Varkenshazy's
  • Een dezer dagen
  • R. Cruysse, (dr)enkeling
  • Q8
  • Ogen gesperd dicht
  • Suzannes herenhuis
  • Kunst met peren
  • 'De handel...'
  • Rigor Fortis
  • Driekoningen
  • 'Zij die... '
  • Darwin, geen leven
  • Kop-en-schotel
  • Het peperkoekenhuis
  • Kwantum
  • MM: det. zr. gr.
  • MM: moord op Marlowe
  • MM: Red Rum
  • MM: de vernissage
  • MM: het klokvaste drama
  • MM: komkommertijd
  • MM:de huurmoord
  • MM: de sixtieskilling
  • MM: de vleespenmoord
  • MM: het galgenmaal
  • Morse: een apologie
  • Het Jaar 11
  • Grieveltje
  • Meatlife
  • Eerwaarde
  • R@T
  • Kranig
  • Dode adder
  • Grensgeval (reportage)
  • Make love, not war
  • Green Horse
  • DRAMA
  • OBLOMOW
    Zoeken in blog

    Foto
    Weekend at Crimesea
    Foto
    A sit-down in Tunesia
    Foto

    Murdercompany DW, JD, JV & PV at Saint-Omer

    Foto

    Dog with latest criminews

    MOORD! (Sjors DNO)
    VERHALEN MET EEN VREESLIJKHEIDSGEHALTE
    21-05-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zijn alle zwanen wit?

    ZIJN ALLE ZWANEN WIT ?


    De auteur schreef deze eenakter na lectuur van diverse boeken van Nassim Nicholas Taleb, oud-beurshandelaar en professor in de toevalskunde. Die handelen over de rol van het toeval in de economie en in het leven. Bepaalde gebeurtenissen worden door hem ‘zwarte zwanen’ genoemd: toevallige gebeurtenissen met verstrekkende gevolgen. Het schrijven van een bestseller, het winnen van de lotto, een wereldramp of een gigantische aanslag zijn zwarte zwanen. Ook Wall Street kende zijn zwarte zwanen.

    In ZIJN ALLE ZWANEN WIT ? komt een raadselachtig pak pardoes uit de lucht te vallen, tussen twee mensen in. Wat steekt erin? Lode en Claude (of desgewenst Christa en Christine) – twee doorsnee vertegenwoordigers van het menselijk ras – krijgen ermee te maken.

    Een eenakter voor drie personen en een fles melk. Geen decor. Duur: vijfenveertig minuten.

    Claude – Dag Lode. (Christa)
    Lode – Dag Claude. (Christine)

    Claude – Hoe maak je het nog, Lode?
    Lode – Ewel Claude, dat verklap ik je niet.
    Claude – En waarom niet, Lode?
    Lode – Omdat je ’t dan zelf zou maken, Claude. Je imiteert me zo vaak!
    Claude – Je imiteert me zo vaak! En jij niet zeker?! Amai, je wikt je woorden nogal, zeg!
    Lode – Het wikken van woorden is als het wokken van groenten.
    Claude – Je vergat er ‘Claude’ aan toe te voegen.
    Lode – Claude.
    Claude – Ah, je maakt de groenten dus hard? Als je woorden?
    Lode – Maar nee: net zacht! Of halfzacht. Jij lijkt me ook geen keukenpiet.
    Claude – Ik kook al bij de gedachte.
    Lode – En wat zeg je dan?
    Claude – Lode.
    Lode – En voluit … wordt dat dan …
    Claude – Ik kook al bij de gedachte, Lode.
    Lode – Prima, Claude. Altijd met zeven woorden spreken. Je hoeft daarvoor toch niet zo’n klootzak te zijn hé?
    Claude – Nee hoor, Claude. Eh … ik bedoel: Lode.
    Lode – Bezoedel jezelf niet, Claude. Wok je woorden!
    Claude – Lode, iets anders: hoe oud ben je nu eigenlijk?
    Lode – Wel, Claude, ik ben nog nooit zo jong geweest als nu.
    Claude – Dat is verdomd goed nieuws.
    Lode – Ik had het graag voor mezelf gehouden.
    Claude – O, bang om een rondje te moeten geven, Ebenezer Scrooge?
    Lode – Zit toch niet zo op mijn vel!
    Claude – Weet je: elk jaar passeren we ook onze sterfdag.
    Lode – En een kapotte klok duidt ook tweemaal per etmaal het juiste uur aan.
    Claude – Jij bent niet voor één gat te vangen hé.
    Lode – Gelijk ik op een muis misschien?
    Claude – Dan imiteer ik je zeker nooit ofte nimmer.
    Lode – De muis dirigeerde nochtans een tijdlang de digitale wereld.
    Claude – Tja … zo gepiept hoor. Maar wil je er niet over praten?
    Lode – Waarover?
    Claude – Over je leeftijd.
    Lode – Nee.
    Claude – Godzijdank!
    Lode – … piepte de muis.
    Claude – Kunnen we … Kunnen we nu misschien de metafoor van de muis eh … in zijn holletje laten?
    Lode – Zijn holletje!? Is dat misschien een … een petofoor?
    Claude – Zeg … we zijn ver heen hé.
    Lode – Ja … in een godverlaten gat van de wereld …
    Claude – Je kunt het echt niet laten hé.
    Lode – Maar jij bent begonnen hé, Claude!
    Claude – Allez, vooruit: we gooien het over een andere …

