NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Inhoud blog
  • handelingen 14
  • handelingen 13
  • handelingen 12
  • handelingen deel 11
  • handelingen deel 10
    Zoeken in blog

    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     
    GOD KENNEN DOOR JEZUS WOORDEN :
    radio TWR : christelijke internetradio
    deze teksten zijn te beluisteren vanaf maart 2018
    01-07-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.handelingen 14

    We lezen in  hoofdstuk 25 vers 13 En toen enige dagen verlopen waren, kwamen koning Agrippa  te Caesarea om Festus te begroeten.

    Koning Agrippa II,was koning van het joodse land en kleinzoon van Herodus de grote. Hij is de laatste telg uit een vermaarde dynastie van Herodessen.

    In de Bijbel komen we er vier tegen. In de eerste plaats is daar Herodes de Grote. Hij is de man van de kindermoord te Bethlehem. Eén van diens zonen is Herodes Antipas. Dat was de man die Johannes de Doper gevangen liet nemen en later betrokken is in het proces tegen Jezus. De derde Herodes is de Herodes die Jacobus laat doden en trouwens zelf voor de ogen van het publiek gruwelijk aan z'n einde komt. De zoon van deze Agrippa I is Agrippa II van Handelingen 26.

    Zo was de achtergrond van Herodes Agrippa II. Hij wist precies wie Jezus was  en hij was zich goed bewust van de wreedheden die zijn voorlopers hadden gedaan 

    Agrippa wordt geacht een expert te zijn aangaande interne Joodse aangelegenheden en dus krijgt Paulus de gelegenheid zich in het bijzijn van Festus en Agrippa te verdedigen.

    Paulus getuigt en hij is verrast welke invloed dat op zijn toehoorders heeft

    Het woord van God heeft altijd invloed op de mensen!

    Paulus was kennelijk opgewonden dat hij eindelijk zijn zaak kon voorleggen aan iemand die de situatie begreep. Koning Agrippa (zie opmerking 1 bij Hand. 25:13)35 had Joods bloed in zijn aderen en was welbekend met de Joodse gewoonten (vers 3).

     Festus de gouverneur van Judea had Paulus eerder gehoord, maar dit was de eerste keer dat Festus Paulus werkelijk hoorde spreken over zijn geloof in een opgestane Christus. Hij was overweldigd. Hij dacht dat Paulus gek geworden was. Festus dacht echt dat het ongelooflijk was dat iemand kon worden opgewekt uit de dood  . We lezen in hoofdstuk 26 vanaf vers 25 : Paulus zeide: Hoogedele Festus, ik spreek geen wartaal, maar nuchtere waarheid. 26 Want de koning weet van deze dingen en tot hem spreek ik vrijmoedig, want ik kan niet geloven, dat hem iets van deze dingen onbekend is; dit is immers niet in een uithoek geschied. 27 Koning Agrippa, gelooft gij de profeten? Ik weet, dat gij ze gelooft! 28 Maar Agrippa zeide tot Paulus:  Je haalt me bijna over om een Christen te worden.

      29 En Paulus zeide: Ik zou God wel willen bidden, dat èn spoedig èn voorgoed, niet alleen gij, maar ook allen, die mij heden horen, ook zo werden als ik, uitgezonderd deze boeien.

    Daar Paulus in hoger beroep gaat, wil men hem naar de keizer in Rome sturen

    We zijn aangekomen aan hoofdstuk 27 van het boek de handelingen, we lezen:

    1 En toen het beslist was, dat wij naar Italië zouden afvaren, vertrouwde men Paulus en enige andere gevangenen toe aan een hoofdman, genaamd Julius, van de keizerlijke afdeling. Tot daar de tekst.

    Paulus begon nu aan zijn veelbewogen reis naar Rome. Deze reis duurde tenminste zes maanden,

    Paulus was slechts één van meerdere gevangenen aan boord van het schip, maar voordat de reis voorbij was, nam hij de belangrijkste plaats in vanwege zijn geloof in God.

    Julius was een hoofdman van de keizerlijke afdeling. Paulus werd aan zijn hoede toevertrouwd voor een veilige reis naar Rome. Hij was een vriendelijke man, wat blijkt uit zijn toestemming om Paulus in Sidon aan land te laten gaan om zijn vrienden te bezoeken dat lezen we in vers 3 van hoofdstuk 27.

    Paulus gaf Julius raad in verband met het doorbrengen van de winter. Julius  wees de raad  af, maar nadat de voorspelling van Paulus was uitgekomen, volgde hij de aanwijzingen van Paulus volledig op Toen het schip waarmee ze reisden schipbreuk leed en de andere Romeinen de gevangenen wilden doden, verbood Julius dit nadrukkelijk omdat hij het leven van Paulus wilde sparen.

    Na een verschrikkelijke storm kwamen ze al zwemmend aan op Malta

    Allen waren Paulus dankbaar voor zijn gebed tot God

    Hoofdstuk-28-

    op Malta werd Paulus gebeten door een giftige slang, maar omdat zijn hand niet opzwol en zonder pijn was, dachten de mensen dat hij van goddelijke afkomst was.

    Publius was de bestuurder van het eiland Malta en gaf Paulus na zijn schipbreuk drie dagen onderdak. Paulus bad voor de vader van Publius die van dysenterie werd genezen. Hierdoor kwamen ook anderen voor genezing en ongetwijfeld hoorden zij het evangelie en werden velen bekeerd.

     Paulus en zijn gezelschap gingen eerst met het zeilschip en nadien te voet  verder naar Rome. Paulus vond hier Christenen die mogelijk bekeerd waren door Aquila en Priscilla toen Paulus hen zag, dankte hij God en greep moed.

    Aangekomen in Rome nam Paulus direct contact op met de belangrijkste leiders

     Paulus riep deze Joodse leiders vanwege tenminste twee redenen bijeen. Ten eerste waren het de Joden in Judea geweest die alle beroering hadden aangericht waardoor Paulus gearresteerd was.

    Ten tweede had Paulus voorgenomen om de mensen in Rome het evangelie te verkondigen (Hand. 19:21)38. Hij maakte daarom gewoon gebruik van de situatie om het evangelie met de leiders van de Joodse gemeenschap te delen.

    Het laatste gedeelte van het boek handelingen gaat  grotendeels over de verkondiging van het evangelie aan de heidenen. Paulus formuleert dat de heidenen het evangelie zouden ontvangen dat de Joden als geheel hadden verworpen. In vers 28 zegt Paulus dat de heidenen zich sneller tot God bekeerden dan vele joods broeders

    En nadat hij dit gezegd had, gingen de Joden al redetwistende heen.

    Paulus   bleef de volle termijn van twee jaar in zijn eigen gehuurde woning, en ontving allen, die tot hem kwamen,

     Paulus wordt gevangen te Rome achter gelaten.

    De manier waarop het boek Handelingen de beschrijving van het leven van Paulus beëindigt is eigenlijk de meest toepasselijke manier. De bediening van Paulus is nooit beëindigd. Hij maakte discipelen, niet alleen maar bekeerlingen  en door zijn brieven bedient hij tegenwoordig meer mensen dan hij ooit heeft gedaan op al zijn zendingsreizen.

    De twee jaar in Rome en zijn twee jaar gevangenschap in Caesarea (Hand. 24:27) plus de tijd die het Paulus kostte om naar Rome te reizen brachten de totale tijd van zijn gevangenschap op tenminste vijf jaar.

    Deze Handelingen heeft een onverwacht slot, er komt geen verslag van Paulus’ rechtspraak, maar de nadruk wordt hier gelegd op het verspreiden van de Blijde boodschap aan de heidenen

    Het begon in Jerusalem en staat nu in Rome, het hart van de toenmalige wereld

    Dit boek eindigt waar het begint, met de vermelding ‘maak zoveel mogelijk volgelingen van de Heer Jezus Christus en getuigt overal ter wereld zoals Paulus, ook al was hij een gevangene in Rome

    Dit moet ook voor ons een voorbeeld zijn

    Er zijn te veel mensen die ten einde raad zijn en die een Helper nodig hebben

    Dus laten we getuigen van Jezus en ons geloven in hem. Laten we , waar mogelijk vertellen over de liefde en de vergeving van Jezus offerdood en het geschenk voor ons van een leven in overvloed hier op aarde dankzij jezus vergeving voor al onze fouten en dank zij de genade van God en de kracht van de heilige geest. Die vreugde wensen wij iedereen toe. Ieder christen kan een intens vruchtbaar en zinvol leven leiden hier op aarde dankzij ons geloven in Jezus.

    Muziek

    Lieve mensen we zijn weer blij dat we tot u konden spreken dankzij de kracht van de heilige Geest.

