Dagboek, weekboek, maandboek Belevenissen en leuke uitspraken van de tweeling Jonna en Esmee.
13-03-2010
STELLA
Gisteren werden we verblijd met het bericht dat Oom Fins en Tanu Davnu de trotse ouders zijn geworden van STELLA. Omdat de eerste dag al was volgeboekt, togen wij direct na het diplomazwemmen naar Amsterdam om daar het eerste nichtje van Jonna en Esmee te gaan bewonderen. Stella is een lief, mooi en rustig meisje. Esmee was niet meer bij haar weg te slaan. Op de terugreis waren Jonna en Esmee al plannen aan het maken om activiteiten te ondernemen met Stella, niet realiserend dat baby's het eerste jaar weinig kunnen. We hebben deze prachtige dag in feestelijke stemming afgesloten bij "onze" Zalm Bowling Westerpark dit keer voor het eerst het kinder speelparadijs annex pannenkoekenrestaurant te bezoeken.
Vandaag was het dan zover. Veertien maanden na de eerste zwemles mochten Jonna en Esmee op voor het zwemdiploma. Tot aan badje 5 gingen ze als een speer, maar in badje 5 bleek dat ze beiden nog wat moeite hadden met door het gat duiken. Tijdens onze vakantie hebben we veel daarop geoefend door Jonna en Esmee duikringen uit het 130cm diepe zwembad op te laten duiken. Toen tijdens het proefzwemmen iemand zijn zwemschoen verloor en Jonna zich succesvol als vrijwilliger aanbood om de schoen uit het 200cm diepe zwembad op te duiken, wisten we dat bij haar het wel goed zat. Esmee had meer moeite met onder water zwemmen, maar op het moment suprême deed zij het perfect. Zwembad de Viergang in Pijnacker maakte er een hele leuke belevenis van die ook werd bijgewoond door Oma Voorburg en Oma Wil.
Gisteravond las Joyce voor Esmee voor het slapen gaan het verhaal voor van "Wiebeltje het adoptiekonijn" dat we daags tevoren van de bibliotheek hadden geleend. Esmee begon gelijk door te vragen hoe dat dan met adoptie werkte. Sinds zeer kort weet ze ook dat Chris, het klasgenootje van Jonna, die ze al kennen van af dat ze een maand op de Blauwe Bever zaten, geadopteerd is. Toen ze door dat doorvragen in de gaten kreeg dat de biologische ouders van Chris in Thailand hem hadden afgestaan voor adoptie omdat ze niet voor hem konden zorgen, moest ze zo erg huilen omdat ze het zo verschrikkelijk voor de natuurlijke ouders van Chris vond dat ze hun kind niet meer zouden zien. De meeste kinderen van haar leeftijd zijn dan blij voor het geadopteerde kind, maar Esmee denkt dan nog een slag verder.
Terwijl in Nederland de laatste resten van de sneeuw aan het verdwijnen waren, gingen wij naar park Landal Hochwald in Kell am See in de Hundsrück zo’n 30 km ten zuiden van Trier. Hier lag nog volop sneeuw, maar na een dag of twee was het hier ook aan het verdwijnen.
In de Landalparken wordt er om 1630u altijd een kinderdisco gehouden. Vorig jaar durfde Jonna voor het eerst mee te doen, maar Esmee was met geen stok daar naartoe te krijgen. Maar dit jaar had Esmee een vriendinnetje dat graag meedeed, zodat zij niet kon achterblijven en voluit meedeed. Het verschil tussen het animatieteam van dit park en de andere parken was dat ze hier naar afloop van de kinderdisco nog verder gingen om de kinderen te entertainen. De kinderen duidden de entertainers dan ook aan als “de gekkerts”.
We hebben ook een keer buiten het park gegeten in het nabij gelegen restaurant Fronhof dat ondanks dezelfde prijzen als het parkrestaurant een aanbeveling van Michelin had ontvangen!
De rit terug was nog memorabel omdat we dwars door een orkaan richting huis reden.