    ER KOMT IETS GROOTS UIT DE LUCHT VALLEN; DAT KUKELT MET EEN ENORME BONS OP DE BEGANE GROND TUSSEN LODE EN CLAUDE IN. ZE SCHRIKKEN ZICH EEN AAP. HET DING IS IN ZEILDOEK VERPAKT. ONDEFINIEERBARE VORM.

    Lode – EEKK!!!
    Claude – AAAHH!!!
    Lode – … boeg?
    Claude – Hé?
    Lode – … andere … boeg?
    Claude – Duidelijk!

    (Ze bekijken het ding een poos en controleren ook het luchtruim).

    Lode – Als je ’t mij vraagt: hier is iets niet pluis.
    Claude – Ewel, Lode: ik val eerlijk gezegd ook uit de lucht.
    Lode – Uitkijken met metaforen hé, Claude.
    Claude – Maar wat is dat eigenlijk?
    Lode – Het gewicht van de wereld?
    Claude – Tachtig kilogram Newton?
    Lode – Een ontsnapte para… chute?
    Claude – Een gevallen engel?
    Lode – Eh … een … eh … deus ex machina misschien?
    Claude – Wat voor machien?
    Lode – O … iets met lucht. En in ’t Latijn.
    Claude – Iets dat dus wel pluis is?

    (Claude beroert met een voet omzichtig het ding).

    Lode – Tja … In ’t Latijn is ’t gewoonlijk goed hé.
    Claude – Dat is Latijn voor mij.
    Lode – Ja, ik zwijg al, Claudius. (Christina)

    (Ze ‘besnuffelen’ nieuwsgierig het pak).

    Lode – Riek jij iets?
    Claude – Rieken of ruiken?
    Lode – Laten we het hier maar op rieken houden.
    Claude – Mijn neus vertelt me niets.
    Lode – Je gaat nochtans prat op je neus voor zaken.
    Claude – Dat zou hier best wel eens een onwelriekend zaakje kunnen zijn.

    (Maakt aanstalten om het ding aan te raken).

    Lode – Sstt … ! Niet doen! Aankomen is kopen!
    Claude – Verdomd, je doet me meer schrikken dan dat pardoesding hier!
    Lode – Dat wàt?
    Claude – Pardoesding.
    Lode – Wat is dat voor rariteit?
    Claude – Wel: iets dat pardoes uit de lucht komt te vallen.
    Lode – Ja, maar we weten nu nog altijd niet wat erin steekt hé. Alleen de … pardoeserigheid kennen we.
    Claude – Zouden we het niet openmaken? Openknopen? Openritsen?
    Lode – Ik kom daar niet aan!
    Claude – Allez … schijtlijster: ’t is Toetanchamon niet, hoor.
    Lode – Mocht het de Toet zijn, dan waren we hier aan het stofzuigen.
    Claude – Die hier ziet er inderdaad wat properder uit.
    Lode – Maar wie zegt dat het een mens is?
    Claude – Geef het eens een duwtje.
    Lode – Ik kom daar niet aan bis!
    Claude – Tja … We zitten hier duidelijk met een probleem.
    Lode – Als we er niet naar kijken, hebben we dat probleem niet, Claude.
    Claude – Misschien heb jij ook liever dat ik jou niet aankijk, Lode?
    Lode – Ik zal dat maar als een retorische oprisping beschouwen.
    Claude – Er komt ook geen geluid uit.
    Lode – Tja … na zo’n doodssmak … hoe zou je zelf zijn.
    Claude – Voor eeuwig en altijd … stil.

    (Even stilte. Lode en Claude – of Christa en Christine – lopen wat kringetjes om het ding heen. Ze verwijderen er zich even van, handen op de heupen, peinzend toekijkend. Dat mag eventueel symmetrisch gebeuren. Plotseling is er minimale beweging merkbaar in het pak, even maar. Lode en Claude reageren daar echter helemaal niet op. Mocht het publiek nu al daarop reageren, dan negeren de beide personages dat).

