NIEUW: Blog reclamevrij maken?
HOE ZWAARTEKRACHT DE MENS PARTEN SPEELT ... DAGBOEKERIJ ... EN NOG MEER ... BAR WEER
Inhoud blog
  • Bibliografie
  • Ten aanval!
  • Droomoord
  • Zwaartekracht 2
  • Zwaartekracht 1
  • Boze buien
  • Jong dichter
  • Breinmeid
  • Epicentrum
  • Robinson (28)
  • Robinson (27)
  • Robinson (26)
  • Robinson (25)
  • Robinson (24)
  • Robinson (23)
  • Robinson (22)
  • Robinson (21)
  • Robinson (20)
  • Robinson (19)
  • Robinson (18)
  • Robinson (17)
  • Robinson (16)
  • Robinson (15)
  • Robinson (14)
  • Robinson (13)
  • Robinson (12)
  • Robinson (11)
  • Robinson (10)
  • Robinson (09)
  • Robinson (08)
  • Robinson (07)
  • Robinson (06)
  • Robinson (05)
  • Robinson (04)
  • Robinson (03)
  • Robinson (02)
  • Robinson (01)
  • Robinson (intro)
  • Arepo (Zwaartekracht)
  • Merlijn
  • Spiegel
  • Cover Wat je zegt
  • Een toeter op je kop
  • Klassieker (3)
  • Klassieker (2)
  • Klassieker (1)
  • De val (de gedichten, 6)
  • De val (de gedichten, 5)
  • De val (de gedichten, 4)
  • De val (de gedichten, 3)
  • De val (de gedichten, 2)
  • De val (de gedichten, 1)
  • Cover Vallen en opstaan
  • Cover Een blauwe plek
  • Een blauwe plek
  • Hersenstorm (5)
  • Hersenstorm (4)
  • Hersenstorm (3)
  • Hersenstorm (2)
  • Hersenstorm (1)
    Zoeken in blog

    Foto
    Foto

           VF'je De sneeuwgans

    Foto

         VF'je Schrijver ontvoerd

    Foto

         VF'je Meisjeslokken

    Foto

         VF'je Hannes Pechvogel

    Foto

         VF'je Tineke van Heule

    Foto

    VF'je De stunt van Bolleboos & Het raadsel van de verdwenen kruisbeelden

    EEN BLAUWE PLEK & JONG DICHTER (Sjors DNO)
    HERSENSTORM
    25-12-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ten aanval!

    TEN AANVAL!

    Thomas is twaalf en heeft een moeilijk behandelbare vorm van epilepsie. Elke dag en nacht krijgt hij kleine tot zeer heftige aanvallen. Een jaar lang zoekt het team van epilepsiecentrum Zevenbossen naar een middel daartegen. Met veel vallen en opstaan, en de steun van andere kinderen die er verblijven, leert Thomas over zijn aandoening, over zichzelf en over de mensen uit zijn omgeving. Zodat hij altijd weer blijft opstaan, zelfs wanneer hij moet aanvaarden dat het wellicht niet echt beter wordt. Dit tienerdagboek is echt gebeurd. Alleen de naam van de jongen, die van de instelling en andere eigennamen zijn gewijzigd, in verband met privacy.

    ‘Vallen & Opstaan’ was mijn eerste publicatie over deze problematiek (1995), en was gebaseerd op ongeveer zeshonderd bladzijden persoonlijk dagboek. 'Ten aanval!' is de huidige versie van deze publicatie.

    Woord vooraf

    (uit een ander dagboek)

    ‘Het is een loodgrijze dag vandaag. Ook in ons hoofd en in ons hart. M. is naar de kapper geweest. Hij ziet er graag pico bello uit. Maar hij heeft met zijn twaalf jaar al zoveel meer littekens op zijn lichaam en in zijn hart dan de meeste kinderen van zijn generatie. Hij heeft ook al beduidend meer ‘dode vrienden’ dan andere kinderen van zijn leeftijd. Jaren van problemen heeft hij achter zich liggen. Zijn prille jeugd werd grondig verknald. Die kan hij nooit meer opnieuw beleven, zoals het zou moeten. Hij kent de geuren, kleuren en geluiden van vele ziekenhuizen. Hij leerde telkens opnieuw afscheid te nemen van zijn vrienden. Hij incasseerde dat het niet mooi meer was. Met altijd verse scherven bouwde hij alsmaar nieuwe luchtkastelen. Hij leerde vallen, letterlijk en figuurlijk, opstaan, en weer vallen. Honderden keren verwondde én kwetste hij zich, van buiten en van binnen.

