NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Mijn favorieten
  • natoken
  • hettysite
  • bojako
  • Vekabocamping De Boomgaard Vorden NL
  • ludovikus
  • Fotojacht--jachthonden/ motorcross
  • ani
  • thea
  • loewiesa
  • wimhetty
    Mijn favorieten
  • Beth
  • Paperclip
    Foto
    Inhoud blog
  • ... een kookgekke tante!
  • Je bent 16 ... en..
  • De Wiersse
  • Geluk hebben...
  • Geloof en een Hoop Liefde
  • Opgeruimd....
  • Een meester Heuvelmiddag
  • Zomaar...
    E-mail mij

    Druk oponderstaande knop om mij te e-mailen.

    Archief per maand
  • 12-2014
  • 11-2014
  • 10-2014
  • 08-2014
  • 07-2014
  • 06-2014
  • 05-2014
  • 04-2014
  • 03-2014
  • 02-2014
  • 01-2014
  • 12-2013
  • 11-2013
  • 10-2013
  • 09-2013
  • 08-2013
  • 07-2013
  • 06-2013
  • 05-2013
  • 04-2013
  • 03-2013
  • 02-2013
  • 01-2013
  • 12-2012
  • 11-2012
  • 10-2012
  • 09-2012
  • 08-2012
  • 07-2012
  • 06-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 03-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 11-2011
  • 10-2011
  • 09-2011
  • 08-2011
  • 07-2011
  • 06-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 01-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 07-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 08-2009
  • 07-2009
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 02-2009
  • 01-2009
  • 12-2008
  • 11-2008
  • 10-2008
  • 09-2008
  • 08-2008
  • 07-2008
  • 06-2008
  • 05-2008
  • 02-2008
  • 01-2008
  • 10-2007
  • 09-2007
  • 08-2007
  • 07-2007
  • 06-2007
  • 05-2007
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Wil je meer lezen over het nestje bordercolliepups en hun ontwikkeling de eerste 8 weken kijk dan eens op www.hettysite.nl   weblog 1  vanaf 1 juni 2007. Het was zo mooi om mee te maken dat ik er een kinderboekje over schreef. 
    Dit dierenprentenboekje is te koop. Scotty vertelt over wat hij beleefde vanaf het moment dat hij geboren werd tot hij zich op z'n gemak voelde bij z'n nieuwe baas. Meer informatie over "Ik ben Scotty" en hoe je het unieke boekje kunt bestellen, is op de website www.hettysite.nl  te lezen onder het kopje Kinderboekjes. Welkom! 
    Foto
    Foto
    De pups van Tessa en Scott waren een geweldige ervaring!
    Foto
    Foto
    Een paar pagina's uit het kattenprentenboekje IK BEN MONIEK.
    www.hettysite.nl
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Categorieën
  • Aan het Schoolpad (808)
  • Familieperikelen (32)
  • Memories (12)
  • School (5)
  • Streektaal (3)
  • Vakantie 2011 met Ben en Riet (44)
  • Vakantie algemeen (112)
  • Vakantie Canada (0)
  • Vakantie Engeland (47)
  • Vakantie Frankrijk (0)
  • vakantie Israël (0)
  • Vakantie Noorwegen (0)
  • Vakantie Nw Zeeland (0)
  • Verhalen (9)
  • Categorieën
  • Aan het Schoolpad (808)
  • Familieperikelen (32)
  • Memories (12)
  • School (5)
  • Streektaal (3)
  • Vakantie 2011 met Ben en Riet (44)
  • Vakantie algemeen (112)
  • Vakantie Canada (0)
  • Vakantie Engeland (47)
  • Vakantie Frankrijk (0)
  • vakantie Israël (0)
  • Vakantie Noorwegen (0)
  • Vakantie Nw Zeeland (0)
  • Verhalen (9)
  • Categorieën
  • Aan het Schoolpad (808)
  • Familieperikelen (32)
  • Memories (12)
  • School (5)
  • Streektaal (3)
  • Vakantie 2011 met Ben en Riet (44)
  • Vakantie algemeen (112)
  • Vakantie Canada (0)
  • Vakantie Engeland (47)
  • Vakantie Frankrijk (0)
  • vakantie Israël (0)
  • Vakantie Noorwegen (0)
  • Vakantie Nw Zeeland (0)
  • Verhalen (9)
  • hetty's site
    of de belevenissen van een Achterhoekse in Drenthe
    04-06-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Over Bervo en Lamito...
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Neef Joop heeft indertijd die hele oude promotiefilm van de Lamito op de kop getikt in de kelder van fotograaf Dolfijn, maar Peter in Nürnberg heeft het programmaboekje nog van de Lamito Revue.

    Soms heb je ineens een onverwachte bijzondere ontmoeting zoals vorige week in Vries toen we ds Thea Barnard spraken op 2e pinksterdag. Ook de website geeft aanleiding tot bijzonder ontmoetingen al is dat via de mail. Al googlend ontdekte Peter Koers de verhalen over Bervo, de fietsenmaker in Vorden, op mijn website. Zijn vader bleek daar jaren later gewerkt te hebben en omdat hij bezig is om zijn vaders leven te beschrijven mailde hij over eventuele foto’s want die zijn er bijna niet van de winkel en werkplaats. Maar de Lamito-film die gemaakt is tijdens de Landbouw- en Middenstands Tentoonstelling in 1939 bevatte beelden van de winkel en vader Bervo er bij. Die Tentoonstelling was er vlak voor de mobilisatie. Er is nog een brief van Ome Hendrik Jan Groot Nuelends vriend die achter Jo en Hendrik Jan fietste toen Hendrik Jan bericht had gekregen wanneer en waar hij zich melden moest. Wat een tijd. Ik mailde deze brief van Peter door naar Joop vanwege de foto’s die hij op een cd-rom had gezet van de Lamito-film en vandaag ook naar Johan Aartsen omdat die beslist het een en ander weet over Bervo. Peter Koers komt oorspronkelijk uit de Kranenburg, heeft er zelfs een boekje over samengesteld en we zijn er achter dat onze families toch enigszins verweven zijn. Een tante is zelfs getrouwd met Antoon Eggink van de Jaeger, een volle neef van vader Hendrik Jan.
    Nu is Peter boekbinder in Neurenberg en heeft aangeboden om een kinderboekje dat in de maak is voor me te verzorgen. Dat wordt de nieuwste uitdaging want door alle kosten die ik gemaakt heb bij de vorige ‘Ik ben Moniek’ en ‘Ik ben Scotty’, was de nieuwe ‘Ik ben Beertje’ eigenlijk een beetje in het vergeetboek geraakt en ook nog niet af. Dat wordt dus… aan de slag!

