Ik voeg nog enkele foto's toe ... foto's van het vertrek uit Zaventem gisteren, waarop je mama en papa ziet. foto's ook van Suus, mijn en Pieters vriendin foto's van Joris ...
enfin, langzaam maar zeker geraakt het prentje volledig..
Tuurlijk, wanneer je zoon een jaartje naar Australië vertrekt dan heb je daar toch wel een hoop vragen en onzekerheden bij; Zo ook wij ... Maar we hebben veel en goed met Pieter gesproken .... zowel het positieve als het minder aangename ... alles is de revue gepasseerd .. Ik hoop dat hij aangename mensen ontmoet .. het lukt hem wel ...
Vannacht om 2.30 belde hij al vanuit Kuala Lumpur: alles in orde papa ... En nu zit ik te wachten op een telefoontje vanuit Sydney.
En dan zijn we vertrokken ...
We zien wel... we hebben het grootste vertrouwen in hem ..
Om half drie deze namiddag het verlossend telefoontje: Pieter is geland. Het eerste moeilijke moment is al achter de rug; Maar op de luchthaven kan hij Guido niet vinden. Na enkele telefoontjes over en weer besluit Pieter de taxi te nemen; Ik had nog contact met Guido - ik heb z'n ouders gebeld en z'n mobielnummer gevraagd - en hij had ondertussen Pieter al gesproken. Dus alles komt in orde. Vreemd gevoel: Pieter zit aan de andere kant van de wereld en je kan hem amper helpen. Maar zo zal het een gans jaar zijn: zelfstandig worden, zelf initiatieven en beslissingen nemen ... dit was al een goeie test ... Ben benieuwd wat hij na enkele dagen te vertellen zal hebben ...
