In 2016 genoten we reeds van de culinaire causerie “gekonfijte taalkronkels”.  In “pikante taalkronkels” kwamen we meer aan de weet over de oorsprong van woorden en uitdrukkingen in het Nederlands, in gewesttalen en over de vreemde kronkels die talen maken. Dit keer draaide alles rond verliefdheid en liefde. Zoals vorige keer werd ook nu alles leuk geïllustreerd in een netjes afgewerkte presentatie.

In het MAS liep een tentoonstelling over voeding. Omwille van de grote belangstelling werden we ingedeeld in drie groepen. Onze gidsen legden ons uit hoe de steden er door de eeuwen heen in slaagden om een steeds groeiend aantal stadsbewoners te voeden. Op het einde van de tentoonstelling kregen we een kijk op een mogelijke toekomst – welke mogelijkheden openen zich voor onze nazaten?  Als afsluiter konden we nog genieten van een drankje in restaurant Napos.

Informatie over al onze activiteiten voor april, mei en juni 2018.

Reisprogramma meerdaagse reis Grijze Geuzen september 2018: 5 dagen Saarland

Bijlagen:
MEDEDELINGENBLAD 102 april-mei-juni 2018.pdf (617 KB)   

Informatie over al onze activiteiten van januari t/m maart 2018.

Bijlagen:
MEDEDELINGENBLAD 101 januari -februari-maart 2018.pdf (282.1 KB)   

Omdat voorzitter Raymond verontschuldigd was wegens vereiste aanwezigheid op een andere vergadering sprak Suzanne het inleidende woordje. Terelfder ure hadden we vernomen dat de kwaliteit van de oude beamer nog slechter geworden was. Een (4K) televisiescherm bleek de oplossing: iedereen was positief over de kwaliteit van het beeld. Tegen volgende vertoning zullen we gebruik kunnen maken van een nieuwe beamer, dus mensen, dan zeker (inschrijven en) komen! Aansluitend was er nog gebak en thee of koffie.

Onze jaarlijkse algemene vergadering begon met klinken op het nieuwe jaar. Na de toespraak van de voorzitter en het overzicht van de financies door de penningmeester kregen we een terugblik op de voorbije activiteiten door onze reisleider. Als toemaatje kregen we het vooruitzicht op de nieuwe 5-daagse uitstap in september. Een geschenkje voor onze ex-secretaris. En dan was het tijd voor een heerlijke appelbol met koffie … Helpende handen achteraf maken het werk lichter.

Zoals vorig jaar, vierden we nu ook weer de winterzonnewende met een desserten buffet. Drie dames uit ons gezelschap hadden gedurende dàgen geroerd, geklutst, gemengd, gekneed, gekookt en gebakken dat het een lieve lust was. En het resultaat van al deze huisvlijt mocht weer gezien – en uiteraard gesmaakt -  worden.  Ook zoals vorig jaar, was er nu weer lekkers gemaakt voor verkoop ten voordele van de Warmste Week. De opbrengst is dit jaar vooral bestemd voor “Diesterweg ’s Hulpkas vzw”, een initiatief dat reeds sinds 1904 kinderen uit minder begoede gezinnen in de Antwerpse regio steunt.

Vooraf hadden onze Grijze Geuzen herinneringen kunnen ophalen met beelden die gemaakt werden tijdens de activiteiten van het voorbije jaar. José Vermeiren kon nadien alle aanwezigen boeien met het voorlezen van “wintermijmeringen”  en Suzanne sloot de namiddag af met een workshopje kerstboomballen maken van servetten.

Dinsdag 12 december was Chris Rachel Spatz onze gidse voor een boeiende wandeling doorheen Praag. In sneltreinvaart trokken we doorheen de grote en de kleine zijde en werden we gebombardeerd met hopen toeristische tips, geschikt voor een (hernieuwd?) bezoek aan een van de mooiste steden van Europa.

Op vrijdag 17 november hadden we ons jaarlijks banket, ook nu weer in het schoolrestaurant Mercator van het Stedelijk Lyceum Lamorinière. Zoals vorige jaren, was het ook nu weer smullen...

Myriam Van Vossel zorgde voor de foto's, waarvoor dank!

Niet al onze Grijze Geuzen waren op de hoogte van de geschiedenis van het Sinterklaasfeest. De film werd dan ook gevolgd als een spannende thriller. Na de vertoning werd iedereen getrakteerd op  lekkere speculaastaart met koffie. En de goede sint had voor al zijn trouwe fans nog een zakje lekkers laten bezorgen. Dank u Sinterklaas!

Dinsdag, 24 oktober brachten onze Grijze Geuzen een bezoek aan de Léonardo Da Vinci tentoonstelling in de hallen van Xpo Center Bruges. Een Belgisch-Luxemburgs team van specialisten uit diverse disciplines zette de recentste historische en wetenschappelijke inzichten omtrent Da Vinci in de kijker. Nooit eerder werden zoveel maquettes van de renaissance-meester samengebracht: ‘s werelds allergrootste collectie machines. Volgens kunsthistoricus en organisator Jean-Christophe Hubert werd aan deze tentoonstelling vier jaar lang met 22 mensen gewerkt. Van 6.000 tekeningen zijn een honderdtal schetsen gebruikt om maquettes en levensgrote replica’s van de werktuigen en uitvindingen van Leonardo da Vinci te maken. Na een lekkere maaltijd werd er nog een wandeling gemaakt in het oude centrum van de stad.

