NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Op zoek naar een bepaalde info ? Geef dan hieronder een trefwoord in...
Zoeken in blog

Foto
Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom !
Foto
Gastenboek
  • tbazpwxfbx
  • rymnxlukbb
  • jvyufhomxx
  • zuwgimocnl
  • qmybtpflne

    Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek

    Foto
    Raadpleeg steeds je arts !
    Foto
    Laatste commentaren
  • Jg emperor praised Kevin Durant was thunder of sorrow King Fried combination far four giant + no team (Bobbykic)
        op Even geduld...
  • viagra uk purchase (SnezhanaCek)
        op Tijd om afscheid te nemen...
  • Kevin Durant half-court 3 broken 3 caps 06 Marion first (Bobbykic)
        op Tijd om afscheid te nemen...
  • achetez viagra en suisse (SnezhanaCek)
        op Tijd om afscheid te nemen...
  • best price free viagra pills (SwetlanaCek)
        op Tijd om afscheid te nemen...
  • Kevin Durant again!Data abnormal 5.7 seconds a really throw let knights to despair (Bobbykic)
        op Kuitkramp - Deel III
  • libera vendita viagra (SnezhanaCek)
        op Tijd om afscheid te nemen...
  • A god of death du!Kevin Durant ignored no defensive play four points (Bobbykic)
        op Fibromyalgie - Chronische slaapstoornissen
  • buy cialis drug online rx (WiktoriyaCek)
        op Tijd om afscheid te nemen...
  • japan viagra (SwetlanaCek)
        op Tijd om afscheid te nemen...
  • Foto
    Blog als favoriet !
    Foto
    Willekeurig SeniorenNet Blogs
    jos_hobbys_interesses
    blog.seniorennet.be/jos_hob
    Willekeurig SeniorenNet Blogs
    castor
    blog.seniorennet.be/castor
    Willekeurig SeniorenNet Blogs
    rhodos
    blog.seniorennet.be/rhodos
    Willekeurig SeniorenNet Blogs
    vacantie
    blog.seniorennet.be/vacanti
    Willekeurig SeniorenNet Blogs
    liesje
    blog.seniorennet.be/liesje
    Foto
    Mijn favorieten
  • Kennis=macht=gezondheid - Pillie Willie
  • Vlaamse Liga voor Fibromyalgie PatiŽnten
  • Lotgenoten Fibromyalgie Nederland
  • APS-Therapie
  • Alles over fibromyalgie
  • Fibromyalgie-Online
  • Leven met CVS / Leven met Fibromyalgie
  • Gezondheidspein.nl
  • TopSiteGuide.BelgischeTop100
  • Fibromyalgie PR-site
    Foto
    Fibromyalgie
    Strijd om erkenning
    11-01-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.CVS/ME - Verstoring van het immuunsysteem
    Klik op de afbeelding om de link te volgen  
















































    CVS/ME - Verstoring van het immuunsysteem

    pilliewillie.nl


    Sommige specialisten op het gebied van CVS/ME denken dat stoornissen in het immuunsysteem een grote rol spelen bij het complexe klachtenpatroon van deze ziekte.

    Bovendien zijn er een groot aantal studies beschikbaar waarin wordt uiteengezet dat het immuunsysteem van CVS/ME patiŽnten meetbaar afwijkt van dat van gezonde mensen.
    Velen hebben daarom een voorkeur voor de naam Chronic Fatique and Immune Dysfunction Syndrome (CFIDS) in plaats van CFS/ME.
    Volgens Dr. Van Meerendonk, MBOG 2001 is er bij een groot aantal CVS/ME patiŽnten zelfs sprake van een chronische actief immuunsysteem.
    CVS/ME wordt ook wel Chronic Fatique and Immune Dysfunction (CFIDS) genoemd
    Een chronisch actief immuunsysteem kan de hersenen verstoren
    Als er bij patiŽnten sprake is van een chronisch actief immuunsysteem, dan worden er bij deze patiŽnten ook een groot aantal signaalstoffen gemaakt die de berichtgeving binnen het immuunsysteem verzorgen.
    Deze stoffen komen ook in de hersenen terecht waardoor, als dit lang voort duurt, de hersenen ontregeld worden.
    Hierdoor kunnen een scala aan klachten worden veroorzaakt : Brain Fog (niet helder kunnen denken), verhoogde pijnsensatie, vermoeidheid en verstoring van het hormonale systeem.


    Infecties komen bij CVS/ME patiŽnten vaak voor

    Volgens professor Nicolson van het Institute for Molecular Medicine, zijn chronische systemische infecties de voornaamste oorzaak van het vaak zeer complexe klachtenpatroon van CVS/ME.
    Andere onderzoekers hebben aangetoond dat CVS/ME patiŽnten vaak last hebben van ťťn of meerdere opportunistische infecties.
    Dit zijn infecties die alleen bij mensen voorkomen waarvan het immuunsysteem niet meer goed werkt.
    Als een infectie eenmaal is ontsnapt aan de aandacht van het immuunsysteem zijn sommige microben in staat orgaanweefsel en het perifere en centrale zenuwgestel binnen te dringen, met alle schadelijke gevolgen van dien.
    Of deze hogere incidentie van infecties te wijten is aan een stoornis van het immuunsysteem, of dat de infecties deze stoornis veroorzaken, is niet duidelijk.


    Meer dan de helft van alle CVS/ME patiŽnten heeft last van allergieŽn

    CVS/ME patiŽnten hebben vaak last van uiteenlopende allergieŽn.
    Bij een allergie is het immuunsysteem door een stoornis overactief geworden.
    Sommige artsen en wetenschappers denken dat een aantal CVS/ME patiŽnten voornamelijk klachten krijgt omdat zij allergisch geworden zijn voor gewone huis tuin en keukenstoffen, voedsel en medicijnen.


    Doelstellingen van dit artikel

    In dit artikel wordt de werking van het immuunsysteem globaal uiteen gezet.
    Verder wordt aangegeven welke afwijkingen in het immuunsysteem bij CVS/ME patiŽnten kunnen voorkomen, hoe ze vastgesteld en behandeld kunnen worden.
    En tenslotte is dit artikel bedoeld als basis informatie voor een serie artikelen over infecties die veel voorkomen bij CVS/ME patiŽnten (EBV, CMV, HHV-6, Candida, Lyme, Mycoplasma etc).
    Door de in dit hoofdstuk gegeven informatie kunnen lezers de gevolgen van deze infecties en de door artsen gekozen behandelingsmethodiek beter begrijpen.


    Wat zijn microben ?

    Microben zijn uiterst kleine organismen.
    Er bestaan verschillende soorten microben.
    De meest bekende zijn bacteriŽn en virussen, maar er bestaan ook nog schimmels en parasieten.
    Microben komen we overal tegen.
    We ademen ze in, we eten ze samen met voedsel op en we raken ze aan als we iets vastpakken.
    Alleen op onze hand zitten normaal gesproken al meer microben dan er mensen zijn op deze planeet.
    Microben hebben een slechte naam maar dat is onterecht Er bestaan goede en slechte microben.
    Zonder bepaalde soorten zouden we niet kunnen leven.
    Sterker nog, zonder microben zou er geen leven op deze planeet mogelijk zijn.
    Mens en dier zouden bijvoorbeeld niet in staat zijn om voedsel te verteren zonder de hulp van bepaalde gespecialiseerde microben die in de darmen leven.
    Bacterien en virussen
    veroorzaken de meest bekende ziekten.
    Ze worden echter vaak door elkaar gehaald en dat is onjuist want er zijn grote verschillen : een bacterie leeft en een virus niet.


    Wat zijn bacteriŽn ?

    BacteriŽn zijn eencellige organismen die veel simpeler zijn dan onze eigen lichaamscellen.
    Ze hebben een celwand maar geen celkern.
    Ze zijn meestal maar 1/100 van de grootte van een menselijke cel.
    BacteriŽn zijn geheel zelfstandige organismen.
    Zij bevatten voldoende genetisch materiaal opgeslagen in DNA en de juiste gereedschappen om zich zelf te vermenigvuldigen.
    Sommige bacteriŽn beschikken zelfs over hulpmiddelen (flagella) om zich te verplaatsen.


    Wat is een virus ?

    Een virus leeft niet echt en is wat betreft zijn vermenigvuldiging afhankelijk van de cellen van zijn gastheer.
    Een virus bestaat uit een stukje DNA met een beschermend laagje, de enveloppe.
    Als het virus in contact komt met een cel dan hecht het zich daar aan vast en injecteert zijn DNA (en misschien enkele enzymen) in de cel.
    Het virus DNA gebruikt dan de productie mechanismen van de lichaamscel om nieuwe virusdeeltjes te maken.
    Soms gaat de cel hierdoor dood en barst open waardoor nieuwe virusdeeltjes vrijkomen.


    Functie van het immuunsysteem

    Het immuunsysteem beschermt ons 24 uur per dag, 365 dagen per jaar, zoín 80 jaar lang tegen kwaadaardige microben.
    Je merkt van de werking van het immuunsysteem eigenlijk helemaal niets, tot het fout gaat, want dan wordt je ziek of erger.
    Het immuunsysteem is qua complexiteit te vergelijken met de hersenen en het zenuwstelsel.
    Het kan onderscheid maken tussen lichaamseigen en lichaamsvreemde stoffen.
    Lichaamsvreemde indringers worden met een dodelijke precisie opgespoord, gedood en afgevoerd.
    De koorts die hier bij hoort geeft goed aan hoe ďheetĒ de strijd er soms aan toe kan gaan.

    Het immuunsysteem is in staat om te onthouden hoe een infectie is verslagen.
    Het onthoudt bijvoorbeeld precies hoe een waterpokkeninfectie, die je op je twaalfde hebt gehad, werd genezen.
    Wordt je opnieuw met waterpokken besmet dan gebruikt het immuunsysteem deze ervaring om de infectie effectiever te bestrijden waardoor je een tweede keer niet ziek wordt.
    Dit noemt men immunologisch geheugen.
    Het immuunsysteem beschikt ook over een complex communicatiesysteem, waarmee het kan waarschuwen voor indringers en waarmee onderdelen van het immuunsysteem kunnen worden geactiveerd.


    Het immuunsysteem beschermt op verschillende manieren

    • De buitenkant van het lichaam vormt een barriŤre tegen kwaadaardige microben
      Het vormt een barriŤre die voorkomt dat bacteriŽn en virussen je lichaam binnendringen. De barriŤre wordt gevormd door de cellen in de huid, neus, longen, mond en de darmen. Al deze delen vormen de buitenkant van het lichaam. Hier wordt voorkomen dat microben het lichaam binnen dringen.
      De huid produceert bijvoorbeeld stoffen die bacteriŽn kunnen doden. Reinig je de huid te vaak met zeep of een ander schoonmaakmiddel dan verwijder je deze beschermlaag waardoor bacteriŽn meer kans krijgen het lichaam binnen te dringen. Het slijm in de longen bevat een enzym dat in staat is de celwand van een aantal bacteriŽn aan te tasten, waardoor ze uiteindelijk dood gaan. Het speeksel bevat een bacterie dodende stof. Daarom is het belangrijk voedsel goed te kouwen en langzaam te eten. En als er dan nog bacteriŽn in het voedsel overgebleven zijn worden ze gedood door het maagzuur in de maag. Daarom is het belangrijk dat je niets drinkt tijdens het eten, want daardoor wordt het maagzuur verdund en is dan minder effectief.

    • Microben binnen het lichaam worden opgespoord en gedood
      Microben die toch in staat zijn deze (buitenkant) barriŤre te doordringen worden door het immuunsysteem door speciale ďpatrouilleĒ cellen opgespoord, geŽlimineerd en afgevoerd. Wordt ook deze verdedigingslinie door kwaadaardige microben onder de voet gelopen en als zij bovendien in staat zijn zich te vermenigvuldigen, grijpt het immuunsysteem naar het ultieme wapen: de immuunresponse. Bij een immuunresponse worden er door het immuunsysteem grote hoeveelheden speciale cellen en proteÔnes gemaakt die allemaal ontworpen zijn voor het elimineren van deze ene soort microbe. Het immuunsysteem is, tijdens de immuunresponse, in staat om miljoenen verschillende soorten indringers te bestrijden door voor elke soort een specifiek wapen te maken waarmee ze worden opgespoord, gedood en afgevoerd.

    The complete story
    Molecules that mark a cell as self are encoded by a group of genes that is contained in a sections of a specific chromosome known as the major histocompatibility complex (MHC). Because MHC genes and the molecules they encode vary widely in the details of their structure from one individual to another (a diversity known as polymorphism), transplants are very likely to be identified as foreign and rejected by the immune system.


    Het immuunsysteem herkent vriend en vijand

    Het immuunsysteem is in staat om lichaamseigen van lichaamsvreemd te onderscheiden.
    Dat kan omdat alle lichaamscellen voorzien zijn van een speciaal merkteken.
    Dit merkteken bestaat uit een unieke aaneenschakeling van moleculen, die voor elke mens (behalve bij tweelingen) anders zijn.
    Alle stoffen die niet het merkteken ďeigenĒ dragen noemen we antigenen en worden door het immuunsysteem aangevallen.
    Er zijn vele soorten antigenen:  bacteriŽn, virussen, schimmels, maar ook niet voldoende verteerd voedsel, dat in de bloedstroom terecht is gekomen, wordt als antigeen gezien.
    Bij orgaantransplantaties worden de cellen van het donororgaan ook als lichaamsvreemd ervaren.
    Als het immuunsysteem niet door middel van medicijnen wordt onderdrukt zullen deze cellen worden aangevallen.
    'Afstoten' noemt men dat.

    Soms valt het immuunsysteem door een stoornis de eigen lichaamscellen aan.
    Men spreekt dan van een auto-immuunziekte.
    Voorbeelden zijn : de ziekte van Crohn (heb ik), Lupus, Reumatische Artritis en MS.
    Soms is het immuunsysteem overactief en reageert het op stoffen waarop het helemaal niet zou moeten reageren.
    In zoín geval spreken we van een allergie.
    Het antigeen noemen we in dit geval dan het allergeen.


    Witte bloedcellen (leukocyten) vormen de basis van het immuunsysteem

    Alle bloedcellen, rode en witte, worden in het beenmerg vanuit stamcellen gevormd.
    Stamcellen zijn cellen die zich in allerlei verschillende soorten cellen kunnen ontwikkelen.
    De wittebloedcellen, leukocyten, zijn de belangrijkste cellen van het immuunsysteem.
    30 - 40% van alle leukocyten bestaan uit lymfocyten.
    Deze cellen worden op hun beurt weer onderverdeeld in B-cellen en T-cellen. B-cellen zijn na productie direct ďklaar voor gebruikĒ, terwijl T-cellen eerst door de thymus moeten worden opgeleid om een goed onderscheid te kunnen maken tussen eigen en vreemde cellen.
    De thymus is een orgaan dat zich achter het borstbeen bevindt.
    T-cellen die niet voor hun ďeind examen slagenĒ worden in de thymus geŽlimineerd.

    De thymus is extreem belangrijk voor pas geboren babyís.
    Zonder de thymusfunctie komt bij hen het immuunsysteem niet tot ontwikkeling.
    Bij volwassenen lijkt de functie van de thymus minder belangrijk.
    Men denkt dat andere delen van het immuunsysteem kunnen compenseren voor het ďverlies in opleidingĒ.


    B-cellen

    Zodra een B-cel een antigeen (bacterie of virus) heeft ontdekt produceert hij direct een groot aantal identieke plasmacellen speciaal ontworpen om antistoffen voor deze antigeen te maken.
    De plasmacellen maken miljoenen antistoffen die allemaal ďop zoek gaanĒ naar het antigeen waar voor zij ontworpen zijn.


    Antistoffen

    Antistoffen zijn Y-vormig.
    De dubbele vork is zo gemaakt dat hij goed past op de buitenkant van de antigeen waar voor hij ontworpen is.
    Hierdoor kan een koppeling tussen antigeen en antistof eenvoudig gemaakt worden.
    Zoín combinatie heet een immuuncomplex.
    Op deze manier worden antigenen van een merkteken voorzien zodat andere cellen van het immuunsysteem ze kunnen herkennen en opruimen.
    Er komt bij een aantal CVS/ME patiŽnten een verhoging van het aantal immuuncomplexen voor.
    Deze patiŽnten behoren tot de subgroep met een chronisch actief immuunsysteem.
    Deze verhoging is via bloedonderzoek vast te stellen.

    Antistoffen komen alleen in de vloeistof rond de cellen en in de bloedbaan voor.
    Zij kunnen een cel niet binnen dringen.
    De primaire functie van antistoffen is het ďmerkenĒ van antigenen maar er zijn nog andere belangrijke functies bekend.
    Als een groot aantal antistoffen een koppeling tot stand hebben gebracht met bijvoorbeeld een virus dan wordt dit virus in zijn bewegelijkheid geremd.
    Het kan daardoor niet meer bij een cel binnen dringen.
    Bovendien kunnen antistoffen als ze aan een antigeen gekoppeld zijn een ontstekingsreactie stimuleren waardoor er plaatselijk een situatie ontstaat die niet zo geschikt is voor bacteriŽn en virussen.
    Bovendien zijn antistoffen in staat om een lokale productie van gifstoffen op gang te brengen waardoor de celwanden van bacteriŽn en virussen worden beschadigd.

    Antistoffen zijn wat minder effectief in het bestrijden van een virus infectie omdat virussen zich binnen de cel verschuilen waar antistoffen niet kunnen komen.
    Zodra een virus zich van de ene cel naar de andere probeert te verplaatsen krijgen de antistoffen er wel vat op.
    Antistoffen zijn beter in staat om een virus infecties te voorkomen, voor dat ze zich in de cellen nestelen.
    Er bestaan vijf verschillende groepen van antistoffen, ook wel immuunglobulines genoemd : IgA, IgD, IgE, IgG en IgM :

    1. Immuunglobuline A (IgA)
      Ongeveer 13% van alle immuunglobuline bestaat uit IgA.
      IgA is actief aan de buitenkant van ons lichaam, de huid, de longen, de neus, de mondholte en de darmen.

    2. Immuunglobuline D (IgD)
      Minder dan 1% van alle immuunglobuline bestaat uit IgD.
      Van de werking van IgD is nog weinig bekend.
      Wel weten we dat het niet door plasmacellen wordt gemaakt en dat IgD veel voorkomt op het oppervlak van B-cellen.

    3. Immuunglobuline E (IgE)
      IgE, ongeveer 0,002% van alle immuunglobuline, is verantwoordelijk voor een allergische reactie, zoals bijvoorbeeld bij hooikoorts.
      IgE is waarschijnlijk ontwikkeld als verdediging tegen bepaalde soorten parasieten.

    4. Immuunglobuline G (IgG)
      IgG komt het meest (80%) voor en is de kleinste van de immuunglobulines.
      Het kan daardoor ook in het weefsel doordringen en daardoor in staat om de placenta te passeren om op deze manier de afweer van de moeder over te brengen op de baby.
      Een verhoging van IgG geeft aan of het infectieproces chronisch is of dat je een infectie hebt gehad.
      De IgG waarde blijft maanden lang hoog, ook nadat de infectie is genezen.

    5. Immuunglobuline M (IgM)
      IgM is de grootste immuunglobuline en kan daardoor alleen in de lichaamsvloeistof actief zijn.
      Ongeveer 6% van alle immuunglobulines bestaat uit IgM.
      Een verhoging van IgM geeft aan hoe acuut een infectie is.
      De IgM waarde zakt binnen de 3 - 5 dagen als de infectie afneemt, het is daarom een goede graadmeter tijdens de behandeling van een infectie.


    T-cellen

    Het immuunsysteem heeft meerdere soorten T-cellen tot zijn beschikking, zij hebben allemaal een verschillende functie.
    T-helper cellen (T4) activeren B-cellen zodat antistoffen gevormd kunnen worden.
    T-suppressor cellen beteugelen de immuunresponse als dat nodig mocht zijn.
    Maar er bestaan nog meer T-cellen.


    Cytotoxic T-cellen

    Cytotoxic T cellen herkennen zelfstandig, via merktekens die door antistoffen op de celwand zijn geplaatst, of een cel moet worden opgeruimd.
    De pathogene cel wordt vernietigd door het afgeven van gifstoffen die de celwand van de cel die moet worden opgeruimd beschadigen.
    Bij sommige CVS/ME patiŽnten is het aantal cytotoxische T-cellen sterk verhoogd.
    Het lijkt er op dat het aantal van deze cellen hoger wordt als de klachten toenemen en lager is in periodes waarin de klachten minder zijn.


    Natural Killer cellen

    De Natural Killer cellen (NK) zijn de meest agressieve cellen van het immuunsysteem.
    5 - 16% van alle lymfocyten bestaan uit NK-cellen.
    Zij hebben geen immunologisch geheugen.
    NK-cellen zijn gespecialiseerd in het opsporen van met virussen geÔnfecteerde cellen en van kankercellen.
    NK-cellen herkennen gezonde cellen aan een soort van signaal dat zij afgeven.
    Als er niet met deze ďwitte vlagĒ wordt gezwaaid wordt de cel aangevallen en opgeruimd. NK-cellen doen dit door zich vast te hechten aan een pathogene cel waarna een dosis gifstoffen wordt vrijgegeven die de celwand van het slachtoffer beschadigt waardoor de cel dood gaat.
    Bij sommige CVS/ME patiŽnten is het aantal NK-cellen te laag en bij anderen is de cytotoxische activiteit (giftigheid) onvoldoende.
    Beide aspecten kunnen ook tegelijk voorkomen en zijn met behulp van bloedonderzoek aantoonbaar.
    Een te laag aantal NK-cellen of een te lage activiteit van deze cellen vergroot de kans op het ontstaan van kanker en het krijgen van (chronische) virale infecties.

    De vermindering in giftigheid van de NK-cellen komt overeen met de ernst van de CVS/ME klachten.
    Bij deze subgroep van patiŽnten is het daarom mogelijk om resultaat van de behandeling aan de hand van bloedonderzoek (cytotoxische activiteit NK-cellen) te volgen.
    Het Amerikaanse Immuno Science Lab melde onlangs dat ze ook een lage cytotoxische activiteit van NK-cellen vonden bij patiŽnten die blootgesteld waren aan giftige stoffen.
    Verder is er door dit laboratorium in recent onderzoek aangetoond dat er een verband bestaat tussen geestelijke stress en de cytotoxische activiteit van NK-cellen.
    Het bleek dat bij mensen die geestelijke stress slecht aankunnen de cytotoxische activiteit van NK-cellen lager lag dan bij mensen die stress bestendiger zijn.


    Behandeling virale infecties

    Immunovir, een geneesmiddel met een antivirale werking, heft bewezen de activiteit van NK-cellen te verbeteren.
    Het is bij CVS/ME patiŽnten met succes toegepast.
    Panax ginseng stimuleert de werking van het immuunsysteem ook, met name de NK-cellen.
    Ginseng kan niet samen met warfarin, digoxin, oestrogenen of corticosteroÔden gebruikt worden.


    Het lymfe systeem

    Het lymfestelsel is een vaatstelsel gescheiden van het bloedvatstelsel.
    Het bevat een heldere vloeistof, de lymfevloeistof, die zorgt voor het vervoer van lymfocyten en andere cellen van het immuunsysteem.
    Het lymfesysteem is bij de meeste mensen bekend, omdat dokters en moeders kinderen vaak in de halsregio controleren op 'gezwollen lymfeklieren'.
    Lymfeklieren zijn een onderdeel van het lymfesysteem.
    Het grote verschil tussen de bloedstroom in de bloedvaten en de lymfestroom in de lymfevaten is dat het bloed actief door het hart wordt rondgepompt en dat de lymfestroom passief is.
    Er is geen 'ĒlymfepompĒ zoals het hart.
    In plaats daarvan sijpelt vocht door het lymfevatsysteem en wordt door normale lichaam- en spierbewegingen voortgeduwd in de richting van de lymfeklieren.
    Dat is een van de reden waarom voldoende beweging gezond is.
    Dat geldt ook voor CVS/ME patiŽnten, alleen moet hier de intensiteit en frequentie van de ďbewegingĒ op de mogelijkheden van de patiŽnt worden aangepast.
    Bij CVS/ME patiŽnten, waarbij de lymfeklieren in de nek, oksels of in de liezen vaak zijn opgezwollen, is er misschien sprake van een chronische infectie.
    De lymfeklieren bevatten grote hoeveelheden B-cellen en T-cellen, maar ook andere cellen van het immuunsysteem, waarmee antigenen, die zich in het lymfestelsel verplaatsen, kunnen worden aangevallen.


    The special Forces

    Leukocyten (witte bloedlichaampjes) worden verdeeld in drie klassen :

    1. 30 - 40% van alle leukocyten bestaan uit lymfocyten (B en T-cellen).
      Lymfocyten werden al in vorige paginaís behandeld.

    2. 50 - 60% van alle leukocyten bestaan uit granulocyten, die op hun beurt weer onderverdeeld zijn in neutrofielen, eosinofielen en basofielen.
      Granulocyten danken hun naam aan het feit dat ze granulen (korreltjes) bevatten.
      De korreltjes zijn in werkelijkheid blaasjes (vesiculae) met, afhankelijk van het type cel, verschillende soorten chemicaliŽn.

    3. Fagocyten vormen maar 7% van alle leukocyten.
      Er zijn twee belangrijke soorten fagocyten, de monocyten die zich voornamelijk in de bloedstroom ophouden en de macrofagen in het weefsel.
      Monocyten veranderen in macrofagen zodra ze vanuit de bloedbaan naar het weefsel migreren.


    Neutrofielen

    Neutrofielen zijn veruit de meest algemene witte bloedlichaampjes.
    Het beenmerg produceert er dagelijks talloos veel en laat ze in de bloedstroom vrij, maar hun levensverwachting is kort - i.h.a. minder dan een dag.
    Eenmaal in de bloedstroom aangekomen kunnen de neutrofielen door de haarvatwand heen in het weefsel komen.

    Neutrofielen worden aangetrokken door vreemd materiaal, ontstekingen en bacteriŽn.
    Bij een splinter of een snee zullen neutrofielen aangetrokken worden door een proces dat chemotaxis wordt genoemd.
    Veel eencellige passen ook deze methode toe - chemotaxis doet cellen die zich kunnen bewegen gaan in de richting van een hoger wordende concentratie van stoffen.
    Als een neutrofiel eenmaal een vreemd deeltje of een bacterie heeft gevonden dan zal die neutrofiel dat deeltje omvloeien (ofwel door fagocytose opnemen).
    Daarbij worden enzymen, waterstofperoxide en andere stoffen vanuit de 'korreltjes' (de vesiculae) in het fagocytoseblaasje (fagosoom) vrij gelaten om zo de bacterie te doden.
    Op een plek waar massa's bacteriŽn de kans hebben gezien zich te vermeerderen, zal zich pus (etter) gaan vormen.
    Pus is niks anders dan en verzameling dode neutrofielen en ander celafval.


    Eosinofielen en basofielen

    Eosinofielen en basofielen zijn veel minder algemeen dan neutrofielen.
    Eosinofielen schijnen gericht te zijn op het elimineren van parasieten in huid en longen, terwijl basofielen histamine in hun vesiculae hebben en daardoor (samen met de mestcellen) in hoge mate verantwoordelijk zijn voor de oorzaak van een ontsteking.
    Vanuit het immuunsysteem bezien is ontsteking een goed iets.
    Er wordt meer bloed aangevoerd en het verwijdt de haarvaten zodat meer immuunsysteemcellen op de plaats van de infectie kunnen komen.


    Fagocyten

    De belangrijkste soorten fagocyten (cel eters) zijn de monocyten, die in de bloedbaan hun werk doen.
    Als microben daar toe aanleiding geven migreren monocyten vanuit de bloedbaan naar het omliggende weefsel waar zij veranderen in macrofagen (grote cel eters).
    Van alle bloedcellen zijn de macrofagen het grootst.
    Macrofagen hebben vele functies, waaronder het opruimen van ďrommelĒ die in het lichaam achterblijft.
    Monocyten en macrofagen spelen ook een rol bij het initiŽren van de immuunresponse en het in gang zetten van de ontstekingsreactie.
    De meeste grensweefsels (huid, longen, neus en mondholte) hebben hun eigen specifieke macrofagen.
    Alveolaire macrofagen bijvoorbeeld zitten in de longen en houden deze schoon (zij vreten vreemde deeltjes zoals van rook en stof op).
    Macrofagen worden cellen van Langerhans genoemd als ze in de huid zitten.
    Macrofagen zwemmen of kruipen vrij rond.
    Een van hun taken is het opruimen van dode neutrofielen - macrofagen ruimen ook pus op tijdens het genezing proces.


    T-Helper cellen: TH1 en TH2

    TH1 en TH2 cellen behoren tot de groep van T-Helper cellen.
    TH1 cellen produceren cytokines die macrofagen en NK-cellen stimuleren waardoor lichaamscellen waarin virussen zich vermenigvuldigen opgespoord en vernietigd kunnen worden.
    Cellulaire immuniteit noemt men dat. TH2 cellen produceren cytokines die B-cellen activeren om antistoffen te maken.
    Dit noemt men humorale immuniteit.
    TH cellen differentiŽren in TH1 of TH2 cellen onder invloed van de soort pathogene (ziekmakende) belasting.
    Infecties met virussen, schimmels en intracellulaire bacteriŽn zoals mycoplasma of chlamydia maar ook kankercellen stimuleren de afgifte van interluikine-2 waardoor TH cellen meer in TH1 dan in TH2 cellen veranderen.
    TH1 cellen zijn beter in staat deze geÔnfecteerde cellen te vernietigen.
    BacteriŽn, parasieten, allergenen en toxines stimuleren de productie van interluikine-10 waardoor TH cellen meer in TH2 veranderen dan in TH1 cellen.
    TH2 is gespecialiseerd in het vernietigen van extra cellulaire pathogenen.
    Bij CVS/ME patiŽnten is de balans TH1 en TH2 cellen soms verstoord.
    De TH2 cellen overheersen waardoor de immuunreactie minder gericht is op de vernietiging van virussen die zich binnen cellen ophouden, bijvoorbeeld het Herpesvirus (HVV-6) of het cytomegalovirus (CMV).
    Dit kan de hogere incidentie (aantal gevallen) van chronische infecties bij CVS/ME patiŽnten verklaren.
    Het is heel vreemd dat schimmels ook de differentiatie naar TH1 bevordert, een schimmel is tenslotte een extra cellulaire pathogeen.
    Waarschijnlijk ziet het immuunsysteem de schimmel als een soort van kankercel. Misschien is dit fenomeen de oorzaak van de hoge incidentie van candida infecties bij CVS/ME patiŽnten.
    Door een stoornis is TH1 bij deze patiŽnten verlaagd waardoor schimmels niet goed vernietigd kunnen worden.

    Momenteel wordt onderzocht of het door middel van immuunsysteemtherapie mogelijk is om de balans tussen Th1 en TH2 te herstellen.
    Hierbij worden lymfekliercellen van de patiŽnt gebruikt, het laboratorium verandert en weer bij de patiŽnt ingespoten.
    Bij een proef waarbij deze methode werd gebruikt voor de behandeling van CVS/ME verminderde bij een groot aantal patiŽnten de klachten aanmerkelijk.
    Het effect van deze behandeling bleef bij deze patiŽnten tenminste 12 weken merkbaar.

    Vermoedelijk speelt glutathion ook een rol bij de balans tussen TH1 en TH2. Een tekort aan glutathion verstoort de balans ten gunste van TH2 cellen, waardoor te weinig TH1 wordt aangemaakt.
    Een supplement strategie die is gericht op het verhogen van het glutathion niveau zou gunstig kunnen werken bij het overwinnen van chronische infecties bij CVS/ME patienten.


    Communicatie binnen het immuunsysteem

    Bijna alle immuunsysteemcellen produceren signaalstoffen die berichten kunnen doorgeven aan andere delen van het immuunsysteem of aan lichaamscellen.
    Zoín bericht zou kunnen zijn: ďpas op er is een virus gevondenĒ.
    Een aantal van deze signaalstoffen staan bekend als interluikines.
    Interluikine-1 (IL-1) wordt o.a. door macrofagen geproduceerd zodra zij een antigeen hebben vernietigd.
    IL-1 heeft een bijwerking, als het de hypothalamus bereikt dan ontstaat er koorts en vermoeidheidsklachten.
    Ook als je, tijdens onderzoek, gezonde vrijwilligers een infuus geeft met Il-1 dan krijgen ze last van vermoeidheid, spierpijnen en een lichte verhoging van de lichaamstemperatuur, precies de klachten die CVS/ME patiŽnten ook voorkomen.


    Het complementsysteem

    Het complementsysteem, de naam zegt het al, vormt een aanvulling op de functie van de antistoffen.
    Het complementsysteem wordt gevormd door ongeveer 25 verschillende soorten eiwitten.
    Deze eiwitten circuleren in een niet actieve vorm in ons bloedvaatstelsel.
    Het complementsysteem wordt geactiveerd door de aanwezigheid van immuuncomplexen (vele antistoffen gekoppeld aan ťťn antigeen).
    Door deze activatie wordt door het complementsysteem een stof gevormd dat het Membrane Attack Complex wordt genoemd.
    Dit complex is in staat de celwand van een antigeen te beschadigen waardoor de cel opzwelt en barst.
    Tijdens de vorming van het Membrane Attack Complex wordt de activatie binnen het complementsysteem doorgegeven.
    Dit noemt men de complement cascade.
    De complement cascade is voor mestcellen en basofielen een teken om histamine af te geven waardoor een ontstekingsreactie op gang komt.
    Hierdoor wordt het lichaam plaatselijk warm en rood en treedt er een zwelling op.
    Bij de complement cascade komen ook stoffen vrij die een laagje kunnen vormen op immuuncomplexen waardoor ze niet meer aan elkaar kunnen klonteren.
    Klonteringen van immuuncomplexen kunnen schade aan het weefsel toebrengen.
    Rode bloedlichaampjes nemen de immuuncomplexen die door het complementsysteem van een laagje zijn voorzien mee naar de lever en de milt om te worden afgebroken.
    Bij een aantal CVS/ME patiŽnten komt een chronische verhoging van het aantal immuuncomplexen voor.
    Het is niet duidelijk of dat een reactie van het immuunsysteem is op een infectie of dat ďoudeĒ immuuncomplexen van een eerdere infectie niet op de juiste manier worden afgebroken.


    Het anti-virale RNase-L Pathway

    • Werking RNase-L Pathway
      Het immuunsysteem beschikt over een speciaal systeem om virusinfecties binnen cellen te bestrijden: de anti-virale Rnase-L Pathway.
      Dit systeem (RNase-L voor Dummies) wordt geactiveerd als T-cellen door virussen geÔnfecteerde cellen ontdekken.
      De T-cellen produceren dan een signaalstof die behoort tot de groep van cytokines.
      Hierdoor worden alle cellen in het lichaam ďgewaarschuwd voor indringersĒ.
      Deze signaalstof activeert ook een stof 2í-5íA synthetase die op zijn beurt het enzym RNase-L activeert.
      Dit proces speelt zich binnen in de cel af.
      Het geactiveerde RNase-L is in staat om het vermenigvuldigen van virussen te voorkomen. (RNase-L voor Experts).
      Dat doet RNase-L door de synthese van virus proteÔnes (enkelvoudige RNA) te blokkeren.
      De actieve vorm van RNase-L blokkeert de vermenigvuldiging van virussen, dat is goed, maar RNase-L heeft ook zeer slechte eigenschappen :
      - De anti-virale RNase-L Pathway consumeert heel veel bio-energie ATP waardoor er op cellulair niveau weinig over blijft voor cellen om goed te kunnen functioneren.
      - Nase-L blokkeert ook de synthese van menselijke proteÔnes en de productie van enzymen en tast hierdoor bijna elke functie in het menselijke lichaam aan.
      Beide negatieve aspecten van RNase-L hebben dan ook grote gevolgen voor het lichaam als deze stof lange tijd actief blijft.
      Vermoeidheid door verminderde beschikbaarheid van ATP en een verminderde detoxivering (ontgifting) op zowel cellulair niveau als op het niveau van de lever zijn mogelijke bijwerkingen die worden veroorzaakt door het chronisch actieve RNase-L.
      Klachten die we bij CVS/ME ook vaak aantreffen.

    • Afwijkingen bij CVS/ME patiŽnten
      De anti-virale RNase-L Pathway vertoont bij een aantal CVS/ME patiŽnten afwijkingen.
      Bij 30 - 40% van de CVS/ME patiŽnten wordt een RNase-L enzym aangetroffen met een gewicht van 37kDA (kilo Dalton, moleculairgewicht) in plaats het normale van 80kDA gewicht.
      Het lichtgewicht RNase-L enzym is echter wel zes maal actiever dan de 80kDA versie.
      Volgens Dr Paul Cheney, een expert op het gebied van de behandeling van CVS/ME, komt dit afwijkende gewicht vooral gedurende de eerste vijf jaar van de ziekte voor, daarna neemt het aantal RNase-L enzymen met een gewicht van 37kDA langzaam af, de klachten helaas niet.
      Onderzoek heeft ook aangetoond dat bij een aantal patiŽnten het 2í-5íA synthetase en het RNase-L enzym sterk verhoogd zijn.
      Soms is er sprake van wel 45 x meer RNase-L dan normaal gevonden wordt.
      Men spreekt dan van een overactieve anti-virale Pathway.
      Een chronisch overactieve anti-virale Pathway heeft, zoals reeds eerder uiteengezet is, heel veel nadelige gevolgen voor de gezondheid, waarvan cellulaire uitputting en cellulaire vergiftiging verschijnselen de meest duidelijke relatie hebben met het klachtenpatroon van CVS/ME.

    • Behandeling met Ampligen
      CVS/ME patiŽnten met een overactieve anti-virale Rnase-L Pathway hebben een grotere kans op succes door een behandeling met Ampligen dan CVS/ME patiŽnten waarbij het virale pathway normaal functioneert.
      Ampligen heeft naast een regulerende werking op de anti-virale Pathway ook anti-virale eigenschappen doordat het immuunsysteem versterkt wordt (het verhoogd de aantallen CD4 T-cellen en verbetert de toxiciteit van NK-cellen).
      Ampligen is eigenlijk ontwikkeld voor de behandeling van AIDS, maar door een laakbaar beleid van de Amerikaanse FDA nog steeds niet goedgekeurd.
      De FDA heeft wel het licht op groen gezet voor de behandeling van CVS/ME patiŽnten met Ampligen.
      Er zijn, tot nu toe, nog geen schadelijke bijwerkingen van Ampligen ontdekt.


    The AIDS - CVS/ME Connection

    Dr. Suhadolnik, die de anti-virale RNase-L Pathway een aantal jaren geleden heeft ontdekt, heeft kunnen vaststellen dat bij een klein aantal CVS/ME patiŽnten geen sprake is van een overactieve anti-virale Pathway maar juist het omgekeerde het geval was, de anti-virale Pathway werkt helemaal niet, omdat er te weinig actieve RNase-L wordt gevormd.
    Ook bij AIDS patiŽnten werkt de anti-virale Pathway onvoldoende.
    Hierdoor zijn zowel CVS/ME als AIDS patiŽnten zeer vatbaar voor virale infecties.
    Sommige onderzoekers denken dan ook dat CVS/ME, voor deze subgroep (nauwelijks functionerende anti-virale pathway), veroorzaakt wordt door een retrovirus, vergelijkbaar met HIV, dat AIDS veroorzaakt.


    Overzicht afwijkingen van het immuunsysteem bij CVS/ME

    De afwijkingen die in het immuunsysteem bij CVS/ME patiŽnten worden gevonden lijken er op te wijzen dat het lichaam bezig is met een virus infectie, terwijl vaak geen enkel virus bij deze patiŽnten gevonden wordt.
    De volgende afwijkingen van het immuunsysteem zijn bij CVS/ME patiŽnten met behulp van standaard bloedonderzoek aantoonbaar :
    - verhoogde aantallen immuuncomplexen.
    - verhoogde aantallen CD8+ cytotoxische T-cellen, hoe groter de verhoging des te ernstiger de klachten
    - lage aantallen NK-cellen
    - verminderde toxicische functie van NK-cellen
    - Rnase-L eiwit met een lager dan normaal gewicht.
    - verhoogde waarden van IL-1
    - verlaagde aantal TH1 cellen.


    Mogelijkheden op het gebied van immuunsysteem onderzoek

    Het volgende bloedonderzoek kan worden verricht om stoornissen van het immuunssysteem bij CVS/ME patiŽnen aan het licht te brengen.
    Uw arts of therapeut kan de uitkomst van dit onderzoek gebruiken om uw behandeling te verbeteren :
    - White Blood Count
    - Total Lymphocytes
    - Total T Cells: CD3+
    - Helper Cells: CD4+
    - Suppressor: CD8+
    - Helper / Suppressor Ratio: CD4+/CD8+ Ratio
    - Activated T Cell: CD3+CD26+ & CD3+HLA-DR+
    - Subtypes of T Suppressor Cell : CD8+CD38+
    - CD8+HLA-DR+ & CD8+CD11b+
    - Natural Killer Cells: CD3-CD16+CD56+
    - Natural Killer Cells Function
    - Epstein Barr Virus: (EBV) Viral Capsid (VCA) IgG & IgM,
    - Early Antigen (EBEA) Diffuse & Restricted & Nuclear Antigen (EBNA)
    - Cytomegalovirus (CMV) IgG & IgM
    - Human Herpes Virus 6 (HHV6) IgG


    Behandeling immuunsysteem stoornissen en CVMV, EBV, HVV, Mycoplasma


    Deel II van deze serie gaat in op de behandelingsaspecten, maar is nog niet af, even geduld.


    Dr. P.W.M. van Meerendonk Biologisch Medisch Centrum
    Amsterdamsestraatweg 544 A
    3553 EN Utrecht
    telefoon 030-2805089 16.30-17.30 uur behalve. woensdag
    fax 030-2805198
    Email: p.meerendonk@planet.nl

    Prof. Dr. K. De Meirleir
    AZ VUB, Dienst Sportgeneeskunde
    Laarbeeklaan 101
    1090 Jette, BELGIE
    telefoon +32 (0)2477 4600


    CVS/ME webforum

    Ik heb voor CVS/ME patiŽnten een CVS/ME webforum op gezet.
    Het forum kan door CVS/ME patiŽnten gebruikt worden om ervaringen uit te wisselen, van elkaar te leren en elkaar te helpen.
    Bovendien worden in dit forum alle resultaten gemeld die CVS/ME patiŽnten behalen met de behandeling.

    Voor lezers is het erg belangrijk om te weten hoe u heeft ontdekt dat u CVS/ME had.
    Hoe lang u het al heeft en hoe het nu met u gaat.
    Door uw ervaring kunnen andere lezers deze ziekte beter herkennen en weten ze bovendien wat hen te wachten staat.
    Ook is het voor lezers belangrijk om te weten of er ook patiŽnten zijn die met CVS/ME gediagnosticeerd zijn maar waarvoor later bleek dat geen CVS/ME hadden maar een veel beter behandelbare aandoening zoals HPU of een infectie ziekte.
    Voor het uitwisselen van deze informatie is het web forum opgezet.
    Plaats daarom jouw CVS/ME verhaal op het forum.
    Je kan actief mee doen aan discussies of alleen maar lezen wat anderen te vertellen hebben over CVS/ME.
    Het is wel noodzakelijk dat je registreert.
    Sommige behandelingsforums zijn alleen toegankelijk na registratie.


    CVS/ME email channel

    Voor CVS/ME patiŽnten heb ik ook een email channel opgezet.
    Via dit channel houd ik CVS/ME patiŽnten op de hoogte van veranderingen van mijn bestaande artikelen en nieuwe ontwikkelingen op het gebied van de behandeling van CVS/ME.
    Je kan meedoen aan het channel door je aan te melden via deze pagina.
    Natuurlijk kan je elk moment stoppen door je via dezelfde pagina weer af te melden.
    Na een subscribe krijg je automatisch een email waarin ik je vraag je aanmelding te bevestigen.
    Volg de instructies in deze email.


    Door lezers gemelde resultaten

    Ik wil heel graag weten welke resultaten met mijn adviezen worden behaald.
    Ervaringen van anderen zijn waardevoller dan tien artikelen van mij.
    Wilt u mij alstublieft laten weten of u resultaten boekt met deze informatie !!


    Overzicht van alle forum reacties over de behandeling van CVS/ME

    In dit overzicht vindt u alle reacties van forumgebruikers over de behandeling van CVS/ME.

     

    Cfr. : http://utopia.knoware.nl/~wwitsel/main/artikelen/immuunsysteem.cvs.me.1.html 

    11-01-2007 om 19:23 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (19 Stemmen)
    >> Reageer (2)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.A Herpes Drug May Make Energy Soar for Chronic Fatigue Syndrome Patients
    Klik op de afbeelding om de link te volgen



     

    Two years ago, I was spending 14 hours a day in bed and my brain was so fogged I couldn't write a letter. I wasn't functioning at all. I'd been diagnosed with chronic fatigue, but the doctors didn't have anything to offer. I had to employ a full-time nanny just to look after my three-year-old twins.

     


    A Herpes Drug May Make Energy Soar for Chronic Fatigue Syndrome Patients


    ImmuneSupport.com, 05-25-2006
    ©2007 ProHealth, Inc.



    A drug normally used to treat herpes infections has produced a dramatic improvement in patients suffering from Chronic Fatigue Syndrome (CFS).
    Patients that had formerly been house-bound report being restored to normal life activities after treatment with a powerful new anti-viral drug.
    CFS affects an estimated one million patients in the United States and about 240,000 in Britain.

    The London Daily Mail newspaper reported the study results by Jose Montoya M.D., an infectious disease researcher and Associate Professor at Stanford University.
    The study took place in California and involved 12 CFS patients who were given the drug valganciclovir.
    Valganciclovir, a relatively new pharmaceutical drug sold under the name 'Valcyte', targets human herpes viruses, including Herpes Virus Six (HHV6). HHV6 has long thought to be involved in the pathogenesis of some cases of CFS.
    Nine of the 12 patients in the study reported "great improvement" in their condition.
    The professor's findings were reported at a conference on the HHV-6 virus held in Barcelona earlier this month.

    Donna Flowers, a one-time champion figure skater now aged 50 and working as a physiotherapist, was quoted in the Daily Mail as saying : "Two years ago, I was spending 14 hours a day in bed and my brain was so fogged I couldn't write a letter. I wasn't functioning at all. I'd been diagnosed with chronic fatigue, but the doctors didn't have anything to offer. I had to employ a full-time nanny just to look after my three-year-old twins."
    Now she is now back to coaching young Olympic hopefuls, has fired the nanny and has started taking ballet lessons.


    Herpes
    Herpesvirussen (herpesviridae) is een groep virussen die bij mens en dier ziekten veroorzaken, waarvan bij de mens waterpokken en gordelroos (Herpes zoster), de koortslip (Herpes simplex) en herpes (Herpes genitalis) de bekendste zijn.
    Andere zijn het
    cytomegalovirus en het Epstein-Barr virus, dat de ziekte van Pfeiffer veroorzaakt.
    Etomologie
    'Herpes'
    komt van 'herpein' (έρπην) in het Grieks, wat 'kruipen' betekent.
    Over hoe deze naam moet worden geÔnterpreteerd in het licht van de symptomen wordt verschillend gedacht : 
    - sommigen wijzen op de neiging van deze virussen latent aanwezig te blijven in het lichaam na een infectie
    - andere wijzen op de neiging van een
    koortslip om over het gezicht te 'kruipen' (dit is eigenlijk meer een eigenschap van impetigo, een bacterie-infectie die vaak moeilijk van herpes te onderscheiden is en ook vaak optreedt in aansluiting op een koortslip)
    - nog andere wijzen op de band om het lichaam die bij herpes zoster vaak ontstaat, alsof er een spoor over de huid getrokken is.
    Structuur
    Herpesvirussen zijn grote virussen met genomen van maximaal 235 kbp en met naast het genoom tot 35 verschillende eiwitten in het virusdeeltje (virion).
    Het virion is 180-200 nm groot, heeft een
    envelop en daarmee geassocieerd glycoproteÔnen; tussen capside en envelop bevindt zich het tegument, een laag van eiwitten.
    De capside is een
    eicosaŽder van 95-105 nm, bestaande uit 162 hexagonale capsomeren.
    De viruskern met het genoom (ca 75 nm) is
    toroÔdaal van vorm en bestaat uit DNA dat om eiwitmoleculen is gewonden.
    Het genoom is lineair en 105-235 kbp lang.
    Soorten
    In totaal zijn er inmiddels ca. 100 herpesvirussen bekend; van acht daarvan is bekend dat ze bij de mens voorkomen.
    Ze worden in drie groepen ingedeeld op grond van hun structuur :
    - alphaherpesvirinae
    - betaherpesvirinae
    - gammaherpesvirinae.
    Soorten bij de mens

    -
    HHV-1 = HSV-1 (herpes simplex virus 1)

    Veroorzaakt de koortslip. (alpha)
    HSV-1 is het meest voorkomende type en verschijnt in de vorm van
    koortsblaasjes rond de mond (cfr. : koortslip).
    Ook een
    oogontsteking kan het gevolg zijn.
    Deze soort kan ook
    herpes genitalis veroorzaken door orale seks.
    80% van de bevolking heeft geen
    antistoffen tegen HSV-1.

    - HHV-2 = HSV-2 (herpes simplex virus 2)

    Veroorzaakt genitale herpes. (alpha)

    HSV-2 is verantwoordelijk voor de genitale herpes.
    Genitale herpes is een seksueel overdraagbare aandoening die veroorzaakt wordt door het herpes simplex 2 virus
    Overdracht van het virus door asymptomatische dragers (nooit klachten, wel virusdrager) is mogelijk, zelfs na vele jaren.
    Kenmerken van deze ziekte zijn onder andere blaasjes op of rond de geslachtsdelen.
    Deze baasjes worden na een tijd wondjes, en deze drogen langzaam in.
    Het virus kan van huid op huid worden overgedragen en kan leiden tot een
    koortslip via orale seks
    20% van de bevolking heeft beschermende
    antistoffen hiertegen.

    - HHV-3 = VZV (varicella-zoster virus)

    Veroorzaakt waterpokken en gordelroos (alpha)

    - HHV-4 = EBV (Epstein-Barrvirus), lymphocryptovirus

    Veroorzaakt mononucleosis infectiosa ofwel de ziekte van Pfeiffer (gamma)

    - HHV-5 = CMV (cytomegalovirus)

    Veroorzaakt mononucleosis-achtig beeld, retinitis, klierkoorts enz. (beta)

    - HHV-6 = roseolovirus

    veroorzaakt zesde ziekte (roseola infantum) (beta)

    - HHV-7 - nog geen link met een duidelijk klinisch syndroom

    90% van de volwassenen heeft echter wel antistoffen.) (beta)

    - HHV-8 = human herpesvirus 8 (HHV-8)

    of Kaposi's sarcoma associated herpesvirus (KSHV).... (gamma)

    - HHV-9 = human herpesvirus 9 (HHV-8)(beta)

    Een nog onofficiŽle hernoeming van HHV-6B.
    Alhoewel door sommige artsen al geaccepteerd onder deze naam.

    Epidemiologie bij de mens
    Uit bloedonderzoek op antistoffen blijkt dat voor de typen 1,3,4,5,6,7 steeds 50% (type 1) tot 90% (typen 3,6,en 7) van gezonde vrijwilligers antistoffen heeft.
    Infectie met de typen 2 en 8 komt daarentegen maar bij een kleine minderheid voor (enige procenten).
    Cfr. ook :
    - Herpes : 
    http://www.herpes.be/ 
    - Herpesviruses (engels) : 
    http://www-micro.msb.le.ac.uk/3035/Herpesviruses.html 
    Cfr. :
    http://nl.wikipedia.org/wiki/Herpesvirus 


    Valganciclovir (Valcyte)
    Pharmacotherapeutisch Kompas -
    http://www.fk.cvz.nl/ -
    College voor zorgverzekeringen - © CVZ 2007
    Valcyte [Roche Nederland BV] (als hydrochloride) - Tablet, omhuld 450 mg.
    CFH-Advies

    Bij de behandeling van cytomegalovirus-retinitis zijn intraveneuze toediening van ganciclovir en foscarnet even effectief.
    De toxiciteit van ganciclovir geeft minder snel aanleiding tot stoppen van de therapie dan die van foscarnet.
    Voor onderhoudsbehandeling van cytomegalovirus-retinitis komt valganciclovir in aanmerking als alternatief voor intraveneuze toediening.
    De orale toediening heeft een groter gebruiksgemak en kan ook worden toegepast als inductiebehandeling bij CMV-retinitis bij aidspatiŽnten.
    De ervaring met valganciclovir is zeer beperkt.
    Eigenschappen
    Valganciclovir is een L-valylester (pro-drug) van ganciclovir.
    Het wordt na orale toediening door esterasen in de darm en lever snel en volledig gemetaboliseerd tot ganciclovir.
    Ganciclovir is voornamelijk werkzaam tegen cytomegalovirussen (CMV) maar ook tegen herpes simplex-virussen.
    Intracellulair ganciclovir wordt gefosforyleerd door cellulaire kinasen, vooral in door het virus geÔnfecteerde cellen, omdat hierin het aantal kinasen tienvoudig is verhoogd, tot het actieve ganciclovirtrifosfaat.
    Dit wordt ingebouwd in het virale DNA en remt zo viraal DNA-polymerase en veroorzaakt beŽindiging of sterke beperking van de virale DNA-elongatie.
    Na systemische toediening worden ook intra-oculair voldoende werkzame concentraties bereikt tegen de meeste cytomegalovirusstammen.
    Kinetische gegevens
    Resorptie : goed. Wordt snel en volledig omgezet in ganciclovir. F = ca. 60% (ganciclovir uit valganciclovir).
    Metabolisering : snel en volledig tot ganciclovir.
    Eliminatie : voornamelijk met de urine.
    Nierfunctiestoornissen : verminderde eliminatie. T1/2el = (ganciclovir uit valganciclovir) ca. 5 uur.
    Indicaties
    Behandeling van CMV-retinitis bij aidspatiŽnten. Preventie van CMV-aandoening bij een solide orgaantransplantatie met een orgaan van een CMV-positieve donor.
    Contra-indicaties
    Overgevoeligheid voor ganciclovir en (val)aciclovir.
    Zwangerschap/Lactatie
    Over het gebruik van deze stof tijdens zwangerschap bij de mens bestaan onvoldoende gegevens om de mogelijke schadelijkheid te beoordelen.
    In dierproeven is het middel schadelijk gebleken.
    Niet toedienen tijdens zwangerschap en lactatie.
    Bijwerkingen
    Zeer vaak (> 10%) : (ernstige) neutropenie, anemie, diarree, dyspneu.
    Vaak (1-10%) : misselijkheid, braken, buikpijn, dyspepsie, obstipatie, flatulentie, dysfagie, verminderde eetlust, anorexie, hoesten, oorpijn, maculair oedeem, loslaten van het netvlies, glasvochtstrengetjes, vermoeidheid, koorts, rillingen, pijn op de borst, malaise, asthenie, hoofdpijn, slapeloosheid, smaakstoornis, gewichtsverlies, hypesthesie, paresthesie, perifere neuropathie, duizeligheid, convulsies, depressie, angst, verwardheid, abnormaal denken, agitatie, psychotische aandoening, orale candidiasis, sepsis, cellulitis, urineweginfectie, rugpijn, myalgie, artralgie, spierkrampen, , ernstige anemie, (ernstige) trombocytopenie, (ernstige) leukopenie, (ernstige) pancytopenie, abnormale leverfunctie, verminderde creatinineklaring, verminderde nierwerking, dermatitis, nachtelijk zweten, pruritus.
    Soms (0.1-1%) : opgezette buik, mondulceraties, pancreatitis, agitatie, psychotische aandoening, tremor, visusstoornissen, conjunctivitis, doofheid, aritmie, hypotensie, beenmergdepressie, hematurie, nierfalen, onvruchtbaarheid bij de man, anafylactische reactie, alopecia, urticaria, droge huid.
    Interacties
    Gelijktijdige behandeling met zidovudine kan leiden tot ernstige neutropenie.
    Bij gelijktijdige toediening met imipenem-cilastatine kunnen gegeneraliseerde insulten optreden.
    Bij gelijktijdige toediening kunnen de concentraties van didanosine toenemen.
    Gelijktijdige toediening van probenecide vermindert de renale klaring van ganciclovir.
    Andere stoffen (zoals dapson, pentamidine, flucytosine, vincristine, vinblastine, doxorubicine, amfotericine B, nucleoside analoga en hydroxycarbamide) die de replicatie van sneldelende celpopulaties remmen, kunnen additief toxische effecten (myelosuppressie/verminderde nierwerking) geven indien toegediend met, voor of na ganciclovir.
    Waarschuwingen en voorzorgen
    Niet toepassen bij hemodialyse patiŽnten.
    Voorzichtigheid is geboden bij nierfunctiestoornissen.
    Een inductiebehandeling van langer dan 21 dagen kan het risico van beenmergtoxiciteit doen toenemen.
    Bij ernstige neutropenie (< 0.5 x 109/l) en/of trombocytopenie (< 25 x 109/l) en/of als het hemoglobine < 5 mmol/l bedraagt de behandeling niet starten.
    De veiligheid en effectiviteit is niet vastgesteld bij kinderen en bejaarden.
    Resistentieontwikkeling is beschreven.
    Valganciclovir dient als potentieel carcinogeen te worden beschouwd.
    Door zowel mannen als vrouwen in de vruchtbare leeftijd dienen anticonceptieve maatregelen te worden genomen tijdens de behandeling.
    Voorzichtigheid is geboden bij pancytopenie en bij patiŽnten die behandeld worden met radiotherapie.
    Voorzichtigheid is geboden bij gelijktijdige toediening met mycofenolaat-mofetil in verband met additieve toxiciteit (neutropenie en leukopenie).
    De ervaring met de preventieve toepassing van valganciclovir bij long- of intestinale transplantaties is beperkt.
    Dosering
    InitiŽle inductiebehandeling
    bij actieve CMV retinitis : 900 mg tweemaal per dag gedurende 21 dagen.
    Onderhoudsbehandeling na de inductiebehandeling of bij niet actieve CMV-retinitis : 900 mg eenmaal per dag.
    Bij progressie van het ziektebeeld kan een herinductie plaatsvinden.
    Preventie van CMV-aandoening bij solide orgaantransplantatie : 900 mg eenmaal per dag, te beginnen binnen 10 dagen na de transplantatie en voortzetten tot 100 dagen na de transplantatie.
    Nierfunctiestoornissen :
    - inductiebehandeling : creatinineklaring 40Ė59 ml/min. : 450 mg tweemaal per dag; 25Ė39 ml/min : 450 mg eenmaal per dag; 10Ė24 ml/min : 450 mg om de dag.
    - onderhoudsbehandeling : creatinineklaring 40Ė59 ml/min. : 450 mg eenmaal per dag; 25Ė39 ml/min : 450 mg om de dag; 10Ė24 ml/min : 450 mg tweemaal per week.
    De tabletten heel innemen met voedsel.
    Cfr. : http://www.fk.cvz.nl/


    A drug normally used to treat herpes infections has produced a dramatic improvement in patients suffering from Chronic Fatigue Syndrome (CFS).
    Patients that had formerly been house-bound report being restored to normal life activities.
    CFS affects about 1 million patients in the United States and about 240,000 in Britain.
    There is no cure for CFS, only ways to manage the condition.