    Nu wordt hij twaalf, verslindt boeken, bouwt kastelen, verzint eilanden en hoopt, blijft hopen. Morgenochtend vullen we voor de laatste keer zelf zijn dagelijkse pillendoosje. Vandaag pakt L. andermaal zijn koffers. Maar niet voor de Noordzee, Hongarije, De Efteling of een bosklas. Als M. terugkomt, misschien ‘aanvalsvrij’, weer startend vanop zijn pechstrook, moet hij de jaren achterna hollen: één, twee, drie. En hopen op vroegere vrienden, die hem de kans willen geven weer aan te tikken.

    Het is dus zover: 1 september. Een magische datum in de hoofden van veel kinderen. ‘De laatste zorgeloze (nou!) nacht is voorbij,’  zegt L. Vroeg in de ochtend al staan op hoeken en trottoirs kinderen op bussen te wachten, vastgebonden aan hun rugzakje of schooltasje. Onze zoon is er niet bij. We nemen hem mee in de auto, ver van hier, ver van zijn nestwarmte. Voor hoelang? En daarna? Het zal een lange reis worden, die jaren en jaren zal duren, maar dat weten we nog niet.’

    Bijlagen:
    TENAANVAL.pdf (336.5 KB)   


    01-10-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Droomoord

    DROOMOORD



    Het huis rust stevig op zijn heupen. Het lijkt niet uit zijn evenwicht te brengen. Aan de ene kant zit wat ook aan de andere kant zit. Het is drie verdiepingen hoog. Het huis steekt zijn tong uit via een spookachtig mooie voortuin. Je kan rechts en links ook om het huis heen. In de grote achtertuin staat een reusachtige boom. In de zomer roert hij schuimig zijn kruin. In de winter betast hij de hemel met zijn tentakels.


    Er ligt een rugbystadion achter het huis. Van op de bovenste verdieping kan men in stukken en brokken de thuiswedstrijden van RC Daring Barbarians in de hoogste klasse volgen. De gedeeltelijke overkapping van het stadion hindert wel, in combinatie met felle zon, lees: schaduw. Van eender waar in het huis kan men ook de scores min of meer bijhouden, afgaand op de decibels die uit het stadion opstijgen.


    De tuin, de boom, de struiken bieden troost voor de bewoner binnenin. Hij verlaat het huis niet, dat van buiten gezien symmetrisch oogt, maar dat van binnen niet is: A roept B niet op, links weerspiegelt rechts niet, boven herhaalt onder niet. De bewoner, Skix genaamd, is honkvast.


    Het huis is een statement, gestut door een gigantische boom.

    Bijlagen:
    DROOMOORD.pdf (322.5 KB)   


    01-09-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zwaartekracht 2

    PERSBERICHT ZWAARTEKRACHT


    Met uitzondering van ‘Torhout, vers aan huis’, een bundel gedichten over zijn geboortestad die hij in 2010 op uitnodiging publiceerde, is het inmiddels al tien jaar geleden dat Joris Denoo nog iets van zich liet horen in poëtische boekvorm. ‘Zwaartekracht’ bundelt poëzie met een specifieke thematiek, gebaseerd op persoonlijke ervaringen. De goede lezer zal tussen de regels wel degelijk ontdekken waar het over gaat. Overigens behandelde de auteur de problematiek van epilepsie ook al in enkele jeugdboeken (Vallen en opstaan, uitg. Lannoo en Een blauwe plek, uitg. De Eenhoorn). Epilepsie is voor veel mensen een eerder onbekende aandoening. Toch krijgen velen er mee te maken. Diverse gedichten uit ‘Zwaartekracht’ kregen in de loop der jaren onderdak in literaire bladen (o.a. een cyclus in het Nieuw Wereld Tijdschrift) of werden met een nominatie of bekroning onderscheiden.


