Ik ben Moerman Gerard, en gebruik soms ook wel de schuilnaam igor.
Ik ben een man en woon in 9870 ZULTE (Belgie) en mijn beroep is Op Rust.
Ik ben geboren op 22/12/1942 en ben nu dus 69 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Vinkenieren en Vaderlands Lievende Verenigingen..
Het leger vervoegd op 03/07/1961 en op rust gesteld in 1999 als beroeps o/officier.Gehuwd,3 kinderen en 5 kleinkinderen.
Klik op de foto's in het midden voor vergroting.
.
.
Om de foto in het midden te vergroten. Klik op de foto.
.
.
.
.
.
.
Om de foto in het midden te vergroten. Klik op de foto.
"Vervoeg de Amicale Nationale Para Commando Vriendenkring".
A.N.P.C.V.
Hoe kan ik lid worden?
Wat te doen voor de Ere- Titel”Veteraan” te bekomen.
Wat te doen om het Ere- teken voor “Gewapende Humanitaire Operaties te bekomen”.
Met andere vragen kan je altijd via e-mail of telefoon 0032 9 388.87.59. Terecht bij mij op deze blog.
"Joignez-vous au "Amicale Nationale Para Commando Vriendenkring".
Comment pouvez- -vous devenir membre. Que faire pour obtenir le Titre Honoraire "Vétéran". Que faire pour obtenir la Medaille "Operations Humanitaire Armées". Pour des questions vous-pouvez toujours me contacter par e-mail ou par téléphone 0032 9 388 87 59.
Join the "Amicale Nationale Para Commando Vriendenkring".
How can you become a Member. What to do for the HonoraryTitle "Veteran" to obtain.. What to-do to obtain the Medal "Armed Humanitarian Operrations" For questions can you always contact ma via e-mail or phone 0032 9 388 87 59.
Kommen Sie zum "Amicale Nationale Para Commando Vriendenkring"
Wie können Sie Mitglied werden. Was zu tun um den Ehrentitel "Veteraan" zu erhalten. Was zu tun um die Medaille "Bewaffnet Humanitäre Operationen" zu erhalten. Mit Fragen können Sie jederzeit mich kontaktieren pro e-mail oder Telefon 0032 9 388 87 59. Gerard..
.Für alle ehemaligen und aktiven Para Commandos im Jahr 1972 und früher geboren. Organisiert von der HQ LtBde am Mittwoch 30 Mai, 2012 in den Marcheen Famenne. (B) 08.30Hr: Sekretariat von 08.30Hr 12.00HR Start: 14.30Hr: Preisverleihung Entfernungen: geboren 1972 + / - 6500m Spikes verboten. Nicht aktive Teilnehmer. Zertifikat des Arztes erforderlich
Golden Spike 2012. 41 th Veterans Cross. For all former and active Para Commandos born in 1972 and earlier. Organized by the HQ LtBde on Wednesday, May 30, 2012 in Marche and Famenne. (B) 08.30Hr: Secretariat 12.00Hr Start: 14.30Hr: Award ceremony Distance: from born in 1972 + / - 6500m Spikes prohibited. Not active participants. Certificate of the doctor required
Golden Spike 2012. 41Vétéranscross. Pour tous les Commandos Para anciens et actifs nés en 1972 et plus tôt. Organisé par le LtBde HQ sur le mercredi 30 mai 2012 à Marche et la Famenne. (B) 08.30Hr: Secrétariat Démarrer 12.00Hr: 14.30Hr: Remise des prix Distance: né en 1972 à partir de + / - 6500m Spikes interdite. Pour des participants nonactifs. Certificat du médecin nécessaire
Golden Spike 2012. 41 ste Veteranencross.
Voor alle gewezen en actieve Para Commandos geboren in 1972 en vroeger. Georganiseerd door de HQ LtBde op woensdag 30 mei 2012 te Marche en Famenne. (B)
08.30Hr: Secretariaat
12.00Hr: Start:
14.30Hr: Prijsuitreiking
Afstand: vanaf geboren in 1972 +/- 6500m
Spikes verboden.
Niet active deelnemers. Getuigschrift van de dokter verplicht
Winschoten Noord Holland, nieuwe Wing geplaatst op het SAS monument, door Raymond Holvoet. De originele Wing was door vandalen verwoest. Windschoten is op 15 april bevrijd door de Belgische SAS.
Bedankt Raymond.
Winschoten Hollande du Nord, New Wing placé sur le mémorial SAS, par Raymond Holvoet. L'aile d'origine a été détruite par des vandales. Windschoten était libérée Avril 15 par les SAS Belges. Merci Raymond.
Winschoten North Holland, New Wing placed on the SAS memorial, by Raymond Holvoet. The original wing was destroyed by vandals. Windschoten on April 15 was liberated by the Belgian SAS. Thank you Raymond.
Winschoten Nordholland, Neuer Flügel auf dem SAS Denkmal gesetzt, von Raymond Holvoet. Die ursprüngliche Flügel wurde von Vandalen zerstört. Windschoten am 15. April wurde befreit von der Belgischen SAS. Vielen Dank Raymond.