    Lode – Hopelijk ontploft dat ding niet plotseling.
    Claude – De meeste ontploffingen gebeuren nogal plotsklaps, hé.
    Lode – Taalterrorist.
    Claude – Het is misschien aan het gisten; god weet wat we ontdekken als we de verpakking …
    Lode – Kom er niet aan, hé!
    Claude – Kijken mag toch, hé.
    Lode – Zeg: heb jij daarnet eigenlijk een vliegtuig horen passeren?
    Claude – Eh … nee. Wie let er daar nu op. Het is wel vaker spitsuur in de lucht.
    Horen en zien vergaat je soms.
    Lode – Zou het kunnen dat een vliegtuig een stuk van zijn vracht heeft verloren?
    Claude – Of het kan ook een afrekening zijn. Die verpakking ziet er eh … vakkundig uit. Professioneel werk. Precies een eh … delivery van de maffia. Kant-en-klaar aan huis geleverd.
    Lode – Die delivery valt dan wel pardoes ons leven binnen. Net zo goed was het op onze kop. Nou: een van onze koppen.
    Claude – Misschien was het een aanslag?
    Lode – We vormen wel heel kleine doelwitjes.
    Claude – Waar twee of meer samenzijn … daar ben Ik in hun midden.
    Lode – Waw … Bijbelvast, ja? God komt uit Zijn hemel te vallen?

    (Hier is er andermaal wat beweging onder het zeildoek te bespeuren, ietwat duidelijker dan daarnet. De beide personages reageren nog altijd niet. Ze negeren ook eventuele reacties uit het publiek).

    Claude – Zeg, Lode: en als we nu eens het grotere geheel bekeken?
    Lode – Ja … je kunt gelijk hebben. The big picture, hé …
    Claude – Dat werpt misschien wat licht op de zaak.
    Lode – We zijn inderdaad te veel op dat ding hier gefocust. Tijd voor een stapje achteruit.
    Claude – Of vooruit. Het grotere geheel dus …

    (Ze komen naar voren, wenden zich naar de zaal en buigend turend over de hoofden heen naar de verte).

    Lode – The sky is the limit.
    Claude – Dat ziet er hier nogal chic uit. Is it sky or is it leather?

    (Ondertussen beweegt het pak ten derden male even, achter ze. Ze merken dat natuurlijk niet).

    Claude – Iets opvallends te signaleren, Lode?
    Lode – Niets opvallends te signaleren, Claude.
    Claude – Het is één groot zwart gat hé.
    Lode – Een oneindige duisternis inderdaad. Ik word er bijna rustig van.
    Claude – Ben je veranderd van medicatie misschien?
    Lode – We zijn allebei nachtblind. Zoals iedereen.
    Claude – Waw, dat is nog eens een filosofie zeg! Heb je misschien ook een broer aan de universiteit in bokaal nummer 7?
    Lode – Ja, en als doctor in de filosofie zou ik je toch ook een blauw pilletje voorschrijven, grote verpakking. Twee voorschriften in één keer.

    (Even stilte. Ze turen nog wat in de onbestemde verte en keren dan terug naar hun posities, ieder een paar meter verwijderd van het pak).

    Lode – Gewoonlijk wordt iets dat verpakt is, een cadeau genoemd.
    Claude – En iets dat uit de lucht komt te vallen … een verrassing.
    Lode – Of een regenbui.
    Claude – Openmaken dan maar?
    Lode – Hoe groter het cadeau, hoe groter de ontgoocheling. Laten we de spanning nog even …

    (Nu rolt het ding zich plotseling in één beweging op zijn andere zijde. L en C reageren verbijsterd en springen opzij).

    Claude – Shit man!
    Lode – Godver in de hoge hemel!

    (Ze staren een minuut lang beweging- en sprakeloos naar het ding, dat verder niet meer lijkt te bewegen. L en C communiceren een poos pantomimisch en mimisch).

    Claude – Maar daar kom ik niet aan, hoor!
    Lode – En ik nog veel minder!

    (Claude mikt nu een van de grond geplukt steentje naar het pak).

    Lode – Hij is weer in slaap gevallen.
    Claude – Hij? Het? Zij?

    (Lode gooit nu ook een van de grond geplukt steentje naar het pak).

    Claude – Kijk wie er nu wie imiteert!
    Lode – Zeg … lichtgeraakt persoontje! (Gooit nog een steentje naar het ding.) Van die hier kun je dat niet zeggen …
    Claude – Als dat ding nog één keer beweegt, dan …
    (vluchtgebaar).
    Lode – … Ik ook!
    (idem)
    Claude – We zitten hier toch wel met een rare bevalling.
    Lode – One way ticket … recht van God de Vader. Gewoonlijk is het omgekeerd: reizen Hiernamaals.
    Claude – Zeg, moeten we niet ergens naartoe bellen?
    Lode – Ja, maar naar wie? Wat? De dienst Gevallen Voorwerpen?