    Joris Denoo (°1953, Torhout) publiceert naast poëzie ook columns, verhalen, essays, theaterteksten en jeugdboeken. Hij won voor die genres o.a. de Guido Gezelle Poëzie Prijs Brugge, de Toneel Schrijf Prijs van de Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en letterkunde Gent en van de provincie West-Vlaanderen, een Essay Prijs van diezelfde Koninklijke Academie, de Jeugdboeken Prijs van de Stad Tielt en diverse prijzen en nominaties voor verhalen, voornamelijk in Nederland. Hij schreef het scenario voor de volksfilm ‘Tine, een mokkel van haar sokkel’ en werkte intens mee aan Kameleon, Verrekijker en Kweetet, educatieve projecten van uitgeverij die Keure. Hij bloemleesde ook 888 prozafragmenten uit binnen- en buitenlandse romans waarin het waait en/of regent: ‘Boze buien en brave briesjes – Van Appelschudder tot Zandstorm’. In 2017 verscheen ook ‘Verlichte gedichten’, een leerboek bij uitgeverij Acco voor jongeren en hun opleiders over omgaan met poëzie. Voor 2018 plant uitgeverij Bibliodroom de biotrilogie ‘Upperdog’ t.g.v. de 65ste verjaardag van de auteur.

    Zwaartekracht, uitg. Kleinood & Grootzeer, Bergen-op-Zoom, 16 €, verkrijgbaar via uitgeverij@kleinood-en-grootzeer.com of www.kleinood-en-grootzeer.com of joris.denoo@telenet.be of via 0479630279

    Bijlagen:
    E-bundel Zwaartekracht 001.pdf (130.4 KB)   


    29-08-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zwaartekracht 1

    ZWAARTEKRACHT

    Bijlagen:
    Uitnodiging digitaal Zwaartekracht 002.pdf (98.1 KB)   
    Uitnodiging op papier Zwaartekracht 001.pdf (152.7 KB)   


    21-03-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Boze buien

    BOZE BUIEN & BRAVE BRIESJES

    (Van Appelschudder tot Zandstorm)

    Goed nieuws over slecht weer: het kan mooi zijn.

    Deze Beaufort-bloemlezing compileert 888 summiere fragmenten van romans uit België en Nederland en het buitenland (in vertaling), evenwaardig verdeeld, waarin het waait en regent.

    In de introtekst vindt u het hoe en het waarom: waarom slecht weer in mijn DNO zit, waarom het proza is en hoe het geordend is.

    Klimatologische belgitude, waterschap à la hollandaise, exotisch tempeest, Britse huiver op kamertemperatuur, Atlantische zuidwester, broeierige moesson, verblindende zandstorm, het zomerzuchtje dat gordijnen opbolt, hallucinante sneeuwbui, irritante rukwind of onmerkbare luchtkus van de appelschudder: het staat erin, a rato van 1 fragment(je) per auteur.

    Het weer is hét clichéonderwerp van gesprek bij uitstek, maar wat zeggen prozaschrijvers daarover en hoe gebruiken zij het gegeven? Hoe vaak gutst de regen in hun boeken? Waarom rommelt het in de verte in sommige verhalen? Wat is de zin van wind?

    Er zijn 888 fragmentjes. De nummers 666 en 777 zijn speciaal.

    Bijlagen:
    APPELZAND.pdf (1.4 MB)   


    30-09-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Jong dichter

    JONG DICHTER

    De 21ste eeuw doet haar plechtige communie. Het is maart, een paar jaar na het eerste decennium van het nieuwe millennium. Ramses Devolder, 15 jaar, begint een dagboek bij te houden voor het nageslacht. Een nieuwe lente, een nieuw geluid… Hij woont in de middelgrote provinciestad Maranga en is daar soms gelukkig, soms ongelukkig om. Ramses gebruikt dan ook een anagram om zijn stad aan te duiden. Zelf hanteert hij een schuilnaam wanneer hij gedichten schrijft: Marram. Hij twijfelt tussen een leven als orthodox priester of een dichtersbestaan met littekens. Op dat laatste heeft hij echt zijn hoop gesteld, want in de liefde loopt het niet zo lekker.
    Maak ondertussen ook kennis met de oude Emilie die verkeerde lieveheren verzamelt en god met kleine letter schrijft, met de op een Dalmatiër lijkende wieldoppenfanaat Tyfus, de goddelijke deerne Lara, de kikker Bernard Massard/t met het dt-probleem, de kip Patricia, pa de copywriter, eenouderzoon Björn, de halfvolle tweeling Kimberley & Timberley en nog vele andere mafkezen uit het soms slaperige, soms bruisende Maranga.