    We hopen dat u er iets aan heeft en dat het u, dagdagelijks,  iets dichter kan brengen bij Jezus. Jezus, aanwezig op elk moment van de dag, dicht bij ons , waar we ook zijn. Hij laat ons nooit alleen en met de kracht van de heilige geest kunnen we doen wat Jezus zou willen. Zoals Paulus het verwoordde in zijn brief aan de galaten. God wil voor ons een leven  in liefde vrede vreugde vriendelijkheid goedheid geduld geloof zachtmoedigheid en zelfbeheersing. Dit was de laatste uitzending over het boek ‘ de handelingen’

     

    01-07-2018 om 00:00 geschreven door GODKENNEN  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    10-06-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.handelingen 13

     Het christendom komt uit het jodendom voort. Jezus en zijn volgelingen waren Joden. Het begin van de Kerk begint in Jeruzalem bij Pinksteren. Later in Handelingen komen we diverse voorvallen tegen waarin Joden en christenen tegenover elkaar staan. Paulus had regelmatig conflicten met deze Joden over de boodschap die hij hen kwam verkondigen.

    Behalve Paulus waren de apostelen gewone, simpele mensen. Voor de Joden moet het vreemd overgekomen zijn dat gewone eenvoudige mensen met gezag over God gingen spreken. De Joden waren gewend dat dit soort verkondiging alleen door gezaghebbende Rabbi's of geleerden werd gebracht. Het was voor veel Joden vernederend om onderwezen te worden over God door mensen die op het gebied van de schriftuitleg niets voorstelden.

    Daarenboven was Jezus als Messias te gek voor woorden

    Joden hebben moeite met het idee dat Jezus zichzelf als de Messias presenteert. Er was onbegrip en afkeer.

    Het was moeilijk te bevatten voor een Jood dat een eenvoudige timmerman de absolute climax zou worden van de Joodse geschiedenis.

    Jezus was niet de persoon die in het rijtje van de 'groten' thuishoort. Een dienende persoon die uiteindelijk aan het kruis stierf was een slappeling in plaats van een groot man. In het Oude Testament lezen we dat wie aan het kruis hangt vervloekt is 
    De visie van de christenen op de kerk was ook onacceptabel en een belediging voor de Joden. De christenen zeiden dat de tempeldienst en de offers niet meer noodzakelijk waren. De hiërarchie van de Joodse religieuze leiders viel weg. De Joden waren doordrongen dat zij het volk van God waren. De christenen zagen dit anders. Zij beweerden dat het volk van God samengesteld is uit de volgelingen van Jezus Christus. Dit uitgangspunt was een groot struikelblok voor veel Joden om toe te treden tot de christelijke kerk.

    Hoewel we verschillende bezwaren gezien hebben voor Joden om toe te treden tot de groep van christenen weten we dat velen dit wel gedaan hebben. Velen kwamen tot de overtuiging dat Jezus wel degelijk de langverwachte Messias was.

    Het Pinksterfeest of wekenfeest is voor de joden een dank feest  Zevenmaal zeven dagen telt men vanaf het Paasfeest. Zeven verwijst in de bijbel altijd naar veel.

    De joden  moesten heel lang als slaven werken in Egypte. Met de hulp van Jahweh leidde Mozes zijn volk weg uit Egypte. Dat vieren de joden met Pesach of het joodse paasfeest.  Het Wekenfeest kreeg na de bevrijding uit Egypte een extra betekenis. Het was het feest van de eerste oogst in het Beloofde Land. De joden waren nu vrije mensen in een vrij land. Maar nu begon het eigenlijk pas. Ze moesten nu laten zien dat ze goed met elkaar konden leven. Om hen daarbij te helpen hadden ze van Jahweh de Tora, de Wet gekregen. Op de Sinaïberg    had Mozes de Wet gekregen om die aan het volk  door te geven.

    Vele joden kwamen dus van ver naar Jeruzalem Ze danken tijdens dit  Pinksterfeest of wekenfeest  God overvloedig voor de tarwe-oogst en  de ontvangst van de Thora.

    Paulus liep daar ook rond om te spreken over Jezus. Hij was dus door vele joden gehaat en  werd tijdens zijn verblijf in Jeruzalem opgemerkt door Joden uit Asia, die ter gelegenheid van het Pinksterfeest naar Jeruzalem waren gekomen

    De Joden uit Asia waren  woedend omdat Paulus  aan hun vroeger aanslagen ontsnapt was, en ze zagen nu de kans zich op hem te wreken

    Hij werd dus gevangen genomen en belande uiteindelijk in  Caesarea122 km noordwaarts van Jeruzalem.

    Daar moet hij  later voor gouverneur Antonius Felix verschijnen.

    Deze gouverneur van Judea hoorde drie aanklachten, als zou Paulus een pest zijn van het volk, een bendeleider en hij zou de tempel ontheiligen

    Hij zou oproer zaaien onder alle joden over de gehele wereld

    Paulus verdediging weerlegde beleefd de drie aantijgingen

    Hij prees vurig de Heer, waarvoor hij verkondigde

    Mt10,32 zegt ieder die Mij bij de mensen belijdt, hem of haar zal ook Ik als de Mijne erkennen bij Mijn Vader die in de hemel is

    Paulus legde als eerste uit dat rechtvaardigheid een gave van God is waarbij geloof het enige is wat wij van onze kant moeten doen. Degenen die tot de Heer worden aangetrokken vanwege de goedheid van God (Rom. 2:4) hebben een voordeel. De goedheid van God zal hen in goede en in kwade tijden blijven motiveren. Ons  geloven  is de manier om in ons dagelijks leven van hier en nu het bovennatuurlijke leven en de goedheid van God te ervaren.

    Paulus had een brandend verlangen in zijn hart om het evangelie te prediken en zijn gevangenschap weerhield hem ervan om dat persoonlijk te doen. Hij benutte deze tijd om veel van zijn “gevangenis”-brieven te schrijven, maar zijn opsluiting moet erg frustrerend zijn geweest. Het enige waardoor Paulus niet ging wanhopen was dat hij meer toegewijd was aan God dan aan het werk waarvoor God hem geroepen had. Ongetwijfeld hield hij het vol door zijn gebed en zijn leven in verbondenheid  met God.

    Antonius Felix, de gouverneur van Judea was Paulus goed gezind, maar liet hem nog 2 jaar opgesloten

    Felix wist dat duizenden mensen van Paulus hielden en hem respecteerden. Daarom hoopte Felix dat zij hem losgeld zouden geven om de vrijlating van Paulus te bewerkstelligen.

    Maar toen de termijn van twee jaar voorbij was, kreeg Felix tot opvolger Porcius Festus en daar Felix de Joden een gunst wilde bewijzen, liet hij Paulus in gevangenschap achter

    In  Handelingen 25:7 lezen we  Paulus had meer dan twee jaar in Caesarea gevangen gezeten en toch waren de Joden nog steeds woedend op hem. Paulus was niet slechts een voorbijtrekkende evangelist die door zijn gevangenschap tot zwijgen was gebracht. Hij had niet alleen bekeerlingen maar discipelen gemaakt, mensen die durfden te spreken over Jezus. Het evangelie verspreidde zich nog steeds als een lopend vuurtje, ook al zat hij in de gevangenis.

    Op verzoek van de Joden riep Festus, de nieuwe gouverneur van Judea in Caesarea weer een hoorzitting bijeen om de zaak van Paulus te herzien (Hand. 25:1-5)15. Toen Festus aan Paulus vroeg of hij bereid was naar Jeruzalem te reizen om daar in een religieuze rechtzaak te verschijnen, beriep Paulus zich op de keizer (Hand. 25:10)16. Festus willigde vervolgens het verzoek van Paulus in om naar Rome te reizen en voor de keizer te staan. De tegenstanders hoopten om hem onderweg te kunnen vermoorden, maar als Romeinse burger werd hij goed beschermd(22,28)

    Het recht van een Romeins burger om zich op de keizer te beroepen was onschendbaar. Iedere overheidspersoon die geen acht sloeg op een beroep op de keizer zou de strengste veroordeling van de Romeinse regering over zich brengen. Omdat Paulus een beroep deed op de keizer was Festus genoodzaakt om Paulus naar Rome te sturen om voor de keizerlijke rechtbank te staan. Toen dit verzoek eenmaal was gedaan, was Festus niet meer verantwoordelijk voor de zaak van Paulus. De Joden konden hem niet veroordelen omdat hij hun eisen niet inwilligde.

    10-06-2018 om 00:00 geschreven door GODKENNEN  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    20-05-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.handelingen 12

     Men heeft  eens uitgerekend  hoeveel km Paulus gelopen heeft en men  is tot de conclusie gekomen dat Paulus minstens 7800 km te land heeft afgelegd en 9000 km via de  zee. Daarbij heeft men zich beperkt tot de reizen die in het boek Handelingen zijn beschreven.

    Paulus schrijft over zijn eigen tochten: Voortdurend was ik onderweg, bedreigd door rivieren, rovers, volksgenoten en vreemdelingen, in gevaar in de stad, in de woestijn, op zee. Ik heb gezwoegd en geploeterd, vaak zonder te slapen, hongerig en dorstig vaak zonder eten verkleumd en zonder kleren” (2 Kor.11:26)

    In die tijd was het kompas nog niet uitgevonden. ‘s Nachts kon men zich alleen maar oriënteren op de sterren. Bij donkere hemel voer men eigenlijk op goed geluk.

    Overdag hield men de kustlijn in het oog,  maar ’s nachts had men geen enkel oriëntatiepunt. Daarom was de reis van Kreta naar Malta voor Paulus en zijn reisgenoten zo vreselijk geweest.:Vele dagen zagen we geen zon en geen sterren (Hand. 27: 20).