Foto's : Jean en Myriam De Decker-Van Vossel

Katja Veraert en Wendy Serraris, vrijzinnig consulenten van het “huis van de mens” in Sint-Niklaas verzorgden voor ons een lezing met informatie over wat je concreet kan doen en vooraf plannen voor een waardig levenseinde.  Na een kleine test kwamen we aan de weet dat er nog wel wat schort aan onze kennis over dit onderwerp.  Aan de hand van een Powerpoint presentatie  kregen we uitleg over de werking van het huis van de mens, de humanistisch consulenten,  de euthanasiewetgeving en over de 5 verschillende wilsverklaringen. We kregen uitgebreid  toelichting over het invullen van de voorafgaande negatieve wilsverklaring en de voorafgaande wilsverklaring inzake euthanasie. Natuurlijk kwam ook de “LEIFkaart” ter sprake. Na de klassieke koffie met gebak tijdens de pauze kregen de aanwezigen nog de kans om bijkomende vragen te stellen.

Aangenaam nazomerweer kregen we voor onze rondleiding achter de schermen van de Singel. Het Koninklijk Muziekconservatorium werd in 1968 ontworpen door architect Léon Stynen (1899-1990). De grote zalen aan de Singel werden bijgebouwd in 1980. In 2000 en 2010 werd het gebouw in dezelfde stijl vergroot door architect Stéphane Beel. Oorspronkelijk gepland in een rustige buurt aan de Antwerpse stadsrand, ligt deze architecturale modernistische realisatie door de uitbreiding van de stad en de aanleg van de Ring nu geprangd tussen drukke verkeersaders. Dank zij een doeltreffende geluidsisolatie is het toch mogelijk om – in alle rust- muziek te studeren. In de loop der jaren is de functie van het gebouw regelmatig aangepast: oorspronkelijk alleen bedoeld voor muziekonderwijs, wordt er nu les gegeven in muziek, theater, dans en architectuur en dit op master- en bachelor niveau. In de verschillende zalen (rode, blauwe, witte zaal) worden voorstellingen gegeven in de verscheidene kunstdisciplines. Radio 2 had een tijd lang een deel van het gebouw in gebruik, maar dat is intussen sterk verminderd. Na de rondleiding werden we nog getrakteerd op een drankje in het Grand Café De Singel.

Donderdag 25 september was een schitterende dag voor onze boottocht op de Schelde. Een niet te hoge temperatuur en het zonnetje dat regelmatig wat afwisselde met een wolkenpartijtje zorgden er voor dat het voor onze Grijze Geuzen aangenaam toeven was op het bovendek van de “Verdi” van Rivertours. We vertrokken aan het Steenplein, stroomafwaarts richting Lillo. Onderweg passeerden we de petroleuminstallaties van Esso en Total. We kwamen te weten dat de Antwerpse haven op verschillende terreinen nog steeds de grootste van Europa en soms zelfs van de wereld is. Enkele zaken waarin Antwerpen uitblinkt: de grootste haven voor tabak en voor koffie. De oppervlakte van meer dan 12.000 ha en de 150.000 werknemers (rechtstreeks en onrechtstreeks) tonen het belang van de haven. Vele pijpleidingen doorkruisen het Antwerpse havengebied. Door de  Rotterdam Antwerpen Pijpleiding (102 kilometer lang) stroomt per jaar 30 miljoen ton aardolie van Rotterdam naar Antwerpen, het equivalent van 1.100 grote tankwagens die dag en nacht tussen de twee steden moeten rijden om de olie te vervoeren.

We zagen de “olifanten” containers oppikken en wegbrengen, containerschepen werden geladen en gelost en voeren voorbij Antwerp Gateway waar containers volledig computergestuurd geplaatst en verzet worden.

Op de terugweg werden de kleinkinderen nog getrakteerd op een ijsje en een drankje.

Op dinsdag 8 augustus had onze traditionele “zomerzalm” plaats. Even traditioneel is het feit dat dit eet (en praat-) festijn zo populair is in de vereniging dat we telkens plaats te kort hebben en we moeten werken met een wachtlijst bij het inschrijven. Het bestuur had weer de nodige voorbereidingen gedaan en met de hulp van alle medewerkers zijn we er weer in geslaagd om alle aanwezigen een lekkere maaltijd  aan te bieden in een leuke sfeer.