Besten Grüssen – Amitiés – Kind regards – Beste Groeten
Während der Übung wurde ein Belgischer Soldat von 37 Jahren unwohl und ist dieser Woche in Belgien verstorben. Der Soldat gehörte zu den ArdennenJäger LtBde Baltaljon Marche und Famenne und war auf einer Mission in Kunduz im Norden Afghanistans im Rahmen der Operation "Operational Mentor and Liaison Teams"
Dies wurde durch das Verteidigungsministerium angekündigt
During exercise is a Belgian soldier of 37 years and become ill and deceased this week in Belgium. The soldier belonged to the Ardennes Hunters LtBde Baltaljon Marche en Famenne and was on a mission in Kunduz in northern Afghanistan as part of operation "Operational Mentoring and Liaison Team"
This was announced by the Ministry of Defence
Au cours de l'exercice un soldat belge de 37 ans est devenu malade et décédé cette semaine en Belgique. Le soldat appartenait au Bataillon LtBde Chasseurs Ardennais en Marche en Famenne et était en mission à Kunduz dans le nord de l'Afghanistan dans le cadre de l'opération «Opérationel Mentoring and Liaison Team»
Cela a été annoncé par le ministère de la Défense
Tijdens het sporten werd een Belgische militair van 37 jaar ziek en overleed deze week in België. De soldaat behoorde tot Bataljon LtBde Ardense Jagers in Marche en Famenne en was op een missie in Kunduz in het noorden van Afghanistan in het kader van "Operation Operational Mentoring and Liaison Team" Dit werd bekend gemaakt door het Ministerie van Defensie.
"We will Remember Them"
Kind Regards - Besten Grüssen - Amitiés - Beste Groeten
Brigadier TonnyHunter-Coat is born January 1936 in Purley England, he is deceased on 12 April 2012 (76 years). He was a special soldier, served in the SAS. and began his military career in the Foreign Legion, where he was distinguished 3 times. He was commander of the 23rd SAS in 1983 and carries the Medal "Commander of the Legion d'Honneur". We Will Remember Them ".
BrigadierTonny Hunter-Coat.
BrigadierTonny Hunter-Coat ist geboren Januar 1936 in Purley England, verstorben am 12. April 2012 (76 Jahre). Er war ein engagierter Soldat, diente in der SAS. und begann seine militärische Laufbahn in der Fremdenlegion, wo er 3 Mal ausgezeichnet wurde. Er war Kommandeur der 23. SAS im Jahr 1983 und trägt den Orden "Kommandeur der Legion d'Honneur". Wir werden uns ihrer erinnern ".
Brigadier TonnyHunter-Coat.
BrigadierTonnyHunter-Coat est né en Janvier 1936 à Purley, en Angleterre, il est décédé le 12 Avril 2012 (76 ans). Il était un soldat dévoué, servi dans la SAS. Et a commencé sa carrière militaire dans la» Légion étrangère», où il a été distingué 3 fois. Il était commandant de la 23e SAS 1983 et porte la médaille "Commandeur de la Légion d'Honneur". Nous nous souviendrons d'eux ».
Brigadier TonnyHunter-Coat.
Brigadier TonnyHunter-Coat is geboren januari 1936 in Purley Engeland, Hij is overleden op 12 april 2012 (76 jaar). Hij was een Speciale Soldaat, diende bij de SAS en begon zijn militaire Loopbaan in het “Vreemdelingen Legioen”, Waar hij 3 maal onderscheiden werd. Hij was Commandant van de 23 ste SAS in 1983 en Drager van het Ereteken " Commandeur Legion d'Honneur". We Will Remember Them ".
Amitiés - Best regards - Vriendelijke Groeten - Besten Grüssen.
Sgt William James Smith (Royal Australian Air Force).
SGT William James Smith 400942 "Royal Australian Air Force". Crashed after an air battle over France on 9 May 1942 and recovered in France bottom Oct. 2011.
SGT William James Smith is buried on April 19, 2012 with military honors in France l Cassel (F) in the presence of his brother and family.
The ANPCV and UNP were also there.
SGT William James Smith 400942 "Royal Australien Air Force". Ist abgestürzt nach einem Luftkampf über Frankreich am 9. Mai 1942 und ist wieder gefunden in Frankreich im Oktober 2011.
SGT William James Smith ist am 19. April 2012 beigesetzt mit militärischen Ehren in Frankreich Cassel in Gegenwart von seinem Bruder und seiner Familie.
Die ANPCV und UNP waren auch dabei.
SGT William James Smith 400942 "Royal Australian Air Force". S'est écrasé après une bataille aérienne sur la France le 9 mai 1942 et retrouvé en France en Octobre 2011 .
SGT William James Smith et enterré avec les honneurs militaires le 19 avril 2012 en France l Cassel . en présence de son frère et sa famille.
Le ANPCV et UNP étaient également présents.
SGT William James Smith 400942 "Royal Australian Air Force". Neergestort na een Lucht gevecht boven Frankrijk op 9 mei 1942, terug gevonden in Franse bodem oktober 2011 .
SGT William James Smith is op 19 april 2012 met militaire Eer in Franse bodem Cassel (F) begraven in het bijzijn van zijn broer en familie.
Mars - March - Mars ANPCV Charleroi 13/05/2012.(B)
Erster Mars der Freundschaft Para Commando ANPCV Charleroi. Sonntag, 13 Mai, 2012. 10 km Region Loverdal. Anfang vom Local Loverdal 08.30hr. Anmelden bis spätestens 7. Mai bei Michel Massart 0478/649738 E-Mail: mickeymassart@hotmail.com lokale Adresse: Rue de la Brasserie 6280 Loverdal
First Walk of friendship Para Commando ANPCV Charleroi. Sunday, May 13, 2012. 10 km region Loverdal. Departure from Local Loverdal 8:30hr. Register no later than May 7 at Michel Massart 0478/649738 e-mail: address mickeymassart@hotmail.com address local :Rue de la Brasserie 6280 Loverdal
Eerste Mars van de Vriendschap Para Commando ANPCV Charleroi. Zondag de 13 mei 2012. 10 km regio Loverdal. Vertrek vanaf het Lokaal Loverdal 08:30hr. Inschrijving uiterlijk tot 7 mei bij Michel Massart 0478/649738 Email: mickeymassart@hotmail.com Adres lokaal: Rue de la Brasserie 6280 Loverdal
Première Marche de l'Amitié Para Commando ANPCV Charleroi. Dimanche 13 Mai 2012. 10 km région Loverdal . Départ 08h30 à partir de locale Loverdal . Inscription au Plus Tard le 7 Mai chez Michel Massart 0478/649738 e-mail: mickeymassart@hotmail.com Adresse du locale: Rue de la Brasserie 6280 Loverdal
Leden ANPCV In de achtergrond hun gemeenschappelijk vervoer. Mitglieder ANPCV Im Hintergrund ihrer gemeinsammen Transporter. Members ANPCV In the background thier common transport. Membres ANPCV Dans le fond leur transports commune.
