NIEUW: Blog reclamevrij maken?
HOE ZWAARTEKRACHT DE MENS PARTEN SPEELT ... DAGBOEKERIJ ... EN NOG MEER ... BAR WEER
Inhoud blog
  • Droomoord
  • Zwaartekracht
  • Boze buien
  • Jong dichter
  • Breinmeid
  • Robinson (28)
  • Robinson (27)
  • Robinson (26)
  • Robinson (25)
  • Robinson (24)
  • Robinson (23)
  • Robinson (22)
  • Robinson (21)
  • Robinson (20)
  • Robinson (19)
  • Robinson (18)
  • Robinson (17)
  • Robinson (16)
  • Robinson (15)
  • Robinson (14)
  • Robinson (13)
  • Robinson (12)
  • Robinson (11)
  • Robinson (10)
  • Robinson (09)
  • Robinson (08)
  • Robinson (07)
  • Robinson (06)
  • Robinson (05)
  • Robinson (04)
  • Robinson (03)
  • Robinson (02)
  • Robinson (01)
  • Robinson (intro)
  • Arepo (Zwaartekracht)
  • Merlijn
  • Spiegel
  • Cover Wat je zegt
  • Een toeter op je kop
  • Klassieker (3)
  • Klassieker (2)
  • Klassieker (1)
  • De val (de gedichten, 6)
  • De val (de gedichten, 5)
  • De val (de gedichten, 4)
  • De val (de gedichten, 3)
  • De val (de gedichten, 2)
  • De val (de gedichten, 1)
  • Cover Vallen en opstaan
  • Ten aanval!
  • Cover Een blauwe plek
  • Een blauwe plek
  • Hersenstorm (5)
  • Hersenstorm (4)
  • Hersenstorm (3)
  • Hersenstorm (2)
  • Hersenstorm (1)
    Zoeken in blog

    Foto
    Foto

           VF'je De sneeuwgans

    Foto

         VF'je Schrijver ontvoerd

    Foto

         VF'je Meisjeslokken

    Foto

         VF'je Hannes Pechvogel

    Foto

         VF'je Tineke van Heule

    Foto

    VF'je De stunt van Bolleboos & Het raadsel van de verdwenen kruisbeelden

    EEN BLAUWE PLEK & JONG DICHTER (Sjors DNO)
    HERSENSTORM
    21-08-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Robinson (01)

    She leaves; he looks.

    Zon hangt uit een wereld heen.
    Trein vertrekt uit herfst vandaan.
    Vrouw stapt op. Verandert
    niet daardoor, maar daarna:
    snel schittert ze uit zichzelf.

    Drie snoeren om haar hals bindt ze,
    ze windt er twee om elke pols,
    vingers rijzen uit hun ringen.

    Geen valse spiegel dan
    (: wasem, raam, reflectie)
    maar net wel een bril.

    Ze monstert aan in een boek.
    Bladert bladstil:
    klokvast, vlug, planmatig

    is het een prachtige herfst geworden.


    14-08-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Robinson (intro)

    ROBINSON

    Robinson. Vroeg of laat, op de datumgrens of in Isfahan,

    treft men steeds zichzelf weer aan. Blind date met de tijd.

    Robinson. Het gedicht schier een eiland in een zee van tijd.

    Fata morgana, foto, voetafdruk. Altijd wordt het weer vrijdag.

    Robinson. Aanspoelen in een boek met open einder.

    Enkeling, drenkeling. Water wast en wist, vroeger, later.


    23-03-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Arepo (Zwaartekracht)

    AREPO

    (Zwaartekracht)


    Zaaier Arepo houdt met moeite de wielen.

    Zaaier Arepo houdt de wielen draaiende.

    ‘Ik bid u vader, ik bid u vader, gij geneest.’

    SATOR
    AREPO
    TENET
    OPERA
    ROTAS
                                                                
                                                    
                           P
                                                                   A
                                                        A        T        O
                                                                   E
                                                                   R
                                                  P A T E R N O S T E R
                                                                   O
                                                                   S
                                                         O       T         A
                                                                   E
                                                                   R

    Bijlagen:
    AREPO.pdf (453.4 KB)   


    02-03-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Merlijn
    Merlijn

    De maan neemt van het water
    waar ze in schijnt een trage foto
    waar ook de maan op staat.

    Rimpelingen stremmen als luie melk.
    In de kasteelgracht trekt de snoek
    zijn cirkels in zijn eigen vaarwater.

    Ginds zijn de wouden van weleer
    waar de stammen zichzelf herhalen.