     

     Maar Paulus was gedreven. Zijn enige passie was het evangelie van Jezus Christus te verkondigen, beginnend in de synagogen, maar vooral ook in de grote cultuurcentra in zijn tijd:  Athene, Efeze, Korinte, Filippi en Rome.

    We eindigden de vorige uitzending met zijn aankomst in Efeze.

    Paulus schreef vanuit Efeze aan de Korintiërs Daaruit kunnen we opmaken dat het vooral zijn zorg voor de gemeente in Korinthe was, die hem terug naar Griekenland zou drijven. Dus hij vertrok weer.

    Bij de aankomst in Macedonië, het noordelijk deel van Griekenland, was Paulus’ gemoedstoestand erg somber: “(...)ons vlees had geen rust, maar wij waren in alles verdrukt: van buiten strijd, van binnen vrees.” (2 Kor. 7:5). Gelukkig werden ze al snel door God getroost door de komst van Titus, die ook nog eens goede berichten uit Korinthe meebracht (2 Kor. 7:6-7).

    Nadat hij Paulus drie maanden in Macedonië had doorgebracht en hen een hart onder de riem had gestoken, wilde Paulus naar Jeruzalem gaan. Hij besloot in te schepen voor Syrië, maar daar aangekomen moest hij dit plan laten varen wegens een complot van de Joden; zij waren van plan Paulus te doden.

    Hoe en waar men Paulus van het leven wilde beroven, wordt niet vermeld. God heeft hier een stokje voor gestoken; het complot lekte uit en Paulus werd ervan op de hoogte gebracht. Door over land terug te keren naar Macedonië, werd dit moordplan verijdeld.

    Meer en meer kregen de christenen steun van het bestuur in de steden

    Toch moest Paulus altijd oppassen voor aanslagen.

    Zijn volgende bestemming was Trojas Hij kwam daar hij veilig  toe  en wekte daar  een jongeling terug tot leven.  Een wonderlijke geschiedenis over een zekere Eutychus, wiens naam zoiets betekent als ‘gelukhebber’. Hij werd door de slaap bevangen tijdens Paulus’ prediking en vanuit het venster waar hij zat, viel hij dood neer. Maar Paulus’ bemoedigt iedereen met de mededeling dat hij levend zou worden. En dit geschiedde.

    Dit voorval is meer dan een wonder. Soms hebben wij ook uitzicht vanop een hoog verdiep en toch vallen we in een diepe slaap, zijn negatief. Nochtans geeft Jezus ons beloftes van eeuwig leven en vreugde hier op aarde ,we worden door hem vergeven.  Soms is het  nacht in onze wereld, maar wanneer we naar Paulus luisteren en naar de woorden van Jezus dan is er licht en uitzicht en worden we terug levend.

    Paulus en zijn medeleerlingen  bleven zeven dagen in Troas.

    Dit is om over na te denken. Waarom bleef Paulus nog zeven dagen in Troas? Er was Paulus veel aan gelegen om op de eerste dag van de week, de zondag, met de plaatselijke gelovigen brood te breken.

    De joodse feesten kwamen voor hem dan ook op de tweede plaats.

    Ook in ons leven moeten we prioriteiten stellen: wat komt op de eerste plaats? Wie komt op de eerste plaats?

    Op weg naar Jeruzalem stopte Paulus in Milete in het huidige zuid Turkije onder Kusadasi . Daar hield Paulus  zijn afscheidsrede.

    Het is beter te geven dan te krijgen, zei hij. Velen weenden, maar deden hem uitgeleide naar het schip dat lezen we in vers38

    Over Caesarea in Israël  liep de reis naar het zuiden naar Jeruzalem, en overal bezocht hij broeders

    Die raden hem aan, niet naar Jeruzalem te gaan, omdat hij zou gevangen genomen worden. Ondanks de goede raad, vond Paulus het toch nodig om naar Jerusalem te gaan om zodoende de wil van de Heer te doen. De broeders en zusters baden vurig , dat God voor hen en de leider Paulus  een hoopvolle toekomst wou geven. Wanneer wij bidden voor een hoopvolle toekomst mogen we niet vergeten er aan toe te voegen , maar niet mijn wil maar uw wil geschiedde, anders zijn we teveel gefocust op wat wij willen hier op aarde en dan zijn we intens triestig als niet gebeurt waarvoor wij hebben gebeden: bijvoorbeeld een goede gezondheid , geld, reizen genoeg vrije tijd, verstandige kinderen enz…

    Te Jerusalem was er een vreugdevolle ontvangst, Paulus sprak over de eerste uitmuntende evaluatie en ook dat ze trouw de Wet moesten onderhouden 

    Later  bevond hij zich in de tempel in verband met een reinigingsceremonie. Daar werd hij opgemerkt door Joden uit Asia, die ter gelegenheid van het Pinksterfeest naar Jeruzalem waren gekomen. Hoe vijandig de Joden uit Asia waren, hebben we reeds gelezen in Handelingen in hoofdstuk 20.

    De Joden uit Asia waren  woedend omdat Paulus  aan hun aanslagen ontsnapt was, en ze zagen nu de kans zich op hem te wreken. Binnen een mum van tijd brachten zij de hele menigte in opschudding. Ze sloegen de handen aan Paulus, en beschuldigden hem er van de Grieken in de tempel hebben gebracht, en daardoor had hij heiligschennis  gepleegd . Deze  beschuldiging was ernstig. De heidenen hadden alleen toegang tot de buitenste voorhof, die gescheiden was van de voorhof van Israël. De afscheiding bestond uit een scheidsmuur, Soreg genaamd. Tot aan dit punt mochten de heidenen komen, maar geen stap verder. Er hing een bord waarop in verschillende talen stond vermeld dat het heidenen op straffe van de dood verboden was verder te gaan.

    Paulus werd gegrepen en met geweld buiten de tempel gesleept hij werd met ketenen geboeid en afgevoerd. Toen de overste wilde weten wie hij was en wat hij had gedaan

     Om Paulus te kunnen verhoren, beval de overste hem in de legerplaats te brengen. De menigte was door het dolle heen. De gemoederen waren zo hoog opgelopen, dat de soldaten Paulus moesten dragen om hem in veiligheid te brengen. Terwijl zij hem wegdroegen, liep de volksmenigte achter hen aan en schreeuwde: ”Weg met hem!” dat lezen we in hfdst 21vs. 34-36.

    Paulus verdedigde zich met glans, toch werd hij nog gegeseld, Omdat de honderdman twijfelde aan de wet ; gij moogt een Romeinse burger niet geselen zonder veroordeling, liet hij Paulus naar het Sanhedrin brengen

    het Sanhedrin het joodse gerechtshof, dat uit 71 leden bestond waren haters van de eerste christenen

    Paulus werd de volgende dag door de Raad van het Sanhedrin berecht op een manier die vergelijkbaar is met de manier waarop Jezus jaren eerder berecht werd. Door te wijzen op zijn eigen erfgoed als Farizeeër en zijn geloof in een wederopstanding na de dood, weet Paulus een wig te drijven tussen de Farizeeërs en de Sadduceeërs, die niet in een wederopstanding geloven.

    Hij sprak met passie over zijn eigen leven in dienst van de Heer, en daarbij wees hij op het feit dat niet alle leiders, vijanden van God waren

    Paulus wist dat hij in moeilijkheden zat, maar dat belette hem niet door te spreken. Hij wist dat God nog steeds zijn leven controleerde!

    Na het hierop volgende debat wordt Paulus niet aangeklaagd en wordt hij weer gevangengezet. Wanneer een samenzwering tegen Paulus wordt ontmaskerd, wordt hij in het geheim 's nachts 122 km noordwaards terug naar Caesarea gebracht, waar hij later voor gouverneur Antonius Felix zal verschijnen.

    Deze gouverneur van Judea hoorde drie aanklachten, als zou Paulus een pest zijn van het volk, een bendeleider, en hij zou de tempel ontheiligen

    Hij zou oproer zaaien onder alle joden over de gehele wereld

    20-05-2018 om 00:00 geschreven door GODKENNEN  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    01-05-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.handelingen deel 11

    Hoofdstuk-18-

    Het doel van alle zendingsreizen van Paulus was hetzelfde: Gods genade en de vergeving van de zonden door Christus verkondigen. God gebruikte het spreken van Paulus om het Evangelie naar de niet-Joden te brengen en de kerk te vestigen

    Telkens Paulus in een nieuwe stad kwam, waren er die hem geloofden en graag zagen, maar er waren er ook die hem haten en het waren vooral de religieuze leiders, die HEM haten!!!

    Hoe kan een man die zoveel haat over zijn hoofd krijgt toch energiek verder gaan? Het moet ons moed geven wanneer we zelf moeilijkheden ondervinden. De focus moet ons gebed  zijn samen met ons nederig voelen in wat we proberen goed te doen.

    Paulus  leert ons dat we niet bezorgd moeten zijn om wat men van ons denkt maar wel om wat men van God denkt

    Vanuit Athene vertrok Paulus naar Korinthe in Griekenland.