Regionale Brabant: Met veel emotie vernamen wij het overlijden van onze vriend Roger Evrard.
RegionaleBrabant: Mit großer Emotionen erfuhren wir den Tod unseres Freundes Roger Evrard. RegionalBrabant: With great emotion we heard the death of our friend Roger Evrard.
Régional Brabant: C'est avec une grande émotion que nous avons appris le décès de notre ami Roger Evrard.
De Ceremonie zal plaats hebben in het crematorium van Ukkel op donderdag 19 april 2012 RV om 10H30.
Wij bieden aan de Familie onze oprechte deelneming aan.
La cérémonie aura lieu au crématoire d'Uccle le jeudi 19 Avril, 2012RV à 10H30. Nousprésentons nos plus sincères condoléances à la famille.
The ceremony will take place in the crematorium of Uccle on Thursday, April 19, 2012 R.V. to 10H30. We offer our sincere condolences to the family.
Die Zeremonie findet im Krematorium von Uccle stattam Donnerstag, 19 April, 2012 R.V. bis 10.30 Uhr. Unser aufrichtiges Beileid an die Familie. Gerard Moerman Secretary GARVB
Montauban 15 mars 2012. - Mountauban 15 Maart 2012.
Mountauban März 15 2012.- Mountauban 15 March 2012.
Terroristische Mord -A terrorist murder - Un assassinat terroriste - Een terroristische moordaanslag.
Président Sectie UNP Valenciennes
Je revient sur cette date, et ma petite expérience
Pour des motifs familiaux j'etais a Montauban ce 15 mars, vers 16 h 30, dans un super marche ordinaire,
j'attendais dans la file de caisse, jusque là rien de surprenant
un bruissement a la caisse centrale a fait tourner les tètes, puis la nouvelle s'est répandue
les gens étaient surpris, de cette folie meurtrière aveugle, pourquoi, ces individus, avait fait 'ça' les gens se parlaient,
alors que l'instant d'avant nous étions de simple inconnus
voila ma petite expérience
Icome back to this date and my little experience. To familial reasons I was in Montauban on 15 March, around 16h30, in an ordinary Supermarket. I expected in the row to the central cashier, to this end nothing specially. A noise at the central cashier, everyone looked in that direction and the news spread rapidly. The people were surprised by this cowardly murder, why has this person do that. The people spoke to each other, a moment before they were even stranger to each other. so that was my little experience.
Ich komme zurück zu diesem Zeitpunkt und mein kleines Erlebnis. Aus familiären Gründen war ich in Montauban am 15. März, um 16.30 Uhr, in einem gewöhnlichen Super Markt. Ich wartete in der Reihe,der das zentraleKassa, zu diesem Zweck nichtsspezielles. Ein Geräusch an der zentralen Kasse, jedersah in diese Richtung und die Nachricht verbreitete sich schnell. Die Menschen wurden durch diesen feigen Mord überrascht, warum hat dieserPerson dass getan.Die Leute unterhielten Sich, 1 Minute bevor waren Sie einander noch fremd.
das war also mein kleines Erlebnis.
Ik kom terug op deze datum en mijn kleine ervaring. Om familiale redenen was ik in Montauban op 15 maart ,rond 16h30,in een gewone Super Markt. Ik wachtte in de rij aan de centrale kas, tot daartoe niets speciaal. Een lawaai aan de centrale kas, iedereen keek in die richting en het nieuws verspreide zich snel. De mensen waren verrast over deze laffe moordpartij, waarom heeft dit individu dit gedaan. De mensen spraken met elkaar, een moment daarvoor waren zij nog vreemde voor elkaar. zo dat was mijn kleine ervaring.
Commémoration de l'anniversaire 70 années de 4 ème Bataillon Parachute Régiment. Cette cérémonie est célébrée à Liverpool le 24 Mars 2012.
Notre ami et président de "ILFORD 84 BRANCH PRA"vétéranWOII 4 Paraet titulaire de la "Légion d'Honneur" Jim Knoxa été invité à cette cérémonie. Photo:Jim Knoxentre deux porte-drapeaux.
Commemoration of the 70 year anniversary of the 4thBattalion Parachute Regiment. This ceremony is celebrated in Liverpool on 24 March 2012.
Our friend and Chairman"ILFORD 84 BRANCH PRA"WWII 4 ParaVeteran and holder of the "Legion d'Honneur" Jim Knoxwas invited to this ceremony. Pictures: Jim Knox,between two flag bearers.
Gedenkfeier an den 70 Jahre Jubiläum der 4de Bataljon Parachute Regiment. Diese Zeremonie wird in Liverpool am 24. März 2012 gefeiert.
Unser Freund und Vorsitzender von "ILFORD 84 BRANCH PRA" VeteranWOII 4 Para und Halter der "Legion d'Honneur" Jim Knox wurde auf dieser Zeremonie eingeladen. Bild: JimKnox zwischen zwei Fahnenträger
Herdenking van het 70 jaar bestaan van het 4de BataljonParachute Regiment. Deze plechtigheid is gevierd in Liverpool op 24 maart 2012.