    Ik loop achterstevoren door de boeken
    en lees tot mijn ontzetting, voldoening:

    niets verandert,
    alles blijft gelijk.

    (Uit de bekroonde bundel Linkerhart, uitg. Poëziecentrum Gent)


    26-02-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Spiegel
    Spiegel                 

    Wie predikt evenwicht, rust, symmetrie?
    Wie vindt woord op woord uit
    en noemt het rijm?

    Waarom die boeman met de boemerang?
    Herhaalt de wortel van de boom de kruin?
    Heeft de kruin een onderaardse droom?

    Keert alles weer als achterklap?
    De astronaut, schipbreukeling of dichter
    komen steeds zichzelf weer tegen:

    holbewoners in een renaissance,
    met een hevig kloppend linkerhart.

    (Uit de bekroonde bundel Linkerhart, uitg. Poëziecentrum Gent)

    10-02-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Cover Wat je zegt
    Klik op de afbeelding om de link te volgen










    Cover Wat je zegt, ben je zelf (Een toeter op je kop)

    Bijlagen:
    WAT JE ZEGT.pdf (353 KB)   


    01-10-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een toeter op je kop

    Woord vooraf

    Een toeter op je kop, of: Wat je zegt, ben je zelf

    In dit verhaal trekt een eenhoorn eropuit in de wijde wereld, op zoek naar de anderen en misschien wel naar zichzelf. Onderweg krijgt hij, vanwege die rare toeter op zijn kop, te maken met gezonde en ongezonde nieuwsgierigheid, argwaan, pesterij, ijdeltuiterij, agressie. Soms valt het tegen, soms valt het mee. Pas als hij weer thuis is, weet hij zijn onderneming naar waarde te schatten. Het is vaak in je eigen achtertuin dat de waarheid voor het rapen ligt.

    Lezer, wees zo vrij die vreemde toeter op zijn kop door een ander voorwerp te vervangen …

    Dromen, verhalen, ontmoetingen, anders zijn, pesten, fantasie: stof tot filosoferen. Je bent er nooit te jong voor: ‘Vertel het aan een kind, vertel het aan de bomen’

    Bijlagen:
    WAT JE ZEGT.pdf (353 KB)   


    06-09-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Klassieker (3)

    Klassieker 3

    De kapitein loert door één oog.
    In zijn ene been knaagt de houtworm.
    Hij ligt languit in zijn kajuit,
    zwaargewond, maar niet verslagen.

    Zijn schip is ietwat stuurloos.
    Het vuur smeult nog wat na.
    Maar de storm is weer gaan liggen.
    Het kielhalen achter de rug.

    De maten lappen alles op.
    Hij drinkt zijn rum tegen de pijn
    en praat wat met zijn papegaai.
    Zijn logboek is al duimen dik.

    ‘Het werd een kale reis
    naar land in zicht.
    Ik verlang naar water.’

    Wiegend op barensweeën
    zet hij koers naar later,
    naar andere wereldzeeën.


    01-09-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Klassieker (2)

    Klassieker 2

    Zijn speelgoed is weer jarig:
    eiland, boot, burcht en helikopter.
    De fiets.
    De bal.

    Een fractie, een valstrik, een flits.
    Het ketst in zijn hoofd.
    Hij draait om zijn as.
    Zijn navel is zoek.
    Zijn lichaam spoelt aan.
    Een lel, jawel, en hinderlaag.

    Een jaloerse afgod
    die zijn eigen pluimgewicht verzwijgt
    speelt verstoppertje met hem.

    En op mijn schaal van dichter
    lees ik een aardbeving:
    hoofdstuk één, terug naar af,
    drenkeling op een gesperde bladzij.

    Er is geen boekje tegen ‘t bloeden
    en geen verhaal op muiterij.


    29-08-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Klassieker (1)

    Klassieker 1

    Gewichtloosheid zou hij willen wensen
    voor Klaas, Kerst en klokken van Rome.
    Het blijft elk jaar bij dromen:
    Klaas valt zelf van het dak,
    met Kerst wordt het overal spekglad
    en Rome doet geen aardse mirakels meer.

    Nee, dan maar een helm en wat boeken.
    Andermans avonturen verslinden.
    Rustig binnen blijven. Wachten bij liften.
    Rag spint zijn fiets aan de haak in.
    Een bal ligt al jaren
    op die ene geweldige lel te wachten.