Tegenwoordig kiezen Jonna en Esmee zelf hun tandpasta uit. Dan komt het voor dat Jonna een bepaalde tandpasta niet wil omdat er een afbeelding opstaat die jongens leuk vinden, zoals een auto. Esmee is daar niet zo moeilijk in want die proeft 'm en vindt de tandpasta dan lekker omdat die natuurlijk dezelfde ingrediënten heeft als de prinsessentandpasta van hetzelfde merk. Toen Jonna's prinsessentandpasta op was en zij dus "logischerwijs" niet de tandpasta van Esmee bliefde, moest zij dus iets anders proberen. Een tijdje geleden had Jonna al mijn tandpasta Paradontax geprobeerd en vond deze vanwege de mineraalzoute smaak niet lekker. Esmee die daar niet van op de hoogte was, zei tegen Jonna "Dan probeer je toch de tandpasta van Papa?" waarop Jonna riep: "Nee, die smaakt naar kakkerlakken!"
Nadat we een week geleden gezamenlijk (zonder de kinderen) bij De Jonge Dikkert in Amstelveen hadden gegeten, waren we weer bij Vincent en de 36-weken zwangere Daphne op bezoek. Dit keer om Jonna en Esmee af te leveren voor een nachtje logeren, terwijl wij dan de handen vrij hadden om de Art Deco beurs te bezoeken en naar het jaarlijkse Klaverbladfeest te gaan. Esmee had zich, blijkens dit briefje, al verheugd op het bezoek. Het programma voor de kinderen bestond als vanouds uit het bezoeken van alle speeltuintjes uit de buurt en uit het bakken van koekjes. De kinderen hadden wel één klacht, de logeerpartij duurde tekort.
We zagen al een tijdje dat Esmee het leuk vond koprollen te maken en dat ze het leuk vond om allerlei acrobatische toeren uit te halen. Toen wij haar vroegen of ze op turnen wilde, antwoordde ze ontkennend. Op het verjaardagsfeestje van Esmee zagen we dat haar vriendinnetje Anne-Lotte een koprol maakte zonder haar handen te gebruiken. Toen ik dat daags erop meldde aan haar moeder, vertelde ze dat Anne-Lotte op turnen zat bij Gymnova die op de Balans lessen had en dat als Esmee het wilde, ze wel eens mee mocht gaan. Later thuis vroeg ik het aan Esmee, die nu wel wilde en vervolgens de dagen begon af te tellen tot ze mocht gaan kijken en meedoen. Vandaag is ze voor het eerst gegaan en ze was gelijk verkocht en telt nu al de dagen tot volgende week maandag als haar tweede les is.
Zoals jullie al eerder zagen, schrijft Esmee vele berichten. Natuurlijk kan Jonna niet achterblijven en moet zij ook haar mededelingen kwijt. Jonna kan wel al een paar namen schrijven maar verder kan Jonna nog niet zo goed schrijven als Esmee. Toch is Jonna niet vooréén gat te vangen als ze wil meedelen dat ik niet welkom ben in haar kamer. Het pictogram PAPA X en dan een kamerdeur met haar naam erop, laat niets aan duidelijkheid te wensen over. Het is ook kenmerkend voor de verschillen tussen Jonna en Esmee. Zo is Esmee, meer cognitief, op het willen weten hoe iets zit en het lezen en schrijven gericht. Jonna is meer van de beelden en de beeldende kunst. Zij is natuurlijk al lang op mode gericht en ook ballet past in dat beeld en vooral ook haar toch wel mooie tekeningen passen daarin.
Vandaag was bij ons thuis de "Nieuwjaarsreceptie" van de afdeling Acceptatie Medisch van Klaverblad Verzekeringen. Zo'n beetje alle collega's waren er. Jona en Esmee hielpen eerst goed met kaas en worst rondbrengen. Later toen ze klaar waren wilden zij door de gasten verkaakt worden. Chef Lars was de klimboom en collega Viviënne was de sprookjesboom, zij las zo'n beetje een heel sprookjesboek voor Esmee voor.
Omdat de vorige week het Dinteloordse familiedeel vanwege de sneeuwduinen niet kon komen, werd er vandaag voor hen een extra verjaardagviering op touw gezet. Ook Oma was meegenomen/meegekomen.