Onze vriend en Voorzittervan "ILFORD 84 BRANCHE PRA"WOII 4 ParaVeteraan en houder van de "Legion d'Honneur"Jim Knox werd uitgenodigd om deze ceremonie bij te wonen.Foto:Jim Knox tussen twee vaandeldragers..
Ceremonie aan het Memorial Monument van het "Zweefvliegtuigen Piloot Regiment & Airborne/Parachute" die in WOII gediend hebben.
Deze ceremonie werd door verscheidene Generaals bijgewoond, het "Royal British Legion"de Standaards van de Airborne eenheden en "ILFORD 84 BRANCHE PRA" opgeluisterd door de Milittary Band of the Army Air Corps. Ons eigen lid van "ILFORD 84 BRANCH PRA" John Duggan die als zweefvliegtuig Piloot gediend heeft in WWII was ook tegenwoordig. Tijdens de ceremonie vlogen 2 Apache Aanvalshelikopters over het Memorial Monument.
Zeremonie am Gedenkstätte "Segelflugzeuge Pilot Regiment & Airborne / Parachute", die im Zweiten Weltkrieg dienten.
Diese Zeremoniewurde von mehreren Generälen besucht ,Die "Royal British Legion" "Die Standards der Airborne-Einheiten und "ILFORD 84BRANCH PRA"" Der Military Band von Army Air Corps". Unser eigenes Mitglied von "ILFORD 84BRANCH PRA" John Duggandiente als Segelflieger im Zweiten Weltkriegund war ebenfalls anwesend . Während der Zeremonieflogen zwei Apache-Kampfhubschrauber über das Memorial Monument.
Ceremony at the Memorial Monument "Gliders Pilot Regiment & Airborne / Parachute" who served in WWII.
The ceremony was attended by severalGenerals, the "Royal British Legion" the"Standards of the Airborne units and "ILFORD 84BRANCH PRA" the"Military Band of the Army Air Corps". Our own member of "ILFORD 84BRANCH PRA" John Duggan has served as a glider pilot in WWII, was also present. During the ceremony two Apache Attack Helicopters flew over the Memorial Monument.
Cérémonie au Monument commémoratif du"RégimentAéroporté PlaneursPilote etAirborne/ Parachute" qui ont servi dans la Seconde Guerre mondiale.
Cette cérémonie a été suivie par plusieursGénéraux, le "Royal British Legion" "lesÉtendards des unitésAéroportées et "ILFORD 84BRANCHE PRA""Honorée par la bandemilitaire de l'Army Air Corps. Notre propre membre du "ILFORD 84BRANCHE PRA" Duggan John a servicommePilote dePlaneur en la Seconde GuerreMondiale, était également présent. Lors de la cérémonie deux hélicoptères d'attaque Apache ont survolé le Monument commémoratif.
Bérets rouges et drapeaux tricolores, jeudi midi, dans les nouveaux locaux de la section audoise de l'Union nationale des parachutistes (UNP), route de Bram. Après une réunion de travail régionale, sous la présidence du Général Piquemal, une cérémonie était organisée avec le dévoilement d'une stèle en hommage "à tous ceux qui sont tombés sur la piste". L'UNP compte 130 sections en France et fédère plus de 10 000 parachutistes. "La solidarité entre les générations"
Rode mutsen en tricolore vaandels, donderdag 9 april 2012 in Carcassonne. Na een werk vergadering in de nieuwe lokalen UNPonder het voorzitterschap van de Generaal Piquemal,is er een monument ingehuldigd ter nagedachtenis aan alle gesneuvelde Parachutisten. "l'Union Nationaledes Paraschutistes" bestaat uit 130 regionalen in Frankrijk en telt 10.000 leden Parachutisten, hun leuze "Solidariteit tussen de verschillende generaties".
Red Berets and tricolored flags,Thursday April 9 2012in Carcassonne. After a working session in the new rooms UNP under the Chairmanship of the General Piquemal, there is a monument unveiled to commemorate all the killed Paratroopers. " l'Union Nationale des Parschutistes" composed of 130 Branches in France and has 10.000 members, their slogan "Solidarity between generation".
Rote mütsen und Trikolore Fahnen Donnerstag 9 April 2012 in Carcassonne. Nach einer Arbeitssitzung in der neuen Räumen UNP unter dem Vorsitz des General Piquemal, Es ist ein Denkmal enthüllt Für alle gefallenen Fallschirmjäger zu gedenken. " l'Union National des Parachutistes" besteht aus 130 Kameradschaften in Frankreich und hat 10.000 Mitgliedern der Motto "Solidarität zwischen den Generationen" .
Click picture to enlarge - Bild zum Vergrössern anklicken - Clique sur l'image pour l'agrandir - Klik op de foto om te vergroten.
Inscription par équipe de 2 personnes . 5.00€ - à 30 juni. Registration up to 2 person each team. Anmeldung pro Team von 2 Personen
Repas chaud le vendredi soir de 19.00u a 21.00u. Hotmail on Friday evening from 19.00u to 21.00u. Warme Mahlzeit am Freitagabend 19.00u bis21.00u. 15.00€
Frühstuk am Samstag. 5.00€ Breakfast on Saturday. Petit déjeuner le samedi.
Logement gratuite le vendredi soir avec propre tente. Staying on Friday with your own tent for free. Aufenthalt am Freitag mit eigenen zelt kostenlos.
Wettkaft starten am 7 juli 08.30u Start game on 7 July 08.30u Départ le7 Julliet a08.30u
Briefing: 08.00u
Remise des prix a 18.30 Award ceremony at 18.30u Siegerehrung um 18.30u
Localisation:Yvonne Serruysstraat -8050 Menen.
