Ik ben LULU, en gebruik soms ook wel de schuilnaam PETRA.
Ik ben een vrouw en woon in ANTWERPEN (BELGIE) en mijn beroep is DIENARES VAN MIJN KAT.
Ik ben geboren op 21/04/1952 en ben nu dus 57 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: MUZIEK, LEZEN, DAGTRIPS, COMPUTEREN.
Ik ben moeder van 1 zoon en 1 dochter. Sinds het jaar 2000 ben ik oma van een schat van een kleindochter.
Door uw muispijl op de foto te plaatsen, krijg je de naam van de artiest te zien.
Van het concert des levens, kent niemand de noten
Het belangrijkste van de muziek staat niet in de noten
Zo d’ ouden zongen, zo piepen de jongen
Toch knap van Mozart en Bach dat zij nummers schreven, die nu precies op een cd passen
Ons hele leven zou muziek zijn als we op elk ogenblik de juiste tonen zouden kunnen vinden.
Muziek verzacht de zeden
Zo was het vroeger, zo is het heden
De muziek van tegenwoordig heeft één groot voordeel
niemand kan het nafluiten.
Muziek is de blikopener van je ziel.
Alleen muziek, spreekt eerlijk over de dood
Als u terug in de tijd wilt reizen, is muziek de zekerste en veiligste weg
Geluid is een van de meest overschatte eigenschappen van muziek
De noten die je niet speelt zijn net zo belangrijk als de noten die je wel speelt
Dank zij de muziek geniet de hartstocht van zichzelf
De kritiek heeft het eerste woord, maar de muziek het laatste.
Er bestaan maar twee manieren om te ontsnappen uit de triestheid van het bestaan: muziek en dieren.
Jazz is de enige muziek waarbij de noten, telkens anders worden gepeeld
De lach is de vriendelijkste muziek ter wereld
Ons hele leven zou muziek zijn als we op elk ogenblik de juiste toon konden vinden
Volgens de natuurkunde is muziek niets anders dan een “begrepen golfbeweging”.
Muziek begint met stilte.
Bouwkunst is gestolde muziek.
Muziek komt in de beste families voor.
PETRA'S MEMORY LANE
19-03-2010
DE KROKUS EN DE HYACINT
Na lang wikken en wegen is de kogel door de kerk, Petra gaat digitaal. Toen ik van de week de factuur van mijn kabelmaatschappij in de bus kreeg, merkte ik dat die weeral met enkele euro’s gestegen was. En mijn nog beetje gezond verstand vroeg zich af waarom ik zou blijven betalen voor iets dat ik gratis kan hebben? Dus sprong ik op mijn stalen ros en peddelde naar de man van de Belgacom-store. Na een vriendelijke ontvangst, de antwoorden op mijn vele vragen en de nodige administratieve geplogenheden, kreeg ik een enorme doos in mijn handen gestoken.
En daar stond ik dan!
Fietszakken natuurlijk te klein en mijn fietsrekker vergeten. Dan maar de hulp in geroepen van mijn lieve vrienden die meteen bereid waren om die lompe zware doos bij mij thuis af te leveren. Heel erg hard bedankt daarvoor!
Op de terugweg reed ik voorbij het park in mijn buurt en besloot om daar een wandelingetje te maken. Mijn beetje luie aard vertelde me dat het heerlijk is om te mogen genieten van andermans hard tuinlabeur, want overal waren er tuinmannen noest aan het werk. Ik snoof met veel plezier de geur op van pas afgereden gras en merkte dat her en der de bloemen dapper hun kop opstaken.
En Petra zou Petra niet zijn als er allengs bij het aanschouwen van dit natuurlijk wonder geen liedje in haar hoofd begon te spelen. En dat lied deel ik graag met jullie. Geniet van: DE KROKUS EN DE HYACINT (1957)
TOM MANDERS
Antoon (Tom) Manders werd geboren op 24 0ktober 1921 te Den Haag.
Hij was een Nederlandse tekenaar, komiek en carabatier.
Tom Manders staat bij het grote publiek echter beter bekend als “Dorus”
Al jong bleek zijn talent voor tekenen.
Hij volgde de ULO, en volgde daarna een driejarige avondcursus Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag.
Manders was onder andere actief als reclameschilder en ontwerper van affiches.
Later ontwierp hij ook decors voor toneel en cabaretvoorstellingen.
Toen hij van de VARA de uitnodiging kreeg iets voor tv te doen, liet hij het café nabouwen in de studio, en startte een succesvol televisieprogramma dat enkele jaren te zien zou zijn.
Tussen 1956 en 1962 werkte Manders samen met organist Cor Steyn ("meneer Cor Steyn") voor het programma “De Showboat”.
Samen waren zij verantwoordelijk voor nummers als “Twee motten”, “M’n volkstuintje”, Als ik wist dat je zou komen”, “Bij de marine” en “Figaro.”
In 1967 won hij een Zilveren Roos, en begon hij een nieuw programma, ‘Bij Dorus op schoo’t.