    04-06-2012 om 19:48 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ze doen het best...
    Klik op de afbeelding om de link te volgen De fleslammeren doen het best. Schapenman Rob is er over te spreken, hij is er trots op. Het Drentse heidelammetje Geesje is de grappigste. Vanavond kwam de bijna voltallige burenfamilie om het nog eens mee te maken om ze de fles te geven. Alle drie jongens hadden een fles om een lam om te voederen, maar Frank trok gauw even een sprintje zodat hij Geesje kon bedienen. Wanneer ik een keer alleen ben geef ik eerst de beide grootste Schoonebeker lammeren hun fles, ook door de tralies. Dat neemt Geesje niet, gaat een pas of vijf achteruit, neemt een aanloop en springt bovenop de anderen om ook maar bij een fles te komen. Ach… het gaat snel… het is klok klok klok en dan is Geesje zo aan de beurt. Ze heeft ook al behoorlijke horens zoals het een echt Drents heideschaap betaamt. Het is een schaapje dat je zou willen knuffelen, maar dat is niet de bedoeling. Ze hoort bij de kudde en dat laten we zo. Nog een paar dagen krijgen ze twee keer per dag een volle fles en dan is het echt afbouwen. Als Ben en Niesje hier zijn hoeven ze nog maar één keer, een week lang en dan is het gebeurd met de pret. Dan blijft het bij brokjes en gras. Het zal nog even wat geblèèr geven maar dat gaat vanzelf over.

    04-06-2012 om 09:50 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (0)
    03-06-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Veldslag
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Robin nu...

    De veldslag is weer begonnen. Zoals altijd zijn we blij aan onze vakantieplannen begonnen, maar hoe dichter de datum nadert hoe meer ik me afvraag waar we aan begonnen zijn. Het is net of je dat nooit leert. Altijd weer stress als je begint te regelen want het is niet zomaar inpakken en wegwezen. Er moet opgeruimd, gras gemaaid lijstjes gemaakt voor jezelf èn de oppas. Voer voor de dieren, wassen, bibliotheek, medicijnen nakijken en bestellen. Natuurlijk steekt er met dat warme weer een blaasontsteking de kop op. Daar wordt je ook niet fit van. De verschillende verjaardagen hebben we gevierd en het uitje met de Passage Zuidbarge was leuk maar vermoeiend als je niet al te fit bent. Gisteren hebben we kennis gemaakt met Sting. Weet je niet wat dat is? Dat is een winkel voor jongelui met heel veel T-shirts, broeken en verdere kleding voor jongelui vanaf een jaar of 12/13. Er zijn roltrappen en veel gekleurde lichtjes en de favoriete muziek van jongeren van die leeftijd. Dan weet je het wel. Wim heeft er zich manmoedig doorgeslagen toen we op zoek gingen naar T-shirts voor Robin. Het is allemaal gelukt en Robin heeft het setje meteen maar aangehouden gisteravond. Robin en Eva wierpen zich op het spel Stratego. Dat mag ik graag zien dat er nog een gewoon spel gespeeld wordt. Wie weet hebben we er nog aan bijgedragen op al die woensdagmiddagen dat ze bij ons waren. Want de interesse van nu gaat niet meer alleen naar spelletjes, de grasmaaier, schilderen en de dieren. Ze hebben nu vrienden en vriendinnen die een grotere rol gaan spelen in hun leven. Bovendien hebben ze HUISWERK en dat telt. Tot nu toe doen beiden het goed in 2 VWO . We zullen zien!
    We gaan eerst maar ‘het dorp’ in voor wat laatste aankopen.
    Ik zal blij zijn als het woensdag is.




    Nog maar 5 jaar geleden..


    Robin nu...

    03-06-2012 om 12:36 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (0)
    02-06-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Opa Ben is met pensioen...
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Ben met Julia en Eva.

    De opa van 9 kleindochters is jarig. Samen met de meeste van hen vierde hij vandaag zijn 65e verjaardag. En wij waren er bij. Sinds een paar jaar is zwager Ben uit Hattem met de VUT, maar nu wordt het echt. Hij krijgt z’n AOW en z’n pensioen, opnieuw een mijlpaal. Hij doet het trouwens goed als opa. Zelfs de kleine Anna die nog geen half jaar is, lacht voluit wanneer ze opa Ben ziet.
    ‘Die pa wordt knapjes nieuwsgierig’, meldt z’n dochter die ook overgekomen is. Ze wonen aan de Dorpsweg waar veel mensen langs lopen en fietsen. Maar er ontgaat hem niets. Wanneer er ergens in de buurt zou worden ingebroken weet ik zeker dat hij de dader gezien heeft. En sinds hij op Facebook zit ontgaat hem ook niets wat betreft de vrienden en familie die daar hun hebben en houden op gezet hebben.
    Nee… het gaat helemaal goed komen met zwager Ben nu hij officieel tot de pensionado’s gerekend mag worden. Hij is onderhand toe aan een paar weken vakantie en dat kan hij krijgen… bij ons aan het Schoolpad. Nou ja… de lammeren moeten nog een keer per dag een fles, de katten, kippen, vissen en hond moeten verzorgd. De pomp van de vijver moet elke dag even schoongespoeld. Als het te droog wordt is er nog de tuin. Och om met een variatie op Finkers te spreken: De tuin is geel, soms is ’t ie groen, maar aan het Schoolpad blijft altijd wat te doen.

