In het Britse The Economist, zowat het populairste politiek-economische weekblad ter wereld, met een oplage van ± één miljoen, verschijnt niet gemakkelijk nieuws over België. Hierop werd dit weekeinde een uitzondering gemaakt voor de affaire Jurgen Conings.
België blijft voor The Economist bekend voor zijn frietjes, zijn bier, zijn chocolade en dat het de zetel is van de E.U. Net zoals de E.U. vindt het België een saai land. De affaire Conings leek voor buitenlanders een zoveelste controverse die echter even snel zal verdwijnen als ze is opgekomen.
De heisa rond Conings staat – volgens het weekblad - in schril contrast met veel ergere zaken waarvan men in België blijkbaar niet wakker lag of ligt. Enkele voorbeelden:
- De sabotage van de kerncentrale van Doel in 2014.
- De terreurplanningen in Molenbeek voor de daarna uitgevoerde aanslagen in Parijs, Zaventem en Brussel.
- Dat het land twee jaar aan één stuk overleefde zonder federale regering.
- Dat de links-rechts tegenstellingen (een uitvinding van de Franse revolutie) er worden doorkruist door de gewesten, de gemeenschappen en drie officiële talen.
- Een staat die tegelijk overal en nergens is, met zes regeringen en zeven parlementen en die zijn burgers voor meer dan de helft van hun inkomsten belast (de hoogste ter wereld).
Voor de Economist is het al een wonder, dat het blijft bestaan. Het blad schreef vroeger al eens dat zo’n land niet meer zou worden uitgevonden. Daar voegt het nu aan toe de meest succesvolle mislukte staat ter wereld te zijn !
Nog steeds volgens het blad zijn de Belgen zowat even rijk als de Duitsers, maar beter af dan Nederlanders en Fransen. Hun gezondheidszorg is excellent, maar wordt onbetaalbaar, eigendom is er goedkoop, lonen zijn er hoog. Een gemiddeld Belgisch leven is lang en welvarend. In dergelijk perspectief gezien lijkt de affaire van Conings een grap en moet men Belg zijn om dit van zich af te schudden, alsof er niets gebeurd is. De staat is overal en nergens, In België is iedereen voor alles bevoegd, maar nooit helemaal en zeker niet verantwoordelijk. Regeren in België is niets anders dan een vorm van chaosbeheersing.
---
Bovenstaande is, grosso modo, wat The Economist ervan denkt en waarschijnlijk niet alleen The Economist maar zowat iedereen die dit land vanuit een bredere context (en vanuit het buitenland) bekijkt.
|