    Daar hij alleen optrad, kwamen Aquila en zijn vrouw Priscilla, hem bijstaan

    Het echtpaar had  Rome moeten verlaten toen de keizer  de Joden uit de stad verbande omdat deze voortdurend in oproeren verwikkeld waren in de verhalen ten voordele van  Christus

    Hoofdstuk-19-

    Priscilla en Aquila zijn tentenmakers zoals Paulus zelf . In 52 na christus maken Priscilla en Aquila samen met Paulus de oversteek naar Efeze.

    Daar ontmoeten ze Apollos die nader onderricht in het geloof krijgt van het echtpaar.

     Apollos is een markante persoonlijkheid  Hij was een Jood en behoorde dus tot het oude verbondsvolk van God. Hij was echter een ‘bekeerde’ Jood –nu noemt men hen de messiaanse joden.

    Hij had openlijk partij gekozen voor Jezus,

    Hij was welsprekend en geleerd. Waarschijnlijk had hij een opleiding genoten aan een van de beroemde retorenscholen  in Alexandrië gelegen in Egypte

    Als Jood kende hij het Oude Testament op zijn duimpje. En was hij in staat om verbanden te leggen en uitleg te geven, voor een  geloof dat gezien wordt in een levenswijze, in het bewandelen van een weg. Het is wandelen in de voetstappen van Jezus. Na de dienst namen Priscilla en Aquila  Apollos met zich mee naar huis en legden hem in privé-sfeer de weg van God ‘nauwkeuriger’ uit

    Apollos voelde zich niet te trots om zich door een paar eenvoudige tentenmakers te laten bijscholen.. Laten wij niet vergeten dat de Heer Jezus een timmerman was, en dat de apostelen ongeletterde en eenvoudige mensen worden genoemd.

    Hebben Priscilla en Aquila hebben een soort parochie  bij hen aan huis.[4] In de drie jaar dat Paulus te Efeze blijft werken staan ze hem in alles bij.

    Paulus doopte  de leerlingen met de H. Geest, hierdoor werd de belofte van God volbracht en velen kwamen tot geloof en keerden terug naar huis met het geloof in de redding van de zondige mens, door de Jezus

    01-05-2018 om 00:00 geschreven door GODKENNEN  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    20-04-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.handelingen deel 10

    Hoofdstuk-15-

     Barnabas en Paulus waren goede vrienden, en allebei zendeling. Ze trokken intensief met elkaar op. Maar deze mannen kregen toch een diepgaand conflict met elkaar. Ze waren het oneens over Johannes Marcus, een jongere medewerker. Paulus vond dat Johannes Marcus absoluut niet kon meegaan op de volgende reis en Barnabas vond dat hij mee moest. Er ontstond een verbittering en de zendelingen gingen uit elkaar. De schrijver van het boek Handelingen – Lucas – doet wijselijk geen uitspraak over wie in dit conflict nu eigenlijk gelijk had. Hiermede waren er twee missie groepen dit is duidelijk de hand van God! Paulus nam Silas mee naar Galatië en Barnabas ging met zijn neef Marcus naar Cyprus

    Marcus moet de kans krijgen ervaring op te doen in het zendingswerk. Dit gaat met vallen en opstaan. Heb dus geduld met hem! Later is Johannes Marcus toch een goede zendeling geworden, die toen wél voldeed aan Paulus’ eisen (2 Tim. 4:11).

    God heeft hen gelukkig weer bij elkaar gebracht.

    Muziek

    Nadat Barnabas en Marcus waren gescheiden van Paulus, maakte deze zich klaar voor een tweede zendingsreis. Paulus koos een andere reisgenoot en medewerker, namelijk Silas. Over zijn afkomst en familiebetrekkingen wordt ons niets meegedeeld. Wel weten wij dat hij in Jeruzalem een vooraanstaande plaats onder de broeders innam: hij was één van de voorgangers (Hand. 15:22). Net als Paulus was hij een Jood, die het Romeinse burgerrecht bezat (Hand. 16:37-38).

    De hele tweede zendingsreis, die ongeveer drie jaar heeft geduurd, vergezelde Silas  Paulus.

    Toen Paulus zich in de geest gebonden voelde naar Jeruzalem te reizen (Hand. 20:22), werd hem door de Geest betuigd dat hem daar gevangenschap en verdrukking te wachten stond (Hand. 20:23).

     Zowel zijn reisgenoten als de plaatselijke gelovigen drongen er op aan dat hij niet zou opgaan naar Jeruzalem (Hand. 21:12). Paulus was echter vastbesloten in zijn voornemen en liet zich niet overreden. Hij was er stellig van overtuigd dat het de wil van de Heer was de reis naar Jeruzalem voort te zetten. We laten in het midden of Paulus hier ongehoorzaam was aan de stem van de Heilige Geest en zich door zijn eigen geest liet leiden. Hoe het ook zij, de Heer heeft Paulus niet laten vallen. Integendeel, de Heer heeft hem in de verdrukking, die hem tevoren was aangezegd, ondersteund: “De volgende nacht nu stond de Heer bij hem en zei: Heb goede moed, want zoals je in Jeruzalem van Mij hebt betuigd, zo moet je ook in Rome getuigen” (Hand. 23:11).

    Paulus heeft in Jeruzalem van de Heer Jezus mogen getuigen en de Heer heeft dit naar waarde geschat. Juist als het nacht is, in de donkerste perioden van ons leven, komt de Heer ons moed inspreken. Misschien zijn we wel door eigenwilligheid in de problemen geraakt, maar als we iets met ons hart voor de Heer doen, zal Hij ons bijstaan en verder leiden.

    muziek

    Barnabas nam Marcus mee en voer over zee af naar Cyprus, het eiland waar hij was geboren (Hand. 4:36). Paulus zette zijn reis met Silas over land voort. Zij gingen Syrië en Cilicië door en spraken daar de menigte toe.

    In plaats van één, kwamen er twee zendingsreizen. Barnabas was nu in de gelegenheid om Marcus op te leiden; en Paulus nam Silas, die onervaren was op het terrein van de zending, onder zijn hoede.

    Langs een kloof door het Taurusgebergte – kwamen zij aan in Derbe en daarna in Lystra. In Lystra woonde een discipel genaamd Timoteüs  Hij was de zoon van een gelovige Joodse vrouw, maar van een Griekse vader. Men neemt aan dat Timoteüs door Paulus tot bekering is gekomen

    Paulus wilde dat deze met hem mee zou vertrekken, en hij nam hem en besneed hem ter wille van de Joden die in die plaatsen waren; want zij wisten allen dat zijn vader een Griek was.

    Paulus had de gewoonte eerst de synagogen te bezoeken (Hand. 13:5,14; 14:1; 17:2). Timoteüs zou hem volstrekt niet van dienst hebben kunnen zijn als hij niet besneden was. De Joden wilden immers met een ‘onbesnedene’ geen omgang hebben. Daarbij kwam dat alle Joden in Lystra en Iconium wisten dat Timoteüs de zoon was van een Griek, een heiden, die zijn zoon niet had laten besnijden. Maar was deze besnijdenis dan niet in tegenspraak met Paulus’ eigen beginselen? Hij zegt immers dat de besnijdenis niets is, en het onbesneden zijn niets, dan  het  onderhouden van Gods geboden (1 Kor. 7:18-19; vgl. Gal. 5:6).

    Neen, Paulus deed niets dat in strijd was met zijn eigen beginselen.

    Dat Timoteüs zich wel moest laten besnijden, diende een ander doel.

     Dat Timoteüs zich moest laten besnijden was van ‘praktische’ aard. Dit was nodig om de Joden voor de Heer Jezus te winnen.

    Timoteüs had zich bij Paulus en Silas gevoegd. Met zijn drieën doorreisden zij de steden in het huidige Zuid-Turkije.

     Asia (het westelijke deel van Klein-Azië) stond als reisdoel op hun kaart – dáár wilden zij het evangelie verkondigen. De Heilige Geest had echter andere plannen!

    Uiteindelijk  kwamen zij 600 tal kilometers verder toe in Troas, het huidige troje, een havenstad aan de Egeïsche zee (16:8). Gewoonlijk vliegen de toeristen tegenwoordig naar izmir en gaan dan noordwaarts naar troje.

    Hier aan de kust liep de weg voor de discipelen  dood.

    In Troas kreeg Paulus ’s nachts een gezicht. Een Macedonisch man stond daar en smeekte hem aldus: “Steek over naar Macedonië en help ons” (16:9).  Paulus, trachtten  terstond naar Macedonië te reizen, daar hij daaruit opmaakte dat God hen had geroepen om hun het evangelie te verkondigen (16:10).

    Tot drie keer toe hebben we gelezen dat de Heilige Geest ingreep in de reisplannen van Paulus en zijn metgezellen. Niet wij, maar God  bepaalt de koers die we moeten varen. De manier waarop Hij dit doet, is niet altijd eenvoudig te verklaren

    Hoe Hij dit deed, weten wij niet. In ieder geval wisten zij te onderscheiden dat dit het werk was van de Heilige Geest.

    Om te kunnen aanvoelen dat Gods Geest ons iets wil duidelijk maken, zal onze geestelijke antenne goed afgestemd moeten zijn. Bij Paulus was dat het geval.