Legendarisch en ontroerend is de scène van 18 november, met het driejarige meisje Corrina Konijnenburg dat “Poessie Mauw” eindeloos blijft zingen.
In 1971 kwam Dorus nog één maal terug op de tv tijdens een programma met een verborgen camera, waarbij hij mensen de stuipen op het lijf joeg als wassen beeld in ‘Madame Tussauds’.
In hetzelfde jaar had hij nog een hit met "In de hemel is geen bier".
Begin februari 1972 kreeg Manders een auto-ongeluk.
In het ziekenhuis werd geconstateerd dat hij kanker had.
Drie weken later, op 26 februari 1972 stierf Manders in Utrecht aan een hartaanval.
Dag lieve vrienden! Zoals gisteren belooft, vandaag dubbel zoveel om te lezen.
Ik schreef het al vaker, ik ben een vrouw van mijn tijd. Geboren in een zelfbewuste generatie. Wij maakten dat we alles onder controle hadden, ons liefdesleven, onze vruchtbaarheid en onze carrière. Zelfs ons stervensuur willen we zelf kunnen bepalen, al zal dat nog wat strijd vergen, maar we zijn toch al halfweg.
Waar we echter geen vat op hebben is het stervensuur van onze geliefden, of het noodlot zeg maar.
Hoe kom ik nu bij dit alles? Wel…
Achttien maart is de verjaardag van de vader van mijn kinderen. En hoewel mijn geheugen lamentabel is, er zijn data die in mijn herinnering gebrand staan, zoals ook deze dag. Net zoals op onze huwelijksdatum stel ik mezelf dan allerlei vragen.. ..Hoeveel kinderen zouden we gehad hebben? We wilden er minstens drie. ..Hoe zou het zijn om samen op pensioen te zijn? ..Zouden we na al die jaren nog van elkaar genieten, of zouden we elkaar kotsbeu zijn?..Zouden we uberhaupt nog bij elkaar zijn? Allemaal overbodige vragen weet ik, maar ik kan het niet helpen ze te stellen.
Ik herinner mij nog zoveel grote en kleine dingen van hem. Zo weet ik nog perfect wat zijn lievelingsmuziek en favoriete zangers waren.
In de eerste plaats hield R. van klassieke muziek, opera en operette. Het is dan ook mede dank zij hem dat die liefde ook voor mij weer opflakkerde. Maar ook populaire muziek kon hem bekoren, al was hij daar zeer selectief in. Enkele van zijn favoriete zangers waren o.a: Harry Belafonte, Nath King Cole, Solomon King, Dinah Washington, Gladys Knight, met aan de top, Jerry Vale.
Van kleinkunst hield hij ook heel erg veel, met Boudewijn De Groot en Willem Vermandere voorop. Die laatste puur als de rechtgeaarde West Vlaming die hij was.
Ons huwelijksfeest was an sich geen echt feest maar eerder een gezellig uitje met enkele familieleden en goede vrienden. Maar er was wel die eerste, o zo innige, dans op een lied dat zoveel beloften inhield. En daarom, om alle mooie momenten die geweest zijn, om al die gemiste mooie momenten, vandaag dat bewuste lied op mijn blog. Ik geef jullie een stukje van mijn ziel met:
ETERNALLY (1968)
JERRY VALE
Jerry Vale werd geboren als Gennaro Luigi Vitaliano, op 8 juli 1932, in The Bronx, New York. Hij is een Amerikaanse zanger met Italiaanse roots.
Als jonge knaap verdiend hij zijn zakgeld door schoenen te poetsen in een kapperszaak. Daarbij zingt hij steeds en zijn baas vind hem zo goed dat hij betaald voor zijn muzieklessen. Daarop begint hij met zingen in de musicals die zijn middelbare school opvoert en in lokale clubs. Op die manier kwam Paul Insetta, tekstschrijver en manager van Guy Mitchell, op zijn weg. Die bood hem een contract aan, veranderde zijn naam in Jerry vale en zou hem vele jaren begeleiden.
Het gevolg is bekend, Vale scoorde de ene hit na de andere. Met zijn mooie hoge tenor stem drukt hij zijn stempel op de jaren ’50 en ’60. Het wordt een parade van Italiaans-Amerikaanse favorieten als "Innamorata (Sweetheart)", "Volare", "Amore, Scusami, "en zijn handtekening lied," Al Di La ". In 1962 scoort hij een grote topper met “I Have But One Heart”. Een jaar later doet hij dit nog eens over met, Arrivederci Roma. In 1968 dan, zet hij het thema uit “Limelight” van Charlie Chaplin op zijn album: “You don’t have to say you love me”.
In 1990 speelt hij een filmrol als zichzelf in de film, “Good Fellas” en in 1995 doet hij dat nog eens in de film, “Casino”.
Jerry Vale woont met zijn vrouw Rita, waarmee hij reeds veertig jaar gehuwd is, in Palm Desert, Californië. Hij treedt nog altijd op.
ALS DE KLOKKEN DER HERINNERING LUIDEN, WORDT HET ZONDAG IN ONS HART!
