Ik ben Jacques.
Ik ben een man en woon in 's Hertogenbosch. () en mijn beroep is Pensionada..
Ik ben geboren op 11/06/1943 en ben nu dus 69 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: schrijven en dichten. Koken en kuisen. Kuieren in de natuur..
Als tweeling geboren in het Groot Zieken Gasthuis 's Hertogenbosch.Na mijn pensionering, ben ik mijn creatieve en intuïtieve aanleg verder aan het ontwikkelen.Vele gelukkige jaren getrouwd met Wilna. Samen met onze kinderen Renske en Wiebe en de poes Guus
Zoeken in blog
jacques gedachten in gedichten
www.open-dicht.nl
16-12-2011
Over overgeven.
Overgeven.
Een wijnverkoper uit Slenaken, moest na het drinken steeds maar braken. Hij dacht, "laat ik eens proberen, niet steeds te vomeren, door met drinken te staken".
2 maal konden we ons ermee bemoeien, de bevolking te laten groeien. Met een dochter en een zoon, zagen wij onze kansen schoon, en lieten deze niet verknoeien.
Van alle pogingen ondernomen, zijn er twee tot wasdom gekomen.
Ze wisten niet waar ze "het" moesten zoeken, adviseerde ik hen woordenboeken. Daar staat gerangschikt van A tot Z, ook het woordje "het", met verklaring uit de doeken.
Daar staat als verklaring gewoon, het, is de derde persoon.
Wil het u al een beetje lukken, dat gewaarworden van indrukken. Ze komen van buiten en van binnen, u moet er iets mee beginnen, ze niet bij voorbaat onderdrukken.
Raken ze een gevoelige snaar, dan zijn ze meestal waar.
Voelt u zich weleens opgelaten, of wilt u daar liever niet over praten. Hangt u te bungelen in de lucht, terwijl u ondertussen zucht, wanneer wordt ik neergelaten.
Vaak moet je dan tactisch manoeuvreren, en niet bij, maar af willen leren.
De eerste, "eerste kus" van mijn leven, heb ik vast aan mijn moeder gegeven. Verder kun je van zijn leven, Geen eerste kus meer geven, Tot je het einde gaat beleven.
Bent u ook aan het proberen, uw reputatie te rehabiliteren. Door de waarheid te vertellen, en zo de zaak te herstellen, kunt je het in ieder geval versnellen.
Hij kon haar slechts verwijten, dat zij haar plicht moest kwijten. Want aan het einde van zijn geduld, was zijn plicht nog niet vervuld, ze moest er zich maar doorheen bijten.
Dan pas hebben hij en zij, weer allebei hun handen vrij.
Ik ben Jacques.