    Bijlagen:
    REDLOVED.pdf (746.1 KB)   


    30-09-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Breinmeid

    BREINMEID

    EEN VERHAAL OVER SCHARRELJONGEREN

    In en rond het Torenpark in Westeinde scharrelen enkele jongelui rond, die per toeval met elkaar te maken krijgen: tantekerel Barrebartle (16), doodgewoon Romy (15), rolwagenbrein Jasdora (18) en uitvinder Ramses (17). De ‘bankiers’ verzamelen gewoonlijk op dezelfde bank in het Torenpark. Dan heb je bijvoorbeeld ook nog parkfeeks Brandien, en de betoeterde kunstenares Pamaconda. Plotseling gebeurt er iets vreemds, tot driemaal toe, als in een boos sprookje. Het kladje scharreljongeren groeit ook al vlug aan. Een verhaal over liefde, kruimelduiven, hangjongeren, daders en loeders, regenratten, grijnsgroeten, (een klein beetje) kunst en (een klein beetje) schaken. 

     

                                                      

     

    Bijlagen:
    BREINMEID.pdf (555.3 KB)   


    29-07-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Epicentrum

    EPICENTRUM

    Een papieren monument voor iemand die in een mijnenveld woont.

    Bijlagen:
    EPICENTRUM.pdf (564.1 KB)   


    09-04-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Robinson (28)

    Pim Pandoer, 1963

    Lang voor mijn zoon werd geboren,
    een raket op de maan was geland,
    scheen in het diepste geheim des avonds
    door donkerste bomen een lamp.

    Zij scheen, als in een wurmig jeugdboek,
    doorheen de blaren. Ik rilde ingetogen.
    Een heimlijke schim, kraag opgeslagen,
    spoedde zich uit de lichtplas heen

    naar niets. Dit was het geheime sein
    voor avontuur, verpakt in wind en blaren.
    Hier was duister gedoe aan de hand;
    een stad in de greep van een onzichtbare.

    Ik keek weer neer in mijn jongensboek.
    De feu continu werd opgepookt.
    Moeder werd moe. De vader zat rokend
    te zwijgen, te horen en zien naar niets.

    Wat zou het worden: ook speurder,
    ook schrijver, of gewoon als de dood
    de zoon van een vader? Die avond
    werd in mijn hoofd een lamp aangestoken,
    een blad omgeslagen: het werd allebei.


    31-03-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Robinson (27)

    Dikke boeken

    Vechten ze veel in wat je schrijft?
    Heerst er oorlog? Wordt er
    ergens middenin al gevrijd?
    Vallen er doden, stroomt het bloed?

    Heb je dat ook zelf beleefd
    of komt het zomaar uit je koker?
    Was je goed voor opstel? Had je vroeger
    voor elk liefje een tekenend adjectiefje?

    Kijk, ik zou ook boeken willen schrijven,
    maar ik heb al moeite met een brief.
    Al zeg ik het zelf: het zwaardere werk
    ligt me wel - neem dat maar voor lief.

    Maar 't is de tijd, nietwaar, die ik niet heb.
    En eigenlijk moet ik ook eerlijk bekennen
    dat ik mijn quality time spendeer aan Konsalik.
    Van diepe gedichten krijg ik de hik.

    Goed, knikte ik. Vecht jij maar verder
    in wat je leest. Vergeet evenmin
    te vrijen, want de betere-boekenwurm
    is ook maar een beest. Tot schrijfs,
    misschien, we zullen wel zien.