    (Het pak wentelt zich nu weer op zijn andere zij. Lode en Claude deinzen geschrokken achteruit).

    Claude – … of de dienst Levende Zielen!
    Lode – Nu heb ik er genoeg van.
    Claude – Ofwel …
    Lode – Ofwel …
    BEIDEN – Ofwel …

    (Ze beschrijven steeds kleiner wordende cirkels om het pak heen).

    Lode – Zeg Claude, wist je dat de Russen hun frambozen pletten in spierwitte melk?
    Claude – Maar Lode, wat zeg jij nu!? Wat heeft dat godverongelukt met dat ding hier te maken!?
    Lode – Je weet nooit dat er een Rus in zit.
    Claude – Ja, met een fles melk in zijn hand zeker. Jij bent ver heen, hij is ver heen. Flauwe plezanterik.

    (Totaal onverwacht staat het ding nu op. Razendsnelle ‘ontmanteling’. Komt tevoorschijn: een kerel in ‘legerstockplunje’ met een fles melk in zijn hand. Hij steekt die omhoog en toast Lode, Claude en vervolgens de zaal toe: NAZDROVJE !!)

    Lode (triomfantelijk) – Voila, en nu jij!!
    Claude (berustend, verslagen) – De moraal? We zullen inderdaad nooit te weten komen of alle zwanen wit zijn.
    Lode – Ik ben blij dat je het zelf zegt, Claude. Deze apparatsjik kan nu veilig uit dit stuk verwijderd worden.

    DOEK


    19-05-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wild!

    WILD!

    In het land waar het op dinsdag altijd regent, was het woensdag. De chef-kok van restaurant PAPILLO was slechtgemutst. De regen sausde die dag namelijk ook onverdroten naar beneden.

    ‘Ik lust je rauw, groentje!’ snauwde hij naar de kersverse dessertkok. Die had net per ongeluk (leek het) een klodder chocolade in een van de frituurmanden gekatapulteerd. Toch een fraai staaltje van culinaire ballistiek, voorwaar; het was van dezelfde orde als het omhoog gooien van pannenkoeken of het zwierige jongleren met pizza’s. De werkplek van Tore was immers ettelijke stokbroodlengtes verwijderd van de brand- en sishaard van chef-kok Rudy.

    Bijlagen:
    WILD!.pdf (297.2 KB)   


    01-05-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Moord in Memory Lane

    MOORD IN MEMORY LANE

     

    GERALDINE – MAART

     

    In Memory Lane hangt vaak een zoete geur. Er woont een koekjesbakker. De werkplaats achter zijn huis geeft via een deurtje uit op het parallelle kasseisteegje met de garageboxen, achtertuinpoortjes en blinde muren van Memory Lane, dat zich door iedereen graag ‘De Boulevard’ laat noemen.

    Bijlagen:
    MEMORY LANE.pdf (350.1 KB)   


    10-04-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Trio

    TRIO

    Ik vulde een bescheiden reistas, harkte de overgebleven haren op mijn hoofd naar achteren en vertrok op bedevaart naar de meest zondige stad die ik kon bedenken: Hamburg. In de auto belde ik Lotte op: dat ik effectief vertrokken was. Het woei stevig en ook ik gaf gas. In mijn aanloop naar het netwerk der autostrada sneuvelde een bermkip onder de wielen van mijn inktzwarte Saab; haar veren warrelden als een sneeuwbui in mijn achteruitkijkspiegel. Op tien kilometer van de zondige havenmetropool kon ik nog net een egel ontwijken, dacht ik, maar in een flits merkte ik dat hij al doodgereden was. Ik was over lijken gegaan en bereikte eindelijk Hamburg, havenstad en ook deelstaat op zich aan de Elbe, met meer water dan Amsterdam of Venetië.

    Bijlagen:
    TRIO.pdf (287.1 KB)   


    15-03-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kid Katanga

    KID KATANGA

     

    De moord op thrillerauteur Rick Syracuse was natuurlijk gloeiend heet nieuws. De man had immers zelf een aantal papieren moorden op zijn geweten. Zijn kerfstok was zijn schrijfstok. Het was bekend dat Rick Syracuse zijn moordverhalen in ouderwetse inkt drenkte en koppig weigerde zijn manuscripten digitaal of zelfs maar getypt bij zijn uitgeverij in te leveren. Men leerde ermee leven bij uitgeverij PlotPlus, want de moorden van Syracuse betekenden kassa.

    Nou, in levenden lijve was hij nu dus zelf vermoord.

    De eeuwenoude vragen luidden: wie, hoe, waarom?