    02-06-2012 om 21:24 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Met de Passage naar Veenhuizen
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Een gepantserde wagen... voor de technici onder jullie... , maar ik ben het merk al vergeten..

    ‘Ik ben… ‘, zo begon onze gids vanmorgen in het gevangenismuseum in Veenhuizen. Hij was hier geboren en getogen en had als kind rond deze gevangenis gespeeld met zijn vriendjes.
    Het was vandaag het jaarlijkse uitstapje met de vrouwen van Passage Zuidbarge/ Rietlanden. De reiscommissie had het dagje uitgezocht en vanmorgen werd de envelop pas overhandigd aan de chauffeur van de auto om de bestemming in te kunnen voeren op de Tom tom die iedereen tegenwoordig rijk is. Hij liet ons ervaren wat het is om opgesloten te worden, de straffen die vroeger uitgedeeld werden waren ook niet je dat. Handen afhakken, de vierschaar, ophanging, voor paal staan, een blok aan je been hebben enz.
    Het werd wat meer ontspannen toen we de afdeling van het echte opvoedingsgesticht voor bedelaars en landlopers binnenkwamen. Het was een zelfvoorzienend geheel. Er werd gewerkt, kanalen gegraven, getimmerd, klompen gefabriceerd, genaaid. Het gidsen gebeurt vooral door vrijwilligers. Onze gids was een voormalig politieman en warempel… hij kreeg een groep kwekkende vrouwen zomaar stil. De gevangenis de rode pannen schijnt berucht te zijn, nooit is er iemand ontsnapt. Na de brand op Schiphol bleek hier de brandveiligheid niet meer up to date te zijn en nu staat het te wachten op… afbraak. Eén celdeur was bewerkt door Joop Klepzeiker, die van de cartoons uit de Panorama
    En na een uitgebreide lunch… je bent uit toch?.... liepen we naar het glasmuseum dat er vlakbij is. Ik heb al vaker glasblazerijen bezocht, maar nergens zo’n leuke uitleg en demonstratie zien geven als hier.
    Om vier uur kwam er nog een onderdeel: de boevenbus. Hierin werden we Veenhuizens dreven doorgereden tot aan het Eeserheem, de nieuwe gevangenis waar zelfs mensen hun levenslange gevangenisstraf uitzitten. Onze gids wist ons alles te vertellen over de namen van de verschillende huizen. Bitter en zoet was van een apotheker. Op Flink en Vlug de gymleraar. Een stuk of 10 kleine huisjes op een rij werden de 10 geboden genoemd en als iemand aan een vriendje vroeg waar hij woonde, werd er bv geantwoord: ‘In het derde gebod’.
    Het laatste adres was een restaurantje in Assen: De Witterbrug. Het was even lastig een parkeerplaats te vinden waar Sjoukje met een gerust hart haar lange Volvo kon parkeren, maar een buurtbewoonster loste dat op: ’Ik doe het wel even voor je’ en stapte met haar hoogzwangere buik bij Sjouk achter het stuur en parkeerde hem netjes langs het kanaal. Had ze waarschijnlijk vaker gedaan. Het diner was heerlijk en er werd lang getafeld en aan het eind besloten we samen dat het goed was geweest. Het zegt wel wat dat in deze moderne tijd een club als Passage hier nog zo’n belangrijke rol kan spelen.




    Bij zo'n gepantserde wagen



    De beschilderde gevangenisdeur in gevangenis De Rode pannen

    De kleding vroeger in werkinrichting Veenhuizen waar bedelaars en landlopers vroeger een heropvoeding kregen.


    En natuurlijk een plaatje van de glasblazer die met veel elan een prachtige schaal tevoorschijn toverde

    02-06-2012 om 08:54 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (0)
    01-06-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Arme Hendrik...
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Arme Hendrik. Als haan moet je toch bijna verlatingsangst oplopen zoals het in de loop van het laatste jaar met zijn hennetjes gaat. De eersten.. ja dat was onze schuld. Die verdwenen met een paar haantjes naar Jans. De haantjes onder het dekseltje, zoals Jans het benoemt, en de hennetjes bij hem in het kippenhok. Daarna deden kiekendief en steenmarter hun best. Het kippenhokje kreeg een nieuwe achterklep die geen marter open kan krijgen. Toen werden er zomaar een paar hennetjes ziek, een soort draainekziekte en waren in een paar dagen het hoekje om. Er bleef één kipje over, dachten we, maar dat bleek een ziek haantje. Rob onze schapenman nam hem mee en we kregen een paar aardige kippetjes terug voor Hendrik. Daar moest Hendrik erg aan wennen en de hennetjes aan hem, maar na een weekje was de rust weergekeerd en wachtten we de eitjes af. Vanmorgen lag er ineens eentje op de rug in het hok. Gisteren liep ze al apart en zomaar in één dag is ze er tussen uit gepiept. Nu loopt Hendrik met z’n laatste hennetje te pronken. Met z'n klokl klok klok geluidjes wijst hij haar de lekkerste plekjes met voedsel aan. Ik mag hopen voor hem dat dit een blijvertje is.

