Deze week,tijdens een kort verlof,leerde ik een echtpaar kennen met een zichtbaar probleem. Tijdens een gesprek kwam het onderwerp snel naar boven, hun kleinzoon was anders, en de grootvader had hem de deur gewezen en grootmoeder was er het hart van in. Begrijpelijk, maar is dit de goeie manier ? Ik heb getracht om deze mensen uit te leggen wat het moet zijn voor de jongen zelf. Eerst voelen dat men anders is en dan de deur gewezen worden door de personen die men graag ziet. Niemand heeft dit graag, maar tracht het eerst te begrijpen en deze met veel liefde te omringen, men zal veel  terugkrijgen. Al over de zovele zelfmoorden nagedacht? Ik hoop dat ik deze mensen heb geholpen door ons gesprek.