Dag lieve vrienden! Eindelijk komt er klein beetje lentegevoel bij me binnensluipen. Dat uit zich doordat ik ramen en balkondeuren wijd open gooi en niet meteen blauw van de kou uitsla. Ik kreeg deze morgen ook de onbedwingbare neiging om al mijn overgordijnen te wassen.
Dus ga ik het kort houden vandaag. Ik schrijf morgen wel dubbel zoveel dan, want ik weet nu al dat ik dan stijf ga staan van de knokenpijn. Maar wat je vandaag doet moet je morgen niet doen, zei ons bomma altijd, en zodoende ga ik aan de slag.
Bij een werkende Petra hoort een swingend muziekje en dus kunnen jullie vandaag luisteren naar: SUCH A NIGHT (1974)
R ICKY G ORDON
Veel informatie is er over de goede man niet te vinden, dus wordt dit ook een heel kort stukje.
Ricky Gordon werd geboren als, Eric de Clerck te Brugge en is een Vlaamse zanger. Hij begon als rockzanger, schakelde toen over naar Nederlandstalig werk om uiteindelijk toch succes te kennen met de rocksong "Such A Night", een lied dat ook gezongen werd door o.a Shakin’ Stevens en Elvis Presley.
Enkele van zijn bekendste nummers zijn: "Vlinder van een nacht" (1970), "Heimwee naar jou" (1970), "Lieg nooit meer" (1971), "Morgen" (1972), "Hamburg" (1972), "Monika" (1973) en "Ik droom van jou" (1973).
That’s all folks! Wie meer weet te vertellen over deze zanger mag het mij altijd doorzenden of hier in een reactie neerpoten.
Dag lieve vrienden! Zij droeg het tiende gebod hoog in haar vaandel, al was het enkel maar uit zelfrespect en zelfbehoud. Zij verfoeide overspel en zou daar nooit deel van uitmaken. Want ze wist, daar komt voor alle partijen enkel maar ellende en verdriet van voort.
En dan ontmoet ze hém…
Hij, die man waarmee ze kan praten, lachen en huilen… Hij, die naar haar luistert en haar troost…Hij, die net als zij vecht tegen hun verboden verlangens…Omdat ze beide weten, dit is verkeerd!’
Maar wat baten rede en verstand wanneer twee harten en twee lichamen elkaar’s verlangen toeschreeuwen? Wat baat het dat je sterk bent wanneer al je zinnen zwak blijken te zijn? Wanneer de gevoelens zo aanschouwelijk worden zodat de rede er geen vat meer op heeft?
Welke keuze ze ook maakt, ze voelen beide verkeerd aan. Eens of anders blijft ze gebroken achter. Uiteindelijk rest haar slechts één vraag: ‘Laat ik mijn tranen nu vloeien, of spaar ik ze op voor later?’
En om al dat vandaag nog eens een keer dit lied op mijn blog: FORBIDDEN GAMES (1963)
M IRIAM M ACEBA
Omdat ik dit lied al eens een keer liet horen op mijn blog, verwijs ik jullie graag door voor meer info over deze zangeres. Klik op onderstaande button
HET LIED
De werkelijke titel van dit lied is Romance Anónimo. Het is van oorsprong een Spaans muziekstuk en origineel geschreven voor gitaar. Wie de werkelijke auteur van het lied is wordt nog steeds in vraag gesteld. Het is afwisselend toegeschreven aan Antonio Rubira, David deL Castillo, Francisco Tárrega, Fernando Sor, Daniel Fortea, Miguel Llobet, Vicente Gómez, en Narciso Yepes.
Vicente Gomez publiceerde het en speelde het in de Hollywood film “Blood en Sand” uit 1941 met in de hoofdrollen, Tyrone Power en Rita Hayworth. En zodoende werd ook het auteurschap van het lied automatisch aan hem toegeschreven.
Narciso Yepes wordt dan weer op zijn beurt aangewezen als auteur door de film “Jeux Interdits” uit 1952 van Rene Clement. Het is deze film waaraan het lied zijn wereldwijde faam te danken heeft.
Het verhaal wil dat Yepes dit stuk op zevenjarige leeftijd componeerde voor zijn moeder. Maar ook dat is zeer betwistbaar.
Het lied blijft dus mysterieus. Net zo mysterieus als de spelers van verboden liefdesspelletjes.
Mijn lieve zoon! Achtendertig jaar geleden hield ik jou voor 't eerst in mijn armen. Mijn hart vulde zich met zoveel liefde en trots, als enkel een moederhart kan. Ik leerde je praten en lopen, sterk staan in het leven. En plots, zo leek het, was je een man. Voor vrouw en kind een rots. Maar ik wil jou op deze dag nog wat wijsheid geven, als het mag…
Geluk
Geluk is geen kathedraal Misschien een klein kapelletje Geen kermis luid en kolossaal Misschien een carrouselletje Geluk is geen zomer van smetteloos blauw maar nu en dan en zonnetje Geluk dat is geen zeppelin 't is hooguit 'n ballonnetje.
Ik ben LULU, en gebruik soms ook wel de schuilnaam PETRA.