    01-06-2012 om 08:51 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (2 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (0)
    31-05-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Thea Barnard
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    'Ik zal eerst eens vertellen wie ik ben. Ik ben Thea Barnard en wil jullie graag iets vertellen over de bijzonderheden van deze oude kerk'. We zijn in Vries met meer dan 30 man uit onze wijkgemeente om op deze 2e Pinksterdag kunst te komen kijken in verschillende kerken in Noord Drenthe.
    Ik kan mijn ogen niet van haar afhouden. Barnard….? Zou het…. misschien onze bekende eerste vrouwelijke predikant van Nederland kunnen zijn waar ik ooit in Vorden de eerste beginselen van de catechesatie heb meegekregen in 1962. Ds Barnard, de eerste vrouwelijke predikant in Nederland, die zo goed bevriend was met onze opa Eggink dat ze, terwijl hij geen lidmaat meer was, wel zijn afscheid op een ontroerende wijze heeft verzorgd in de kerk in Barchem.
    Na een erg interessante uitleg van verschillende details van de kerk besluit ik het haar gewoon te vragen. Ja, inderdaad heeft ze in Barchem gestaan. Dan vertel ik dat ik een kleindochter ben van Johan Eggink, die oude boer uit Barchem bij de Wildenborch. En meteen begint die tijd voor haar te leven.We praten de tijd vol.. over haar afscheids preek die op mijn website staat zodat die ook in Amerika te volgen is, over haar tijd als assistent- vicaris in Vorden, over haar verhuizing vanuit Barchem naar Bergen en vandaar naar Vries, waar ze tot 1995 predikant geweest is. Ze vraagt of ik me haar vriendin, wijkzuster Stoop, nog herinner die nadat ze moest stoppen met haar werk met haar mee verhuisd is naar Bergen en later naar Vries waar ze vier jaar geleden overleden is. Natuurlijk herinner ik me haar hoe ze met haar sluier wapperend achter haar aan op haar scooter van de ene naar de andere patient reed. En vooral vraagt ze ook of ik de familie van Johan Eggink de hartelijke groeten wil doen. ‘Ik heb veel mensen ontmoet in mijn leven’, zo zei ze, ‘ik kan me niet iedereen meer voor de geest halen, maar mijn oude vriend Johan Eggink is me altijd bijgebleven.’

    Wie het stukje over opa Egginks begrafenis nog eens wil nalezen, kijk even op www.hettysite.nl  op weblog 2 en scrollt terug naar 18- 8- 2009 tot 20- 8 2009. Dat doe je door onderaan op het zwarte driehoekje te klikken in de brede rechthoek met data.






    Een van de bijzonderheden die ds Barnard vertelde betrof het doopvont uit Bentheimer zandsteen. Ze dateert waarschijnlijk uit het midden van de 13e eeuw. In 1833 werd de doopvont verkocht aan het Drents museum te Assen. Sinds 1952 heeft de kerk haar weer in bruikleen.
    De prachtig versierde kuip toont tussen de dubbele touwbanden een rankenfries met bladeren en druiventrossen en aan de onderkant een waaierfries. De kuip wordt gedragen door vier mensfiguurtjes, mannen met een muts tot over hun oren die met hun handen op de knieën zittend op een stoel op de vierkante voetplaat rusten. Over de oorzaak van de beschadigde bovenrand vertelde ze dat de boeren hier vroeger hun messen aan slepen. De vont zal vroeger onder de toren hebben gestaan, waar doorgaans de doopkapel gesitueerd was.
    Ik zie ook dat hier een praktischer bakje in is geplaatst, anders zou je wel een hele grote bak warm water nodig hebben die tegen de tijd dat je het gebruikte voor de dopeling al weer ijskoud zou zijn.






    Kunst in de kerk

    31-05-2012 om 09:33 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (1)
    29-05-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.... en een herderinnetje
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Beide predikanten, Jan de Korte en Janneke de Valk leidden samen de dienst en zoals ik Janneke in haar lange mosgroene toga zag zitten leek ze echt op een herderinnetje. Na de kerkdienst was het opnieuw feest met koffie, gebakje en een drankje.
    Het brede kruis, waar Tonnis Bos hier naar wijst, komt oorspronkelijk nog uit de Angeluskerk, is meegenomen naar de Voorhof toen de Angeluskerk dicht ging en prijkt nu in de vernieuwde Schepershof. De bedoeling van dit brede kruis is om te laten zien dat ook het kontakt met mensen om je heen belangrijk is.

    29-05-2012 om 10:25 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De vernieuwde Schepershof
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Links ds Jan de Korte met de ideeën bus die hij uit de Voorhof vanuit een verstopt plekje had opgediept en meegenomen.

    Nee, hieronder is het  niet de dominee in de vernieuwde Schepershof maar de interieur-architecte die uitleg geeft over de vernieuwing die de Schepershof heeft ondergaan. Het gebouw is dezelfde gebleven, maar de kleuren en aankleding hebben een geheel nieuwe uitstraling gekregen. De architecte heet niet voor niets Schäfer, het Duits voor herder, en de Schepershof is qua kleur en aanpassingen een echte schepershof geworden. De groene kleur is op de foto niet goed te zien maar is van een zacht grijsgroen. De preekstoel zou eerst bekleed worden met riet maar vanwege praktische redenen is gekozen voor een ander materiaal dat toch dezelfde uitstraling heeft. De stoel waar de herder- lees dominee- even kan op kan rusten is mosgroene bekleding. Ook de dikke balken bovenin die eerst knalrood waren en door sommigen, mede door de vorm, als teken van anti-kernwapenbeweging werd gezien, waren in een mooie zachte groentint geschilderd. Een aantal wanden die eerst uit van die grijze stenen bestond zijn gestuct en zullen een betere achtergrond vormen voor de nieuwe exposities die er zullen komen.
    Enkele steekwoorden die genoemd werden bij dit nieuwe gebouw waren rust, ruimte, licht, inspiratie.