    Men leest in de handelingen niet dat Paulus in gebed was. Toch ben ik ervan overtuigd dat Paulus en de zijnen hun plannen in gebed bij de Heer bekend hebben gemaakt. Waarom gaf de Heer hun dan niet meteen een duidelijk antwoord? Waarom liet Hij hen al die zware en vermoeiende kilometers maken? We weten het niet. Wat we hieruit wel kunnen leren, is dat het allemaal niet zo simpel en eenvoudig ligt als sommigen ons willen voorhouden. Wij kunnen God niet voorschrijven hoe Hij heeft te handelen. God is soeverein in Zijn handelen en Hij weet wat het beste is. Gods Geest leidt op verschillende manieren. Hij doet dat door de Schrift, het Woord van God, maar Hij maakt ook gebruik van de mensen om ons heen.

    Met de uitstorting van de Heilige Geest beschreven in Handelingen hoofdstuk 2 was een nieuw tijdperk aangebroken.

    20-04-2018 om 00:00 geschreven door GODKENNEN  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    01-04-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.handelingen deel 9

    We geven u even een overzichtje van de vorige uitzendingen:

    Paulus heeft drie zendingsreizen gemaakt . Hij was een goedopgeleide Jood in een leidende positie en zijn oorspronkelijke naam was Saulus en deed zijn best om de Christelijke kerk te vernietigen. Hij nam zelfs deel aan de steniging  van de eerste Christenmartelaar, Stephanus

    Toen Paulus op weg was naar Damascus om daar nog meer Christenen gevangen te nemen, werd hij van zijn paard geslagen door een fel licht, daarin verscheen God. Na zijn ervaring . Hij kreeg hij berouw en wendde zich in geloof tot Jezus Christus en werd vurige verdediger van Christus.  
    Tijdens drie verschillende zendingsreizen die elk een aantal jaren in beslag namen predikte Paulus het nieuws van Jezus in vele kuststeden en handelsplaatsen.

    Tijdens de eerste missiereis was hij samen met Barnabas in Syrië. In eerste instantie bestond hun evangelisatie uit het prediken in de plaatselijke synagogen. Maar toen vele Joden Christus afwezen, beseften de missionarissen dat God hen riep om bij de niet-Joden te getuigen.

    Vanwege zijn sterke getuigenis van Jezus noemde men hem  Paulus. Paulus betekent in het Latijn  "klein" of "gering". Een verwijzing naar nederigheid.

    Mensen die zijn boodschap verwierpen, probeerden hem te stenigen. Hij werd voor dood achtergelaten. Maar God spaarde zijn leven.


    Bij een tweede missiereis vroeg hij Barnabas om hem te begeleiden Maar een later meningsverschil was er de oorzaak van dat hun wegen zich scheidden. God maakte hun onenigheid tot een voordeel, want nu waren er twee missieteams. Barnabas ging naar Cyprus met Johannes Marcus, en Paulus nam Silas mee naar Klein-Azië. 

    In een droom  leidde God Paulus en Silas naar Griekenland, waardoor het Evangelie naar Europa kwam. In Filippi werden de missionarissen geslagen en gevangen gezet. Plotseling was er een aardbeving waardoor de deuren van de cel zich openden en de mannen uit hun ketenen bevrijd werden.

    Ze vertrokken naar  Tessalonica 150 km zuidwaards in het huidige griekenland

    In Tessalonica bevindt zich De Areopagus  https://nl.forvo.com/word/areopagus/#en

    een 115 meter hoge heuvel ten noordwesten van de Akropolis. Te midden van de heuvel sprak Paulus: De dag dat God komt, is voorzien, Hij zal rechtvaardig handelen en de mensen beoordelen, niemand zal Hem kunnen antwoorden, behalve Jezus Christus, Zijn Zoon, bereidt u dus voor

    In deze streek  bekeerde Paulus vele Joden bij anderen was er meestal jalousie, zij verklaarden dat Jezus een tegenstrever was van de keizer

    Paulus kreeg de raad alleen verder te trekken richting  Athene

    Daar  was het groot filosofisch centrum van de toenmalige wereld

    Hier zag Paulus vele afgoden beelden, hij kwam in aanraking met verschillende soorten wijsgeren

    Tijdens deze tweede missiereis kreeg Paulus vele leerlingen die afkomstig waren uit allerlei lagen van de bevolking

    Zo belanden we in de derde missiereis die we vandaag bespreken  beschreven in (Handelingen 18:23-20:38)

    01-04-2018 om 00:00 geschreven door GODKENNEN  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    20-03-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.handelingen deel 8

    In de vorige uitzending verbleven Paulus en Barnabas in  Ikonium , het huidig Konya een stad in het zuidwestelijk deel van Midden-Turkije.

    Wanneer ze kwaad werden aangedaan trokken ze verder naar Lystra   35 km ten zuidwesten  van  het vroegere Ikonium.

     

    In Lystra genas Paulus een man die vanaf zijn geboorte verlamd was geweest aan zijn voeten. Dit wonder bracht de hele stad in rep en roer; men dacht dat de goden tot hen waren neergedaald in mensengedaante! "De goden zijn in mensengedaante tot ons neergedaald"  lezen we  in handelingen 14 vers 8

    Omdat Paulus degene was die het woord voerde (14:8-12)  zagen ze hem als  Hermes,  de boodschapper der goden, god van de handel en de reizigers.

    De kleine, welbespraakte en beweeglijke Paulus  kon niemand anders zijn dan Hermes zeiden de mensen.

    In Barnabas zagen ze Zeus., de oppergod.  Barnabas zal  niet zoveel gesproken hebben als Paulus. Hij was  veel stiller.  Hij moet natuurlijk Zeus zijn, want rust, statigheid en waardigheid behoorden volgens het Oosterse denken bij de hoogste god .

    Ter ere van hen werd er een offerceremonie op gang gebracht. Toen Paulus en Barnabas daarvan hoorden, scheurden zij hun mantels. Goden? Nee, net als zij waren zij gewone mensen van vlees en bloed! Ze moesten ophouden met dit gedoe en zich bekeren tot de levende God, de Schepper van de hemel en de aarde, de zee en al wat erin is (vs. 13-18).

    Toen kwamen er Joden vanuit Ikonium, de plek waar Paulus en Barnabas gepredikt hadden.

    Uit Jaloezie waren ze Paulus en Barnabas nagereisd.

    De jaloerse joden  praatten in op de menigte om de 2  te stenigen, en de stemming sloeg meteen om.

    Paulus werd beetgepakt en de stad uitgesleept, waar hij gestenigd werd. In de veronderstelling dat hij dood was, liet men hem liggen. Toen de discipelen hem omringd hadden, stond hij echter op en ging opnieuw de stad binnen.

     Door die steniging was  de apostel er erg aan toe. Zijn vrienden waren toen in een grote kring om hem heen gaan staan, anders had hij het er niet levend afgebracht. [1] Toen Paulus na zijn steniging eindelijk toch weer overeind krabbelde, zou je denken dat hij zo gauw mogelijk zich uit de voeten zou maken.  Gauw weg zijn uit Lystra waar hij er het ternauwernood  levend had afgebracht. .  Maar wat lezen we? Hij gaat de stad weer binnen. Hij zoekt het hol van de leeuw weer op.

     Paulus moet behoorlijk verwond geweest zijn en veel pijn hebben gehad. Toch lezen we alsof het een vakantiereisje was: de volgende dag vertrok hij met Barnabas naar Derbe. Dat is een afstand van meer dan 100 km! Hij heeft  zich in Lystra maar één nacht  gegund om wat op verhaal te komen. Je kunt beslist niet zeggen dat Paulus een lafaard was.

     

    De volgende dag vertrok hij dus met Barnabas naar Derbe (vs. 19-20). Derbe ligt zuidelijker van Lystra richting het tarsus gebergte in het huidige Turkije.

    Van het verblijf in Derbe wordt ons niet zoveel meegedeeld, behalve dat zij daar het evangelie verkondigden en veel discipelen maakten (14:20b-21). Het lijkt erop dat zij in Derbe geen noemenswaardige tegenstand hebben ontmoet. Zij brachten veel tijd door met leerlingen

     

    Na hun verblijf in Derbe keerden zij in omgekeerde richting terug naar Lystra, Ikonium en Antiochië in Pisidië om de discipelen te versterken en hen te vermanen in het geloof te blijven. Ook kozen zij in elke gemeente oudsten, die over de kudde moesten waken (vgl. Hand. 20:28). Nadat zij hen onder bidden en vasten aan de Heer hadden opgedragen, reisden zij verder.

     

    Nadat zij in Perge het woord hadden gesproken, trokken zij een 30 tal km verder naar Attalia (het huidige Antalya) en per schip voeren zij af naar Antiochië,  waar ze verslag uitbrachten over hun eerste missie tocht, en hoe God  voor de heidenen de poort opende van het geloof(vers27)

    En zij verbleven nog lange tijd met die leerlingen

    Zo’n vijf jaar lang waren zij onderweg geweest, om met gevaar voor eigen leven het evangelie te verkondigen.

