NIEUW: Blog reclamevrij maken?
HOE ZWAARTEKRACHT DE MENS PARTEN SPEELT ... DAGBOEKERIJ ... EN NOG MEER ... BAR WEER
Inhoud blog
  • Boze buien
  • Jong dichter
  • Breinmeid
  • Robinson (28)
  • Robinson (27)
  • Robinson (26)
  • Robinson (25)
  • Robinson (24)
  • Robinson (23)
  • Robinson (22)
  • Robinson (21)
  • Robinson (20)
  • Robinson (19)
  • Robinson (18)
  • Robinson (17)
  • Robinson (16)
  • Robinson (15)
  • Robinson (14)
  • Robinson (13)
  • Robinson (12)
  • Robinson (11)
  • Robinson (10)
  • Robinson (09)
  • Robinson (08)
  • Robinson (07)
  • Robinson (06)
  • Robinson (05)
  • Robinson (04)
  • Robinson (03)
  • Robinson (02)
  • Robinson (01)
  • Robinson (intro)
  • Arepo (Zwaartekracht)
  • Merlijn
  • Spiegel
  • Cover Wat je zegt
  • Een toeter op je kop
  • Klassieker (3)
  • Klassieker (2)
  • Klassieker (1)
  • De val (de gedichten, 6)
  • De val (de gedichten, 5)
  • De val (de gedichten, 4)
  • De val (de gedichten, 3)
  • De val (de gedichten, 2)
  • De val (de gedichten, 1)
  • Cover Vallen en opstaan
  • Ten aanval!
  • Cover Een blauwe plek
  • Een blauwe plek
  • Hersenstorm (5)
  • Hersenstorm (4)
  • Hersenstorm (3)
  • Hersenstorm (2)
  • Hersenstorm (1)
    Zoeken in blog

    Foto
    Foto

           VF'je De sneeuwgans

    Foto

         VF'je Schrijver ontvoerd

    Foto

         VF'je Meisjeslokken

    Foto

         VF'je Hannes Pechvogel

    Foto

         VF'je Tineke van Heule

    Foto

    VF'je De stunt van Bolleboos & Het raadsel van de verdwenen kruisbeelden

    EEN BLAUWE PLEK & JONG DICHTER (Sjors DNO)
    HERSENSTORM
    14-04-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hersenstorm (3)

    De jongen                                

     

    De jongen is eens thuis.

    De kamer die zo vol van stilte was,

    grijpt hem aan. Voorwerpen

    en boeken werden jarig zonder hem.

     

    De jongen is eens thuis.

    Je zou muziek verwachten,

    indianenkreten, kleren op een hoop

    gegooid en verborgen brieven.

     

    De jongen is eens thuis.

    Hij is niet zelf gekomen; hij geraakt

    op eigen houtje niet weer weg.

    Nu woont hij even hier in huis.

     

    De jongen is eens thuis.

    Zijn vrienden zijn al ver verleden.

    Hij duikt in boeken, kijkt teevee,

    spoelt in alle stilte bij ons aan.

     

    De jongen is eens thuis.

    Jaren hebben hem gehavend,

    hersenstormen waar hij geen verhaal

    op had. Nee, het zat niet mee.

     

    De jongen is eens thuis.

    In het oog van de orkaan

    bouwt hij een luchtkasteel

    met steeds weer verse scherven.

     

    De jongen is eens thuis.

    Op schier een eiland hoedt hij zich.

    Zijn boek met open einder

    telt vele zwarte bladzijden.

     

    De jongen is eens thuis.

    Afwezigheid wordt opgeschort

    en ingevuld. Oude rituelen

    krijgen kansen. Enkel kansen.

     

    Als de jongen thuis is,

    denk ik aan Andreus en Lodeizen:

    vermoeide lichamen die hopen

    op een dag van morgen.

    'Het is verdomd alweer haast herfst'.

    'Ze zouden je niet geloven'.

     

    De jongen die nu thuis is,

    kijkt naar dat prikbord op zijn kamer

    met de dode vrienden op.

    Behouden thuiskomst. Niet voor lang.

    'Mijn hart is als een kerkhof',

    zegt hij. 'Maar ik ben niet meer bang'.

     

    De jongen is eens thuis.