    The London Daily Mail newspaper reported the study results, which were delivered at a scientific conference earlier this month by Professor Jose Montoya, M.D., an infectious disease researcher and Associate Professor at Stanford University.
    The study took place in California and involved 12 CFS patients who were given the drug valganciclovir, which targets the human herpes virus (HHV-6).
    Nine of the 12 patients reported a great improvement in their condition.
    The professorís findings were reported at a conference on the HHV-6 virus held in Barcelona earlier this month.

    Donna Flowers, a onetime champion figure skater now aged 50 and working as a physiotherapist, was quoted in the Daily Mail as saying : ďTwo years ago, I was spending 14 hours a day in bed and my brain was so fogged I couldn't write a letter. I wasn't functioning at all. I'd been diagnosed with chronic fatigue, but the doctors didn't have anything to offer. I had to employ a full-time nanny just to look after my three-year-old twins.Ē
    Now she is now back to coaching young Olympic hopefuls, has fired the nanny and has started taking ballet lessons.


    Participants Report ďSoaring energy levelsĒ

    ďWhen Donna came to see us, her energy levels were around 10 per cent of what she considered normal,Ē Professor Montoya was quoted as saying : ďToday, she is functioning at 90 per cent.Ē
    A patient who could hardly walk all the way around the block is now bicycling for up to three hours each day.
    Another patient who could not even leave the bed now comes to breakfast every day at 7:00 AM.

    CFS patients often have signs of pre-existing viral infections and viral infections have even been thought to be ďtriggering eventsĒ for the onset of CFS in some patients.
    This is the first clinical study to indicate that treating one of the viral infections would also be effective in the underlying CFS symptoms.

    ďI was amazed by the results,Ē Professor Montoya was quoted as saying at the infectious diseases clinic he heads at Stanford University : ďDonna was sent to me because high levels of another virus (Epstein Barr) had been detected in her system. I found high levels of HHV-6 virus as well, so I treated her with valganciclovir to bring down her viral load. I'd hoped it might help a bit, but I didn't expect the results to be anything so dramatic. It was pure serendipity.Ē


    Careful Patient monitoring is needed

    Valganciclovir is a prescription drug approved for treating HHV-6 infections of the eye, which can occur in individuals with severely weakened immune systems, such as transplant or cancer patients.
    The HHV-6 virus is not the same as the herpes simplex virus that causes cold sores.
    Most commonly, it is associated with a condition called roseola infantum, a fever and a rash in children.

    ďI have treated hundreds of immune compromised patients with the drug, so I am very familiar with it,Ē stated Professor Montoya in The Daily Mail. ďIt can have serious side-effects including anemia, so you have to monitor patients very carefully. But so far none of the CFS/ ME patients have reacted badly to it.Ē
    These preliminary results will have to be studied in many more patients before the drug valganciclovir can be used as a standard treatment.

    Charles Shepherd, a medical advisor to the charity Action For ME (CFS is known as ME in England) told The Daily Mail that CFS/ME has long been associated with prior viral infections : ďAbout 75 per cent of cases begin with an infection which the patient never properly recovers from, so it is quite likely infectious agents lurk in the body. While the role of HHV-6 is certainly plausible, we will have to wait for a larger trial that is properly controlled.Ē

    Professor Montoya commented on the possibility that the results were just due to a placebo effect.
    He told the newspaper : ďThat is unlikely because we saw a worsening of each patient's condition around week three to four of the treatment, probably when infected cells were dying off. After that came the improvement. That is not a pattern you get with placebos. But we don't know yet why the drug makes such a difference

    The possibility that a drug has been found that could eventually provide an effective treatment for some patients with CFS is just one part of the puzzle being studied by researchers.
    Genetic research is also providing clues that may lead to new treatments and therapies.

    Traditionally, it has been assumed that CFS had no known cause, no direct diagnosis and no known cure.
    Some practitioners considered CFS symptoms to be ďall in the head,Ē and recommended psychotherapy as the primary treatment.

     Now research is showing that these patients have ďa disturbance in their body's natural way of dealing with infection,Ē Professor Malcolm Hooper, Emeritus Professor of Medicinal Chemistry at the University of Sunderland told The Daily Mai : ďAnti-viral drugs such as valganciclovir may be allowing it to re-set itself.Ē

    Dr Jonathan Kerr of St George's Medical School in London, a published researcher on the interplay between gene activity and CFS/ME, told a recent symposium that : ďWe've found that the genes in patients' white blood cells ó a key part of the immune system ó are switched on and off in an abnormal fashion.Ē
    A controlled research study on interferon beta, a relatively old drug, is in the planning stages to see if it can help restore the genetic balance.
    It is hoped that studies involving the interplay of viral infections, genetic action and immune system functioning will provide new options for the treatment of CFS patients and the management of CFS symptoms.


    Cfr. :
    http://www.immunesupport.com/library/showarticle.cfm/id/7152/

    Cfr. ook :

    11-01-2007 om 13:14 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    09-01-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hťt bewijs : Fibromyalgiepijn is ťcht !
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
     













    Evidence "overwhelming" that fibromyalgia pain is real
     

    Catechol-O-methyltransferase (COMT)
    Catechol-O-methyltransferase (COMT) is een enzym dat de methylering van dopamine, noradrenaline en adrenaline catalyseert.
    Catecholaminen en hun metabolieten worden gebruikt in de laboratoriumdiagnostiek van o.a. neuroblastoom, feochromcytoom en de ziekte van Parkinson.
    COMT is genetisch polymorf met als gevolg dat 25% van de Caucasische bevolking een lage, 50% een gemiddelde en 25% een hoge COMT activiteit heeft.
    Een van de genetische veranderingen in COMT wordt omschreven als het Val158Met polymorfisme, waarbij op positie1947 van het gen een guanine (G) vervangen is door een A (adenine), met als consequentie dat op plaats 158 in het COMT-eiwit een valine wordt vervangen door een methionine.
    Het valine-bevattende COMT heeft een hogere activiteit dan het methionine bevattende COMT.

    Catechol-O-methyltransferase (COMT) is een enzyme dat - naast tryptofaan hydroxylase, tyrosine hydroxylase, dopamine β-hydroxylase en choline acetyltransferase - rechtstreeks verantwoordelijk is voor de degradatie van noradrenaline.

    Gevoeligheid voor lichamelijke of geestelijke pijn zit hem in een klein gen
    Dragers van de ene variant van het gen voor het enzym COMPT (catechol-O-methyltransferase) zijn gevoeliger voor pijnprikkels dan dragers van de andere variant, meldt J. Zubieta (University of Michigan , Ann Arbor) in het wetenschappelijk tijdschrift Sciense.
    Het enzym COMPT is betrokken bij de afbraak van hormonen die in de hersenen worden aangemaakt als reactie op pijnprikkels.
    Afhankelijk van de variant in het gen, werkt COMPT snel of langzaam.

    COMT-remmers
    Groep van medicijnen die het enzym catechol-O-methyltransferase (= COMT) remmen en daarmee de afbraak van dopamine.
    Hierdoor wordt de dopamine-concentratie in de hersen verhoogd.
    Ze worden -meestal in cominatie met een dopamine-agonist zoals levodopa- toegepast bij de ziekte van Parkinson en parkinsonisme.

     

     

    I. - Evidence "overwhelming" that fibromyalgia pain is real

    CECentral.com, 26-12-06
    © 2006 University of Kentucky, Colleges of Pharmacy and Medicine

    Met dank aan Dr.R.MILO



    NEW YORK (Reuters Health) - Based on a review of published studies, there is now 'overwhelming' evidence that fibromyalgia is real, report two researchers from the University of Michigan Medical School in the journal Current Pain and Headache Reports.

    "It is time for us to move past the rhetoric about whether these conditions are real and take these patients seriously as we endeavor to learn more about the causes and most effective treatments for these disorders," write Drs. Richard E. Harris and Daniel J. Clauw.

    Fibromyalgia is characterized by a lower pain threshold and is associated with genetic factors, they note.
    It affects 2%-4% of the population, often causing debilitating pain and is often misdiagnosed as arthritis or deemed psychogenic.

    The scientific literature, however, does not support this, Drs. Harris and Clauw point out.
    On the contrary, the data suggest that fibromyalgia and a number of overlapping pain syndromes are characterized in part by ďaugmented central nervous system processing of pain, as evidenced by hyperalgesia and/or allodynia on examinationĒ.

    "This phenomenon can occur in association with certain psychological factors (e.g. catastrophizing), but psychological factors are not in any way required for an individual to develop or maintain this augmented central pain state."

    Functional magnetic resonance imaging and single photon emission computed tomography studies have revealed differences between patients with and without fibromyalgia in central brain structures.

    In addition, researchers recently reported evidence suggesting that a genetic polymorphism of the COMT (catechol-O-methyl transferase Ė cfr. II hierna) gene may explain variations in pain sensitivity.
    Mutations in COMT have also been linked to the development of temporomandibular joint pain.

    Additional support for the validity of fibromyalgia, Drs. Harris and Clauw note, comes from the beneficial effects on fibromyalgia pain achieved with drugs such as tricyclics and anticonvulsants that are known to increase anti-nociceptive influences.


    Cfr. : http://www.cecentral.com/?template=story&cID=77&nID=3698


    II. - Kleinzerigheid is genetisch bepaald

    Bron : VLFP tijdschrift nr. 53 mei 2003


    Een nieuwe studie, uitgevoerd door Amerikaanse onderzoekers, legt de link in de manier waarop mensen pijn voelen met een gen dat verantwoordelijk is voor de aanmaak van een stof die nodig is voor de hersenactiviteit.
    Het betreffende gen maakt "catechol-O-methyl transferase" (COMT) een enzym dat zorgt voor de afbraak van dopamine.

    Dopamine zorgt voor de signaaloverdracht tussen onze hersencellen.
    Hoe komt het nu dat een gen dat instaat voor de aanmaak van dopamine verantwoordelijk is voor onze pijngewaarwording ?
    Wanneer de hersenen teveel dopamine bevatten, is er een verlaagde aanwezigheid van endorfines.
    Endorfines zijn lichaamseigen morfines.
    Ze werken in de eerste plaats pijnonderdrukkend, maar zorgen ook voor een gevoel van geluk en euforie.
    Ieder van ons heeft 2 kopieŽn van het betreffende COMT-gen geŽrfd, ťťn van elke ouder.
    Het probleem zit echter in de samenstelling van die genen.
    Het COMT-gen dat het aminozuur methionine bevat is minder actief dan wanneer het aminozuur valine aanwezig is.
    Wanneer we van onze ouders 2 genen met valine hebben geŽrfd ligt de pijngrens bijgevolg hoger.
    Personen met 2 genen die methionine bevatten reageren het felst op pijnprikkels.
    De verklaring zit hem in het feit dat personen met 2 valine-genen sneller in staat zijn om de voorradige dopamine af te breken zodat de endorfineproductie op gang kan komen.
    Onderzoek met PET-scans heeft dit trouwens aangetoond.
    Deze ontdekking is vooral van belang bij het voorschrijven van pijnmedicatie.
    PatiŽnten die geen baat hebben bij gewone pijnmedicatie zijn vaak wel geholpen met de inname van antidepressiva.
    Met deze ontdekking kunnen artsen uitmaken wie gebaat is met pijnstillers en wie met antidepressiva.
    De pijnbeleving is echter afhankelijk van meer dan ťťn enkel gen.
    Vrouwen kunnen bijvoorbeeld meer pijn verdragen tijdens hun menstruatie wanneer het oestrogeen niveau het hoogst is.

    Het is er de wetenschapper, Jon-Kar Zubieta onderzoeker aan de Universiteit van Michigan en ontdekker van deze afwijking, niet te doen om enkel de pijntolerantie te bepalen, maar om uit te zoeken waarom bepaalde mensen gevoeliger zijn voor pijnlijke aandoeningen zoals bijvoorbeeld fibromyalgie.


    Cfr. : http://www.fibromyalgie.be/content/view/21/29/

     

    III - Association of the functional V158M catechol-O-methyl-transferase polymorphism with panic disorder in women

    Domschke K, Freitag CM, Kuhlenbaumer G, Schirmacher A, Sand P, Nyhuis P, Jacob C, Fritze J, Franke P, Rietschel M, Garritsen HS, Fimmers R, Nothen MM, Lesch KP, Stogbauer F & Deckert J, Department of Psychiatry, University of Munster, Germany - Int J Neuropsychopharmacol. 2004 Jun;7(2):183-8. Epub 2004 Mar 5 - PMID: 15009906


    Panic disorder is an anxiety disorder with an estimated heritability of up to 48%.
    Pharmacological and genetic studies suggest that genes coding for proteins involved in the catecholaminergic system might be relevant for the pathogenesis of the disease.
    In the present study, we genotyped a single nucleotide polymorphism (472G/A=V158M) in the coding region of the catechol-O-methyl-transferase (COMT) gene in 115 patients with panic disorder and age- and sex-matched controls.
    Association analysis revealed a significant excess of the more active COMT allele (472G=V158) in patients with panic disorder (p=0.04), particularly in female patients (p=0.01), but not in male patients (p=1.0).
    The assessment of a possible interaction of the COMT polymorphism with a previously reported functional 30-bp VNTR in the monoamine oxidase A promoter (MAOALPR) in female patients did not yield significant results.
    Our data support a role of the 472G/A (V158M) COMT polymorphism or a nearby locus in the pathogenesis of panic disorder in women.

    Cfr. : http://www.ncbi.nlm.nih.gov/entrez/query.fcgi?cmd=Retrieve&db=PubMed&list_uids=15009906&dopt=Abstract

     

    Lees ook :

    I. - Nederlandstalig  


    1. - Een model voor schizofrenie

    .../...
    Catechol-O-methyltransferase (COMT) is het enzym dat dopamine (een boodschapperstof in de hersenen die signalen doorgeeft) afbreekt.
    Van Amelsvoort : ďDeze neurotransmitter speelt een rol bij allerlei psychiatrische aandoeningen. Zeker bij psychoses gaat men er van uit dat de dopaminehuishouding verstoord is. Het ligt dus voor de hand dat daar een link ligt met schizofrenie. Het enzym is bovendien vooral van belang in de frontale hersendelen. Daar komt zestig procent van de afbraak van dopamine voor rekening van COMTĒ.../...
    Cfr. : http://www.kennislink.nl/web/show?id=125883

    2. - Entacapon - Blijft het 'off' of comt het 'on' ?
    Pharma Selecta vol 16 nr 09 - J.G. Maring en M. Eppinga, onder medeverantwoordelijkheid van de redactie
    Entacapon is de tweede remmer van catechol-O-methyltransferase (COMT) op de Nederlandse markt, na het op grond van ernstige bijwerkingen van de markt teruggetrokken tolcapon.
    Entacapon verhoogt de biologische beschikbaarheid van levodopa en daardoor de hoeveelheid levodopa die beschikbaar is voor de hersenen.
    Als gevolg hiervan verlengt de klinische respons op levodopa.
    Als bij motorische fluctuaties onvoldoende resultaat wordt bereikt door gebruik van levodopapreparaten met gereguleerde afgifte of verdeling van de totale dagdosis over meerdere porties, dan wel door toevoeging van een dopamine-agonist en/of selegiline, kan entacapon geprobeerd worden.
    Hoewel de bereikte meerwaarde in de studies slechts beperkt is, evenals de klinische ervaring met het middel, kan voor sommige patiŽnten de verbetering van de werkzame tijd van de medicatie toch van belang zijn .../...
    Cfr. : http://www.pharmaselecta.nl/psonline/archive/2000/09/main.1.html

    3. - Gen ontdekt dat bij blowers leidt tot hallucinaties
    Psychoseplein.nl, 22-09-06
    Bron : Volkskrant via Nieuwsbank Persberichtenservice
    (c) Redactie Schizofrenie Bulletin / Ypsilon
    MAASTRICHT, 22-9-2006 - Onderzoekers van de Universiteit Maastricht en de Universiteit van Barcelona hebben een variant van een bepaald type gen ontdekt dat grote invloed heeft op de manier waarop gebruikers op cannabis reageren.
    Een kwart van de mensen vertoont door erfelijke aanleg na het gebruik van cannabis meer geheugenstoornissen.
    Ook hebben ze meer hallucinaties tijdens blowen.
    De bevindingen zijn gepubliceerd in het septembernummer van het tijdschrift Neuropsychopharmacology.
    De onderzoekers lieten vrijwilligers blowen en keken of ze acuut vergeetachtig werden of psychotische ervaringen hadden.
    Ook werd DNA afgenomen om te bepalen of deze effecten samenhingen met het gen waarvan al vermoed werd dat het een rol speelde.
    Een bepaald type van het gen met de naam catechol-O-methyltransferase (COMT Val158Met), dat bij ongeveer een kwart van de mensen voorkomt, bleek inderdaad van grote invloed te zijn.
    Cfr. : http://www.schizofrenieplein.nl/hulp/nieuws/schzb2006/200609220.htm
    Cfr. ook : 'Gen ontdekt dat psychotische reacties op cannabis verklaart' op : http://www.unimaas.nl/default.asp?id=C62214CGV2526I5N3656&template=overig/pers_detail.htm&pid=497&jaar=2006&red=1

    4. - In-capillary enzyme assays bij electrophoretically mediated microanalysis
    Sigrid Van Dyck (Sigrid Van Dyck behaalde in 1999 het diploma van Apotheker. Hierna was zij als doctoraatsbursaal verbonden aan het Laboratorium voor Farmaceutische Chemie en Analyse van Geneesmiddelen) Ė Promotor : Prof. Dr. A. Van Schepdael Ė Copromotor : Prof. Dr. J. Hoogmartens
    Chemische reacties in een cel worden mogelijk gemaakt of gekatalyseerd door enzymen.
    De biologische activiteit van deze katalysatoren wordt bepaald in zogenaamde enzym bepalingsmethoden die belangrijk zijn, niet alleen in fundamenteel onderzoek, maar ook bijvoorbeeld in routine biochemie en in klinische diagnose.
    Vandaar dat er algemeen een vraag bestaat naar (a) geminiaturiseerde methoden die slechts minieme hoeveelheden dure reagentia verbruiken, (b) geÔntegreerde en geautomatiseerde methoden die manuele procedures overbodig maken en de kosten aanzienlijk verlagen en (c) snelle en parallele technieken met een hoge Ďsample throughputí.
    Capillaire elektroforese (CE) is een relatief nieuwe scheidingstechniek op nanoschaal, die snelle en efficiŽnte scheidingen mogelijk maakt.
    CE methodes werden ontwikkeld in meerdere toepassingsgebieden zoals voor chirale stoffen, DNA en geneesmiddelen.
    CE kan ook gebruikt worden in de studie van enzym -substraat reacties en dit d.m.v. de techniek Ďelectrophoretically mediated microanalysisí of EMMA.
    EMMA gebruikt de verschillen in elektroforetische mobiliteit tussen enzym en substraat, zowel om reactie mogelijk te maken in het capillair als om de verschillende reactieproducten van elkaar te scheiden en deze dan on-line te detecteren en te kwantificeren.
    De doelstelling van dit werk bestond erin enzym bepalingsmethoden te ontwikkelen gebaseerd op Ďtransient engagementí EMMA met behulp van CE-UV.
    Daartoe werden de volgende enzymen bestudeerd : plasma amine oxidase (PAO), catechol-O-methyltransferase (COMT), ?-glutamyltransferase (GGT), angiotensin converting enzyme (ACE) en phenol sulfotransferase (PST).
    Al deze enzymen zijn klinisch relevant maar verschillend wat betreft substraten, producten en cofactoren.
    Telkens werden zogenaamde modelsubstraten gebruikt die enzymatisch worden omgezet in UV-detecteerbare producten.
    Voor elk enzymatisch systeem werden de elektroforetische parameters onderzocht zoals de samenstelling van het achtergrondelektroliet (aard en concentratie), protocol van injectie en in-capillaire incubatie, aangelegde spanning, temperatuur en capillaire dimensies (lengte en diameter).
    Deze thesis toont aan dat Ďtransient engagementí EMMA een veelzijdige techniek is om de activiteit van enzymen te bestuderen.
    Wanneer de condities voor de scheiding niet verenigbaar zijn met deze voor de reactie, kan een gedeeltelijk gevuld capillair gebruikt worden.
    De viscositeit van de buffer kan verhoogd worden om incubatie in het capillair mogelijk te maken.
    Verder bleek dat micellaire elektrokinetische chromatografie (MEKC) gecombineerd kan worden met in-capillaire reacties.
    Dit breidt de mogelijkheden tot het ontwikkelen van geÔntegreerde methodes sterk uit vermits MEKC een bijkomende selectiviteit kan bieden.
    Wanneer het elektroforetisch mengen van de componenten niet mogelijk is, kan een at-inlet methode gebruikt worden.
    Tenslotte kan het elektroforese proces dat de ontmoeting tussen enzym en substraat voorafgaat, mogelijk interfererende stoffen scheiden.
    De ontwikkelde bepalingsmethodes zijn gebaseerd op een geminiaturiseerde en geÔntegreerde techniek, EMMA, die wordt gekarakteriseerd door een minimaal gebruik van reagentia, de afwezigheid van manuele procedures en volledige automatisatie.
    Dit reduceert het risico op contaminatie en verlaagt sterk de kosten.
    Deze bepalingsmethoden werden ontwikkeld in een enkelvoudig capillair CE apparaat en daarom was een parallele analyse van verschillende stalen niet mogelijk.
    Een ander nadeel is de lage gevoeligheid die kenmerkend is voor absorptiedetectie in CE.
    Niettegenstaande deze tekortkomingen, kan dit werk beschouwd worden als een stap voorwaarts in de ontwikkeling van meer geÔntegreerde en geminiaturiseerde bepalingsmethoden.
    Cfr. : http://pharm.kuleuven.be/doctoreren/docarchief/d200304.pdf

    5. - Laag serotonine syndroom - Ontregeling serotonine metabolisme (m/blog dd. 12-03-06)
    .../...
    Rhodiola extract is afkomstig van de plant Rhodiola Rosea Ė cfr. bv. 'Rhodiola verhoogt aanmaak ATP' op : http://www.ergogenics.org/rhodiola.html - en 'Stemming Plus' op : http://www.nutrivital.nl/producten/rhodiolacom.html -, behorend tot de plantenfamilie Crassulaceae en voornamelijk voorkomend in Oost-SiberiŽ en AziŽ.
    De belangrijkste werkzame stoffen van Rhodiola zijn de fenylpropanoÔden.
    Hiertoe behoren o.a. salidroside en rosavine.
    De belangrijkste eigenschappen van rhodiola zijn de regulatie van de hormonale boodschappers bij stress en de verbetering van de werking van neurotransmitters, in het bijzonder serotonine.
    Rhodiola verbetert het transport van 5 HTP naar de hersenen.
    Verder remt het twee enzymen, te weten monoamine oxidase (MAO Ė cfr. : http://nl.wikipedia.org/wiki/Monoamine-oxidase -) en catechol-o-methyltransferase (COMT Ė cfr. : http://www.nvkc.nl/scripts/klinische_chemie/wdwdb.php?action=showdetail&id=1199 -). Deze enzymen breken serotonine af tot het inactieve 5 Hydroxy indolazijnzuur.
    Cfr. : http://www.ortholon.com/catalog/article_info.php?articles_id=31

    6. - Nieuw bewijs voor het bestaan van fibromyalgie ?
    Onderzoekers aan de Georgetown Universiteit in Washington en de Universiteit van Michigan (Ann Arbor) hebben een nieuwe manier gevonden om wetenschappelijk aan te tonen hoe de hersenen reageren op pijnlijke prikkels bij mensen met fibromyalgie op het moment waarop ze deze pijn ervaren.
    Daarbij werd duidelijk dat de reactie van de hersenen op pijn bij mensen met fibromyalgie verschilt van die bij gezonde personen.
    Ze onderzochten de doorbloeding van de hersenen van zestien mensen met fibromyalgie en even zoveel gezonde mensen.
    Dit gebeurde door middel van ultrasnelle functionele MRI-scans.
    Tijdens het maken van de scans werden de deelnemers blootgesteld aan pijnprikkels door met een soort duimschroef druk op de duimnagel uit te oefenen.
    De controlegroep bleek pas pijn te voelen wanneer meer dan twee keer zoveel druk op de nagel werd uitgeoefend als bij de fibromyalgie groep.
    Bij de fibromyalgie groep bleek bovendien dat bij weinig druk de hersenactiviteit op twaalf verschillende plaatsen werd geactiveerd, terwijl dit bij de controlegroep slechts op twee plaatsen het geval was.
    Hersenscan toont verhoogde gevoeligheid voor pijn aan bij fibromyalgie_patiŽnten
    Hieronder leest u een korte samenvatting van het oorspronkelijke artikel : 'Brain Scans Show Increased Pain Sensitivity in Fibromyalgia', gepubliceerd in Fibromyalgie Frontiers 2002 volume 10, nummer 2 Ė cfr. : http://www.suite101.com/article.cfm/coping_fibromyalgia/87699 -
    San Francisco (Reuters Health). 16 November 2001.
    Hersenscans hebben aangetoond dat vrouwen met Fibromyalgie afwijken van vrouwen met een depressie voor wat betreft hun gevoeligheid voor pijn, aldus onderzoekers van het American College of Rheumatology.
    We kunnen niet ontkennen, zegt dr. Cianfrini, dat Fibromyalgie vaak gepaard gaat met depressies.
    Daarom is men gaan onderzoeken of dit de oorzaak van de Fibromyalgische klachten was.
    Men heeft een groep samengesteld van 21 vrouwen met Fibromyalgie, 8 vrouwen met een depressie en 22 gezonde vrouwen.
    De artsen oefenden pijnprikkels uit op de vrouwen.
    De vrouwen moesten dan aangeven hoe erg zij de pijn vonden.
    Ook werd tijdens de testen de bloeddoorstroming in de hersenen bekeken.
    De onderzoekers ontdekten dat de vrouwen met Fibromyalgie een lagere pijndrempel hadden (meer/sneller pijn voelden) dan de beide andere groepen.
    Ook was de hersenactiviteit in pijnregistratie gebieden hoger dan bij de anderen.
    De conclusie van dit onderzoek was, dat Fibromyalgie patiŽnten sneller en heviger op pijnprikkels reageren dan gezonde mensen.
    Een en ander wordt bevestigd door het onderzoek van Dr. Gracely van het NIH.
    Ook hij vond dat Fibromyalgie patiŽnten bij relatief lage pijnprikkels, dezelfde pijn ervaren als gezonde mensen met hogere pijnprikkels.
    Ook in zijn onderzoek is een hogere hersenactiviteit gevonden.
    Volgens Dr. Gracely is dit het bewijs dat mensen met Fibromyalgie niet simuleren maar werkelijk pijn ervaren.
    Chronische pijn genetisch bepaald
    Variatie in een bepaald gen is verantwoordelijk voor de verschillende manieren waarop mensen reageren op langdurig aanhoudende pijn.
    Dit melden Jon-Kar Zubieta c.s. van de universiteit van Michigan in de VS.
    De onderzoeksresultaten zijn gepubliceerd in Science van 21 februari. Zubieta c.s. richtten zich op het gen 'catechol-O-methyltransferase' (COMT), waarvan het product actief betrokken is bij de modulering van neuronale signalen.
    Het effect van COMT op dopamine en noradrenaline beÔnvloedt de pijnrespons.
    Dopamine en noradrenaline regelen in verschillende delen van de hersenen, zoals de amygdala, het opioÔde systeem, dat nauw betrokken is bij de pijnbeleving.
    Het systeem speelt geen rol bij de verwerking van acute pijnprikkels, maar wordt pas actief als de pijn geruime tijd aanhoudt.
    De wetenschappers vonden dat er in ieder geval vier typen van het COMT-gen zijn.
    Zo kan het genproduct op twee verschillende plaatsen ofwel het aminozuur valine (val) ofwel methionine (meth) bevatten.
    Er zijn dus drie typen mogelijk, mensen met twee val-aminozuren, mensen met een val- en een met-haminozuur, en mensen met twee meth-aminozuren.
    Mensen met twee val-aminozuren hebben de hoogste COMT-activiteit en zijn mede hierdoor het meest gevoelig voor langdurig aanhoudende pijn.
    Mensen met twee meth-aminozuren toonden de laagste COMT-activiteit.
    Mensen met beide aminozuren hadden een intermediaire COMT-activiteit.
    Na typering van de 29 vrijwilligers dienden de onderzoekers een serie kleine injecties met al dan niet pijnlijke zoutoplossingen in de kaakspier toe.
    De reactie van opioÔde receptoren werd hierbij nauwkeurig in de gaten gehouden.
    Uit een vergelijking van de genotypering en de pijnbeleving van de vrijwilligers bleek een duidelijke correlatie.
    Dit legt een mogelijke basis voor genspecifieke behandeling van patiŽnten met chronische pijn.
    De webmaster heeft dit artikel geplaatst om u enig inzicht te geven in ontwikkelingen in het onderzoek naar de opsporing, oorzaak en /of mogelijke behandelingen van fibromyalgie.
    Het is absoluut niet de bedoeling dat u er meer in leest dan dit.
    Cfr. : http://ftp.castel.nl/~voss01/nieuws/medisch_nieuws_fibromyalgie.htm

    7. - Nieuwigheden in de behandeling van de ziekte van Parkinson
    Folia Pharmacotherapeutica, Januari 2000
    Cfr. : http://www.bcfi.be/nIndex/PrintFolia/2000/P_F27N01A.cfm

    8. - Rhodiola - De Ginseng van de 21e eeuw
    body-fitness.nl, 10/4/2004
    .../...
    Depressiviteit en concentratie
    Depressiviteit kan een gevolg zijn van van meerdere oorzaken en een groot aantal fysiologische en psychologische processen.
    Er wordt verondersteld dat een depressie het gevolg is van een lage spiegel van serotonine en andere neurotransmitters in de hersenen.
    Neurotransmitters zijn de chemische boodschappers die de communicatie tussen zenuwcellen verzorgen.
    Serotonine heeft een eenvoudige chemische structuur, maar zeer complexe farmacologische eigenschappen.
    Het speelt een rol bij het gedrag, de stemming, de eetlust, slaap, geheugen en het leren.
    De voorloper van serotonine is 5-hydroxy tryptofaan (5-HTP, aangemaakt uit het aminozuur tryptofaan).
    Na de productie van serotonine wordt 5-HTP door monoaminze oxidase (MAO) en catechol-o-methyltransferase (COMT) afgebroken tot de inactieve stof 5-hydroxy-indoleazijnzuur.
    Een normaal serotonine gehalte is dus afhankelijk van de aanmaak van 5-HTP en de afbraak door MAO en COMT.
    Uit ruim 35 jaar onderzoek blijkt dat Rhodiola het transport van 5-HTP verbetert en de activiteit van MAO en COMT vermindert, wat resulteert in een toename van serotonine in de hersenen met 30%.
    Het toedienen vanRhodiola in combinatie met antidepressiva verkortte de duur van het verblijf in het ziekenhuis en verminderde de bijwerkingen die gepaard gaan met tricyclische antidepressiva.
    Een eenmalige dosis van Rhodiola extract laat al verbetering zien van het geheugen en het leervermogen.
    Na inname gedurende 10 dagen blijkt ook het lange termijn geheugen te verbeteren .../...
    Schizofrenie en Parkinson
    Rhodiola heeft niet alleen invloed op het gehalte serotonine in de hersenen, maar ook op het gehalte aan dopamine.
    Een laag gehalte aan dopamine wordt in verband gebracht met de ziekte van Parkinson.
    Door het verlagen van de activiteit van MAO en COMT kan het niveau van dopamine hoger blijven, wat een gunstige uitwerking bij deze ziektebeelden heeft.
    Russische onderzoeken lieten zien dat de verhoogde niveaus van serotonine en dopamine na inname van Rhodiola, gepaard gaan met een afname van COMT met 60% .../...
    Cfr. : http://forum.body-fitness.nl/Rhodiola-_De_Ginseng_van_de_21e_eeuw/m_85029/tm.htm

    9. - Rhodiola - Wat is beter tegen stemmingswisselingengen, stress en neerslachtigheid ? Brainmood of Rhodiola Optimum ?
    .../...
    Rhodiola rosea
    Rhodiola rosea behoort tot de plantenfamilie Crassulaceae en komt voornamelijk voor in Oost-SiberiŽ en AziŽ. De belangrijkste werkzame stoffen van Rhodiola zijn de Fenylpropanoiden. Hiertoe behoren o.a. salidroside en rosavine. Rhodiola reguleert de hormonale boodschappers bij stress verbetert de werking van neurotransmitters, in het bijzonder van serotonine. Rhodiola ondersteunt het transport van 5 HTP naar de hersenen en remt twee enzymen, te weten MAO (monoamine oxidase) en COMT (catechol-o-methyltransferase). Deze enzymen breken serotonine af tot het inactieve 5 Hydroxy indolazijnzuur.
    Indicaties :
    - voor de gemoedstoestand
    - in situaties van stress
    - natuurlijke rustgever
    - bevordert de nachtrust
    - in situaties van somberheid of neerslachtigheid
    - bij innerlijke onrust
    Dosering en gebruik :
    - 2-4 x daags 1 capsule een half uur voor eten of slapen, bij voorkeur met vruchtensap .../...
    Cfr. : http://www.vanderpigge.nl/index.php/Pigge/forum/viewthread/115/

    10. - Wat doet de schrikreactie in de hersenen
    Sabine en Rushana - © 2003-2004 MvM Design
    .../...
    De bijnieren
    De bijnieren liggen in de buikholte boven op de nieren.
    De nieren en de bijnieren lijken ťťn lichaamsdeel te vormen.
    Dit is echter niet het geval.
    De bijnieren zijn kleine zelfstandige klieren.
    Ze zijn ca. 1 cm dik en wegen ieder ongeveer 7 gram.
    De bijnieren zijn opgebouwd uit verschillende typen cellen met verschillende functies.
    De bijnieren bestaan uit een schors en in het midden van de bijnier bevindt zich het merg.
    De bijnierschors
    De bijnierschors (cortex) is het buitenste gedeelte van de bijnier en wordt ook wel zona fasciculata genoemd.
    Dit is een endocriene klier die wordt geactiveerd door het door het hormoon ACTH.
    Dit hormoon wordt door de hypofyse geproduceerd.
    De bijnierschors scheidt twee hormonen af : aldosteron en cortisol.
    De hormonen van het bijniermerg
    Het bijniermerg (medulla) is het binnenste deel van de bijnier en wordt ook wel zona glomerulosa genoemd.
    Het merg bestaat uit grote ovale cellen.
    Het merg maakt onderdeel uit van het sympathische zenuwstelsel en wordt geactiveerd door zenuwprikkels.
    Het bijniermerg scheidt de sympathische neurotransmitters, adrenaline, noradrenaline en dopamine uit.
    Deze hormonen worden samen catecholaminen genoemd en zijn werkzaam bij het verwerken van stress.
    De werking van adrenaline
    Als het sympathische zenuwstelsel reageert op paniek, woede, fysieke arbeid, koude, hitte en pijn komen er grote hoeveelheden van adrenaline en noradrenaline vrij.
    Dit is een gezamenlijke vlugge actie van het sympathische zenuwstelsel en het bijniermerg.
    Door de reactie ontstaat de zogenaamde vecht- of vluchtreactie.
    Adrenaline en noradrenaline hebben een aantal belangrijke effecten op het lichaam.
    De hartslag versnelt en de kracht van het samentrekken van de hartspier vergroot.
    De bloeddruk stijgt, gladde spieren in de inwendige organen verslappen en de luchtpijp verwijdt.
    Tevens verwijden de pupillen en de lever wordt aangezet tot het afgeven van glycogeen (dit is de brandstof voor spieren).
    Dit zijn de inwendige effecten.
    De uitwendig is het effect van adrenaline en noradrenaline te zien aan o.a. : een bleke gelaatskleur, verwijdde pupillen, een versnelde ademhaling en pols.
    De synthese van adrenaline en noradrenaline
    Adrenaline en noradrenaline worden geproduceerd in het bijniermerg.
    Het aminozuur tyrosine wordt omgezet in noradrenaline.
    Vervolgens wordt noradrenaline omgezet in adrenaline.
    Voor deze omzetting is het enzym fenylethanolamine-N-methyltransferase (PNMT) nodig.
    Dit enzym bevindt zich in het cytoplasma.
    De afbraak van adrenaline en noradrenaline
    De halfwaarde tijd van adrenaline en noradrenaline in het bloed is 1 tot 3 minuten.
    Dit betekent dat 1 tot 3 minuten na het vrijkomen van adrenaline en noradrenaline in de bloedbaan de helft van deze hormonen is afgebroken.
    De afbraak vindt voornamelijk de lever en de nieren.
    Bij deze afbraak zijn twee belangrijke enzymsystemen betrokken.
    Dit zijn de catechol-o-methyltransferase (COMT) en een combinatie van de mono-amine oxidase (MAO) en aldehyde oxidase (AO).
    Invloed van adrenaline op adenylaat cyclase
    Adrenaline is een hormoon dat invloed uitoefent via een second messenger.
    Vaak bezitten de cellen die op een bepaald hormoon moeten reageren speciale moleculen die ook wel receptormoleculen worden genoemd.
    De receptormoleculen kunnen het desbetreffende hormoon (in dit geval adrenaline) herkennen en binden.
    Het adrenaline bindt onder andere aan de Ŗ-receptormoleculen.
    Adrenaline zet het in het celmembraan gelegen enzym adenylaatcyclase aan, dat zeer snel ATP omzet in cyclisch AMP.
    Cfr. : http://home.12move.nl/mvmdesign/project/index1.htm
    Cfr. ook 'Hormonen van het bijniermerg' op : http://www.biw.kuleuven.be/DP/fysiologie/hfdst5epag12.htm

    11. - Welke behandelingen zijn er voor de ziekte van Parkinson ?
    .../...
    COMT-remmers : zij blokkeren het andere enzym dat levodopa afbreekt, voordat hij in de hersenen terechtkomt.
    COMT-remmers zijn in de jaren 90 ontwikkeld. Met COMT-remmers worden de hersenen langer en gelijkmatiger blootgesteld aan levodopa. Hierdoor wordt de reactie op elke dosis levodopa verbeterd en verlengd, waardoor de symptomen van de ziekte van Parkinson langer onder controle worden gehouden. COMT-remmers zijn verkrijgbaar als losse tabletten, maar maken sinds kort deel uit van de gecombineerde tablet met levodopa en DDC-remmer, zodat de werkzaamheid verbeterd wordt zonder dat het doseringsschema wordt beÔnvloed of dat meer pillen geslikt moeten worden .../...
    Cfr. : http://www.parkinsonpoly.nl/managing/treatments.html



    II. - Anderstalig

     

    1. - A highly significant association between a COMT haplotype and schizophrenia
    Shifman S, Bronstein M, Sternfeld M, Pisante-Shalom A, Lev-Lehman E, Weizman A, Reznik I, Spivak B, Grisaru N, Karp L, Schiffer R, Kotler M, Strous RD, Swartz-Vanetik M, Knobler HY, Shinar E, Beckmann JS, Yakir B, Risch N, Zak NB, Darvasi A - Am J Hum Genet. 2002 Dec;71(6):1296-302. Epub 2002 Oct 25
    Cfr. : http://www.ncbi.nlm.nih.gov/entrez/query.fcgi?cmd=Retrieve&db=pubmed&list_uids=12402217

    2. - A multilevel analysis of cognitive dysfunction and psychopathology associated with chromosome 22q11.2 deletion syndrome in children 
    Simon TJ, Bish JP, Bearden CE, Ding L, Ferrante S, Nguyen V, Gee JC, McDonald-McGinn DM, Zackai EH, Emanuel BS - Dev Psychopathol. 2005 Summer;17(3):753-84
    Cfr. : http://www.ncbi.nlm.nih.gov/entrez/query.fcgi?CMD=search&DB=pubmed

    3. - A new study about pain and depression in Fibromyaliga patients
    Barb Briley, December 26, 2001
    Recently I was handed an article about a small test group dealing with Fibro and depressed woman.
    The study although small was relatively complete.
    The study was covered by a Reuters Health article from Nov 16 2001.
    In this article, titled "Brain scans show increased Pain sensitivity in Fibromyalgia" they used a relatively small group of individuals.
    Large group studies are necessary to completely sample patients and their responses to stimuli, yet I found the study interesting enough to bring to our groups attention.
    The study consisted of comparing brain scans of depressed woman who did not have fibromyalgia against brain scans of depressed fibromyalgia patients after they were exposed to pain.
    Through brain imaging they were able to compare blood flow to the brain during pain exposure.
    The pain increase the patients were exposed to and the points of the application of the pain were uniform in measurement and increase.
    Making the examination clinical and complete.
    The only disappointing factor, as I mentioned before, was that the group consisted of 22 health women, 8 depressed woman and 21 women with Fibromyalgia.
    Using a group of only 41 patients limits the over all scope of the study.
    Despite the size limitation the study did provide insite to the fact that Fibromyalgia patients have lower pain thresholds than the other two study groups.
    By using brain scans to verify pain levels and length of pain the doctors have been able to prove that pain levels are indeed genuine and worse than the average healthy woman or a simply depressed woman.
    Whatelse can this mean for Fibromyalgia patients ?
    The changed brain levels of blood flow and evidence of pain length after exposure to pain proves at least that we are not crazy and that our pain although effected by brain levels is not imaginary or of a purely psycological cause.
    Depending how you look at this information you could be happy to know you that you are not just crazy but are suffering from a real problem.
    Fibromyalgia it seems is real just not understood.
    That said I would like to tell you that um... well we knew that.. hopefully larger research projects are on the horizon and we will indeed find out more in the up coming new year.
    Happy Holidays and good luck with the rigors of Christmas and the new year.
    Cfr. : http://www.suite101.com/article.cfm/coping_fibromyalgia/87699

    4. - An experimental study of catechol-o-methyltransferase Val158Met moderation of delta-9-tetrahydrocannabinol-induced effects on psychosis and cognition 
    Henquet C, Rosa A, Krabbendam L, Papiol S, Fananas L, Drukker M, Ramaekers JG & van Os J, Department of Psychiatry and Neuropsychology, South Limburg Mental Health Research and Teaching Network, EURON, Maastricht University, Maastricht, The Netherlands - Neuropsychopharmacology. 2006 Dec;31(12):2748-57. Epub 2006 Aug 23 - PMID: 16936704
    Cfr. : http://www.ncbi.nlm.nih.gov/entrez/query.fcgi?cmd=Retrieve&db=PubMed&list_uids=16936704&dopt=Abstract

    5. - Association between a functional catechol O-methyltransferase gene polymorphism and schizophrenia: meta-analysis of case-control and family-based studies 
    Glatt SJ, Faraone SV, Tsuang MT - Am J Psychiatry. 2003 Mar;160(3):469-76. Review
    Cfr. : http://www.ncbi.nlm.nih.gov/entrez/query.fcgi?cmd=Retrieve&db=PubMed&list_uids=12611827&dopt=Abstract

    6. - Catechol O-methyltransferase genetic polymorphism in panic disorder 
    Woo JM, Yoon KS, Yu BH - Am J Psychiatry. 2002 Oct;159(10):1785-7
    Cfr. : http://www.ncbi.nlm.nih.gov/entrez/query.fcgi?db=pubmed&cmd=Retrieve&dopt=AbstractPlus&list_uids=12359690&query_hl=15&itool
    =pubmed_docsum

    7. - Catechol-O-methyltransferase (COMT) genotypes and working memory : associations with differing cognitive operations 
    Bruder GE, Keilp JG, Xu H, Shikhman M, Schori E, Gorman JM, Gilliam TC - Biol Psychiatry. 2005;58:901-907
    Cfr. : http://cat.inist.fr/?aModele=afficheN&cpsidt=17378752

    8. - Catechol-O-methyltransferase gene Val/Met functional polymorphism and risk of schizophrenia : a large-scale association study plus meta-analysis 
    Fan JB, Zhang CS, Gu NF, Li XW, Sun WW, Wang HY, Feng GY, St Clair D, He L.. Biol Psychiatry. 2005 Jan 15;57(2):139-44. Review
    Cfr. : http://cat.inist.fr/?aModele=afficheN&cpsidt=16457005

    9. - Combinations of single nucleotide polymorphisms in neuroendocrine effector and receptor genes predict chronic fatigue syndrome
    Benjamin N Goertzel1,2,*, Cassio Pennachin2, Lucio de Souza Coelho2, Brian Gurbaxani3, Elizabeth M Maloney3 & James F Jones3 - [1] Virginia Tech, National Capital Region, Arlington, VA, USA - [2] Biomind LLC, Rockville, MD, USA : ben@goertzel.org - [3] Centers for Disease Control and Prevention, Atlanta, GA, USA - [*] Author for correspondence - Pharmacogenomics. 2006 Apr;7(3):475-83 - PMID: 16610957
    Objective : This paper asks whether the presence of chronic fatigue syndrome (CFS) can be more accurately predicted from single nucleotide polymorphism (SNP) profiles than would occur by chance.
    Methods : Specifically, given SNP profiles for 43 CFS patients, together with 58 controls, we used an enumerative search to identify an ensemble of conjunctive rules that predict whether a patient has CFS.
    Results : The accuracy of the rules reached 76.3%, with the highest accuracy rules yielding 49 true negatives, 15 false negatives, 28 true positives and nine false positives (odds ratio [OR] 8.94, p < 0.0001).
    Analysis of the SNPs used most frequently in the overall ensemble of rules gave rise to a list of 'most important SNPs', which was not identical to the list of 'most differentiating SNPs' that one would calculate via studying each SNP independently.
    The top three genes containing the SNPs accounting for the highest accumulated importances were neuronal tryptophan hydroxylase (TPH2), catechol-O-methyltransferase (COMT) and nuclear receptor subfamily 3, group C, member 1 glucocorticoid receptor (NR3C1).
    Conclusion : The fact that only 28 out of several million possible SNPs predict whether a person has CFS with 76% accuracy indicates that CFS has a genetic component that may help to explain some aspects of the illness.
    Cfr. : http://www.co-cure.org/Goertzel.pdf

    10. - COMT : a common susceptibility gene in bipolar disorder and schizophrenia 
    Shifman S, Bronstein M, Sternfeld M, Pisante A, Weizman A, Reznik I, Spivak B, Grisaru N, Karp L, Schiffer R, Kotler M, Strous RD, Swartz-Vanetik M, Knobler HY, Shinar E, Yakir B, Zak NB, Darvasi A - Am J Med Genet B Neuropsychiatr Genet. 2004 Jul 1;128(1):61-4
    Cfr. : http://cat.inist.fr/?aModele=afficheN&cpsidt=15916773

    11. - COMT genotype predicts longitudinal cognitive decline and psychosis in 22q11.2 deletion syndrome 
    Gothelf D, Eliez S, Thompson T, Hinard C, Penniman L, Feinstein C, Kwon H, Jin S, Jo B, Antonarakis SE, Morris MA, Reiss AL - Nat Neurosci. 2005 Nov;8(11):1500-2. Epub 2005 Oct 23
    Cfr. : http://www.ncbi.nlm.nih.gov/entrez/query.fcgi?cmd=Retrieve&db=PubMed&dopt=Abstract&list_uids=16234808

    12. - COMT inhibition - A new treatment strategy for Parkinson's disease
    Kurth M. C. & Adler C. H. - Barrow Neurological Institute, Phoenix, Arizona, Etats-Unis
    Mayo Clinic Scottsdale, Scottsdale, Arizona,  Etats-Unis

    During the initial stages of Parkinson's disease, treatment with levodopa plus a decarboxylase inhibitor (carbidopa or benserazide) provides adequate control of symptoms.
    However, as the disease progresses, the clinical response to treatment often begins to fluctuate, becoming increasingly correlated with fluctuations in plasma concentrations of levodopa-the wearing-off phenomenon.
    Many strategies have attempted, with various degrees of success, to increase the availability of levodopa and its active metabolites, thus reducing these fluctuations in response.
    This review focuses on the role of the new catechol O-methyltransferase (COMT) inhibitors tolcapone and entacapone as adjuncts to levodopa therapy.
    These agents act effectively and safely to increase the amount oflevodopa that is available to enter the brain by extending the half-life of levodopa, resulting in more stable levels in the plasma and prolonging on time.
    Cfr. : http://cat.inist.fr/?aModele=afficheN&cpsidt=2270683

    13. - COMT Val108/158 Met modifies mismatch negativity and cognitive function in 22q11 deletion syndrome 
    Baker K, Baldeweg T, Sivagnanasundaram S, Scambler P, Skuse D - Biol Psychiatry. 2005 Jul 1;58(1):23-31
    Cfr. : http://www.ncbi.nlm.nih.gov/entrez/query.fcgi?cmd=Retrieve&db=PubMed&list_uids=15935994&dopt=Abstract

    14. - Effect of COMT Val108/158 Met genotype on frontal lobe function and risk for schizophrenia 
    Egan MF, Goldberg TE, Kolachana BS, Callicott JH, Mazzanti CM, Straub RE, Goldman D, Weinberger DR - Proc Natl Acad Sci U S A. 2001 Jun 5;98(12):6917-22. Epub 2001 May 29
    Cfr. : http://www.pnas.org/cgi/content/full/98/12/6917

    15. - Effects of a functional COMT polymorphism on prefrontal cognitive function in patients with 22q11.2 deletion syndrome 
    Bearden CE, Jawad AF, Lynch DR, Sokol S, Kanes SJ, McDonald-McGinn DM, Saitta SC, Harris SE, Moss E, Wang PP, Zackai E, Emanuel BS, Simon TJ - Am J Psychiatry. 2004 Sep;161(9):1700-2
    Cfr. : http://ajp.psychiatryonline.org/cgi/content/full/161/9/1700

    16. - Effects of COMT genotype on behavioral symptomatology in the 22q11.2 Deletion Syndrome 
    Bearden CE, Jawad AF, Lynch DR, Monterossso JR, Sokol S, McDonald-McGinn DM, Saitta SC, Harris SE, Moss E, Wang PP, Zackai E, Emanuel BS, Simon TJ - Neuropsychol Dev Cogn C Child Neuropsychol. 2005 Feb;11(1):109-17
    Cfr. : http://lib.bioinfo.pl/pmid:15846854

    17. - Fibromyalgia is a neuropathic pain syndrome
    © 2006. The Journal of Rheumatology Publishing Company Ltd. - Manuel Martinez-Lavin, Md , Chief, Rheumatology Department, National Institute of Cardiology, Mexico City, Mexico : mmlavin@infosel.net.mx -
    ďTo the Editor : I was startled when I saw an entire issue devoted to a symposium on fibromyalgia (FM) as a neuropathic pain syndrome1! Since this has been precisely our proposal over the years, I read the issue eagerly. However, I was taken aback by the fact that there was no discussion of our arguments favoring the notion that FM is a neuropathic pain syndrome2-4. Most of our articles dealing with this proposal were published before the symposium, which convened in September 2003. So, I would like to summarize our reasoning for considering FM a sympathetically-maintained neuropathic pain syndrome.
    The International Association for the Study of Pain defines neuropathic pain as "pain initiated or caused by a primary lesion or dysfunction of the nervous system"5. The clinical features of neuropathic pain are the presence of stimuli-independent pain accompanied by allodynia and paresthesias6. These are precisely the features of pain in FM. FM is a stimulus-independent pain state because there is no underlying structural damage, and inflammatory signs are conspicuously absent. Most patients with FM have paresthesias, as demonstrated in the original study that led to the American College of Rheumatology criteria showing that more than 80% of patients with FM had such sensory alteration7. Simms and Goldenberg8 corroborated the extremely high prevalence of paresthesias. We used a questionnaire that is part of the Leeds Assessment of Neuropathic Symptoms and Signs Pain Scale. This instrument was developed to recognize neuropathic pain and set it apart from nociceptive pain. Our study showed that most patients with FM give assenting responses to questions pertaining to dysesthetic, evoked, paroxysmal, and thermal domains. This response rate was markedly different from that given by patients with active rheumatoid arthritis9. Several groups of investigators have said that the typical FM tender points reflect a state of generalized allodynia10. It would be difficult to ascribe allodynia and paresthesias to a pathogenesis different from an intrinsic nervous system alteration.
    A more restrictive definition has been proposed that suggests neuropathic pain should be diagnosed only when there is evidence of nervous system damage11. Nevertheless, the clinical importance of neuropathic pain resides, not in the nerve lesion itself, but in the resulting nerve dysfunction. There are other clinical syndromes classified as neuropathic pain in which no nervous system damage is obvious (e.g., trigeminal neuralgia or reflex sympathetic dystrophy). Another argument for considering FM a neuropathic pain syndrome comes from reports of central nervous system sensitization. Patients with FM have abnormal temporal summation of pain12 and abnormal spinal cord reflexes13. Central sensitization is expression of neuroplasticity and is the major cause of hypersensitivity to pain after injury6.
    We propose that, among neuropathic pain etiologies, FM is sympathetically maintained: Controlled studies show that patients with FM display signs of relentless sympathetic hyperactivity14, FM pain is responsive to sympathetic blockade15, and FM pain is rekindled by norepinephrine injections16.
    The concept of sympathetically maintained pain has strong and ample foundations in the animal model. After nerve injury, sympathetic sprouting at the dorsal root ganglia becomes apparent and forms basket-like structures around large-diameter, axotomized sensory neurons; sympathetic stimulation can activate such neurons repetitively17. Another site of abnormal post-traumatic connections occurs in the dorsal horn of the spinal cord where there is an A-fiber sprouting into the superficial layers, thus provoking tactile stimuli to be felt as painful. This mechanism may explain allodynia.
    Emerging genomic investigations support this paradigm: catecholamines are the sympathetic neurotransmitters. The major systemic transformation of catecholamines is catalyzed by the enzyme catechol-O-methyltransferase (COMT). There are different single-nucleotide polymorphisms (SNP) in the COMT gene that induce important functional alterations of the enzyme. The best studied mutation occurs in codon 158 with valine to methionine transition (val-158-met polymorphism). Val-158-val genotype gives rise to an effective enzyme whereas met-158-met genotype produces a "lazy" enzyme unable to effectively clear catecholamines from the system. Zubieta, et al demonstrated that healthy individuals with val-158-val genotype are pain-resistant; the opposite occurs in persons with met-158-met genotype. The authors speculate that this association could be due to high levels of catecholamines interfering with endorphin interactions with mu-opioid receptors in the central nervous system18. Gursoy, et al found an association between FM and val-158-met COMT polymorphism19. Our investigations published in an abstract form concur with Gursoy's findings20. We are currently probing other SNP of the COMT gene in subjects with FM.
    The above collection of data supports the notion that FM is a sympathetically maintained neuropathic pain syndrome. This different perspective on FM opens new avenues for research and treatment" : http://www.jrheum.com/subscribers/06/04/827-c.html

    18. - Functional analysis of genetic variation in catechol-O-methyltransferase (COMT) : effects on mRNA, protein, and enzyme activity in postmortem human brain 
    Chen J, Lipska BK, Halim N, Ma QD, Matsumoto M, Melhem S, Kolachana BS, Hyde TM, Herman MM, Apud J, Egan MF, Kleinman JE, Weinberger DR - Am J Hum Genet. 2004 Nov;75(5):807-21. Epub 2004 Sep 27. Erratum in: Am J Hum Genet. 2005 Jun;76(6):1089
    Cfr. : http://cat.inist.fr/?aModele=afficheN&cpsidt=16215370

    19. - No association between schizophrenia and polymorphisms in COMT in two large samples 
    Williams HJ, Glaser B, Williams NM, Norton N, Zammit S, MacGregor S, Kirov GK, Owen MJ, O'Donovan MC - Am J Psychiatry. 2005 Sep;162(9):1736-8
    Cfr. : http://www.ncbi.nlm.nih.gov/entrez/query.fcgi?CMD=search&DB=pubmed

    20. - Phytochemicals inhibit catechol-O-methyltransferase activity in cytosolic fractions from healthy human mammary tissues : implications for catechol estrogen-induced DNA damage 
    van Duursen MB, Sanderson JT, De Jong PC, Kraaij M, van den Berg M - Toxicological Sciences 2004; 81(2):316-324
    Cfr. : http://cat.inist.fr/?aModele=afficheN&cpsidt=16167345

    21. - Schizophrenia genes, gene expression, and neuropathology : on the matter of their convergence 
    Harrison PJ, Weinberger DR - Mol Psychiatry. 2005 Jan;10(1):40-68; image 5. Review. Erratum in: Mol Psychiatry. 2005 Apr;10(4):420. Mol Psychiatry. 2005 Aug;10(8):804
    Cfr. : http://www.ncbi.nlm.nih.gov/entrez/query.fcgi?cmd=Retrieve&db=PubMed&list_uids=15263907&dopt=Citation  

    22. - The catechol O-methyltransferase Val158Met polymorphism and herpes simplex virus type 1 infection are risk factors for cognitive impairment in bipolar disorder : additive gene-environmental effects in a complex human psychiatric disorder 
    Dickerson FB, Boronow JJ, Stallings C, Origoni AE, Cole S, Leister F, Krivogorsky B, Yolken RH - Bipolar Disord. 2006;8:124-132
    Cfr. : http://www.ncbi.nlm.nih.gov/entrez/query.fcgi?CMD=search&DB=pubmed

    23. - The catechol-O-methyl transferase (COMT) gene as a candidate for psychiatric phenotypes : evidence and lessons 
    Craddock N, Owen MJ, O'donovan MC - Mol Psychiatry. 2006 Feb 28; [Epub ahead of print]
    Cfr. : http://www.ncbi.nlm.nih.gov/entrez/query.fcgi?db=pubmed&cmd=Retrieve&list_uids=16505837 

    09-01-2007 om 23:05 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (2)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Federaal Agentschap voor Geneesmiddelen en Gezondheidsproducten (FAGG)
    Klik op de afbeelding om de link te volgen  



    FAGG operationeel






    I. - Federaal Agentschap voor Geneesmiddelen en Gezondheidsproducten

    © 2004-2007 MediNews, 22-12-2006


    Samenstelling en werkwijze van het raadgevend comitť, het wetenschappelijk comitť en het doorzichtigheidscomitť bij het Federaal Agentschap voor Geneesmiddelen en Gezondheidsproducten.

    De ministerraad keurde drie ontwerpen van koninklijk besluit goed over het Federaal Agentschap voor Geneesmiddelen en Gezondheidsproducten (FAGG).

    De ontwerpen die minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid Rudy Demotte indiende, regelen de samenstelling en de werkwijze van het raadgevend comitť, het wetenschappelijk comitť en het doorzichtigheidscomitť van het FAGG.

    Het agentschap is een efficiŽnte en doorzichtige structuur voor de geneesmiddelen en gezondheidsproducten, dat de gebruikers een kwalitatieve dienstvelening aanbiedt.
    Er zijn twee soorten van gebruikers :

    1. de industrieŽn in de ruime zin van het woord,

    2. de gebruikers, burgers en patiŽnten.

    Het raadgevend comitť bestaat uit de verschillende belanghebbenden : industrieŽn en gebruikers.
    Het geeft raad aan de minister en de algemeen bestuurder over de materies die tot de bevoegdheid van het agentschap behoren.