    Het was een feest om deze eerste kerkdienst op deze 1e Pinksterdag bij te wonen. Terwijl de Cantorij zong gingen we allemaal precies om 10 uur de vernieuwde kerk binnen. Iedereen leek blij met het eind van de onrust van twee kerken waarvan er een dicht moet. Nu is het klaar en maken we samen als wijkgemeente Emmen- Oost een nieuwe start. Tonnis Bos met de Cantorij waren een echte ondersteuning bij het zingen. Wim is nog niet zo lang bij deze Cantorij, maar is al helemaal bij met de liederen. Hij heeft de Shanty’s laten vallen, dat is geweest. Hij heeft er met plezier gezongen maar toen er een wisseling van dirigenten kwam was het ook voor hem tijd om te wisselen. Het oefenen van de Cantorij is op maandagavond vroeg en om kwart over acht is hij ook al weer thuis.

    29-05-2012 om 10:23 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (0)
    27-05-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dat houden we er in....
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Nieuwe deurtjes in de schapenstal.

    'Wat denk ie... zollen d 'r ok mensen jaloers wean as ze hier langs fietst?’ Wim zit wat te mijmeren. We zitten net als voorgaande jaren bij ons kampvuurtje bij de wei. Het is al donker. Eén van de oude deurtjes van de schapenstal brandt langzaam op tot er niets meer van over is. Ach… jaloers… Ik denk dat iedereen zo prettige kanten in z'n eigen woonomgeving heeft. Niet iedereen houdt van in het donker bij een vuurtje te zitten, maar ja… wij wel. We herinneren ons die ene keer dat het zo heet was. Ik stelde voor om buiten te gaan slapen. Ik zou het bed maken en vooruit…. Wim stemde toe, met moeite... dat wel. Ik haalde de matrassen uit de caravan op een ondergrond van plastic. Het dekbed ging er over en de honden, toen Kim en Scott, lagen al meteen aan onze voeten. De pony’s Katja en Bartje hebben de hele nacht aan het gaas gestaan, zo verbaasd waren ze. Of misschien vonden ze het gezellig!. Het sliep beter dan boven. We hadden daar toen nog geen ventilator. Maar in de vroege morgen werden we wakker van de dauw. De pony's stonden er nog. Het dekbed was aardig klam geworden. Dat gaan we dus niet meer doen, vond Wim. Maar dat kampvuurtje .....houden we er in!

    27-05-2012 om 21:29 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een mooie middag... met vrienden!
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    ‘Wat hebben jullie met elkaar’, vraagt dhr Euving terwijl hij onze kring rondkijkt: Willem en Hillie, André en Friedel en Wim en ik. Even ervoor had Hillie hem geroepen. ”Ha Hermannus’ en dan neemt hij de tijd om even een praatje te maken voor hij zijn bestelling bij Da Xinn gaat ophalen. ‘Tja.. onverwachte visite hè…!
    Allemaal hebben we kinderen bij hem in de klas gehad op het vroegere CSG. Nu wordt hij nieuwsgierig naar wat ons bindt. We leggen uit dat de mannen collega’s waren bij Holvrieka. Bovendien kennen Friedel en Hillie elkaar als gastvrouw in het Scheperziekenhuis wat ze jaren lang hebben gedaan. Wim en André kennen elkaar al veel langer. Die hebben in Hengelo samen gevolleybald, samen naar de scheidsrechterscursus en samen met het team bij ons in de sauna. Hermannus is tevreden. André en Friedel zijn net iets eerder verhuisd naar Emmen dan wij.Mark en Rick hebben nog een paar dagen bij hen gelogeerd omdat wij pas per 1 september verhuisden terwijl de nieuwe scholen al begonnen waren.
    Nu zijn we bijna 30 jaar verder, allemaal uitgewerkt en hebben het plan opgevat om een paar keer per jaar samen iets leuks te gaan doen. Gisteren was het onze beurt.
    Tussen twee en half drie was het verzamelen bij ons aan het Schoolpad en konden we bijpraten. We hadden er geweldig weer bij. Natuurlijk moesten de schapen, lammeren en het erf bekeken worden. Het was al gauw tijd voor onze volgende afspraak. We gaan naar de Fabriek waar nu behalve de prachtige werken van beeldend kunstenaar Francis Kilian hangt, ook de expositie van alle cursisten van Helderrood is te bewonderen. Het wordt erg gewaardeerd. De Fabriek is de voormalige melkfabriek van Noordbarge en heeft op deze manier een nieuwe bestemming gekregen. Willem weet er nog veel van. Zijn moeder kwam uit Noordbarge en hij heeft hier als kind heel wat voetstappen liggen.
    En dan wordt het tijd voor de afsluiting bij Chinees Restaurant Da- Xinn, net aan de overkant. We kiezen natuurlijk het terras buiten voor een drankje en dan…ziet Hillie hem het eerst: ‘Ha Hermannus….. hoe is het?’
    Na een gezellig etentje nemen we afscheid met de afspraak om na de zomer weer iets te ondernemen.

    De expositie 'Op de tast' van onze cursisten van Helderrood in 'De Fabriek' is nog te zien t/m 2e pinksterdag.