Bij de zwemlessen in zwembad de Viergang in Pijnacker gaan we altijd naar dezelfde kleedkamer. Ook Isa van de Boogaart is met haar ouders in deze kleedkamer vaste gast. Jonna en Esmee kunnen goed met Isa opschieten, zo goed dat het tijd werd om eens Isa bij ons te laten spelen. Ook Oma Wil Duurkoop, onze oppas, kwam de kinderen een cadeautje brengen vlak voor haar bezoek aan haar dochter in Nieuw-Zeeland.
Vandaag was het de beurt voor Esmee. Voor de verjaardag
verzamelden zich (v.l.n.r.) Anne-Lotte, Flore, Dilara, Esmee, Bas, Wies en
Stan. Ging Jonna c.s. naar Kids Playground in Delft, Esmee c.s. gingen naar
Ballorig. We konden de locaties dus goed vergelijken. Onze voorkeur gaat toch
uit naar Kids Playground omdat het personeel zich daar speciaal ook richt op
entertainment voor de kinderen en ook voor de verjaardagspartijtjes. Ook was
het in Delft gevarieerder spelen en minder druk.
Er werd wel lekker gespeeld maar er was ook veel ruzie,
vooral tussen Esmee en Bas, dat resulteerde in het feit dat Bas de uitnodiging
voor Esmee voor zijn verjaardag niet wilde laten versturen. Ook is Esmee wel
zes keer komen huilen voor het een of ander.
De opmerking van de dag kwam van klasgenootje Stan, die heel
verlegen aan het feestje begon, maar op de weg terug naar zijn huis dat
redelijk ver van school ligt de vraag kreeg “Wie woont er het dichtst bij jou?”.
Het briljante antwoord was “Mijn buren”
De oude Romeinen zeiden het al "Nomen est omen" oftewel de naam is een voorteken. Jonna die met haar tweede naam Rosanda de naam gekregen heeft die tante Lida niet mocht hebben van de ambtenaar van de burgerlijke stand, lijkt in een aantal dingen op tante Lida. Zo kan Jonna, net zoals tante Lida heel goed haar rechter wenkbrouw optrekken. Gisteravond vertelde ze ons dat ze met vriendinnetje Gaby stiekem bij ons de garage ingeslopen is om haar verjaardagscadeautje al een beetje te bekijken, daarmee in de voetsporen tredend van tante Lida die dat als klein kind ook altijd deed (maar pas tig jaar later bekende).
Vanochtend toen wij naar school gingen
kwam Esmee met een tekening voor haar juf van haar school met daarop
heel treffend het logo van de school, de deuren, ramen en zelfs het
zadel op het speelplein. Ik vond het zo mooi dat ik "Gossiemijne" zei
en zelfs er een foto van heb genomen. Even buiten school zag Esmee haar
vriendinnetje Flore en meldde haar "Hier is een tekening van school die
Papa zo mooi vond dat hij Gossiemijne zei en er een foto van nam."
Op school aangekomen hoorde ik een
paar moeders praten over de Citotoets en ik zag dat in de klas van
Esmee de tafeltjes anders stonden, waarschijnlijk vanwege die toets. In
Jonna's klas stond er een (voor mij onbekende) invaljuf vanwege ziekte
van juf Marja. Ik heb haar gelijk gemeld dat Jonna onbeperkt naar de WC
mag. Bij Jonna's klas stonden de stoelen niet in de CITO opstelling,
waarschijnlijk vanwege de ziekte van de juf waardoor de kinderen wat
minder op hun gemak zouden zijn. Dat ongemak merkte ik ook aan Jonna die
pas na aansporing van mij de juf een hand durfde te geven.