Auskunft - Telefon: 0032 0 474-793714 E-Mail: m.slabbinck@hotmail.be Information - Téléphone: Information - Phone:
Kind Regards - Beste Grüssen - Vriendelijke groeten - Amités.
Hier nous avons visitér et poser une fleur sur la tombe d'un très bon ami Parachutiste Jean Pierre Calande, à Charlevile-Mezières (F).
Gisteren hebben wij een bezoek gebracht en een een bloemtje geplaats op het graf van Jean Pierre Calande. Ex Parachutist en een goede vriend, in Charlevile-Mezières (F).
Gestern besuchten wir und legte eine blume auf den Graf von Jean Pierre Calande. Ex Fallschirmjäger und ein gute Freund, in Charleville-Mezières (F).
Yesterday we visited and placed a flower on the grave of Jean Pierre Calande.Ex Paratrooper and a good friend, in Charleville-Mezières (F). Gerard..
Freitag 20 April 2012 der ersten "Klettern tag - TrgC Commando" zum Marche-les-Dames. Für Mitglieder ANPCV - P.C. die ihren Mitgliedsbeitrag 2012 bezahlt haben.
Friday April 20 2012 the first "Climb day - TrgC Commando" in Marche-les-Dames. For members ANPCV - P.C. who have peid thier membersship fee 2012.
Vendredi 20 avril 2012 1er "Jour d'escalade - TrgC Commando" à Marche-les-Dames. Pour les membres ANPCV P.C. et en ordre de cotisation 2012.
Vrijdag 20 april 2012 1 ste "Klimdag - TrgC Commando" te Marche -les -Dames. voor leden ANPCV P.C. en in orde met hun bijdrage 2012. Gerard.
Jaarlijkse Algemene Vergadering "Museum der Commandos" op 25 mei 2012 om 14.00hr te Flawinne. Hauptversammlung "Museum der Commandos" an 25 Mai 2012 um 14.00hr zu Flawinne. Annual General Meeting "Museum der Commandos" on 25 May 2012 at 14.00hr to Flawinne. Assemblée Générale Annuelle "Museum der Commandos" le 25 mai 2012 à14.00hr àFlawinne. Gerard.
Een delegatie ANPCV was aanwezig in CAESTRE (F) op de herdenking van de vermoorde Franse Parachutisten in Toulouse en Montauban. Deze plechtigheid was een organisatie van "Union Nationale des Parachutistes". Mvg Gerard
Op woensdag 21 maart 2012 alle naar CAESTRE (F) in de omgeving van Rijsel. Plechtige Herdenking aan het Monument van de Gesneuvelden om 11.00u. Herdenking van de (4) Vermoorde Franse "Para Commandos" te Toulouse en Montauban. Vorige week vermoord door teroristen, op openen straat. Wie zal er zijn? Kledij ANPCV of met muts. Info bij Gerard
Alle Para Commandos op de (Last Post) op 10 maart 2012 te Ieper.
"Last Post" ANPCV 2012. RV: 19.00u aan het NOVOTEL te Ieper. Speciale "Last Post" gereserveerd aan alle Para Commandos. Deelname: Engelse - Duitse - Franse - Nederlandse en Belgische Para Commandos. Kledij: ANPCV of deftige stadskledij met must. Info: Moerman Gerard gerard.moerman@telenet.be Tel: 09/388.87.59. Mvg Gerard.
31. Bundestreffen des Bund Deutscher Fallschirmjâger.
Zweibruken (Duistland) 21-22-23 oktober 2011. Een afgevaardigde van de ANPCV, heeft deelgenomen aan het 31 ste Bundestreffen des Bund Deutscher Fallschirmjâger.
De uitnodiging van de ANPCV is een gevolg van de besluiten die genomen zijn op de samenkomst van de “Grens aanpalende regionalen” op 5 februari te Menen.
Het 31 ste Bundestreffen stond onder het voorzitterschap van de Generaal o.r. Bernhardt , Nationale Voorzitter van de Bund Deutscher Fallschirmjâger. Waren ook aanwezig een delegatie uit Polen en Hongarije alsook voor het eerst een delegatie uit de voormalige DDR te herkennen aan de “Grijze Muts”.
De organisatie was perfect en de Spirit zoals in alle Para Commando middens was uitstekend.
Het “Bundestreffen” speelde zich af op twee locaties, het lokaal van de BDF Zweibrucken en in de “ Niederauerbach-Kaserne” waar de Btl-Führung FschJBtl 263 Fallschirmjäger is ondergebracht.
De thema’s op het progamma waren: Steun en samenwerking tussen de BDF en de actieve eenheden - Inzet Fallschrimjäger in Afghanistan – Vernieuwen en testen van de uitrusting Fallschirmjäger – Opdrachten “Division Spezielle Operation” DSO – Bezoek aan het FschJgBtl 263 “Fallschirmjäger”.
Tijdens het bezoek aan de Btl-FschJBtl 263 in Zweibrücken werden wij verwelkomd door de Burgemeester van Zweibrucken en de Bataljons Comd van het Btl-FschJBtl.
De deelnemers aan het Bundestreffen konden genieten van demonstraties voertuigen en uitrusting. Wij konden deelnemen aan een schietwedstrijd met het geweer G36 in een simulator, geen munitie en geen knallen de resultaten via computer. De tweede plaats was voor de afgevaardigde ANPCV met 48/50.
De veldkeuken serveerde ons het traditionele Eintopfessen.
Een demonstratie over ondervraging technieken Krijgsgevangene was indrukwekkend.