Met een 35-tal Grijze Geuzen en kleinkinderen waren we present voor een gegidste rondleiding in de Antwerpse ZOO. Voor de kleinkinderen was het een wandeling met uitleg door de dierentuin.  De Grijze Geuzen en de oudere kleinkinderen werden opgedeeld in twee groepen en elke groep kreeg met een eigen gids een rondleiding achter de schermen. Hierbij gaat het niet zozeer om het bekijken van dieren, maar wel om uitleg over en het bekijken van de technische installaties en inrichting van gebouwen.  Er werd een tipje van de sluier opgelicht over wat noodzakelijk is voor het in stand houden van een leefmilieu voor de dieren dat aangepast is aan de normen van de hedendaagse maatschappij. De groepen van het bezoek achter de schermen waren heel opgetogen over beide gidsen: met veel bevlogenheid, afgewisseld met wat humor kregen we een verhaal over de ZOO doorheen de voorbije bijna 175 jaar, de vele werken en aanpassingen en de plannen voor de toekomst.

Na de rondleiding was het hoog tijd voor een middaghap en de namiddag kon iedereen vrij besteden aan het bekijken van de dieren in het prachtig aangelegde park.

Op dinsdag 20 juni onder een gloeiende zon verzamelden we op een schaduwrijk plekje in het park van kasteel d'Ursel in Hingene. Eeuwenlang was het kasteel het buitenverblijf van de adellijke familie d'Ursel. Sinds 1994 is het gebouw eigendom van de provincie Antwerpen en heeft het een culturele bestemming. Momenteel loopt er in het kasteel een tentoonstelling van kunstwerken met dieren als onderwerp en met als titel: "The beauty of the beast". Voor ons een mooie gelegenheid om de prachtige restauratie van het kasteel te bewonderen, gecombineerd met een tentoonstelling van oude en nieuwe meesters. We waren met een ruime vertegenwoordiging (33 aanwezigen) en werden opgedeeld in drie groepjes, elk met een gids. Na de rondleiding werden we vergast op een uitgebreide afternoon tea met sandwiches, scones en zoetjes.

Met schitterend weer (gelukkig niet zo warm als vorige dagen) kwamen we samen aan het nieuwe Gerechtsgebouw van Antwerpen. Dit gebouw, in de volksmond "het Vlinderpaleis" heeft Sir Richard Rogers als architect, de man die ook tekende voor het Centre Pompidou in Parijs en de Millenium Dome in Londen. We kwamen meer te weten over Jan De Lichte en z'n wedervaren. Tijdens de wandeling over "den Boulevard" vernamen we tal van historische wetenswaardigheden over figuren als Quinten Matsys, de graven van Egmont en Hoorn (en hun familiegeschiedenis), Willem van Oranje (alias Willem de Zwijger), Maria-Theresia en vele anderen. Even voorbij de Sint-Michielskerk (gesloten) maakten we een zijsprongetje langs de joodse synagoge en de achterkant van het Museum van Schone Kunsten en dan terug naar de lei. We keken wat verder ook eens binnen bij "den Bell", de vroegere fabriek van Bell Telephone en sinds enkele jaren een kantoorgebouw van de Antwerpse stadsdiensten. Langs het oud gerechtshof kwamen we aan de Frankrijklei met aan de overkant het gebouw van de Nationale Bank. In de parking op de hoek van de Frankrijklei  en de Maria-Henriettalei bevindt zich op niveau -3 een restant van het Bastion, onderdeel van de 16de eeuwse stadsomwalling. Hier eindigde de rondleiding en even later genoten we met z'n allen nog van een drankje (of meer) op het terras van  café Old Trafford op de Leopoldplaats.

 
Daguitstap: bezoek Mijnmuseum Beringen

                                          + Natuurhulpcentrum Opglabbeek:
                                                       dinsdag 18 april 2017

Met de bus naar Beringen - en wat voor een bus: ongelofelijk veel plaats  en alles voorzien. Wel één probleem: na zo'n bus gaan we niet vlug meer content zijn. Heel de weg vlot verkeer, zo waren we ruim op tijd in Beringen. Maar toch stonden onze koffiekoeken al te wachten. Ze waren Limburgs, dus picobello en thee of koffie was "à volonté". Het bezoek aan het Mijnmuseum was zeer boeiend en onze gids zag niet op een kwikslag, zo kreeg hij de lachers vlug op zijn hand. 

De lunch in de Brouwerij & Grand Café Remise 56 was prima, alles mooi verzorgd, lekker, ruime porties en vlug en goed bediend. Wat kan een mens zich nog meer wensen ? Het Remise dubbel bruin bier smaakte perfect bij de stoverij en de rijstpap met bruine suiker moest bij mij al ver naar een gaatje in mijn goed gevulde maag zoeken.

Burps... na een paar dubbel bruintjes raak je snel in stemming, maar er stond nog een bezoek aan het Natuurhulpcentrum in Opglabbeek op het programma .

Na een videofilm gingen we op stap in het revalidatiecentrum waar de dieren behandeld, verzorgd en opgevangen worden. Tijdens de rondleiding kregen we een zicht op de operatiekamer, de intensive - care afdeling en de hokken met gekwetste wilde dieren.

Bij de koffie met weer uitstekende Limburgse taart werd nog een behoorlijk aantal Grijze Geuzen lid van het Natuurhulpcentrum. Tegen 18u00 een half uurtje later dan gepland reden we moe maar voldaan huiswaarts.

Foto's: Guy Baekelant (2 reeksen)

Mijnmuseum Beringen + Natuurhulpcentrum Opglabeek(2)