    Met vuurstenen beren verjagen.
    Zweven in banen om Moeder Aarde.
    Sporen van ruiters in brandend zand.
    Wedden om reizen van tachtig dagen.
    Sneeuwstormen rond een trappershut.
    Huilende wolven en hinderlagen.


    25-08-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De val (de gedichten, 6)

    06

    En als er een god is:
    hij zou moeten blozen.
    En als liefde bestaat:
    in godsnaam dan maar.
    Want zijn linkerhart,
    het Parijs van het lichaam,
    waar licht en liefde weifelen
    tussen dromen en bedrog:
    gekooid in zijn kijkkast van ribben
    staart het door zijn strenge navel
    en ziet, verschrikt:
    dit is de aarde,
    hier gebeurt het,
    om de eigen as.
    En zwijgt, bloeddoorlopen.


    23-08-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De val (de gedichten, 5)

    05

    Wij vragen niet langer:
    wie zal het zeggen?
    Wij plooien de dingen
    naar zijn honger, zijn hand.
    Wij denken enkel:
    wie zal het zwijgen?
    Want wij houden ons hart vast,
    en zijn hand in de onze.


    20-08-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De val (de gedichten, 4)

    04

    Dan vliegt plotseling een steen
    door het raam van een heden.
    Het bliksemt eenmaal krachtig
    in de doka van zijn hoofd.
    Even is hij echt een open boek.
    Wij vallen mee, in het gesperde nu,
    op de verkeerde bladzijde.
    Ongeletterd komen wij in opstand
    tegen de woede van een meetkunde
    waar geen maat op staat.
    En met de nieuwe scherven
    bouwt hij verse dromen.


    17-08-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De val (de gedichten, 3)

    03

    Elke bladzijde aan zijn boom
    verklapt een waargebeurde droom.
    Hij leest gehelmd en ongeschoeid.
    Herfst na herfst na herfst
    harkt tegen haren in.
    Eb en vloed schrijven op en wissen uit.
    Hijzelf is een gesloten boek met open einder,
    zonder personages op zijn eiland.
    Want alleen het water weet.
    En wast. En wist.
    Zijn sporen en zijn voetafdrukken.
    Al zijn plannen vallen ooit wel eens
    bij kalme zee een beetje mee.


    14-08-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De val (de gedichten, 2)

    02

    Hij reist als kleine Dirk Frimout
    in banen om zijn eigen hoofd.
    Zo ontsnapt hij aan zijn enkelvoud,
    een middelpunt, een strenge navel,
    een plattegrond, een dommekracht,
    een barenswee.
    De aarde draait om haar eigen as,
    maar als hij weer eens valt,
    tuimelt zijn hele wereld mee.
    En zijn totem,
    die met moeite pas opgericht was.
    Maar ook ruimtevaarders dragen helmen
    en bereiken hemelen slechts via aarde.
    Desnoods de hel.


    12-08-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De val (de gedichten, 1)

    DE VAL

    (6 gedichten die in 1995 in het Nieuw Wereld Tijdschrift verschenen)

    01

    Hij is als kleine Robinson
    in vele boeken aangespoeld.
    Het is zijn rechterhand die bladert.
    De linker weet het niet,
    want die zwemt niet waarheen hij wil.
    Ons huis is schier zijn eiland,
    met zeer eenvoudig water rond.
    En ook veilig: ver van baren
    en gebaren die hem parten spelen.
    Hij zoekt zijn witte bladzijde
    tussen zovele zwarte.


    02-06-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Cover Vallen en opstaan
    Klik op de afbeelding om de link te volgen De cover van Vallen en opstaan

    Bijlagen:
    tenaanval.pdf (303.7 KB)   


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ten aanval!

    TEN AANVAL!

    Thomas is twaalf en heeft een moeilijk behandelbare vorm van epilepsie. Elke dag en nacht krijgt hij kleine tot zeer heftige aanvallen. Een jaar lang zoekt het team van epilepsiecentrum Zevenbossen naar een middel daartegen. Met veel vallen en opstaan, en de steun van andere kinderen die er verblijven, leert Thomas over zijn aandoening, over zichzelf en over de mensen uit zijn omgeving. Zodat hij altijd weer blijft opstaan, zelfs wanneer hij moet aanvaarden dat het wellicht niet echt beter wordt. Dit tienerdagboek is echt gebeurd. Alleen de naam van de jongen, die van de instelling en andere eigennamen zijn gewijzigd, in verband met privacy.