Het bezoek werd afgesloten met een plechtigheid en bloemenhulde aan het monument in de kazerne ter nagedachtenis van alle gevallen collega’s Para Commandos..
Na de gevechten konden via getuigen de massagraven ontdekt worden en de mensen geïdentificeerd worden. Zo kon men vele vermiste en verjaagde mensen , die uiteindelijk vermoord werden terug vinden en een waardige begraaf plaats geven.
Wordt vervolgd.
Foto : Opsporen van de massagraven door middel van getuigen.
Op zekere dag boden zich mensen aan in Split van een Europese hulp organisatie.
Wij werden direct gewaar dat ze weinig ervaring hadden , maar wel veel idealisme .
Deze mensen zouden bij ons de nacht door brengen en de dag nadien naar Sarajevo vertrekken , om daar met hun opdracht te beginnen. Ze hadden 10 splinternieuwe voertuigen om de verplaatsing te doen. Na een nachtje in Split waren ze op weg naar Sarajevo. Maar ze hadden pech één voertuig was achter gebleven in Split , ze waren de sleutels verloren. Toen zij aan de grens kwamen van het land waar ze hun hulp hadden aangeboden , liep het mis. Ze hadden papieren voor tien voertuigen en er waren er maar negen. Je kan het raden tegen de avond stonden ze weer in Split. De volgende dag hadden ze problemen met de pas foto’s en werden ze weer wandelen gestuurd . je gaat het niet geloven maar dat heeft zo vijf dagen geduurd voor ze in Sarajevo waren.
Op zekere dag werd mij gevraagd om bloedplasma af te halen op het vliegveld van Split bij de Kroatse militairen en over te brengen naar Mostar. Met goede moed boden we onsaan , aan het wachtlokaal bij de Kroaten , met de boodschap dat wij daar waren om bloedplasma af te halen en mee te nemen naar Mostar voor hun land genoten te verzorgen. Als je denk , ik werk voor deze mensen , dus ze zullen ons wel goed ontvangen dan ben je mis. We mochten ons voertuig buiten het vliegveld laten staan en te voet onder geleiding het bloedplasma afhalen.
Voor de plaatselijke militairen was de humanitaire hulp maar bijzaak.
Onze kledij was volledig in het wit en ook onze voertuigen , dat was een teken van neutraliteit.Maar om van deze neutraliteit gebruik te maken , moest onze kledij altijd zichtbaar wit zijn , de voertuigen moesten elke dag gepoetst worden ,ombij een conflict geen twijfel te laten ontstaan over de kleur van de voertuigen. Dus dagelijks carwas.
Onze werktaal was het Engels , alleen de franse vonden de taal kennis niet belangrijk en stuurden mensen die de Engelse taal niet machtig waren , deze werden dan na een paar dagen terug naar Frankrijk gestuurd bij gebrek aan kennis van de Engelse taal.
Wanneer een team vertrok om een nieuwe post op te richten , werd gans het hotel leeg gehaald. De zeepjes, in de w.c. het toiletpapier – suiker , peper en zout op de tafels in het restaurant waren ook begeert Al de teams werden voorzien met gedestilleerd water , uitsluitend te gebruiken als drink water. Het besmettings gevaar was groot.
Een team vertrok altijd metveel geld om alles ter plaatse te kunnen betalen , iedereen wist dat en dat was steeds een onveilige situatie. Een mensen leven was daar geen cent waard.
Op zekere dag grote paniek in de ECMM een team was verdwenen , geen contact meer mogelijk. Wat was er gebeurd een team was het slachtoffer geworden van een Car Jacking. Op een bepaald moment , was een teamonderweg in de streek van Zenica en ze werden tegen gehouden door een bendeMosaidims , dat waren meestal buitenlandse strijders die mee vochten aan de zijde van de Moslims. Men kon ze herkennenaan een band rond het hoofd met teksten er opin een Arabische taal.Het ECMM team was ongewapend en dus machteloos , zij moesten uit het voertuig en op de grond gaan liggen , de overvallers waren plots verdwenen met het voertuig en de uitrusting. De ECMM leden waren er met de schrik vanaf gekomen , het had ook anders kunnen aflopen.Het ECMM team werd terug gevonden en de schade op gemeten. De ECMM leden moesten dan nog aan de lijve ondervinden hoe kleingeestig het leger soms reageert , ze werden verzocht de verloren persoonlijke uitrusting te betalen. Achteraf is dat dan te gunste van het ECMM team geregeld.
Ook, in Zenica een Ploeg Britse militairen werd gestopt met de bedoeling het voertuig te kapen , maar deze waren wel gewapend. De mosaidim hield een wapen op de chauffeur gericht en moest uitstijgen , maar achteraan zat nog een militair die ze nog niet gezien hadden. Deze aarzelde geen moment en opende het vuur op de belagers ze werden beide uitgeschakeld. Maar dat was olie op het vuur , onmiddellijk werd de jacht geopend op Britse militairen. Deze hebben dan Zencia onmiddellijk moeten ontruimen.Anders waren er veel slachtoffers gevallen.