     

    Er zijn christenen die nog altijd  vele verdrukkingen moeten ondergaan. Zij lopen werkelijk de kans gedood te worden, als zij openlijk voor het geloof in Jezus uitkomen. En zelfs in landen waar het christendom erkend is, worden christenen soms vervolgd of moeten ze in het geheim elkaar ontmoeten. Ze moeten daarvoor liegen tegen hun familie os ze worden uitgestoten uit de familie en komen alleen te staan. Laat ons dus dankbaar en blij zijn dat wij hier vrij zijn om te mogen en te kunnen geloven. Laat ons dan ook meer moeite doen om over ons geloven te spreken het kan erg belangrijk zijn van jongeren en mensen die in een uitzichtloze situatie leven.

    Nog belangrijker dan onze woorden zijn onze daden . Heb elkander lief zoals ik u heb lief gehad zegt Jezus ons.

    En in de eerste brief van Johannes hoofdstuk 4 lezen we: Wij hebben lief, omdat Hij ons het eerst heeft liefgehad. Maar als iemand zegt dat hij God liefheeft, terwijl hij zijn broeder haat, is hij een leugenaar. Want als hij zijn broeder, die hij ziet, niet liefheeft, kan hij God niet liefhebben, die hij nooit heeft gezien. – 1 Johannes 4:19-20

    20-03-2018 om 00:00 geschreven door GODKENNEN  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    10-03-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.handelingen deel 7

    In hoofdstuk 13 wordt verteld over de uitzending van Barnabas en Paulus naar Pisidie dat is de zuid regio in Turkije  boven  Antalya u wel bekend. ( Hand. 13:14-50.) Paulus en die met hem waren gingen eerst weer naar de synagoge (vs. 14). Aanvankelijk was er niets aan de hand en werden zij hartelijk ontvangen. De oversten van de synagoge nodigden hen zelfs uit een woord van bemoediging voor het volk te spreken (vs. 15). Paulus greep deze kans onmiddellijk aan en stond op om hun de heilsboodschap te verkondigen. Op indrukwekkende wijze maakte hij vanuit het Oude Testament duidelijk dat de Heer Jezus de beloofde Messias was (vs. 16-41). De boodschap was goed gevallen, want toen zij naar buiten gingen, smeekten zij dat op de volgende sabbat deze woorden opnieuw tot hen zouden worden gesproken (vs. 42).er ontstond er een ware toeloop van Joden en proselieten die hongerig waren naar Gods Woord en meer wilden weten. Paulus en Barnabas vermaanden hen bij de genade van God te blijven (vs. 43). De volgende sabbat ging het echter mis. Bijna de hele stad was samengekomen om het woord van de Heer te horen (vs. 44). Deze massale opkomst veroorzaakte jaloezie bij de Joden, en zij begonnen Paulus lasterend tegen te spreken (vs. 45). Toen Paulus zei dat zij  tot de mensen  zouden spreken , die wél verblijd waren met  het woord van God  en het aanbod van het eeuwige leven, werden ze vervolgd.  Noodgedwongen moesten Paulus en Barnabas vertrekken, maar eerst schudden zij het stof van hun voeten af tegen hen (vs. 51). Het stof van de voeten schudden was een typisch Joods gebruik, dat de Joden bij het verlaten van een heidense landstreek in acht namen. Hier werd het tegen de Joden zelf gebruikt, die het evangelie hadden afgewezen. Zij werden op die manier gelijkgesteld met de onreine heidenen (vgl. Luc. 9:5; 10:11)

    God heeft leiders en verkondigers van verschillende rassen en standen voorzien in de jonge kerk van Antiochië en Syrië.

    De gelovigen baden vurig en door middel van het gebed ziet men ook beter de weg voor verkondiging. Wat moet men zeggen en hoe moet men het zeggen. Ook daar staan we heden te dage, niet in gebed verbonden met God. Wie bidt er nog wanneer er een speech moet gegeven worden of een vergadering geleid. Parochie verantwoordelijken maar ook, bedrijfsleiders zijn zo belangrijk, zij moet op het juiste focussen. Wanneer we alleen rekenen op onze eigen kracht kunnen we iets, maar wanneer we daarenboven God vragen om ons te helpen wanneer we woorden spreken, dan kunnen we veel meer.

    Barnabas en Paulus waren begenadigd door God en waren vervuld van vreugde en de Heilige Geest . Zij spraken ook tot de heidenen, die zich bekeerden en  het geloof aannamen en waren voorbestemd tot het eeuwig leven .

    Wat Joden verwerpen: Jezus die onze fouten vergeeft en eeuwig leven schenkt, hadden heidenen met blijdschap aangenomen,

    De joden veroorzaakten een vervolging tegen Paulus en Barnabas, beiden schudden het stof van hun voeten en gingen naar Ikonium(vers51) het huidige Konya een stad in het zuidwestelijk deel van Midden-Turkije.

    De naam van Konya in het Romeinse Rijk was Iconium.  De achtergebleven  bekeerde heidenen,  in de regio van Antalya waren  niet bang dat de geestelijke leiders vertrokken waren, zij waren juist met blijdschap vervuld  met de kracht van de Heilige Geest. Dus Paulus en Barbabas kwamen toe in iconium, heden ten dage, Konya  de stad waar in de 13 de eeuw de De soefi-broederschap is ontstaan beter bekend  bij ons als de dansende derwishen  Tijdens hun rituele dans draaien de monniken, gekleed in karakteristieke gewaden steeds sneller in het rond, waardoor zij in extase raken en zo hun ziel met het allerhoogste kunnen verenigen.

    Terug naar onze eerste christengemeenschappen.

    Aangekomen in Ikonium, het huidige Konya dus, lette niemand op Paulus en Barbabas, 2 vermoeide mannen en toch waren het helden van het geloof. Eerst gingen zij naar de synagoge. Paulus en Barnabas gebruikten grote vrijmoedigheid in het spreken, hun hart werd ruimer, de geest lichter, het woord warmer, naarmate door hen, alle medewerking van God  werd gegeven. Zij brachten het goede nieuws over Jezus in een gepassioneerde redevoering

    Paulus reisde enorm veel.  Hij bekeerde Joden en heidenen, hij vertelde over  de kracht van vergeving door Jezus.  Jezus  trekt mensen naar Zich toe en geeft ze, op grond van geloof alléén, eeuwig Leven en zorgt ervoor, dat ze kunnen groeien in dat geloof. De Heilige Geest versterkt  de redevoeringen van de oudsten, de leiders van de eerste christenen

    Geïnspireerd door de heilige Geest benadrukt  de apostel Paulus herhaaldelijk hetzelfde onderwerp: we lezen in zijn brief aan de Galaten hoofdstuk 2: Wij weten dat de mens niet gerechtvaardigd wordt door de wet te onderhouden, maar alleen door het geloof in Christus Jezus.
    Ook wijzelf zijn daarom in Christus Jezus gaan geloven,
    om rechtvaardiging te verkrijgen door het geloof,
    en niet door daden die de wet voorschrijft;
    “Want door zulke daden zal geen mens gerechtvaardigd worden,”
    zegt de Schrift. Want ik ben dood voor de wet;
    door de wet ben ik gestorven
    om te leven voor God.
    Met Christus ben ik gekruisigd.
    Ik leef niet meer.
    Christus leeft in mij.
    Dit sterfelijk bestaan is voor mij nog slechts
    leven vanuit het geloof in Gods Zoon,
    die mij heeft liefgehad en zichzelf voor mij heeft overgeleverd.
    Alleen zó erken ik de genade van God.
    Als de wet ons kon rechtvaardigen,
    dan was Christus voor niets gestorven. Tot daar de brief aan de galaten

    Laten wijzelf ook bidden  tot God dat Hij ons de kracht en de vindingrijkheid geeft, om Zijn goede nieuws door te geven waar mogelijk Ons geloof in de vergeving door Jezus en zijn belofte van een eeuwig leven na onze dood. Laat ons daarbij niet denken aan onze angst geoordeeld te worden. Gewoon getuigen wie Jezus is voor ons en wat hij betekent in ons leven is voor anderen niet bedreigend, enkel wanneer wij willen gelijk halen en overtuigen respecteren we anderen niet.

    Zo volgen we een beetje de handelingen van de apostelen.

    Een grote menigte, zowel van Joden als van Grieken, kwam in iconium tot geloof; en opnieuw wekte dit de jaloezie op van de Joden die hun geen gehoor gaven. Zij hitsten de heidenen op, zodat die bitter gestemd werden tegen de broeders (vs. 2). Paulus en Barnabas gingen echter door met hun  zendingsreis : verkondiging van het woord van Gods genade. De boodschap werd door de Heer bevestigd door tekenen en wonderen die door hun handen gebeurden. Maar er was verdeeldheid ontstaan in de stad; sommigen waren voor de Joden en anderen voor de apostelen. De heidenen en de Joden met hun oversten spanden samen, en waren van plan hen te mishandelen en te stenigen. Toen zij dat gewaar werden, vluchtten zij naar de steden  Lystra en Derbe en omgeving, en verkondigden daar een tijd lang het evangelie (vs. 6-7). Maar daar vertellen we u de volgende keer meer over.