    Bijlagen:
    KID KATANGA.pdf (320 KB)   


    12-02-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Eindelijk heiden

    EINDELIJK HEIDEN

    Eindelijk heiden. Het was eenvoudig. Had Mauwerik dat geweten, dan was het al veel eerder gebeurd. Om je te laten ontdopen, tikte je op de zoekmachine ‘ontdopen’ in. Een website, standaardformulering en mailadres wezen je verder de weg naar ontslag uit het leger van God met een hoofdletter. Twee dagen later al ontving Mauwerik een bevestigingsmail uit de provinciehoofdplaats, waar de administratie van het bisdom huisde. Men wilde alleen nog weten waar zijn ouders hadden gewoond ten tijde van zijn geboorte, om het juiste parochieregister terug te kunnen vinden. Dat was niet moeilijk: het was het huis waar hij nu zelf woonde, alleen en van geen mens gestoord.

    Bijlagen:
    EINDELIJK HEIDEN.pdf (257.3 KB)   


    31-01-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Etappes

    ETAPPES

     

    Op 06 juli 1952 zoefde beroepsrenner Marius Urquhart pijlsnel van de flanken van de Col d’ Ardu af. Hij bevond zich in de ongeveer vijftiende positie. Het was bloedheet; op bepaalde plekken lag het wegdekoppervlak er gesmolten bij. Voor en achter hem was het peloton in vele stukjes uiteengereten. Hij had geen onmiddellijk zichtbaar mikpunt en evenmin een wieltjeszuigende achtervolger. Omwille van de veiligheid ook verkozen de meeste renners de gevaarlijke afdaling individueel en op eigen tempo te doen. Marius Urquhart (Franse nationaliteit, Corsicaan, maar geboren in Paraguay) behoorde tot de enige Corsicaanse wielerprofploeg die ooit aan de Ronde van Frankrijk deelnam. Het was in de tijd dat nog met landenploegen werd gereden. Met bonkend hart en de tenen tegen elkaar meanderde Urquhart naar het dal toe. Kilometers lang was geen levende ziel te bespeuren. In die tijd waren er ook geen tv-camera’s die alles en iedereen overal registreerden, glorieus of ongenadig. Als er dat jaar al een camera was, dan werd die zeker op Fausto Coppi gericht.

    Bijlagen:
    ETAPPES.pdf (386.7 KB)   


    25-01-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Mystery Shopper

    DE MYSTERY SHOPPER (M/V)

    (Een rapport over winkelen)

     

    Het dode lichaam van de mystery shopper werd ’s ochtends rond acht uur aangetroffen in vier winkelwagentjes. Die stonden netjes aan elkaar gekluisterd in files van vijfentwintig onder de overkapping op de parkeerplaats van SELFTOOL in Badsyde. De inhoud van de vier shoppingkarretjes betrof respectievelijk een mannelijk hoofd, een paar armen, eenzelfde hoeveelheid mannelijke benen en een vrouwelijke romp, geslacht duidelijk inbegrepen. Het was de baliebediende die de ontdekking deed. Zoals gewoonlijk ontsloot hij elke ochtend een en ander als allereerste. SELFTOOL verkocht doe-het-zelfbouwpakketten voor huis en tuin en allerlei kleine tot middelgrote handwerktuigen en benodigdheden: van schroevendraaier tot kettingzaag, van wonderlijm tot cement.

    Het lichaam (m/v) onder de overkapping had dit duidelijk niet zelf gedaan. Het was verscheiden met behulp van een vinnig zaagje dat ontegensprekelijk uit de rekken van SELFTOOL afkomstig was. De afgestorvene bleek eerst te zijn gewurgd met nylondraad, vooraleer hij/zij de verdere bewerkingen had ondergaan.

    Bijlagen:
    DE MYSTERY SHOPPER.pdf (347.9 KB)   


    09-01-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wurgseks

    WURGSEKS

    Medio jaren zestig van de vorige eeuw werd het middelgrote polderdorp Tiksmonde even uit zijn halfslaap gerukt door de moord op de gemeentesecretaris. Die werd gewurgd met een dode adder. Van de dader(es) werd nimmer een spoor gevonden. Tenzij die dode adder dus: hoe kon dat nou, dat beest kwam toch helemaal van de andere kant van het land? Het was wel een origineel moordwapen. De dorpsbewoners vergaten al vlug de onbekende dader(es). Vooral ook omdat de scène van de moord vanzelf al louche was: de bar Kanaal II op het platteland ten noorden van Tiksmonde. Maar over die dode adder bleven ze nog lang prakkezeren.