    In het wetenschappelijk comitť komen de voorzitters van alle bestaande wetenschappelijke comitťs bijeen.
    Het wordt op de hoogte gebracht van de regelgevende projecten en staat in voor de wetenschappelijke expertise en coŲrdinatie tussen de comitťs.

    Het doorzichtigheidscomitť omvat de bijdragende sectoren en een Inspecteur van FinanciŽn, aangeduid door de minister van Begroting.
    Dat orgaan krijgt informatie over de inkomsten van het agentschap en over de aanwending ervan.
    Het kan inlichtingen vragen over het beheer van de inkomsten en verstrekt advies over management.


    Voor meer informatie :

    Persdienst van minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid
    Kunstlaan 7, 1210 Brussel


    Cfr. : http://www.medinews.be/full_article/detail.asp?aid=9661




    II. - Het Federaal Agentschap voor Geneesmiddelen en Gezondheidsproducten (FAGG) operationeel

    HulpOrganisaties.be


    Op 1 januari 2007 is het Federaal Agentschap voor Geneesmiddelen en Gezondheidsproducten (FAGG) officieel van start gegaan.
    Het nieuwe agentschap zal waken over de kwaliteit, veiligheid en doeltreffendheid van geneesmiddelen en van bloed, cellen en weefsels.

    Het FAGG neemt de bevoegdheden van het huidige Directoraat-generaal Geneesmiddelen van de FOD Volksgezondheid, Veiligheid van de Voedselketen en Leefmilieu over en zal een actief geneesmiddelenbeleid voeren; gaande van onderzoek en ontwikkeling,het op de markt brengen, het waken over neveneffecten, productie en distributie tot het rationeel gebruik van geneesmiddelen.
    Dit alles vanuit het oogpunt van de bescherming van de volksgezondheid.
    Het nieuwe agentschap onderscheidt zich van het DG Geneesmiddelen door zijn financiŽle en organisatorische autonomie.

    Veel aandacht gaat onder meer uit naar het inspectie- en controlewerk : het uitvoeren van audits bij producenten, het controleren en inspecteren van apothekers en de strijd aanbinden tegen namaak en fraude.

    Ook bij producten die niet rechtstreeks onder de definitie van een geneesmiddel vallen, zoals medisch materiaal en bloed, cellen en weefsels zal er streng toegezien worden op de kwaliteit, veiligheid en doeltreffendheid.

    Nieuw is de installatie van drie onafhankelijke comitťs :

    1. Raadgevend Comitť : het verstrekken van advies inzake het beleid

    2. Doorzichtheidscomitť : de budgettaire aspecten (het geneesmiddelenagentschap is echter niet bevoegd voor de financiŽle kant van het geneesmiddelenbeleid : dit blijft het RIZIV voor zijn rekening nemen).

    3. Wetenschappelijk Comitť : het wetenschappelijk overleg.

    Het FAGG wenst er de nadruk op te leggen dat het uitstippelen van het geneesmiddelenbeleid in sterk overleg zal gebeuren met alle betrokkenen van de gezondheidssector en andere nationale en internationale autoriteiten.

    Momenteel wordt een meldpunt ingesteld waar de sector terecht kan met vragen over het FAGG en de dossiers die bij FAGG in behandeling zijn.
    Het callcenter is telefonisch bereikbaar op het nummer : 02 524 80 04 (in een latere fase zal dit meldpunt uitgebreid worden voor vragen en eventuele klachten van consumenten).


    Cfr. : http://www.hulporganisaties.be/pages/details.asp?lng=NL&Id=2516

    09-01-2007 om 15:28 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Samenwerking huisarts en specialist rammelt
    Klik op de afbeelding om de link te volgen



     


    Samenwerking huisarts en specialist rammelt


    Gezondheid.blog.nl, 06-01-07
    Bron : zibb.nl


    Het zal niet voor iedereen een verrassing zijn, maar de samenwerking tussen specialisten en huisartsen is niet altijd even vruchtbaar.
    Bovendien schuiven ze elkaar vaak de zwarte piet toe.
    Onderzoekers aan het UMC Groningen zijn tot deze conclusie gekomen, aldus de website voor medici MedNet.

    Uit de studie van onderzoekers Annette Berendsen en Wim Bennekers komt naar voren dat het specialisten te weinig tijd en geld hebben om in overleg te treden met huisartsen.
    Ook vinden ze de protocollen voor overleg vaak te complex, aldus MedNet.

    Verder ontbreekt het de specialisten aan steun van collegaís als ze tijd reserveren voor overleg met huisartsen.

    Uit het onderzoek blijkt dat specialisten vooral geÔnteresseerd zijn in huisartsen als poortwachters van de zorg naar de tweede lijn.
    Een zekere arrogantie is de specialisten niet vreemd, zo blijkt uit het artikel van MedNet.
    Specialisten hebben namelijk wel het idee de kennis van huisartsen bij te kunnen spijkeren, maar andersom denken ze niets van huisartsen te kunnen leren.

    De huisartsen in het onderzoek zijn vaak van mening dat specialisten te cynisch zijn.
    Beide partijen zijn het er wel over eens dat de specialisten hoger op de ladder staan.
    Dat gevoel bestaat in ieder geval, hetgeen een barriŤre kan vormen volgens de onderzoekers.

    Specialisten doen bovendien bij voorkeur wat anders met hun tijd dan overleggen, aldus MedNet.


    Cfr. : http://gezondheid.blog.nl/huisartsen/2007/01/06/samenwerking-huisarts-en-specialist-rammelt 

    09-01-2007 om 14:48 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (18 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Drugs nearing approval for mysterious pain condition
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

     


    Drugs nearing approval
    for mysterious pain condition

    Lewis Krauskopf
    Reuters, 07-01-07


    NEW YORK (Reuters) - Not all doctors are sure about the pain and fatigue condition known as fibromyalgia, but drug companies are racing to win U.S. regulatory approval to serve this potentially lucrative market.

    The sometimes-debilitating disorder afflicts an estimated 2 percent to 4 percent of Americans, mainly women.

    But diagnosing fibromyalgia is not easy because its cause remains unknown and its symptoms, which also include depression, can overlap with other conditions.

    With no test to confirm fibromyalgia, doctors rely on patient complaints of symptoms and subjective responses to physical exams.
    As a result, some physicians are wary of viewing it as a distinct ailment.

    Still, a who's who of pharmaceutical companies -- including Pfizer Inc., Eli Lilly & Co., Forest Laboratories Inc. and Wyeth -- are looking to seize on a market now dominated by older anti-depressants as well as painkillers and other drugs.

    "What they're thinking is : This has a huge, untapped, unmet need," said Maria Marzilli, an associate analyst with market research firm Decision Resources.

    Decision Resources expects sales for drugs used for fibromyalgia to roughly triple to at least $1 billion by 2014.

    The companies are vying for the first clearance by the U.S. Food and Drug Administration for a fibromyalgia treatment, which could occur as soon as 2008.

    Doctors can prescribe medicines for fibromyalgia even though the drugs are not cleared specifically for it.

    However, without FDA approval, companies cannot promote the drugs as treatments for that condition.

    Therefore, even though doctors already may be prescribing Pfizer's Lyrica and Lilly's Cymbalta for fibromyalgia, positive clinical data and U.S. regulatory approval for that use could jump-start sales.

    "This is a nice way to tack on $200 to $300 million more in sales," Marzilli said.


    Validation

    An FDA approval could also quell doubts about the disorder's legitimacy, while paving the way for companies to promote medicines specifically for fibromyalgia.
    To be sure, doctors and consumers will hear more about the condition as the drug makers rev up their powerful marketing engines, possibly sparking more widespread diagnosis.

    "If the FDA approved a drug for fibromyalgia, that would really give the field validity," said Richard Harris, a molecular biologist and research investigator at the University of Michigan who recently published a data review of fibromyalgia.

    In most cases, the companies are conducting clinical trials in fibromyalgia for drugs already approved for other conditions.
    Lilly, Forest and Wyeth have said they are testing anti-depressants that regulate two brain transmitters, serotonin and norepinephrine.
    Pfizer is testing a drug cleared for epileptic seizures and neuropathic pain.

    As classified by the American College of Rheumatology in 1990, a fibromyalgia diagnosis involves a patient feeling muscle tenderness in at least 11 of 18 predetermined sites on the body, with the pain spread throughout the body.

    Fibromyalgia patients also tend to tire easily, struggle to sleep and have trouble remembering things, a problem referred to as "fibro fog."

    But patients often receive other diagnoses before their doctors decide they have fibromyalgia.

    Lynne Matallana, founder and president of the Orange, California-based National Fibromyalgia Association, was an advertising executive and avid skier and bicyclist in the early 1990s until she began experiencing widespread pain and fatigue that left her bedridden.

    She said she had seen 37 doctors and received diagnoses of lupus, rheumatoid arthritis and depression before a physician finally identified her condition as fibromyalgia.

    "It's devastating because it is totally life-altering, and many, many, many people find themselves in this situation," Matallana said. She added that she gradually improved through exercise, meditation and medication.


    Review results

    In their review, Harris and a colleague at the University of Michigan reported evidence of increased neurological responses to pain, indicating that the central nervous system of a fibromyalgia patient processes pain differently.

    Traumatic events -- such as a car accident -- may trigger the condition.
    Matallana said her fibromyalgia flared up after she underwent surgery for another ailment.

    "I think that some physicians do believe that fibromyalgia isn't a real condition and our job to spread the word that there are objective findings that these people are in pain," Harris said.

    But Dr. Scott Zashin, a rheumatologist in private practice in Dallas, says fibromyalgia is one of the more common conditions he sees.

    Zashin says he usually tries to get fibromyalgia patients to exercise more or get more rest before turning to medication.

    "These patients seem to have an increased sensitivity to pain," Zashin said. "Something in their makeup makes them experience pain differently."



    Cfr. : http://today.reuters.com/news/articlenews.aspx?type=topNews&storyid=2007-01-07T160317Z_01_N07258660_RTRUKOC_0_US-DRUGS-FIBROMYALGIA.xml

    09-01-2007 om 14:14 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    24-12-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zalig Kerstfeest en een voorspoedig - gezond - Nieuwjaar
    Klik op de afbeelding om de link te volgen














     
     

       

    De Germanen (de mensen die rond het begin van onze jaartelling in onze streken woonden) vierden rond 25 december hun midwinter- of joel-feesten.
    Deze feesten waren dankfeesten om hetgeen ze het voorbije jaar gekregen hadden.
    Ze duurden 13 dagen en 12 nachten (van 24 december tot 6 januari).
    Er werd gedurende deze periode niet gewerkt, maar wel enorm veel ge-geten, gedronken en lawaai gemaakt.
    Dit lawaai was bedoeld om de boze geesten, die tegen het einde van het jaar tevoorschijn kwamen, te verjagen.

    Tijdens het feesten brandden er voortdurend enorme vreugdevuren waar
    op brandoffers werden gebracht aan de goden, godinnen, schimmen en doden.
    De dorpen werden versierd met groenblijvende takken en twijgen. Deze takken werden als symbool van vruchtbaarheid gezien en ze verdreven ook heksen, geesten en ziekte.
    Niet alleen de Germanen kenden deze midwinterfeesten. Ook Romeinen,
    Egyptenaren en nog andere volken vierden in de winter dit 'feest van het licht.'

    Pas in 381 kwam het Christelijke element om de hoek kijken : men koos 25 december als geboortedag van Christus. Het heidense 'feest van het licht' versmolt vervolgens met het Christelijke 'feest van de vrede'. 
    De kerk maakte op deze manier handig gebruik van de enorme popula- riteit van de joelfeesten om het Christendom verder te verspreiden.

     


     
     

    Ik wens allen een Zalig Kerstfeest
    en
    een voorspoedig - gezond - Nieuwjaar
     

    24-12-2006 om 12:58 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (14 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    22-12-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Gezonde Samenleving


     
    Kenniswerkers worden gillend gek
     
    Economische groei remt zichzelf af
    door mensen in de stress te jagen
     
    Arjen Dijkgraaf Ė 26-10-06
    Bron : ScienceGuide

    De Nederlandse kenniseconomie pleegt roofbouw op de geestelijke gezondheid van haar werknemers.
    Dat valt op te maken uit het
    rapport ĎMental Capitalí van de Commissie van Overleg Sectorraden voor Onderzoek en Ontwikkeling (COS).

    Het rapport suggereert dat het economische beleid in Nederland te eenzijdig is gericht op groei.
    Daardoor worden steeds hogere eisen gesteld aan werknemers, die almaar flexibeler, innovatiever en participatiever moeten worden om de productiviteitscijfers verder op te jagen.
    En de beleidsmakers vragen zich te weinig af, in hoeverre mensen dat nog bij kunnen houden.

    ďHoe kunnen we van Ďgroeií spreken als 1 op de 4 Nederlanders zich dagelijks Ďaanzienlijk tot zeer gestrestí voelt. En als 1 op de 10 Nederlanders depressief is ?Ē, zo vragen de opstellers zich af.

    Ze signaleren dat stress en werkdruk nu al goed zijn voor 29% van het ziekteverzuim en een derde van de arbeidsongeschiktheid.
    Naast het absenteÔsme neemt ook het presenteÔsme toe : mensen zitten wťl op hun werk maar presteren niets meer.
    En er zijn aanwijzingen dat productiviteit in de praktijk recht evenredig is met het aantal pogingen tot zelfdoding.

    Volgens het rapport zou de overheid veel meer moeten investeren in preventie van geestelijke problemen, in voorlichting en in het signaleren van problemen in een vroeg stadium.
    Er wordt op gewezen dat geestelijke gezondheid des te belangrijker is in een kenniseconomie, waar tachtig procent van de mensen in de dienstensector werkt.

    De opstellers zien wel het gevaar dat de geestelijke gezondheid straks ook nog wordt omgerekend naar economische waarde en dat Nederland per saldo nůg ongelukkiger wordt van dit rapport.
    Maar ze zeggen dit risico te willen accepteren omdat er anders helemaal geen onderzoek naar wordt gedaan.

    ďHet is tijd dat de economische wetenschap een kosten-baten analyse maakt van de toepassing van haar eigen logica. Dat is misschien wel de echte paradox van het rapportĒ, zo luidt de slotconclusie.

    Cfr. : http://www.betabanen.nl/4515_Kenniswerkers_worden_gillend_gek.lynkx 



    Gezonde Samenleving                                   

    Gezonde samenleving, gezonde mensen !
    Een campagne van de Humanistisch-Vrijzinnige Vereniging en haar partners.

    Onze geestelijke gezondheid is in gevaar !
    Eťn op de zes Belgen heeft al een depressie doorgemaakt.
    Er zijn meer dan 200 suÔcidepogingen per dag.
    En elke dag plegen in ons land zeven mensen zelfdoding.
    Deprimerende cijfers.

    Wat loopt er toch fout in onze samenleving, dat zoveel mensen zich zo ongelukkig voelen ?
    Want ťťn ding is zeker : geestelijke gezondheid is geen zaak van het individu alleen.
    Allerlei maatschappelijke factoren kunnen een invloed hebben op jouw geestelijke gezondheid.

    Met deze campagne willen we zes van die factoren onder de aandacht brengen.

    Klik op een puzzelstuk op http://www.gezondesamenleving.be/index.html en kom meer te weten over wat rat race, farma-industrie, waarden, holebi zijn, biopsychiatrie en armoede met geestelijke gezondheid hebben te maken !

    Wil ook jij meehelpen aan een gezonde samenleving waarin elke mens belangrijk is ?
    Lees en onderschrijf dan onze platformtekst op :
    http://www.gezondesamenleving.be/Platformtekst%20Gezonde%20samenleving.pdf !

    Cfr. : http://www.gezondesamenleving.be/index.html

    22-12-2006 om 18:14 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (4 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De ziel uit het lijf
    Klik op de afbeelding om de link te volgen


    De ziel uit het lijf

    Inhoud
    :

    1. Geduld is voor ME-patient nog schone zaak

    2. Moe en onbegrepen - Positief omgaan met chronische vermoeidheid

    3. Te moe om te sterven

    4. Moe in tijden van stress

    5. De ziel uit het lijf - Psychiater Van Houdenhove waarschuwt voor een epidemie van stressziekten



    1. - Geduld is voor ME-patient nog schone zaak

    Gerbrand Feenstra
    Wetenschapskatern Volkskrant, 19-07-97
    © ME/CVS Documentatiecentrum


    De oorzaak van de vermoeidheidsziekte ME is gevonden, meldden Belgische kranten deze maand.
    Een afwijkend enzym zou de schuldige zijn.
    Midden juni nog, ter gelegenheid van zijn promotie, verklaarde de Nijmeegse psycholoog dr. Jan Vercoulen dat psychologische factoren een hoofdrol spelen bij de instandhouding van het chronische vermoedheidssyndroom.
    De aandoening, beter bekend als ME, ontstaat weliswaar niet als ingebeelde ziekte, maar 'de oorzaak is onbekend en zal ook wel onbekend blijven'.
    Luttele weken later meldden Belgische kranten dat de oorzaak van ME is gevonden.

    Is Vercoulen te rap geweest met zijn uitspraak ?
    Dat staat nog te bezien.
    Uit de berichten in 'De Morgen' van 3 juli en 'De Standaard' en 'Het Nieuwsblad' van de dag erop viel in eerste instantie nauwelijks op te maken wat die oorzaak dan wel zou zijn.
    ďChronische vermoeidheid door dalend eiwitď kopte bijvoorbeeld 'De Standaard'.
    En 'De Morgen' repte over 'bepaalde enzymen' die een stuk van de genetische code (het zogeheten RNA) afbreken, waardoor 'de aanmaak van nieuwe eiwitten in het lichaam grondig wordt verstoord'.
    ďVeel van de klachten - extreme vermoeidheid, spierpijn, terugkerende infecties - kunnen verklaard wordenď vertrouwde de Belgische hoogleraar Kenny De Meirleir van de Vrije Universiteit Brussel 'De Morgen' toe.
    ďAls er iets misloopt bij de aanmaak van eiwitten, verloopt de recuperatie bij fysische inspanningen veel langzamer. De wetenschappelijke doorbraak is een hart onder de riem voor de ME-patienten. Er is nu een duidelijke 'marker' bepaald. Een objectief vastgestelde oorzaak. Dat is een hele stap vooruit.ď

    Maar daarna bleef het stil.
    Een telefoontje met Brussel leerde dat het wetenschappelijke artikel over de doorbraak op ME gebied nog moest verschijnen en dat een drukproef of manuscript niet beschikbaar was.
    Het Amerikaanse tijdschrift 'Journal of Interferon and Cytokine Research' Ė cfr. :
    http://www.liebertpub.com/publication.aspx?pub_id=35 - zou het artikel op 17 juli publiceren.
    Tot die tijd moesten we nog even geduld oefenen, aldus de boodschap uit Brussel.
    Intussen valt wel te construeren waar het nog steeds niet beschikbare artikel over gaat. De Meirleir, een internist, heeft de afgelopen tijd bij ME-patienten proeven genomen met Ampligen, een geneesmiddel van het Amerikaanse bedrijf Hemispherx BioPhama in Philadelphia (cfr. :
    http://www.hemispherx.net/ -).
    Volgens het bedrijf rapporteerde hij op 15 oktober op een congres van het Amerikaanse onderzoeksinstituut voor het chronische vermoeidheidssyndroom American Association for Chronic Fatigue Syndrome (AACFS) in San Francisco Ė cfr. :
    http://www.aacfs.org/p/1.html - dat Ampligen de fysieke en mentale vermogens van ME-patienten 'significant verbetert'.
    ď80 Procent van De Meirleirs proefpersonen is volledig hersteldĒ, zegt Hemispherx.
    Het gebruik van Ampligen bij ME-patienten berust voor een groot deel op het werk van de Amerikaanse biochemicus Robert Suhadolnik van de Temple-universiteit in Philadelphia, met wie De Meirleir samenwerkt.
    Suhadolnik onderzoekt hoe lichaamscellen zich biochemisch verweren tegen virusinfecties en tegen ongecontroleerde celgroei (kanker).
    Daarbij is een belangrijke rol weggelegd voor een tweetal enzymen : 2-5 A en RNase L. In normale omstandigheden activeert 2-5 A het RNase L, dat op zijn beurt virussen aanvalt.
    Bij ME-patienten, zo vond Suhadolnik in 1994, is deze verdedigingslinie tegen virusinfecties schijnbaar permanent actief.
    In de witte bloedcellen van ME-patienten maten Suhadolnik en medewerkers een verhoogde activiteit van 2-5 A en RNase L.
    Dat wijst volgens hen op een activering van de afweer tegen een chronische virale infectie.
    Toediening van Ampligen, een synthetisch vorm van dubbelstrengs RNA, zo bleek, normaliseerde de activiteit van beide enzymen, terwijl de patienten tegelijk fysiek en mentaal opknapten.
    Maar op het AACFS-congres van afgelopen oktober meldden Suhadolnik en medewerkers tevens dat ze een nieuwe, afwijkende vorm van het RNase L-enzyn hadden ontdekt.
    Dit nieuwe enzym, dat tot dusver alleen bij ME patienten is aangetroffen, blijkt lichter te zijn dan de normale variant.
    Dat wijst er volgens Suhadolnik op dat het 2-5 A/RNase L systeem bij ME-patienten ernstiger is verstoord dan hij in 1994 nog vermoedde.
    Het is denkbaar dat deze verstoring ook invloed heeft op de normale eiwit-aanmaak in de cel,
    waardoor herstel na lichamelijke inspanning moeilijker verloopt.
    ďOp grond van wat we nu weten is het verleidelijk te speculeren dat de aanwezigheid en de activiteit van deze nieuwe vorm van RNa-se L samenhangt met de ernst van de klinische verschijnselen bij patienten met chronische vermoeidheidď, zei Suhadolnik twee maanden geleden op een briefing die de Amerikaanse ME-patientenvereniging (CFIDS Association of America Ė cfr. :
    http://www.cfids.org/ -) voor leden van het Amerikaanse Congres had georganiseerd.
    Bij die gelegenheid maakte hij ook bekend dat een wetenschappelijke publicatie over de ontdekking van de nieuwe vorm van RNase L door de 'Journal of Interferon and Cytokine Research' was geaccepteerd en binnen enkele maanden zou worden gepubliceerd.
    Het is dus meer dan waarschijnlijk dat de doorbraak op ME-gebied waar de Belgische dagbladen twee weken geleden melding van maakten, betrekking heeft op de ontdekking van het afwijkende RNase L-enzym bij ME-patienten.
    Of met de ontdekking van het afwijkende RNase L-enzym ook de weg open ligt naar een effectieve therapie voor chronische vermoeidheid, staat nog niet vast.
    Ampligen mag dan - volgens mededelingen van producent Hemispherx, die zich baseert op het onderzoek van De Meirleir - bij 80 procent van de ME-patienten werkzaam zijn, tegelijk is het bedrijf op vijf verschillende plaatsen begonnen met een door de Amerikaanse 'Food and Drug Administration (FDA)' Ė cfr. :
    http://www.fda.gov/ - goedgekeurd onderzoek naar de werkzaamheid van Ampligen bij ME-patienten.
    De 'goedkeuring' van de FDA, zo blijkt, heeft echter geen betrekking op de veiligheid van Ampligen.
    Ze betekent slechts dat Hemispherx toestemming heeft om de kosten van de behandeling, (2100 dollar voor de eerste twee maanden en 2400 dollar voor elke volgende twee maanden) aan de proefpersonen in rekening te brengen, zodat het bedrijf iets van de ontwikkelingskosten van Ampligen terug kan verdienen.
    De FDA is terughoudend over de veiligheid van Ampligen.
    In oktober 1991 weigerde het overheidsorgaan nog toestemming aan de voorganger van Hemispherx, HEM Pharmaceuticals in Philadelphia, om Ampligen aan ME-patienten te geven.
    Uit onderzoek van HEM bleek dat er sprake kan zijn van ernstige, soms levensbedreigende bijwerkingen, zoals acute leververgiftiging, onregelmatige hartslag en hevige buikpijn.
    Ook De Meirleir is voorzichtig over Ampligen.
    ďEuforie is ongepastĒ schrijft 'De Morgen' op zijn gezag : ďDe zoektocht naar een effectieve
    behandeling kan nu pas worden begonnen. Het ziet ernaar uit dat die minstens een paar jaar zal duren. Bovendien kost het ontwikkelen van een nieuw geneesmiddel handenvol geld.
    ď
    Ampligen, dat ook is getest in combinatietherapien voor aids, lijkt dus nog niet het definitieve antwoord op het chronische-vermoeidheidssyndroom te zijn.


    Cfr. :
    http://www.me-cvs.nl/index.php?pageid=1079&printlink=true&highlight=wetenschappelijke

    Lees ook : Dr. lan Hyams op het National ME Support Centre (Groot-BrittaniŽ) brengt ons op de hoogte van de laatste ontwikkelingen betreffende Ampligen
    Uitrekstel uit : AfME Information Library-Research Action for ME 1999
    Vertaald door Kathy Hugaerts, CFS Nieuwsblad (2e Jaargang nr 2)
    Cfr. :
    http://home.tiscali.be/be077857/medische/cfs/artikels/Ampligen1.htm




    2. - Moe en onbegrepen
    Positief omgaan met chronische vermoeidheid

    Stefan Lievens & Ethel Schaut
    Lannoo, Tielt, 1999 - ISBN 90-209-3607-7
    © Sarah Beweging


    Auteurs
    Prof. Dr. Stefan Lievens
    is psycholoog en hoogleraar aan de universiteit Gent.
    Hij is auteur van nationale en internationale publicaties over testpsychologie, personeelsselectie, grafologie, graffiti, medische psychologie en toepassingen van de psychologie in de sport en de tandheelkunde.
    Ethel Schaut is betrokken bij de hulpverlening van CVS-patiŽnten.
    Haar getuigenissen over het chronisch vermoeidheidssyndroom zijn een aangrijpend 'document humain' dat als een rode draad doorheen de verschillende hoofdstukken van het boek loopt.

    Inhoud
    Het
    Chronisch Vermoeidheidssyndroom (CVS), ook wel ME genoemd, is een ernstige, langer dan zes maanden aanhoudende of regelmatig terugkerende vermoeidheid.
    Deze ziekte, officieel geclassificeerd door de Wereldgezondheidsorganisatie, tast het lichamelijke en psychosociaal functioneren gevoelig aan.
    Afhankelijk van hun specialisme benaderen de vele auteurs van dit boek de ziekten CVS en ME steeds vanuit de medische, psychosociale of juridische invalshoek.
    Hun bedoeling is om dankzij deze veelzijdige, duidelijke informatie het begrip en de erkenning te bewerkstelligen, waar het toenemend aantal CVS/ME-patiŽnten recht op heeft.
    Niet alleen de wetenschappers komen aan bod, ook de patiŽnten zelf getuigen van de problemen waar ze in hun dagelijks functioneren mee te maken hebben.
    Door de vaak aangrijpende levensverhalen neemt de herkenbaarheid voor de lezer in belangrijke mate toe.
    Wetenschappelijk blijkt dat CVS/ME een zeer moeilijk te verklaren syndroom.
    In een synthese bespreken de auteurs volgende controverse : is de oorzaak een lichamelijk stoornis in de enzymenwerking en de energiehuishouding of is het veeleer een psychosomatisch probleem ('het zit tussen de oren') ?
    Moe en onbegrepen is een helder boek over en voor CVS/ME-patiŽnten, hun zorgverleners ťn voor alle lezers die in hun directe omgeving met het chronisch vermoeidheidssyndroom te maken hebben.
    Cfr. :
    http://users.belgacom.net/sarahvzw/moeenonbegrepen.html
    Cfr. ook :
    http://www.mecvs.net/Reviews-req-showcontent-id-11.html




    3. - Te moe om te sterven

    Luk Saffloer
    Davidsfonds, Leuven, 1999 - ISBN 90-5826-008-9


    Luk Saffloer
    Luk Saffloer, geboren te Hasselt in 1948, was na zijn carriŤre als chansonnier, producer van talloze radioprogramma's bij omroep Brabant, waaronder het zondagochtendprogramma 'Het Genootschap'.
    Als televisieproducer presenteerde hij zijn eigen talkshow 'Saffloer over de vloer' en de spraakmakende reisreportages met bekende Vlamingen 'De andere kant'.
    Hij werkte mee aan 'Document', is een scenarist en theaterauteur en zoekt nu voor Canvas buitenlandse documentaires voor 'Hot Doc', 'Kwesties' en 'Histories'.

    Te moe om te sterven
    'Te moe om te sterven' was het allerlaatste programma dat Luk Saffloer voor 'Document' (VRT) gemaakt heeft.
    Het beschreef de lijdensweg van twee mensen die al jarenlang aan het chronisch vermoeidheids syndroom leden, een virale aandoening die een constante zware vermoeidheid voor gevolg heeft en die gepaard gaat met ernstige spier- en gewrichtspijnen.
    Luk Saffloer lijdt zelf al meer dan twintig jaar aan CFS.
    In dit boek beschrijft hij zijn leven voor en na de ziekte en vooral het gevecht om zijn ambitie en zijn werk te kunnen behouden.
    De uitputting en als gevolg daarvan ook herhaalde hartaanvallen, maakten echter dat hij in 1997, net als zovele andere patiŽnten, werkonbekwaam werd.
    'Te moe om te sterven' is immers ook het relaas van tienduizend andere Belgen, die niet alleen hun levenskwaliteit verloren, maar ook hun ambitie, hun trots, hun job en vaak zelfs hun partner.
    Wie deze lamlendige, deprimerende ziekte niet alleen moet dragen, kan gelukkig nog heel wat 'betere' dagen tegemoet zien.
    Voor hen geldt zeker dat geluk een keuze is, die je maakt van wat je hebt.
    'Te moe om te sterven' werd echter geschreven voor wie die keuze niet meer heeft en er helemaal alleen voor staat.
    Cfr. :
    http://home.tiscali.be/be077857/medische/cfs/boeken/Temoe.htm




    4. - Moe in tijden van stress

    Prof. Dr. Boudewijn Van Houdenhove
    Lannoo, 20-02-01 Ė ISBN : 9020943235


    Over het opmerkelijk verband tussen CVS en stress
    Chronische vermoeidheid lijkt op weg om dť kwaal te worden van deze tijd.
    Bij wie eraan lijdt, wordt meestal geen lichamelijke verklaring gevonden.
    Uiteindelijk krijgt hij of zij - vaak na lang 'shoppen' in de geneeskunde - het etiket 'chronisch vermoeid' opgeplakt.

    Wat is er met deze mensen aan de hand ?
    Zijn ze ten prooi gevallen aan een nieuw virus, aan een moeilijk opspoorbare bacterie ?
    Of... zit het misschien tussen de oren ?

    Prof. Van Houdenhove wordt algemeen erkend als een autoriteit op het vlak van CVS.
    Hij publiceert hierover in internationale vaktijdschriften.
    Maar bovenal luistert hij naar het verhaal van de patiŽnten.

    Hij is ervan overtuigd dat daar de sleutel zit om hun klachten ťn hun ernstige lijden te begrijpen.
    In 'Moe in tijden van stress' schrijft hij zijn ervaringen neer.
    Hij beschrijft het verband tussen CVS en onze drukke tijden en breekt een lans voor een brede kijk op deze moderne kwaal, waardoor de onvruchtbare discussie over 'somatische' versus 'psychische' oorzaken overbodig wordt.

    Recensie van Patrick Vandendaele, 29-05-01 : De auteur, psychiater van beroep, brengt ons een leesbaar boek over een zeer actueel probleem, nl. het fameus chronisch vermoeidheidssyndroom (CVS) en fybromyalgie, fenomenen die ook vaak gepaard gaan met stress en/of depressie.
    Zijn ruime ervaring en het luisterend oor naar meer dan 2.000 patiŽnten brengen er hem toe om de inzichten welke hij heeft opgedaan op een knappe manier te brengen en er de nodige conclusies uit te trekken.
    Vooreerst het verschil tussen CVS en fybromyalgie en de 'erkenning' van het probleem...
    De oorzaken van vermoeidheid, fysisch, somatisch of psychologisch van aard, maar ook onderhevig aan oorzaken van de omgeving.
    De energie van het lichaam is zeer duidelijk nog vrij onbekend terrein voor de onderzoekers, wat kan leiden tot miskenning, misvatting van een aantal symptomen in de medische wereld.
    De auteur gaat ook in op een verschil tussen 'willen' en 'kunnen', wat bij vele mensen kan uitmonden in stress en vermoeidheid.
    Dat het niet enkel een probleem is tussen de oren, wordt al vrij snel duidelijk, maar dit maakt het probleem uiteraard niet eenvoudiger.
    Het onevenwicht tussen de persoon en zijn omgeving en vaak het onbegrip van de mensen kan leiden tot gestelde problemen.
    De erkenning en de geloofwaardigheid van deze fenomen brengen nog een accentuatie van deze belevenis.

    Is er remedie beschikbaar ?
    Ook dit wordt belicht in het boek, met de nodige aandacht voor de medische polemieken omtrent deze fenomenen, waar de discussies de diverse invalshoeken verduidelijken, maar, door de complexiteit, de analyse niet steeds vergemakkelijkt wordt, laat staan in kaart wordt gebracht.
    De kracht van dit boek ligt hem in de eenvoud van het brengen van dit toch vrij complex probleem, met oog voor toegankelijkheid voor iedereen die vragen heeft voor dit actueel gegeven.
    Alles wordt verlicht en aangevuld met herkenbare voorbeelden.
    Ook voor de specialisten onder ons is er voldoende bijkomende informatie, onder de vorm van verwijzingen, een zeer uitgebreid bibliografie,...
    Neen, je krijgt geen 'kabouter-lui'- gevoel bij het lezen van dit boek, maar veeleer wat meer begrip voor de betrokkenen.
    Cfr. :
    http://oas2000.proxis.be/gate/jabba.sg.stgti?p_link=A016332&p_mi=BK9020943235




    5. - De ziel uit het lijf
    Psychiater Van Houdenhove
    waarschuwt voor een epidemie van stressziekten

    Gilbert Roox
    De Standaard, 07/04/01


    Woordvoerder Luc Saffloer had in zijn tv-documentaire 'Te moe om te sterven' een simpele remedie : allemaal naar VUB-professor De Meirleir voor de wonderpil Ampligen.

    Collega's noemen Psychiater Van Houdenhove de 'apostel' van het chronische-vermoeidheidssyndroom.

    PatiŽnten klagen dat hij psychiatrische gevallen van hen maakt : ďWie op de grens werkt, kan erop rekenen dat hij van twee kanten onder vuur wordt genomen.''

    Psychiater Boudewijn Van Houdenhove (56) spreekt over over moe-zijn in tijden van stress en spookziekten en over hoe flexibiliteit al gauw stuurloosheid wordt.


    'Moe in tijden van stress'
    Alweer een boek over het chronische-vermoeidheidssyndroom (CVS).

    Over uw eerste, 'Ziek zonder ziekte', woedt de controverse nog altijd. Volgens patiŽntengroepen psychiatriseert u zieke mensen. U bent dan ook van beroep psychiater.

    "Een halve psychiater (lacht).
    Ik werk al dertig jaar in een algemeen ziekenhuis, tussen de somatische specialisten.
    En ik beweer helemaal niet dat CVS een ingebeelde ziekte is.
    Ik noem het psychosomatisch en voor mij is dat geen vuilnisbak voor alle klachten waar de geneeskunde geen raad mee weet.
    Ook al levert de scanner geen bewijzen, een CVS-patiŽnt lijdt echt. ''


    Zit CVS tussen de oren of is het een virus ? Het debat is al jaren bezig. Over geen andere ziekte wordt zoveel geruzied op het Internet.

    "Omdat het voor CVS-patiŽnten ook om meer dan een simpele medische diagnose gaat : het is een strijd om erkenning.
    Zelfs in hun eigen omgeving worden ze vaak niet ernstig genomen : is het niet kunnen of niet willen ?
    Dat is frustrerend, hť.
    Je bent niet alleen doodmoe en je kunt niets meer, maar je moet jezelf ook nog de hele tijd zitten te rechtvaardigen.
    Geen wonder dat CVS-patiŽnten al de straat zijn opgetrokken om te betogen.''


    U staat daar achter.

    "Ik begrijp dat.
    Net zoals ik begrijp dat CVS-patiŽnten graag met bewijzen van hun ziekte uitpakken : een afwijkende hersenscan, een gestoorde immunologische test.
    Ze doen daar grote moeite voor, ze sturen zelfs bloedstalen naar de Verenigde Staten.
    Maar ook een defect enzym verklaart niet alles.
    Ik wil het verhaal van de zieke zelf horen : hoe is het begonnen, had hij vooraf al last van depressies, was zijn veerkracht nog intact ?
    Niet alle patiŽnten zijn blij met zulke vragen.
    Waarom vraagt u dat, zeggen ze, met ons is er niets mis.''


    Is wat u doet, dan ook niet blaming the victim ? Vergeet het verhaal van de patiŽnt, want dat is niet wetenschappelijk, zegt de CVS-zelfhulpgroep Samen Sterk.

    "Tja, vroeger klaagden patiŽnten dat artsen hun verhaal negeerden, vandaag is dat blijkbaar omgekeerd (lachje).
    Ook in de psychiatrie zie je de 'wetenschappelijke' aanpak winnen : liever pillen dan luisteren.
    En de patiŽnt verkiest dat, omdat hij zo zelf buiten schot blijft.
    Door ziekte kunnen we onze eigen verantwoordelijkheid afschuiven : de schuld ligt bij een virus of in onze genen.
    Zelfs intelligente zieken, zoals een Luc Saffloer of schrijfster Marcella Baete, denken zo.
    Die praten heel openlijk over allerlei knelpunten in hun leven : echtscheidingen, jobfrustraties.
    Maar waag het niet te opperen dat die iets met CVS zouden te maken hebben.''


    In vijf jaar hebt u op het UZ-Pellenberg met tweeduizend patiŽnten gepraat. Tekent u eens de robotfoto van een CVS-lijder.

    "Het zijn doordrijvers, he.
    Mensen van het slag : waar een wil is, is een weg. en dan raken ze plots de weg kwijt.
    Ze hebben zich letterlijk de ziel uit het lijf gewerkt.
    Ik herinner me een internationale specialist in de scheepsbouw die honderd uur per week draaide.
    Tot hij met 59 instortte.
    Hij beschreef zichzelf als 'moegeleefd, moegetergd en moegevochten'.
    De trigger van de crisis was de dood van zijn vader.
    Bleek dat die hem altijd had miskend.
    Zijn hele leven was een poging zijn vader te overtuigen dat hij toch iets waard was.
    En toen die vader weg was, had het allemaal geen zin meer.
    Hij besefte dat hij altijd een mislukkeling was gebleven.''


    Wat is het verschil tussen CVS en een depressie ?

    "CVS-lijders willen wel, maar ze kunnen niet meer.
    Jaren hebben ze roofbouw op zichzelf gepleegd en dan breekt plots de veer, hun hele afweersysteem crasht, zoals een computer die vastloopt.
    De aanleiding is vaak een traumatische ervaring : een echtscheiding, de dood van een ouder, een ongeluk.
    Maar daaraan is meestal een jarenlange overbelasting van de stressafweer voorafgegaan.''
    Niet iedereen blijkt even weerbaar tegen stress.
    Traumatische ervaringen uit de kindertijd laten duidelijke sporen na.
    ,,Eens gekwetst, altijd kwetsbaar, zo lijkt het.
    Verwaarloosde of misbruikte kinderen worden opvallend vaak chronische-pijnlijders en ook bij CVS spelen trauma's uit de kindertijd een rol.
    De veelbelaagde Freud beweerde dat decennia geleden al, maar de moderne neurobiologie geeft hem nu toch gelijk.
    Proeven met ratten laten zien dat stress niet alleen de hersenen verandert, maar ook in de genen kruipt.
    Rattenjongen die gretig door hun moeder worden gelikt, zijn niet alleen zelf stressbestendiger, maar ook hun nakomelingen.


    ''Vijfenzeventig procent van de CVS-patiŽnten is vrouw. Toeval ?

    "'Mama is moe' is niet toevallig de titel van de autobiografie van een Vlaamse CVS-patiŽnte.
    Ook bij andere stressziekten, zoals migraine en fibromyalgie, bedraagt het vrouwelijke aandeel tachtig procent en het aantal depressies ligt dubbel zo hoog als bij mannen.
    De wetenschap is er nog niet uit: maakt oestrogeen vrouwen kwetsbaarder voor stress ?
    Of heeft het gewoon te maken met de dubbele taak van vrouwen in onze samenleving ?
    Ze moeten de opvoeding van hun kinderen combineren met een baan buitenhuis.
    En vaak zorgen ze ook nog eens voor hun zieke ouders.
    In het begin werd CVS in Amerika ook wel de 'yuppie-ziekte' genoemd, maar eigenlijk is het veel meer een vrouwenziekte.
    Niet de werklast zelf geeft de doorslag, maar het gebrek aan waardering, het gevoel dat je overal tegelijk moet zijn en je je werk niet kunt overzien.
    Ik zeg het vaak in mijn cursus op de universiteit : niets maakt zo ziek als een gevoel van hulpeloosheid.''


    Woordvoerder Luc Saffloer had in zijn tv-documentaire 'Te moe om te sterven' een simpele remedie : allemaal naar VUB-professor De Meirleir voor de wonderpil Ampligen.

    "Dat moet je toch een beetje relativeren : Ampligen blijft een experimentele kuur.
    Het is ook al een oud middel, dat eerder bij kanker en aids is uitgeprobeerd.
    Zonder resultaat.
    De Amerikaanse Food and Drugs Administration is sceptisch en daarom wordt Ampligen nu in europa op CVS getest.
    Voor de fabrikant, het biotechnologische bedrijf Hemispherx, staat er veel op het spel : het is hun enige geneesmiddel.''
    "Voor zover ik weet, is Saffloer nu bezig met de antibioticakuur van professor Nicolson, die mycoplasma-infecties als een belangrijke oorzaak van CVS ziet en zo zijn er nog meer experimentele kuren, zoals carnitine, een middel dat inwerkt op de stofwisseling.
    Aan de zoektocht naar een geneesmiddel voor CVS worden miljarden gespendeerd en dat leidt tot een enorm getouwtrek.
    Artsen zijn ook geen reine zielen, he.''


    En ze willen allemaal graag de Nobelprijs winnen.

    "En die krijg je niet voor cognitieve therapieŽn en geduldig revalidatiewerk.
    Op papier klinkt het natuurlijk geweldig : eerst de oorzaak bestrijden en daarna pas revalideren, zoals De Meirleir zegt.
    Maar is dat niet een beetje al te simplistische geneeskunde ?
    CVS is een stressgebonden stoornis en dus nooit eenduidig.
    Je hebt een opeenstapeling van oorzaken : lichamelijk, psychisch, sociaal.
    Ik zeg niet dat onderzoek zoals dat van De Meirleir zinloos is.
    Ik zeg alleen dat je beter alle factoren in rekening kunt brengen.
    Anders geef je CVS-patiŽnten toch alleen maar valse hoop.''


    Ook new-agetherapieen blijken populair. In Nederland maakt Renate Dorrestein het naar eigen zeggen stukken beter dankzij het werken met tarotkaarten. En onze eigen schrijfster van 'Mama is moe' beveelt zowaar moddertherapie aan.

    "Waarom ook niet ?
    Iedereen weet: het placebo-effect werkt (lacht).
    Het volstaat dat je erin gelooft.
    Dan helpt zelfs fysiologisch water als pijnstiller bij kankerpatiŽnten.
    We zijn pas begonnen de geheimen van onze stressfysiologie te ontsluieren en ook over onze energiehuishouding en pijnmechanismen weten we nog bitter weinig.
    Waarom voelen we bijvoorbeeld geen pijn bij levensgevaar ?''
    "Soms maak je bij CVS ook wonderbaarlijke genezingen mee : de geblokkeerde energie gaat plots weer stromen.
    Een patiŽnte van mij had jaren samen met haar man geslaafd om hun supermarkt te doen draaien.
    Desondanks zagen ze het faillissement eraan komen.
    De vrouw was door haar gevecht tegen de bierkaai totaal uitgeput: elke inspanning was te veel.
    Tot op een dag na een wolkbreuk de buurt overstroomde.
    Plots had de vrouw energie op overschot, ze hielp zelfs bij de buren en stelde zich kandidaat voor het buurtcomitť dat met de overheid over de aanpak van de overstroming onderhandelde.''


    Hoe nieuw is de ziekte CVS eigenlijk ? Sceptici noemen het oude wijn in nieuwe zakken.

    "Honderd jaar geleden hadden medici de mond vol van neurasthenie.
    Als je de symptomen van dat ziektebeeld naleest, lijkt het sprekend op het chronisch vermoeidheidssyndroom.
    Arthur Kleinman, een Amerikaanse psychiater- antropoloog, beweert dat China ten tijde van Mao vol CVS-patiŽnten liep.
    Depressie was politiek verboden, dus bleef alleen somatiseren als uitweg.
    Ik weet niet of de analyse klopt, maar ziekten zijn ook sociale constructies, natuurlijk.
    Wat in de loopgraven van de eerste Wereldoorlog 'soldier's heart', een soort hyperventilatie, heette, werd later het Vietnam- en het Golfoorlogsyndroom en vandaag spreken we allicht van het Balkansyndroom.
    Tussen haakjes, Garth Nicolson is zich voor mycoplasma-infecties beginnen te interesseren nadat zijn stiefdochter met chronische vermoeidheid uit de Golfoorlog terugkeerde.''


    In Vlaanderen hebben we drie, straks vier zelfhulpgroepen van CVS-patiŽnten. In WalloniŽ geen enkele. Daar kennen ze naar het schijnt amper de diagnose.

    "Merkwaardig toch, CVS en het verwante ME zijn blijkbaar alleen binnen de Angelsaksische cultuur bekend (lacht).
    Ik herinner me een artikel in The Lancet, waarin een Franse arts terugblikt op een stage in een Londens ziekenhuis.
    Hij verbaast zich over het aantal kinderen met ME.
    Zouden engelse kinderen misschien andere genen hebben, oppert hij.
    Of zwerven er andere virussen rond in Engeland (lacht) ?''


    "Mond- en klauwzeer zeker wel, maar dat is geen 'moderne spookziekte', zoals de Nederlandse professor Bremer het noemt. ,,Is hysterie verdwenen of zijn er andere namen gekomen ?'' vraagt Bremer zich af.

    "Het zou goed zijn dat dat eens werd onderzocht.
    Maar een sponsor vinden voor dergelijk onderzoek is moeilijk.
    Ook de medische faculteiten zijn niet geÔnteresseerd en een Nobelprijs valt er niet mee te verdienen.''
    "Hysterie wordt vaak misbegrepen, natuurlijk, maar zo'n onderzoek zou zeker releverend zijn.
    Bekijk burn-out, een andere moderne hype.
    Het begrip komt uit de arbeidsgeneeskunde, maar toch vallen de gelijkenissen met CVS op.
    Ons stress-systeem maakt het niet uit of de druk komt van psychische problemen, slaaptekort of zelfs overtraining.
    Overtrainde atleten tonen dezelfde uitputtingsverschijnselen als CVS-patiŽnten.
    Ook daar heb je de 'overtrokken wil' : hoe slechter het gaat, hoe harder de sporter traint.
    Onder meer Marie-Jose Perec, de voormalige Franse olympische kampioene op de 400 meter, is als CVS-patiŽnte geseind.''


    Als ik u bezig hoor, lijkt chronische vermoeidheid een beschavingsziekte. Zweept de westerse maatschappij van vandaag ons op tot lichamelijke en psychische roofbouw, met CVS als onvermijdelijk gevolg ?

    "Doorslaggevend bij CVS is de balans tussen belasting en draagkracht.
    En draagkracht hangt dan weer samen met factoren als controlegevoel en sociale steun : hebben we vat op ons eigen leven, weten we ons door onze omgeving gesteund ?
    Vandaag hebben we daar steeds meer problemen mee.
    Families en sociale verbanden vallen uiteen, het aantal echtscheidingen stijgt : de samenleving atomiseert.
    De economie dwingt ons tot flexibiliteit, maar hoe flexibeler we zijn, hoe meer ontworteld we zijn.
    We hollen onszelf voorbij.
    De veranderingen in de samenleving gaan zo snel.
    Steeds meer mensen haken af omdat ze niet meer kunnen volgen.
    Zelfs de politici beginnen het probleem te onderkennen.
    Zoals Steve Stevaert zegt : 'We hebben genoeg bruto nationaal product. Nu moeten we ons gaan bezig houden met het bruto nationaal geluk'.''
    De Wereldgezondheidsorganisatie voorspelt een explosie van psychische problemen in het Westen.
    Depressie wordt de ziekte van de 21ste eeuw.
    "Tenzij de stressgebonden lichamelijke klachten nog beter doen.''


    Hoeveel CVS-patiŽnten telt BelgiŽ op dit ogenblik?

    "OfficiŽle cijfers hebben we niet, maar het zou om zowat 15.000 mensen kunnen gaan.
    Nederland telt volgens de jongste enquete 27.000 CVS-patiŽnten.
    Vijf jaar vroeger waren dat er hooguit 17.000.
    Een forse stijging toch.
    Al zou die natuurlijk ook kunnen liggen aan het feit dat artsen en patiŽnten nu CVS beter herkennen.
    Ook dat is een tijdsfenomeen : de zelfdiagnose via het Internet of televisie.
    Een patiŽnte komt de praktijk binnen en zegt : 'Dokter, u hoeft me niet te onderzoeken, ik heb net hetzelfde als die vrouw gisteren op VTM.' (lacht)''
    "Een nog een ander tijdsfenomeen is het groeiende 'gezondheidslijden', zoals de dichter Lucebert het uitdrukte.
    Gezondheid is een culturele obsessie geworden : elke afwijking van de norm wordt al snel aangezien als een ziektesymptoom.''


    Toch lijken CVS en andere stressgerelateerde ziekten toe te nemen.

    "Volgens Nederlands onderzoek heeft vier tot negen procent van de beroepsbevolking last van burn-out, en een op de drie steuntrekkers sukkelt met psychische problemen.
    Bijna 600.000 Nederlanders zouden chronische-pijnlijders zijn.
    Is dat het begin van een epidemie ?
    De sociale kostprijs is hoe dan ook enorm.
    Alleen CVS kost het Nederlandse ziektesysteem achttien miljard per jaar.''


    Geen wonder dat Frank Vandenbroucke niet staat te springen om CVS officieel te erkennen.

    "Dat gaat niet alleen om de economische kostprijs hoor.''


    Bent u daar zeker van ? Voorlopig wil de overheid alleen ambulante cognitieve therapie en conditietraining financieel steunen. Is dat omdat dat ook het goedkoopst is ? U kunt het weten. Einde maart kreeg u te horen dat uw psychosomatische revalidatieafdeling in Pellenberg zijn vijftien bedden verliest.

    "Ja, daarom loop ik nu te snuiven en te hoesten.
    Ook ik somatiseer (lacht).
    Ik kan begrip opbrengen voor de beslissing van onze directie, maar toch vind ik het heel jammer.
    CVS-patiŽnten in crisis krijgen nu geen opvang meer en het is bovendien het einde van een uniek, multidisciplinair project op de grens van geneeskunde en psychiatrie.
    Maar jaren geleden waarschuwde mijn Canadese leermeester me al : 'Wie op de grens werkt, kan erop rekenen dat hij van twee kanten onder vuur wordt genomen.'
    Hij heeft blijkbaar gelijk gekregen.
    Het hokjesdenken heeft het opnieuw gewonnen, lijkt het.
    We blijven maar op dezelfde plek inzoomen met onze microscoop in plaats van aandacht te hebben voor de hele mens.''


    Terug naar de discussie over de erkenning van CVS.

    "Het is tijd dat we de emotie uit het debat halen : het gaat niet om het bestaansrecht van deze vorm van ziekte.
    Je moet klachten, afwijkingen en beperkingen goed uit elkaar houden.
    Klachten moeten altijd ernstig genomen worden, vind ik, ook al kan de afwijking zelf niet wetenschappelijk worden bewezen en ook als het Riziv CVS niet officieel als ziekte erkent, kan er sprake zijn van arbeidsongeschiktheid.
    Die moet dan functioneel worden bepaald : wat kan de zieke nog, wat zijn zijn kansen op herstel ?''


    Leer leven met uw beperkingen, zegt u. Maar is dat niet te veel filosofie ? De meeste patiŽnten willen weer leven zoals vroeger -- minder is niet goed genoeg.

    "Totaal herstel komt zelden voor, hooguit in tien procent van de gevallen.
    Bij de meeste CVS-patiŽnten komt het erop aan dat ze lessen trekken uit het verleden.
    Hun ziek-zijn is een teken dat ze te ver zijn gegaan.
    Willen ze beter worden, dan zullen ze hun beperkingen moeten leren aanvaarden.
    Dromen over een wondermiddel is allicht gemakkelijker.
    Maar zo krijg je nooit meer greep op je eigen leven.''


    Cfr. :
    http://users.pandora.be/cvstoxicose/ampligen.htm 

    22-12-2006 om 17:23 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (16 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Graag meer informatie over Prof. Dr. Johann Bauer...
    Klik op de afbeelding om de link te volgen






    Wie heeft ervaring met deze arts ?

    Laat het me weten :
    jules.de.cuyper@telenet.be

    Dank je !
    Jules.



    22-12-2006 om 16:11 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (12 Stemmen)
    >> Reageer (17)
    18-12-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Prof. Dr. Johann Bauer
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Op 27 juli jl. plaatste ik het artikel 'Staar je niet blind op die ene patiŽnt die geluk heeft...' dat op 24 februarie 2006 in Het Laatste Nieuws (krant Belgie) verscheen (ik herhaal het artikel vandaag).

    Daarin spreekt men over een in Zwitserland praktiserende arts die door middel
    van een kleine ingreep onder lokale verdoving en een daaropvolgende revalidatie mensen verlost van CVS en Fibromyalgie, zodat ze weer een normaal leven kunnen leiden.
    Verscheidene patiŽnten uit BelgiŽ hebben al zo'n ingreep ondergaan.

    Er was enige verwarring
    Sommigen dachten dat die Zwitserse arts Georges Pierrard heet, maar dat is natuurlijk niet zo : Georges Pierrard is de schrijver van de tekst in Het Laatste Nieuws en de arts waarover hij het heeft is

     Prof. Dr. Johann Bauer...

     

    (je vindt trouwens vandaag een bijdrage over deze man op deze site)

    18-12-2006 om 03:30 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (16 Stemmen)
    >> Reageer (2)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Staar je niet blind op die ene patiŽnt die geluk heeft...
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
     
     
    Staar je niet blind
      op die ene patiŽnt die geluk heeft...

     
    Geplaatst door : Zuiderzon, 28 februari 2006
     
    Bron : Het Laatste Nieuws (krant BelgiŽ)
     
    Auteurs : reactie lezers


    Headlines :

    • 1. - Eerst boek lezen
    • 2. - Wat meer begrip graag (Francis Smet)
    • 3. - Ik geef me niet gewonnen (An van Dyck)
    • 4. - Arts uit Zwitserland bracht soelaas (Georges Pierrard over Prof. Dr. Johann Bauer)


    1. - Eerst boek lezen

    Al wie kritiek heeft op Chantal Smedts zou eerst het boek moeten lezen en niet voortgaan op een krantenartikel.
    Ik heb het ziekteproces van deze dame van zeer kort kunnen volgen en haar miserie en pijnen waren verschrikkelijk (net zoals sommige schrijvers aanhalen in 'Dialoog' van donderdag).
    Toch is zij en een 12-tal andere patiŽnten geholpen geworden door het CVS-centrum van het UZA.
    Ook de steun van een CVS-patiŽnt die hersteld was, was zeer belangrijk voor haar.
    Zij zegt ook duidelijk dat het niet voor iedereen weggelegd is te genezen van CVS, maar voor een grote groep is er wel degelijk hoop.
    Daarom moet de overheid dringend financiŽle steun verlenen aan CVS-centra.
    Lees het boek, je zult jezelf erin herkennen en hopelijk is voor jou ook licht in de duisternis.


    2. - Wat meer begrip graag (Francis Smet)

    Ik heb zo mijn twijfels bij het boek van ex-CVS-patiŽnte Chantal Smedts.
    Schrijfster Renate Dorrestein heeft op de Nederlandse tv ooit toegegeven dat ze CVS had gebruikt om meer boeken te kunnen verkopen...
    Hoe doe je dat trouwens, een boek schrijven, terwijl een CVS-patiŽnt moeite heeft om zich een uur of meer te concentreren, om maar te zwijgen van de spierpijnen.
    U schrijft dat u uw lichaam overbelast had, maar wat met de heel jonge kinderen bij wie CVS is vastgesteld ?
    Ook al overwerkt ?
    Geen karakter ?
    Of kan het toch dat het immuniteitssysteem niet naar behoren werkt of dat er iets mis is in de genen ?
    Ikzelf ben een man van 49 jaar en al 13 jaar CVS-patiŽnt.
    Ik heb steeds gewerkt en gesport op redelijk niveau tot ik door verscheidene medische problemen (milt-wegname, hepatitis B, steeds weerkerende infecties enz.) werkelijk niet meer verder kon en in 1993 na veel ziekenhuisbezoeken en testen van Dr. De Meirleir (VUB) te horen kreeg dat ik CVS had.
    Liefst 12 jaar later is de diagnose nog eens bevestigd door Dr. Moorkens (UZA).
    Eerst ben je erg ongelukkig omdat je nergens te horen krijgt welke ziekte je zou kunnen hebben ó men hield mij steeds voor dat het psychisch was, maar zelf voelde ik duidelijk dat er iets anders aan de hand was ó en toen ik eenmaal de diagnose kreeg, besefte ik dat het gevecht eigenlijk nog moest beginnen.
    Je moet leren aanvaarden wat je hebt en weten dat er tot nu toe ook geen behandeling bestaat die echte genezing meebrengt.
    Ik heb in die periode van 13 jaar ook alle therapieŽn geprobeerd en weet dus goed waarover ik praat.
    Daarnaast moet je ook een gevecht aangaan met het RIZIV via de arbeidsrechtbank, met adviseurs, verschillende artsen en ziekenhuizen.
    Dus, mevrouw, wat meer begrip voor mensen die niet op 3 jaar genezen zijn, zou welkom zijn.
    Ik hoop voor u dat het CVS niet terugkeert.


    3. - Ik geef me niet gewonnen (An van Dyck)

    Hopelijk heb je gelijk, Chantal.
    Je mag blij zijn dat het jou gelukt is, want dan ben jij ťťn van de weinigen die werkelijk genezen.
    Het is mij in die vijf jaar echter nog niet gelukt.
    In het begin was ik zo naÔef om te denken : ęIk zal ze eens laten zien hoe je hier uitgeraakt
    Je doet zo ontzettend veel om te kunnen genezen, zoals vele CVS-patiŽnten.
    Ook ik kreeg hulp en goede raad van een fysiotherapeut en psycholoog...
    ęGa niet over je grens, luister naar je lichaam, voelen, aftasten, keuzes maken, positief denken, oefeningen doen...Ľ
    Maar tevergeefs.
    Zo simpel was het dus niet.
    Ik was vroeger een heel sportieve meid en fysiek heel sterk, dat heeft er allemaal niets mee te maken, dat voorkomt geen CVS.
    Er leren mee leven, beter met de ziekte kunnen omgaan, dat is me wel gelukt, al duurt het al een paar jaar voor je zover bent.
    Je moet wel, anders kun je het niet blijven bolwerken.
    Veel willen en niet kunnen, dag na dag, jaar na jaar, dat is zo frustrerend.
    Ik heb geleerd om iets positiefs te zoeken om mij aan vast te klampen in moeilijke periodes, want die zijn er veel.
    Ook al kan ik na vijf jaar nog altijd mijn huishouden niet doen, ik geef me niet gewonnen.
    Met vallen en opstaan er het beste van proberen te maken, dat is denk ik de enige oplossing voor ons, CVS-patiŽnten.
    Staar u aub niet blind op die ene patiŽnt die geluk heeft !