    10-03-2018 om 00:00 geschreven door GODKENNEN  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    20-02-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.handelingen deel 6

    hoofdstuk-12-

    Ten tijde van de eerste christenen was christen worden, een gevaarlijke beweging. Volgelingen werden gedood en ook Petrus werd gearresteerd. Christen worden was, een gevaarlijke beweging volgen in uw leven,

    Terwijl Petrus in de gevangenis was, werd voor hem vurig gebeden

    Dit was een gewoonte  bij de eerste christenen, ze baden altijd tijdens hun bijeenkomsten en ook in de tempel. op miraculeuze wijze. Heden ten dag  geloven we soms te weinig in het  gebed, we bidden mee op zondag in de misviering maar bidden we verder nog op een ander moment? Vasthouden aan gebed is niet gemakkelijk, het vraagt om een verbondenheid en groot geloof. Dat had die eerste gemeenschap van christenen.

    Herodes wilde Petrus doden, maar hij vond het beter te wachten tot na het Paschafeest.

    Herodes deed alles wat hij kon om zeker te zijn dat Petrus in de gevangenis zou blijven. Petrus werd geketend aan twee soldaten die weerszijden van hem hun posities innamen (Handelingen 12:6). Er waren ook bewakers aan de buitenkant van de gevangenis (Handelingen 12:6). Zij wilden geen risico’s nemen. Waarschijnlijk herinnerden zij zich die andere keer toen Petrus op een merkwaardige wijze uit de gevangenis ontsnapte (zie Handelingen 5:17-23).

    God wachtte tot het tijdstip net voordat Petrus zou gedood worden (Handelingen 12:6), en toen deed Hij iets wonderlijks. God zond een engel om Petrus te bevrijden.

    Wat vroeg de engel aan  Petrus? “Sta snel op. En zijn ketenen vielen van zijn handen af. Dan zei de  engel: Doe uw gordel om en bind uw sandalen aan,  Sla uw bovenkleed om en volg mij”. Door het gebed werd Petrus  bevrijd. 

    Dit doet mij nadenken. Wanneer wij ons geketend  voelen door ontgoochelingen hoe handelen wij dan en wat vraagt de engel ons misschien: Hij vraagt misschien  snel op te staan, snel aankleden, jas aandoen en dan even naar buiten voor verse lucht. Zo  begint de dag anders en vallen de ketens misschien ook van ons af.

    Muziek

    Terug naar de bevrijdde Petrus.

    De engel kwam binnen zonder de deur te openen,  de ijzeren poort ging vanzelf open. Er zijn bepaalde dingen die enkel God kan doen en er zijn andere dingen waarvan God verwacht dat wij ze doen. Als wij ons deel doen in de kleine dingen die wij kunnen doen, zal God zeker Zijn deel doen  in de grote dingen die enkel Hij kan doen.

    Alhoewel Herodes Petrus trachtte te doden, was het niet Gods tijd voor Petrus om te sterven

     Als het aankomt op leven en dood is God geheel verantwoordelijk! Hij weet wat best is voor ieder van ons.

    Paulus schrijft in zijn brief aan de  Romeinen 14:8 : “Want als wij leven, leven wij voor de Heer en als wij sterven, sterven wij voor de Heer. Of wij dan leven of sterven, wij zijn van de Heer”.

    De eerste christenen  baden tot God, maar toen hun gebed werd verhoord konden zij het niet geloven. Dat lezen wij in de handelingen. Hoofdstuk 12.

     Wij kunnen hier een les uit leren. Als we bidden, dan moeten we verwachten dat God onze gebeden wil verhoren overeenkomstig Zijn wil.  We lezen in het evangelie van markus:  11:24: “alles wat u biddend begeert, geloof dat u het ontvangen zult, en het zal u ten deel vallen”.

    En ook Paulus schrijft aan de  (Efeziërs 3:20).: Wees niet verbaasd wanneer God onze gebeden verhoort.

    God is in staat veel meer te doen dan wij kunnen vragen of denken

    De eerste christenen  konden niet begrijpen dat God zo spoedig had geantwoord.  Daarom  begon het gebed nog meer een rol te spelen in de jonge kerk

    Het verhaal van Lukas, zegt dat Herodes het maximum aan veiligheid had ingesteld, om zo zeker te zijn dat Petrus niet kon ontsnappen

    Maar de kracht van God was groter!!!

    20-02-2018 om 00:00 geschreven door GODKENNEN  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    10-02-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.handelingen deel 5

    Hoofdstuk-9-

    We staan even stil bij de bekering van Saulus, op weg naar Damascus, beschreven in de handelinge hoofddstuk 9

     Saulus bleef de discipelen van Jezus fanatiek achtervolgen en dreigde hen met dood en gevangenis. Hij ging naar de hogepriester en vroeg om aanbevelingsbrieven voor de synagogen in Damascus, een stad waar veel Joden woonden. Hij wilde daar mannen en vrouwen opsporen die in Jezus geloofden, hen in de boeien slaan en naar Jeruzalem brengen. Hij kreeg die brieven en ging op weg. Toen hij in de buurt van Damascus kwam, flitste er plotseling een licht vanuit de hemel, dat hem gevangen hield. Hij viel op de grond en hoorde een stem: "Saul, Saul, waarom vervolgt u Mij?"
    "Wie bent U, Heer?" vroeg Saulus.
    "Ik ben Jezus", zei de stem, "Die u zo fanatiek vervolgt. Sta op en ga de stad in. Daar zal u gezegd worden wat u moet doen."
    De mannen die met Saulus meereisden, waren met stomheid geslagen. Zij hadden de stem wel gehoord, maar niemand gezien. Saulus stond op en deed zijn ogen open, maar kon niets zien. De mannen die bij hem waren, namen hem bij de hand en brachten hem Damascus binnen. Drie dagen lang kon hij niets zien. Al die tijd at en dronk hij niets.

    (Hand. 9:10-16 – Damascus)
    In hoofdstuk 9 verzen 10-16 lezen we dat ANANIAS NAAR SAULUS wordt GESTUURD.

     Ananias, één van de volgelingen van Jezus kreeg een visioen. In dat visioen’ riep’ de Heer hem. "Ananias!"   "Ja, Heer", antwoordde Ananias.
    De Heer zei: "Ga naar het huis van Judas. Daar logeert een zekere Saulus uit Tarsus; hij is nu aan het bidden. In een visioen heeft hij u zien binnenkomen. En in dat visioen legt gij  uw handen op hem, waardoor hij weer kan zien."
    Ananias maakte bezwaren. "Maar, Heer", zei hij. "Ik heb zoveel slechte dingen over die man gehoord. Hij heeft Uw mensen in Jeruzalem veel kwaad gedaan. Hij heeft van de hoofdpriesters zelfs toestemming gekregen om al Uw volgelingen hier in de boeien te slaan!"
    Maar de Heer zei tegen hem: "U moet gaan, Ananias! Ik heb besloten die man te gebruiken. Ik heb hem uitgekozen om Mij bekend te maken aan andere volken en hun koningen en ook aan het volk van Israël. Ik zal hem duidelijk maken hoeveel leed hij voor Mij moet doorstaan."

    Ananias deed wat de heer hem had opgedragen en begaf zich naar het huis waar Saulus was. Hij legde zijn handen op hem en zei: "Saul, broeder, ik ben gestuurd door Jezus, die u onderweg hebt ontmoet. U zult weer kunnen zien en vol worden van de Heilige Geest." Het was net of er een vlies van Saulus' ogen viel. Ineens kon hij weer zien. Daarna liet hij zich dopen en ging wat eten om op krachten te komen. Saulus bleef een paar dagen bij de volgelingen van Jezus in Damascus in Syrie.  En SAULUS VERKONDIGT JEZUS. Hij ging zelfs naar de verschillende synagogen en vertelde daar openlijk dat Jezus Gods Zoon is. Allen die hem hoorden, waren hoogst verbaasd. "Dit is toch de man, die in Jeruzalem de aanhangers van Jezus heeft uitgeroeid? Hij kwam hier toch om mensen van dat geloof gevangen te nemen en naar de hoofdpriesters in Jeruzalem te brengen?" Maar Saulus sprak met steeds meer overtuiging en bracht de Joden in Damascus in verwarring door te bewijzen dat Jezus de Christus is.

     Een tijd later besloten de Joodse leiders Joden in Damascus hem te doden. Dag en nacht bewaakten zij de poorten van de stad om hem te vermoorden. Maar Saulus hoorde van hun plannen. Toen het donker was, lieten zijn discipelen hem vanaf de stadsmuur in een mand naar beneden zakken.

    Saulus vertrok zuidwaarts naar Jeruzalem in Israel  288 km verwijdert van Damascus, en 60 uren te voet stappen .

    Toen Saulus  in Jeruzalem toekwam, probeerde hij zich bij de andere discipelen van Jezus aan te sluiten. Maar die waren allemaal bang voor hem, omdat zij niet konden geloven dat hij ook een discipel van Jezus was geworden. Maar Barnabas nam het voor hem op en bracht hem bij de apostelen. Hij vertelde hun hoe Saulus op weg naar Damascus de Heer had gezien en wat Hij tegen hem had gezegd. Barnabas vertelde ook dat Saulus in Damascus vrijmoedig over Jezus had gesproken. Saulus werd in de groep opgenomen. Hij bewoog zich vrij in Jeruzalem en sprak openlijk over Jezus. Een grote groep Joden daar waren hem echter niet goedgezind. Na enkele verhitte gesprekken met hem, probeerden zij hem te doden. Toen zijn vrienden dat hoorden, hielpen ze hem te ontsnappen naar Caesarea ,111km noordwaarts verwijdert van Jeruzalem. Vandaar  stuurden ze hem over het water naar Tarsus. Tarsus ligt in het zuid oosten van Turkije. Vanuit Jeruzalem was het r noordwaarts 869 km.verder.