    Bijlagen:
    WURGSEK1.pdf (276.5 KB)   


    16-12-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.G, seriemoordenaar

    GEORGE, SERIEMOORDENAAR

    George (neem die vreemde Engelse linkse bocht in de mond bij het uitspreken van de klinker in de naam) was een ongewone seriemoordenaar. Zijn serie betrof namelijk alle series van al zijn collega’s. Dat zat zo: George nam van elke serie zelf één moord voor zijn rekening. In hoogsteigen persoon. Als kameleon en copycat had hij daar het talent voor. Alle seriemoordenaars kregen dus eigenlijk een moord te veel op hun kerfstok gegrift, zo ze al gevat werden en alles bekend hadden. En zodoende bleef George buiten schot, want het kon een seriemoordenaar helemaal niet schelen hoeveel hij er vermoord had. En als het hem wel kon schelen, dan was hij zelfs fier op het grote aantal. Daardoor kon George lang op de arbeidsmarkt actief blijven. Hij bezat als het ware een geheim monopolie. Wat dat betrof: geen recessie voor de kerel. Toch deed één bepaalde moordpoging hem de das om.

    Bijlagen:
    GEORGE.pdf (317.5 KB)   


    08-12-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Schaakmaat

    SCHAAKMAAT              

    Intro (het idee van Tsjech-mate)

    De acteurs: 32 stukken van het schaakspel. Uiteraard wit – zwart. Voor elk specifiek stuk moet iets typisch bedacht worden, bijvoorbeeld een scepter voor de koningen, een kroon voor de koninginnen, puntmutsen voor de lopers, hoge hoeden voor de torens en rijlaarzen met zweepje en bijhorend hoofddeksel voor de paarden. De pionnen houden het bij simpel zwart en wit (schmink, maskertjes, …).

    Twee spelers: Jurkov versus Spoetin.

    Een scheidsrechter.

    Het voortbewegen over het bord of het slaan van een vijand gebeurt theatraal; ook hier zijn diverse vondsten mogelijk (koprol, schermutseling, verbale twist, een schot, wegzappen, …  De beide koninginnen kunnen zich, gezien hun groot bereik, van een zaptoestel bedienen).

    Rekwisieten: een geblokte grond (het Conscienceplein?) en een grote schaakklok of zandloper.

    Bijlagen:
    SCHAAKMAAT.pdf (444.7 KB)   


    03-12-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Jack-o'-Lantern

    JACK-O’-LANTERN


    Bladerdeegmaand oktober was halfweg. Straks kwam het geritsel van november, onderdak voor soldateske Vlaanderenblues, donkere dagen en oranje pompoenvreugde. Bartelijne Boens dreef het mes tot aan het heft in de pompoen. Er welde geen pus, sap of voortijdige pulp uit de wonde; de zomer was droog geweest, met voldoende zon. En Bartelijne had haar pompoenstruik geregeld van water voorzien. De vrucht hoefde bij zijn metamorfose dus niet te bloeden. Kerven betekende in dit geval geen sterven. Er kwam geleidelijk een hologige grijns tevoorschijn, veroorzaakt door twee gaten en een prikkeldraadmond, geschikt om te schrikken. Vervolgens lepelde Bartelijne de rest van de hersenen eruit, die plaats moesten maken voor de verlichting. Zo’n theelichtje hield het elke avond wel een paar uur uit. Sfeer aan de voordeur.

    Bijlagen:
    JACKOLANTERN.pdf (364 KB)   


    09-11-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Grot met klaprozen

    IN EEN GROT MET KLAPROZEN

    ( BOEFTIE, GEDAANTIE & PEPELAAR )

    Ze bestaan echt, want ze doken al eens in mijn dromen op. Daarom kan ik ze moeilijk beschrijven. Ik waag een poging. Het is lang geleden, en toch lijkt het de dag van gisteren. We zeggen en schrijven 1918 en 2018.


    Pepelaar heeft voorspellende kracht en maakt altijd de zinnen van andere mensen af. Balen!

    Gedaantie heeft in volle zon geen schaduw en loopt permanent gelaagd gekleed. Zweten!

    Boeftie geilt op zestienjarig meisjeshaar, dat hij voortdurend wil kammen. Rennen!

    Bijlagen:
    BOEFTIE.pdf (145.4 KB)   