    27-05-2012 om 08:49 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (0)
    26-05-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mr Yardley
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    ‘Wat ruikt het hier lekker’, hoorde ik een meisje zeggen. Iedere week wanneer ik me na het zwemmen aan het aankleden ben in zo’n kleedhokje hoor ik dat stemmetje van Melanie en dat van haar moeder erbij. Maar gezien heb ik ze nog nooit. Tegen de tijd dat ik me aangekleed en dus ook ingesmeerd heb zijn zij al richting bad verdwenen. Er is peuterzwemmen na onze aquajoggen. ‘Ja… het ruikt hier inderdaad erg lekker’, zegt de moeder. Het was mij ook al opgevallen dat de bodylotion die ik vanmorgen meegegrist heb uit de badkamer een lekker luchtje bezit. En mijn reukzin is niet eens zo goed. Het moet dus in de verre omtrek te ruiken zijn.
    Ik bekijk de luxe flacon met gouden dop nog eens goed. Ik heb het samen met een heel stel andere meegekregen bij het leeghalen en opruimen van de kamer van moeder van der Kolk. En dat waren er nogal wat. Ik heb een tijdlang onze vrouwelijke bezoekers er een laten uitzoeken. En vanmorgen was deze aan de beurt voor mijn zwemtas. Het is een bodylotion van Yardley, English Lavender. Moeder moet het wel gekregen hebben van iemand die van lekkere luchten houdt. Wie het ook was… bedankt!
    En na al de zon van vandaag smeer ik nog eens extra met mr Yardley. Wanneer Wim thuiskomt van zijn tochtje naar Sleen komt hij snuivend binnen. Wat ruik ik? Dan ziet hij de flacon...en knikt tevreden. Hij houdt ook van die lekkere luchten...

    26-05-2012 om 09:53 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (2)
    25-05-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De klap...
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    De klap was hard. De klap was zo hard dat ik van schrik van de bank overeind vloog. Wim zou net een raampje dichtdoen en deinsde ook terug, weg bij dat raam. Ja, het leek in de verte al wel wat op onweer, maar er was nog geen flits gezien, alleen wat gerommel in de lucht. Net als zo vaak op de Boomgaard was nu het licht uit geslagen. Toen Wim de aardlekschakelaar weer om had gezet ging alles gelukkig weer aan, niks kapot. Maar opnieuw kwam er een klap, weer alles uit. We hebben toen maar even gewacht tot we zeker wisten dat het onweer ver genoeg weg was. Buurman Alle had intussen al gebeld:’Is het bij jullie goed gegaan. Wat een klap hè?’
    Het laatste zomer, dat Rick bij ons woonde in zijn appartementje in de schuur vertelde hij dat er ‘s nachts een keer zo’n harde klap kwam dat hij wel een halve meter opgetild was in bed. Het is toen waarschijnlijk op de hele hoge antenne geslagen die op een paar meter afstand van de schuur staat. Het was vroeger een wijkantenne. Wij gebruiken hem niet meer, maar hij staat er nog.

    25-05-2012 om 13:59 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (0)
    24-05-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dan gaat die van jou er ook af...

    ‘Dan gaat die van jou er ook af’, zei Tim. Frank en Tim komen me weer helpen met de lammeren. En laat nu net Rob er zijn om de vier ooien te scheren. Als de lammeren hun melk gehad hebben mogen ze allebei even meehelpen met het scheerapparaat. ‘Kunnen we die krullen ook even bijwerken’, grapt hij tegen Frank. Die weet het even niet. ‘En dat kuifje van jou doen we ook meteen maar mee’, zegt Rob tegen Tim. Die heeft meteen zijn antwoord klaar. Och wat vinden ze dit mooi. Het bezoekje wordt iets langer dan anders. En morgen is het nog wel juffen- en meestersdag op school. Toch redden ze het om nog voor acht uur weer op huis aan te gaan.
    Een van de witte vachten mag ik houden om het vilten uit te proberen. Dat ga ik samen met Susan doen. Ik heb het ooit eens gezien in de Yorkshire Dales, maar dat ging met uiterst zachte en gekleurde Merinowol. Dat werden meer schilderijtjes. Deze wol is wat stugger maar daarom zeker ook geschikt om te vilten, minder om te spinnen.
    Dan komt Rob met een vraag. Of ik wel eens karaktertekeningen maak. Hij wil graag een ontwerp om zijn website op te vrolijken waar hij wol om te spinnen en te vilten aan gaat bieden. Ik hoef me dus nog niet te vervelen.







    24-05-2012 om 17:51 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (0)
    23-05-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Auto.. vervoermiddel... of hobby...?
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Wij zijn het laatste jaar niet erg gelukkig met onze auto’s. Eerst krijgen we zo’n fikse reparatie aan onze tot dan zo trouwe C5 dat we die in gingen ruilen omdat we diezelfde week naar Schotland zouden. Dan knapt ons de achterruit er uit in Engeland, de laatste dag voor de afvaart in Newcastle. Tja… alweer zo’n paaltje hè! Er kwam bij de garage nog een duur mankement aan het licht die meteen maar meegerepareerd is. Gelukkig hebben we een jaar garantie op deze C4 Picasso. Maar we hadden wel andere winterbanden bij deze nodig èn de achteruitrij-waarschuwing zat hier niet op. Vandaar ook de pech met dat paaltje dat ons een nieuwe achterruit kostte, nou ja… de verzekering dan.
    Hij rijdt verder uit de kunst, maar toen we vandaag de caravan ophaalden die een onderhoudsbeurtje had gehad, vonden we die airco wel wat tam. Dat waren we beter gewend bij de C5. Maar vanaf september vorig jaar tot nu toe hebben we natuurlijk nog weinig airco nodig gehad. Wim ging er meteen mee naar de garage en jawel hoor… hij kwam terug en z’n duim wees al naar beneden toen hij het pad opkwam. De condensor was lek. Daardoor kon de airco niet koelen. Degene die verstand van auto’s heeft weet hoe dat in elkaar zit. Woensdag wordt ie gerepareerd en wij zijn heel blij dat het eerste jaar nog niet om is.
    Misschien zijn we beter af als we net als de fam. Bijsterbosch oude kevers of VW busjes als hobby kiezen.