    20-03-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Robinson (26)

    Alzo sprak de dichter

    Poëzie? Toch op de infosnelweg niet?
    Zoals de stok van de parasol
    het schildpadei doorboort, zo is de chip
    het kluitje in mijn wuivend riet.

    Kan glasvezel mijn inkt geleiden?
    Een vehikel van mijn vondsten zijn?
    Geritsel tussen regels; geuren van papier:
    mijn ivoren deuren staan steeds op een kier.

    En kaarslicht flakkert in het wijnglas,
    dat ik voor de deurwaarder bewaar.
    En poëzie hoort in de pechstrook,
    bij een praatpaal, zonder misbaar.

    Van nu en straks zullen mijn woorden
    zonder schermen als vanzelf oplichten
    en zich bij tijd en wijle voorsorteren
    tot een file van onhaastige gedichten.

    Zo wil ik het, veer- en voerman
    van diepe gedachten. Want een deel
    van dichten is ook wachten, op dat ene
    fluitsignaal dat de lezer buitenspel zet,

    op de infosnelweg, als hij niet oplet.


    09-03-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Robinson (25)

    Wit blad

    Ik keilde een woord, onbewaakt,
    over de spiegel van glashelder water,
    en het scheelde geen haar
    of ik had een gedicht gemaakt.

    Het scheelde, het scheerde, met opzet,
    geen doel voorbij, om simpelweg
    aan de andere zij me toe te roepen:
    waarom heb je dat gedaan met mij?

    Aan andere woorden schoot ik te kort.
    Het bleef bladstil; ik keek opzij
    en staarde naar niets. Gedachten
    stroomden voorbij. Ik maakte slagzij
    en verdween vanwaar ik gekomen was,

    het water achter me latend,
    helder en strak als glas en waterpas.
    Licht werd dichter, duister en dan donker.
    Dat was het dus: woord overboord.

    De spiegel bleef onbeschreven.
    Rimpelingen stremden als luie melk.
    Witter dan wit stond het water stil
    boven zijn diepe grond. En het werd later.


    26-02-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Robinson (24)

    Uit eigen werk

    Er is niets nieuws onder een zon.
    Vele verhalen zijn al zo oud
    als ze lang zijn. In de winter
    is het koud. U bent welkom.

    Ik hanteer de veer om u te melden
    dat ik tussen de regels spreek.
    Tevens maak ik gewag van woorden
    waar ik een zekere diepte in steek.

    Papier is gewillig nadat het wit
    is geweest. Het geschreven woord
    blijft; het past als een schoen
    op een leest: verstelbaar, jawel,

    maar dan past een mens het aan,
    een lezer, weetjewel. Wij, dichter,
    kunnen niet zonder. We hopen
    dat het vanavond goed zal gaan.

    Na de pauze kunt u vragen stellen.
    Hoe ik ertoe gekomen ben. Wat me
    schrijvende houdt. Want het regent
    godbetert pijpenstelen. Ik heb u
    gewaarschuwd: in de winter is het koud.


    15-02-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Robinson (23)

    'There is no end, but addition'  (T.S.E.)

    Des ochtends ei zo na de dromenkoets verlaten,
    god is mijn eerste spraakgebrek, de oeverloze
    dooier van de zon een lastige klapzoen
    midden mijn gezicht: mijn praatballon blijft
    wit tot iemand zegt: 'Hallo, ook buitenspel
    gezet?' Waarop ik zeg: 'Verrek, ja,
    niet opgelet en in de val gelopen'.
    Maar hij verdwijnt en ik verdwijn en beiderzijds
    geen woorden meer gewisseld. Ieder naar
    zijn avond toegelopen en ik die weet:
    de koetsier is niet meer om te kopen.

    De kamerplant buigt van wishful thinking
    dat ik op haar overbreng. Het donker
    in een hoek gevangen. Een boek een vlek
    van moe verlangen. Aan elke wand
    zuigt stilte. Bang voor dieren
    die de avond vallen doen en huizen sluiten.
    Zou het duren voor ik mijn zwarte
    gat verlaat en zeer veel licht
    in mijn kamer toelaat? Een blad omsla
    en van een spiegel schrik omdat die
    mijn gebaar verraadt als zat niet echt hier ik?