    01-10-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het geheim

    HET GEHEIM VAN ERWIN PROOT


    Het was een koude winderige nacht toen ambtenaar bij de gerechtelijke politie Erwin Proot (in zijn vrije tijd tevens golfballenduiker in de club van Clapsea-super-Mare aan de westkust) na een vliegtuigbreuk aanspoelde in Turks en Caicos – of toch een van de drie, ontdekte hij al vlug – nadat hij in Brighton een tandarts met een onrijpe ananas aangevallen had. Van daaruit (waaruit? Brighton? Clapsea-super-Mare? Caicos? Turks? Wees duidelijk in uw geschriften!) ging het per kabellift naar de Hidden Yellow Mountains, een onopvallende platte bergketen die door een aardverschuiving in 1812 in Midden-Solvanië was komen te liggen. Erwin Proot liet er even wat gras over groeien en rustte uit in een dal bekleed met zeer wilde wingerd. Zijn schermutseling met de tandheelkundige was inmiddels verfilmd, zodat hij na zijn daluren een graag geziene rodelopergast werd in diverse shows en op menige societyparty. Erwin vond het allemaal fijn. Ook de tandarts, wiens rol door een andere tandarts werd vertolkt, kon zich met het project verzoenen, aangezien zijn cliëntenaantal zich hierdoor verdubbelde, onder andere ook door het knabbelen van zoetigheden terwijl ze naar de verfilming hadden zitten kijken. De vullingen vlogen de deur uit. Erwin Proot bezwangerde Pallisandra, een bekend Solvaans model, dat hij vervolgens verliet voor een ander model, Marmalada, eveneens woonachtig in Midden-Solvanië, waarmee hij zeven onzwangere jaren beleefde. Daarna bleef het paar bij elkaar, maar niet omwille van de kinderen, die er maar niet kwamen. De Sociaal Democratische Partij van Solvanië verloor in die tijd 18% van haar stemmen, maar dat had er niets mee te maken. Overigens stokte toen ook abrupt…


    (Hier hebben we verder het raden naar. De schrijver heeft ons in de steek gelaten. Of anders gezegd: het leven heeft hem in de steek gelaten. Er kwam een ontijdig einde aan zijn schrijven. Hij werd vermoord met een diepgevroren schapenbout, die naderhand door een chef-kokkin bereid werd en door de moordenaar werd verorberd. Velen na hem hebben een poging ondernomen om het verhaal te vervolledigen. Niemand is daar naar behoren in geslaagd. Het geheim van de vermoorde Erwin Proot zal altijd het geheim van de betreurde Erwin Proot blijven).


    (Ter nagedachtenis aan de geëerde Karel Dikkens)


    07-09-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zon & Regen

    ZON & REGEN

    Het was van die regen die ongenadig door de aarde wordt aangetrokken – hevig, hard, pijlsnel, met veel gedruis en geklater. En dat na een gloeiende hitteweek. Af en toe stopte dat straalharde gezeik even, als door de hand Gods geslagen, om die aarde gulzig te laten drinken, en daarna weer in volle hevigheid los te barsten. Tot zover een natuurbeschrijving die niemand graag leest, want het betreft regen. Nu over naar de menselijke factor, wat het geheel nog lelijker maakt. En naar een plot. Ebenezer van Adel stond mistroostig naar zijn grote donkere tuin te staren, aan het panoramische raam waar eindelijk de laatste druppels van biggelden. Muriel was al gaan slapen, na de zaterdagdetective op tv. Het uur der vleermuizen was inmiddels aangebroken.

    Bijlagen:
    ZON®EN.pdf (193.2 KB)   


    12-06-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Braaf!

    BRAAF!

    In Jorisalem o/d Yserleie herhaalt niets zichzelf. Als er al iets zichzelf moet herhalen, bijvoorbeeld noodgedwongen, dan gebeurt dat met een onregelmaat. God beware ze van symmetrie. Stomme Grieken, die naast die ene zuil altijd een andere zetten. Wat is er mooier dan een boom alleen in een landschap? Wanneer zie je bomen niet meer? Door het bos. De stad Jorisalem heeft daarom ruimte in zichzelf en weidsheid om zich heen. De enige meetkunde is die van de verte. Geen hark brengt structuur in de tuinen en de parken: alleen de wind bloemleest de dode bladeren. Het enige ‘rustgevende’ bekende element uit de oude krampachtige wereld dat ze nog dulden is de gulden snede. Ze tolereren dan uiteraard ook de rekenkundige rij van Fibonacci. De Divina Proportia vind je er bijvoorbeeld terug in de loop van de stadskanaaltjes, de manier waarop de rivier de Yserleie de stad niet in twee gelijke delen splitst, de bloemkoolteelt (uiteraard, zoals overal ter wereld) en het stratenplan, dat vanuit de lucht bekeken ongeveer het getal 1,62 vormt. Dit veroorzaakt hier en daar nog oubollige harmonieusheid.

    Bijlagen:
    BRAAF!.pdf (340.6 KB)   


    18-04-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.BMI

    HET BUREAU DER MEEWARIGE INZICHTEN

    Het Bureau der Meewarige Inzichten was gevestigd aan de Sidney Reillylaan, een stadsboulevard met aan weerskanten hoge bomen en een brede middenbeuk met nog hogere bomen. Het leek wel een kathedraal. Dag- en zonlicht kwamen er alleen gefilterd door. Misschien kwam het daardoor dat Maureen Durant een gespikkeld voorkomen vertoonde, zijnde een legertje sproeten op haar gezicht, hals en schouders (… en misschien wel de rest… ). Een maliënkolder van gouden spatten. Ook de geparkeerde auto’s in de laan waren vaak bespikkeld, door de kakbommetjes die de vogels vanuit de boomkruinen dropten.