    ‘Vallen & Opstaan’ was mijn eerste publicatie over deze problematiek (1995), en was gebaseerd op ongeveer zeshonderd bladzijden persoonlijk dagboek. 'Ten aanval!' is de huidige versie van deze publicatie.

    Woord vooraf

    (uit een ander dagboek)

    ‘Het is een loodgrijze dag vandaag. Ook in ons hoofd en in ons hart. M. is naar de kapper geweest. Hij ziet er graag pico bello uit. Maar hij heeft met zijn twaalf jaar al zoveel meer littekens op zijn lichaam en in zijn hart dan de meeste kinderen van zijn generatie. Hij heeft ook al beduidend meer ‘dode vrienden’ dan andere kinderen van zijn leeftijd. Jaren van problemen heeft hij achter zich liggen. Zijn prille jeugd werd grondig verknald. Die kan hij nooit meer opnieuw beleven, zoals het zou moeten. Hij kent de geuren, kleuren en geluiden van vele ziekenhuizen. Hij leerde telkens opnieuw afscheid te nemen van zijn vrienden. Hij incasseerde dat het niet mooi meer was. Met altijd verse scherven bouwde hij alsmaar nieuwe luchtkastelen. Hij leerde vallen, letterlijk en figuurlijk, opstaan, en weer vallen. Honderden keren verwondde én kwetste hij zich, van buiten en van binnen.

    Nu wordt hij twaalf, verslindt boeken, bouwt kastelen, verzint eilanden en hoopt, blijft hopen. Morgenochtend vullen we voor de laatste keer zelf zijn dagelijkse pillendoosje. Vandaag pakt L. andermaal zijn koffers. Maar niet voor de Noordzee, Hongarije, De Efteling of een bosklas. Als M. terugkomt, misschien ‘aanvalsvrij’, weer startend vanop zijn pechstrook, moet hij de jaren achterna hollen: één, twee, drie. En hopen op vroegere vrienden, die hem de kans willen geven weer aan te tikken.

    Het is dus zover: 1 september. Een magische datum in de hoofden van veel kinderen. ‘De laatste zorgeloze (nou!) nacht is voorbij,’  zegt L. Vroeg in de ochtend al staan op hoeken en trottoirs kinderen op bussen te wachten, vastgebonden aan hun rugzakje of schooltasje. Onze zoon is er niet bij. We nemen hem mee in de auto, ver van hier, ver van zijn nestwarmte. Voor hoelang? En daarna? Het zal een lange reis worden, die jaren en jaren zal duren, maar dat weten we nog niet.’

    Bijlagen:
    tenaanval.pdf (303.7 KB)   


    30-04-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Cover Een blauwe plek
    Klik op de afbeelding om de link te volgen De cover van Een blauwe plek (Getekend: Jasdora)

    Bijlagen:
    blauweplek.pdf (173.3 KB)   


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een blauwe plek

    Een blauwe plek         

    (Getekend: Jasdora)

    Stand by. Vannacht speel ik alweer de hoofdrol in mijn eigen film. Ik ben een trieste filmster en speel mezelf. De camera loopt. Het licht in mijn ziekenhuiskamer blijft de hele nacht aan. De camera zal ononderbroken mijn aanvallen en schokken filmen, terwijl ik blijf hopen op een wonder.

    Op mijn hoofd draag ik een soort doornenkroon. Het is een wirwar van draden, lijm en mijn haar. De draden zijn verbonden met een ingewikkeld toestelletje, dat aan een zwarte gordel om mijn middel hangt. Ik lijk wel een judoka: in het wit, met een zwarte gordel. Judoka’s ploffen op zachte matten neer, maar ik niet. Het is jammer dat de wereld waarop ik loop zo hard als steen is als ik val. Ik krijg bovendien ook nooit applaus als ik val.

    Bijlagen:
    blauweplek.pdf (173.3 KB)   




                                      COPYRIGHT JORIS DENOO
    Blog als favoriet !

    ZIELSVERWANTE LINKS
  • Moord !
  • Schuine teksten
  • Meester in de Vakken
  • De ongecomponeerde noot
  • Poëzie
  • Romaneske boeken
  • Satisfiction
  • Romans & Theater
  • Vreeslijke verhalen
  • Miljarden flarden

    Foto

    Foto

              Vallen en opstaan
    Foto

              Een blauwe plek
    Foto

            Wat je zegt, ben je zelf
    Mail

    Druk op de knop


    Archief per jaar
  • 2017
  • 2015
  • 2014
  • 2007
  • 2006
  • 2005

    Foto

    Foto

    Jong Dichter - Joris Denoo

    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!