    4. - Arts uit Zwitserland bracht soelaas (Georges Pierrard over Prof. Dr. Johann Bauer)

    Met veel aandacht heb ik de artikels in Dialoog over CVS en Fibromyalgie gelezen (krant van gisteren).
    Uit ervaring weet ik maar al tegoed welk leed en pijn fibromyalgiepatiŽnten moeten ondergaan, mijn echtgenote heeft deze strijd gedurende 9 jaar moeten ondergaan.
    Drie universitaire ziekenhuizen, eenentwintig artsen van diverse pluimage en de pijnkliniek hebben alle volgens hun beste vermogen en kennis de mogelijke therapieŽn toegepast om haar lijden te verzachten, om soelaas te brengen en het leven enigszins draaglijk te houden, maar spijtig genoeg zonder gunstig resultaat.
    Het is enkel Prof. Dr. Johann Bauer, een in Zwitserland praktiserende arts die haar door middel van een kleine ingreep onder lokale verdoving en de daaropvolgende revalidatie verlost heeft van deze ziekte.
    De ingreep vond plaats in 2002.
    Ondertussen zijn me verscheidene patiŽnten uit BelgiŽ bekend die een gelijkaardige ingreep hebben ondergaan bij deze arts en eveneens verlost zijn van de ziekte en weer een normaal leven kunnen leiden.
    De contacten die ik legde met het ministerie van Volksgezondheid en de mutualiteit van mijn echtgenote om een tussenkomst in de kosten te bekomen en vooral om de interesse te wekken bij de medische autoriteiten van de mogelijkheid die kan geboden worden aan fibromyalgie-patiŽnten, liepen op een sisser uit.
    Er werd verwezen naar de experimentele basis van de ingreep en het gebrek aan studie terzake.
    Ondertussen wordt de ingreep al meer dan 15 jaar toegepast, met uitstekende, blijvende resultaten en heeft de arts in kwestie wereldwijd zijn naam gemaakt met deze methode (2.000 patiŽnten al op deze manier geholpen).
    Het ligt geenszins in mijn bedoeling reclame te maken voor de een of andere methode, maar ik ben wel van oordeel dat men patiŽnten die ten einde raad zijn geen informatie mag achterhouden.

    Cfr. : http://www.mecvs.net/Artikel101.html
    Cfr. ook :

    • Altijd moe - Hoe ik het chronische vermoeidheidssyndroom overwon Ė Reacties Ė dit blog dd. 05-03-06

    • Dr. Bauer : "Fibromyalgie is te genezen" Ė vandaag op dit blog

    18-12-2006 om 03:00 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (13 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dr. Bauer : "Fibromyalgie is te genezen"
    Klik op de afbeelding om de link te volgen



















    Fibromyalgie is te genezen


    I. - Anneke


    1.1 -
    Fibromyalgie kan worden geopereerd

    Op 31 oktober jl. schreef Anneke - pietekepit@planetkpn.nl - in mijn gastenboek :

    ďFibromyalgie kan worden geopereerd.
    Fibromyalgie zit niet tussen de oren, maar is een eiwitafzetting aan de pezen.
    Prof.dr.dr. J. Bauer in Baar, Zwitserland opereert (als enige ter wereld) met groot succes.
    Brochure te downloaden via Google : FMS-I-DE CH-2005 of via
    office@fms-bauer.ch -.
    Ook in het Nederlands en Frans.
    Grote weerstand bij gevestigde instituten en uiteraard de farmaceutische industrie.
    Mondig genoeg om zelf te oordelen ?
    Ē


    1.2 - J.Bauer (Prof Dr Dr Med.) in Baar, Zwitserland opereert fibromyalgie

    Diezelfde dag schreef ze In het gastenboek van Ellen's 'Contactpagina lotgenoten Fibromyalgie' Ė cfr. : http://www.koekjes.net/cgi-bin/gastenboek/bekijken.pl?denaam=piotter&start=25 - :

    ďJ.Bauer (Prof Dr Dr Med.) in Baar, Zwitserland opereert fibromyalgie.
    Zie zijn boek : '
    Fibromyalgie, Heilung ist mŲglich' (www.ZVAB.de -).
    Vraag de brochure op:
    office@fms-bauer.ch (Nederlandse tekst) of downloaden via Google : FMS-I-DE CH-2005.
    Fibromyalgie zit niet tussen de oren en is niet geheimzinnig, maar wordt veroorzaakt door eiwitafzetting op de pezen.
    Dr. Bauer ontdekte dat toevallig bij zijn operaties.
    In 1990 is hij onderzoek gestart en in 2002 heeft hij zijn kliniek geopend.
    De patienten komen vanuit alle uithoeken van de wereld.
    Weerstand in het medische circuit en de farmaceutische industrie.
    Nieuwlichterij, nog niet lang genoeg ervaring, charlatan, dure placebo, maar Oostenrijk heeft hem intussen een professoraat aangeboden.
    Je kunt zelf die boycot doorbreken door je mondig te tonen en op informatie uit te gaan.
    Tik bij Google in : ' Bauer Baar fibromyalgie '.
    Vraag bij Dagblad Tubantia in Enschede een kopie op van het artikel van Annette Toonen onder de titel 'Altijd pijn', over een patiente uit Losser, die door dokter Bauer is geopereerd.
    Mijn partner wordt in januari a.s. geopereerd.
    Kosten van een consult (wachttijd ca 1/2 jaar) ongeveer 180 euro.
    1 operatie (in het ergste geval zijn er 4 nodig, vaak is 1 genoeg) 3000 euro.
    De ziekteverzekering van mijn partner vergoedt de medische kosten.
    Reis en verblijf (3 tot 5 dagen in een hotel, voor nacontrole), moeten we zelf betalen.
    Het onderzoek duurt een uur en is zeer gedegen.
    Ik ben er zelf bij geweest.
    Laat je niks meer wijsmaken !
    Mijn partner is in verschillende ziekenhuizen onderzocht en de diagnoses liepen van carpaaltunnel naar artritis sclerose en we weten het niet, tot fibromyalgie.
    Therapieen, de pijnkliniek, het helpt allemaal even, maar je wilt er af.
    Hoe eerder je er bij bent hoe beter.
    Ik houd jullie op de hoogte.
    Groeten, Anneke.
    ď


    1.3 - Fibromyalgie is te genezen door operatie

    In het 'Gastenboek Fibromyalgie' - cfr. : http://ftp.castel.nl/~voss01/fibromyalgie/gastenboek_fibromyalgie.htm Ė schreef ze (oktober 2006) :

    ďFibromyalgie is te genezen door operatie.
    Op geen van de Nederlandse sites ben ik tot nog toe de naam tegengekomen van Prof. Dr. J. Bauer in Baar, Zwitserland.
    Hij was chirurg aan de Universiteitskliniek Muenchen en opereerde voornamelijk ledematen.
    Daarbij ontdekte hij soms bij de aanhechting van de pezen eiwitafzettingen.
    Hij nam deze en passant weg en o wonder, de pijnen waren ook weg.
    Hij is in 1992 gericht onderzoek begonnen en heeft in de volgende 10 jaar veel proefoperaties gedaan.
    In 2002 heeft hij zijn particuliere kliniek geopend.
    Uit de hele wereld komen mensen naar hem toe.
    Geloof niet al die verhalen over 'het zit tussen je oren', laat je niet verleiden tot allerlei therapieen, laat je opereren.
    Tik op Google in : ' Bauer Baar fibromyalgie ' en je leest er alles over.
    Ook vind je daar het e-mailadres waarop je een uitgebreide brochure kunt bestellen.
    Hij heeft er ook een boek over geschreven, dat zelfs in Nederlandse vertaling is verschenen, de Duitse titel vind je ook via Google.
    Ik vind het ronduit misdadig dat de FES en Dr. Rasker niets van deze arts willen weten.
    Rasker in een artikel in de Tubantia van 2 december 2005 : ďDeze man geeft een dure placeboĒ.
    Dit als commentaar op een artikel over een mevrouw uit Losser, die door Bauer is genezen.
    Geschreven door Annette Toonen en de titel is 'Altijd pijn'.
    Rasker beweert dat Dr. Bauer zijn onderzoek doet via accupunctuur.
    Dit is beslist onwaar, ik kan dat weten, want ik ben in oktober op 4 jl bij het hele onderzoek van mijn partner geweest, wat zeer gedegen en uitgebreid is en een uur duurt.
    Daarin stelt Bauer vast of het echt om operabele fibromyalgie gaat.
    Ik heb in Baar de boeken vol verhalen en dankbetuigingen van mensen gezien, mensen die uit de rolstoel zijn gekomen, pijnloos leven, hun baan weer hebben opgepakt.
    Dr. Bauer garandeert niets, maar zijn succesquote is zeer hoog.
    Als dat moet worden bereikt via een dure "placebo", dan zou ik daarvoor gaan.
    Mijn partner wordt in januari a.s. geopereerd, in vol vertrouwen.
    Er is weer hoop.
    Zo onnoemlijk veel genezen patiŽnten kunnen geen ongelijk hebben.
    De mensen komen naar hem toe tot uit Japan, Canada, Nieuw-Zeeland, om zo maar eens wat te noemen.
    Je moet een half jaar wachten op het eerste consult, helaas en de operatie, als die mogelijk is, kan pas 6 tot 8 maanden daarna, zo druk is het.
    Mijn partner kon gelukkig op een door omstandigheden uitgevallen plaats komen.
    Bauer zit echt niet om patiŽnten verlegen.
    Misschien is het ook wel aardig te weten, dat de ziektekostenverzekering van mijn partner de medische kosten vergoedt, na zich te hebben geÔnformeerd.
    Een consult kost ongeveer 200 euro en de operatie van een kwadrant (vaak is 1 operatie genoeg) zo'n 3000 euro.
    De universiteit van Wenen is met Dr. Bauer in gesprek over een leerstoel.
    Laat ze maar neuzelen in Nederland.
    Laat je maar wat wijsmaken !
    Groetjes Anneke.Ē


    1.4 - Dr. Bauer

    Op het Forum van ME/CVS.Net Ė cfr. : http://www.mecvs.net/Forum-viewtopic-p-7483.html - schreef Anneke :

    ďDoor onbegrijpelijke weerstand van o.a. de FES komt deze arts op de Nederlandse sites niet voor.
    Hij opereert als enige in de wereld fibromyalgiepatienten.
    Toen Dr. Bauer in 1990 nog hoogleraar en chirurg (handen) was aan de Universiteitskliniek in Munchen, Duitsland, ontdekte hij bij sommige patienten eiwitafzetting aan de peeseinden.
    Dat hoorde daar niet, dus nam hij het en passant weg.
    Patienten kwamen hem later vertellen dat ze geheel of grotendeels pijnvrij waren.
    Het bleken fibromyalgiepatienten.
    Dr. Bauer is toen onderzoek gaan doen en na 12 jaar research en proefoperaties een particuliere kliniek in Zwitserland begonnen.
    Ik ga zijn hele verhaal niet vertellen, dat kan hij beter zelf.
    Ik ga geen juichend verhaal houden, ieder is mondig genoeg om voor zichzelf te beslissen.
    Ik ben met mijn partner naar Zwitserland geweest.
    Hij is een uur lang grondig onderzocht door Dr. Bauer en die bood hem een operatie aan.
    In januari gaat hij onder het mes, met goede hoop op een uitweg uit de hel van pijn.
    Na zich te hebben geinformeerd, vergoedt zijn verzekering de medische kosten.
    Reis en verblijf komen voor je eigen rekening.
    Na de operatie moet je minimaal 3 en liefst 5 dagen in Zwitserland in een hotel of pension blijven
    In Duitsland en Nederland is weerstand tegen Bauer.
    Maar mappen en mappen vol brieven uit de hele wereld van intens dankbare mensen, van wie sommigen zelfs weer uit de rolstoel zijn gekomen en weer aan het werk zijn, zeggen mij genoeg.
    Uiteraard is zijn methode niet gezond voor de farmaceutische industrie en allerlei therapeuten, die het goed bedoelen, maar weinig bereiken.
    Hij is voor van alles uitgemaakt, tot charlatan aan toe.
    Intussen heeft hij het zo druk, dat de wachttijd voor een eerste consult een half jaar is.
    Intussen is Oostenrijk met hem in onderhandeling voor een professoraat.
    Op Google kun je via Bauer Baar fibromyalgie allerlei informatie krijgen, ook negatieve.
    Dr. Bauer wordt nog steeds op alle mogelijke manieren tegengewerkt.
    Hij beweert niet dat hij iedereen kan helpen, maar ruim 90 procent van de patienten vindt in elk geval verlichting.
    Het hangt er ook vanaf in welke fase de ziekte is.
    In het dagblad Tubantia van 2 december 2005 staat een paginagroot artikel van Annette Toonen over een mevrouw die door Bauer is geopereerd.
    Met de commentaren van dr. Rasker en de FES.
    Tubantia zit in Enschede, voor het geval je een kopie wilt bestellen.
    Ē



    II. - Fibromyalgie - Genezing is mogelijk
    Pijnvrij door nieuwe behandelingsvormen

    Informatie voor de betrokkenen en geÔnteresseerden

    Fibromyalgie - Heilung ist mŲglich
    Alles Łber Entstehung, Diagnose, schulmedizinische Therapien
    Schmerzfrei durch neue Behandlungsformen

    Prof. Dr. Johann Bauer *
    Knaur Verlag, 1993
    Droemer Knaur, MŁnchen, 2002
    Droemersche Verlagsanstalt, MŁnchen, 2002
    - ISBN 3426667479 -
    * Contactpersoon : Emi
    Tel. : +32 (0)3 289 05 47 Ė GSM : +32 (0) 479 30 34 29
    E-mail :
    office@fms-bauer.ch - Website : http://www.fms-bauer.com/Bauer/bauer.html


    2.1 - De auteur
     

    Johann A. Bauer

    Prof. Dr. Johann Bauer werd in het Italiaanse Pontedera geboren.
    Tegenwoordig leeft en werkt hij als extra professor in Klagenfurt en MŁnchen.
    Na het behalen van zijn diploma aan het Wittelsbachergymnasium in MŁnchen, studeerde hij met een studietoelage aan de daar gelegen Ludwig-Maximilians-Universiteit.
    In 1972 legde hij zijn geneeskundig staatsexamen af en werd ťťn jaar later tot Dr. Medicus gepromoveerd.
    Aansluitend studeerde hij gelijktijdig filosofie en wetenschappen aan de universiteit van MŁnchen.
    Tot 1982 werkte hij als chirurg aan de universiteitskliniek te MŁnchen en verwierf erkenning als specialist op het gebied van de chirurgie.
    Gedurende zes jaar was hij vooral in de handchirurgie werkzaam en verwierf de bevoegdheid tot doceren ( het lectorschap) in het vak chirurgie (Dr. med. habil.).
    Sinds zijn vestiging in 1989 behandelt hij de patiťnten in zijn eigen praktijk.
    Zijn onderzoeksgebieden omvatten de Sonografie van de huid, de theorie van de ontsteking, de Neurinom-therapie door kortsluitingsanastomosen, de anatomie van de acupunctuurpunten en de fibromyalgie.


    2.2 Ė Het boek

    2.2.1 - Fibromyalgie - Heilung ist mŲglich
    Fibromyalgie ist eine Volkskrankheit, die erst in den letzten Jahren als eigenstšndiges Krankheitsbild anerkannt wurde.
    Kennzeichnend sind starke Schmerzen, die unterschiedliche KŲrperregionen befallen kŲnnen.
    Dazu kommen Beschwerden wie kŲrperliche und seelische ErschŲpfung, SchlafstŲrungen, Reizdarm, diffuse Kopfschmerzen und neurologische Symptome.
    In diesem Buch fasst Prof. Bauer den aktuellen Stand der Fibromyalgiebehandlung zusammen und stellt erstmals seine neue Therapiemethode fŁr schwere Fšlle vor, die auf langjšhrigen Forschungen beruht und bisher sensationelle Erfolge verbuchen konnte : 88% der Operierten sind auch nach 10 Jahren weitgehend, 60% vŲllig beschwerdefrei.

    2.2.2 - Fibromyalgie - Genezing is mogelijk
    Het fibromyalgie-syndroom behoort tegenwoordig tot de volksziektes en is een van de meest voorkomende pijntoestanden.
    In Duitsland alleen al zijn minstens 1,6 miljoen mensen erdoor getroffen.
    Helaas worden vele fibromyalgie-patiŽnten of helemaal niet of vals behandeld - dit mag niet gebeuren !
    In dit boek vinden alle fibromyalgie-patiŽnten die door hevige pijnen getroffen worden, de actuele informatie over de oorzaken, diagnose en behandeling van deze ziekte.
    Dit geldt in het bijzonder voor de vrouwen evenals hun familieleden, partner en collega's, maar ook voor de artsen en therapeuten.
    De informatie helpt om de fibromyalgie te herkennen en doeltreffend te bestrijden.

    Deze informatie geeft een overzicht van onder andere geneesmiddelen die de zenuwstofwisselingen en pijnbestrijding beÔnvloeden, alternatieve natuurgeneeskunde, voedingssupplementen en Chinese geneeskunde.
    Eveneens de fysio- en psychotherapie, yoga en meditatie dragen bij tot het nieuwe behandelingsconcept van de kwadrantenpijn-interventie.

    Dit boek geeft een antwoord op de volgende vragen :

    • Wat is fibromyalgie ?

    • Welke symptomen kenmerken de fibromyalgie ?

    • Wat zijn de oorzaken van de fibromyalgie ?

    • Welke therapieŽn bestaan er ?

    • Hoe werkzaam zijn deze therapieŽn ?

    • Hoe kan een fibromyalgie overwonnen worden ?

    • Waar vind ik hulp ?

    • Hoe vind ik de juiste arts ?

    • Is een genezing van de fibromyalgie mogelijk ?

    Cfr. :
    -
    http://www.fms-bauer.com/Belgie/body_belgie.html
    -
    http://www.fms-bauer.com/Belgie/Boek/boek.html
    -
    http://www.fms-bauer.com/downloads/Genezing_mogelijk.pdf

    Cfr. ook 'Fibromyalgie - Genezing is mogelijk' op dit blog dd. 09-10-2005

    18-12-2006 om 02:13 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (9 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Fibromyalgie & hormonen... - Deel I
    Klik op de afbeelding om de link te volgen










    Fibromyalgie & hormonen...


    Deel I



    1. - Hormonen

    Dienst Gezondheidsbevordering, Socialistische Mutualiteiten
    E-mail :
    gezond.mail@socmut.be

    1.1 - Wat zijn ze ?
    Hormonen zijn chemische boodschapperstoffen.
    De meeste worden geproduceerd door een klier en daarna via het bloed vervoerd naar een plaats elders in het lichaam waar ze hun werking uitoefenen.
    Elk hormoon zet immers welbepaalde doelcellen aan tot actie.
    De hormonale of endocriene klieren zijn de hypofyse of het hersenaanhangsel, de bijnier, de pancreas of alvleesklier, de schildklier en de eierstokken respectievelijk de testikels.
    De belangrijkste ervan is de hypofyse : ze produceert haar eigen hormonen, maar stimuleert bovendien de overige klieren in dit rijtje tot de aanmaak van hun hormonen.
    De hypofyse is een kleine klier onder de hersenen.
    Zelf staat ze onder controle van de hypothalamus, een deel van onze hersenen.
    Hormonen werken per twee : voor elk hormoon is er een ander met een tegengestelde werking.
    Wanneer genoeg van het ene is vrijgegeven, komt het andere in de bloedbaan terecht.
    Dit terugkoppelingsmechanisme houdt de hormonen van ons lichaam in evenwicht.
    Als alles goed gaat tenminste, want de balans kan ook verstoord raken.

    1.2 - Lijst van hormonen
    ADH (antidiuretisch hormoon) oftewel vasopressine - adrenaline - aldosteron - ANF (atrial natriuretic factor) - angiotensine - calcitonine - cholecystokinine - corticotropine, voorheen ook ACTH (adrenocorticotroop hormoon) genoemd - cortisol (hydrocortison) - endorfine - FSH (Follikelstimulerend hormoon) - glucagon - groeihormoon - histamine - IGF1 (insuline-like growth factor) - insuline - leptine - LH (LuteÔniserend hormoon) - melatonine - noradrenaline - oestrogeen - progesteron - renine - serotonine - somatostatine - T3 (tri-joodthyronine) - T4 (thyroxine) - testosteron - TRH - TSH

    1.3 - Lijst van hormoonafscheidende klieren (endocriene organen)
    alvleesklier (pancreas) - bijnieren - bijschildklier - epifyse (pijnappelklier) - gonaden (testes (teelballen) & ovaria (eierstokken)) - hypofyse - hypothalamus - nier - schildklier - thymus (zwezerik).

    1.4 Ė Stofwisseling - De schildklierhormonen
    De schildklier ligt onder in de hals en heeft de vorm van een vlinderdasje.
    De hormonen die ze produceert, helpen met het afstellen van de snelheid waarmee ons lichaam werkt.
    1.4.1 - Een krop in de keel
    Soms gaat de schildklier groeien en ontstaat een kropgezwel in de hals.
    Vroeger kwam dat meestal door jodiumgebrek in de voeding.
    De schildklier heeft namelijk voldoende jodium nodig om goed te functioneren.
    Is dat niet voorhanden, dan gaat ze groeien om te compenseren.
    Schildklieraandoeningen komen vaker voor bij vrouwen.
    Tijdens de zwangerschap heeft het lichaam extra jodium nodig, waardoor er een vergroot risico ontstaat op een groeiende schildklier.
    Soms ontstaan in de schildklier knobbels die te veel schildklierhormoon aanmaken.
    Bij een aantal mensen veroorzaken antistoffen een ontstekingsreactie die de schildklier kapotmaakt.
    Ook dat is met andere woorden een auto-immuunziekte.
    1.4.2 - Haas of schildpad
    Er bestaan verschillende schildklierziekten.
    Werkt de klier te hard, dan wordt te veel schildklierhormoon afgescheiden en is je stofwisseling verhoogd.
    Alles in je lichaam versnelt en je verbruikt meer energie.
    Je voelt je opgejaagd, begint te beven en hebt hartkloppingen.
    Je moet vaker naar de wc of hebt zelfs diaree.
    Uiteindelijk word je moe door die gejaagdheid.
    Bij ťťn bepaalde schildklierziekte, de ziekte van Graves-Basedow - cfr. :
    http://www.erfelijkheid.nl/zena/ziekte_van_graves.php -, kunnen je ogen uiteindelijk zelfs geweldig gaan uitpuilen.
    Werkt de schildklier niet hard genoeg, dan vertraagt alles.
    Je wordt sloom, komt bij, je darmen worden lui en je bent moe.
    In een later stadium krijg je een opgeblazen gezicht, erg bros haar en een droge huid.
    1.4.3 - Behandeling
    De behandeling van schildklieraandoeningen gebeurt met radioactief jodium, geneesmiddelen, heelkundige behandeling en combinaties van dit alles.
    Bij een operatie wordt bijna de hele schildklier verwijderd.
    Daarna moet je voor de rest van je leven schildklierhormonen innemen.

    1.5 - Veelzijdig - De bijnierhormonen
    We hebben twee bijnieren, ťťn op elke nier.
    Elke bijnier heeft twee lagen, het merg en de schors.
    Het merg produceert de hormonen zogenaamde catecholamines : adrenaline en noradrenaline.
    Ze worden afgescheiden bij lichamelijke en geestelijke spanning en veroorzaken de typische stresssymptomen (verantwoordelijk voor de '
    vluchten of vechten'-reflex).
    De schors maakt drie soorten hormonen de zogenaamde corticosteroÔden (stress hormoon) , de mineralocorticoÔden, die de zout- en waterhuishouding regelen en de mannelijke hormonen (androgenen).
    Ook de bijnieren kunnen te veel of te weinig hormonen produceren, met allerlei ziekten tot gevolg.
    Ze zijn gelukkig zeldzaam.
    Bijvoorbeeld, maak je te veel cortisol aan, dan ontstaat de ziekte van Cushing - cfr. :
    http://www.erfelijkheid.nl/zena/cushi.php -.
    In het omgekeerde geval (te weinig werking van de bijnier) ontstaat de ziekte van Addison - cfr. :
    http://www.erfelijkheid.nl/zena/addis.php -.

    Behandeling
    Aandoeningen van de bijnieren worden afhankelijk van de oorzaak behandeld met heelkunde in de eerste plaats en eventueel , hormonen en/of geneesmiddelen.

    Cfr. : http://www.gezondmail.be/GezondMail/Gezondheid+en+ziekte/ManEnVrouw/Hormonen.htm 
    Lees alles over hormonen : * Hormonen bij de mens : http://www.vwo-campus.net/dossier/29  - * Hormonen en de kwaliteit van het leven : http://www.springerlink.com/content/vp720p7x343276t1/  - * Hormoon : http://nl.wikipedia.org/wiki/Hormoon - Wat zijn hormonen ? : http://www.stamcel.org/html/hormonen.htm 




    2. - Endocriene ziekten

    GezondVGZ, 28/04/2003
    Bron : LSHTM Ė (c) Medic Info


    2.1 - Inleiding
    Het endocriene systeem (hormoonstelsel) bestaat uit een groep klieren of organen die de zogenoemde hormonen produceren en deze afgeven aan het bloed.
    Het bloed vervoert de hormonen naar organen elders in het lichaam.
    De meeste hormonen zijn eiwitten.
    Ze dienen als signaalstoffen en regelen verschillende lichaamsfuncties.
    De belangrijkste onderdelen van het hormoonsysteem zijn :

    • de hypothalamus (een structuur in de hersenen);

    • de hypofyse (gelegen aan de onderkant van de hersenen);

    • de schildklier en de bijschildklieren (aan de voorkant van de hals);

    • de eilandjes van Langerhans in de alvleesklier (een klier in de buikholte);

    • de bijnieren;

    • de teelballen (testikels, testes) bij mannen;

    • de eierstokken bij vrouwen.

    Tijdens de zwangerschap werkt de placenta (moederkoek) in de baarmoeder eveneens als hormoonklier, daarnaast heeft hij andere functies.

    2.2 - Werking hormoonklieren
    De hypothalamus, een kleine structuur in de hersenen, scheidt bepaalde hormonen af die de hypofyse stimuleren.
    Enkele van de hormonen van de hypothalamus stimuleren de afgifte van hypofysehormonen, andere remmen de afgifte van deze hormonen.
    De hypofyse (een klier zo groot als een erwt die aan de onderkant van de hersenen binnen de schedel ligt), wordt soms wel de belangrijkste klier genoemd omdat zij veel functies van de andere hormoonklieren regelt.
    Sommige hypofysehormonen hebben een direct effect, andere regelen eenvoudig het tempo waarin andere hormoonklieren hun hormonen afscheiden.
    Het complexe functioneren van deze klier wordt verzorgd door verschillende ingebouwde mechanismen.
    Hierbij worden de veranderingen van de concentraties van de verschillende hormonen geregistreerd en de productie ervan op basis daarvan aangepast.
    De overige klieren, zoals de schildklier, de bijschildklieren (in de hals), de eilandjes van Langerhans (in de buikholte), de bijnieren, de teelballen (bij mannen) en de eierstokken (bij vrouwen) scheiden verschillende andere hormonen af die de groei van het lichaam, de functie van de voortplantingsorganen, de stofwisseling en andere functies reguleren.

    2.3 - Abnormaal functioneren
    De hormonen die door de hormoonklieren worden afgescheiden, regelen verschillende lichaamsfuncties, zoals groei, stofwisseling, voortplantingsfuncties en waterbalans.
    Daarom kan elke verandering in hun samenstelling of aantal verstoringen in de normale lichaamsfuncties veroorzaken.
    Soms kunnen deze verstoringen ernstig en levensbedreigend zijn.
    Hormonale stoornissen kunnen zowel bij kinderen als bij volwassenen optreden en worden ook wel endocriene aandoeningen genoemd.
    De symptomen zijn afhankelijk van de aard van de aandoening.

    2.4 - Meest voorkomende stoornissen
    Diabetes is de meest voorkomende endocriene aandoening.
    Enkele andere veel voorkomende endocriene stoornissen zijn : een afname van de afscheiding van alle hypofysehormonen (panhypopituÔtarisme) - schildklierstoornissen (toegenomen of afgenomen afscheiding) - stoornissen van de bijnieren (het syndroom van Cushing en de ziekte van Addison) - verstoorde afgifte van hormonen die de voortplantingsfuncties reguleren, zoals testosteron, oestrogeen en progesteron.

    2.5 - Oorzaken
    Hormonale stoornissen kunnen verschillende oorzaken hebben.
    Soms kan de afscheiding van een klier door een verwonding zijn verstoord.
    Infecties en tumoren van deze klieren kunnen eveneens dergelijke stoornissen veroorzaken.
    Bij sommige patiŽnten herkent het afweersysteem de eigen hormoonklieren niet (de klieren worden gezien als niet uit het eigen lichaam afkomstig).
    Daardoor wordt het afweerstelsel geactiveerd en valt het deze klieren aan waardoor deze beschadigd raken.
    Dergelijk aandoeningen staan ook wel bekend als auto-immuunziekten en hebben hormonale tekorten als gevolg.
    Soms is er geen herkenbare oorzaak aan te wijzen voor een hormonale stoornis.
    In zo'n geval spreken we van een idiopathische aandoening.

    2.6 - Kenmerken
    Hormonale stoornissen kunnen zich op verschillende manieren manifesteren.
    Elke hormonale stoornis uit zich op een specifieke wijze.
    Mogelijke verschijnselen zijn onder meer :

    • afwijkend lichaamspostuur, zoals bij dwerggroei, acromegalie en de ziekte van Cushing;

    • gewichtsveranderingen (overgewicht of gewichtsverlies)

    • vermoeidheid, zwakte;

    • wisselingen in de eetlust;

    • dorst, toegenomen urineproductie;

    • problemen met seksualiteit en voortplanting zoals een veranderd libido, een vertraagde of versnelde geslachtsrijpheid, impotentie en menstruatiestoornissen;

    • melkproductie uit de borstklieren buiten de zwangerschap;

    • verschillende huidveranderingen zoals een gewijzigde pigmentatie, overmatig zweten en droge huid.

    2.7 Ė Diagnose
    Wanneer u last hebt van enkele van de genoemde symptomen, is het raadzaam een arts te raadplegen.
    Als de klinische verschijnselen daar aanleiding toe geven, is het mogelijk dat de arts enkele diagnostische onderzoeken wil uitvoeren om de diagnose te bevestigen.
    Enkele van deze onderzoeken zijn : bepaling van de concentraties van hormonen en andere stoffen in bloed en urine - bepaling van de serumelektrolyten (concentraties van stoffen zoals natrium en kalium in het bloed) - CT-scans en MRI-scans om een eventuele achterliggende aandoening op te sporen, zoals een tumor (voor het opsporen van een tumor wordt ook gebruik gemaakt van onderzoeken met radioactieve stoffen).

    2.8 - Behandeling
    De behandeling is afhankelijk van de diagnose.
    Een aantal endocriene aandoeningen is niet ernstig en patiŽnten hoeven slechts gedurende korte tijd te worden behandeld.
    Andere aandoeningen zoals diabetes, hypofysetumoren en schildklieraandoeningen vereisen echter levenslange medische zorg.
    Soms moet operatief worden ingegrepen.
    De meeste endocriene aandoeningen kunnen echter doeltreffend worden bestreden met een grote groep geneesmiddelen waaronder verschillende synthetisch geproduceerde hormonen.
    Deze vorm van behandeling wordt hormoonsuppletietherapie genoemd.

    2.9 - Invloed op activiteiten
    De meeste mensen met hormonale aandoeningen kunnen een normaal leven leiden, mits zij zich regelmatig door hun arts laten onderzoeken en hun gezondheid in acht nemen.
    Dankzij allerlei moderne doorbraken in de gezondheidszorg kunnen de meeste hormonale stoornissen zeer effectief worden behandeld.

    Cfr. : http://www.gezondvgz.nl/%7B8689e437-2346-43ba-8e71-7ea896e4cc77%7D/%7B7b9d9999-f2cb-49f1-b75d-5c97bec15f22%7D
    Cfr. ook (afbeeldingen) :
    http://www.nlm.nih.gov/medlineplus/ency/article/000816.htm



    3. - RNase L / Groeihormoon IGF-1

    Bron : Toine de Graaf
    '
    Visie op ME/CVS - Het Belgisch alternatief'

    In zijn 'Chronic Fatigue Syndrome - A Biological Approach' heeft Prof. Dr. Kenny De Meirleir - in navolging van Dr. Robert Suhadolnik - in dat verband een hele theorie opgezet : Alles draait het om RNase L, een enzym dat als reactie op bepaalde virussen wordt gemaakt in witte bloedcellen.
    Het zorgt ervoor dat het erfelijk materiaal (RNA) van virussen wordt afgebroken en dat cellen die door virussen zijn beschadigd, w
    orden opgeruimd.
    Echter : bij mensen met een verzwakt immuunsysteem kunnen virussen RNase L afbreken.
    Hierdoor ontstaan brokstukken van het RNase L, waarvan 1 type nog in staat is virus-RNA volledig af te breken maar dat beschadigde cellen niet goed kan opruimen.
    Op basis van zijn geringe gewicht wordt dit brokstuk aangeduid als 37 kDa RNase L.
    Het '
    normale' enzym staat bekend als 80 kDa RNase L.
    Maar waardoor raakt bij ME/CVS het immuunsysteem zo verzwakt dat uiteindelijk virussen de overhand krijgen en zelfs RNase L kan worden afgebroken ?
    In zijn antwoord verwijst De Meirleir doorgaans naar twee elementen : stress en infecties - cfr. '
    Chronisch vermoeidheid, een acuut probleem' (Marleen Teugels) : http://www.steungroep.nl/archief/populair/knack20010221.txt -. 
    Het is immers al jaren bekend dat door stress het immuunsysteem onder druk kan komen te staan en de afweer tegen infecties en allergenen kan afnemen.
    Als de weerstand ernstig is verzwakt, laat ook het RNase L-systeem het afweten.
    Bij sommige ME/CVS-patienten heeft De Meirleir een experimentele behandeling toegepast met Ampligen - cfr. '
    Met stille trom - De naweeŽn van de nieuwe oorlog' (Marleen Teugels) : http://www.fondspascaldecroos.com/archief/werkbeurzen/marleen_teugels/trom.html -, een immuunmodulerend middel.
    Ongeveer twintig procent van de meer ernstige, soms bedlegerige ME/CVS-patienten herstelde geleidelijk met Ampligen. 
    Een andere onderzoekslijn is de behandeling met acclydine.
    De Meirleir zet daarmee een onderzoek voort dat enkele jaren geleden in gang werd gezet door orthomoleculair arts Hans van Montfort van
    het Centrum voor Integrale Gezondheidszorg in Maastricht.
    Volgens Van Montfort hebben veel mensen met ME/CVS een tekort aan het
    groeihormoon IGF-1.
    Dit zou onder meer leiden tot blokkering van de 'integrines', plakstoffen die een belangrijke rol spelen bij de werking van het immuunsysteem.
    Door het falen van deze integrines zouden weer extra interleukines vrijkomen, met als resultaat de griepachtige verschijnselen die kenmerkend zijn voor ME/CVS.
    De vermoeidheid zou verder toenemen doordat een gebrek aan IGF-1 leidt tot een verminderde stofwisseling.

    Cfr. : 'Visie op ME/CVS - Het Belgisch alternatief' (Toine de Graaf) : http://www.steungroep.nl/archief/populair/orto200302.txt 



    4. - Fibromyalgia (FMS) and Chronic Myofascial Pain (CMP)
    Information for Patients and Supporters

    Devin Starlanyl

    Fibromyalgie lijkt het resultaat te zijn van vele neurotransmitter cascades.
    Een neurotransmitter cascade kun je vergelijken met een waterval die vanuit de top van de berg neerstort op rotsblokken en richels op de weg naar beneden, rotsblokken met zich mee neemt, zand en stenen verplaatst en de natuurlijke loop van de rivier verandert.
    De neurotransmitter cascade kan veranderingen teweeg brengen in Uw hele lichaam en veel van deze veranderingen veroorzaken weer zelf een nieuwe cascade.
    Wanneer deze eenmaal op gang zijn, komt er een combinatie van perifere en centrale factoren bij zodat de veranderingen chronisch worden en het resultaat hiervan noemen we Fibromyalgie.
    Iedere patiŽnt kan verschillende '
    informatie stoffen' hebben, daarbij zijn inbegrepen hormonen en neurotransmitters en andere biochemische stoffen die op verschillende manieren ontregeld zijn.

    4.1 - Informatie Stoffen
    De term 'informatie stoffen' is een relatief nieuwe term deze betreft peptiden, neurotransmitters, neuromodulators, groei factoren, hormonen, interleukines, cytokines en vergelijkbare stoffen.
    Deze biochemische stoffen vervoeren informatie van het ene gebied naar het andere gebied.
    Elke informatie stof kan op veel verschillende manieren worden gebruikt in Uw lichaam en Uw hersenen en kan invloed hebben op andere informatie stoffen.
    U kunt zichzelf voorstellen als een netwerk van boodschappen die voortdurend in driedimensionale richtingen doorgaan zelfs wanneer U slaapt.
    Een as, in medische termen, betekent een balans tussen de een en de andere informatie stof.
    Wanneer je teveel van een informatie stof hebt, wordt er een andere geproduceerd resultaat hiervan is een vermindering van de eerste.
    Bij FMS gebeurt dit niet.
    De hypothalamusĖhypofyse-bijnier (HPA)-as, het belangrijkste stressregulerend systeem, schijnt een van de eerste assen te zijn die functiestoornissen gaat vertonen.

    4.2 Ė HPA-as
    In wetenschappelijk onderzoek keert de relatie tussen depressie en het stresssysteem steeds terug.
    Men spreekt van de HPA-as (gevormd door hypothalamus, hypofyse en bijnieren) die de productie van stresshormonen, zoals cortisol reguleert.
    Verhoogd cortisol is mogelijk een risicofactor voor veel aandoeningen waaronder hart- en vaatziekten en diabetes.
    Overactiviteit van de HPA-as lijkt bij jongeren ook een risicofactor voor depressie, maar bij depressieve ouderen komt ook het tegenovergestelde voor.
    Wellicht gaat een overactiviteit vaker gepaard met acute depressies, terwijl onderactiviteit van de HPA-as vooral bij meer chronische vormen van depressie wordt gezien.
    "
    In het algemeen lijkt de HPA-as bij ouderen wat actiever", constateert prof. dr. Witte Hoogendijk, hoogleraar biologische psychiatrie aan het VUMC / Buitenamstel : "Bij negatieve levensgebeurtenissen is hun responsruimte daardoor minder, waardoor ze niet adequaat zouden reageren.
    Bovendien geldt cortisol in bepaalde omstandigheden ook als veroorzaker van depressie.
    Met gegevens uit de LASAcohortstudie onderzoeken we of een life event leidt tot een hogere cortisolspiegel, waardoor depressie ontstaat of dat een actievere HPA-as iemand kwetsbaarder maakt bij life events, waardoor dan vervolgens depressie ontstaat.
    Datzelfde doen we ook met cardio-vasculaire pathologie.
    Verhoogt cholesterol de kans op hart- en vaatziekten en (via verlies van autonomie en sociale contacten) daardoor op depressie ?
    Of verhoogt cortisol de kans op depressie en (via slecht eten en weinig bewegen) daardoor het risico op hart- en vaatziekten ?
    Wellicht ook is cortisol een afzonderlijke risicofactor voor zowel depressie als hart- en vaatziekten.
    "
    Cfr. :
    http://www.zonmw.nl/nl/home/mediator/archief-mediator/mediator-4-2005/cortisol-en-de-kunst-van-stressverwerking.html
    Lees ook 'Fibromyalgie kan het beste worden beschouwd als een chronisch stressgerelateerde pijnsyndroom' : http://ftp.castel.nl/~voss01/nieuws_archief/fibromyalgie_chronische_stressgerelateerde_pijnsyndroom.htm 
    Dit heeft invloed op het immuunsysteem, de as van de geslachtshormonen, de groeihormonen en de schildklier-as, die allemaal op hun beurt invloed terug uitoefenen op de HPA-as.
    ďHet is nu duidelijk vastgesteld dat een functiestoornis van het centrale zenuwstelsel primair verantwoordelijk is voor de toegenomen pijngevoeligheid bij fibromyalgieĒ (Simons, Travell en Simons, 1999 p 17).
    In de wervelkolom ontwikkelen zich meer zenuwverbindingen als gevolg van chemische schade die is veroorzaakt door chronische pijn.
    Dit heet '
    neuro-plasticiteit' en vermenigvuldigt het aantal pijnvervoerende kanalen in het lichaam.
    Neurotransmitters die te maken hebben met het doorgeven van pijn nemen ook in hoeveelheid toe.
    Pijnsignalen die van verder gelegen gebieden komen worden versterkt.
    Omdat verschillende neurotransmitters en pijn receptoren hierbij betrokken kunnen zijn, kan het zo zijn dat U verschillende medicijnen en therapieŽn moet proberen voordat U de combinatie vindt die voor U goed werkt.
    U heeft pijnvermindering nodig zodat Uw lichaam en geest een kans krijgen om aan verbetering te werken en U zich beter gaat voelen .../...
    Mensen met FMS moeten meer dan de som van de verzameling symptomen van beide aandoeningen onder ogen zien.
    Fysiotherapie en andere behandelmethoden moeten zeer voorzichtig worden toegepast.
    Elke behandeling die geprobeerd wordt zal twee keer zo ingewikkeld en minder succesvol zijn dan wanneer de patiŽnt slechts een aandoening zou hebben.
    Er zijn zoveel verschillende vormen van FMS, met zoveel mogelijke verschillende informatie stoffen (hormonen, neurotransmitters, peptiden etc.), waarvan de balans op vele manieren kan zijn verstoord.
    Voeg daaraan toe alle mogelijke combinaties van TrPs en alle mogelijke combinaties van onderhoudende factoren en ernaast bestaande aandoeningen, dan zal het duidelijk zijn dat het leven een zeer grote uitdaging kan worden.
    Hoe gecompliceerd het ook is voor Uw dokter (en ieder ander) om hier mee om te gaan, het is oneindig meer gecompliceerd voor ons, de patiŽnten.
    We hebben te maken met een verbazingwekkend scala aan symptomen, vaak met een niet functionerend brein en lichaam, die niet goed met elkaar lijken te communiceren en proberen ons staande te houden in een overweldigende slecht functionerende wereld.
    Het is een feit dat wij als patiŽnten ons leven zo goed mogelijk moeten indelen en om moeten leren gaan met de mogelijkheden die we hebben.
    Dat is alles wat ieder van ons kan doen.
    Maar het is de taak van de dokters en therapeuten om ons te ondersteunen.
    Dat betekent dat zij meer zullen moeten doen dan alleen vriendelijk hallo zeggen en een schouderklopje geven.
    Wij hebben begeleiding en aanwijzingen nodig.
    Wij hebben hulp nodig om uit te zoeken welke factoren de pijn onderhouden en welke aandoeningen wij eventueel nog meer hebben.
    Myofasciale TrPs moeten lokaal behandeld worden.
    Fibromyalgie moet systematisch behandeld worden en de factoren die de pijn onderhouden, moeten worden aangepakt (Borg-Stein and Stein 1996).

    Cfr. : http://www.sover.net/~devstar/dutchinfo.htm



    5. - Serotonine / Melatonine

    Bron : Jan Kraak
    '
    Fibromyalgie/ME en Hormonen - Verstoringen en disharmonie'


    5.1 - ME - CSV - Fibromyalgie, allemaal hetzelfde
    Zowel bij fibromyalgie en ME is er niet alleen sprake van verstoring van de energie-huishouding, het weglekken van energie, maar ook van een verstoring in de hormoon-huishouding.
    Het hormoon serotonine werkt niet meer optimaal en dit hormoon is onder anderen belangrijk voor het overdag goed kunnen functioneren.
    Serotonine heb je vooral overdag nodig en wordt beschouwd als een werkhormoon.
    Serotonine is onder meer betrokken bij mechanismen als eetlust, slaap geheugen en leren, temperatuur regulatie, stemming, gedrag, hart en bloedvaten, spierspanning, klierregulatie en depressie.
    Verder speelt serotonine een belangrijke rol in het evenwicht van de bloedplaatjes en de beweeglijkheid van het maag-darmkanaal.
    De gemiddelde mens beschikt slechts over ongeveer 10 mg serotonine.
    Dat lijkt weinig maar toch zijn de farmacologische en psychologische effecten enorm.
    Verstoring van de afgifte van serotonine zorgt voor onrust, depressie, obsessieve stoornissen, eenzijdig gedrag, beroerte, vetzucht, pijn, hoge bloeddruk, stoornissen in de bloedsomloop, migraine, darmklachten, misselijkheid.

    5.2 - Stres en serotonine
    Het Ďstreshormooní serotonine wordt bij daadwerkelijke en ook bij te vermijden stres in overvloed aangemaakt en bevindt zich dan in de Thrombozyten en neuronen.
    Het windt de mens sterk op, maar heeft ook negatieve gevolgen.
    Ruzie maken, grote onrust, gewrichtspijnen, depressies en hoofdpijn kunnen worden veroorzaakt door een te hoog serotonineniveau in het lichaam.
    Een andere stof, mono-amin-oxidase, breekt serotonine af.
    Lees ook '
    Stress en zijn gevolgen' : http://users.skynet.be/sky50779/stress.htm 
    Melatonine is belangrijk voor rust en het immuunsysteem.
    Beide hormonen zijn bij fibromyalgie en ME verstoord.
    Het zorgt voor een verstoorde harmonie van bioritme en afweersysteem.
    Melatonine heeft een centrale rol om de electrische netwerken in je lichaam te regelen.
    Dit hormoon werkt als een interne klok voor het goed functioneren van de bioritmes, het interne communicatiesysteem, het regelen van het immuunsysteem en spijsvertering.
    Er moet dus weer harmonie in lichaam en geest komen.
    Dat doe je niet door sport-achtige training en niet door inspanning.
    Je moet zuinig met je energie omgaan want daar heb je te weinig van.
    In Tai Chi Tao kun je op een zachte, eenvoudige, vriendelijke, kalme manier weer energie opdoen.
    Daardoor ga je spanning ontladen en nieuwe energie opdoen zonder inspanning.

    5.3 - Energetisch denken
    Het lichaam bestaat uit meer dan alleen maar spieren en longen.
    Daarom is het belangrijk dat men energetisch gaat denken.
    Typisch is het dat men in de reguliere gezondheidszorg bijvoorbeeld niet denkt aan het doen van ademoefeningen om meer energie te krijgen en daardoor ook de bloed- en energiecirculatie te stimuleren.
    In Tai Chi Tao is dit wel een belangrijk punt.
    Waar ook niet aan gedacht wordt is dat je buik de zetel van energie is.
    De kosmische en aardse energie komt samen in je buik.
    Als je centrum te stijf is dan kan de energie zich niet goed verspreiden.
    Als je dagelijks last hebt dan verkrampt het lichaam nog meer, veroorzaakt blokkades.
    Je ademhaling zit dan te hoog.
    Dus ook je centrum moet ruimte krijgen.
    Dan de houding.
    Heel wat kwalen ontstaan door een verkeerde houding.
    Tai chi tao is een bewegings- en gezondheidsmethode en maakt je houding ontspannender en soepeler.

    5.4 Ė Hormonen
    Door de kennis van de vijf elementen-energieleer in Tai chi tao breng je de verstoorde energieŽn op een eenvoudige wijze weer in balans.
    Dus niet met inspanning.
    Als toch van prestatie wordt gedacht om weer kracht te krijgen vergeet men hoe dat gaat werken op je hormoonhuisdhouding.
    Juist door inspanning, de druk, het steeds maar bezig zijn en doorgaan is de spanning zodanig opgebouwd dat dit het lichaam heeft verstoord.
    Ook de hormonen, vandaar de verstoring van serotonine en melatonine.
    5.4.1 - Leeftijd, organen en hormonen
    Ga je toch uit om ook door inspanning en actie weer van je fibromyalgie of ME af te komen dan zet je de mensen op het verkeerde been.
    Bovendien wordt dan ook geen rekening gehouden met de leeftijd.
    Bij vrouwen ligt dat nog gevoeliger.
    Ouderen worden nogal eens geactiveerd om aan sport te doen.
    En bij de trainingen worden ze aangemoedigd dat als ze zich maar goed inspannen hun conditie vooruit gaat.
    Daarbij wordt in het geheel voorbij gegaan dat de hormoonhuishouding die inspanning niet kan bijbenen.
    De hormoonhuishouding verandert boven de 50 jaar volkomen, vooral bij vrouwen.
    In Tai Chi Tao houden we daar rekening mee.
    In de energieleer zijn genoemde inspanningen niet zo verantwoord dan ze lijken.
    Ze veroorzaken een teveel aan stresshormonen, zoals adrenaline en cortisol, dat door de bijnieren wordt aangemaakt.
    Het put de bijnieren uit.
    Een teveel aan stresshormonen kan boven de 50 jaar schadelijk zijn.
    Boven de 50 jaar is het hormononale stelsel minder geschikt voor bovenmatige inspanning en competitiesport.
    Bovendien veroorzaakt het een neurologische belasting.
    5.4.2 - Valse schijn
    Dat je desondanks na inspanning toch een voldaan gevoel hebt komt doordat de stresshormonen je oppeppen.
    De inspanning bij sporten, fitness, hardlopen en dergelijke, kan wel een goed gevoel geven, maar dat komt door de gedachte dat men nog tot zoiets in staat is en door de stresshormonen.
    Het goede gevoel is in feite valse schijn.
    De stresshormonen peppen je op.
    Het is als doping.
    In feite is het lichaam en het hormoonstelsel bij mensen boven de 50 jaar niet meer berekend op inspannende werkzaamheden en sport.
    Dit is nu wetenschappelijk ook bevestigd.
    Het wel bekende Max Planck Instituut in MŁnchen, heeft in 1995 onderzocht wat er met hardlopers boven de 50 jaar gebeurt.
    Het hormoonstelsel is bij fibromyalgie en ME verstoord.
    Afgezien van de leeftijd moet je zwakke hormonen niet onnodig proberen op te jagen.
    Dus ook niet bij jonge mensen met fibromyalgie en ME.
    Bij de aanmaak van melatonine speelt de pijnappelklier en de dunne darm een rol.
    De kalme vloeiende energie-oefeningen, ook hele simpele, werken rustgevend, energievol en meditatief waardoor de betagolven rustig blijven en je meer in het alfaniveau komt.
    Dat werkt goed op het hormoonstelsel en herstel van het goede ritme.
    Daarom werkt Tai Chi Tao zo goed voor mensen met fibromyalgie en ME.

    Cfr. :
    -
    http://www.jankraak-taichitao.nl/content/website.php?hoofdpagina_id=1026 &
    -
    http://gezondheid.infoblog.be/spiritualiteit/fibromyalgie_me_en_hormonen_verstoringen_en_disharmonie 

    Lees ook 'Fibromyalgie en M.E.' : http://www.taichitaoamersfoort.nl/page7/page7.html 

    Lees verder : Deel II

    18-12-2006 om 00:00 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (15 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    17-12-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Fibromyalgie & hormonen... - Deel II
    Klik op de afbeelding om de link te volgen  



    Fibromyalgie & hormonen...

    Deel II









    6. - Het fibromyalgiedieŽt


    6.
    1 - Een te trage schildklier

    Het verminderde activiteitenpatroon, zeer gebruikelijk bij mensen met fibromyalgie, kan leiden tot een vroeg begin van osteoporose.
    Vooral vrouwen na de overgang hebben een verhoogd risico op osteoporose.
    Sojaproducten zouden plantaardige oestrogenen bevatten.
    De productie van oestrogenen en andere hormonen vermindert tijdens en na de overgang.
    Oestrogenen voorkomen het verlies van botdichtheid en verminderen opvliegers, prikkelbaarheid, pijnlijke gewrichten en depressie - allemaal symptomen van de overgang.
    Hoewel soja eiwitrijk en erg voedzaam is, kunnen grote hoeveelheden de schildklierfunctie onderdrukken.
    Omdat soja als een hormoon reageert, kan de balans van thyroxine, het hormoon dat door de schildklier aangemaakt wordt, verstoord worden.
    Het eten van grote hoeveelheden sojaproducten kan de werking van de schildklier verstoren en leiden tot hypothyreoÔdie (te trage schildklier).
    Een beginnende hypothyreoÔdie kan ook verergeren.
    Mensen met fibromyalgie hebben over het algemeen een te trage schildklier, ook al is dat vaak niet in het bloed te zien.
    Er kan bijvoorbeeld sprake zijn van een te laag T3, in de reguliere geneeskunde wordt T3 vaak niet onderzocht.
    Een te laag T3 kan leiden tot een depressie, maar ook tot hart- en vaataandoeningen.

    Cfr. : http://home.hetnet.nl/~wijks006/index.html
    Cfr. ook 'Fibromyalgie en ME door schildklierafwijking - De vergeten oorzaak - Over hypothyreoidie ondanks normale bloedwaardes' :
    http://www.xs4all.nl/~fredb/FibroHypo/ 


    6.
    2 - Spier- en gewrichtspijnen ten gevolge van een afwijkende schildklierwerking
    Dat er ook spierklachten en gewrichtspijnen kunnen optreden door problemen met de schildklier is minder bekend.
    Een voorbeeld daarvan zou fibromyalgie kunnen zijn.
    In geval van fibromyalgie zou de oorzaak kunnen liggen in een hypo functie van de schildklier.
    Bij zowel hypo- als hyperthyreoidie kunnen spierklachten optreden, met name aan de willekeurige spieren (die met de botten verbonden zijn) zoals bv de biceps in de bovenarm.
    Bij de hypo afwijking zien wij meestal symptomen die te wijten zijn aan zwellingen van de spieren.
    Deze zwellingen kunnen op de zenuwen gaan drukken waardoor pijn ontstaat.
    Andere symptomen zijn : spierkrampen, stijfheid, Carpaal tunnel syndroom, peesontstekingen etcetera.
    Bij de hyper afwijking zien wij veelal symptomen als : verlies van spierspanning (en kracht) met als gevolg voorwerpen uit de handen laten vallen, moeite om voorwerpen op te tillen en er kunnen problemen ontstaat bij het slikken.
    Wilt u meer weten over fibromyalgie en een klassiek homeopatische behandeling dan kunt u kijken bij het artikel fibromyalgie op :
    http://www.klassiek-homeopaat.info/Artikelen/artikel-071.htm -

    Cfr. : http://www.klassiek-homeopaat.info/Artikelen/artikel-111.htm



    7. - Nieuwe implicaties van DHEA Ė Fibromyalgie

    Pierre Dewaele, 09/01/02
    Margaux et coll., Rev. Rhum., 68 : 983, 2001 - © 2000/2005 e-gezondheid.be


    7.1 -
    Wordt DHEA een universeel geneesmiddel ?

    Hoe meer onderzoek ernaar wordt uitgevoerd, des te meer blijkt dat DHEA vele functies vervult bij talrijke aandoeningen.
    Volgens een Belgische studie zou DHEA een rol spelen bij fibromyalgie, een pijnsyndroom dat vooral voorkomt bij vrouwen.

    Fibromyalgie wordt gekenmerkt door chronische diffuse, maar nooit invaliderende pijn.
    Het syndroom komt vooral voor bij vrouwen.
    De oorzaak is niet bekend, ook al vermoedt men dat het probleem zou kunnen liggen in de hypothalamus-hypofyse-bijnier-as - cfr. :
    http://www.zonmw.nl/nl/home/mediator/archief-mediator/mediator-4-2005/cortisol-en-de-kunst-van-stressverwerking.html -
    De pijn wordt in verschillende lichaamsdelen gevoeld : achterhoofd, nek, thoraxwand, bil, elleboog, knie.
    Er worden echter geen afwijkingen van de gewrichten waargenomen.
    Ook bij radiologisch of laboratoriumonderzoek worden geen afwijkingen vastgesteld.
    De pijn gaat doorgaans gepaard met vermoeidheid, vooral 's morgens, en slaapstoornissen.
    Ook kan een depressie optreden.
    De behandeling berust momenteel op analgetica, tricyclische antidepressiva en fysiotherapie.


    7.2 -
    Een aanvullende rol voor DHEA ?

    Een Belgische studie uitgevoerd bij 36 patiŽnten met fibromyalgie (28 vrouwen en 8 mannen) toont aan dat de DHEA-concentratie bij die personen lager is dan bij gezonde personen, maar enkel bij de vrouwen met fibromyalgie.
    Normaal stijgt het DHEA-gehalte met de leeftijd, maar dit blijkt niet het geval te zijn bij patiŽnten met fibromyalgie.

    Deze gegevens laten vermoeden dat DHEA een rol speelt bij fibromyalgie.
    Uiteraard moet nog worden nagegaan of DHEA-supplementen van nut zouden kunnen zijn bij de behandeling van fibromyalgie, vooral bij vrouwen, d.w.z. de patiŽntes met een DHEA-tekort.

    U mag dit 'geneesmiddel' echter niet nemen zonder medisch advies.
    DHEA lijkt een wondermiddel, maar heeft net zoals alle andere hormonen belangrijke effecten op het hele lichaam.
    Door DHEA in te nemen om een kwaal te verlichten zou men wel eens andere problemen kunnen krijgen die misschien veel moeilijker te behandelen zijn.
    DHEA behoort tot de familie van de androgenen en kan dus de haargroei bij vrouwen doen toenemen en prostaatkanker bij mannen verergeren (of veroorzaken ?)...
    Voorzichtigheid is dus geboden.

    Cfr. : http://www.e-gezondheid.be/nl/tijdschrift_gezondheid/sante_gezondheid_ziekten/implicaties_van_DHEfibromyalgie-3060-404-art.htm



    8. - Fibromyalgie en exitotoxinen ?
    Verlichting van de fibromialgie symptomen na het beŽindiging van een dieet met excitotoxinen

    Jerry D Smith, Chris M Terpening, Siegfried Schmidt en John G Gums Ė Vertaling : Ed Gunneweg
    De Annalen van de Pharmacotherapy - Volume 35. Nr.6, de blz. 702-706


    Fibromialgie is een gewone rheumatologische ziekte die vaak moeilijk effectief is te behandelen.
    Het fibromialgie syndroom komt bij 3-6 miljoen patiŽnten in de V.S. voor.
    Het is de derde meest gediagnostiseerde rheumatologische ziekte (na osteoartritis en reumatoÔde artritis).
    De meeste patiŽnten zijn vrouwen, met een gemiddelde leeftijd van begin van 29-37 jaar; de gemiddelde leeftijd van officiele diagnose is 34-53 jaar.
    Deze invaliderende ziekte wordt gekenmerkt door wijdverbreide pijn, gevoeligheid moeheid, ochtendstijfheid, en verstoring van de slaap.
    Diagnose criteria zijn ontwikkeld door de Amerikaanse Universiteit voor Reumatologie maar jammer genoeg, is de oorzaak van fibromialgie onbekend.
    De theorieŽn omvatten wijzigingen in de regeling va neurotransmitters (vooral serotonine); hormonale controleproblemen (vooral van de hypothalamus-hypofise-bijnier en groeihormoon); dysfunctie van het immuunsysteem; problemen met slapen; abnormale waarneming van lichamelijke sensaties; spanning; virale pathologie; lokale hypoxia; en verstoringen in de spiermicrocirculatie, adenosine monofosfaat en creatine concentraties.
    Het huidige bewijs steunt het sterkst een neurochemische of neurohormonale hypothese.