    Bijlagen:
    HET BUREAU DER MEEWARIGE INZICHTEN.pdf (180.2 KB)   


    18-02-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wodansdagen

    WODANSDAGEN

    Onverhuld door omschrijving, onverbloemd door schaamte, onbelast door goede smaak en onomwonden door uitweiding vertel ik u het verhaal van de man met de vossenrode toiletborstelbaard en de vrouw met de parelgrijze watervalharen, bewoners van een villa in bruidstaartstijl, op wodansdagen het toneel van onbeschrijfelijke taferelen. Ik moet hierbij een beroep doen op zowel mijn eigen woordvindingrijkheid als taaleksterschap om de juiste woorden te vinden en die daarna in de correcte verhoudingen en in de gepaste rangordes onder te brengen. Het spijt me bijvoorbeeld al dat ik eerst de man vermeldde. Of moet ik hier schrijven: niet eerst de vrouw? Een oude kwaal. Andersom zou ook kunnen duiden op uitsloverij. Of politiek-seksuele correctheid. Woorden schieten dus vaak te kort. Of voorbij.

    Bijlagen:
    WODANSDAGEN.pdf (111.8 KB)   


    02-01-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Raaf

    RAAF

     

    Oude Engel

     

    De kou rook naar grijs, maar de lucht zat blauw als wintermelk toen Oude Engel zin kreeg in een bord erwtensoep. Even later baadde hij in de kunstmatige warmte van kaffaat Rokade. Net voor Otto zijn tafeltje naderde, besloot Oude Engel het op een donker bier te houden.
    'Erwtensoep,' zei hij dan toch maar tegen Otto, uit pure gewoonte. Die knikte niet verbaasd, want Rokade stond bekend om zijn erwtensoep.
    'En voor Eliott graag twee partjes oude kaas.'
    Otto glimlachte naar de raaf op de linkerschouder van Oude Engel.
    'Kaasje! Kaasje!' kraste die.
    'Juju, ik rep me al, pluimvee.'               

    Bijlagen:
    RAAF.pdf (319.8 KB)   


    04-11-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Misdaad in Vlaanderen

    MISDAAD IN VLAANDEREN

    De oude weg tussen Bredene (zijn naaktslakken op het strand!) en Brugge (zijn arsenicum en kant!) lag bezaaid met goede voornemens. Die vergden tijd voor overpeinzingen. Die had hij niet. Het heilige middagtijdstip naderde. Daarom nam Morre een omweg. Bijgevolg ontwaarde hij niet de pastorale dorpskernen van de lieflijke biotopen Houtave en Meetkerke, ieder toegerust met een brasserie onder de klokkentoren, ook genoemd eetcafé of praatkroeg, maar helaas ontriefd wat slagerij en bakkerij betreffen. Hoera voor het poldermodel, maar er was te weinig tijd voor. Hij koos de omslachtige toegangswegen tot de snelweg die de reiziger vliegensvlug van de Vlaamse kust weg brengt naar het Venetië van het Noorden, zijnde Bruges-la-Morte. In een mum van tijd bevond Morre zich in de westelijke voorportalen van de aloude stad. Na diverse omleidingen, op oranje barricades aangekondigd als ‘wegwerkzaamheden’, vond hij een gratis visgraatparkeerplaats bij een middelbare school aan de periferie van het stadscentrum. Die informatie was hem nog bekend, van toen hij jaren geleden, in de middeleeuwen van zijn leven, meer noordelijk in de provincie woonde, op twintig kilometer van Brugge. Nieuwe gebouwen en gerenoveerde straten drukten oude indrukken weg. Zelfs die school had een ingrijpende facelift ondergaan.

    Bijlagen:
    MISDAAD.pdf (224 KB)   




                                                 COPYRIGHT JORIS DENOO
    Blog als favoriet !

    ZIELSVERWANTE LINKS
  • Poλzie
  • Een blauwe plek
  • Schuine teksten
  • Meester in de Vakken
  • Verhalen
  • Romans
  • Plankenkoorts
  • Romans & Theater
  • Miljarden flarden

    Foto

    Foto

    Foto

    Archief per jaar
  • 2018
  • 2017
  • 2016
  • 2015
  • 2014
  • 2013
  • 2012
  • 2011
  • 2010
  • 2009
  • 2007
  • 2006
  • 2005

    Foto

    Foto

    Foto

           Whose red shoes?


    Foto

                     Crimikid



    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!