    23-05-2012 om 14:27 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (0)
    22-05-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zonnebloemen
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Jaren geleden waren we op de caravanbeurs in Zuidlaren. Behalve de nieuwste snufjes op gebied van caravans en tenten kon je daar ook andere handige dingen kopen. Zo was er een firma die leuke vliegengordijnen verkocht. Je moest de kralen nog wel zelf aanrijgen, maar dan had je een oersterke en mooie afweer tegen die lastige vliegen. Wim was er helemaal mee in de wolken. Het was de tijd dat neef Peter in Nederland was en af en toe een weekendje kwam. Hij heeft zich nuttig gemaakt met de betonnen vloer en lampjes voor de kota en heeft gezellig mee helpen rijgen tot dit pronkstuk tegen de vliegen klaar was. We hadden gekozen voor een zonnebloemenmotief en hebben er die zomer veel plezier van gehad. In het najaar werd het zorgvuldig opgeborgen.
    Het volgend voorjaar wilden we de zonnebloemen weer snel ophangen, maar overal waar we keken… geen zonnebloemen. We hebben het huis, schuur, zoldertjes, kapschuur enz uitgekamd, maar geen idee waar we dat ding gelaten hadden. ‘Ie zölt em wel weg’egooid hemm’n’, vond Wim. Hij wist het wel zeker. ‘Of naor de Kringloop met ander spul.’ Ik wist wel zeker van niet en begon opnieuw aan de zoektocht door alle hoeken en gaten die dit huis en erf rijk is. Maar noppes.....
    We hebben een paar jaar weer van die stroken horregaas voor de deur gehad en daarna ook enkele jaren een paar stroken vitrage. Och… vooral dat laatste beviel ook goed.
    Tot we bij de opruimwoede van de schuurzolder een doos tegenkwamen waar een keyboard ingezeten had. Wim komt er trots mee aanzetten. Nee, geen keyboard maar het vliegengordijn met de zonnebloemen komt tevoorschijn.
    Vanmorgen hebben we het weer opgehangen en ja….. mooi toch..?

    22-05-2012 om 13:53 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (1)
    21-05-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Afscheid van de Voorhof
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Gisteren gingen we voor het laatst naar de Voorhof, de kerk waar we de laatste 18 jaar regelmatig onze voetstappen achterlieten. De kerk is in de jaren 70 gebouwd en dat is te zien aan de strakke bouw die we ook in Hengelo tegenkwamen in de Zuiderkerk. Hier in de Voorhof moet je ook nog eens een trap op als je naar de kerkzaal wilt. Nog maar een paar weken terug zat er iemand vast in de lift die naar boven wilde. De hele kerkdienst begon daardoor een uur later. En toch…
    Dit keer is het echt de laatste kerkdienst en er wordt door Jan de Korte op een waardige wijze aandacht aan besteed. Allereerst gaat hij met de kinderen voor die allerlaatste keer de klokken luiden door op bepaald knoppen te drukken. Wim fluistert nog even: ’Zo deed ik het ook altijd’, want als zaterdagkoster heeft hij ook vaak deze klokken moeten luiden. Het is een sukses en meteen willen de kinderen naar buiten om de klokken natuurlijk ook nog even zièn klingelen.
    Er is een beamer met een overzicht van dia’s van de afgelopen jaren. Wat een herkenning, want in deze kerk is veel gebeurd. Ds Jan vraagt aan het eind om woorden die bij je opkomen en die je mee zou willen nemen naar de Schepershof. En er wordt heel wat geroepen zoals: samen verder. Wim fluistert weer wat:'t Is mooi geweest...'. Nee niet hardop.... Alles wordt genoteerd en ik vermoed dat we daar volgende week mee gaan beginnen. We eindigen met een prachtig Taizé lied: 'Jezus het licht'.
    Even later onder de koffie laat Wim het zich ontvallen wat bij hem was opgekomen:'t Is mooi geweest...' en een van onze tafelgenoten schiet in de lach. Hetzelfde was bij hem opgekomen.
    Eigenlijk had ik gedacht dat het me niet zoveel zou doen om de Voorhof achter me te laten, het is toch maar een gebouw, maar na al deze aandacht begin ik te beseffen wat de mooie kanten waren van deze kerk en het samenzijn hier. Maar toch… het samen verder in de Schepershof zal er niet minder zijn.

    De sfeer en liederen van Taizé? Klik op http://www.youtube.com/watch?v=MIhGKKCKNNo&feature=fvwrel !







    21-05-2012 om 21:02 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (0)
    20-05-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Werverdijk...de pont
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    De Werverhof, een van de monumentale boerderijen langs de Werverdijk.

    Soms komen op één dag verschillende herinneringen boven die allemaal met elkaar iets hebben. Nu ik op weblog 2 met Hattem bezig ben heb ik me verdiept in oud Hattemers waarover in een boekje: Attemer, woor lèè’m ie van? wordt geschreven Daarin staan de belevenissen van oud- Hattemers en ik had me al wat verdiept in het leven van Albert Jan Eikelboom, de eerste dierenarts van Hattem. Hij bleek een zoon te zijn van een welgestelde boer aan… de Werverdijk in Marle. De dikke trilogieën van Annie Oosterbroek- Dutchun liggen al klaar en gistermiddag, rijdend over de Werverdijk, kwamen we ineens door het dorpje Marle. Eikelbooms moeder heette van haar meisjesnaam ook van Marle. We hadden ook net broer Bens verhalen gehoord hoe hij als jonge knul de laatste veerman Jurriën van der Kolk vaak had geholpen met het overzetten van de passagiers bij het Kleine Veer bij Hattem en daarom wilden we de ervaring van een pont wel weer eens meemaken. In Wijhe is het een grotere pont, waar ook auto’s op kunnen, die langs een ketting gaat. Het ging er gemoedelijk aan toe. Een jongen kwam al varend even de vaarprijs innen:€ 2,60 en dat voor een auto mèt inhoud.