    Vier patiŽnten die met gediagnostiseerd fibromialgie gedurende twee tot 17 jaar, werden beschreven.
    Ze hadden allemaal meervoudige behandelingen ondergaan met beperkt succes.
    Bij allemaaal verdwenen binnen enkele maanden hun symptomen, volledig of bijna volledig, na het verwijderen van monosodium glutaminaat (MSG) of MSG plus aspartaam uit hun dieet.
    Alle patiŽnten waren vrouwen met veel ziekteverschijnselen, voordat zij stopten met MSG.
    Bij allemaal kwamen de symptomen terug na het opnieuw gebruiken van MSG.

    Excitotoxinen zijn moleculen, zoals MSG en aspartaat, die werken als prikkelende neurotransmitters en tot vergiftiging van zenuwcellen kunnen leiden wanneer ze overmatig gebruikt worden.
    Wij veronderstellen dat deze vier patiŽnten een subgroep kunnen vertegenwoordigen van het fibromialgie syndroom dat wordt veroorzaakt of verergerd door excitotoxinen of, uit een excitotoxinen syndroom kunnen bestaan dat gelijk is aan fibromialgie.
    Wij nemen aan dat het ontdekken van gelijksoortige patiŽnten en het onderzoek van grotere aantallen patiŽnten nodig is alvorens definitieve besluiten kunnen worden genomen.

    De verwijdering van MSG en andere excitotoxinen uit het diŽt van patiŽnten met fibromialgie biedt een goedaardige behandeling die mogelijk voor dramatische resultaten kan zorgen bij een subgroep patiŽnten.

    Wij beschrijven vier patiŽnten die een dramatisch herstel van het fibromialgie syndroom ervoeren door bepaalde conserveringsmiddelen en additieven voor levensmiddelen, hoofdzakelijk monosodium glutaminaat (MSG), uit hun dieet te bannen.
    Alle vier de patiŽnten hadden fibromialgie dat gekenmerkt werd door gevoeligheid en pijn bij alle gevoelige punten, moeheid, slaap stoornissen, en het prikkelbaar darmsyndroom.
    Dit schijnt het eerste rapport in de medische literatuur te zijn, dat op de afwezigheid van antwoorden bij een zoekopdracht in Medline werd gebaseerd .../....

    Cfr. : http://www.aspartaam.nl/artikelen/fibromyalgie.html



    9. - Een orthomoleculair therapeutische benadering van fibromyalgie

    Jan Blaauw, natuurgeneeskundig therapeut, orthomoleculair voedingstherapeut - Met bijdragen van R. Nieuwenhuis RA, directeur Stichting Orthomoleculaire Educatie - De Orthomoleculaire Koerier, nummer 61, elfde jaargang nr.6, december 1996


    - Inleiding
    - Kenmerken van fibromyalgie
    - (Secundaire) fibromyalgie en prevalentie
    - Het belang van groeihormoon
    - Microtraumata
    - Duidelijke etiologie ontbreekt
    - Het belang van optimale energiebouw in de spiercel
    - Erytrocyten-transketolase-test
    - Medicamenteuze behandeling
            - Stimulering van groeihormoonafgifte
                    - Ornithine
                    - Tryptofaan
            - Andere orthomoleculaire middelen
                    - octacosanol
                    - bijnier concentraat en pantotheenzuur 
                    - vitamine E en visolie concentraat
            - Richtlijnreceptuur Fibromyalgie
                    - primaire stoffen
                    - ondersteunend
                    - aanvullend c.q. vervangend bij secundaire fibromyalgie.

    Cfr. : http://www.praktijkblaauw.com/page3.htm



    10. - Burnout en hormonen

    Bron : Artikel AD 19 maart 1999 met Dr L. van Doornen


    Wat spanning, stress en burnout aangaan is er nog een aspect dat een directe relatie heeft met stress nl. de hormonen.
    Langdurige stress kan uitmonden in burnout.
    Een gevolg hiervan is ook een beschadiging van je lichaam.
    De hormonenhuishouding alsmede het immuunsysteem kunnen geheel van slag raken.
    In enkele gevallen kan burnout resulteren in blijvende negatieve effecten op de hersenen.
    Volgens sommige theorieŽn zijn alle psychische processen uiteindelijk ook lichamelijk.
    Als er zich iets afspeelt in de hersenen is dat niet ontastbaar, omdat de hersenen ook een orgaan zijn.
    Stress heeft invloed op het lichaam, dat blijkt onder andere uit onderzoeken naar hart- en vaatziekten.
    Erfelijkheid is voor 50% de veroorzaker en voeding voor 5 tot 10%.
    Stress heeft ook invloed op het cholesterolgehalte.
    Bij stress geven de hersenen een signaal af aan de bijnieren om adrenaline aan te maken.
    Adrenaline is een noodzakelijk functioneel hormoon.
    Het is het hormoon dat het lichaam voorbereidt op een bedreigende situatie.
    De brandstof reserves worden aangesproken, waardoor vetzuren in de bloedcirculatie worden opgenomen.
    De spieren worden opengezet, de hartslag gaat fors omhoog en het lichaam is gereed om te vechten of te vluchten.
    Vechten en vluchten doen we normaal gesproken sinds lange tijd niet meer.
    De vetzuren die als brandstof bedoeld waren, blijven in de bloedcirculatie zitten, met als gevolg een verhoging van het cholesterolgehalte.
    Uiteraard gebeurt dit niet als je een keer gestresst bent.

    Het lichaam kan veel hebben en zal zich na een tijd weer herstellen.
    Bij burnout bestaat er wel een groot risico.
    Het immuunsysteem kan dan aangetast worden, dit hangt direct samen met het hormoonsysteem.
    Onder invloed van stresshormonen produceert het immuunsysteem signaalstoffen die via de invloed op de hersenen vermoeidheid kunnen veroorzaken.
    Dit soort van ingewikkelde processen zit achter stress en burnout.
    Ook heeft het relaties met o.a. ME, CVS en fibromyalgie.
    Burnout gaat o.a. gepaard met extreme vermoeidheid, concentratieproblemen, vergeetachtigheid, slaapproblemen en labiliteit van het autonome zenuwstelsel.
    Het wordt veelal aangeduid als functionele klachten.
    Er zijn dan geen organische oorzaken te vinden.
    Er bestaan (nog) geen instrumenten om dergelijke klachten te meten, dus bestaat het meestal niet en wordt het ontkent.
    Vaak wordt dan gezegd dat het tussen de oren zit.
    En dat klopt en is ernstig omdat de hersenen ook een orgaan zijn.
    Het is daarom een serieus niet te onderkennen en weg te bagatelliseren probleem.
    Het emotionele gedeelte van de hersenen, het limbisch systeem, zit precies midden tussen de oren.
    Betekent dit dat burnout en b.v. ME psychisch zijn ?
    Deze term veronderstelt dat er een scheiding bestaat tussen lichaam en geest.
    Vaak wordt dan gedacht dat als iets psychisch is, het daarom wel te beÔnvloeden is.
    Het is eigenlijk niet echt omdat het niet lichamelijk is.
    Maar emoties zijn echter wel lichamelijk.
    Angst is een proces in de hersenen en niet iets vaags en ontastbaars.
    We weten dus dat bij burnout de hormonenhuishouding ontregeld wordt.
    Net als bij het cholesterolprobleem, begint het probleem met een voortdurende aanmaak van de stress en stofwisselingshormoon adrenaline.
    Bij langdurige overmatige stress gaat het lichaam o.a. ook cortisol aanmaken.
    Dit is ook een stresshormoon dat bedoeld is om de heftig werking van adrenaline af te remmen.
    Als het adrenalinesysteem de kans zou krijgen zijn gang te gaan zou het lichaam binnen de kortste keren alle reserves consumeren en het lichaam letterlijk kunnen bezwijken.
    Je zou dus gek kunnen worden door de stress als er geen afremming zou plaats vinden.
    Dit wordt wel eens de '
    bluswater' theorie genoemd : de waterschade zou erger zijn dan de brand van de stress die moet worden geblust.

    Het schadelijke van chronische stress is dat het energievretende adrenalinesysteem, door een permanent verhoogd cortisol-niveau, chronisch wordt afgeremd.
    Dit zou grote schade aan het lichaam kunnen veroorzaken.
    Vooral het hersendeel dat een belangrijke rol speelt bij stress, de hippocampus, is gevoelig voor cortisol.
    De hippocampus is onderdeel van het limbisch systeem, ook wel de emotionele hersenen genoemd en heeft een dubbelfunctie.

    De hippocampus speelt een rol in het geheugen in het algemeen, maar specifiek in het geheugen voor stresssituaties.
    Hierdoor herken je direct of een bepaalde situatie mogelijk bedreigend is en kun je snel beslissen wat je er aan kunt doen.
    Verder regelt de hippocampus dat er niet teveel of te weinig cortisolhormoon in het lichaam wordt aangemaakt.
    Dit gebeurt via het zogenaamde feedbackmechanisme.
    Zodra cortisol de hippocampus bereikt, gaat er een signaal naar de bijnieren dat de productie kan worden gestaakt.

    Als dit feedbackmechanisme voortdurend in actie moet komen, raakt het ongevoelig voor die signalen.
    Het gevolg hiervan is dat het cortisolgehalte in het bloed te hoog of juist te laag wordt.
    Waarom dit vervolgens leidt tot een hele reeks van klachten die terug te vinden zijn bij de '
    modieuze' ziekten, is nog niet duidelijk.
    Dat er samenhang bestaat is echter wel duidelijk.
    Betekent de ontdekking van de rol van cortisol dat er hoop is voor behandeling van genoemde kwalen ?
    Volgens wetenschappers is er nog te weinig inzicht in de werking van het immuun- en hormonaalsysteem.
    Het is wel aangetoond dat er iets aan de hand is met cortisol, maar wanneer het fout gaat en hoe daar op gereageerd moet worden is nog onduidelijk.
    Hetzelfde geldt voor de grotere vatbaarheid van vage gezondheidsklachten bij vrouwen dan bij mannen, het is niet te verklaren.
    Mannen willen stoer blijven en zijn bang om als watje uitgemaakt te worden.
    Dit verklaart echter niet alles.
    Misschien speelt het vrouwelijke hormoon oestrogeen wel een rol of komt het doordat vrouwen minder adrenaline aanmaken in stressvolle situaties.
    Er zijn nog veel zaken onduidelijk en er bestaan nog veel vragen.

    Er zal veel nuchterder met burnout en de lichamelijke gevolgen daarvan omgegaan moeten worden.
    Als je het mystieke ongrijpbare er van afhaalt is er al veel gewonnen voor de mensen die er mee geconfronteerd worden.
    Mensen hoeven dan niet meer bang te zijn dat ze als aanstellers gekenmerkt worden en dat met een beetje wilskracht de problemen niet meer aanwezig zijn.
    Want dat is het niet waard, omdat je aan burnout zowel fysiek als psychisch kapot kunt gaan.

    Cfr. : http://www.stamcel.org/html/endostelart.htm 



    11. - Homeopathische medicijnen


    .../... Hgh Plus, sinds een half jaar gebruik ik Dr. Orman's Hgh Plus, een groeihormoon stimulator die het lichaam versterkt door het te stimuleren meer hormonen aan te maken en dus het immuunsysteem te versterken.
    Na 1 Š 2 maanden merk ik al duidelijke verbeteringen.
    Een vriendin van mij gebruikt het sinds een half jaar en vol trots laat ze zien dat de ontstekingen en pijn zowat helemaal verdwenen zijn.
    Als je zag hoe zij er voorheen aan toe was, is het een wereld van verschil.
    Ik hoop dat lotgenoten hier wat aan hebben, volgens mij is het proberen waard .../...

    Cfr. : http://www.hgh-plus.nl/ 





    12. - Wat is fibromyalgie


    .../... FMS en schildklierproblemen
    Een onderzoek gaf aan dat 63% van de geteste FMS patiŽnten in meer of  mindere mate een probleem met hun schildklier hadden.
    Als je random "gezonde" mensen van de straat haalt en test kom je op een veel lagere waarde.
    Bij sommige FMS patiŽnten maakte de schildklier te weinig hormonen aan, bij anderen was er op celniveau een ongevoeligheid ontstaan voor schildklierhormonen.
    Een test van de schildklierfunctie is dus aan te bevelen .../...

    Cfr. : http://www.centrumnatuurlijkgenezen.nl/pdf/wat_is_fibromygalie.pdf 



    13. - Lees ook...


    1a. - Adrenogenitaal syndroom
    Adrenogenitaal syndroom of AGS (
    ICD-10 E25) is congenitale bijnierhyperplasie door een 21-hydroxylase-deficiŽntie waardoor een hyperandrogenisme ontstaat met opstapeling van metabolieten, met hypocortisolemie en hypo-aldosteronisme.
    Nota : de afkorting AGS wordt ook wel voor het
    syndroom van Alagille gebruikt : het Alagillesyndroom is een complexe aandoening van een aantal orgaansystemen, voornamelijk de lever, het hart, de ogen, het gelaat en het skelet).
    Cfr. :
    http://nl.wikipedia.org/wiki/Adrenogenitaal_syndroom

    1b. - Adrenogenitaal syndroom (AGS)
    Marloes van Engelen, medisch bioloog - Petra Bloem, documentalist - Mies Wits-Douw, publieksvoorlichter Ė Update : Augustus 2006
    Synoniem
    AGS
    Congenitale bijnierhyperplasie (CAH)
    Korte beschrijving
    Adrenogenitaal syndroom (AGS) is een aangeboren en erfelijke aandoening.
    Bij AGS kunnen de bijnieren (klieren die boven de nieren liggen) te weinig van het hormoon cortisol maken.
    Cortisol is onder andere belangrijk bij stress en inspanning.
    Het zorgt er dan voor dat er voldoende energie vrijkomt om prestaties te kunnen leveren.
    Het gevolg van het tekort aan cortisol bij AGS is dat de hypofyse (klier onderaan de hersenen die de hormoonhuishouding regelt) de bijnieren te veel stimuleert waardoor er te veel androgenen (mannelijke bijnierhormonen) worden gemaakt.
    Dit leidt tot vermannelijking van de uiterlijke geslachtsdelen.
    Bij meisjes zijn deze kenmerken vaak al vermannelijkt bij de geboorte.
    Bij adrenogenitaal syndroom kan er ook een tekort aan het hormoon aldosteron ontstaan.
    Hierdoor verlaat te veel zout het lichaam waardoor er vochtgebrek kan optreden.
    Er zijn drie vormen van AGS :
    - er is een vorm met te weinig cortisol en aldosteron en te veel androgenen
    - er is een vorm met te weinig cortisol, voldoende aldosteron en te veel androgenen
    - er is een vorm met voldoende cortisol en aldosteron en te veel androgenen.
    Diagnose
    Adrenogenitaal syndroom kan worden vermoed op grond van de bovenstaande symptomen.
    Er wordt 8 dagen na de geboorte standaard op deze aandoening gescreend met behulp van bloed uit de hielprik.
    Daarnaast kan met echo onderzoek van de inwendige geslachtsorganen en DNA onderzoek de diagnose gesteld worden.
    Behandeling
    Adrenogenitaal syndroom is niet te genezen.
    De behandeling bestaat uit het geven van hormonen om de hoeveelheid cortisol en aldosteron in het lichaam aan te vullen.
    Soms is het nodig dat er extra zout gegeten wordt.
    Voor meisjes kan een operatie voor de uitwendige geslachtdelen nodig zijn.
    Voorkomen (frequentie)
    Per jaar worden er ongeveer 15 tot 20 personen geboren met AGS.
    Overerving
    Adrenogenitaal syndroom erft autosomaal recessief over (cfr. de animatie
    '
    overerving en dragerschap').
    Meer informatie
    -
    NVACP - Nederlandse Vereniging voor Addison & Cushing PatiŽnten
    -
    Vlaamse Vereniging van Cushing-Addison-AGS - PatiŽnteninformatie, lotgenotencontact
    -
    Meer informatie over genetisch onderzoek (of DNA-diagnostiek)
    -
    Adrenogenitaal Syndroom - Algemene informatie bestemd voor ouders van kinderen met AGS samengesteld door een ervaringsdeskundige
    -
    NADF: National Adrenal Diseases Foundation, USA Ė Informatie (engelstalig)
    -
    Hielprik.nl
    Cfr. :
    http://www.erfelijkheid.nl/zena/ags.php
    Cfr. ook :
    -
    http://www.ags.nl.nu/
    -
    http://www.nvacp.nl/page.php?main=2&sub=27&subsub=30

    2. - Anatomie en fysiologie van de mens Ė 15e druk
    L.L. Kirchmann - Reed business information, Studieboek, 2005 Ė ISBN : 9035224310
    Anatomie en fysiologie van de mens is al tientallen jaren een standaardleerboek voor verpleegkundigen en paramedici.
    Hele generaties studenten hebben de voorgaande veertien drukken van dit boek gebruikt bij het bestuderen van de anatomie en de fysiologie, oftewel de bouw en de werking van het menselijk lichaam.
    De duidelijke, bondige tekst en de grote hoeveelheid illustraties hebben dit boek een blijvende populariteit bezorgd.
    Deze herziene vijftiende druk verschilt qua inhoud aanzienlijk van zijn voorganger.
    De tekst is op veel plaatsen aangepast en verduidelijkt, en de indeling van een aantal hoofdstukken is overzichtelijker gemaakt.
    Veel illustraties zijn verbeterd en er is voor deze druk een groot aantal nieuwe illustraties, tabellen en schema's vervaardigd.
    De kleurenillustraties, die bij de voorgaande drukken nog in een los katern waren opgenomen, maken nu deel uit van het boek zelf.
    Ook de lay-out is veel overzichtelijker geworden, mede dankzij het gebruik van een ander lettertype. Korte margekopjes in blauw geven de kern van de tekst ernaast weer. Alle hoofdstukken eindigen met een handige checklist.
    Tekst en illustraties vormen ťťn geheel en hiermee is dit boek een ideaal hulpmiddel bij het bestuderen van de bouw en werking van het menselijk lichaam. Dit leerboek is met name bestemd voor verpleegkundigen (hbo, kwalificatieniveau 5) en paramedici in opleiding. Deze vijftiende druk van 'Kirchmann' zal ongetwijfeld voor vele studenten een zijn nut dubbel en dwars bewijzen.
    Evenals de drie voorafgaande drukken is ook deze druk verzorgd door G.G. Geskes, cardiothoracaal chirurg, en R.P. de Groot, hoofd van een keuringsinstelling. Beiden hebben een ruime ervaring als auteur en docent op het gebied van de gezondheidszorg.
    Cfr. :
    http://www.nl.bol.com/is-bin/INTERSHOP.enfinity/eCS/Store/nl/-/EUR/BOL_AffiliateMap-Start?LinkType=Product&Section=BOOK&referrer=bfaqIq2RX75RgClAnalBmf241329926&PrdId=1001004001669733 --&-- http://www.elseviergezondheidszorg.nl/boek/17_Anatomie_en_fysiologie_van_de_mens?from=search&type=rubriekid&q=10&pgr=0&pgp=0

    3. - Autoimmune disorders
    ©2001-2006 American Association for Clinical Chemistry - Reviewed on September 27, 2004
    What is the immune system?
    The immune system is the body's means of protection against germs and other "foreign" substances.
    The immune system is composed of two major parts.
    One component is the production of antibodies, proteins that attack "foreign" substances and cause them to be removed from the body; this is sometimes called the humoral immune system.
    The other component is composed of special blood cells, called T lymphocytes, that can attack "foreign" substances directly; this is sometimes called the cellular immune system.
    At birth, the only protection we have are antibodies that come to the baby from its mother before birth; antibodies and T lymphocytes become protective only after they are exposed to a "foreign" substance for the first time.
    This is the reason that we use vaccinations : to allow our immune system to recognize weakened or inactivated forms of bacteria and viruses that can cause disease, so that we will be protected if we actually come in contact with them.
    Normally, the immune system recognizes that the tissues in the body are not "foreign" and does not attack them.
    If a transplant is performed, however, the immune system usually recognizes that the organs that are transplanted are different and attacks them, a process called rejection.
    Drugs that reduce the activity of the immune system (immunosuppressants) are typically given to persons who have received transplants, unless the donor is an identical twin.
    Cancer cells are sometimes different enough from normal cells that the immune system attacks them, but the immune response alone is usually not enough to keep a cancer from spreading.
    What are autoimmune disorders ?
    Autoimmune disorders are diseases caused by the body producing an immune response against its own tissues.
    The cause of autoimmune diseases is unknown, but it appears that there is an inherited predisposition to develop autoimmune disease in many cases.
    In a few types of autoimmune disease (such as rheumatic fever), a bacteria or virus triggers an immune response and the antibodies or T-cells attack normal cells because they have some part of their structure that resembles a part of the structure of the infecting germ.
    Autoimmune disorders fall into two general types : those that damage many organs (systemic autoimmune diseases) and those where only a single organ or tissue is directly damaged by the autoimmune process (localized). The effect of localized autoimmune disorders, however, can be systemic as they frequently have an indirect effect other body organs and systems.
    For a more complete list of autoimmune conditions, visit the 'Patient Information Page' of the 'American Autoimmune Related Diseases Association, Inc.' - cfr. :
    http://www.aarda.org/patient_information.php -&- http://www.aarda.org/ -.
    In some cases, a person may have more than one autoimmune disease; for example, persons with Addison's disease Ė cfr. :
    http://www.labtestsonline.org/understanding/conditions/addisons_disease.html - often have type 1 diabetes, while persons with sclerosing cholangitis often have either ulcerative colitis or Crohn's disease.
    In some cases, the antibodies may not be directed at a specific tissue ororgan; for example, antiphospholipid antibodies Ė cfr. :
    http://www.labtestsonline.org/understanding/analytes/antiphospholipids/glance.html - can react with clotting proteins in the blood, leading to formation of blood clots within the blood vessels (thrombosis).
    Cfr. also :
    -
    Rheumatoid arthritis, lupus, hashimoto's thyroiditis, sjogren's syndrome, multiple sclerosis, graves' disease, guillain-barre, celiac disease - American Autoimmune Related Diseases Association, Inc. - Wegener's Granulomatosis Association - Guard Your Fingers and Toes The Threat of Raynaudís, The NIH Word on Health, April 2001 - Health Topics, National Institute of Arthritis and Musculoskeletal and Skin Diseases (NIAMS) -.
    Cfr. :
    http://www.labtestsonline.org/understanding/conditions/autoimmune.html --&-- http://www.merck.com/mmhe/sec16/ch186/ch186a.html?qt=Hormonal%20Disorders&alt=sh
    Cfr. ook (afbeeldingen) :
    http://www.nlm.nih.gov/medlineplus/ency/article/000816.htm

    4. - Carcinoid tumoren
    Bron : NKI/Avl :
    http://www.nki.nl/ - Augustus 2000
    CarcinoÔde tumoren behoren tot een aparte groep van zogenaamde neuro-endocriene tumoren.
    Deze produceren stoffen die allerlei klachten kunnen veroorzaken.
    Het betreft een zeldzame tumor.
    De oorzaak van het ontstaan is niet bekend.
    Erfelijkheid speelt geen belangrijke rol.
    Een carcinoid kan ontstaan op verschillende plaatsen in het lichaam.
    Een voorkeursplaats is de blinde darm (appendix).
    Op deze plaats wordt het carcinoid vaak bij toeval gevonden, bijvoorbeeld wanneer iemand vanwege een ontstoken blinde darm wordt geopereerd.
    Het gaat dan vaak om een kleine tumor, waarvoor geen aanvullende behandeling nodig is.
    Soms is het een iets grotere tumor en dan is een aanvullende operatie nodig, waarbij een extra deel van de darm rondom de oorspronkelijke tumor verwijderd wordt.
    Een carcinoid is een tumor, die op verschillende plaatsen in het lichaam kan voorkomen.
    Meestal wordt deze tumor in de blinde darm of dunne darm gevonden.
    De tumor produceert verschillende stoffen, waarvan de stof serotonine de belangrijkste is.
    Wanneer de ziekte verder is voortgeschreden kan er een karakteristiek klachtenpatroon ontstaan, dat het carcinoid syndroom genoemd wordt.
    De meest typische klachten zijn opvliegers en diarree.
    In dit stadium is er vaak al sprake van uitzaaiingen in de lever.
    Carcinoid is een zeldzaam en bijzonder tumortype met soms kenmerkende klachten van diarree en opvliegers, die in aanvallen of min of meer continu kunnen optreden.
    De klachten kunnen zeer ernstig zijn en invloed hebben op uw lichamelijke activiteiten.
    Soms treedt na verloop van tijd een lekkende hartklep op door beschadigende werking van stoffen (zoals serotonine) die geproduceerd worden door het carcinoid.
    Er zijn verschillende mogelijkheden om de klachten te bestrijden en de productie van de hormoonachtige eiwitten te laten afnemen.
    Omdat de tumor langzaam groeit, zijn de vooruitzichten in het algemeen gunstig; zelfs wanneer er uitgebreide leveruitzaaiingen aanwezig zijn.
    Cfr. :
    http://www.diagnose-kanker.nl/soorten/carcinoid.htm
    Cfr. ook 'Carcinoid tumors' :
    http://www.merck.com/mmhe/sec13/ch168/ch168a.html?qt=Hormonal%20Disorders&alt=sh

    5. - Chronische moeheid - Hoe word ik ME de baas ?
    Edith van Blijdesteijn - Uitgeverij Ankh-Hermes, 1994 Ė ISBN : 9020205765
    Een vaak gehoorde klacht in deze tijd is moeheid.
    Een moeheid die niet overgaat door veel rusten of na een vakantie.
    Ze gaat vaak vergezeld van andere verschijnselen zoals spierzwakte, pijn in het bewegingsapparaat, slaapstoornissen, migraine en darmklachten.
    Er kunnen meerdere oorzaken zijn, bijvoorbeeld het niet volledig herstellen na een virusinfectie, een voedselallergie of voedselintolerantie, stress, een candida-infectie, parasieten in de darm of een salmonellavergiftiging.
    Deze hebben een negatieve invloed op het immuunsysteem en na verloop van tijd voelt men zich dan moe.
    Zonder behandeling kan dit leiden tot een algeheel malaisegevoel, zowel lichamelijk als geestelijk.
    In dit boekje wordt uitgelegd wat men er aan kan doen om zich weer een stuk prettiger te voelen.
    Voor de diagnostiek wordt gebruik gemaakt van toegepaste kinesiologie (touch for health) terwijl de behandeling onder meer bestaat uit reiniging van het lichaam en het toedienen van orthomoleculaire preparaten.
    Een aangepast dieet maakt deel uit van de therapie.
    Daarnaast wordt aandacht geschonken aan ademhaling, beweging, stress en ontspanning.
    Recensie (NBD|Biblion) : Steeds meer mensen, vooral vrouwen, hebben te kampen met een onverklaarbare chronische vermoeidheid die gepaard gaat met vele vage klachten.
    Dit beeld wordt ME genoemd. Oorzaak of gevolg van deze vermoeidheid kan zijn : een virusinfectie, voedselallergie of insufficientie, darmparasieten enz.
    In dit boekje wordt getracht de patient te verduidelijken hoe men achter de oorzaak kan komen van zijn kwaal en hoe men verbetering of verlichting kan bewerkstelligen zodat het totale immuunsysteem beter gaat functioneren.
    Dit boekje, eenvoudig en duidelijk geschreven, is bedoeld voor de ontwikkelde leek die met deze problemen te maken heeft.
    Er worden in dit boekje preparaten geadviseerd
    Cfr. :
    http://www.nl.bol.com/is-bin/INTERSHOP.enfinity/eCS/Store/nl/-/EUR/BOL_DisplayProductInformation-Start?BOL_OWNER_ID=666753301&Section=BOOK

    Lees verder : Deel III

    17-12-2006 om 22:57 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (13)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Fibromyalgie & hormonen... - Deel III
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Fibromyalgie & hormonen...

    Deel III



    6. - De zin van ziekzijn - Signalen en betekenis van ziekten
    Thorwald Dethlefsen & RŁdiger Dahlke - Uitgeverij Ankh-Hermes, 1990 Ė ISBN : 9020249983
    'Dit is een ongemakkelijk boek, want het ontneemt de mens de mogelijkheid zijn ziekte te gebruiken als een alibi voor zijn onopgeloste problemen', zeggen de auteurs in hun voorwoord.
    Ze willen duidelijk maken dat ziekten verschijningsvormen zijn van ťťn grote ziekte, die onlosmakelijk verbonden is met het ongelukkig zijn van de mens.
    Symptomen zijn lichamelijke verschijnselen waarin, psychische conflicten tot uitdrukking komen.
    Hoofdpijn, infectie, stress, maagklachten en impotentie geven ons signalen door uit het rijk der psyche.
    Ziekte-uitingen zijn beelden die we moeten verklaren en waarvan we de betekenis onder ogen moeten zien.
    Dit boek bestaat uit twee delen.
    In het eerste gaan de schrijvers in op de achtergronden en filosofie van het ziek zijn en beter worden.
    In het tweede gedeelte beschrijven ze de meest voorkomende ziektesymptomen, de mogelijke oorzaken, met welke gevoelens en activiteiten ze corresponderen en wat we eraan kunnen doen.
    De samenhang van lichamelijke klachten en psychische problemen zal velen choqueren; toch zullen we de confrontatie moeten aangaan, willen we aan onze genezing kunnen werken.
    Ons wordt een nieuwe zienswijze geleerd, waarmee we zelf symptomen kunnen interpreteren en als zinvol aanvaarden: ons lot is een uitdaging, onze ziekte een weg om onszelf te vinden, en innerlijk te groeien.
    Recensie (NBD|Biblion) : Deze herdruk van dit boek bewijst zijn populariteit in alternatieve kringen.
    De vraag echter die opkomt na het lezen ervan, is : 'Heb je er praktisch ook wat aan ?Ē
    Men is geneigd te antwoorden: nee, uitgezonderd de elementen van hoop en troost die zeer vele mensen zeker zullen ontlenen aan de stelling dat waar ziekten vaak psychisch van oorsprong zijn er altijd een oplossing voor de kwalen moet bestaan.
    Los van het feit dat Dethlefsens uitgangspunt wetenschappelijk onverdedigbaar is, vanaf griep t/m prostaatkanker bijv., lijkt zijn uitgangspunt evenmin verdedigbaar omdat ook psychische conflicten, resp. stoornissen lang niet altijd voor oplossing in aanmerking komen.
    Toch is het evident dat een grote groep mensen baat heeft bij de idee dat ze zelf aan de genezing van hun ziekten kunnen werken- wat ook dikwijls zo is - en voor deze groep lijkt dit boek ideaal.
    Een sympathieke 'zoethouder' met - zeer belangrijk - een hoog troostgehalte.
    Overzichtelijk ingedeeld, goed leesbaar.
    Met trefwoordenlijst van lichaamsdelen en een alfabetisch register.
    Cfr. :
    http://www.nl.bol.com/is-bin/INTERSHOP.enfinity/eCS/Store/nl/-/EUR/BOL_DisplayProductInformation-Start?BOL_OWNER_ID=666764728&Section=BOOK

    7. - Diabetes Insipidus (DI)
    Drs. Suzanne van Esch, afd. medische psychologie VUMC en Prof. Dr. Martina Cornel, afd. klinische en antropologische genetica, sectie Community Genetics VUMC Ė Redactie : Petra Bloem, documentalist, Drs. Marloes van Engelen, medisch bioloog, Paula de Vree, medisch bioloog i.o. En Mies Wits-Douw, publieksvoorlichter Ė Update : April 2005
    Synoniem
    -
    DI
    - Water diabetes
    Sub-typen
    - Neurogene (centrale) Diabetes Insipidus
    - Nefrogene Diabetes Insipidus
    - Gestagene Diabetes Insipidus
    - Dipsogene Diabetes Insipidus
    Korte beschrijving
    Diabetes Insipidus (DI) is een vorm van diabetes die niets te maken heeft met diabetes mellitus (suikerziekte).
    Diabetes insipidus betekent letterlijk Ďsmakeloze doorstroomí.
    Dit doelt op de afwezigheid van suiker in de urine.
    Er zijn wel overeenkomsten met diabetes mellitus.
    DI is een aandoening die zowel aangeboren kan zijn, als ook verworven als gevolg van bijvoorbeeld een tumor.
    DI ontstaat wanneer de regulering van vochtopname door het lichaam en vochtuitscheiding verstoord is.
    Deze vochtbalans wordt gereguleerd door ADH (het anti-diuretisch hormoon of wel vasopressine) ADH gaat de productie van urine tegen.
    Dit hormoon wordt geproduceerd in de hypothalamus (een belangrijk centrum in de hersenen) en opgeslagen in de hypofyse (een klier die aan de hersenen hangt).
    De hypofyse scheidt ADH uit aan het bloed.
    Er is sprake van DI wanneer het ADH niet of onvoldoende wordt geproduceerd of als de nier niet reageert op het ADH (resistentie).
    Dit kan leiden tot vier verschillende vormen van diabetes insipidus :
    - Neurogene diabetes insipidus ontstaat door een hormonale verstoring in de hersenen, waardoor een tekort aan ADH optreedt.
    Oorzaken hiervoor kunnen onder andere zijn : een tumor, hersenoperatie, een hoofdtrauma of infecties.
    - Nefrogene diabetes insipidus wordt veroorzaakt door een verstoorde nierfunctie.
    Hierbij reageren de nieren niet op het ADH.
    Deze vorm is meestal erfelijk, maar kan ook verworven zijn als gevolg van het gebruik van medicijnen of door andere aandoeningen.
    - Gestagene diabetes insipidus komt alleen voor tijdens een zwangerschap en is ook het gevolg van een tekort aan ADH.
    Gestagene diabetes insipidus verdwijnt over het algemeen 4 tot 6 weken na de bevalling.
    - Dipsogene diabetes insipidus wordt veroorzaakt door een verstoring in het dorst-mechanisme.
    Het dorst-mechanisme wordt gestuurd vanuit de hypothalamus.
    Hierdoor neemt de dorst toe, en wordt er teveel vocht gedronken.
    Dit onderdrukt de uitscheiding van het ADH, waardoor de productie van urine toeneemt.
    Bij deze vier vormen zijn de kenmerken hetzelfde.
    De nier scheidt ongeremd water uit, waardoor men dus veel moet plassen.
    Hierdoor ontstaat er chronische dorst en kans op uitdroging, wat kan leiden tot een hoge hartslag, lage bloeddruk en constipatie.
    De urine heeft een bleke kleur, doordat de urine sterk verdund is.
    Het kan voorkomen dat men er ís nachts uit moet om te plassen.
    Diabetes insipidus kan op elke leeftijd ontstaan.
    Sommige erfelijke vormen van diabetes insipidus kunnen tijdens of na het eerste levensjaar optreden.
    Er valt goed te leven met diabetes insipidus, wanneer dit niet veroorzaakt wordt door andere aandoeningen, zoals bijvoorbeeld een tumor.
    Diagnose
    Op grond van bovengenoemde kenmerken wordt vaak gedacht aan diabetes mellitus.
    Urine onderzoek en de Ďdorstproefí worden gedaan om de diagnose diabetes insipidus vast te stellen.
    Genetisch onderzoek kan de diagnose bevestigen.
    Behandeling
    Elke vorm van diabetes insipidus kent zijn eigen behandeling en deze moet daarom vooraf vastgesteld worden.
    Neurogene en Gestagene diabetes insipidus kunnen worden behandeld met geneesmiddelen die lijken op het lichaamseigen ADH (vasopressine).
    Dit geldt niet voor Nefrogene en Dipsogene diabetes insipidus.
    De erfelijke vorm van Nefrogene diabetes insipidus kan niet worden genezen.
    Voor deze twee vormen bestaat een andere behandeling.
    Diabetes insipidus kan wanneer het niet wordt veroorzaakt door erfelijkheid, onder bepaalde omstandigheden genezen.
    Wanneer diabetes insipidus is ontstaan door andere aandoeningen of factoren kan de behandeling zich daarop richten.
    Bij uitdroging moet worden nagegaan waardoor deze wordt veroorzaakt.
    Dit is belangrijk om behandeling vast te stellen.
    Voorkomen
    Diabetes insipidus is zeldzaam.
    Over het algemeen wordt geschat dat er 3 op de 100.000 mensen met diabetes insipidus zijn.
    In Nederland zijn er ongeveer 40 families bekend met Nefrogene diabetes insipidus.
    Overerving
    Diabetes insipidus kent verschillende vormen van overerving :
    geslachtsgebonden of recessief / autosomaal dominant.
    Bij de erfelijke vorm van Nefrogene diabetes insipidus is 90% geslachtsgebonden, 10% autosomaal recessief en minder dan 1% autosomaal dominant.
    Meer informatie
    -
    Diabetes Insipidus - Nederlandstalige site van ervaringsdeskundige, lotgenotencontact.
    -
    Nederlandse Hypofyse Stichting - Geeft brochure 'Diabetes Insipidus' uit, te bestellen via bovengenoemde website
    -
    DNA-diagnostiek in Nederland - Voor erfelijke centrale Diabetes insipidus en Nefrogene Diabetes insipidus is DNA-diagnostiek mogelijk
    -
    Nephrogenic Diabetes Insipidus Foundation - Engelstalige, zeer uitgebreide informatie (met o.a. literatuurlijst en veelgestelde vragen-rubriek).
    Cfr. :
    http://www.erfelijkheid.nl/zena/diabe_insi.php
    Cfr. ook :
    http://nl.wikipedia.org/wiki/Diabetes_insipidus
    Diabetes insipidus (DI)
    Diabetes insipidus is een
    aandoening die gekenmerkt wordt door polyurie en polydipsie.
    De uitgescheiden urine is daarbij - in tegenstelling tot
    diabetes mellitus - niet zoet en sterk verdund.
    Diabetes insipidus wordt veroorzaakt door het ontbreken van
    antidiuretisch hormoon (ADH) of ongevoeligheid van de nieren voor dat hormoon (nefrogene diabetes insipidus).
    DI komt veel voor bij patiŽnten met
    histiocytose zelfs na jaren therapie.
    Bloedonderzoek zal afwijkende bloedspiegels van veel elektrolyten te zien geven.
    De
    dorstproef geeft snel uitsluitsel ten aanzien van de diagnose diabetes insipidus.
    Behandeling van diabetes insipidus is afhankelijk van de achterliggende oorzaak.
    Met gemodificeerde vormen van
    vasopressine kunnen de nieren aangespoord worden om meer water vast te houden, maar de kans bestaat dat er teveel vocht wordt vastgehouden.
    Soms kan de eigen productie van
    ADH worden gestimuleerd met carbamazepine of thiazide.
    Ernstige diabetes insipidus kan hiermee doorgaans niet volledig gecompenseerd worden.
    Cfr. :
    http://nl.wikipedia.org/wiki/Diabetes_insipidus

    8. - Diabetes mellitus
    Diabetes mellitus, ook vaak suikerziekte genoemd (een term die sommigen liever niet meer gebruiken omdat het verkeerde associaties zou oproepen, zoals dat het ontstaat door te veel suiker te eten of dat men geen suiker zou mogen eten als men het heeft), is het
    syndroom dat zich kenmerkt door herhaaldelijk verhoogde bloedglucosewaarden (hyperglykemie).
    Hoe hoog de waarden precies moeten zijn en onder welke omstandigheden die metingen moeten worden gedaan is internationaal vastgelegd in afspraken, die per land soms iets kunnen verschillen.
    De continue hyperglykemie veroorzaakt als hij hoog genoeg is
    glucosurie (suikerverlies via de urine) wat in ernstige gevallen een merkbare polyurie (veel urineren) zowel als polydipsie (veel drinken) ten gevolge heeft.
    Voorkomen in Nederland
    Van de 800.000 Nederlanders met diabetes, zijn er zo'n 250.000 die diabetes hebben zonder het te weten.
    Het
    Nederlandse ministerie van Volksgezondheid (VWS) heeft anno 2005 van diabetes een speerpunt gemaakt.
    Het doel is om de diabeteszorg in Nederland te verbeteren.
    De diabetesorganisaties in Nederland ťn het ministerie van VWS zijn van mening dat zeker tweederde van de mensen met diabetes onvoldoende goede diabeteszorg krijgt.
    Diagnose
    De conventie stelt dat de ideale bloedglucose-waarde (de 'bloedglucosespiegel') tussen de 4 en de 6 mmol/liter dient te liggen.
    Indien de 'nuchtere' waarden bij een onbehandeld persoon boven de 6.9 mmol/l en 'niet-nuchter' boven de 11.0 mmol/l liggen, spreekt men van diabetes.
    In het grijze gebied tussen deze grenswaarden spreken sommigen wel, anderen niet van diabetes.
    Landelijk en internationaal worden over deze waarden periodiek afspraken gemaakt of ze worden herzien door medici op grond van onderzoeksresultaten.
    Etymologie
    De naam diabetes mellitus (Grieks diabŤtŤs = sifon, van dia = door[heen], bainoo = gaan en Latijn mellitus = honingzoet), letterlijk "zoete doorstroom" of zoete
    urine, is ontstaan door de zoete smaak van de urine van deze patiŽnten.
    Vůůr de chemische analyse van urine mogelijk werd was een
    arts immers aangewezen op de eigen zintuigen en het proeven van de urine was een gangbare manier van onderzoeken.
    Oorzaak van de ziekte (Pathogenese)
    Diabetes is een ongeneeslijke
    stofwisselingsziekte waarbij het lichaam onvoldoende energie uit glucose (suikers) kan halen.
    Suikers kunnen in de meeste
    cellen (insuline dependente cellen) alleen opgenomen worden in aanwezigheid van voldoende insuline en mits er werkende insuline-receptoren op die cellen aanwezig zijn.
    Bij diabetes ligt het probleem in a) onvoldoende aanmaak van insuline of b) een probleem met betrekking tot de insuline-receptoren.
    Wanneer de glucose niet of onvoldoende in de cellen opgenomen kan worden, stijgen de bloedglucosewaarden; er treedt
    hyperglykemie op.
    Dit heeft gevolgen voor diverse organen :
    - In de
    nier zal de concentratie glucose in het bloed zo hoog zijn dat niet alle suikers gereabsorbeerd kunnen worden.
    Hierdoor gaat er suiker via de nier verloren in de
    urine.
    Dit gaat gepaard met extra waterverlies, waardoor er grote volumes urine worden geproduceerd : polyurie.
    Door het grote urine-verlies stijgt het dorstgevoel en zal de patiŽnt veel drinken :
    polydipsie.
    - In de grotere slagaders treedt een sterk versnelde
    atherosclerose op.
    Ook de kleinste slagadertjes gaan minder goed werken (micro-angiopathie) wat met name in het netvlies tot problemen met het zien kan leiden.
    - De gevoelszenuwen gaan minder goed werken, waardoor na jaren vaak ongevoeligheid optreedt in de voeten en de handen.
    De voeten en handen gaan prikkelen en tintelen en tezelfdertijd wordt de tastzin minder goed, waardoor fijn werk zoals b.v. het dichtmaken van knoopjes onmogelijk wordt of de patiŽnt niet meer voelt dat hij in een
    punaise heeft getrapt.
    Dergelijke wondjes gaan bovendien eerder ontsteken door het hogere suikergehalte en de genezing gaat slechter door de gestoorde bloedtoevoer.
    De patiŽnt merkt het pas laat omdat hij het niet voelt.
    Niet zelden gaan op deze manier op den duur tenen, voeten en onderbenen verloren omdat ze moeten worden geamputeerd.
    Symptomen
    - Veel mensen met lichte diabetes zijn geheel of nagenoeg symptoomloos.
    - Het al eerder genoemde veel plassen en veel drinken treedt op bij hoge tot zeer hoge bloedglucosewaarden.
    - PatiŽnten hebben bij slechte glucoseinstelling (te hoog) vaker dan gemiddeld last van
    blaasontsteking, witte vloed en/of steenpuisten.
    - Soms kan men
    aceton ruiken in de adem van patiŽnten met diabetes, nl. als glucose door het insulinetekort zo slecht kan worden verwerkt dat het lichaam overgeschakeld is op vetverbranding, waarbij ketonen als nevenproducten ontstaan, waarvan aceton er een is.
    De bloedglucosespiegel in het bloed is dan meestal veel te hoog.
    Bij hoge bloedsuikers en ernstige uitdroging kan een
    metabole acidose met een levensgevaarlijk coma optreden.
    Classificaties
    Juveniele versus ouderdomsdiabetes - Toen de
    pathogenese van diabetes nog onbekend was, klasseerde men de patiŽnten volgens de symptomen.
    De jeugdige (juveniele) vorm was een ernstige vorm die reeds in de kindertijd tot uiting kwam.
    De kinderen waren erg mager, hun spieren 'smolten' weg en stierven jong.
    De ouderdomsdiabetes trad pas op latere leeftijd op en was een mildere vorm.
    Oorzaak en behandeling waren onbekend.
    Insuline-afhankelijke versus insuline-onafhankelijke diabetes - Toen het onderliggende probleem eenmaal beter werd begrepen, deelde men de diabetes in op basis van de behandeling.
    Type-I of insuline-afhankelijke vorm was de ernstigste vorm, waaronder ook de voormalige juveniele diabetes viel, type-II was de insuline-onafhankelijke diabetes waaronder de meeste van de voormalige 'ouderdomsdiabetici' vielen.
    β-cel destructie versus intacte β-cellen - Anno 2004 wordt de pathogenese van diabetes nog wat beter begrepen en klasseert men de diabetes ook wel in een
    β-cel destructieve diabetes, type 1 (niet te verwarren met het oudere Type I) en β-cel intacte diabetes, type-2.
    Aangezien type 2 ten gevolge van westerse leefstijl (overgewicht, weinig lichaamsbeweging) steeds vaker bij mensen van onder de 50 optreedt, is de term ouderdomsdiabetes niet meer van toepassing.
    Bij type-1 diabetes maken de β-cellen de alvleesklier onvoldoende
    insuline aan ten gevolge van de uitgebreide vernietiging van deze β-cellen (Eilandjes van Langerhans).
    Oorzaken hiervan kunnen zijn :
    - auto-immuundestructie van de β-cellen
    - infectieuze destructie van de β-cellen
    - chemische destructie van de β-cellen
    - een algemeen
    alvleesklier-probleem
    - met onbekende oorzaak:
    idiopathische destructie van de β-cellen.
    Bij type-2 diabetes zijn de β-cellen in voldoende mate aanwezig, maar reageert het lichaam onvoldoende op de insuline.
    Er is dus een relatief tekort aan insuline.
    Oorzaken hiervan kunnen zijn :
    - te weinig receptoren op de cellen.
    - insulineresistentie, er is een defect in de insuline cascade.
    Hierdoor wordt er minder
    GLUT-4 getransloceerd naar de celmembraan.
    GLUT-4 zorgt voor de opname van glucose.
    Type 2 komt ook voor op alle leeftijden, maar met name bij ouderen en bij mensen met overgewicht.
    Zwangerschapsdiabetes -
    Zwangerschapsdiabetes is een bijzonder geval van diabetes waarbij de moederkoek van de foetus hormonen (oa HPL, cortisol) aanmaakt die de insuline van de moeder tegenwerken.
    De alvleesklier van de moeder moet 2 tot 3 maal meer insuline produceren om hetzelfde effect te behouden in de cellen.
    Indien de alvleesklier van de moeder hiertoe niet in staat is, ontstaat er zwangerschapsdiabetes.
    Deze vorm van diabetes verdwijnt meestal enkele dagen na de
    geboorte van het kind.
    Toch hebben dergelijke moeders later een duidelijk grotere kans op type 2 diabetes.
    Het komt in de zwangerschap ook wel voor dat de nier wat glucose doorlaat zonder dat de waarden die in het bloed gemeten worden verhoogd zijn : er bestaat dan alleen een verlaagde nierdrempel voor glucose.
    Behandeling
    Type 2 diabetes is te behandelen met een dieet en met een aantal orale geneesmiddelen (
    sulfonylureumderivaten zoals Amaryl(R) en Uni Diamicron (R), biguaniden zoals metformine en thiazolidinedionen zoals pioglitazone).
    Type 1 kan alleen worden behandeld met
    insuline.
    Insuline wordt ook gebruikt als type 2 diabetes niet afdoende reageert op behandeling met tabletten.
    De behandeling van diabetes bestaat niet alleen uit medicatie.
    Het gaat erom de bloedglucosespiegel zo stabiel mogelijk te houden door een combinatie van medicatie, dieet en bewegen.
    Dat is er ook de reden van dat mensen met diabetes gerust suiker mogen, in tegenstelling van wat vroeger gedacht werd.
    Het gaat om de totale koolhydraatinname.
    Mensen met diabetes dienen zich zowel te hoeden voor een
    hypoglykemie (te lage bloedglucosespiegel), hetgeen verholpen kan worden door koolhydraten te eten, als voor hyperglykemie (te hoge bloedglucosespiegel), in welk geval koolhydraten vermeden dienen te worden.
    De correcte balans vinden tussen deze uitersten, bijvoorbeeld bij zware inspanningen of sport, is soms moeilijk (leken denken soms dat de wel eens optredende hypoglykemie bij diabetes hoort; dat is echter niet juist; het is een bijwerking van de behandeling).
    Insuline bestaat in kort- en langwerkende vormen; alle moeten worden ingespoten onder de huid of door middel van een
    insulinepomp worden ingebracht.
    In 2006 komt er inhaleerbare insuline op de markt.
    Ook combinaties tussen orale medicatie en verschillende soorten insulines zijn mogelijk.
    Medicatie die de bloedglucose verlaagt is echter niet genoeg.
    Mensen met diabetes hebben ook een veel grotere gevoeligheid dan gezonde voor andere risicofactoren, met name roken, hoge bloeddruk en een te hoog
    cholesterol ook wel het metabool syndroom genoemd.
    Het is bij mensen met diabetes dus van nog meer belang dan bij andere groepen dat zij niet
    roken, een normaal gewicht handhaven, aan lichaamsbeweging doen en een eventuele hoge bloeddruk en hoog cholesterol laten behandelen.
    In Nederland wordt er naar gestreefd diabetes en alle bijkomende gevaren als een geheel te behandelen, waarbij patiŽnten een paar maal per jaar worden gezien.
    Hierbij wordt gekeken naar :
    - De bloedglucosewaarde, en de behandeling wordt geoptimaliseerd.
    Naast de concentratie van glucose zelf in het bloed, die van uur tot uur sterk kan wisselen, is er een stof die een weerspiegeling is van de gemiddelde glucoseconcentratie gedurende de afgelopen paar weken, namelijk het
    geglycosyleerde hemoglobine.
    Hieraan kan de gemiddelde instelling worden beoordeeld.
    - De voeten worden geÔnspecteerd (zo nodig wordt de pedicure ingeschakeld),
    - Het optreden van
    neuropathie wordt gesignaleerd,
    - Het rookgedrag wordt gemonitord en de patiŽnt wordt aangemoedigd te stoppen,
    - Hoge bloeddruk wordt actief opgespoord en behandeld,
    - Het cholesterolgehalte wordt gemeten en behandeld als daar aanleiding toe is,
    - De patiŽnt wordt aangemoedigd te bewegen en zijn lichaamsgewicht laag te houden en
    - De patiŽnt wordt geregeld door een oogarts nagekeken op
    diabetische retinopathie.
    Anno
    2004 wordt er onderzoek verricht naar de transplantatie van β-cellen in de alvleesklier ten einde bepaalde vormen van diabetes te kunnen genezen.
    Ook implanteerbare insulinepompjes worden al getest.
    Deze laatste zouden een nagenoeg ideale behandelingsmethode kunnen zijn, vooral als het mogelijk zou worden om het pompje zelf ook continu de bloedglucosespiegel te laten meten en de insulineafgifte daarop aan te passen.
    Dit zelf meten door een
    implanteerbaar apparaatje is echter (in 2004) nog niet goed mogelijk.
    Er bestaan wel
    glucosemeters waarmee de patiŽnt zelf met een nauwelijks voelbare vingerprik zijn eigen bloedglucosewaarde kan meten.
    Deze zogenaamde zelfcontrole is van groot belang voor een zo stabiel mogelijke bloedglucosewaarde en het daarmee zoveel mogelijk voorkomen van late complicaties.
    Gevolgen
    Diabetes is een aandoening die - zelfs als zij optimaal wordt behandeld - na verloop van tijd op vele plaatsen schade in het lichaam van de patiŽnt veroorzaakt, waardoor de levensverwachting en de levenskwaliteit duidelijk afnemen.
    De gevolgen zijn bij een goede behandeling wel duidelijk minder ernstig.
    De schade wordt vooral veroorzaakt door veranderingen aan de vaatwand van de bloedvaten, met name de grote en kleinere slagaders.
    Atherosclerose treedt bij mensen met diabetes sterk versneld op en geeft aanleiding tot een veel grotere kans op een hartinfarct, beroerte, nierfalen en amputatie van bijvoorbeeld een voet dan bij gezonde mensen.
    Ook het
    netvlies kan schade lijden waardoor op den duur blindheid kan ontstaan.
    Impotentie is eveneens een vaak voorkomend gevolg van diabetes.
    Mits met de nodige zelfdiscipline betreffende hun gezondheid, kunnen mensen met diabetes normaal functioneren in de maatschappij.
    De gevolgen van deze ingrijpende ziekte voor het dagelijks leven moeten echter niet onderschat worden : slechts weinigen kunnen de mate van discipline opbrengen die hun artsen graag zouden zien.
    Het gaat weliswaar om zeer ernstige gevolgen maar de tijdsduur waarover die optreden lijken voor de jonge mens met diabetes nog heel ver weg.
    Voor wie op zijn vijftigste blind met een geamputeerd onderbeen tweemaal per week moet dialyseren zijn de gevolgen echter zeer duidelijk en dagelijks concreet merkbaar.
    Andere vormen van polyurie
    Hoewel de term diabetes in de dagelijkse praktijk vooral wordt gebruikt voor diabetes mellitus, een frequent voorkomende aandoening, zijn er ook andere aandoeningen die gepaard gaan met deze "doorstroom" van urine, een daarvan is
    diabetes insipidus (= smakeloos), waarbij de hormonale regulatie van de terugresorptie van water in de nieren verstoord is.
    Een andere oorzaak van
    polyurie kan zijn primaire polydipsie waarbij veel urine geproduceerd wordt omdat er in eerste plaats veel gedronken wordt.
    Diabetesdag
    Op 14 november wordt er jaarlijks werelddiabetesdag gehouden, om extra aandacht te vragen voor diabetes.
    Cfr. ook :
    -
    Diabetes Fonds
    -
    Diabetesvereniging Nederland
    -
    Vlaamse Diabetesvereniging
    -
    Jongeren met diabetes
    -
    Kinderen met diabetes
    -
    Diabetes info
    -
    Diabetescentrum VU medisch centrum Amsterdam
    -
    forum, advies en informatie over diabetes en bewegen -.
    Cfr. :
    http://nl.wikipedia.org/wiki/Diabetes_mellitus --&-- http://www.merck.com/mmhe/sec13/ch165/ch165a.html?qt=Hormonal%20Disorders&alt=sh

    9. - Endocrien systeem
    Het endocrien systeem bestaat uit een aantal
    klieren die hormonen afscheiden in het lichaam.
    De uitsluitend endocriene klieren zijn :
    -
    bijschildklieren
    -
    bijnieren
    -
    epifyse
    -
    hypofyse
    -
    hypothalamus
    -
    schildklier
    -
    thymus
    De afscheidingsproducten van deze klieren worden opgenomen door het
    bloed of weefselvloeistof.
    Er zijn nog andere klieren die zowel intern als extern stoffen afscheiden.
    Het zijn dus zowel endocriene als
    exocriene klieren :
    -
    gonaden of geslachtsklieren; produceren naast geslachtshormonen ook geslachtscellen
    -
    pancreas of alvleesklier; produceert naast de hormonen insuline, glucagon, gastrine en somatostatine ook enzymen die helpen bij de spijsvertering.
    Cfr. :
    http://nl.wikipedia.org/wiki/Endocrien_systeem

    10. - Endocrine glands
    = endocriene klieren
    Cfr. :
    http://www.nlm.nih.gov/medlineplus/ency/article/002351.htm

    11. - Endocrine Systeem
    De processen die zich afspelen in het endocrine systeem
    Ilse, 22 juli 2001 - Laatst bijgewerkt op 10 mei 2003
    Het endocrine systeem is een complex geheel van chemische signalen en boodschappen dat contrŰle uitoefent op vele directe en levenslange lichaamsreacties en lichaamsfuncties.
    Groeien en volwassen worden, ontwikkelen van mannelijke en vrouwelijke eigenschappen en de reactie op angst worden alle in het bijzonder aangestuurd door endocrine hormonen.
    Alle dieren met een skelet - van vissen tot zoogdieren - hebben een endocrien systeem dat heel nauw samenwerkt met het zenuwstelsel om :
    - de interne toestand van het lichaam in stand te houden zoals : voeding, metabolisme, uitscheiding, water- en zoutbalans
    - reactie op stimuli van buiten het lichaam
    - reguleren van groei, ontwikkeling en voortplanting
    - produktie, gebruik en opslag van energie.
    De drie delen van het endocrine systeem - klieren, hormonen en doelcellen - transporteren informatie en instructies door het hele lichaam heen.
    Soms werkt het hele proces binnen tienden van seconden zoals bijvoorbeeld bij de reactie op angst.
    In andere gevallen werkt het veel langzamer waarbij het de lichaamsonderdelen vertelt wanneer en hoeveel ze moeten groeien en de eigenschappen moeten ontwikkelen die onderscheid maken in mannelijk en vrouwelijk.
    Het gaat ongeveer zo in zijn werk :
    - Klieren en zenuwcellen geven signalen aan de endocrine klieren omtrent temperatuurwisselingen, honger, angst, behoefte aan groei of andere stimulansen
    - In antwoord geven de endocrine klieren hormonen vrij die instructies bevatten voor specifieke cellen.
    Deze chemische boodschappers reizen het hele lichaam door of alleen maar naar die ene cel op zoek naar slotjes in bepaalde proteÔnen, bekend als receptoren, waaraan ze zich kunnen binden.
    Deze receptoren bevinden in en op de doelcellen.
    Het is te vergelijken met een sleuteltje dat op een slotje past.
    Alleen de ene sleutel past op het ene slotje.
    - Eenmaal gebonden leest de receptor (ontvanger) de boodschap van dat hormoon uit en begint zijn instructies uit te voeren door het starten van ťťn van twee wel bepaalde cellulaire processen.
    De receptor kan er zorg voor dragen dat genen nieuwe proteÔnen aanmaken welke resulteren in langetermijn effecten zoals : groei - groeihormonen controleren de beenderstructuur en lengte, sexuele- en geslachtsontwikkeling - sex stereoide hormonen (estrogenen, progestagenen, androgenen) ontwikkelen, reguleren en onderhouden mannelijke en vrouwelijke geslachtseigenschappen (borstgrootte, botdichtheid, spierontwikkeling, sperma-aanmaak), vrouwelijk cycli (baarmoeder- en eileidergroei, zwangerschap) en gedrag.
    De receptor kan er ook zorg voor dragen dat genen nieuwe proteÔnen aanmaken welke resulteren in kortetermijn effecten zoals :
    - Een snellere hartslag - het loslaten van adrenaline in antwoord op angst of nervositeit versnelt de hartslag aanmerkelijk.
    - verandering in bloedsuikerspiegel - het hormoon insuline reguleert het bloedsuiker door wijzigingen aan te brengen in de glucoseopname.
    Cfr. :
    http://home.hetnet.nl/~mikage/trans0157.htm
    Endocrine System
    Cfr. :
    http://www.nlm.nih.gov/medlineplus/endocrinesystem.html

    12. - Endocrinologie
    De endocrinologie is de wetenschap die zich bezighoudt met de afscheidingen van
    klieren in het lichaam.
    Hormonen bij de mens
    Een
    hormoon is een stof die door een klier aan het bloed wordt afgegeven en ergens in het lichaam de werking van een orgaan beÔnvloedt.
    De invloed kan stimulerend zijn of remmend.
    Een hormoonklier heeft geen afvoergang.
    Het hormoon komt terecht in talrijke haarvaten, die door de hormoonklieren lopen.
    Daarom spreekt men van een endocriene klier of klier met inwendige afscheiding.
    Het klierproduct komt terecht in het inwendig milieu, casu quo het bloed.
    Via de bloedvaten komt een hormoon in alle lichaamsdelen, maar alleen organen die gevoelig zijn voor het desbetreffende hormoon reageren er op.
    Voorbeelden van hormoonklieren zijn
    schildklier, hypofyse, bijnier.
    Klieren die wel een afvoergang hebben heten
    exocrien of klieren met uitwendige afscheiding.
    Hun klierproduct komt in het uitwendig milieu terecht.
    Voorbeelden van deze klieren zijn de speekselklieren (en overige spijsverteringsklieren), zweetklieren, talgklieren.
    De belangrijkste endocriene organen zijn
    -
    Epifyse (pijnappelklier)
    -
    Hypofyse
    -
    Schildklier
    -
    Thymus (zwezerik)
    -
    Bijnieren
    -
    Pancreas
    -
    Ovaria (eierstokken)
    -
    Testes (teelballen)
    De functie van hormonen
    Hormonen spelen een belangrijke rol bij het regelen van processen in het lichaam door organen ďaanĒ of ďuitĒ te zetten.
    De regeling van processen is onder andere noodzakelijk om de kwaliteit van het inwendig milieu constant te houden.
    Dat wil zeggen: te zorgen dat de schommelingen in het inwendig milieu niet te groot worden.
    Een treffend voorbeeld hiervan is de regeling van de warmteopname en de warmteafgifte van het lichaam, waardoor de lichaamstemperatuur tot op 0,1 įC constant kan worden gehouden.
    Hierbij werkt het hormoonstelsel overigens samen met het zenuwstelsel.
    Negatieve terugkoppeling
    De regeling van processen is ondenkbaar zonder het verschijnsel van negatieve terugkoppeling.
    Een proces leidt tot een (verandering van een) bepaalde toestand.
    De toestand werkt terug op het proces, zodanig dat veranderingen in de toestand worden tegengewerkt : de toestand wordt gehandhaafd.
    Een voorbeeld uit het dagelijks leven is de thermostaat.
    Het proces dat in dit voorbeeld wordt geregeld is de warmteopname door een vertrek (de warmteafgifte wordt in dit voorbeeld niet geregeld).
    De verbranding in een kachel zorgt voor de warmteopname.
    De kachel is de uitvoerder.
    De toestand die gehandhaafd moet worden is de temperatuur van de kamer.
    Deze wordt gemeten en vergeleken met de ingestelde temperatuur.
    Is de actuele temperatuur hoger dan de ingestelde, gaat de kachel uit.
    Is hij lager, dan gaat de kachel aan.
    Zodoende wordt de afwijking van de ingestelde waarde altijd tegengewerkt.
    Dit heet negatieve terugkoppeling (bij klimaatbeheersing wordt ook de koeling aan of uit gezet).
    Bij moderne installaties kan de kachel ook harder of zachter gezet worden.
    In schema : cfr. :
    http://nl.wikipedia.org/wiki/Endocrinologie -
    Nu de warmteopname en warmteafgifte bij de mens
    *- De hypothalamus - De
    hypothalamus is een onderdeel van het voorste gedeelte van de hersenstam; een deel ervan loopt door in de hypofyse.
    In de hypothalamus bevinden zich
    receptoren, die de temperatuur van het bloed meten.
    En er bevindt zich ook de compensator voor de warmteproductie, als mede de compensator voor de warmteafgifte (ceze blijft hier verder buiten beschouwing).
    De rol die het zenuwstelsel speelt, wordt hier alleen besproken voor zover het
    hormoonstelsel er bij betrokken is.
    Bij een lage temperatuur van het bloed geeft de hypothalamus het hormoon
    TRH af, het TSH vrijmakend hormoon.
    Dit komt via bloedvaatjes in de steel van de hypofyse bij de voorkwab terecht.
    Bepaalde cellen reageren daarop door het hormoon TSH af te geven, het schildklierstimulerend hormoon.
    *- De hypofyse - De
    hypofyse of 17-12-2006 om 13:25 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Fibromyalgie & hormonen... - Deel IV
    Klik op de afbeelding om de link te volgen  

    Fibromyalgie & hormonen...