    Dit is zijn eiland met daarrond

    het water. We hopen met hem mee

    op kalme zee, en op later.


    12-04-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hersenstorm (2)

    Vier brieven aan mijn zoon                   

     

     

    1

     

    Ze zijn negentien gebleven te Ieperen.

    In Werchter zijn ze weer negentien.

    De ene kluit is de andere niet.

    En hun tenten, graven en koorts.

     

    De tijd staat zo stil in jou,

    tenzij hij suist als een schicht.

    Soms slaat hij in, soms sluimert hij.

    Maar altijd is hij slapende vennoot.

     

    Laat ons drie tenten opslaan:

    jij, wij en de letteren.

    Op de zuidflank van Hill 19.

    Laten we knetteren.

     

     

    2

     

    Voortdurend word je weer opgeroepen.

    De middelen zijn beperkt, de overmacht groot.

    Kuilen, kussens: daar draait het om.

    En een ransel vol roze en blauw.

     

    Er is een thuisfront met vrijgeleide,

    binnen de perken van het marsbevel.

    Je krijgt een arm, wees gerust.

    We juichen bij een stelling weer ingenomen.

     

    Deinzen en afzien is ook een tactiek.

    Hoe ouder die oorlog wordt,

    hoe kouder we hem in de ogen kijken.

    Want jong is blind en luistert nauw.

     

       

    3

     

     

    Inpalmen, ach, waarom en voor wie?

    In ’s hemelsnaam zeer zeker niet.

    Evenmin in een andere naam.

    De koning is rijk als hij alleen maar kijkt

     

    Met afstandsbediening, brieven en begrip.

    Met je doornenkroon om je hoofd gevlochten

    en je tatoes van verleden veldslagen.

    Laat je niet zalven met psalmen.

     

    Want jij kent de aarde, en de zwaarte

    van haar kracht. Die blauwe bol draait

    vierkant in het rond, tot nader order.

    Ongehoord valt een man overboord.

     

     

    4

     

     

    Mondenvol hol modernisme alom.

    Tussen steeds nieuwe splinters ben jij te vinden,

    te rapen. In boeken tegen het bloeden

    spoel je aan als drenkeling, enkeling.

     

    ‘Ten aanval’: hoe wrang, hoe bang.

    Je wereld is schier een eiland.

    De golven schuimbekken en bijten.

    Landing, last minute of crash: alles kan.

     

    Het waren ook astronauten te Ieper.

    Ze floten in banen om hun hoofd,

    gehelmd, getekend: negentien.

    En nu jij, met de helm verloren.


    11-04-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hersenstorm (1)

    Zwaartekracht                      

     

     

    De stad slaapt. Alles is rustig.

    Een rat met zachte vacht vlucht

    voor het schijnsel van de nachtwacht.

    In alkoven snurken burgers.

    Langzaam draait de aarde rond:

    blauwe plek, open riool, vergaarbak

    van gerochel, kanker en vulkanen.

     

    Vrede op het plein. Niets beweegt.

    Een oude straathond spert zijn muil

    en jankt zijn blues tot op het bot.

    Een man verdrinkt in kwijl en kommer.

    De maan beveelt de zee, de vrouwen.

    In hun dromen zit hun mond vol slijk

    en drijven lijkjes op de golven.

     

    Zwaartekracht balt onrust samen.

    Het gebinte op de appelzolder kraakt.

    De splijtstof in de navel sluimert.

    De kleine Newton blaast een speekselbel

    en draait zich op zijn andere zij. 




                                      COPYRIGHT JORIS DENOO
    Blog als favoriet !

    ZIELSVERWANTE LINKS
  • Moord !
  • Schuine teksten
  • Meester in de Vakken
  • De ongecomponeerde noot
  • Poëzie
  • Romaneske boeken
  • Satisfiction
  • Romans & Theater
  • Vreeslijke verhalen
  • Miljarden flarden

    Foto

    Foto

              Vallen en opstaan
    Foto

              Een blauwe plek
    Foto

            Wat je zegt, ben je zelf
    Mail

    Druk op de knop


    Archief per jaar
  • 2017
  • 2015
  • 2014
  • 2007
  • 2006
  • 2005

    Foto

    Foto

    Jong Dichter - Joris Denoo

    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!