    20-05-2012 om 12:37 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Werverdijk
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    We gaan verder over de Werverdijk die vanaf Hattem naar Deventer langs de IJssel loopt, de streek waar de verhalen van Annie Oosterbroek- Dutchun zich afspelen. Ik heb ze vroeger graag gelezen, deze streekromans, maar ik twijfel eraan of ik ze nu nog zo waardeer. Ik kreeg er een paar, van die dikke trilogieën en die neem ik maar mee in de caravan straks. Bovendien herinnert me deze weg aan mijn allereerste kennismaking met Hattem. Ik was een jaar of 15 en fietste met de fam. Aartsen plus nichtje Gerke mee om een paar dagen bij hen in Hattem te gaan logeren en vanuit Vorden naar Hattem ging dus ook via Deventer ook over deze Werverdijk. Nooit gedacht dat ik daar later nog eens terecht zou komen.
    Wim gaat een paar keer expres wat in de berm voor een motorrijder die er ook van geniet om over deze bochtige en vrij smalle weg te rijden. Hij weet nog van vroeger toen hij met z'n motor de bochten nam.
    We nemen de veerpont naar Wijhe. Rick vindt het geweldig. En dan zijn we een half uurtje later in Luttenberg waar we hartelijk ontvangen worden door Ben en Riet. Want ook hier maken we de laatste afspraken voor ons gezamenlijk avontuur richting de Provence. De grote camper staat al voor. Zij gaan alleen een weekje eerder weg. We zullen elkaar bij het meer van Annecy weer ontmoeten, is de bedoeling.
    Het slot van ons uitje is bij Mark en Jennifer. Ze hadden Tessa bij ons buiten gezien toen ze even langs kwamen en maar meegenomen naar Sleen. Voor we haar weer mee kunnen nemen moeten we meeëten en dat gaat er wel in. Het toetje is helemaal het einde: ijs met aardbeien èn slagroom. Mmmmmmm……!

    20-05-2012 om 00:36 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (0)
    19-05-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een mooie dag in mei...
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Ze zijn er nog gelukkig… Ik had er een hard hoofd in toen we vanmorgen wegreden. Loeder hadden we gisteren al eens bij het mezenkastje weggejaagd, net toen ze bezig was het deurtje los te peuteren. Wat later zat ze op de schutting te wachten op méér vogeltjes. Wanneer we een dagje weggaan zorgen we altijd ervoor dat de katten buiten zijn, ruimte zat voor die knakkers. Maar nu in de meitijd…?
    We hadden vanavond net de lammeren de fles gegeven, terwijl de boerenzwaluwen om ons heen zweefden. Wim ging er toen eens uitgebreid voor zitten op het terras om te zien of de aanvliegroute van de mezen nog intakt was. En gelukkig, dat was ie….!
    Heel tevreden zitten we bij te komen van een heel leuke dag. Rick ging mee vandaag. We gingen een naambord wegbrengen die voor een verjaardag van een collega van Ben bedoeld was. Natuurlijk gaan we meteen naar Ben en Niesje. Die zijn al weer druk in de weer voor de zomerdiensten in de kerktent op de Leemkule. Bovendien moet er regelmatig opgepast worden op de kleindochters. De avondvierdaagse is geweest en Isa schijnt het haar voetbalteam erg goed te doen. We maken wat afspraken voor de paar weken dat we straks weggaan met de caravan, want Ben en Niesje zijn sinds jaren onze vaste oppas. Ik kreeg het gevoel dat ze wel weer aan een tijdje rust toe zijn en dat krijgen ze hier. We eten samen en dan gaan we verder. Rick wil graag het graf van oma zien en wij zijn benieuwd of de planten de eerste maanden overleefd hebben. Dat hebben ze. Vanzelf komen de verhalen boven over de gezellige dingen die je kon doen met oma.

    19-05-2012 om 09:51 geschreven door hetty  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Aan het Schoolpad
    >> Reageer (0)


    Welkom op Hetty's site

    Laatste commentaren
  • de komende week zal druk zijn , dus alvast : (ani)
        op ... een kookgekke tante!
  • ik las (ani)
        op ... een kookgekke tante!
  • ja , 't komt goed ! (ani)
        op ... een kookgekke tante!
  • hallo (ani)
        op Je bent 16 ... en..
  • cool !!! (ani)
        op Je bent 16 ... en..
  • Blog als favoriet !

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    The Great Gray-- de Laplanduil, geschilderd op een plak berkenhout.


    Foto

    Hector
    Foto

    Samen met vader op de bok
    Foto

    De takkenvlechter.

    Nieuwsgierig geworden?
    Meer schilderijen zijn te zien op
    www.hettysite.nl

    Hoofdpunten blog wimhetty
  • Weerspiegeling
  • Homoet of Hoenwaard
  • De Verkentoren
  • Vesting- en Hanzestad Hattem
  • Hattem

    Zoeken in blog


    <a href="http://imageshack.us"><img src="http://imageshack.us/img/iss1.png" border="0" /></a>


    Foto

    Foto

    Welkom bij
    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Startpagina !


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!