    Deel IV


    13. - Fibromyalgia - Towards an integration of somatic and psychological aspects (proefschrift)
    Mw. drs. A.C.E. de Blťcourt & Drs. A.A. Knipping, 1 november 1995
    Promotores : Prof.dr. M.H. van Rijswijk, Prof. W.H. Eisma, Prof. dr. E.C. Klip

    Samenvatting
    In dit proefschrift worden diverse aspecten van het fibromyalgie syndroom belicht.
    In hoofdstuk 1 wordt een algemene introductie gegeven van het fibromyalgie syndroom.
    In feite is het fibromyalgie syndroom een chronisch pijnsyndroom met enkele specifieke kenmerken.
    De pijnklachten zijn gelokaliseerd in het houdings- en bewegingsapparaat en de klachten kunnen doen denken aan een reumatische aandoening.
    Met name vrouwen presenteren zich met deze klachten in het medische circuit.
    Door de jaren heen zijn er verschillende criteria gepubliceerd aan de hand waarvan de diagnose fibromyalgie gesteld kon worden.
    In eerste instantie waren ook bijkomende klachten zoals moeheid onderdeel van deze criteria, maar ook de aanwezigheid van modulerende factoren, zoals de invloed van weersfactoren op de klachten.
    De criteria werden steeds bondiger en uiteindelijk zijn er nog slechts 2 criteria overgebleven : wijd verspreide pijn in het houdings- en bewegingsapparaat die langer dan 3 maanden aanwezig moet zijn, tezamen met positieve drukpunten in tenminste 11 van 18 onderzochte lokalisaties (1990 American College of Rheumatology Criteria).
    In hoofdstuk 1 wordt ook beschreven hoe er door de jaren heen over dit klachtenpatroon gedacht is, waarbij de oorzaak in eerste instantie gezocht werd direct in de spier.
    De gedachte was dat er een ontstekingsachtig substraat aanwezig zou zijn, maar geleidelijk aan veranderden de ideeŽn omtrent de pathogenese naar meer complexe mechanismen.
    Door de jaren heen zijn er dan ook vele namen aan dit syndroom gegeven, zoals fibrositis, myofibrositis, weke delen reuma en uiteindelijk fibromyalgie.
    Er zijn ook kritische kanttekeningen geplaatst bij het concept van fibromyalgie.
    In hoofdstuk 2 wordt de literatuur, die verschenen is over mogelijke somatische factoren bij het ontstaan van fibromyalgie, samengevat.
    In de loop der tijd is geleidelijk aan een verschuiving opgetreden van het zoeken naar een perifere oorzaak naar een meer centraal gelegen pathogenetisch mechanisme.
    In eerste instantie ging de aandacht uit naar mogelijke afwijkingen in spierbiopten, vervolgens werd ook de spierstofwisseling in de spieren onderzocht.
    Uit in vitro-studies kwamen aanwijzingen naar voren dat er sprake zou zijn van verlaagde concentraties van hoog-energetische fosfaten, maar in vivo studies konden dit bij herhaling niet bevestigen.
    In de spierbiopten werden geen specifieke, consistente afwijkingen gevonden.
    Er werd ook uitgebreid gezocht naar immunologische afwijkingen, maar een duidelijk afwijkend immunologisch patroon is niet gevonden.
    Dit maakt het ook onwaarschijnlijk dat fibromyalgie een voorbode is van een immunologische (auto-immuun) aandoening.
    Verder zijn er ook geen concrete aanwijzingen gevonden dat er sprake is van een verhoogde spierspanning in de pijnlijke spieren van de fibromyalgiepatiŽnt.
    Wel werd er in een bepaald percentage van de fibromyalgiepatiŽnten een abnormaal, door koude geÔnduceerd, vasospasme (vas' = een bloedvat - 'spasme' = 'kramp') gevonden.
    Een relatie met het syndroom van Raynaud blijft echter discutabel.
    Ziekte of fenomeen van Raynaud
    Als je in de winter of bij het manipuleren van diepvriesvoeding direct ijskoude vingers hebt die blauw of wit worden, dan kan het zijn dat je lijdt aan het fenomeen van Raynaud.
    Het verschijnsel begint meestal aan ťťn of enkele vingers (of tenen) en verspreidt zich dan symmetrisch naar andere.
    De wit of blauwverkleuring is scherp afgelijnd.
    In tweede instantie kunnen de vingers of tenen rood worden en opzwellen en tintelen.
    Soms kan een brandend gevoel ontstaan.
    Aan de basis ligt een plots verhevigd samentrekken van de bloedvaten.
    Cfr. :
    http://www.gezondheid.be/index.cfm?fuseaction=art&art_id=1399
    Veel onderzoek is ook gedaan naar de relatie tussen bepaalde slaapstoornissen en fibromyalgie.
    Een alpha EEG slaap anomalie is door meerdere auteurs gevonden en beschreven in fibromyalgie, maar een causaal verband kon niet worden aangetoond.
    Verder zijn er geen aanwijzingen gevonden dat een infectieus agens een rol speelt bij het ontstaan van fibromyalgie.
    Zoals aangegeven is de zoektocht zich steeds meer gaan bezighouden met meer centrale mechanismen, die ook een rol kunnen spelen in de pijnmodulatie, zoals neuro-immunoendocrinologische factoren (hormonen).
    Er zijn aanwijzingen dat er stoornissen zijn in de hypothalamus-hypofyse-bijnier-as, hoewel niet alle publikaties tot dezelfde conclusies komen.
    Een relatie tussen afwijkingen in serotonine metabolisme en depressie en pijn (en stress ?) is interessant en zou verder uitgewerkt moeten worden.
    Bij het testen van de aerobe capaciteit en verrichtingen van skeletspieren komen geen afwijkingen in basale fysiologische processen aan het licht.
    Wat wel opvalt is dat fibromyalgiepatiŽnten niet hun maximale kunnen laten zien in verschillende spiertesten.
    Waarschijnlijk weerhoudt de angst voor het ontstaan of verergeren van de pijn patiŽnten ervan om de maximale inzet te leveren.
    In het algemeen hebben fibromyalgiepatiŽnten wel een matige conditie (uithoudingsvermogen), maar dit is te verklaren door te weinig lichaamsbeweging.
    In hoofdstuk 3 wordt de relatie met bijkomende factoren, zoals irritable bowel syndroom en SjŲgren's syndroom, beschreven.
    Irritable Bowel Syndrome (IBS)
    Het Irritable Bowel Syndrome (IBS), ook wel gekend als Spastisch Colon en Prikkelbaar Darm Syndroom, is een functionele intestinale stoornis, gekenmerkt door telkens terugkerende buikpijn en ongemak, samen met veranderingen in de stoelgang, diarree, constipatie of een combinatie van de twee, typisch over maanden of jaren.
    Andere symptomen omvatten een opgezwollen gevoel in de buikstreek, de gewaarwording van overmatige gassen en een gevoel van incomplete evacuatie na de stoelgang.
    De buikpijn is meestal erg zeurend met af en toe een pijnlijke krampaanval en verbeterd door naar het toilet te gaan.
    IBS komt voornamelijk voor bij jonge stressgevoelige mensen.
    Het blijkt dat meer vrouwen dan mannen aan de stoornis lijden.
    In een praktijk van een gastro-enteroloog heeft meer dan 30% van de patiŽnten last van deze kwaal.
    Cfr. :
    http://www.consumed.nl/?rightUrl=L2RhdGFiYXNlL2luZGljYXRpZXMvaW5kaWNhdGllLnBocDM/aWQ9MTczMA==
    SjŲgren's syndroom
    Het syndroom van SjŲgren is een auto-immuunziekte die bij 0.5 tot 1 procent van de bevolking voorkomt.
    De aandoening wordt gekenmerkt door ontstekingen in de klieren, vooral de speeksel- en traanklieren.
    De meest kenmerkende symptomen zijn droge ogen en mond, vermoeidheid en gewrichts - , vaat- en nierontstekingen.
    Bovendien hebben patiŽnten een sterk verhoogde kans op het ontwikkelen van lymfeklierkanker.
    Om de ziekte aan te tonen wordt vaak een lipspeekselkliertje onderzocht (het lipbiopt) maar een biopt uit de oorspeekselklier (parotisbiopt) is even betrouwbaar.
    Het is belangrijk patiŽnten met het syndroom van SjŲgren vroeg te diagnosticeren.
    PatiŽnten met een nog redelijke restfunctie lijken baat te hebben bij interventie therapie.
    Na behandeling met medicijn rituximab lijkt er zelfs nieuw speekselklierweefsel aangemaakt te worden.
    Cfr. :
    http://www.nvsp.nl/nl/brochures.php
    Verder is gesuggereerd dat vrouwen die vroeger mishandeld zijn een grotere kans lopen fibromyalgie te ontwikkelen in hun latere leven.
    Dit is echter een bewering die nog wel verder getoetst dient te worden.
    In dit hoofdstuk wordt verder aandacht besteed aan de overeenkomsten tussen het fibromyalgiesyndroom, chronisch vermoeidheidssyndroom en het myofasciale pijnsyndroom.
    Dit zijn geen separate entiteiten : er is een duidelijke overlap tussen de verschillende syndromen.
    De klachten behoren alle tot hetzelfde spectrum, maar bij de ene patiŽnt staat de moeheid op de voorgrond en bij de ander de pijn (al dan niet gegeneraliseerd).
    In hoofdstuk 4 worden de resultaten van eigen onderzoek gepresenteerd.
    Er werd met behulp van 31P magnetische resonantie spectroscopie ter hoogte van de tender points in de trapezius musculatuur gekeken naar de spierstofwisseling.
    Dit werd zowel bij fibromyalgiepatiŽnten als gezonde proefpersonen gedaan.
    Uit de resultaten bleek dat er, vergeleken met de controlegroep, geen verlaagde waarden van de hoog-energetische fosfaten in de fibromyalgiegroep aanwezig waren.
    Deze bevindingen pleiten tegen de theorie dat hypoxie de oorzaak zou zijn voor de klachten bij fibromyalgie.
    In hoofdstuk 5 wordt eveneens verslag gedaan van eigen onderzoek.
    Getracht is te onderzoeken of er een relatie bestaat tussen de resultaten van 2 hormonale stress-testen (TRH/LHRH- en CRF/GRF-test) en scores van psychologische vragenlijsten (PBV en STAI).
    Het betrof hier slechts een pilot studie, zonder controle groep.
    De uitkomsten lieten een zeer gevarieerd beeld zien wat betreft de hormonale stress testen, met diverse afwijkende waarden.
    Een relatie met de vragenlijsten werd niet gevonden.
    Hoofdstuk 6 beschrijft de resultaten van eigen onderzoek naar de relatie tussen weersfactoren en klachten bij fibromyalgiepatiŽnten.
    Veel fibromyalgiepatiŽnten geven aan dat koud, nat weer hun klachten doet toenemen.
    In onze groep gaf ook 80% een positief antwoord op de vraag of er weersinvloeden op hun klachten aanwezig waren.
    De scores van wekelijks ingevulde dagboeken t.a.v. pijn, stijfheid, moeheid en stemming, werden vergeleken met diverse meteorologische variabelen verzameld door het KNMI (peilstation Eelde), zoals neerslag, temperatuur, windsnelheid, vochtigheid, luchtdruk etc.
    De patiŽnten waren niet op de hoogte van het feit dat deze vergelijking plaats zou vinden : de dagboekscores waren primair door ons verzameld om het verloop van de klachten tijdens een behandelperiode te inventariseren.
    Uit de analyse van de weersgegevens en de dagboekscores kwam naar voren dat er geen verband tussen beide aanwezig was oftewel de weersfactoren hadden geen invloed op de klachten.
    Wel was er een sterke onderlinge samenhang tussen de verschillende subjectieve klachten van de
    patiŽnten (pijn, stijfheid en moeheid).
    Een verklaring voor deze discrepantie tussen het geloof van de patiŽnten enerzijds dat er weersinvloeden op hun klachten zijn en de objectieve gegevens over deze relatie, zoals in ons onderzoek gevonden, anderzijds zou verklaard kunnen worden door de attributietheorie.
    Mensen met pijn voelen zich minder hulpeloos als ze de pijn aan een externe factor toe kunnen schrijven, in dit geval het weer.
    Attributietheorie
    Er bestaat een theorie over hoe mensen dingen verklaren.
    Deze theorie heet de 'attributietheorie' (als je de term 'attributie' ziet, moet je aan de term 'verklaring' denken als synoniem).
    De theorie werkt als volgt.
    Als we verklaren waarom dingen gebeuren, kunnen we twee soorten verklaringen geven : een externe attributie of een interne attributie.
    Een externe attributie kent oorzakelijkheid toe aan een dader of kracht van buiten, m.a.w. een externe attributie zegt dat iets van buiten de gebeurtenis heeft veroorzaakt.
    Een interne attributie daarentegen kent oorzakelijkheid toe aan factoren binnen een persoon.
    Een interne attributie zegt dat iemand rechtstreeks verantwoordelijk was voor de gebeurtenis.
    Cfr. :
    http://www.leren.nl/cursus/sociale-vaardigheden/overtuigen-beinvloeden/attributietheorie.html
    In hoofdstuk 7 wordt de betekenis en de rol van de tender points in fibromyalgie nader belicht.
    Het lijkt er op dat er bij fibromyalgie sprake is van een gegeneraliseerde verlaagde pijndrempel, dus niet allťťn ter plaatse van de tender points, maar wel vooral.
    Vrouwen hebben een lagere pijndrempel dan mannen.
    Het aantal positieve tender points is belangrijk in het classificeren van een patiŽnt met chronische (wijd verspreide) pijn, als een fibromyalgiepatiŽnt.
    De score van tender points wordt ook vaak gebruikt bij de evaluatie van bepaalde behandelingen.
    Het is echter zeer de vraag of dit een geschikte uitkomst-maat is.
    Een relatie tussen het aantal tender points en de mate van ernst van het syndroom is evenmin vastgesteld.
    In eigen onderzoek werd gekeken naar de consistentie van tender points in de tijd.
    In de loop van 18 maanden werd 3 maal een tender point-onderzoek uitgevoerd, waarbij de onderzoeker de score van het vorige onderzoek niet in kon zien.
    Wel wist de onderzoeker dat de betreffende patiŽnt fibromyalgie had.
    Uit de analyse bleek dat het gemiddelde aantal tender points per patiŽnt constant bleef en dat ook de lokalisaties van de tender points bij elke individuele patiŽnt grotendeels gelijk bleven.
    Tender points zijn dus een goed herkenbaar fenomeen in deze patiŽntengroep.
    In hoofdstuk 8 is getracht een overzicht te geven van epidemiologische onderzoeksbevindingen zoals die in de literatuur staan beschreven.
    Een vergelijking tussen de verschillende studies is erg moeilijk, aangezien de studie-opzet telkens anders was.
    De prevalentie in de bevolking, zoals weergegeven in deze studies, schommelt tussen de 0.66% en 11.2%.
    In klinische populaties hangt de prevalentie sterk af van verwijzingspatronen.
    In deze populaties worden prevalenties tussen 5% en 20% opgegeven.
    Interessant is de bevinding dat in de normale bevolking veel mensen aan de beide criteria van fibromyalgie voldoen, maar dat slechts een klein deel van deze groep zich daadwerkelijk als patiŽnt in het gezondheidscircuit meldt.
    Wat maakt de ťťn wel en de ander niet tot patiŽnt ?
    De gevolgen van het fibromyalgiesyndroom op het dagelijks leven zijn aanzienlijk.
    De financiŽle consequenties zijn eveneens niet onaanzienlijk, niet alleen voor de patiŽnt, maar ook voor de maatschappij (medische kosten, kosten van arbeidsongeschiktheid etc).
    Het is moeilijk de situaties in de verschillende landen te vergelijken : er zijn andere gezondheids- en sociaal/-economische voorzieningen.
    Ook de werkgelegenheid of beter gezegd de afwezigheid hiervan speelt een belangrijke rol.
    In hoofdstuk 9 worden een aantal klinische aspecten, medische consumptie en het beloop van de klachten beschreven van de totale populatie aan onderzochte fibromyalgie patiŽnten in dit proefschrift (n=144).
    Deze gegevens worden vervolgens vergeleken met die van andere onderzoekers.
    Het percentage vrouwen in de fibromyalgie populatie is hoog, een gegeven dat nog altijd niet een bevredigende verklaring heeft gekregen.
    Het percentage vrouwen in onze onderzoeksgroep bedraagt 90, wat vergelijkbaar is met bevindingen van andere onderzoekers.
    Fibromyalgie patiŽnten ervaren hun klachten als invaliderend en een duidelijke meerderheid van de patiŽnten (70%) geeft aan dat de klachten ook nog eens erger worden in de loop der tijd.
    De fibromyalgie klachten ontstaan doorgaans geleidelijk, zonder duidelijke oorzaak of aanleiding (bij 66% van de onderzochte patiŽnten).
    Hoofdstuk 10 geeft een overzicht van de literatuur over psychologische aspecten van fibromyalgie.
    In het bijzonder worden de relaties tussen fibromyalgie enerzijds en angst en depressiviteit anderzijds toegelicht.
    Er zijn geen duidelijke bewijzen voor psychopathologie als etiologische factor bij fibromyalgie.
    Depressieve en angst symptomen worden weliswaar vaak vermeld als onderzoeksresultaten, maar deze moeten waarschijnlijk worden opgevat als factoren die samenhangen met, danwel het gevolg zijn van een chronische (somatische) klachten.
    Ook wordt de relatie tussen pijn (een van de meest prominente kenmerken bij van fibromyalgie) en een aantal psychologische aspecten verder uitgediept aan de hand van de bestaande literatuur.
    "Aangeleerde hulpeloosheid" (learned helplessness), inadequaat (pijn)gedrag, reinforcement van pijngedrag, rolvoorbeelden (social modelling) en ook cognitieve aspecten zijn modulerende factoren in pijnbeleving en pijngedrag.
    Er is sprake van een wederzijdse beÔnvloeding van pijn enerzijds en deze psychologische factoren anderzijds.
    Of psychologische factoren een rol spelen bij de etiologie van fibromyalgie is niet duidelijk.
    In hoofdstuk 11 worden psychologische aspecten van fibromyalgie vergeleken met die van chronische en niet chronische pijn.
    Drie groepen, een groep patiŽnten met chronische pijn (n=99), een groep patiŽnten met niet chronische pijn (n=34) en een groep fibromyalgie patiŽnten (n=36) worden vergeleken met gebruikmaking van een standaard interview en psychologische vragenlijsten (SCL-90, IBQ en CIPI).
    Zowel de groep chronische pijnpatiŽnten als de groep fibromyalgie patiŽnten verschilt duidelijk van de groep niet chronische pijnpatiŽnten, op basis van de variabelen die zijn afgeleid van de criteria voor chronische pijn door de Nationale Gezondheidsraad.
    De fibromyalgie groep en de chronische pijn groep zitten qua scores op deze variabelen dichter bij elkaar.
    Op basis hiervan kan worden geconcludeerd dat een aantal psychologische aspecten bij fibromyalgie kunnen worden teruggevoerd op factoren die passen bij het hebben van chronische pijnklachten.
    Hoofdstuk 12 geeft de resultaten weer van een vergelijking tussen een groep fibromyalgie patiŽnten (n=100), een groep reumatoÔde artritis (RA) patiŽnten (n=25) en een groep patiŽnten met chronische lage rugklachten (n=22).
    Hierbij werd gebruik gemaakt van VAS-schalen voor de mate van pijn, kwaliteit van de slaap en een inschatting van de revalidatiearts en patiŽnt over diens algehele gezondheidstoestand.
    De groepen werden tevens met elkaar vergeleken op basis van de tenderpoint score en een aantal vragenlijsten : de SCL-90, de Amsterdamse Biografische Vragenlijst (ABV), de Maudsley Marital Questionnaire (MMQ), de Utrechtse Coping Lijst (UCL) en de Prestatie Motivatie Test (PMT).
    De resultaten maken duidelijk dat fibromyalgie patiŽnten hun klachten als ernstiger (grotere impact) ervaren dan beide andere groepen en dat psychische onlustgevoelens in de fibromyalgie groep groter zijn.
    Fibromyalgie patiŽnten scoren ook hoger op de N-schaal (neurotische labiliteit) van de ABV, wat mogelijke een aanwijzing is voor een predispositie op basis van een psychogene factor.
    Fibromyalgie patiŽnten verschillen ook van beide andere groepen in de manier waarop zij met klachten en problemen omgaan, blijkens de verschillen in de UCL-scores.
    Zij hebben hogere scores op de schalen Palliatieven, Vermijding en Depressief reactiepatroon, wat duidt op inadequate vormen van coping.
    In hoofdstuk 13 wordt een literatuur overzicht van diverse therapie-trials gegeven.
    Het blijkt heel moeilijk goede uitkomst variabelen te kiezen.
    Veel studies betreffen slechts een klein aantal patiŽnten en de follow-up was meestal erg kort.
    Een ander probleem is het grote placebo-effect dat in veel studies naar voren kwam.
    Een dubbel-blind onderzoek is moeilijk op te zetten.
    Uit de diverse studies komt naar voren dat NSAID's niet beter werken dan placebo's.
    Gecontroleerde onderzoeken naar het effect van paracetamol zijn niet verschenen, hoewel dit regelmatig voorgeschreven wordt.
    Van tricyclische antidepressiva, met name amitriptyline, wordt in een subgroep wel een positief resultaat beschreven, in die patiŽnten die een slaapstoornis hebben.
    Effect-studies naar fysiotherapeutische behandelingen zijn nauwelijks verschenen, hoewel dit ook zeer regelmatig wordt voorgeschreven.
    Fitness training werd onderzocht en hoewel de conditie van de patiŽnten wel vooruit ging was er toch geen duidelijke afname van de klachten.
    Cognitieve gedragstherapie lijkt op theoretische gronden een goede mogelijkheid te bieden, maar zal nog in goed opgezet onderzoek bewezen dienen te worden.
    Het fibromyalgie syndroom kan beschouwd worden als een chronisch pijnsyndroom, met gevolgen voor het sociaal-emotioneel functioneren van de betreffende patiŽnten.
    Deze factoren moeten ook in het behandelprogramma betrokken worden.
    Dit houdt in dat de behandeling in een multidisciplinair team dient plaats te vinden.
    Een actieve participatie van de patiŽnt bij zijn of haar behandeling is van wezenlijk belang.
    In hoofdstuk 14 worden de resultaten weergegeven van een therapie-trial op basis van een gecombineerde aanpak vanuit de psychomotorische therapie (gebaseerd op gedragstherapeutische principes) en echtpaargesprekken bij Medisch Maatschappelijk Werk.
    Vijftig fibromyalgie patiŽnten namen deel in de behandelingsgroep en vijftig fibromyalgie patiŽnten fungeerden als controle-groep.
    Behandelingsdoelstellingen waren : de patiŽnt leren omgaan met de beperkingen die voortvloeien uit het fibromyalgie-klachtenpatroon met behulp van gedragstherapeutische technieken, ontspanningsoefeningen, assertiviteitstraining en het leren onderscheiden van pijn van andere lichaamssensaties en emotionele belevingen.
    Voor- en nametingen en een follow up meting werd verricht bij beide groepen met gebruikmaking van : subjectieve klachten ervaring door patiŽnt (VAS-schalen), de SCL-90, de Utrechtse Coping Lijst (UCL) en de Maudsley Marital Questionnaire (MMQ).
    Het aantal uitvallers in de experimentele groep was groot (34%), wat mogelijk een gevolg was van de selectie-methode.
    Multivariate variantie analyses maakten duidelijk dat er veranderingen waren over de drie meetpunten voor beide groepen : een toename van de pijn, maar afname van psychische onlustgevoelens en een afname van inadequate vormen van coping.
    Een behandelingseffect kon niet worden aangetoond.
    In hoofdstuk 15 worden de resultaten beschreven van een onderzoek naar de effecten van een begeleiding van fibromyalgie patiŽnten op basis van een cognitief- gedragstherapeutische aanpak, waarbij de nadruk lag op psycho-educatie.
    Dertig, at random geselecteerde, fibromyalgie patiŽnten werden benaderd met de vraag of zij wilden deelnemen in het onderzoeks-programma.
    Dertig andere fibromyalgie patiŽnten, eveneens at random geselecteerd, maar gematcht op geslacht en leeftijd met de experimentele groep, fungeerden als controle groep.
    Behandelingsdoelen waren : 1) het aanleren van adequate coping vaardigheden, gebaseerd op realistische gedachten en doelen, 2) verschuiven van de 'locus of control' bij de patiŽnt van extern naar intern, 3) waardoor de negatieve emotionele aspecten en het gevoel van machteloosheid ten opzichte van de pijn en andere klachten zouden moeten afnemen.
    Voor en na behandeling, alsmede in een follow up, werden metingen verricht waarbij gebruik is gemaakt van : de SCL-90, de Pijn Cognitie Lijst (PCL), de PijnBeheersings Vragenlijst (PBV), VAS-schalen voor pijn, slaap en een algehele beoordeling door de patiŽnt van diens gezondheidstoestand, de tender point score en een ADL-lijst.
    Evenals bij het onderzoek dat in hoofdstuk 14 werd beschreven is hier het aantal uitvallers in de experimentele groep hoog (33%).
    Met behulp van multivariate variantie analyse kon geen behandelingseffect worden vastgesteld.
    Het grote aantal uitvallers heeft de power van de statistische toetsing verkleind, wat pleit voor een replicatie met een grotere groep en met een andere selectie-methode.
    In hoofdstuk 16 wordt een poging gedaan om eerdere bevindingen te integreren in een model waarmee het ontstaan en voortduren van fibromyalgie kan worden verklaard.
    Stress, pijn en vermoeidheid vormen de centrale aspecten van dit model.
    Deze aspecten worden weer beÔnvloed door verschillende psychologische en psychobiologische aspecten.
    Veel fibromyalgie patiŽnten lijken 'vast' te zitten in vicieuze cirkels van elkaar wederzijds beÔnvloedende factoren, zoals weergegeven in het model.
    Er is nog te weinig bekend over de periode waarin de fibromyalgie klachten ontstaan, kennis die alleen kan worden verkregen door prospectief, longitudinaal onderzoek.
    De behandeling van fibromyalgie zal met name gericht moeten zijn op 'care' aspecten, niet op 'cure'.
    Daarbij is het van groot belang dat fibromyalgie patiŽnten ervaren dat ze zelf controle kunnen krijgen over het klachtenpatroon.
    Behandeling dient daarom gericht te zijn op het doorbreken van de vicieuze cirkels waarin de patiŽnt zich bevindt, waardoor er ruimte ontstaat voor de patiŽnt om zich wederom zelf verantwoordelijk te voelen voor het lichamelijke en psychische welbevinden.
    Stellingen behorend bij het proefschrift
    Drs. A.A. Knipping
    -
    Het grootste gevaar bij fibromyalgie is dat het een "way of life" wordt voor de patiŽnt.
    - Fibromyalgie dient primair als een ernstig chronisch pijnsyndroom te worden opgevat.
    - Een monodisciplinaire behandeling van fibromyalgie is, gegeven de complexiteit van het syndroom, tot mislukken gedoemd.
    - Het ontkennen van fibromyalgie als syndroom door sommige medici kan vanuit de psychologische optiek als een vorm van afweer worden beschouwd.
    - Een psycholoog met inadequate coping-strategieŽn is niet per definitie een slechte hulpverlener, er zijn immers ook geen wegwijzer-borden die zelf naar Amsterdam gaan.
    - De constatering dat er psychologische factoren meespelen in het ontstaan of voortduren van een klacht wordt door veel patiŽnten als een beschuldiging ervaren.
    - De activiteiten van psychologen werkzaam in ziekenhuizen in het kader van patiŽntenzorg vallen eerder onder de somatische dan de geestelijke gezondheidszorg.
    - In correspondentie dient te term "er zijn geen objectiveerbare klachten" gelezen te worden als : "ik weet ook niet wat er aan de hand is".
    - Bij de behandeling van patiŽnten met chronische pijnklachten heeft een interdisciplinaire aanpak een meerwaarde boven de multidisciplinaire benadering.
    - Voor elk type patiŽnt dient het verhogen van de zelfredzaamheid een wezenlijk bestanddeel uit te maken van de behandelingsstrategie.
    - Bij patiŽnten met objectiveerbare somatische klachten blijven de psychologische aspecten vaak onderbelicht.
    - Het tempo waarin veroudering plaatsvindt van computers en software leidt tot neurotisch uitstelgedrag bij de aankoop ervan.
    - De recentelijke uitholling van het militaire apparaat wordt al eeuwen voorspeld door de term "leger".
    A.C.E. de Blťcourt
    - Fibromyalgie is geen ziekte, maar een syndroom.
    - In de pijnlijke spieren bij fibromyalgiepatiŽnten zijn geen evidente afwijkingen gevonden.
    - Er is geen direct verband tussen weersfactoren en fibromyalgieklachten.
    - Het effect van NSAID's in de behandeling van de symptomen van fibromyalgie lijkt te berusten op een placebo-effect.
    - Vrouwen zijn (druk)gevoeliger dan mannen.
    - Kinderen met chronische (benigne) pijnklachten in het houdings- en bewegingsapparaat kunnen succesvol binnen een (tijdelijke) klinische kinderrevalidatiesetting behandeld worden.
    - In de begeleiding en scholing van motorisch gehandicapte kinderen is de samenwerking tussen professionals binnen de kinderevalidatie en mytylschool essentieel.
    - Het vak revalidatie verandert van LIVRE-lee in RAP-tempo in een vak van registratie.
    - Herkenning en erkenning van fibromyalgie zonder dat een passend begeleidingstraject wordt aangeboden kan resulteren in reinforcement van pijngedrag.
    - De grens tussen normaal en abnormaal is een kwestie van smaak.
    - Een groot mens is hij, die zijn kinderhart nimmer verliest. (Meng-Tse).
    Cfr. :
    http://dissertations.ub.rug.nl/FILES/faculties/medicine/1995/a.c.e.de.blecourt/samenvat.pdf


    14. - Fibromyalgie Ė Omgaan met weke-delenreuma
    Huub Fest - Uitgeverij Ankh-Hermes, 1998 Ė ISBN : 9020201018
    Enkele honderdduizenden Nederlanders hebben fibromyalgie (weke- delenreuma), een ziekte die zich met name uit in chronische spierpijn en vermoeidheid.
    Nog steeds is er veel onbegrip over deze ziekte.
    Dat komt onder andere doordat er nauwelijks informatie over bestaat.
    De meeste mensen weten niet wat een fibromyalgiepatiŽnt doormaakt of nog moet doormaken.
    Ook voor de patiŽnt is het vaak nog onduidelijk wat hij mankeert.
    De auteur gaat in op de vele aspecten van deze ziekte.
    Uitgelegd wordt hoe je de ziekte kunt herkennen en wat je eraan kunt doen.
    Verhelderend zijn de diverse verhalen van medepatiŽnten, die de auteur heeft opgetekend tijdens zijn revalidatieperiode.
    Verder geeft hij diverse tips en ontspanningsoefeningen, waarmee de klachten kunnen worden verlicht.
    Dit boekje is niet alleen bedoeld voor de fibromyalgiepatiŽnt zelf, maar ook voor specialisten, artsen, advocaten, rechters, verzekerings- en arbeidsdeskundigen, psychologen, partners, werkgevers, familie en verplegend personeel, kortom iedereen die in zijn of haar omgeving met de ziekte wordt geconfronteerd.
    Recencie (NBD-Biblion) : Het onderwerp van dit boekje is volgens sommigen (waaronder de arts Cees Renckens, de bekende voorzitter van de Vereniging tegen de Kwakzalverij) een modieuze pseudo-ziekte die alleen in het leven is geroepen door ontevreden en onbegrepen mensen die klachten hebben maar niet echt ziek zijn, volgens anderen 'wel degelijk een ziekte' die 'enkele honderdduizenden Nederlanders hebben' (de auteur van dit boek).
    De waarheid ligt vermoedelijk ergens in het midden : de aangegeven frequentie van voorkomen lijkt aan de hoge kant.
    Over de auteur vermeldt dit boekje hoegenaamd niets : de foto op de achterflap toont een man van middelbare leeftijd.
    Uit het boekje blijkt dat hij zelf lijder aan fibromyalgie is : op de laatste bladzijde in de rubriek 'Lotgenotencontact' nodigt hij lezers uit hun 'verhalen (te) schrijven' en aan hem te sturen.
    Het boekje zelf is een in een uitdrukkelijk populaire en gemeenzame 'jij-en-jou'-stijl geschreven tekst over een aantal, overwegend niet-medische aspecten van de (reŽle of vermeende) ziekte.
    Bevat enkele stukjes casuistiek en een uitgebreide verklarende woordenlijst.
    Een gedegener en bruikbaarder boek over dit onderwerp is A. van Galen's 'Geen dag zonder pijn' - cfr. :
    http://www.nl.bol.com/is-bin/INTERSHOP.enfinity/eCS/Store/nl/-/EUR/BOL_DisplayProductInformation-Start?BOL_OWNER_ID=666872074&Section=BOOK - .
    Cfr. :
    http://www.nl.bol.com/is-bin/INTERSHOP.enfinity/eCS/Store/nl/-/EUR/BOL_AffiliateMap-Start?LinkType=Product&Section=BOOK&referrer=bfaqIp6RXoK@i-RAZcxPnSW26685758&PrdId=666770495

    15. - Fusie, niet alleen een fysisch, biologisch, maar ook sociaal-geneeskundig fenomeen
    De Orthomoleculaire Koerier Nr. 117 - Uitgeverij Orthos Media bv, Den Haag - Tel. : 070 35 49 958 Ė Fax : 070 35 87 504 - © 2006 Orthos Media bv
    Inleiding

    Op 9 februari jongstleden vond in De Doelen te Rotterdam het door de KNMG-afdeling van Rotterdam georganiseerde congres Fusion plaats .../...
    De ondertitel van het congres : 'Variatie in mensen , diversiteit in zorg' geeft ... aan wat het thema was van het congres namelijk kijken op welke wetenschappelijke gronden reguliere en complementaire geneeskunde kunnen samenwerken .../...
    In de begeleidende klapper werd met toenaam gesteld dat de mogelijkheden tot samenwerking van regulier en complementair in het belang van de patient verkend dienen te worden.
    Als thema hiertoe werd genetica en de daarmee samenhangende genomics, proteomics etc. Gekozen : een precies profiel van een mens doet begrijpen waarom bepaalde therapieen wel of juist niet werken of anders gezegd een individuele (en holistische) benadering dient zich aan.
    De samenstelling van de congrescommissie reflecteert het begrip Fusion : reguliere en complementaire artsen/wetenschappers bij elkaar waaronder twee hoogleraren te weten de meer reguliere breed georienteerde hoogleraar de Cock Buning van het Athena-instituut van de VU en de meer complementair georienteerde emeritus hoogleraar Farmacognosie Labadie van de RU Utrecht .../...
    De lezingen duurden tot het begin van de middag.
    Na de lunch kon deelgenomen worden aan 3 workshops, waarvoor men voor het congres had moeten inschrijven.
    Na de workshops vond ... de paneldiscussie plaats (met helemaal aan het eind een borrel) .../...
    Rheumatologie en gewrichtsklachten : fibromyalgie
    Drs Yolanda Schenk uit het Diaconessenhuis te Utrecht hield een bekend verhaal over de symptomatologie/diagnostiek van fibromyalgie.
    De diagnose wordt zoals bekend gebaseerd op de anamnese, gegeneraliseerde chronische pijn en op het drukpijnlijk zijn van zeker 11 van 18 tenderpoints.
    Vooral vrouwen krijgen fibromyalgie.
    1-5% van de bevolking heeft er last van en fibromyalgie-patienten vormen 30% van de nieuwe patienten van de rheumatroloog.
    De oorzaak van fibromyalgie is onbekend.
    De reguliere artsen gooien het op een combinatie van stress en hormonen.
    In de reguliere geneeskunde wordt fibromyalgie met pijnstillers, slaapverbeterende medicatie (ze noemde helaas melatonine niet) en met antidepressiva.
    Mevrouw Schenk tracht patienten en dat moet gezegd worden ook te helpen door ze door te verwijzen naar allerlei soorten complementaire artsen.
    Als vertegenwoordiger van de complementaire geneeskunde trad arts-acupuncturist HH Tan op.
    Ik ga daar niet al te diep op in.
    Ik volsta met te constateren dat hij met onderzoek kwam, dat erop wijst dat acupunctuur bij fibromyalgie zin heeft.
    De orthomoleculaire geneeskunde kwam hier niet aan bod.
    Ik zou voor informatie hierover willen verwijzen naar een drietal bijscholingen die ik samen met therapeut Jan Blauw voor de SOE heb gegeven.
    Ik deed dat aangaande arthrose en reumatoide arthritis en Jan Blauw deed dat aangaande fibromyalgie (van deze bijscholing bestaat een klapper)
    .../...
    Cfr. :
    http://www.orthos.nl/media/perio/DOK117/DOK117_fusie.htm

    16. - Geen dag zonder pijn - Leven met fibromyalgie
    A. van Galen - NIGZ Uitgeverij, 2000 Ė ISBN : 9069282240
    De ene dag door pijn tot bijna niets komen en de volgende dag bergen verzetten : zo grillig kan fibromyalgie zijn.
    Fibromyalgie is een chronisch pijnsyndroom, waarbij de pijn in spieren en bindweefsels soms sluimerend soms heftig kan zijn, maar altijd op de loer ligt.
    Voor de patiŽnt betekent dit dat hij daarmee tot op zekere hoogte rekening moet houden.
    Fibromyalgie stelt mensen voor de opgave een nieuwe balans in het leven te vinden en zich in veel opzichten aan te passen aan nieuwe grenzen.
    Dat is meestal niet gemakkelijk en maakt vaak nogal wat emoties los.
    De boodschap van dit boek is dat mensen met fibromyalgie zo veel mogelijk het heft in eigen hand moeten zien te houden waar het gaat om hun lijf en leven.
    Zij bepalen zoveel mogelijk zelf welke aanpassingen noodzakelijk zijn in practische zaken zoals werk, huishouding, school en vrijetijdsbesteding.
    Recencie (Dr. H.S. Verbrugh, Biblion) : Fibromyalgie is een slecht omschreven, met reuma samenhangend ziektebeeld (een vorm van reuma van de zogenoemde weke delen is de geijkte omschrijving), gepaard gaande met chronische ontsteking van bindweefsel en daaruit resulterende vergroeiingen en pijn, bewegingsproblemen en andere kwalen.
    Volgens schattingen komt de ziekte voor bij twee tot vijf procent van de mensen.
    Adequate behandelingsmogelijkheden zijn er niet.
    In het bijzonder daardoor zoeken patiŽnten uiteraard vaak hulp bij alternatieve artsen en therapeuten.
    De auteur van dit boek (1948) is psychologe, lijdt aan fibromyalgie, is journaliste, tekstschrijfster en eindredactrice van het blad van de patiŽntenvereniging.
    Alle voorwaarden zijn dus vervuld voor een goed en informatief boek, dat morele en psychologisch/psychotherapeutische steun geeft aan patiŽnten en hun omgeving.
    Dat is dit boek dan ook geworden.
    Diagnose en behandelingsmogelijkheden, leren leven met de ziekte en de betekenis van de ziekte voor de omgeving komen aan de orde; literatuur en nuttige adressen - alles wat een dergelijk boek moet hebben, staat er in.
    Cfr. :
    http://www.nl.bol.com/is-bin/INTERSHOP.enfinity/eCS/Store/nl/-/EUR/BOL_DisplayProductInformation-Start?BOL_OWNER_ID=666872074&Section=BOOK


    Lees verder : Deel V

    17-12-2006 om 13:23 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (5 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Fibromyalgie & hormonen... - Deel V
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Fibromyalgie & hormonen...


    Deel V



    17. - Guaifenesin en SAM-e in de behandeling van fibromyalgie

    Kevin Wuyts - Bron : VLFP tijdschrift nr. 51 novenber 2002 - © 2006 Fibromyalgie Liga strijd spierziekte chronische pijn en reuma
    Fibromyalgie krijgt nog lang niet de erkenning die het toekomt.
    Het is een cyclische en progressieve ziekte die zich in een beginstadium slechts sporadisch manifesteert.
    Naargelang de ziekte zich verder ontwikkelt, wisselen goede en slechte dagen mekaar af tot men uiteindelijk van slecht naar erger gaat.
    Er zijn geen testen voorhanden die FM kunnen diagnosticeren.
    De meest aanvaarde indicatie is het zoeken van tender points op 18 vastgestelde plaatsen op het lichaam.
    De individuele pijnbeleving varieert echter van persoon tot persoon.
    CVS patiŽnten vertonen dezelfde symptomen als FM patiŽnten, maar bij CVS ligt de nadruk op vermoeidheid terwijl bij FM de pijn centraal staat.
    FM heeft weinig specifiek eigen symptomen.
    PatiŽęnten lopen van de ene dokter naar de andere in hun zoektocht naar antwoorden.
    Met een beetje geluk krijgen ze de diagnose CVS, candidiasis, myofaciale pijn of prikkelbare darm.
    Even vaak wordt hen verteld : "Het zit allemaal in je hoofd."
    Het geÔsoleerd behandelen van ťťn symptoom terwijl de andere worden verwaarloosd leidt tot niets.
    Guaifenesin
    Een trauma, infectie of stress kunnen de trigger tot FM zijn, maar zijn zelden de echte oorzaak.
    Specialisten, waaronder Dr. R. Paul St. Amand, geloven dat FM wordt veroorzaakt door een storing in de fosfaat huishouding, welke het gevolg zou kunnen zijn van een genetisch defect.
    De opstapeling ervan interfereert in de energieproductie in de cellen.
    Gezien calcium de belangrijkste buffer is voor fosfaat, betekent een teveel aan fosfaat ook een teveel aan calcium.
    De overcapaciteit aan fosfaat dringt uiteindelijk de cellen binnen in combinatie met calcium.
    Samen zorgen ze voor een metabolische malfunctie welke resulteert in de symptomen van FM.
    Fosfaat overschotten verstoren de energiehuishouding en ondanks het tekort aan energie zet de aanwezigheid van calcium de cellen aan om te blijven werken.
    Ter behandeling van deze malfunctie wordt guaifenesin voorgeschreven.
    Guaifenesin heeft een ontgiftende effect en wordt aan hoestsiropen toegevoegd om zijn slijmoplossende werking.
    De promotie van guaifenesin in de behandeling van FM schuilt volgens Dr. R. Paul St. Amand in het feit dat deze medicatie de schadelijke calciumfosfaat ophopingen uit spieren, hersenen en andere weefsels wegwerkt.
    Deze ophopingen werden verondersteld te zijn veroorzaakt door een defect in de werking van de nieren.
    Normaal zorgen deze er voor dat de fosfaatmoleculen worden uitgescheiden via de urine.
    In tegenstelling hiermee worden de afvalstoffen opgeslagen in de weefsels.
    Dit verklaart de verspreide pijn en disfunctie in het hele lichaam bij FM patiŽnten.
    Er wordt beweerd dat guaifenesin de nieren aanzet om de urinezuuruitscheiding te verhogen en mogelijk ook deze van fosfaat.
    De behandeling met guaifenesin wordt ook wel deze van de volhouders genoemd.
    In de loop van de behandeling, wanneer fosfaat wordt onttrokken aan de weefsels en in de bloedstroom terechtkomt, kunnen vroegere symptomen weer de kop opsteken en de bestaande kunnen verergeren.
    Hoofdpijn is een veelvoorkomend verschijnsel tijdens dit proces, evenals pukkels en sterk ruikende diep geel gekleurde urine.
    Deze symptomen zijn geen neveneffecten van guaifenesin.
    Ze zijn het gevolg van het vrijkomen van chemische toxines en afvalstoffen.
    Ze zijn het teken dat de therapie werkt.
    Geleidelijk aan zullen er meer betere momenten zijn.
    Later worden dat dagen en uiteindelijk weken.
    De spieren worden geleidelijk aan minder gevoelig en meer ontspannen.
    Theoretisch gezien zou je zolang je op een onderhoudsdosis blijft de rest van je leven pijnvrij moeten zijn.
    Bij de behandeling met guaifenesin moet men het gebruik van aspirine of andere preparaten met acetylsalicylzuur vermijden.
    Zij zullen de werking van gauifenesin ter hoogte van de nieren blokkeren.
    Sommigen beweren dat andere te vermijden producten zijn : ginseng, st. Janskruid, ginko biloba, blauwe en groene algen, echinacea en vitaminesupplementen met alfalfa.
    Ook menthol, munt evenals aloŽ vera moeten worden geweerd.
    Pijnmedicatie op basis van paracetamol en ibuprofen evenals andere ontstekingsremmende pijnstillers (NSAID) hebben geen invloed op de goede werking van guaifenesin.
    FM patiŽnten met hypoglycemie dienen een aangepast dieet zonder suiker en met beperkte inname van koolhydraten te volgen om tot beterschap te komen.
    SAM-e
    Ook een supplement genaamd SAM-e kan een nieuwe uitdaging betekenen in de strijd tegen de pijn bij fibromyalgie en de depressie die vaak samengaat met chronische ziekten.
    SAM-e of S-Adenosyl-L-Methionine wordt in het lichaam van het aminozuur methionine en de stof ATP gemaakt.
    ATP is een bio-energetische stof die door de mitochondria ( energiecentrales) in de cellen wordt geproduceerd.
    SAM-e wordt overdag aangemaakt en is een belangrijke grondstof voor de nachtelijke productie van melatonine.
    Gezien bij FM patiŽnten de ATP spiegel in de cellen lager is dan bij gezonde personen, daalt ook de productie door ons lichaam van SAM-e.
    Studies tonen aan dat SAM-e helpt bij FM symptomen en er wordt beweerd dat het helpt bij migraine en hoofdpijn.
    Bovendien lijkt het geen ernstige bijwerkingen te hebben zoals bij gewone medicatie vaak het geval is waaronder NSAID's (niet-steroidale anti-inflam-matoire medicatie) en anti-depressiva.
    Het duurt een week voor de effecten van SAM-e merkbaar zijn.
    Het werkt dus trager dan de gewone pijnstillers, maar veel sneller dan de meeste anti-depressiva.
    SAM-e kwam, in tegenstelling tot vele voedingssupplementen, op de markt met een onderbouwde achtergrond van medische studies en jarenlang gebruik.
    Het is een stof die voorkomt in alle levende cellen.
    Bovendien is het nodig voor meer dan 100 complexe biochemische reacties in ons lichaam.
    SAM-e helpt ons lichaam om hormonen aan te maken, celmembranen alsook de neurotransmitters die onze gemoedstoestand bepalen.
    SAM-e is betrokken in de aanmaak van gluthamine, nodig voor het verwijderen van giftige stoffen door de lever.
    Normaal maakt ons lichaam alle SAM-e die we nodig hebben.
    Maar met het ouder worden daalt de SAM-e spiegel.
    Ook bij depressie en bij een tekort aan vitamines B of methionine is de spiegel te laag.
    Hoewel geleerden nog niet hebben achterhaald hoe de inname van SAM-e supplementen werkt, toont de wetenschap aan dat er een verbetering is bij FM en depressie.
    Hoewel, er zijn enkele negatieve argumenten voor de inname van SAM-e.
    SAM-e wordt al meer dan 20 jaar voorgeschreven en toch zijn er geen lange termijn studies betreffende de effecten van langdurig dagelijks gebruik.
    Weinig reumatologen kennen voldoende van SAM-e om advies te geven en de aangewezen dosis is niet bekend.
    Bovendien geeft SAM-e geen genezing.
    Je moet het blijven nemen om effect te hebben.
    Toch is de wetenschap het erover eens dat de inname op korte termijn geen bijwerkingen heeft.
    Mocht je overwegen SAM-e te gebruiken, neem dan volgende regels in acht : gebruik SAM-e enkel onder doktersbegeleiding, overweeg de gelijktijdige inname van vitamine B12 en foliumzuur gezien is aangetoond dat een tekort aan ťťn van beide de concentratie van SAM-e verlaagt, meldt alle bijwerkingen aan je arts, hoewel deze zeldzaam zijn kunnen huiduitslag en misselijkheid optreden.
    Cfr. :
    http://www.fibromyalgie.be/content/view/13/29/

    18. - Handgrepen voor voetreflexmassage - Een praktisch werkboek
    Henk Goossens - Uitgeverij Ankh-Hermes, 1990 Ė ISBN : 9020252186
    Voetreflexmassage is een veilige en doeltreffende behandel- en geneeswijze.
    Ze bevordert op energetische wijze de doorstroming in ons lichaam en de uitscheiding van afvalstoffen, waardoor het natuurlijk evenwicht in de mens hersteld kan worden.
    Centraal in deze uitgave staan de verschillende grepen uit de voetreflexmassage.
    Toepassen van de grepen en aandacht voor de patiŽnt staan daarbij voorop.
    Dat vergt een heel patiŽntgerichte houding van de masseur.
    De liefde en aandacht waarmee hij werkt is van het grootste belang voor het verkrijgen van een goed resultaat.
    Invoelen en het achterwege laten van persoonlijke oordelen en verwachtingen zijn wezenlijke factoren.
    Ze helpen een harmoniserende energie te realiseren, waardoor de levensprocessen in balans gebracht worden.
    Recensie (NBD|Biblion) : De titel omschrijft goed de inhoud van het boek.
    Het zijn enkel handgrepen voor het masseren van de voet.
    Er wordt geen uitleg gegeven over de reflexpunten van de voet.
    De indeling van de hoofdstukken heeft betrekking op de aard en het doel van de handgrepen.
    Het is geillustreerd met veel zwart-wit foto's en de hoeveelheid tekst is gering, doch kort en bondig.
    De helft of meer van de tekstpagina's is blanco.
    Van alle handgrepen die worden beschreven is een bijbehorende zwart-wit foto afgedrukt.
    Helaas laat de duidelijkheid van de foto's hier en daar te wensen over.
    Soms is het moeilijk om vast te stellen wat er wordt bedoeld.
    Zoals de schrijver zelf aangeeft is het een praktisch werkboek voor studenten voetreflexmassage.
    Voor de 'echte' leken, kan het hier en daar ingewikkeld zijn.
    Doch wie nieuwsgierig en geinteresseerd is geworden in de voetreflexmassage, kan op zoek gaan naar verdere informatie.
    Literatuurlijst met twee titels.
    Cfr. :
    http://www.nl.bol.com/is-bin/INTERSHOP.enfinity/eCS/Store/nl/-/EUR/BOL_DisplayProductInformation-Start?BOL_OWNER_ID=666774447&Section=BOOK

    19. - Hongerklop
    Hongerklop is een term voor de gevolgen van een plotseling
    glycoceentekort.
    Men komt dan de man met de hamer tegen, men staat geparkeerd: men moet overschakelen op
    vet- en eiwitverbranding en kan daardoor niet meer maximaal presteren.
    Dit is iets wat bij
    topsporters opvalt, omdat dezen tijdens een langdurige prestatie op hoog niveau hun volledige glycoceenreserve aanspreken.
    Als deze reserve opraakt, wordt de geleverde prestatie zichtbaar minder.
    Sporters voorkomen een hongerklop door tijdens de prestatie
    koolhydraten aan te vullen met behulp van energiedranken of mueslirepen.
    Cfr. :
    http://nl.wikipedia.org/wiki/Hongerklop

    20. - Hormonal Disorders
    Cfr. :
    http://www.merck.com/mmhe/sec13.html?qt=Hormonal%20Disorders&alt=sh