    'Wat had kunnen zijn en wat geweest is
    wijzen naar één einde, dat altijd daar is'.


    04-02-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Robinson (22)

    Van ijsbloemen

    Van ijsbloemen is er sprake. Goed
    voor wie de kleuren een raadsel zijn.
    Ook zegt men dat op dit ogenblik
    het landschap wit is, wit.

    Men sleurt een slede met een kind erop mee.
    Bloed aan een linkeroor.
    Moeilijkheden met bilabialen
    bij het buitengaatse dialogeren.

    Kijk: dit is nou een winter
    zoals die het vroeger bestaan moet hebben.
    Een vorstelijk regime
    waar ook de koning het te koud krijgt.

    Woorden die in de straat blijven hangen
    en auto's die in de sneeuw blijven steken.
    Een onderdaan in vertraagde opname:
    men neemt laatkomers niets kwalijk.

    Het moest maar nooit meer zomeren,
    wenst wie achter dit raam staat.

    Een laatbloeier.


    22-01-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Robinson (21)

    Tand des tijds

    Zacht verzet
    in stil alfabet
    getoonzet.

    Steels
    valt regen
    naar beneden.

    Waar is de tijd.


    06-01-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Robinson (20)

    Bladstil

    Hou van wit het blauw over,
    van het ei het land
    waar de kip op liep.

    Luister naar de ongecomponeerde noot.

    Smoor de wind, zeg dat je verlangt.
    Dat je niet zonder kunt: wind.

    Schrijf niet.

    Ga voor een steengroeve staan.

    Neem je tijd.


    29-12-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Robinson (19)

    Interbellum

    Luister.
    De wind speelt in de boiler.
    Dit moet herfst zijn.
    Dit is ook leven op de bom,
    onnodig indien niet ernstig,
    zolang de voorraad vrede strekt.

    Het okert in mijn hoofd.
    Ik heb vandaag een treinfanaat ontmoet.
    Actie openbaar vervoer:
    ontsporen met een groepsticket
    tijdens een interbellum.

    We zagen vrede op aarde passeren.
    Hij zei dat ik net een dichter was.
    Actie openbare vervoering:
    stoom aflaten terwijl vrouwen
    als vraagtekens aan hun huizen haperen
    en ratten rond veevoederbedrijven flaneren.


    23-12-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Robinson (18)

    Polsslag

    Dit is de wereld van de baarzen.
    Hier is mijn polsstok, daar het water.
    Om te waden draag ik hoge laarzen.
    Ik ben een bioloog van horen zeggen.

    Met stenen kan ik mijn lijf verzwaren.
    Aan de nabestaanden is het dreggen.
    Ook kan ik aan de polsslag van het landschap
    het voortbestaan, gebiologeerd door leven.

    Dan wordt dit water een zeer zachte wetenschap
    voor later.

    Iets
    rukt aan de dobber van mijn moedertaal.


    13-12-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Robinson (17)

    Tijdbom

    De avond slibt aan.
    Ik heb walnoten gekocht.
    Niemand kent mijn eetlust.
    Ik heb aan een halte gestaan.

    De tram rolt weg.
    De trein verdwijnt.

    Het donker valt
    als een zak op de dag.

    Ik zit maar weer niet te verpinken.
    De laatste noot gaat eraan.
    Ik drink traag en ben graag alleen
    met mijn avond en mijn eigen,
    met mijn mens en mijn infinitieven:

    l'inconnu de la ligne U.




                                      COPYRIGHT JORIS DENOO
    Blog als favoriet !

    ZIELSVERWANTE LINKS
  • Verhalen
  • Schuine teksten
  • Meester in de Vakken
  • Moord!
  • Poëzie
  • Romans
  • Plankenkoorts
  • Romans & Theater
  • Miljarden flarden

    Foto

    Foto

              Vallen en opstaan
    Foto

              Een blauwe plek
    Foto

            Wat je zegt, ben je zelf
    Mail

    Druk op de knop


    Archief per jaar
  • 2018
  • 2017
  • 2015
  • 2014
  • 2011
  • 2007
  • 2006
  • 2005

    Foto

    Foto

    Jong Dichter - Joris Denoo

    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!