    De gemeenschap van Jerusalem stuurde de jonge leerling Barnabas, naar Paulus in Tarsus

    Samen namen ze deel aan de bijeenkomstenen zij gaven er onderricht aan een grote menigte(vers26) . Het was in Antiochië dat de leerlingen voor het eerst “ christenen” werden genoemd. Deze streek situeert zich momenteel in het zuid oosten van turkije: nu Hatay genoemd.

    Muziek

    Paulus  blijft Saulus heten, zolang hij bij de Joden is en onder de Joden werkt. Komt hij echter met de Grieks-Romeinse wereld in aanraking, dan wordt van dat ogenblik de naam Paulus gebruikt.

    In Handel. 13 : 9 vinden we de overgang. Beide namen hebben dezelfde betekenis. Saul is de Hebreeuwse vorm,. Paulus is de Latijnse vorm, een naam, die onder de Romeinen veel in zwang was.

    Toch heeft de naamsverandering voor Gods Kerk wel enige betekenis.

    De naam Saul doet ons denken aan een sterke man die groot was en boven het gewone volk uitstak. De naam Paulus betekent „de Kleine".

    Wanneer God Zijn volk bekeert verliezen zij alle eigen grootheid en waardigheid en maakt de Heer ze klein en nederig .Zulke mensen roemen niet in eigen grootheid, ze zijn zich ervan bewust dat God hen heeft groot gemaakt.

    Zo is Saulus een Paulus geworden.

    En hoe zit het met ons, voelen wij ons groots en boven de andere uitsteken? Of zijn we ons bewust dat we alle talenten van God hebben verkregen en dat God ons groots maakt .

    Ook al denken we misschien dat we nederig zijn ook dan moeten we diep in ons hart nagaan of dat dit werkelijk zo is, want hoe snel hebben we geen kritiek op anderen of denken we belangrijker te zijn dan de andere.  Daarom moeten we bidden om te mogen leven in de kracht van Gods geest. Dan kunnen we misschien beter onze grootheid en onze zwakheid zien als een geschenk van God.

    10-02-2018 om 00:00 geschreven door GODKENNEN  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)


    Archief per week
  • 25/06-01/07 2018
  • 04/06-10/06 2018
  • 14/05-20/05 2018
  • 30/04-06/05 2018
  • 16/04-22/04 2018
  • 26/03-01/04 2018
  • 19/03-25/03 2018
  • 05/03-11/03 2018
  • 19/02-25/02 2018
  • 05/02-11/02 2018
  • 15/01-21/01 2018
  • 01/01-07/01 2018
  • 18/12-24/12 2017
  • 04/12-10/12 2017
  • 27/11-03/12 2017
  • 13/11-19/11 2017
  • 30/10-05/11 2017
  • 23/10-29/10 2017
  • 09/10-15/10 2017
  • 02/10-08/10 2017
  • 25/09-01/10 2017
  • 11/09-17/09 2017
  • 04/09-10/09 2017
  • 28/08-03/09 2017
  • 14/08-20/08 2017
  • 07/08-13/08 2017
  • 31/07-06/08 2017
  • 17/07-23/07 2017
  • 10/07-16/07 2017
  • 03/07-09/07 2017
  • 19/06-25/06 2017
  • 12/06-18/06 2017
  • 20/03-26/03 2017
  • 30/01-05/02 2017
  • 05/12-11/12 2016
  • 22/02-28/02 2016
  • 13/04-19/04 2015
  • 06/04-12/04 2015
  • 23/03-29/03 2015
  • 16/03-22/03 2015
  • 02/03-08/03 2015
  • 23/02-01/03 2015
  • 16/02-22/02 2015
  • 02/02-08/02 2015
  • 24/11-30/11 2014
  • 10/11-16/11 2014
  • 03/11-09/11 2014
  • 06/10-12/10 2014
  • 22/09-28/09 2014
  • 15/09-21/09 2014
  • 08/09-14/09 2014
  • 28/07-03/08 2014
  • 14/07-20/07 2014
  • 07/07-13/07 2014
  • 23/06-29/06 2014
  • 16/06-22/06 2014
  • 09/06-15/06 2014
  • 02/06-08/06 2014
  • 14/04-20/04 2014
  • 07/04-13/04 2014
  • 24/03-30/03 2014
  • 17/03-23/03 2014
  • 10/03-16/03 2014
  • 03/03-09/03 2014
  • 10/02-16/02 2014
  • 03/02-09/02 2014
  • 27/01-02/02 2014
  • 20/01-26/01 2014
  • 06/01-12/01 2014
  • 23/12-29/12 2013
  • 16/12-22/12 2013
  • 09/12-15/12 2013
  • 02/12-08/12 2013
  • 23/09-29/09 2013
  • 16/09-22/09 2013
  • 09/09-15/09 2013
  • 02/09-08/09 2013
  • 19/08-25/08 2013
  • 05/08-11/08 2013
  • 29/07-04/08 2013
  • 15/07-21/07 2013
  • 08/07-14/07 2013
  • 01/07-07/07 2013
  • 24/06-30/06 2013
  • 10/06-16/06 2013
  • 03/06-09/06 2013
  • 27/05-02/06 2013
  • 20/05-26/05 2013
  • 01/04-07/04 2013
  • 25/03-31/03 2013
  • 18/03-24/03 2013
  • 11/03-17/03 2013
  • 04/03-10/03 2013
  • 31/12-06/01 2013
  • 10/12-16/12 2012
  • 03/12-09/12 2012
  • 26/11-02/12 2012
  • 19/11-25/11 2012
  • 15/10-21/10 2012
  • 08/10-14/10 2012
  • 01/10-07/10 2012
  • 24/09-30/09 2012
  • 17/09-23/09 2012
  • 10/09-16/09 2012
  • 03/09-09/09 2012
  • 27/08-02/09 2012
  • 20/08-26/08 2012
  • 13/08-19/08 2012
  • 06/08-12/08 2012
  • 30/07-05/08 2012
  • 23/07-29/07 2012
  • 02/07-08/07 2012
  • 25/06-01/07 2012
  • 11/06-17/06 2012
  • 04/06-10/06 2012
  • 21/05-27/05 2012
  • 14/05-20/05 2012
  • 07/05-13/05 2012
  • 23/04-29/04 2012
  • 16/04-22/04 2012
  • 09/04-15/04 2012
  • 02/04-08/04 2012
  • 26/03-01/04 2012
  • 12/03-18/03 2012
  • 05/03-11/03 2012
  • 27/02-04/03 2012
  • 20/02-26/02 2012
  • 13/02-19/02 2012
  • 06/02-12/02 2012
  • 23/01-29/01 2012
  • 16/01-22/01 2012
  • 09/01-15/01 2012
  • 28/11-04/12 2011
  • 21/11-27/11 2011
  • 14/11-20/11 2011
  • 31/10-06/11 2011
  • 24/10-30/10 2011
  • 17/10-23/10 2011
  • 03/10-09/10 2011
  • 26/09-02/10 2011
  • 19/09-25/09 2011
  • 12/09-18/09 2011
  • 22/08-28/08 2011
  • 08/08-14/08 2011
  • 01/08-07/08 2011
  • 25/07-31/07 2011
  • 18/07-24/07 2011
  • 04/07-10/07 2011
  • 27/06-03/07 2011
  • 20/06-26/06 2011
  • 30/05-05/06 2011
  • 25/04-01/05 2011
  • 11/04-17/04 2011
  • 04/04-10/04 2011
  • 28/03-03/04 2011
  • 21/03-27/03 2011
  • 14/03-20/03 2011
  • 28/02-06/03 2011
  • 07/02-13/02 2011
  • 24/01-30/01 2011
  • 27/12-02/01 2011
  • 20/12-26/12 2010
  • 13/12-19/12 2010
  • 06/12-12/12 2010
  • 29/11-05/12 2010
  • 22/11-28/11 2010
  • 25/10-31/10 2010
  • 11/10-17/10 2010
  • 04/10-10/10 2010
  • 27/09-03/10 2010
  • 20/09-26/09 2010
  • 13/09-19/09 2010
  • 06/09-12/09 2010
  • 30/08-05/09 2010
  • 09/08-15/08 2010
  • 02/08-08/08 2010
  • 19/07-25/07 2010
  • 12/07-18/07 2010
  • 05/07-11/07 2010
  • 28/06-04/07 2010
  • 21/06-27/06 2010
  • 14/06-20/06 2010
  • 07/06-13/06 2010
  • 31/05-06/06 2010
  • 24/05-30/05 2010
  • 17/05-23/05 2010
  • 10/05-16/05 2010
  • 26/04-02/05 2010
  • 19/04-25/04 2010
  • 29/03-04/04 2010

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !

    Startpagina !


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!