    21. - Hormoon
    Hormonen zijn stoffen die door
    endocriene klieren via de bloedbaan aan doelcellen of -organen worden afgegeven.
    Dit in tegenstelling tot
    neurotransmitters waarvan het effect (meestal) optreedt op de plaats van afgifte (de synaps).
    Ook
    feromonen zijn chemische boodschappers, maar dan tussen verschillende individuen van dezelfde soort.
    Ook planten maken
    plantenhormonen aan.
    Het woord 'hormoon' komt van het Griekse 'hormao' dat 'in beweging zetten' betekent.
    Regulatiesysteem : Negatieve terugkoppeling
    Alle hormonen hebben een regelfunctie in het lichaam en maken deel uit van soms eenvoudige, soms complexe regelsystemen.
    Hoe 'weet' een klier of hij meer of juist minder hormoon moet afgeven ?
    Hiervoor maakt het lichaam meestal gebruik van negatieve terugkoppeling.
    Een belangrijk deel van de
    hersenen dat hierbij betrokken is, is de hypothalamus.
    Deze 'meet' de hoeveelheden van verschillende hormonen in de bloedbaan en reageert hierop door zelf (meestal hormonale) signaaltjes af te geven aan de endocriene klieren (vooral de
    hypofyse).
    Deze signaaltjes geven dan aan of de productie van het hormoon gestimuleerd of geremd moet worden.
    Een voorbeeld : Het hormoon T4 (
    thyroxine) wordt in de schildklier geproduceerd als reactie op het hormoon TSH (thyroÔd-stimulerend hormoon) dat door de hypofyse wordt afgegeven.
    Het hormoon TSH wordt op zijn beurt weer geproduceerd als reactie op
    TRH (TSH-releasing hormone) dat door de hypothalamus wordt afgescheiden.
    Deze meet tegelijk de concentratie T4 in het bloed.
    Gaat deze concentratie over een bepaalde (drempel)waarde heen, dan wordt de productie van TRH (en daarmee van TSH en T4) geremd.
    Een ander voorbeeld van negatieve terugkoppeling is te vinden bij
    testosteron.
    Hormonen als medicijnen
    Omdat hormonen
    lichaamseigen stoffen zijn die bij de werking van de meeste lichaamsfuncties een zeer belangrijke rol spelen, zijn ze een dankbaar object van studie voor de farmaceutische industrie, die de meeste hormonen in zuivere vorm heeft kunnen extraheren of synthetiseren, er (vaak nog sterker werkende) analogen van heeft gemaakt of geneesmiddelen die het effect van een hormoon juist blokkeren.
    Ook in de natuur zijn bij planten of dieren vaak stoffen te vinden die een sterk effect op de mens hebben omdat ze het effect van een hormoon nabootsen (agonisten) of blokkeren (antagonisten).
    Over hormonen is zeker nog niet alles bekend.
    Een gebied waarop tegenwoordig veel onderzoek wordt gedaan is de regulering van de
    eetlust en de hoeveelheid lichaamsvet, ook omdat er een enorme markt bestaat voor geneesmiddelen die hierop invloed uitoefenen.
    *- Voorbeelden van hormonen of hormoon-agonisten die als medicijn gebruikt worden -
    Morfine (lijkt op endorfine) - Anabole steroÔden - CorticosteroÔden - Insuline - Schildklierhormoon (T4 en T3) - Groeihormoon - Anti-conceptiepil (oestrogeen) - Morning-afterpil (levonorgestrel, lijkt op progesteron) - Aldosteron Ė Glucagon.
    *- Voorbeelden van hormoon-antagonisten die als medicijn gebruikt worden :
    α-blokkers - β-blokkers - Androcur (anti-testosteron) - antihistaminen - strumazol - ace-blokkers Ė H2-antagonisten.
    Veel mensen hebben bij het woord 'hormoon' een negatieve emotionele reactie, als iets kunstmatigs waarmee de natuurlijke werking van het lichaam wordt verstoord.
    Zoals uit het bovenstaande mag blijken is een dergelijke reactie niet rationeel omdat hormonen juist de meest natuurlijke manier zijn om processen in het lichaam te beÔnvloeden - zo doet het lichaam het immers zelf ook.
    Wel is het waar dat hormonen door hun vaak grote effectiviteit behoedzaam moeten worden gehanteerd, door mensen die op de hoogte zijn van de werkingen, de bijwerkingen en de regelkringen waarin door het middel wordt ingegrepen - met andere woorden, door
    artsen.
    Lijst van hormonen
    -
    ANF (atrial natriuretic factor)
    -
    ADH (antidiuretisch hormoon) oftewel vasopressine
    -
    adrenaline
    -
    aldosteron
    -
    angiotensine
    -
    calcitonine
    -
    cholecystokinine
    -
    corticotropine, voorheen ook ACTH (adrenocorticotroop hormoon) genoemd.
    -
    cortisol (hydrocortison)
    -
    endorfine
    -
    FSH (Follikelstimulerend hormoon)
    -
    glucagon
    -
    groeihormoon
    -
    histamine
    -
    insuline
    -
    IGF1 (insuline-like growth factor)
    -
    leptine
    -
    LH (LuteÔniserend hormoon)
    -
    melatonine
    -
    noradrenaline
    -
    oestrogeen
    -
    progesteron
    -
    renine
    -
    serotonine
    -
    somatostatine
    -
    testosteron
    -
    T3 (tri-joodthyronine)
    -
    T4 (thyroxine)
    -
    TSH
    -
    TRH
    Lijst van hormoonafscheidende klieren
    -
    alvleesklier
    -
    bijnier
    -
    bijschildklier
    -
    hypothalamus
    -
    hypofyse
    -
    nier
    -
    schildklier
    -
    gonaden
    -
    testis
    -
    ovarium
    Cfr. :
    http://nl.wikipedia.org/wiki/Hormoon

    22. - Hutchinson-Gilford syndroom (Progeria)
    Het Hutchinson-Gilford syndroom, genoemd naar de dokters
    Hutchinson en Gilford die voor het eerst de ziekte beschreven aan het eind van de 19e eeuw is een endocriene ziekte.
    Deze ziekte wordt ook 'progeria' : uit het
    Grieks en betekent : "sneller oud worden".
    Bij de geboorte lijken progeriapatiŽnten niet af te wijken van andere
    baby's, dat wil dus zeggen dat ze rond de 3 kilogram wegen en 50 centimeter groot zijn.
    Na een half jaar begint de
    huid droog aan te voelen en ontstaan er blaasjes op de buik.
    Vanaf dan begint het mis te gaan.
    De progeriapatiŽnten verouderen zo'n 10 keer sneller dan gewone kinderen en krijgen dus ook snel ouderdomskwalen, die meestal enkel hoogbejaarden treffen, zoals
    artrose, stijve gewrichten e.d.
    ProgeriapatiŽnten blijven heel hun leven klein en fragiel.
    Ze wegen hoogstens 20 kilogram.
    Hierdoor zijn ze uiterst kwetsbaar.
    Ze hebben bijgevolg geen hoge levensverwachting.
    Vijftien jaar is de maximum leeftijd.
    Cfr. :
    http://nl.wikipedia.org/wiki/Progeria

    23. - HyperthyreoÔdie
    HyperthyreoÔdie is een
    ziekte ten gevolge van een te grote hoeveelheid schildklierhormoon.
    Dit kan optreden door het nemen van schildklierhormoontabletten, maar meestal is dit het gevolg van een te actieve
    schildklier.
    Dit kan ontstaan doordat de patiŽnt antistoffen tegen de eigen schildklier vormt die aangrijpen op de receptoren die de schildklier stimuleren tot een hogere hormoonproductie, waardoor een ontsteking ontstaat van de schildklier met een te hoge hormoonafscheiding.
    Van de
    ziekte van Basedow, ook wel de ziekte van Graves genaamd is sprake als er zwelling van de schildklier (struma) optreedt samen met uitpuilende ogen (exoftalmus) en een te snelle hartslag (tachycardie).
    Dit heet de
    Merseburger trias, (naar de woonplaats van von Basedow).
    Deze ziektebeelden vormen een grotendeels overlappend spectrum.
    Cfr. :
    http://nl.wikipedia.org/wiki/Hyperthyreo%C3%AFdie

    24. - Hypoglycemia
    Cfr. :
    http://www.merck.com/mmhe/sec13/ch166/ch166a.html?qt=Hormonal%20Disorders&alt=sh

    25. - Hypoglykaemie, Chronische darmklachten, Candidiasis, ME, Fibromyalgie - Eindscriptie voetreflexologie
    Els Kraak Vernie, 15 mei 2003
    .../... Altijd moe, buikpijn, eczeem...
    Zulke vage lichamelijke klachten komen steeds meer voor.
    Het kan gaan om zogenaamde sluimerziektes als hypoglykemie myalgische encepfalomyelitis,fibromyalgie en candida.
    De vermoeidheidsklachten ontstaan het meest bij vrouwen doordat ze aan zichzelf
    voorbijgaan.
    Veel van deze vrouwen hebben slecht voor zichzelf gezorgd, door een combinatievan onregelmatige, ongezonde voeding, weinig slaap en stress.
    Dat uit zich onder andere in darmproblemen, hoofdpijn, concentratiestoornissen, suikerallergieen ofandere overgevoeligheden.
    En boven aan de lijst : extreme vermoeidheid.
    Verkeerde voeding en overbelasting van je lijf tasten je immuunsysteem aan, waardoor je sneller ziek kunt worden. In principe is het je levenswijze die je ziek maakt.
    De kans is groot dat je dan een zogenoemde "sluimerziekte" krijgt, met vage klachten als gewrichtspijn, hoofdpijn, maag- en darmklachten.
    Serieuze symptomen dus, maar waar vaak moeilijk een etiketje met een ziekte op valt te plakken.
    De klachten zijn vaag, maar daardoor niet minder reeel,".
    Het gaat om ziektes die "sluimerende" klachten veroorzaken.
    Vaak genoemd worden : een opgeblazen gevoel, darmkrampen, pijn in gewrichten, pezen en spieren, een gevoel van "watten" in je hoofd.
    En vooral : extreme vermoeidheid.
    Er zijn verschillende ziektes die je sluimerziektes kunt noemen :
    - Hypoglykemie, een chronisch te lage bloedsuikerspiegel
    - Candida, een verstoring van de gisthuishouding in je darmen
    - Myalgische encephalomyelitis (ME) een vermoeidheidsziekte
    - Fybromyalgie ofwel weke-delenreuma, ook een vermoeidheidsziekte
    - Bekkenbodeminstabiliteit, na zwangerschap
    - Prikkelbaar-darmsydroom (PDS), een chronische darmstoornis
    - De ziekte van Crohn, een chronische ontsteking van de dikke en dunne darm.
    Hoewel het op het eerste gezicht totaal verschillende ziektes zijn, hebben de meeste ervan overeenkomstige symptomen.
    Bij hypoglykemie, candida en Crohn komt voedselovergevoeligheid voor.
    Gewrichtsklachten zijn symptomen van ME en fybromyalgie, maar ook van hypoglykemie en candida.
    En zowel fybromyalgie als bekkenbodeminstabiliteit hebben te maken met je "weke delen" (pezen en spieren).
    Bij PDS, Crohn en candida heb je last van je darmen.
    Het lijkt erop dat alle sluimerziektes verband met elkaar houden.
    Eťn ding hebben de ziektes in ieder geval gemeen : het "vaatdoek-gevoel".
    Vrouwen die sluimerend ziek zijn, voelen zich als een uitgeknepen vaatdoek : leeg, op, doodmoe. Toch gaan de meeste over het algemeen door met werken of studeren (hoewel vaak op een lager pitje), terwijl hun klachten doorsluimeren.
    Werk + huishouden + druk sociaal leven = stress
    "Supervrouw" heeft stress, slaapt te weinig en eet onregelmatig, soms ronduit ongezond.
    Met deze levensstijl maken jonge vrouwen zichzelf ziek
    Een baan, sociaal leven, misschien al een gezin.
    Maar we moeten in de gaten houden dat de draagkracht en de draaglast in verhouding zijn.
    De meeste vrouwen hebben zo'n druk leven, dat er maar weinig rust overblijft.
    Als je niet op tijd rust neemt, raak je geestelijk op.
    En als gevolg daarvan raak je ook lichamelijk aan het eind van je Latijn.
    Ook staatssecretaris Hans Hoogervorst van Sociale Zaken luidde de noodklok: jonge vrouwen branden af.
    De grootste risicogroep om arbeidsongeschikt te worden ?
    Mensen tussen de 25 en 35 jaar.
    Ruim 13% van de mensen in de WAO is jonger dan 35 jaar en tweederde daarvan is vrouw.
    Het is paradoxaal : je bent in de bloei van je leven, maar je voelt je verlept.
    Hoe komt het dat er zoveel jonge vrouwen kampen met een sluimerziekte ?
    Daarbij is vooral de arbeidsmarkt een ziekmakende factor : Nederland heeft de hoogste werkdruk van Europa.
    Als het misgaat, dwingt de huidige "doorgaan-cultuur" in onze maatschappij ons nog om door te hollen.
    Stoppen met doorgaan
    Als je een sluimerziekte hebt of wilt voorkomen, moet je stoppen met doorgaan.
    Zoek de balans tussen rust en activiteit.
    Het is heel logisch : als je het druk hebt, moet je ook de tijd nemen voor rust.
    Ga eens naar de sauna of ontspan met meditatie of yoga.
    Al neem je iedere dag maar vijf minuutjes de tijd om te ontspannen, dat scheelt al.
    Vage klachten moet je vooral niet negeren.
    De klachten zijn een teken van je lichaam dat er iets niet goed gaat.
    Je bent pas gezond als je bruist van de energie.
    Het is dus heel onverstandig om extreme vermoeidheid te accepteren als iets wat nou eenmaal hoort bij een druk leven.
    In plaats van je klachten negeren, moet je de doorgaan-cultuur van onze maatschappij negeren.
    De maatschappij verandert niet, die gaat wel door, dat wat veranderen moet is onze instelling daarop.
    De verhouding tussen vrouwen en mannen is ongeveer 3:1, maar waar dat aan ligt, is mij onduidelijk.
    Misschien stappen vrouwen eerder in de slachtofferrol ?
    Het man/vrouw-verschil is waarschijnlijk eerder te zoeken in hormonen.
    Vrouwen hebben in hun leven meer te maken met hormonale variaties dan mannen.
    En doordat ze onderhevig zijn aan de schommelingen van hun cyclus, zijn vrouwen wellicht wat gevoeliger.
    En wat minder stressbestendig.
    Fybromyalgie
    Altijd Moe, Altijd Pijn Fibromyalgie

    Fibromyalgie is een raadselachtige ziekte, die wordt gezien als een reumatische aandoening waarbij vooral je spieren, pezen en bindweefsel zijn betrokken, je "weke delen".
    Vandaar dat het ook wel 'weke-delenreuma' wordt genoemd.
    Letterlijk betekent fybromyalgie pijn in bindweefsel en spieren.
    Dit zijn onderdelen van ons bewegingsapparaat.
    Het bewegingsapparaat bestaat uit harde en beweegbare delen.
    De harde delen zijn de botten, deze zorgen voor de stevigheid.
    Spieren, pezen en gewrichten zorgen voor de beweeglijkheid
    Gewrichtsbanden en bindweefsel zorgen voor extra steun en stevigheid.
    Aandoeningen aan het bewegingsapparaat, welke niet door ongeval of blessures worden veroorzaakt, worden aangeduid met de verzamelnaam : reumatische aandoeningen.
    Fibromyalgie is een aandoening van de weke delen van het bewegingsapparaat, de spieren, de plaats waar de pezen aanhechten aan het gewricht, gewrichtsbanden en bindweefsel en wordt daarom een vorm van weke delen reuma genoemd.
    Het is geen levensbedreigende ziekte, maar het heeft wel veel invloed op je leven.
    De artsen weten er soms niet zo goed raad mee, omdat bij onderzoek van de spieren, pezen en gewrichtsbanden waar de pijn in zit, geen ziektekundige afwijkingen aangetoond kunnen worden zoals bij reumatoÔde artritis of artrose (gewrichtsslijtage).
    Ook worden er geen afwijkingen gevonden in het bloed of de urine en zijn de reumatesten niet afwijkend.
    Er is een verband tussen fibromyalgie en de vermoeidheidsziekte ME : ruim 30% van
    de ME-patienten heeft ook fibromyalgie.
    Beide ziektes zijn moeilijk aantoonbaar en moeilijk behandelbaar.
    In het verleden werden ME en fibromyalgie niet altijd voldoende serieus genomen.
    Wel zijn er sinds 1990 eenduidige diagnosecriteria voor fibromyalgie.
    Ten eerste heb je een chronische pijn over je hele lichaam.
    En ten tweede is er bij een zogenaamd drukpuntenonderzoek sprake van pijn op minimaal 11 van 18 nauw omschreven drukpunten op spieren en aanhechtingen.
    Het klimaat heeft geen invloed op het ontstaan van fybromyalgie, het komt zowel in warme als in koude landen voor.
    Het komt voor bij twee op de honderd volwassenen vooral bij vrouwen.
    De aandoening openbaart zich meestal tussen de 25 en 40 jaar.
    Wat zijn de symptomen ?
    Pijn is overheersend bij fibromyalgie, een chronische pijn, over je hele lichaam.
    En daarbij ben je altijd maar moe.
    Verder heb je allerlei vage klachten zoals krachtverlies en stijfheid van je spieren, maar ook een verminderde weerstand en slaapproblemen, of darmklachten en voedselovergevoeligheid.
    De klachten zijn wisselend en het is nauwelijks te voorspellen wie waar last van krijgt.
    De officiele lijst van de algemeen voorkomende klachten bij fibromyalgiepatienten :
    - chronische pijn in spieren en gewrichten over het hele lichaam
    - vermoeidheid
    - (ochtend)stijfheid
    - Pijnlijke drukpunten, de zogeheten tenderpoints.
    Chronisch wil zeggen : langer dan 3 maanden achtereenvolgend.
    Hoe ontstaat het ?
    Er is veel onderzoek verricht naar het ontstaan van fibromyalgie.
    Het vermoeden bestond dat de aandoening iets te maken zou kunnen hebben met de spanning in de spieren.
    Daarom heeft het onderzoek zich toegespitst op spierweefsel van mensen met fibromyalgie.
    Hierin zijn afwijkingen gevonden, maar dit zijn dezelfde afwijkingen die voorkomen bij een spier die om wat voor reden dan ook, een tijdlang aangespannen is geweest en daardoor de bloedvoorziening niet optimaal was.
    De aandoening valt dus niet te verklaren door afwijkingen in het spierweefsel.
    Omdat de spanning van de spieren niet in de spieren zelf maar in de hersenen geregeld wordt, wordt nu gedacht dat de oorzaak in deze richting gezocht moet worden.
    De hersenen regelen allerlei lichamelijke processen, sommige processen kunnen we sturen met onze wil, bijvoorbeeld een arm of een been bewegen.
    Processen die voor ons voortbestaan van levensbelang zijn, zoals de ademhaling, hartslag, de doorbloeding van onze huid en onze spierspanning, onttrekken zich aan onze wil.
    Niemand kan op commando blozen of pijn voelen.
    De hersenen regelen dit automatisch via het autonome (onwillekeurige, of vegetatieve) zenuwstelsel, in nauwe samenwerking met hormonale klieren en het afweersysteem.
    Als er iets mis gaat in de afstemming tussen de systemen kunnen er klachten ontstaan.
    Onderzoek heeft laten zien dat er bij mensen met fybromyalgie veranderingen zijn in de wisselwerking tussen de hersenen en de hormonale klieren.
    Waardoor deze veranderingen zijn ontstaan en hoe ze te beÔnvloeden zijn is nog niet bekend.
    Ook is niet bekend of ze een gevolg of een oorzaak zijn van een aandoening.
    Op dit moment is dus eigenlijk niet duidelijk welke betekenis er aan de onderzoekgegevens moet worden gehecht.
    Sommige onderzoekers zoeken de oorzaak in de richting van een verstoring van het mechanisme waarmee we alle prikkels van de buitenwereld die op ons afkomen, selecteren.
    Deze selectie vindt plaats omdat er ander meer informatie op ons af komt dan we kunnen verwerken.
    Bij mensen met fybromyalgie zou die selectie mogelijk minder plaats vinden.
    Harde onderzoekgegevens zijn echter nog niet bekend.
    Ook teveel koffie, thee, alcohol, lange autoritten, een te zacht bed en gebrek aan beweging, worden als oorzaak van de klachten gezien.
    Wat wel opvalt, is dat negen van de tien patienten vrouwen zijn.
    En dat veel mensen die de ziekte krijgen, vroeger een virusziekte hebben gehad, zoals de ziekte van Pfeiffer of toxoplasmose.
    Al met al is er weinig met zekerheid bekend over de oorzaak van fybromyalgie.
    Wel heeft onderzoek duidelijk gemaakt dat het geen ontstekingsziekte is en dat het tot voor zover nu bekend, niet erfelijk is.
    Mensen met fybromyalgie hebben vaak een hele zoektocht achter de rug, voordat ze met zekerheid kunnen zeggen dat hun klachten fybromyalgie genoemd kunnen worden.
    Diagnose
    De diagnosestelling van Fibromyalgie is er ťťn van uitsluiten van ander mogelijke aandoeningen.
    Er zijn momenteel nog steeds geen betrouwbare laboratoriumtests die Fybromyalgie kunnen aantonen.
    Er zijn wel diverse afwijkingen gevonden, maar dat zijn of onbetrouwbare onderzoeken (volgens de medische wereld) of de afwijkingen kunnen bij teveel oorzaken voorkomen.
    Over het algemeen dient de patient nu aan de volgende voorwaarden te voldoen :
    - chronische pijn en / of stijfheid op drie of meer plekken over het hele lichaam, zowel boven als onder de taille en zowel links als rechts in het lichaam
    - Het hebben van minimaal 11 van de 18 zogeheten tenderpoints.
    Deze tenderpoints dienen bij een druk van 4kg al pijnlijk te worden ervaren.
    Niet als hinderlijk of irritant maar echt pijnlijk.
    Een druk van 4 kg is voor de thuisonderzoeker te vergelijken met het volgende : je drukt met je duim op een punt, als de duim met de nagel wit kleurt (het bloed wordt er uitgeperst) dan is dat ongeveer 4 kg.
    Definitieve diagnosestelling kan in de praktijk het beste door een reumatoloog gesteld worden.
    De zogeheten 'tenderpoints'
    De punten zijn hier aan slechts 1 zijde van het lichaam aangegeven i.v.m. de duidelijkheid.
    Ze kunnen zich dus zowel rechts als links van het lichaam bevinden.
    Dit zijn criteria om eenduidigheid te krijgen over het stellen van de diagnose.
    Sinds deze criteria er zijn, is er minder onenigheid over het stellen van de diagnose, maar er blijft kritiek omdat de criteria op subjectieve wijze zijn vastgesteld.
    Om de diagnose te stellen zal de arts aan de hand van uitgebreide vragen de klachten in beeld brengen en ook lichamelijk onderzoek uitvoeren.
    Daarnaast zullen er een aantal onderzoeken plaats vinden om uit te sluiten dat de pijnklachten door een andere oorzaak of ziekte worden veroorzaakt.
    Consultatie van een reumatoloog dient aanbeveling om ander reumatische aandoeningen uit te sluiten.
    Fibromyalgie lijkt op M.E. maar geeft naast de vermoeidheidsverschijnselen altijd pijn !
    De diagnose Fibromyalgie mag alleen gesteld worden als er naast de reeds beschreven symptomen sprake is van pijn bij een druk van 4 kilogram per vierkante centimeter, uitgeoefend op aangewezen z.g. tenderpoints en waarbij op minstens 11 van de 18 tenderpoints ernstige pijn optreed.
    Er moet bij kinderen met ernstige groeipijnen al rekening gehouden worden met het mogelijk opbouwen van fibromyalgie.
    Er worden cursussen voor fysiotherapeuten.gegeven in speciale centra's Mevrouw Drs. C.P. Kesselaar is bewegingstherapeute en inspanningsfysioloog van het CIA.Dit instituut houdt zich bezig met Contra expertise en Inspanningsonderzoek naar Arbeidsbelastbaarheid.
    Het adres is : Kantershof 21 1104 GA te Amsterdam - Telefoon- en/of faxnummer 020-6996858.
    Zij deelde het volgende mee :
    Fysiek functionele arbeidsbelastbaarheid is te meten door :
    - Een hartfilmpje in rust en bij inspanning, waarbij kan worden waar genomen of een persoon wel de maximaal haalbare inspanning levert of simuleert.
    Een zogenaamde maximaal test :
    - Bloedonderzoek naar bepaalde stoffen zoals Carnitine (deze stof wordt gevormd in de lever). Wanneer deze stoffen blijven zweven in het bloed, komen zij niet in de spieren terecht (normaliter aanwezig in het dwarsgestreepte spierweefsel).
    - Bij fysieke belastbaarheid wordt gekeken naar : kracht, lenigheid, longcapaciteit. Dat wordt gedaan bij bijvoorbeeld traplopen, zitten, tillen, staan, reiken etc. etc. Tijdens de testen loopt altijd een hartslag frequentiemeter mee. Dus E.C.G., Bloedonderzoek, bloeddruk en hartslag frequentie maken allen deel uit van de testen.
    De test kan via hetzelfde instituut worden uitgebreid of gecompleteerd met onderzoek en expertise door aanvullende disciplines zoals onder andere neurologisch, neuropsycholgisch, arbeids- en organisatiepsychologisch en letselschadetechnisch.
    Bedoelde onderzoeken vinden veelal plaats op verzoek van een bedrijfsarts dan wel een verzekeringsarts.
    Ook drs. Kesselaar beweert dat fibromyalgie progressief is en er verergering aan het tekort aan energie optreedt wanneer men systematisch te veel doet.
    Whiplash of ander trauma, verwijdering van de baarmoeder e.d., kan fibromyalgie in gang zetten.
    Sommige revalidatieartsen spreken in een dergelijk geval dan ook van traumatische fibromyalgie.


    Lees verder : Deel VI

    17-12-2006 om 13:10 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (19 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Fibromyalgie & hormonen... - Deel VI
    Klik op de afbeelding om de link te volgen  

    Fibromyalgie & hormonen...

    Deel VI



    (23) - HyperthyreoÔdie (vervolg)
    Verloop van de aandoening
    De aandoening verloopt bij iedereen weer anders.
    Soms kunnen de klachten na verloop van tijd verminderen, (wat ook nog wel eens voorkomt als iemand in een nieuwe situatie in zijn leven terechtkomt, bijvoorbeeld met werk, relatie, woonplaats e.d.), zodat ze nauwelijks invloed meer hebben op het dagelijkse leven.
    Meestal blijven de klachten ernstiger en blijven zij zich ook voordoen.
    Over het algemeen kan iemand met fybromyalgie de alledaagse handelingen, zoals persoonlijke verzorging, eten koken e.d. zelf blijven doen.
    De klachten zijn wel dusdanig, dat er in het dagelijkse leven rekening mee gehouden moet worden en de activiteiten er op afgestemd worden.
    De aandoening leidt niet tot beschadigingen aan spieren en gewrichten.
    De klachten kunnen sterk verschillen, omdat geen twee mensen met fybromyalgie hetzelfde zijn.
    Het beste is persoonlijke leefregels in te bouwen in het dagelijkse leven.
    Chronische vermoeidheid is een klacht die vrijwel bij iedereen met fybromyalgie voorkomt, net als stijfheid en pijn.
    Ook hebben veel mensen slaapproblemen en last van sombere gevoelens.
    Pijn, spierpijn, pijn in en rondom de gewrichten of waar de pezen aanhechten, zijn ook klachten, die vrijwel alle fybromyalgie patienten hebben.
    De pijn is zeurend en begint meestal in de rug, nek, of schouders.
    Geleidelijk kan de pijn zich uitbreiden naar andere delen van het lichaam.
    Er zijn ook echtere plekken waar de pijn zich vaker voordoet : de spierbundels van de nek, rug en schouderkappen, het borstbeen, de zijkant van de heupen, de binnenzijde van de knie (zie de reeds eerder genoemde tenderpoints).
    (Ochtend)stijfheid - De meeste mensen met fybromyalgie, hebben last van ochtendstijfheid in het gehele lichaam.
    De stijfheid doet zich ook voor als iemand lang in dezelfde houding heeft gezeten.
    Krachtverlies de kracht van de spieren kan achteruit gaan.
    Het kan daarom lastig zijn bepaalde handelingen uit te voeren.
    Soms wordt de controle over de gewrichten minder.
    Met name een langdurig en intensief gebruik van de spieren, kan maken dat de spieren het tijdelijk laten afweten door de hevige pijn.
    Slaapproblemen - Door de pijn worden de fybromyalgie patienten `s nachts wakker en slapen hierdoor minder.
    Ook heeft een aantal slaapproblemen omdat zij de knop niet kunnen omzetten en geestelijk niet of moeilijk tot rust kunnen komen.
    Ze liggen te piekeren of hebben onrustige dromen over dingen die hen bezig houden.
    Stemmingswisselingen - De meeste patienten zeggen dat hun stemmingen onder hun klachten leiden.
    Ze hebben weinig energie, hebben nergens zin in, en hebben een lage dunk van zich zelf.
    De continue pijn en vermoeidheid kunnen deze gevoelens nog versterken.
    Hierdoor kan er een vicieuze cirkel ontstaan.
    Door de pijn slaapt iemand slechter en staat al moe op.
    Daarmee kan iemand minder pijn verdragen en verloopt de dag moeizamer.
    Dit vergroot de kans weer dat iemand slechter slaapt.
    Overige klachten - Naast de pijn, vermoeidheid en stijfheid, waar vrijwel iedereen met fybromyalgie last van heeft, is er een aantal klachten die persoonlijk voorkomen.
    Lijst van (via e-mail gemelde) individueel voorkomende klachten bij fibromyalgiepatienten : krakende gewrichten - spanningshoofdpijn, migraine of een licht gevoel in het hoofd Ė darmproblemen - opgezette vingers Ė angstaanvallen - opgezette klieren, vooral in de keel en nek onder het oor (lymfeklieren) - premenstruele klachten - pijn in de kaak - geÔrriteerde blaas, niet goed kunnen uitplassen - koude handen en/of voeten; koud voelen tot op het bot Ė depressiviteit Ė concentratieproblemen - snel geÔrriteerde huid (bijvoorbeeld rode vlekken bij aanraking of kriebelen van de huid, roos enz...) - broze nagels - Restless Leg Syndroom (het gevoel je benen te moťten bewegen zonder enige aanleiding) - droge of juist veel te natte ogen op de meest vervelende momenten - stoornissen in het korte termijngeheugen (je loopt naar de keuken en vraagt je  meteen af wat je ook al weer wilde doen, waar heb ik mijn bril gelaten terwijl je hem op hebt) - pijnlijk borstbeen, de pijn is dusdanig dat het diep inademen veel pijn bezorgt - het Fenomeen van Reynaud : de uiteinden van vingertoppen en tenen worden wit en doof. Al het bloed trekt eruit en het is een vervelend gevoel. Dit gebeurd ook op de meest onverwachte momenten, maar het gebeurd het meest als de temperatuur weer zakt - problemen met scherp zien - opvliegers en zweetpartijen, vooral 's nachts.
    Carnitine en de vetstofwisseling
    Carnitine is een stof die het lichaam zelf kan maken, maar ook kan opnemen uit de voeding.
    Het is een aminozuur (bouwsteen van eiwit) dat bijna een eeuw geleden ontdekt is in vleesextract.
    Daaraan dankt het zijn naam ('carnis' = 'vlees').
    Het heeft een aantal functies en vervoert onder andere de vetten naar een plaats waar ze kunnen worden afgebroken.
    Daarmee beÔnvloeden ze indirect de energieproductie.
    Niet zo verwonderlijk dus dat onderzoekers op het idee kwamen dat carnitine een rol zou kunnen spelen bij FM en ME patienten.
    Vet een belangrijke energiebron, kan worden vrij gemaakt uit het voedsel en uit vetweefsel.
    In de lichaamscellen worden vetten opgesplitst in vetzuren die daarna volledig kunnen worden afgebroken in de mitochondrien (soort energiecentrale in de cel).
    De energie die vrij komt uit vetzuren wordt opgeslagen in een speciaal molecuul ATP, dat vervolgens de mitochondrien verlaat.
    Als de energie nodig is voor bepaalde doeleinden kan de ATP die leveren.
    Vooral spiercellen die veel arbeid verrichten en dus veel energie nodig hebben bevatten een groot aantal van die mitochondrien.
    Vetzuren kunnen alleen met behulp van carnitine in de mitochondrien komen.
    De snelheid waarmee vetzuren met behulp van carnitine de mitochondrien binnen komen, is mee bepalend voor de snelheid waarmee de cellen energie kunnen leveren.
    Een tekort aan carnitine zou daarom een verklaring kunnen zijn voor het energiegebrek.
    Op grond daarvan hebben verschillende onderzoeksgroepen de afgelopen tien jaar onderzoek gedaan naar carnitine gehalte bij ME en FM patienten.
    De resultaten daarvan lopen nogal uiteen.
    Toch sluiten de onderzoekers niet uit, dat het effect van bepaalde carnitine verbindingen bij ME en FM vooral berust op een sneller transport van acetaat naar de hersenen.
    Acetaat levert een bijdrage in het proces in de hersenen dat een belangrijke rol speelt bij de overdracht van informatie en daardoor tal van processen stimuleert.
    Dit sluit aan bij aanwijzingen uit ander onderzoeken dat het systeem in de hersenen dat allerlei lichaamsprocessen regelt bij ME en FM verstoord is.
    Samenvattingen van diverse artsen en natuurgenezers over Fibromyalgie
    Samenvatting van een lezing van Dr. Soerjanto over Fibromyalgie.
    Op maandag 3 april 2000, die bekend staat als de specialist op het gebied van Fibromyalgie (Dr. Soerjanto is inmiddels overleden).
    Hij heeft erg veel onderzoek gedaan, naar het ontstaan van deze ziekte en het draaglijker maken daarvan door middel van medicatie en therapieen.
    Genezing is vooralsnog uitgesloten.
    Samenvatting van de punten uit de lezing :
    - In Nederland zijn er minstens 400.000 fibromyalgiepatienten, waarvan 95% vrouw is !
    - Fibromyalgie is geen mode ziekte.
    - Fibromyalgie is geen vorm van reuma ! Het zit niet tussen de oren zoals sommige keuringsartsen willen beweren.
    - Fibromyalgie is een ongeneeslijke, erfelijke aandoening en is een progressieve ziekte.
    Het zit in de genen maar komt niet altijd tot uiting. Waarom het bij sommige wel tot uiting komt is nog niet geheel duidelijk.
    - Er zijn wel veel gevallen bekend waar een oorzaak gevonden is voor het tot uiting komen van de ziekte.
    - De ziekte is in veel aanwijsbare gevallen ontbrand door bijvoorbeeld een whiplash en bij de verwijdering van de baarmoeder.
    - Fibromyalgie geeft veel pijn en vermoeidheidsverschijnselen.
    - Het is een zogenaamde uitputtingsziekte, een Ergolitischeziekte.
    - De oorzaak ligt in de Energetica, de energiehuishouding in het lichaam.
    Het heeft te maken met een stofwisselingsstoornis, een chronisch gebrek aan zuurstof in de spieren en een stoornis in de hypofyse die door de ziekte veroorzaakt wordt en niet andersom.
    - Het gebrek aan energie is aan te tonen door middel van een speciale test, maar wordt voor het gemak tijdens een W.A.O.-keuring achterwege gelaten maar in plaats daarvan maar geschat !
    Tijdens een meting wordt het gebrek aan energie duidelijk en dit is niet te simuleren.
    - Er bestaat mogelijk, na bloedonderzoek vast te stellen, gebrek aan : į A.T.P. = adenosine trilosfaat. (zorgen voor de overdracht en het stapelen van de energie) - į Serotonine (adrenalineachtige stof, gevormd in de thrombocieten  mest cellen van de hersenen en het darmepitheel) - į Carnitine (gevormd in de lever, bevordert het transport van vetzuren naar het energiegedeelte van de cel kan helpen tegen de vermoeidheid) - į Er is een defect in de S.A. (sinu-atriaal = een knoop op de hartboezem).
    Hoewel veel artsen in Nederland fibromyalgie niet willen erkennen of kunnen herkennen, is het een door de Wereldgezondheidsraad erkende ziekte, die geclassificeerd is onder nummer M 79.0.
    - Bij fybromyalgie gaat het om een bepaald type mens die bekend staat als erg bedrijvig.
    Een wat negatievere benaming is: een overbelaster !
    Juist het instant houden van deze bedrijvigheid en het niet willen of kunnen toegeven aan de ziekte, veroorzaakt meer progressie, dus de ziekte wordt er juist heviger door.
    Het is dus zeer belangrijk naar de lichaamssignalen te luisteren en daar aan toe te geven.
    Dit betekent op tijd en regelmatig rust nemen, geen zware arbeid verrichten zoals bijvoorbeeld tillen, trekken, duwen etc., geen repeterende bewegingen maken zoals bij zagen, timmeren, ramenlappen etc. etc.
    Fibromyalgie/ME nr. 1 - Een artikel van Jan Kraak
    Je hoeft er niet mee te leren leven
    Bij Fibromyalgie en ME gaat het om een energetische kwestie.
    Je moet beiden dan ook energetisch oplossen..
    Dus niet met gymnastiek, medi-fitness, fysiotherapie,gewone massage en soortgelijke benaderingen.
    Het lichaam bestaat uit meer dan alleen maar spieren, longen en gewrichten.
    Je lost de oorzaak niet op als je je daarop blijft richten.
    Alles is namelijk energie.
    Bij Fibromyalgie en ME zijn de energieŽn verstoord,er lekt steeds energie weg, waardoor er een gebrek aan energie ontstaat.
    De energiereserve raakt op en wordt niet meer aangevuld.
    Dat heeft weer een storing in de bloed- en energiecirculatie tot gevolg en dus ook een gebrek aan een goede zuurstofverdeling.
    Alles heeft ook weer invloed op de hormonen en de organen.
    Het lichaam raakt in de war en er komen allerlei ongemakken bij.
    Tai Chi Tao is er op gericht de disbalans om te zetten in harmonie.
    Zonder inspanning wordt tevens nieuwe energie opgenomen.
    De stresshormonen worden gekalmeerd.
    Alle technieken worden aan de cursist aangepast.
    Er wordt op geen enkele wijze energie verspild.
    Daarom werkt deze methode zo goed en zijn velen beter geworden.
    Je hoeft er dus niet mee te leren leven.
    De tai chi tao-oefeningen zijn gemakkelijke energetische oefeningen, zacht en vriendelijk.
    De filosofie van Jan Kraak is 'wat je zacht en vriendelijk met je lichaam doet, komt als een zachte vriendelijke energie weer terug'.
    Het wordt ook zo in je centraal zenuwstelsel opgeslagen.
    Door de tai chi tao-oefeningen komt daardoor de ontspanning van binnenuit.
    Gespannen spieren worden niet van buitenuit bewerkt, door het werken met spieren en massage, maar door energie van binnenuit.
    Altijd actief geweest - Zowel mensen met ME als fibromyalgie geven allemaal dezelfde reacties : ďik ben altijd actief geweestĒ, ďvroeger kon ik alles aanĒ, ďvroeger heb ik het altijd druk gehadmaar ik had er geen last vanĒ...
    En toch is het lichaam ineens uitgeput.
    Ten onrechte wordt fibromyalgie wel eens weke delen reuma genoemd.
    Dat kan tot verkeerde conclusies leiden.
    Aan de hand van de vijf elementen energieleer kun je zowel bij ME als fibromyalgie het volgende analyseren :
    - stress;  aanmaak van teveel stresshormonen waardoor er geen rem is;
    - verzwakte nierenergie (houdt verband met stress);
    - door teveel stresshormonen verzwakt het bindweefsel (ook vermeld in het boek 'Radionica over resonantietherapie' - David V. Tansley/De Driehoek);
    - door drukte onregelmatig of te vlug eten; verstoring bioritme;
    - verminderde weerstand hierdoor;
    - verzwakte miltenergie waardoor onvoldoende afweercellen worden geproduceerd;
    - andere oorzaken die verband houden met de vijf elementen energieleer.
    Tai chi tao speelt hierop in.
    De aanpasbare energietechniekjes die geen inspanning vergen geven nieuwe energie, brengt op een kalme zachte aanpasbare manier het lichaam weer in beweging waardoor je mobieler wordt, herstellen de verstoorde energieen en vullen de opgeraakte energiereserve weer aan.
    Daarom hebben ook mensen met ME baat bij tai chi tao.
    Tevens verbetert je zelfbeeld en zelfvertrouwen. Voorts leer je de dingen te relativeren en anders aan te pakken, zodat wat je doet geen onnodige energie meer kost.
    Op zachte wijze worden blokkades weggenomen, nieuwe energie opgedaan en de uitgeputte energiereserve weer aangevuld.
    Tai chi tao is zacht en energievol.
    Tai chi tao is gemakkelijker,toegankelijker, aanpasbaarder, zachter en directer dan andere methoden.
    Tao betekent : 'de open aanpasbare weg'.
    Tai chi tao is een ongedwongen, rustige manier om nieuwe energie te krijgen, de harmonie in verstoorde energieen te herstellen, pijn te verlichten en weer beter te worden.
    Over dit artikel van Jan Kraak kan via e-mail :
    jankraak@castel.nl meer informatie opgevraagd worden.
    Behandeling
    Belangrijk is dat patiŽnten overbelasting moeten vermijden.
    De hoeveelheid energie die ze gebruiken moet iets lager zijn dan de hoeveelheid energie waar ze over beschikken.
    Anders gezegd ze moeten binnen hun energiegrenzen (envelop) blijven.
    Als ze dat volhouden neemt geleidelijk hun vermoeidheid af en hun energieniveau toe.
    Veel patiŽnten functioneren echter al in de buurt van hun energiegrens en gaan achteruit als ze die grens vaak overschrijden.
    Deze benadering is een onderdeel geworden van het revalidatie programma, waarin patiŽnten geleerd worden beter om te gaan met hun ME en FM.
    Er bestaat geen standaard behandelingsvorm tegen fybromyalgie en ME.Iedere behandeling is zeer persoonlijk gericht, wel is bekend dat stress de klachten verergeren..
    De therapieen die ingezet kunnen worden tegen de fibromyalgie en ME moeten dus een ontstressende werking hebben.
    Verder is het belangrijk de oorzaak van de energie tekort te behandelen.
    De oorzaak ligt in de Energetica, de energiehuishouding in het lichaam.
    Het heeft te maken met een stofwisselingsstoornis, een chronisch gebrek aan zuurstof in de spieren en een stoornis in de hypofyse die door de ziekte veroorzaakt wordt en niet andersom.
    De behandelingen neigen naar de alternatieve geneeskunde en zijn bijvoorbeeld de volgende.
    Medicatie - De behandelend arts kan medicijnen voorschrijven, maar dit neemt maar een kleine plaats in omdat er niet echt medicijnen zijn, die de klachten effectief kunnen behandelen worden.
    Carnitine (bevordert het transport van vetzuren naar het energiegedeelte van de cel) kan helpen tegen de vermoeidheid, mist de juiste, door bloedonderzoek vastgestelde dosis maar geeft geen echte oplossing.
    Eventueel pijnstillers of spierontspanners soms antidepressiva of slaapmiddelen, deze kunnen ook vanuit de homeopathie gezocht worden.
    Andere behandelingen :
    - Fysiotherapie-massage van de tenderpoints t.b.v. Ontspanning;
    - Oefentherapie Mensendiek- houdingstherapie;
    - Oefentherapie Cesar- houdingstherapie;
    - Shiatsu
    - Hydrotherapie- opwaartse druk v.h. water benutten waardoor minder belasting optreedt;
    - Haptotherapie- leer v.d. tastzin en het gevoel;
    - Taiji tao of Thai Chi- Chinese bewegingsleer, vloeiende bewegingen geeft kalmerende werking op de spieren;
    - Yoga- gericht op evenwicht tussen lichaam en geest;
    - Fitness- geen conditietraining, low-fitness dus niet bedoeld om kracht op te bouwen;
    - Cycloire vibratie therapie liggen op trillende bank voor betere doorbloeding;
    - Tens- electro nerves stimulation;
    - Podo-orthesiologie- verband stand van de voeten en het bewegingsapparaat;
    - Acupunctuur en Acupressuur, evenwicht tussen Yin en Yang;
    - Reflexzonetherapie- drukpunten in handen, voeten en oren;
    - Homeopathie- lichamelijke, geestelijke en sociale factoren;
    - Psychotherapie- bij angst, depressie;
    - Hypnotherapie- hypnose, schijnt goede resultaten te geven;
    - Ergotherapie, een ergotherapeut kan adviseren hoe allerlei dagelijkse verrichtingen kunnen worden aangepast. Soms zijn er hulpmiddelen nodig.
    - Psychische hulp. Als iemand altijd pijn heeft werkt dat door op hoe iemand in zijn vel zit en omgekeerd. Vaak voelen ze zich depressief en hebben een laag zelf beeld, of voelen ze zich schuldig tegen over hun partner of kinderen.
    - Kuren, doet langzaam zijn intrede in de behandeling bij reuma. Het kan een waardevolle aanvulling zijn op het behandelplan.
    Een kuur bestaat uit verschillende onderdelen : baden, oefeningen in het water in/of op het droge. Een kuur vindt plaats in een speciaal kuuroord zodat er ook letterlijk afstand van het gewone leven genomen kan worden en men ook geestelijk tot rust kan komen.
    - Cursussen, er zijn cursussen, soms bij de thuiszorg, waar men kan leren meer met chronische pijn om te gaan.
    - Ontgiften van het lichaam, hierdoor kan de energie weer beter doorstromen en verlopen de diverse lichaamsfuncties beter. Zoals het optimaliseren van het immuunsysteem.
    Belangrijk is dat de fybromyalgie- en ME patient die behandeling uit zoekt die voor hem of haar het beste past en resultaat geeft.
    Je moet zelf op zoek gaan naar manieren om met de klachten om te gaan, als dat lukt zullen zij zich minder machteloos voelen en daardoor beter met hun aandoening kunnen leven.
    Een van de belangrijkste dingen is zelfacceptatie.
    Je zelf en je lichaam, met de pijn en de moeheid die er onlosmakelijk mee verbonden zijn, accepteren.
    Zelfacceptatie is een belangrijke voorwaarde voor begrip en erkenning van mensen uit de naaste omgeving.
    Er is ook een fybromyalgie stichting de FES (Fybromyalgie patienten Eendrachtig Sterk) waar met lotgenoten gepraat kan worden en ervaringen uitgewisseld kunnen worden, dit kan ook via internet.
    Een van de belangrijkste leefregels voor een fybromyalgie-ME patient is de beschikbare energie verdelen.
    Dat betekent rust nemen voor je helemaal uitgeput bent, niet teveel activiteiten op 1 dag plannen en eigen tempo aanhouden.
    Verder is het belangrijk om in beweging te blijven voor het behoud van de conditie en spierkracht, ook al heb je pijn en ben je lusteloos.
    Lopen fietsen en zwemmen zijn erg gezond en ook gericht oefeningen doen, evenals Thai Chi, Yoga, stretching en meditatie.
    Bij het bewegen is het belangrijk een evenwicht te vinden tussen rust en inspanning, als door het bewegen de pijn erger wordt betekent dit een pas op de plaats het is een signaal van het lichaam en dit moet je niet negeren.
    Maar stoppen met bewegen is het slechtste wat je kan doen met fybromyalgie.
    Het is ook belangrijk activiteiten te blijven ondernemen, juist om op die manier de vicieuze cirkel, van pijn, moeheid en lusteloosheid te doorbreken.
    Om overbelasting van de spieren te voorkomen is het belangrijk om regelmatig van houding te veranderen.
    Wat betreft de slapeloosheid, is er ook veel zelf aan te doen, zoals een goed bed regelmaat geen inspannende activiteiten `s avonds laat zeer matig of beter nog geen koffie en alcohol.
    Luister naar rustige muziek en doe ontspannings oefeningen voor het slapen gaan.
    Persoonlijke conclusie - Er is heel veel materiaal voorhanden over deze aandoeningen zowel uit medisch wetenschappelijke richting als die vanuit de alternatieve geneeskunde.
    Ik heb hieruit een selectie moeten maken.
    Vanuit de reguliere geneeskunde worden echter nog lang niet altijd deze ziektebeelden erkent.
    Het is voor de patient ook erg belangrijk dat deze zich serieus genomen voelt met zijn klachten en dat deze niet in het vakje van tussen de oren geplaatst worden.
    Uit alle bovenstaande informatie over fybromyalgie en myalgische encefalomyelitis blijkt dat er op deze aandoening nog geen duidelijke oorzaak en oplossing te vinden is, maar dat er tal van aanwijzingen zijn dat er op het lichamelijke vlak in de energievoorziening iets mis is.
    Maar wat ook in bijna alle visies naar voren komt is dat het een combinatie is van een te hoge spierspanning, een post viraal syndroom, psychische spanningen zoals stress en een energiestoornis (veelal door lichamelijke oorzaken).
    En ten slotte een heel belangrijke factor het niet voldoende werken van het immuunsysteem, dat door de stressfactoren en mogelijk verkeerde voeding is aangetast.
    Ook hormonale factoren spelen een belangrijke rol.
    Juist deze combinatie maakt dat een behandeling met voetreflexologie zeer doeltreffend kan zijn.
    Dit sluit uiteraard een combinatie van andere therapieen zoals in bovenstaande verslag beschreven staan niet uit.
    Ik zal me toespitsen op de behandeling van voetreflexologie.
    Wat is voetreflexmassage
    Voetreflexmassage is een effectieve natuurgeneeskundige theorie.
    Het uitgangspunt is dat de gehele mens is terug te vinden op de voet.
    Alle organen zijn door energiestromen met bepaalde reflexgebieden in de voet verbonden.
    5000 jaar geleden was in India en China reeds een behandeling door drukpunten bekend.
    Sommige Indianen stammen maakten ook gebruik van drukpunten.
    De Amerikaanse dr. William Fitzgerald heeft de bestaande informatie, die er over voetreflex bestond bijeengebracht en tot 1 systeem gebracht.
    Het systeem dat hij ontwikkelde noemde hij 'zonetherapie'.
    De voet als spiegel van de gehele mens.
    Er zijn vorm-en structuurovereenkomsten, die tot in detail blijken te kloppen.
    De toestand van de voet (gespannen, verslapt, pijnlijk enz.) geeft aanwijzingen over de toestand van het lichaam op dat moment.
    In de voet zijn naast de lichamelijke ook de geestelijke en emotionele aspecten terug te vinden.
    Door de massage van de voet oefenen we een gunstige invloed uit op de gehele mens.
    Het blijft echter noodzakelijk naar de werkelijke oorzaak van de kwaal te zoeken.
    Belangrijk is ook te erkennen dat voetzonetherapie zijn grenzen kent en mag niet kritiekloos, overal, onbeperkt worden toegepast.
    Verder is het belangrijk niet op de stoel van de arts te gaan zitten en het stellen van een diagnose en verdere medische behandelingen niet in eigen hand te nemen.
    De meest ideale situatie is samen werken met een arts die de voetreflexzone kent.
    Het basisprincipe van reflexzone therapie is door op specifieke punten op de voeten en handen druk uit te oefenen, de therapeut de problemen in alle delen van het lichaam kan identificeren en behandelen.
    Elke exact bepaalde reflexzone is verbonden met een bepaald deel van het lichaam, via series verticale en horizontale zones.
    De verticale zones stellen 10 verticale gelijkmatige gerangschikte velden voor, die van het hoofd tot aan de handen en door de romp tot aan de voeten leiden.
    De drie horizontale zones, zijn aangevuld en het geraamte is daar ingevoegd.
    De eerste het gebied van de schoudergordel, hier bevinden zich de organen van hoofd en hals.
    De tweede het gebied tot de onderste rand van de ribben hier de organen van de borst-en bovenbuikorganen.
    Het derde het gebied van de bekkenbodem hier de overige buik-en bekkenorganen.
    Behandeling met voetreflex
    Fybromyalgie, myalgische encephalomyelitis en candidiasis

    De cliŽnt moet op zijn gemak gesteld worden en een uitleg krijgen over de behandeling en de mogelijke reactie daarop.
    De behandelkamer, moet goed geventileerd, warm, rustig en licht zijn, met voldoende ruimte voor cliŽnt en therapeut.
    De massagetafel, moet voldoende breed zijn met het hoofdeinde verhoogd, zodat er een goed oogcontact mogelijk is de cliŽnt, om de reacties op de behandeling te kunnen waarnemen.
    Er moeten voldoende handdoeken en eventueel een lichte deken aanwezig zijn om zowel de cliŽnt te kunnen toedekken en de voeten afzonderlijk in te kunnen pakken.
    Zorg voor een gemakkelijke stoel, en zit in een goede houding, met twee voeten op de grond en rechtop, met ontspannen schouders.
    Let op de ademhaling van jezelf en de cliŽnt, een rustige buikademhaling.
    Tijdens de behandeling worden alle reflexpunten op de voet bewerkt, waarbij begonnen wordt op de rechter voet.
    Extra tijd en aandacht wordt besteed aan die gebieden die verband houden met de specifieke symptomen van de client en die gebieden die een bepaalde reactie geven.
    De behandeling moet zich laat leiden door de reacties van de client.
    Belangrijk in de behandeling is weer een goed evenwicht te krijgen in alle lichaamsfuncties om het verzwakte immuunsysteem weer te versterken.
    Het lymfatische stelsel, dit speelt de sleutelrol in het afweersysteem van het lichaam.
    Het gehele spijsverteringsstelsel in verband met de optimale opname van alle belangrijke voedingsstoffen via de darmen in het bloed.
    Waarbij de dunne darm een belangrijke rol speelt bij de opname van voedingsstoffen, de dikke darm bij het uitscheiden van de afvalstoffen en de lever bij het ontgiftigen en de vorming van glutathion ťťn van de belangrijkste antioxidanten, die een belangrijke rol spelen in ons afweersysteem.
    Verder moet het lichaam goed gedraineerd worden, hierbij is het gehele uitscheidingsstelsel van belang zoals de nieren de longen en de dikke darm.
    Bij stressklachten en hoofdpijn klachten is het belangrijk dat de zenuwstresslijn nogmaals gemasseerd wordt het hoofd de nek en schoudergordel en de wervelkolom.
    Belangrijk is ook dat de diverse handelingen herhaald worden en aangepast worden in de persoonlijke situatie van de betreffende patiŽnt.
    Ook het endocrienestelsel speelt een belangrijke rol, met name de hypofyse en de bijnieren en de thymus omdat deze ook een rol speelt bij het immuunsysteem.
    Metafysische benadering
    Een sleutelrol bij fybromyalgie ME en candidiasis is het immuunsysteem en de levensenergie, (prana).
    Het lymfesysteem is een drainagenetwerk van de weefsels.
    Wat vrij komt bij de omzettingsprocessen in de stofwisseling, moet worden afgevoerd en opgeruimd.
    In het bloed en weefsels zijn hiertoe al verschillende soorten leukocyten werkzaam.
    Op dieper niveau vindt een zelfde verwerking plaats van de psychische verwerkingsprocessen.
    In de lymfe zijn het de lymfocyten die de taak van opruimen vervullen.
    Zij behoeden daarmee het leven van de cellen en tevens geeft deze opruiming nieuwe impulsen aan de cellen voor de nieuwe levensenergie.
    Daarnaast worden in het lymfoÔdeweefsels afweerstoffen geproduceerd, die het lichaam beschermen tegen de ziekteverwekkende kracht van schadelijke stoffen.
    Lymfweefsel vormt zo een belangrijk deel van het totale afweersysteem van het lichaam.
    Lymfe werkt ook mee aan het in stand houden van de vloeistof balans in het lichaam.
    Daar ligt dus de relatie met de balans in het emotionele leven.
    Bloed en lymfe zijn zeer nauw met elkaar verbonden, lymfe ontstaat uit datgene wat gevormd wordt uit het bloed en keert uiteindelijk in de bloedbaan terug.
    Het evenwicht en de harmonie, tussen het geestelijke en het materiele, wordt door ons opgaan in dit fysieke bestaan, verstoord.
    Geestkracht en liefde zijn zo nog onherkenbaar in de tegenstrijdigheden van denken en emoties.
    Zo ontstaat er een verstrengeling van emotionele en mentale patronen die de mens zeer kwetsbaar maken.
    Hierdoor ontstaat het idee dat jezelf geraakt wordt als er een patroon aangevallen wordt.
    Dit heeft zijn afspiegeling op de kwetsbaarheid van het lichaam.
    Bij afweren gaat het daarbij om dat gene wat binnen de eigenbeleving vrij komt en opgeruimd moet worden. en afweren betekent niet binnen laten, de tegenpool van de afweer is de liefde.
    In de liefde opent de mens zijn grenzen en laat hij iets binnen, wat tot dan toe buiten de grenzen was.
    Wij noemen die grens meestal ik (ego) en ervaren bijna alles wat buiten de eigen identificatie ligt, als jij (niet ik).
    Levenskracht, prana
    Prana is de levenskracht, die vooral via de milt binnenkomt en door het bloed naar alle lichaamscellen vervoerd wordt.
    In welke hoedanigheid het prana naar de diverse lichaamsdelen vervoerd wordt bepaald in de lever onder invloed van het onderbewustzijn.
    Prana laat zich in vele aspecten vertalen in de bloedsamenstelling : zuurstof, glucose, vitaminen en enzymen.
    Dit zijn voor het lichaam leven gevende elementen.
    Actieve karmische elementen die op een bepaald moment in het leven een rol spelen, bepalen de mate waarin deze stoffen fysiologisch goed of minder goed in het bloed worden pgenomen.
    Hier hangt de mate van vitaliteit van af, de pranische energie en dit heeft zijn uitwerking op het lichaam.
    Vermoeidheidsverschijnselen, functiestoornissen en verminderd weerstandsvermogen kunnen optreden bij een tekort aan pranische energie en dit kan resulteren in klachten en ziektebeelden.
    Bronvermelding
    - Anatomie en Fysiologie - Anatomie en fysiologie van de mens Ė 15e druk
    L.L. Kirchmann - Reed business information, Studieboek, 2005 Ė ISBN : 9035224310
    Cfr. :
    http://www.nl.bol.com/is-bin/INTERSHOP.enfinity/eCS/Store/nl/-/EUR/BOL_AffiliateMap-Start?LinkType=Product&Section=BOOK&referrer=bfaqIq2RX75RgClAnalBmf241329926&PrdId=1001004001669733
    - Candidiasis Stichting Nederland :
    http://www.candidiasis-stichting.nl/
    Chronische moeheid - Hoe word ik ME de baas ?
    Edith van Blijdesteijn - Uitgeverij Ankh-Hermes, 1994 Ė ISBN : 9020205765
    Cfr. :
    http://www.nl.bol.com/is-bin/INTERSHOP.enfinity/eCS/Store/nl/-/EUR/BOL_DisplayProductInformation-Start?BOL_OWNER_ID=666753301&Section=BOOK
    - De zin van ziekzijn - Signalen en betekenis van ziekten
    Thorwald Dethlefsen & RŁdiger Dahlke - Uitgeverij Ankh-Hermes, 1990 Ė ISBN : 9020249983
    Cfr. :
    http://www.nl.bol.com/is-bin/INTERSHOP.enfinity/eCS/Store/nl/-/EUR/BOL_DisplayProductInformation-Start?BOL_OWNER_ID=666764728&Section=BOOK
    - Sluimerziektes - Waarom hebben wij ze wel en mannen bijna niet ?
    Viva med. Dossier (deel 2) - Viva , 17-04-00
    Cfr. :
    http://www.steungroep.nl/archief/populair/viva20000417.txt
    - Tai-chi-tao
    Jan Kraak
    Cfr. :
    http://www.jankraak-taichitao.nl/index.php
    - Winkler Prins Medische Encyclopedie (3e druk)
    Uitgeverij Het Spectrum Ė ISBN : 90-274-7609-8
    Cfr. :
    http://www.spectrum.nl/book/book.ngp?isbn=9027476098
    - MEdium tijdschrift van de Myalgische Encephalomyelitis Stichting
    Cfr. :
    http://home.tiscali.nl/~mesti/medium/
    - Reumapatientenbond
    Cfr. :
    http://www.reumabond.nl/
    - Van Geest tot Lichaam - Spirituele anatomie en fysiologie van het menselijk lichaam
    Paul Rijntjes & Magnolia Heijboer - Uitgeverij Ankh-Hermes, 1989 Ė ISBN : 9020252100
    Cfr. :
    http://www.nl.bol.com/is-bin/INTERSHOP.enfinity/eCS/Store/nl/-/EUR/BOL_AffiliateMap-Start?LinkType=Product&Section=BOOK&referrer=bfaqIqsRX8FoACtATIoV13620064343&PrdId=666810650
    - Voetzonemassage als therapie
    Hanne Marquardt - Synthese Uitgeverij b.v., 2001 Ė ISBN : 9060306287
    Cfr. :
    http://www.nl.bol.com/is-bin/INTERSHOP.enfinity/eCS/Store/nl/-/EUR/BOL_DisplayProductInformation-Start?BOL_OWNER_ID=666884283&Section=BOOK
    Cfr. :
    http://www.cvsinfo.be/Documentatie/Acupressuur/Voetreflexologie%20hypoglykaemie-%20cvs%20-%20fybromyalgie.htm

    26. - HypothyreoÔdie
    HypothyreoÔdie is een tekort aan schildklierhormonen.
    Dit kan door drie dingen komen :
    - een aandoening waardoor de
    schildklier zelf niet genoeg schildklierhormonen (thyroxine en tri-joodthyronine) kan maken, primaire hypothyreoÔdie
    - een aandoening aan de
    hypofyse die de werking van de schildklier dus de aanmaak van schildklierhormoon reguleert, secundaire hypothyreoÔdie
    - een aandoening aan de
    hypothalamus die de werking van de hypofyse grotendeels reguleert, tertiaire hypothyreoÔdie.
    Secundaire en tertiaire hypothyreoÔdie zijn veel zeldzamer dan primaire hypothyreoÔdie.
    De belangrijkste oorzaak in Nederland is tegenwoordig een auto-immuunziekte van de schildklier,
    Dit is niet zeldzaam, enige promille van de bevolking.
    In het verleden was een veel voorkomende oorzaak (bv in Zwitserland, en in Nederland de streek rond
    Kampen) een jodiumtekort in de voeding.
    Jodium is essentieel bij de aanmaak van de schildklierhormonen.
    In sommige landen is dit nog steeds een belangrijke oorzaak (Pakistan).
    Bij gebruik van gejodeerd keukenzout (JoZo) voor het koken kan geen tekort ontstaan.
    Cfr. :
    http://nl.wikipedia.org/wiki/Hypothyreo%C3%AFdie

    27. - MEdium tijdschrift van de Myalgische Encephalomyelitis Stichting
    Cfr. :
    http://home.tiscali.nl/~mesti/medium/

    28. - Menselijke hersenen
    Cfr. : http://nl.wikipedia.org/wiki/Menselijke_hersenen 

    29. - Multiple Endocrine Neoplasia Syndromes
    Cfr. :
    http://www.merck.com/mmhe/sec13/ch167/ch167a.html?qt=Hormonal%20Disorders&alt=sh

    30. - Progeria (Hutchinson-Gilford syndroom)
    Progeria is een
    endocriene ziekte die ook bekend staat als het Hutchinson-Gilford syndroom, genoemd naar de dokters Hutchinson en Gilford die voor het eerst de ziekte beschreven aan het eind van de 19e eeuw.
    ProgeriapatiŽnten werden in en voor die tijd vaak als monsters gezien en werden met
    trollen vergeleken.
    De naam progeria komt uit het
    Grieks en betekent : "sneller oud worden".
    De ziekte treft ongeveer 1 kind op 100 miljoen en is dus zeer zeldzaam.
    Wereldwijd waren er in 2003 maar 40 progeriapatiŽnten bekend, waarvan er 15 in
    Europa, 4 (waarvan 2 broer en zus zijn) in BelgiŽ en 1 in Nederland wonen.
    De oorzaak van progeria is nog niet duidelijk, toch zoekt men het in de richting van een genetisch defect in het
    DNA.
    Een kleine afwijking aan een kopie van een bepaald
    gen zou al voldoende zijn de ziekte progeria te veroorzaken.
    Bij de geboorte lijken progeriapatiŽnten niet af te wijken van andere
    baby's, dat wil dus zeggen dat ze rond de 3 kilogram wegen en 50 centimeter groot zijn.
    Na een half jaar begint de
    huid droog aan te voelen en ontstaan er blaasjes op de buik.
    Vanaf dan begint het mis te gaan.
    De progeriapatiŽnten verouderen zo'n 10 keer sneller dan gewone kinderen en krijgen dus ook snel ouderdomskwalen, die meestal enkel hoogbejaarden treffen, zoals
    artrose, stijve gewrichten e.d.
    ProgeriapatiŽnten blijven heel hun leven klein en fragiel.
    Ze wegen hoogstens 20 kilogram.
    Hierdoor zijn ze uiterst kwetsbaar.
    Ze hebben bijgevolg geen hoge levensverwachting.
    Vijftien jaar is de maximum leeftijd.
    Ze sterven meestal aan een
    hartinfarct of een beroerte doordat hun bloedvaten zich niet ontwikkelen en dus nauw blijven.
    Hierdoor ontstaan er doorbloedingsstoornissen met alle gevolgen vandien.
    Op de Brunel Universiteit in Londen, is in 2004 een
    gemuteerd gen gevonden dat verantwoordelijk is voor progeria.
    Door onderzoek naar dit gen hoopt men niet alleen meer inzicht in deze ziekte te krijgen, maar ook in het proces van veroudering in het algemeen.
    Verdere research rond het progeria-gen toonde aan dat het gen niet erfelijk of overdraagbaar is.
    De vondst van dit LMNA of Lamine A gen betekent een enorme stap vooruit in het onderzoek naar progeria.
    Cfr. :
    http://nl.wikipedia.org/wiki/Progeria


    Lees verder : Deel VII

    17-12-2006 om 13:08 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (11 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Fibromyalgie & hormonen... - Deel VII
    Klik op de afbeelding om de link te volgen  

    Fibromyalgie & hormonen...