De wegen waren op bepaalde plaatsen in zeer slechte staat. In Kroatië hadden we last van de omleidingen , door opgeblazen bruggen , waar het soms nauw was om te passeren. Het was winter en in de bergen en hoogvlakten waren de wegen soms volledig op het onverwachts toe gesneeuwd. Dan was er maar één oplossing , rechts omkeer en een andere weg zoeken , op sneeuwruimers moest men niet wachten. Meestal kozen we dan een weg die lager gelegen was. De militaire wegen in Bosnië hadden alle een code naam , zoals bv. De diamant weg , die was dan aangeduid metplaten die op de bomen bevestigd waren in diamant vorm. Soms vond men de weg moeilijk , omdat men niet kon aannemen dat daar een weg was.De mist was soms ook van de partij , in de bergen , in de mist en in de sneeuw , het was oppassen geblazenmaar de lokale chauffeurs staken ons voor bij in race stijl. Bij nacht was het nog erger , niemand te zien op de baan , geen verlichting en geen schuilplaats in geval van pech. Bij pech moest altijd iemand wakker blijven tot er hulp kwam opdagen. Stel je voor je hebt pech in de bergen men kan je niet direct helpen. Men laat de motor lopen voor de verwarming , men valt in slaap , het voertuig geraakt onder de sneeuw en men sterft door de uitlaat gassen van het voertuig.
Wordt vervolgd.
Foto : Van de diamant weg dat was zijn code naam. Let op de boom links van de weg , op de plaat in ( ruit of diamant) vorm , die erop is aan gebracht
Op zekere dag waren we op weg en kwamen we in een dorp aan , waarschijnlijk een Servische enclave geweest in Kroatië. Het was er doods stil geen mens , geen enkel levenddier te zien , zelfs de vogels waren verdwenen. Wat we raar vonden er waren ook geen zwerf honden te zien , deze trokken in bendes door het land. Na een grondig nazicht van het dorp , stelden we vast dat al de huizen uitgebrand waren , op één gebouw na de kerk. Maar waar waren al die bewoners van het dorp naartoe ? Later zouden we daar meer over horen , wanneer de massagraven ontdekt werden. Het metalen geld lag op de straat , maar het was nu waardeloos geworden , nog goed voor verzamelaars. Speelgoed lag op straat ,een mooie pop een teddy beer enz. Maar Tijdens onze opleiding had men ons gewaarschuwd om daar af te blijven. Men denk direct aan die kinderen van wie dat speelgoed was en men wilhet oprapen , wat fout is , het speelgoed kan met een mijn verbonden zijn. De kerk was nog intact en met had het zodanig aan boord gelegd , dat men via een klein poortje naar binnen kon. Het poortje stond op een kier en men zag op een paar meter in de kerk , mooie kandelaars op de grond liggen en nog ander waardevolle dingen. Zeer verleidelijk om naar binnen te stappen , je kon dat doen , maar waarschijnlijk voor de laatste keer.
Een vernielde brug ergens in Croatie . de oversteek werd verder gedaan met een veerboot , die op zijn beurt ook tot zinken werd gebracht. Uiteindelijk heeft het leger dan een noodbrug geplaats.
Om het verhaal van Mostar af te maken nog enkele anekdotes.
Op zekere dag kwam ik Mostar binnen gereden en bevond mij plots midden in een betoging van de Moslim bevolking. De Moslims waren uit het vernielde gedeelte van Mostar verdreven en mochten niet meer in dat gebied komen. Nu had men aan de Moslims gezegd dat op deze dagterug naar hun woningen konden gaan. Nu stonden die daar nu te wachten om de straat over te steken naar hun gebied.Maar de toelating kwam niet en daar stonden honderden mensen op afstand gehouden door een vijftal Italiaanse Politie mensen .Plots hadden ze vernomen , dat deze belofte niet door ging en het spel zat op de wagen. Gerard en de Italiaanse Politie mensen waren op het slechte moment op de slechte plaats. Ik kreeg de raad zo snel mogelijk te verdwijnen uit Mostar. De betogers hebben dan het team ECMM uit hun hotel verjaagd , dezezijn naar de enige veilige plaats gevlucht , namelijk de gevangenis van Mostar. De Duitse burgemeester is de betogers komen kalmeren , hij heeft gewoon de kans niet gekregen om uit zijn wagen te stappen. Gedurende een 30minuten heeft men de wagen beschoten , enmet van alles geprobeerd om de Mensen uit de wagen te halen. Dat is niet gelukt om dat de wagen volledig geblindeerd was. Ik had niet in de plaats van deze mensen willen zijn , ze moeten doodsangst hebben uitgestaan.
Een paar kilometer buiten Mostar was er een éénheid van het Frans Vreemdeling Legioen gestationeerd in een vallei. Deze zijn op zekere dag overspoeld geworden met water , te wijten aan een Dambreuk verderop in de bergen. Naar ik vernomen heb van Hans , die daar ook was heeft men de bewapening nog volledig kunnen redden. Wat na het terug trekken van het water overbleef was een massa plastiekzakken , die in de bomen en de struiken zijn blijven hangen. Men vroeg zich af waar die vandaan kwamen.
Wordt vervolgd.
Foto : De nieuwe B.M.W. van de Burgemeester was na de betoging rijp voor het schrot. Je kan de kogel inslagen goed zie op de ruiten..
Nog een woordje over Mostar. Een prachtige stad gelegen in een Ravijn en omgeven van bergen.Gescheiden door de rivier Neretva, die uitmond in de Adriatische Zee. Op deze rivier vind men de historische brug terug , die door de militairen aan flarden is geschoten. En nu terug erop gebouwd is. Om de vrede in de stad te handhaven , was in Mostar een Duits diplomaat aan gesteld als burgermeester , voor beide partijen. Om een voorbeeld te geven hoe moeilijk het daar was , om beide partijen tevreden te stellen. De Burgemeester had in Duitsland 6 brandweer wagens op de kop getikt , maar tijdens de verplaatsing naar Mostar was één brandweer wagen uitgebrand. Een enorm probleem waar over gedebatteerd moest worden , welke partij ging nu de drie wagens krijgen en wie de twee andere , ik denk dat ze het opgelost hebben met nog één wagen in brand te steken , zo was iedereen tevreden. De andere bruggen over de rivier waren ook opgeblazen , de nuts voorziening leidingen waren verbroken. Met als gevolg de ene kant van de stad had water en de andere kant elektriciteit. Het heeft 3 weken geduurd om een akkoord te krijgen zodanig dat de ene water afstond en de andere elektriciteit.