Omdat er een weeralarm (sneeuwduinen, etc.) was afgegeven, besloot het Dinteloordse deel van de familie niet te komen. Toen de kinderen dat hoorden, begonnen ze te huilen en zei Esmee, dan kunnen we niet met Oom Jaap stoeien. Oom Jaap had echter op zijn buienradar gezien dat de sneeuwbuien zouden afbuigen en ons deel van het land niet zouden bereiken en besloot dus te komen met tante Willemijn en Japie, wiens verjaardag ook gevierd werd. Zij namen Oma mee. Ook Oma Voorburg was voor het eerst sinds mei weer eens van de partij. Zoals gebruikelijk waren Tante Leonie en Oom Hans niet de eersten. Joyce bleef met koorts in bed. Ook nu waren er weer veel cadeautjes en ook veel dubbele cadeautjes. Blijkbaar werkt www.lijstje.nl niet zoals gehoopt, door of niet afvinken dat iets gekocht is of doordat tussen aankoop wen afvinken er een te groot tijdsverschil is.
Omdat Vincent en Daphne niet konden komen op zaterdag als de verjaardag voor de familie wordt gevierd, werd er een extra viering van de verjaardag van Jonna en Esmee ingelast op de dag zelf. Weer een gelegenheid om cadeautjes uit te pakken voor de kinderen. Het Knibbel-Knabbel-Knuisje spel dat ze kregen viel in goede aarde.Ook waren ze erg geïnteresseerd in de zwangerschap van Daphne. Het leukste was wel dat Esmee een speciaal briefje voor “Davnu” maakte. Ze schreef "IK VIN UT LUK OMDAT JULI UN BEBI KRYGUN DAVNU" plus een hartje.
Vandaag was de start van het verjaardagseizoen. Jonna had een meisjesverjaardag georganiseerd en gaf daarbij Niels, Jamal en Ravi, jongens die haar voor hun verjaardag hadden uitgenodigd, hetnakijken. Op de eerste foto staan van naar rechts: Gaby, Ayesha, Iris, Jonna, Liza, Jasmijn en Esmee in de serre klaar om naar Kids Playground in Delft te gaan. Daar werd Jonna opgewacht door een indiaan. Een tijdje later arriveerde ook klasgenootje Noortje, hier op de voorgrond bij het taart eten. Voor Ayesha en Liza was het de eerste keer dat zij een verjaardagsfeestje bezochten, na een schuchtere entree was daar verder niets van te merken.
Dat Esmee interesse in letters en schrijven had, wisten we al langer. Eerst verbaasde ze ons door vier jaar en drie maanden oud al haar eigen naam te schrijven. Weer een jaar later verbaasde ze ons door het woord “WELKOM” op de straat bij de voordeur te schrijven.
Nu verbaast ze ons door hele zinnen te schrijven. Hier op de foto zie je dat ze alleen met Joyce en mij wil spreken. Vanavond waren we verbaasd toen ze met een briefje kwam waarop ze schreef “SORI DAT IK SO LELUK GIN IK VIN JUA LOVU MAMA”.
Dit keer werd de kerst gevierd in Hoofddorp. Jaap had als vanouds
heerlijke oliebollen gebakken, waarmee hij moeiteloos alle
oliebollentests zou kunnen winnen. Iedereen was er, inclusief de
engelse branch van de familie. Achternichtje Natasha dat, ondanks haar
engelse geboorte- en woonplaats, toch als Hollands welvaren eruit ziet,
werd zo'n beetje elk half uur weer in een nieuwe kerstoutfit gestopt en
geshowd. Ook werd er dankzij statief en zelfontspanner een foto gemaakt van de hele familie.
Omdat vanwege agendatechnische oorzaken het kerstfeest van de familie op Tweede Kerstdag werd gevierd, had Joyce het goede idee om op Eerste Kerstdag er een Omakerst van te maken. Hoewel het winterse weer eerst nog tegenzat, was deze dag alles goed in orde. Dus eerst Oma Zeist opgehaald en vervolgens Oma en later in omgekeerde volgorde weer afgeleverd, totaal zo’n 320 km. Thuis lekker gegeten en de Oma’s op de laptop de foto’s van dit weblog laten zien.
Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek. Vergeet ook niet de poll in te vullen hoe je op dit weblog gekomen bent.
This Traveler IQ was calculated on Wednesday, August 20, 2008 at 07:01PM GMT by comparing this person's geographical knowledge against the Web's Original Travel Blog's 2,963,666 travelers who've taken the challenge.