    Deel VII


    31. - Reumapatientenbond

    Cfr. :
    http://www.reumabond.nl/

    32. - Sluimerziektes - Waarom hebben wij ze wel en mannen bijna niet ?
    Viva med. Dossier (deel 2) - Viva , 17-04-00
    Cfr. :
    http://www.steungroep.nl/archief/populair/viva20000417.txt

    33. - Syndroom van Conn
    Bij het
    syndroom van Conn (ICD-10 E26.0) maken de bijnieren teveel van het hormoon aldosteron aan.
    Hierdoor wordt de bloeddruk verhoogd.
    Vaak gaat dit gepaard met een laag kaliumgehalte in spieren en bloed.
    Oorzaak - Meestal wordt de ziekte veroorzaakt door een goedaardig knobbeltje in ťťn of soms beide bijnieren.
    Soms echter zijn een of beide bijnieren vergroot.
    Klachten - De klachten van mensen met het
    syndroom van Conn zijn vaak heel algemeen van aard.
    Ze kunnen zijn :
    - algemene moeheid
    - spierklachten en -krampen (vooral spierzwakte)
    - vaak hoofdpijn
    - overmatige dorst (en) veel plassen (vooral 's nachts)
    - tinteling in bijvoorbeeld handen en voeten.
    Behandeling - Afhankelijk van de oorzaak vindt operatie dan wel behandeling met medicijnen plaats, veelal met goed resultaat.
    Cfr. :
    http://nl.wikipedia.org/wiki/Syndroom_van_Conn

    34. - Syndroom van Cushing
    Het
    syndroom van Cushing (ICD-10 E24) is een verzameling van klinische verschijnselen ten gevolge van een overmaat aan cortisolproductie (hypercortisolemie).
    Doordat cortisol continu hoog is zal er
    gluconeogenese plaatsvinden wat kan leiden tot hyperglycemie.
    De
    glycogeenopbouw in de lever kan leiden tot een vergrote lever.
    Hierdoor gaat de insulineproductie omhoog, waardoor vetopbouw plaats zal vinden (cortisol zorgt voor vetafbraak, waardoor je zeer plaatselijke vetophoping krijgt).
    Chronisch verhoogd insuline kan uiteindelijk leiden tot
    diabetes mellitus.
    Daarnaast leidt het tot de afbraak van eiwitten (spier, huid, haar).
    Cortisol heeft ook een remmend effect op ADH, wat zorgt voor
    polyurie.
    De eerste beschrijving van een syndroom van Cushing gebeurde door
    Harvey Cushing, die dacht te maken te hebben met ťťn specifieke ziekte die deze symptomen veroorzaakte.
    Nadien bleek het om een verzameling van afwijkingen te gaan met allen hetzelfde klinische beeld.
    De eerst beschreven oorzaak van dit syndroom is
    ziekte van Cushing genoemd.
    Oorzaken - De oorzaken kunnen hun oorprong hebben in : de
    hypofyse (overmatige afgifte van ACTH, dat de bijnieren stimuleert om cortisol te maken) - de bijnier.
    Andere oorzaken kunnen zijn : de hogere hersencentra : zware
    depressie - de hypothalamus (overmatige afgifte van het hormoon CHR; corticotropin-releasing hormone) - een tumor - behandeling met corticosteroiden.
    Symptomen - hypercortisolemie - typische vetverdeling: veel vetopstapeling ter hoogte van de buik, weinig ter hoogte van de armen en benen - moonface (letterlijk maanvormig gezicht, een rond opgeblazen gelaat) -
    bisonnek (een bochel hoog op de rug) - dunner wordende huid, waarbij snel bloeduitstortingen optreden - Striae op buik en billen - vermoeidheid - slappe spieren Ė (bij vrouwen) toename van haargroei op het gelaat, borsten, buik en ledematen; de menstruatie kan onregelmatig worden of zelfs helemaal uitblijven Ė (bij mannen) verminderde vruchtbaarheid of minder zin in seks en impotentie.
    Cfr. :
    http://nl.wikipedia.org/wiki/Syndroom_van_Cushing
    Cfr. ook Ziekte van Addison :
    http://nl.wikipedia.org/wiki/Ziekte_van_Addison

    35. - Syndroom van inadequate secretie van antidiuretisch hormoon (SIADH)
    Het Syndroom van inadequate secretie van antidiuretisch hormoon (SIADH) wordt veroorzaakt door een hyperfunctie van de
    hypofyse.
    Achtergrondinformatie - Het bloed bestaat grofweg ingedeeld uit water en opgeloste stoffen en cellen.
    De hoeveelheid opgeloste stoffen bepalen de
    osmolaliteit van het bloed.
    De belangrijkste osmotisch actieve stof in het bloed is keukenzout (
    NaCl).
    Om goed te kunnen functioneren moet het lichaam de osmolaliteit binnen nauwe grenzen houden.
    Indien de osmolaliteit teveel daalt ontstaat er te veel vocht in de weefsels (
    oedeem) indien de osmololaliteit teveel stijgt drogen de weefsels uit.
    Om de juiste osmolaliteit te handhaven maakt het lichaam gebruik van
    antidiuretisch hormoon (ADH).
    Dit hormoon kan de uitscheiding van water in de urine blokkeren.
    Indien er een op ADH gelijkend hormoon geproduceerd wordt of een teveel aan ADH geproduceerd wordt ontstaat SIADH.
    Indien er te weinig van dit hormoon geproduceerd wordt ontstaat
    diabetes insipidus.
    Symptomen - Mensen die een te lage osmolalteit van het bloed hebben raken versuft en kunnen uiteindelijk in een coma raken tengevolge van
    hersenoedeem.
    Ook kunnen zij insulten krijgen.
    Insulten - Een inslut is epileptische aanval (vallende ziekte (
    epilepsie), aanval of toeval (convulsie) : het verliezen van het bewustzijn, gepaard gaande met verkramping van het lichaam; wanneer veel hersencellen oncontroleerbaar door elektrische ontladingen worden geprikkeld, dan spreekt men van een toeval. De patiŽnt verliest het bewustzijn en er ontstaat een algehele verkramping van het lichaam.
    Oorzaken
    - ADH wordt door de
    hypothalamus gemaakt en door de achterkwab van de hypofyse afgescheiden.
    Een beschadiging van deze organen door een ongeluk, infectie of tumor kan het syndroom veroorzaken.
    Bij
    longkanker kan een ADH achtige stof worden uitgescheiden.
    Sommige medicamenten zoals cytotoxische drugs (chemokuren), carbamazepine (anti-epilepticum), chloorthiazide (plaspil) kunnen SIADH veroorzaken.
    Verder kan het syndroom optreden bij hartfalen.
    Diagnostiek - De osmolaliteit van het bloed is verlaagd.
    Ook de concentratie van
    Na+ in het bloed is lager dan normaal.
    De osmolaliteit van de urine is juist hoog, want het hormoon voorkomt dat er water uitgescheiden wordt in de nieren.
    Behandeling - Normaal gesproken krijgen mensen met een lage Na+ concentratie in het bloed een infuus toegediend met NaCl oplossing.
    Dit corrigeert dan geleidelijk de osmolaliteit van het bloed.
    Bij SIADH is dit de verkeerde behandeling.
    Aangezien de uitscheiding van water geblokkeerd is en de uitscheiding van NaCl niet, zal de hoeveelheid water in het lichaam alleen maar toenemen en de NaCl gewoon uitgescheiden worden, dit resulteert in een daling van de osmolaliteit.
    De behandeling bestaat uit allereerst zo mogelijk het wegnemen van de oorzaak, vervolgens wordt een vochtbeperking gegeven.
    Zodra er minder vocht wordt ingenomen dan nog wordt uitgescheiden corrigeert de osmolaliteit vanzelf.
    In ernstige situaties wordt een combinatie gegeven van een zeer sterke zoutoplossing met een
    diureticum.
    Dit leidt tot een snellere correctie van de osmolaliteit.
    Dit is een risicovolle behandeling aangezien een te snelle correctie van de osmolaliteit tot onherstelbare beschadiging van de hersenen kan leiden.
    Cfr. :
    http://nl.wikipedia.org/wiki/Syndroom_van_inadequate_secretie_van_antidiuretisch_hormoon

    36. - Tai-chi-tao
    Jan Kraak
    Cfr. :
    http://www.jankraak-taichitao.nl/index.php

    37. - Van Geest tot Lichaam - Spirituele anatomie en fysiologie van het menselijk lichaam
    Paul Rijntjes & Magnolia Heijboer - Uitgeverij Ankh-Hermes, 1989 Ė ISBN : 9020252100
    Ons lichaam is de verdichting van onze geest.
    Processen die zich in onze geest afspelen, hebben hun weerslag op ons lichaam.
    Dat draagt de wijsheid van het geestelijk weten in zich.
    Het is gekoppeld aan innerlijke psychische processen.
    De auteurs leggen het ragfijne samenspel bloot tussen geest en materie.
    Ze laten zien dat de kennis van het menselijk lichaam, de bouw en functie van de organen en de orgaan- en kliersystemen uitingen zijn van diepere niveaus van het menselijk bewustzijn.
    Zo wordt een verrassend licht geworpen op de wording en betekenis van de huid, hersenen, nieren, geslachtsorganen, lichaamsweefsels, het stervensproces enzovoort.
    Centraal in de medische beschouwing staat niet langer het menselijk lichaam maar de geest, die werkzaam is in de materie.
    Recensie (NBD|Biblion) : Dit boek begint met een uitgebreide inleiding en uitleg van de spirituele benadering van de mens.
    De mens wordt geplaatst in een kosmisch geheel.
    Daarna wordt per orgaan(systeem) ingegaan op de spirituele anatomie en -fysiologie.
    Een mens bezit vele organen die gezamenlijk functioneren.
    Het is een ingewikkeld en mooi samenspel.
    Er is echter meer : elk orgaan heeft een speciale betekenis en kan ons veel zeggen over het zielenleven van een bepaalde persoon.
    Vanuit deze optiek kan bestudering hiervan leiden tot meer inzicht en ook de mogelijkheid de mens te helpen een bepaalde levensfase op aarde beter te kunnen doorleven en er meer van te leren.
    Tot slot ruim honderd fragmenten uit gesprekken met Zohra Bertrand (een bekend spiritueel genezeres) en een verklarende woordenlijst.
    Het boek is duidelijk en systematisch van opzet en prettig leesbaar.
    Om de zienswijze uit het boek te begrijpen en te beleven moet men wel openstaan voor deze materie.
    Wie dat doet, zal er zeker veel uit kunnen leren.
    Hier en daar is ter verluchting en verduidelijking een tekening geplaatst.
    Cfr. :
    http://www.nl.bol.com/is-bin/INTERSHOP.enfinity/eCS/Store/nl/-/EUR/BOL_AffiliateMap-Start?LinkType=Product&Section=BOOK&referrer=bfaqIqsRX8FoACtATIoV13620064343&PrdId=666810650

    38. - Voetzonemassage als therapie
    Hanne Marquardt - Synthese Uitgeverij b.v., 2001 Ė ISBN : 9060306287
    Al onze organen, zenuwen en klieren staan in een energetische verbinding met specifieke gebieden op de voet.
    Van de behandeling van deze 'reflexzones' wordt inmiddels dankbaar gebruik gemaakt door therapeuten in zowel de reguliere als de alternatieve geneeskunde.
    Nog steeds staan de patienten echter versteld van de uitwerking die een voetreflex-behandeling kan hebben.
    Hanne Marquardt's Voetzonemassage als therapie is voor deze - inmiddels elfde druk - geheel herzien en verbeterd en bevat
    - een heldere uitleg van de voetreflexologie
    - duidelijke tekeningen van de plaatsen op de voet waar de reflexzones van organen, zenuwen en klieren zich bevinden
    - circa 40 praktijkgevallen
    - alfabetische lijst van indicatiegebieden en tenslotte
    - een handig register
    Voetzonemassage als therapie laat medici en paramedici maar ook de geinteresseerde leek duidelijk zien, hoe via de voet de meest uiteenlopende aandoeningen kunnen worden behandeld.
    Hanne Marquardt herontdekte, circa 50 jaar geleden, de voetreflexologie.
    Haar boek dat in 1974 voor het eerst verscheen, geldt al jaren als het standaardwerk voor de voetreflexzonetherapie.
    Het boek is nu bijgewerkt op basis van o.a. haar jarenlange praktijkervaring.
    Recensie (NBD|Biblion) : In vakterminologie wordt in dit boek beschreven hoe de verschillende organen en zenuwen hun reflexgebieden op de voet hebben.
    Via onze voet kan men bepaalde storingen/ziekten proberen op te heffen.
    Het boek is in dusdanige vorm opgezet en geschreven dat een zekere basiskennis vereist is om het te lezen.
    Het boek op zich is prima en geeft veel inzicht en kennis en is geschikt voor medici en paramedici die hun kennis willen verrijken c.q. ophalen.
    Kortom een wetenschappelijk getint boek, dat enig inzicht en basiskennis vereist en dat medische terminologie gebruikt, met prima tekeningen en overzichten.
    Bevat tevens een alfabetisch register.
    Herdruk van de volledig herziene uitgave.
    Cfr. :
    http://www.nl.bol.com/is-bin/INTERSHOP.enfinity/eCS/Store/nl/-/EUR/BOL_DisplayProductInformation-Start?BOL_OWNER_ID=666884283&Section=BOOK

    39. - Winkler Prins Medische Encyclopedie (3e druk)
    Uitgeverij Het Spectrum Ė ISBN : 90-274-7609-8
    Cfr. :
    http://www.spectrum.nl/book/book.ngp?isbn=9027476098

    40. - Ziekte van Addison
    De ziekte van Addison wordt veroorzaakt door slechte werking van de
    bijnieren.
    De bijnieren produceren normaal onder andere het stress-hormoon cortisol.
    Bij deze
    aandoening wordt hiervan te weinig aangemaakt.
    Dit resulteert in
    hypocorticisme, waarbij 'hypo' voor te weinig staat.
    Daardoor onstaat ook een tekort aan aldosteron,
    hypo-aldosteronisme.
    De aandoening is zeldzaam.
    De ziekte van Addison staat ook bekend als primaire bijnierschorsinsufficiŽntie, dat wil zeggen dat de ziekte niet het gevolg is van een andere ziekte.
    Deze aandoening werd vroeger meestal veroorzaakt door tuberculose (dan is het dus secundaire bijnierschorsinsufficiŽntie).
    Tegenwoordig is
    auto-immuniteit (in 70 - 90% van de gevallen) de belangrijkste oorzaak.
    Hoewel de eigen schadelijke afweerreactie de oorzaak is, wordt dit niet gezien als een aparte ziekte en spreekt men daarom van primaire bijnierschorsinsufficiŽntie.
    De voornaamste functies van de bijnier zijn het ondersteunen van het afweersysteem en het reguleren van de zout- en waterhuishouding.
    De bijnierschors heeft grote invloed op het functioneren van de patiŽnt bij lichamelijke en geestelijke belasting.
    Het tekort aan
    aldosteron leidt tot natriumverlies en kaliumretentie in de nier.
    Dit kan aanleiding geven tot uitdroging en te lage bloeddruk, uiteindelijk soms leidend tot
    hypovolemische shock.
    Soms kan er door het vasthouden van teveel kalium een compensatoire
    acidose ontstaan die gevaarlijk is zeer snel behandeld dient te worden.
    Het tekort aan cortisol kan een
    hypoglykemie bij vasten veroorzaken.
    Oorzaken -
    infecties (TBC, CMV) - auto-immuunziekten - metastasen - postpartum hemorragie (syndroom van Sheehan) (waardoor de hypofyse uitvalt) - trauma van de bijnieren - chirurgische verwijdering van beide bijnieren
    Symptomen en klinische tekenen - De meest voorkomende symptomen zijn : algehele moeheid en zwakte - bruine huidverkleuring - gewichtsverlies - zouthonger - lage bloeddruk - weinig eetlust, buikpijn, vermagering,
    apathie, mentale en fysische zwakte.
    Bij compensatoir stijgen van het
    adrenocorticotroop hormoon (ACTH) is er een melanine stimulerend hormoon-achtige activiteit die hyperpigmentatie veroorzaakt.
    Deze is in de handpalmen soms waarneembaar als een bruine tekening van de handlijnen.
    Behandeling - De ziekte van Addison is niet te genezen, maar behandeling is wel mogelijk.
    Het is dus een chronische ziekte.
    Behandeling van de ziekte van Addison gebeurt door middel van substitutietherapie met
    corticosteroÔden.
    Het is van groot belang dat de patiŽnt eventuele kenmerken van onder- of overdosering tijdig herkent.
    In veel gevallen zal de behandeling geschieden door een internist-endocrinoloog of kinderarts-endocrinoloog.
    Dit is een gespecialiseerd internist of kinderarts die zich bezighoudt met ziekten van de hormoonhuishouding.
    Ervaring heeft geleerd dat contact met medepatiŽnten vaak als zeer nuttig wordt ervaren !
    Naar schatting zijn er in Nederland tussen de 600 en 1000 patiŽnten met de ziekte van Addison en het is daarmee een zeldzame ziekte.
    Cfr. :
    http://nl.wikipedia.org/wiki/Ziekte_van_Addison
    Cfr. ook Syndroom van Cushing :
    http://nl.wikipedia.org/wiki/Syndroom_van_Cushing

    41. - Ziekte van Von Recklinghausen of Neurofibromatose type I
    De ziekte van Von Recklinghausen of Neurofibromatose type I is een
    autosomaal dominante aandoening.
    Het
    gen dat deze aandoening veroorzaakt is gelegen op de lange arm van chromosoom 17.
    De symptomen zijn : - Cafť-au-lait-vlekken op de huid, sproeten in oksel en liesplooi, vlekjes in regenboogvlies van de ogen - Groot aantal gezwelletjes op de zenuwen, in of net onder de huid, ook vaak op gezichtszenuw - Eventueel mentale stoornis (door aantasting
    centrale zenuwstelsel).
    Het voorkomen van deze aandoening is 1/3000
    Cfr. :
    http://nl.wikipedia.org/wiki/Ziekte_van_Von_Recklinghausen
    Cfr. ook :
    http://www.medicinfo.nl/%7B84eaab85-cdc1-4674-aa2d-97a591055726%7D
    Verduidelijking -
    Neurofibromatose is een erfelijke aandoening.
    Hierbij ontwikkelen zich goedaardige gezwellen die groeien vanuit of op een zenuw.
    Er zijn twee typen neurofibromatose :
    - neurofibromatose type 1 (de ziekte van Von Recklinghausen) - Bij
    neurofibromatose type 1, (de ziekte van Von Recklinghausen) ontwikkelen zich vlezige gezwellen en lichtbruine verkleuringen op de huid.
    Na verloop van tijd komen er steeds meer van die gezwellen en vlekken bij.
    Dit is de meestvoorkomende vorm van neurofibromatose : bij meer dan tweederde van alle mensen met neurofibromatose gaat het om type 1.
    - neurofibromatose type 2 - Bij neurofibromatose type 2 ontstaan er met name langzaam groeiende goedaardige tumoren op de gehoorzenuw (ook wel achtste hersenzenuw genoemd).
    Deze zenuw geeft informatie van het oor naar de hersenen door en heeft ook een functie voor het evenwicht van het lichaam.
    De tumoren die bij neurofibromatose type 2 ontstaan, heten akoestische neuromen of brughoektumoren (genoemd naar de plaats in de schedel waar de tumoren liggen).
    Bij neurofibromatose type 2 is er bijna nooit sprake van gezwellen op de huid en lichtbruine huidverkleuringen.
    Wel kunnen ook gezwellen op andere zenuwen of in het ruggenmerg ontstaan .../...
    Cfr. :
    http://www.gezondiza.nl/%7Be3ad231b-902b-4689-b2f0-ddf531c48008%7D

    42. - Zwangerschap en fibromyalgie Ė Medisch gezien geen bezwaar
    Bron : FES - 'Zwangerschap, ouderschap en fibromyalgie'
    Reumatoloog mevrouw M. van Santen-Hoeufft over zwangerschap en fibromyalgie : ďIk weet er helemaal niets van, echt niets. Toen ik ging zoeken naar wetenschappelijke publicaties over dit onderwerp, bleek dat er in de afgelopen zes jaar in de hele wereld niets over is verschenen. Huisartsen, vroedvrouwen, gynaecologen, reumatologen, niemand heeft zwangerschap bij fibromyalgie patiŽnten gezien als een probleem. Daar kun je alleen maar uit concluderen dat het kennelijk geen probleem is en dat de kwaal vrouwen geen extra last bezorgt tijdens hun zwangerschap. Misschien voelen ze zich juist wel beter.Ē
    Uit verhalen uit de praktijk blijkt dat fibromyalgie en zwangerschap door sommige vrouwen wel degelijk als een probleem wordt ervaren.
    Tijdens mijn speurtocht door de niet wetenschappelijke literatuur over fibromyalgie kwam ik het onderwerp zwangerschap slechts een keer tegen, namelijk in een boek van Mark J. Pellegrino.
    Pellegrino is arts en fibromyalgie patiŽnt en behandelt veel mensen met fibromyalgie.
    In zijn boek 'The fibromyalgia survivor' - cfr. :
    http://www.amazon.com/Fibromyalgia-Survivor-Mark-J-Pellegrino/dp/096468912X - gaat hij in op een aantal onderwerpen rond zwangerschap.
    Medisch gezien geen bezwaar...
    De vraag of er vanuit medisch oogpunt bezwaren zijn tegen zwangerschap bij mensen met fibromyalgie, beantwoordt Pellegrino negatief.
    Vanuit medisch perspectief is er geen sprake van een contra-indicatie of een buitengewoon medisch risico wanneer het gaat om fibromyalgie en zwangerschap.
    Fibromyalgie veroorzaakt geen onvruchtbaarheid of een verhoogd risico op een miskraam.
    Wel lijkt fibromyalgie een erfelijke component te hebben en zou de aandoening van moeder op kind kunnen overgaan, maar dit wordt niet beschouwd als een gevaarlijk medisch risico of als een reden om zwangerschap te vermijden.
    Vrouwen die zwangerschap overwegen maken zich vooral zorgen over een mogelijke verslechtering van hun situatie tijdens en na de zwangerschap.
    In zijn praktijk maakt Pellegrino regelmatig mee dat vrouwen tijdens de zwangerschap en in de periode daarna meer klachten hebben.
    De vraag of zwangerschap daarom moet worden afgeraden, beantwoordt Pellegrino met : ďAbsoluut niet !Ē
    De vrouwen bij wie fibromyalgie tijdens de zwangerschap ontstond of verslechterde vertellen allemaal dat de beloning, een prachtige baby, de pijn en het lijden zeker waard was.
    Hun advies aan vrouwen die zwangerschap overwegen is : ďVooral doen, je zult er achteraf blij om zijn. Ik heb er geen spijt van en zou achteraf zeker dezelfde beslissing hebben genomenĒ.
    Pellegrino is van mening dat het vooral belangrijk is zoveel mogelijk kennis over zwangerschap te vergaren.
    Hoe meer iemand weet, des te beter kan zij eventuele extra pijn inschatten en verdragen tijdens de zwangerschap.
    Toch is de beslissing om zwanger te worden geen beslissing die naar zijn mening zomaar even genomen kan worden.
    De toekomstige moeder moet met verschillende dingen rekening houden bij de beslissing een kind te krijgen.
    Er kan al de nodige spanning in de relatie bestaan door fibromyalgie en die spanning kan oplopen wanneer er een kind komt.
    De aanstaande moeder moet weten welke hulp ze van haar partner en familieleden kan krijgen, zeker wanneer extra hulp nodig is vanwege fibromyalgie.
    Ook kunnen financiŽn een bron van zorg zijn.
    Zal de moeder in staat zijn te werken en voor de baby te zorgen ?
    Deze en andere onderwerpen verdienen aandacht bij de beslissing over zwangerschap.
    Zwangerschap en medicijnen, is de beslissing rond zwangerschap eenmaal genomen, dan is de volgende stap een kritische kijk naar medicijnen die worden gebruikt.
    Pellegrino adviseert een gesprek met de begeleidend arts om dit onderwerp te bespreken.
    Er zijn maar weinig medicijnen die helemaal veilig zijn tijdens de zwangerschap.
    Sommige medicijnen moeten worden stopgezet, sommige langzaam verminderd.
    In elk geval moeten de medicijnen volledig uit het lichaam zijn verdwenen voordat iemand probeert zwanger te worden.
    Ook het gebruik van vitamines of voedingssupplementen dient te worden besproken met de arts, Pellegrino.
    Helaas kan het stoppen van de medicatie lijden tot een toename van de pijn, vooral wanneer medicijnen een belangrijk onderdeel van de behandeling zijn.
    Maar in veel gevallen neemt de pijn na een aanvankelijke toename weer af.
    In deze periode kunnen andere manieren van pijnbestrijding worden toegepast, zoals een warm bad, ijspakkingen, kruiken of massage.
    De aanstaande moeder kan de volgende maatregelen nemen om te voorkomen dat de pijn erger wordt : bewegen - niet roken ook niet passief - voldoende rusten - tijd voor zich zelf nemen.
    Lichamelijke veranderingen
    In het begin van de zwangerschap vinden er sneller veranderingen plaats in het hormoonsysteem.
    Die veranderingen zijn nodig om de baby in een uitgebalanceerde omgeving te laten groeien en om de moeder voor te bereiden op de geboorte.
    Pellegrino meldt dat ongeveer de helft van de zwangere vrouwen gedurende de eerste drie maanden van de zwangerschap minder pijn ervaren.
    Een mogelijke verklaring hiervoor is dat de verandering in hormonen leidt tot stemmingsverbetering en een verminderde gevoeligheid van de pijnreceptoren in de spieren.
    Tijdens het tweede trimester van de zwangerschap neemt de belasting van het lichaam geleidelijk toe.
    Naarmate de baby groeit, verschuift het zwaartepunt van het lichaam naar voren.
    De ruggengraat compenseert dit door een kromming.
    Daardoor moeten de rugspieren harder werken, hetgeen de kans op pijn verhoogt.
    De spieren raken sneller vermoeid.
    Onder invloed van hormonen wordt kraakbeen in de rug en in het bekken weker.
    Dat is noodzakelijk om het geboortekanaal geschikt te maken voor de bevalling.
    Dit weker worden van kraakbeen verandert echter de balans in de rug en leidt tot meer spanning in de rug.
    Pellegrino : ďDe meeste vrouwen met fibromyalgie melden tegen het einde van de zwangerschap toegenomen spierpijn, vooral onder in de rug. Het wordt steeds moeilijker een houding te vinden die niet pijnlijk isĒ.
    Tijdens en na de bevalling, voor vrouwen met fibromyalgie is een bevalling extra vermoeiend.
    Zij hebben meer tijd nodig om hiervan te herstellen.
    De geboorte van een kind veroorzaakt, zowel lichamelijk als emotioneel, spanning.
    Onder invloed van spanning kunnen de klachten toenemen.
    Daar komt nog bij dat in de periode na de geboorte de nachtrust van de moeder wordt gestoord door nachtelijke voedingen.
    Ook een gestoorde nachtrust is een bron van extra vermoeidheid en pijn.
    Hoe kan een jonge moeder het risico op meer pijn verminderen ?
    Pellegrino : ďIk adviseer de moeders om zo snel mogelijk na de geboorte weer te beginnen met oefeningen en lichaamsbeweging. Begin bijvoorbeeld met twee keer per dag vijf minuten oefeningen te doen. Doe dit in de tweede week twee keer tien minuten en ga daarna door met vijftien minuten per dagĒ.
    Maak bovendien vanaf de tweede week een paar keer per week een korte wandeling en hervat zo snel mogelijk andere bewegingsactiviteiten.
    Een baby vraagt veel tijd, aandacht en inspanning van de jonge moeder.
    Het grootste gevaar dat daarbij dreigt is dat er onvoldoende tijd is voor rust.
    Rust, die onontbeerlijk is voor iedere fibromyalgie patiŽnt.
    De jonge moeder moet ervoor zorgen dat zij voldoende rust krijgt, ook wanneer dat betekent dat anderen op bepaalde momenten de verzorging van de baby overnemen.
    Niet alleen rust is noodzakelijk, ook tijd voor jezelf blijft van groot belang.
    De stelregel daarbij is, ook voor jonge moeders, een uur per dag voor jezelf.
    Zeker in de eerste maanden na de bevalling kan zoín moment gevonden word en wanneer de baby slaapt.
    Cfr. :
    http://ftp.castel.nl/~voss01/zwangerschap/zwangerschap_en_fibromyalgie.htm 

    17-12-2006 om 13:03 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (11 Stemmen)
    >> Reageer (0)


    Blog als favoriet !

    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Foto

    Raadpleeg steeds je arts !
    Inhoud blog
  • Tijd om afscheid te nemen...
  • Fibromyalgie in het kort
  • Leden ME/CVS Vereniging unaniem tegen CBO-voorstel
  • Blood donation, XMRV & chronic fatigue syndrome
  • Illness duration and coping style in chronic fatigue syndrome
  • Review confirms PTSD in Gulf vets - Panel finds many reports of multisymptom illnesses
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel I
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel II
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel III
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel IV
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel V
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel VI
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel VII
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel VIII
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel IX
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel X
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel XI
  • When do symptoms become a disease ?
  • Burnout
  • Gepest ? - Zet de juiste stappen
  • Voldoet jouw werkplek aan de ARBO-normen ?
  • Chiropractie - Vrijspraak voor Simon Singh in smaadzaak
  • ME/CVS ? - Werk mee aan onderzoek naar tegemoetkoming chronisch zieken !
  • Magical Medicine - How to make a disease disappear
  • A new hypothesis of chronic fatigue syndrome - Co-conditioning theory
  • A light in the darkness - Good news ahead for XMRV ?
  • Zomertijd - Help je biologische klok
  • Beter van de bedrijfsarts
  • De invloed van economisering op het werk van artsen
  • Chronisch Vermoeidheidssyndroom (IOCOB)
  • Gezond brein, gezonde darmen
  • A retrospective review of the sleep characteristics in patients with chronic fatigue syndrome and fibromyalgia
  • Opdracht voor het volgende kabinet : afschaffing van het UWV
  • Test maakt validering pijn bij ME/CVS patienten mogelijk
  • Surprise discovery that HIV retrovirus hides in bone marrow offers new hope for eradication
  • A doctor's roadmap for dealing with the problems of ME/CFS
  • De Terug Plezant Club
  • Het retrovirus XMRV - Waar of niet waar ?
  • Being homebound with chronic fatigue syndrome - A multidimensional comparison with outpatients
  • Oplaaiende symptomen ME patient verraden ontstekingsreactie
  • UWV : 'ME/CVS is ziekte in zin van arbeidsongeschiktheid'
  • Een succesverhaal met Vistide in de strijd tegen ME/CVS - Een verhaal over herstel
  • Depressie
  • Hoe stressvol is je leven ?
  • Making the diagnosis of CFS/ME in primary care - A qualitative study
  • A new system of evaluating fibromyalgia and chronic fatigue
  • Nijmeegs onderzoek haalt CVS-doorbraak onderuit
  • Psychotherapie bij depressie overschat
  • Secrets of novel retrovirus unfolding
  • XMRV : 'missing link' bij ME/CVS ?
  • Reeves, hoofd van CDC CVS onderzoeksprogramma, gaat weg
  • Constant agony of an ME sufferer
  • Canon van de geneeskunde in Nederland
  • Dr. Frank dieet
  • Defeatism is undermining evidence that chronic fatigue syndrome can be treated
  • Cellular and molecular mechanisms of interaction between the neuroendocrine and immune systems under chronic fatigue syndrome in experiment
  • Zo zorg je voor weerstand - Houd je lichaam in optimale conditie
  • Fibromyalgie Vlaanderen Nederland - Dr. Bauer
  • Bussemaker komt terug op erkenning CVS
  • Postexertional malaise in women with chronic fatigue syndrome - Laboratioriumonderzoek bevestigt inspanningsintolerantie bij ME/CVS
  • Ze vertelden stervende dochter dat ze een leugenaar was - Interview met ME moeder Criona Wilson
  • Bijwerkingen antidepressiva erger dan gedacht
  • Bereken je BMI
  • Host range and cellular tropism of the human exogenous gammaretrovirus XMRV
  • The Brain Boosting B-12 - Hydroxocobalamin
  • Vertaling Canadese criteria ME/CVS
  • Slapeloosheid & osteopathie
  • Het Advies- en meldpunt ziekteverzuim en arbeidsongeschiktheid
  • Association between serum ferritin [stored iron] level and fibromyalgia syndrome
  • Dr. Mikovits XMRV Seminar (videos)
  • Zorgen voor een ander (2010) - Antwoorden op veelgestelde vragen
  • Herwin je veerkracht - Omgaan met chronische vermoeidheid en pijn
  • Je eten bepaalt je slaap
  • Dierenleed
  • ME/CVS erkend als chronische ziekte
  • Understanding fibromyalgia pain
  • Hyperalgesia in chronic fatigue syndrome
  • Wegwijzer psychische problemen
  • Positieve psychologie
  • Fietsen in de sneeuw...
  • Tips tegen de koude
  • Failure to detect the novel retrovirus XMRV in chronic fatigue syndrome
  • Nieuwe behandeling VermoeidheidCentrum zeer effectief
  • Een Zalig Kerstfeest en een gezond en voorspoedig 2010 !
  • Taming stressful thoughts
  • Burn-out - Werken tot je erbij neervalt - Deel I
  • Burn-out - Werken tot je erbij neervalt - Deel II
  • Canadese kriteria voor kinderen ook geschikt om onderscheid te maken tussen "milde" en "ernstige" gevallen
  • Stop met piekeren
  • Gedumpt, wat nu ? - Deel I
  • Gedumpt, wat nu ? - Deel II
  • Making a Difference in ME/CFS (Chronic Fatigue Syndrome) and FM
  • Psychotherapie - Van theorie tot praktijk
  • Fibromyalgie, waardevolle dagbesteding en werk - Deel I
  • Fibromyalgie, waardevolle dagbesteding en werk - Deel II
  • Fibromyalgie
  • Europees instrument spoort fibromyalgie op
  • Gezinsgeluk heeft positieve invloed op werk
  • Cognitieve gedragstherapie bij depressie
  • Nooit meer hetzelfde...
  • Rugklachten en RSI beroepsziekten nummer 1
  • SOS ! Hulp voor ouders
  • Dr. Nancy Klimas opens new Chronic Fatigue Center
  • The dramatic story of microbiologist Elaine DeFreitas' discovery
  • Fibromyalgie - Genezing is mogelijk - Gratis boek !
  • Verdedig je tegen wintervirussen
  • 7 geheimen die vrouwen verzwijgen
  • Eťn op de twee Belgen krijgt ooit last van reuma
  • Wie langdurig ziek wordt heeft nood aan informatie
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel I
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel II
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel III
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel IV
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel V
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel VI
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel VII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel VIII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel IX
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel X
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XI
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XIII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XIV
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XV
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XVI
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XVII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XVIII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XIX
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XX
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXI
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXIII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXIV
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXV
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXVI
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXVII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXVIII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXIX
  • Doe een wens... - Make a wish...
  • 7 geheimen die mannen verzwijgen
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXX
  • Fibromyalgie - Genezing is mogelijk - GRATIS !
  • Af en toe een geheim is juist gezond
  • FM/CVS en verzekeringen - Info voor thesis
  • Mogelijke doorbraak MS-behandeling
  • Wees een winterdepressie voor
  • Vitamine B12-tekort - Een mogelijke oorzaak van Chronische vermoeidheid ? - Deel I
  • Vitamine B12-tekort - Een mogelijke oorzaak van Chronische vermoeidheid ? - Deel II
  • The Guaifenesin Story
  • A virus linked to chronic fatigue syndrome - Dr. Nancy Klimas interviews
  • Don't wait for a cure to appear
  • Gezonde chocoladeletters van Sinterklaas
  • Oorzaken van puisten
  • Sporten beter dan pauzeren bij RSI
  • Alles voor het goeie doel !!
  • Gewoon gelukkig zijn...
  • Chronic Fatigue Syndrome - La b√™te noire of the Belgian Health Care System
  • Persoonlijkheidstests
  • Vaccinatie risicogroepen H1N1
  • Geopereerd Prof. Johann Bauer - Een update (Greta)
  • Weersfactoren oorzaak van hoofdpijn
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part I
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part II
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part III
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part IV
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part V
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part VI
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part VII
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part VIII
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part IX
  • Challenges to conventional thinking about mind and body
  • What is CFS and what is ME ?
  • CVS-Referentiecentra - Opheffing en sluiting
  • Heb ik voldoende ontspanning ?
  • 7 tips tegen een overactieve blaas
  • Wallen en kringen onder de ogen
  • Recovered CFS/ME Patient Goes to Washington, D.C.
  • Chronische vermoeidheid zit niet tussen de oren
  • Dr. Bauer heeft mijn leven gered
  • Has your marriage been damaged by fibromyalgia or chronic fatigue syndrome ?
  • Vijf grootste bedreigingen gezondheid
  • Onbegrepen lage rugpijn beter te behandelen
  • Je beste antistresstip
  • Sufferers of chronic fatigue see life as a balancing act
  • Te hard gewerkt...
  • Prof. Dr. Johann Brauer op mijn blog
  • Geopereerd Prof. Johann Bauer
  • Is de griepprik gevaarlijk ?
  • Griep en verkoudheid - Deel I
  • Griep en verkoudheid - Deel II
  • Support the 500 Professionals of the IACFS/ME
  • Slanker met je hartritme
  • Enzym veroorzaakt gevolgen slaaptekort
  • Now we can get down to business
  • XMRV and chronic fatigue syndrome
  • Verslaving is een behandelbare hersenziekte
  • Kopstukken filosofie - Oktober 2009
  • Gek op je werk
  • Fikse schadevergoeding om antidepressivum
  • ME/CFS patients have retrovirus (XMRV) on YouTube

    Foto

    Archief per week
  • 12/04-18/04 2010
  • 05/04-11/04 2010
  • 29/03-04/04 2010
  • 22/03-28/03 2010
  • 15/03-21/03 2010
  • 08/03-14/03 2010
  • 01/03-07/03 2010
  • 22/02-28/02 2010
  • 15/02-21/02 2010
  • 08/02-14/02 2010
  • 01/02-07/02 2010
  • 25/01-31/01 2010
  • 18/01-24/01 2010
  • 04/01-10/01 2010
  • 28/12-03/01 2010
  • 21/12-27/12 2009
  • 14/12-20/12 2009
  • 07/12-13/12 2009
  • 30/11-06/12 2009
  • 23/11-29/11 2009
  • 16/11-22/11 2009
  • 09/11-15/11 2009
  • 02/11-08/11 2009
  • 19/10-25/10 2009
  • 12/10-18/10 2009
  • 05/10-11/10 2009
  • 28/09-04/10 2009
  • 21/09-27/09 2009
  • 14/09-20/09 2009
  • 07/09-13/09 2009
  • 31/08-06/09 2009
  • 10/08-16/08 2009
  • 27/07-02/08 2009
  • 20/07-26/07 2009
  • 06/07-12/07 2009
  • 22/06-28/06 2009
  • 15/06-21/06 2009
  • 08/06-14/06 2009
  • 01/06-07/06 2009
  • 25/05-31/05 2009
  • 18/05-24/05 2009
  • 11/05-17/05 2009
  • 04/05-10/05 2009
  • 27/04-03/05 2009
  • 20/04-26/04 2009
  • 13/04-19/04 2009
  • 30/03-05/04 2009
  • 23/03-29/03 2009
  • 16/03-22/03 2009
  • 09/03-15/03 2009
  • 02/03-08/03 2009
  • 23/02-01/03 2009
  • 16/02-22/02 2009
  • 09/02-15/02 2009
  • 02/02-08/02 2009
  • 26/01-01/02 2009
  • 19/01-25/01 2009
  • 12/01-18/01 2009
  • 05/01-11/01 2009
  • 22/12-28/12 2008
  • 15/12-21/12 2008
  • 08/12-14/12 2008
  • 01/12-07/12 2008
  • 24/11-30/11 2008
  • 17/11-23/11 2008
  • 10/11-16/11 2008
  • 03/11-09/11 2008
  • 27/10-02/11 2008
  • 20/10-26/10 2008
  • 13/10-19/10 2008
  • 06/10-12/10 2008
  • 29/09-05/10 2008
  • 22/09-28/09 2008
  • 15/09-21/09 2008
  • 08/09-14/09 2008
  • 01/09-07/09 2008
  • 25/08-31/08 2008
  • 18/08-24/08 2008
  • 11/08-17/08 2008
  • 04/08-10/08 2008
  • 28/07-03/08 2008
  • 21/07-27/07 2008
  • 14/07-20/07 2008
  • 30/06-06/07 2008
  • 23/06-29/06 2008
  • 16/06-22/06 2008
  • 09/06-15/06 2008
  • 02/06-08/06 2008
  • 26/05-01/06 2008
  • 19/05-25/05 2008
  • 12/05-18/05 2008
  • 05/05-11/05 2008
  • 28/04-04/05 2008
  • 21/04-27/04 2008
  • 14/04-20/04 2008
  • 07/04-13/04 2008
  • 31/03-06/04 2008
  • 24/03-30/03 2008
  • 17/03-23/03 2008
  • 10/03-16/03 2008
  • 03/03-09/03 2008
  • 25/02-02/03 2008
  • 18/02-24/02 2008
  • 11/02-17/02 2008
  • 04/02-10/02 2008
  • 28/01-03/02 2008
  • 21/01-27/01 2008
  • 14/01-20/01 2008
  • 07/01-13/01 2008
  • 31/12-06/01 2008
  • 24/12-30/12 2007
  • 17/12-23/12 2007
  • 10/12-16/12 2007
  • 03/12-09/12 2007
  • 26/11-02/12 2007
  • 19/11-25/11 2007
  • 12/11-18/11 2007
  • 05/11-11/11 2007
  • 29/10-04/11 2007
  • 22/10-28/10 2007
  • 15/10-21/10 2007
  • 08/10-14/10 2007
  • 01/10-07/10 2007
  • 24/09-30/09 2007
  • 17/09-23/09 2007
  • 10/09-16/09 2007
  • 03/09-09/09 2007
  • 27/08-02/09 2007
  • 20/08-26/08 2007
  • 13/08-19/08 2007
  • 06/08-12/08 2007
  • 30/07-05/08 2007
  • 23/07-29/07 2007
  • 16/07-22/07 2007
  • 09/07-15/07 2007
  • 18/06-24/06 2007
  • 11/06-17/06 2007
  • 04/06-10/06 2007
  • 28/05-03/06 2007
  • 21/05-27/05 2007
  • 14/05-20/05 2007
  • 07/05-13/05 2007
  • 30/04-06/05 2007
  • 23/04-29/04 2007
  • 16/04-22/04 2007
  • 09/04-15/04 2007
  • 02/04-08/04 2007
  • 26/03-01/04 2007
  • 19/03-25/03 2007
  • 12/03-18/03 2007
  • 05/03-11/03 2007
  • 26/02-04/03 2007
  • 19/02-25/02 2007
  • 12/02-18/02 2007
  • 05/02-11/02 2007
  • 29/01-04/02 2007
  • 22/01-28/01 2007
  • 15/01-21/01 2007
  • 08/01-14/01 2007
  • 18/12-24/12 2006
  • 11/12-17/12 2006
  • 04/12-10/12 2006
  • 27/11-03/12 2006
  • 20/11-26/11 2006
  • 13/11-19/11 2006
  • 06/11-12/11 2006
  • 30/10-05/11 2006
  • 23/10-29/10 2006
  • 16/10-22/10 2006
  • 09/10-15/10 2006
  • 02/10-08/10 2006
  • 25/09-01/10 2006
  • 18/09-24/09 2006
  • 11/09-17/09 2006
  • 04/09-10/09 2006
  • 28/08-03/09 2006
  • 07/08-13/08 2006
  • 31/07-06/08 2006
  • 24/07-30/07 2006
  • 03/07-09/07 2006
  • 26/06-02/07 2006
  • 19/06-25/06 2006
  • 12/06-18/06 2006
  • 29/05-04/06 2006
  • 22/05-28/05 2006
  • 15/05-21/05 2006
  • 08/05-14/05 2006
  • 01/05-07/05 2006
  • 24/04-30/04 2006
  • 17/04-23/04 2006
  • 10/04-16/04 2006
  • 27/03-02/04 2006
  • 20/03-26/03 2006
  • 13/03-19/03 2006
  • 06/03-12/03 2006
  • 27/02-05/03 2006
  • 20/02-26/02 2006
  • 13/02-19/02 2006
  • 06/02-12/02 2006
  • 30/01-05/02 2006
  • 23/01-29/01 2006
  • 16/01-22/01 2006
  • 09/01-15/01 2006
  • 26/12-01/01 2006
  • 19/12-25/12 2005
  • 12/12-18/12 2005
  • 05/12-11/12 2005
  • 28/11-04/12 2005
  • 21/11-27/11 2005
  • 14/11-20/11 2005
  • 07/11-13/11 2005
  • 24/10-30/10 2005
  • 17/10-23/10 2005
  • 10/10-16/10 2005
  • 03/10-09/10 2005
  • 26/09-02/10 2005
  • 19/09-25/09 2005
  • 12/09-18/09 2005
  • 05/09-11/09 2005
  • 29/08-04/09 2005
  • 22/08-28/08 2005
  • 15/08-21/08 2005
  • 08/08-14/08 2005
  • 01/08-07/08 2005
  • 25/07-31/07 2005
  • 04/07-10/07 2005
  • 27/06-03/07 2005
  • 20/06-26/06 2005
  • 13/06-19/06 2005
  • 06/06-12/06 2005
  • 30/05-05/06 2005
  • 23/05-29/05 2005
  • 16/05-22/05 2005
  • 09/05-15/05 2005
  • 02/05-08/05 2005
  • 25/04-01/05 2005
  • 18/04-24/04 2005
  • 11/04-17/04 2005
  • 29/11-05/12 1999
  • 29/12-04/01 1970

    Foto

  • 12/04-18/04 2010
  • 05/04-11/04 2010
  • 29/03-04/04 2010
  • 22/03-28/03 2010
  • 15/03-21/03 2010
  • 08/03-14/03 2010
  • 01/03-07/03 2010
  • 22/02-28/02 2010
  • 15/02-21/02 2010
  • 08/02-14/02 2010
  • 01/02-07/02 2010
  • 25/01-31/01 2010
  • 18/01-24/01 2010
  • 04/01-10/01 2010
  • 28/12-03/01 2010
  • 21/12-27/12 2009
  • 14/12-20/12 2009
  • 07/12-13/12 2009
  • 30/11-06/12 2009
  • 23/11-29/11 2009
  • 16/11-22/11 2009
  • 09/11-15/11 2009
  • 02/11-08/11 2009
  • 19/10-25/10 2009
  • 12/10-18/10 2009
  • 05/10-11/10 2009
  • 28/09-04/10 2009
  • 21/09-27/09 2009
  • 14/09-20/09 2009
  • 07/09-13/09 2009
  • 31/08-06/09 2009
  • 10/08-16/08 2009
  • 27/07-02/08 2009
  • 20/07-26/07 2009
  • 06/07-12/07 2009
  • 22/06-28/06 2009
  • 15/06-21/06 2009
  • 08/06-14/06 2009
  • 01/06-07/06 2009
  • 25/05-31/05 2009
  • 18/05-24/05 2009
  • 11/05-17/05 2009
  • 04/05-10/05 2009
  • 27/04-03/05 2009
  • 20/04-26/04 2009
  • 13/04-19/04 2009
  • 30/03-05/04 2009
  • 23/03-29/03 2009
  • 16/03-22/03 2009
  • 09/03-15/03 2009
  • 02/03-08/03 2009
  • 23/02-01/03 2009
  • 16/02-22/02 2009
  • 09/02-15/02 2009
  • 02/02-08/02 2009
  • 26/01-01/02 2009
  • 19/01-25/01 2009
  • 12/01-18/01 2009
  • 05/01-11/01 2009
  • 22/12-28/12 2008
  • 15/12-21/12 2008
  • 08/12-14/12 2008
  • 01/12-07/12 2008
  • 24/11-30/11 2008
  • 17/11-23/11 2008
  • 10/11-16/11 2008
  • 03/11-09/11 2008
  • 27/10-02/11 2008
  • 20/10-26/10 2008
  • 13/10-19/10 2008
  • 06/10-12/10 2008
  • 29/09-05/10 2008
  • 22/09-28/09 2008
  • 15/09-21/09 2008
  • 08/09-14/09 2008
  • 01/09-07/09 2008
  • 25/08-31/08 2008
  • 18/08-24/08 2008
  • 11/08-17/08 2008
  • 04/08-10/08 2008
  • 28/07-03/08 2008
  • 21/07-27/07 2008
  • 14/07-20/07 2008
  • 30/06-06/07 2008
  • 23/06-29/06 2008
  • 16/06-22/06 2008
  • 09/06-15/06 2008
  • 02/06-08/06 2008
  • 26/05-01/06 2008
  • 19/05-25/05 2008
  • 12/05-18/05 2008
  • 05/05-11/05 2008
  • 28/04-04/05 2008
  • 21/04-27/04 2008
  • 14/04-20/04 2008
  • 07/04-13/04 2008
  • 31/03-06/04 2008
  • 24/03-30/03 2008
  • 17/03-23/03 2008
  • 10/03-16/03 2008
  • 03/03-09/03 2008
  • 25/02-02/03 2008
  • 18/02-24/02 2008
  • 11/02-17/02 2008
  • 04/02-10/02 2008
  • 28/01-03/02 2008
  • 21/01-27/01 2008
  • 14/01-20/01 2008
  • 07/01-13/01 2008
  • 31/12-06/01 2008
  • 24/12-30/12 2007
  • 17/12-23/12 2007
  • 10/12-16/12 2007
  • 03/12-09/12 2007
  • 26/11-02/12 2007
  • 19/11-25/11 2007
  • 12/11-18/11 2007
  • 05/11-11/11 2007
  • 29/10-04/11 2007
  • 22/10-28/10 2007
  • 15/10-21/10 2007
  • 08/10-14/10 2007
  • 01/10-07/10 2007
  • 24/09-30/09 2007
  • 17/09-23/09 2007
  • 10/09-16/09 2007
  • 03/09-09/09 2007
  • 27/08-02/09 2007
  • 20/08-26/08 2007
  • 13/08-19/08 2007
  • 06/08-12/08 2007
  • 30/07-05/08 2007
  • 23/07-29/07 2007
  • 16/07-22/07 2007
  • 09/07-15/07 2007
  • 18/06-24/06 2007
  • 11/06-17/06 2007
  • 04/06-10/06 2007
  • 28/05-03/06 2007
  • 21/05-27/05 2007
  • 14/05-20/05 2007
  • 07/05-13/05 2007
  • 30/04-06/05 2007
  • 23/04-29/04 2007
  • 16/04-22/04 2007
  • 09/04-15/04 2007
  • 02/04-08/04 2007
  • 26/03-01/04 2007
  • 19/03-25/03 2007
  • 12/03-18/03 2007
  • 05/03-11/03 2007
  • 26/02-04/03 2007
  • 19/02-25/02 2007
  • 12/02-18/02 2007
  • 05/02-11/02 2007
  • 29/01-04/02 2007
  • 22/01-28/01 2007
  • 15/01-21/01 2007
  • 08/01-14/01 2007
  • 18/12-24/12 2006
  • 11/12-17/12 2006
  • 04/12-10/12 2006
  • 27/11-03/12 2006
  • 20/11-26/11 2006
  • 13/11-19/11 2006
  • 06/11-12/11 2006
  • 30/10-05/11 2006
  • 23/10-29/10 2006
  • 16/10-22/10 2006
  • 09/10-15/10 2006
  • 02/10-08/10 2006
  • 25/09-01/10 2006
  • 18/09-24/09 2006
  • 11/09-17/09 2006
  • 04/09-10/09 2006
  • 28/08-03/09 2006
  • 07/08-13/08 2006
  • 31/07-06/08 2006
  • 24/07-30/07 2006
  • 03/07-09/07 2006
  • 26/06-02/07 2006
  • 19/06-25/06 2006
  • 12/06-18/06 2006
  • 29/05-04/06 2006
  • 22/05-28/05 2006
  • 15/05-21/05 2006
  • 08/05-14/05 2006
  • 01/05-07/05 2006
  • 24/04-30/04 2006
  • 17/04-23/04 2006
  • 10/04-16/04 2006
  • 27/03-02/04 2006
  • 20/03-26/03 2006
  • 13/03-19/03 2006
  • 06/03-12/03 2006
  • 27/02-05/03 2006
  • 20/02-26/02 2006
  • 13/02-19/02 2006
  • 06/02-12/02 2006
  • 30/01-05/02 2006
  • 23/01-29/01 2006
  • 16/01-22/01 2006
  • 09/01-15/01 2006
  • 26/12-01/01 2006
  • 19/12-25/12 2005
  • 12/12-18/12 2005
  • 05/12-11/12 2005
  • 28/11-04/12 2005
  • 21/11-27/11 2005
  • 14/11-20/11 2005
  • 07/11-13/11 2005
  • 24/10-30/10 2005
  • 17/10-23/10 2005
  • 10/10-16/10 2005
  • 03/10-09/10 2005
  • 26/09-02/10 2005
  • 19/09-25/09 2005
  • 12/09-18/09 2005
  • 05/09-11/09 2005
  • 29/08-04/09 2005
  • 22/08-28/08 2005
  • 15/08-21/08 2005
  • 08/08-14/08 2005
  • 01/08-07/08 2005
  • 25/07-31/07 2005
  • 04/07-10/07 2005
  • 27/06-03/07 2005
  • 20/06-26/06 2005
  • 13/06-19/06 2005
  • 06/06-12/06 2005
  • 30/05-05/06 2005
  • 23/05-29/05 2005
  • 16/05-22/05 2005
  • 09/05-15/05 2005
  • 02/05-08/05 2005
  • 25/04-01/05 2005
  • 18/04-24/04 2005
  • 11/04-17/04 2005
  • 29/11-05/12 1999
  • 29/12-04/01 1970

    Foto

    Willekeurig SeniorenNet Blogs
    barbara1950
    blog.seniorennet.be/barbara
    Foto


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!