Mijn eerste opdracht als verantwoordelijkevan de Shuttle , was een paar dagen nadat ik in Split aan gekomen was. Opdracht het vervoerbegeleiden van Split naar Mostar. Met twee minibusjes volgeladen met personen en bagage, iedereen dacht ja “Gerard” is hier de baas , in theorie was dat zo, maar in de praktijk was het anders.
Je kent de taal niet , je kan wel met de chauffeurs die Croaten waren in het Engels spreken. De weg vinden in het gebergte was ook de taak van de chauffeurs , want je kent er geen baan. De grens overgang zonder de medewerking van de chauffeurs , was een drama. In het kort de eerste opdrachten was je volledig afhankelijk van de chauffeurs , die hadden het voor het zeggen , het voelt niet goed aan je bent verantwoordelijk maar je hebt het niet in de hand.
Na een paar opdrachten en met wat meer ervaring , kan je de rol van de chef overnemen en je orders laten op volgen. Het moet ook geleidelijk gebeuren want anders wordt je gegarandeerd door de chauffeurs gesaboteerd en loopt het verkeerd af. Men had mij gezegd in Mostar is hevig gevochten en de stad is zwaar beschadigd. Wel toen ik voor het eerst de stad Mostar binnen reed , het was op een zondag. Wat zag ik bijna geen schade aan de huizen , terrasjes met jonge mensen , bezig met een glaasje te drinken. Geparkeerde B.M.W.’s , Mercedessen , precies een toeristen stad. Dat was het gedeelte van de Croaten , wat verder draaien we de hoek om en alles verwoest , vervallen huizen en leeg , geen mens te zien , niet moeilijk daar mocht niemand komen , het was het Moslim gedeelte , zij hadden hier de gevechten verloren.
In Mostar was een post van de Internationale Politie en een ECMM team waar er een tussen stop werd gedaan. Vandaar moesten we nog verder naar Jablanica , waar we afspraak hadden met de mensen van het team uit Zenica.Sommige gingen via Zenica naar Sarajevo.
Wat was nu de “Shuttle dienst”. Al de mensen die in de ECMM gediend hebben zijn met de Shuttle vervoerd. De ECMM mensen werden met de Shuttle naar een teams gebracht over gans het operatie gebied. Het gebeurde meestal zo , men kwam aan in Zagreb het hoofd kwartier , men verbleef daar een paar dagen voor briefing en aanpassing. Dan vertrok men naar zijn team , meestal via Split. De Shuttle die van Zagreb kwam bracht dus de nieuwe mensen mee , de post en materiaal. Op het zelfde moment vertrok er een Shuttle uit Split , richting Zagreb met mensen die naar Zagreb moesten of in verlof vertrokken en ook diegene die einde opdracht waren. Op een bepaald punt ongeveer half weg werd er een omwissel plaats voorzien. De mensen voor Split , het materiaal en de mensen voor Zagreb en het materiaal wisselden van Shuttle. In Split werd er overnacht en de dag daarna werden de mensen en de post , naar de teams gebracht. Meestal kwamen de teams ook de mensen half weg halen , op een omwisselplaats. Zo waren we bijna alle dagen op de baan met mensen en materiaal. Na een paar maanden kende ik bijna ieder lid van de ECMM en zij kenden mij.
De Shuttle richting naar de teams was normaal geen probleem iedereen had tijd men was daar toch voor 4 maand. Anders was het voor de mensen die in verlof vertrokken , of einde opdracht waren , men moest er met alle middelen voor zorgen ,dat ze hun vliegtuig haalden anders was het een drama . Men mag niet vergeten het was winter , de wegen soms onberijdbaar en er kon van alles gebeuren onder weg. Maar dat was een uitdaging die we dagelijks moesten aangaan en bijna altijd tot een goed einde hebben gebracht.
Wordt vervolgt.
Foto : de Minister van Landsverdediging op bezoek bij ECMM.
Nog wat , hoe het er in Split aan toeging. Daar was een firma die geblindeerde voertuigen verhuurde aan journalisten. Het was niet aan te raden van met een gewoon voertuig ,naar Bosnië of Sarajevo te gaan. Het was bijna zelfmoord. Dat wisten die verhuur firma’s ook , dus hadden ze de prijzen aangepast. Op een zekere dag was er een Belgisch T.V. team bij ons komen overnachten , om danmet een gehuurde Jeep , naar Sarajevo te gaan. Als ik hetgoed begrepen heb betaalde ze meer of dertig Duizend frank per dag , voor een wrak van een voertuig. Al de prijzen waren x 3 , zo werkte het systeem daar.
In Split was een militair hospitaal van het Croatse Leger , 1000 bedden. Dagelijks zagen we helikopters landen met gekwetsten. Om de 13 dagen was er aflossing van de troepen aan het front , met dat systeem kon het sociaal leven toch nog een beetje zijn gang gaan. Als de vader terug kwam , vertrok de zoon enz.. Die aflossing gebeurde meestal in de avond op het strand in Split , gans de nacht was er kabaal in Split , deze die vertrokken hadden gedronken uit schrik en deze die terug kwamen dronken van vreugde dat ze het overleeft hadden. Het was een traditie dat de terugkomers hun over gebleven munitie in de lucht afvuurden , bij deze gelegenheid kon men beter binnen blijven. Zij noemde het gebeuren een “Kalasnicov Party”.
Wordt vervolgt.
Foto : Onze Off.Administraties , een vrouw die haar man kon staan..