The heart of the matter - CFS & cardiac issues - Part IV
The heart of the matter - CFS & cardiac issues
Part IV
Q. . Cognitive dysfunction was not found to be predictive of reduced cardiac output ?
Dr. Peckerman : That’s true, but this does not mean that cardiac output cannot affect cognitive abilities. It may very well be happening. In fact, patients with severe CFS who had reduced cardiac output rated their problems with memory and concentration quite high.
What our analysis did show was that reduced cardiac output was more likely to be found in patients whose main symptoms were some combination of post-exertional fatigue and infectious symptoms such as fever and chills. This was after controlling for headaches, muscle aches, sleep and other symptoms included in the case definition.
The same analysis also found that those patients whose main symptoms related to cognitive functioning had less likelihood of having lowered cardiac output. The most plausible explanation for this is that primary problem in those people is not with low cardiac output, but may lie elsewhere, possibly in the brain.
A major stumbling block in studying CFS has been heterogeneity, meaning that different patient groups have different causes for their symptoms — and no reliable means of separating them. This study suggested one way it possibly can be done. Mind you, we wouldn’t find what we found if we didn’t separate our patients into the severe and less severe subsets. However, just looking at symptoms probably would not be sensitive enough. One needs to look for combinations of clinical and physiological markers. The combination we identified was that of low cardiac output, plus high post-exertional fatigue, high fever-chills and low cognitive problems. This approach seems promising.
Q. : Can you see any treatments for CFS arising from your findings ?
Dr. Peckerman : Right now, it’s premature to talk about treatments. We’re looking at a phenomenon that could have a number of different causes.
Unless you know the cause, treatment would be a shot in the dark. In fact, it can do harm. For example, if the problem is with the heart it is one thing, but if the problem is with low blood volume it is another. In people with heart failure, blood volume is not low, it is high. So if you assume that low cardiac output is due to low blood volume and you give someone treatment to increase their blood volume, this isn’t going to make matters better — it may make it worse. Our observations so far have been more consistent with a problem with the heart, but it is too early to tell for sure.
The good news is that there are ways to treat the problem of reduced cardiac output if the mechanisms are understood. If you can identify what’s causing it, it’s certainly possible to treat it. Unfortunately, we are nowhere near that point yet in CFS cases.
The left ventricle ejects blood into the aorta, which then distributes the blood flow throughout the body using a network of blood vessels. These are illustrated in the following figure – cfr. : http://www.cvphysiology.com/Blood%20Pressure/BP019_network.gif -.
The aorta, besides being the main vessel to distribute blood to the arterial system, dampens the pulsatile pressure that results from the intermittent outflow from the left ventricle. The actual dampening is a function of the aortic compliance. Large arteries branching off the aorta (e.g., carotid, mesenteric, renal arteries) distribute the blood flow to specific organs. These large arteries, although capable of constricting and dilating, serve virtually no role in the regulation of pressure and blood flow under normal physiological conditions. Once the distributing artery reaches the organ to which it supplies blood, it branches into smaller arteries that distribute blood flow within the organ. These vessels continue to branch and become arterioles. Together, the small arteries and arterioles represent the primary vessels that are involved in the regulation of arterial blood pressure as well as blood flow within the organ. These vessels are highly innervated by autonomic nerves (particularly sympathetic adrenergic) and respond to changes in nerve activity and circulating hormones by constricting or dilating. Therefore, these vessels are referred to as resistance vessels. As arterioles become smaller in diameter, they lose their smooth muscle. Vessels that have no smooth muscle, but are composed of endothelial cells and a basement membrane, are termed capillaries and represent the smallest vessels within the microcirculation. Capillaries are the primary exchange vessels within the body. Across the capillary endothelium, oxygen, carbon dioxide, water, electrolytes, proteins, metabolic substrates and by-products (e.g., glucose, amino acids, lactic acid) and circulating hormones are exchanged between the plasma and the tissue interstitium surrounding the capillary. When capillaries join together, they form postcapillary venules, which also serve as exchange vessels, particularly for large macromolecules as well as fluid. As postcapillary venules join together and form larger venules, smooth muscle once again appears. These venous vessels, like the resistance vessels, are capable of dilating and constricting and serve an important function in regulating capillary pressure. Venules form larger veins that serve as the primary capacitance vessels of the body - i.e., the site where most of the blood volume is found and where regional blood volume is regulated. For example, constriction of the veins decreases venous volume and increases venous pressure, which alters cardiac output. The final venous vessels are the inferior and superior vena cava, which carry the blood back to the right atrium of the heart.
Distribution of Pressures and Volumes
As shown in the figure to the right, the aorta and arteries have the highest pressure. The mean aortic pressure is about 95 mmHg in a normal individual. The mean blood pressure does not fall very much as the blood flows down the aorta and through large distributing arteries. It is not until the small arteries and arterioles that there is a large fall in mean blood pressure. Approximately 50-70% of the pressure drop along the vasculature occurs within the small arteries and arterioles. By the time blood reaches the capillaries the mean pressure may be 25-30 mmHg, depending upon the organ. The pressure falls further as blood travels into the veins and back to the heart. Pressure within the thoracic vena cava near the right atrium is very close to zero and fluctuates from a few mmHg negative to positive with respiration.
Regarding the distribution of blood volume within the circulation, the greatest volume resides in the venous vasculature, where 70-80% of the blood volume is found. For this reason, veins are referred to as capacitance vessels. The relative volume of blood between the arterial and venous sides of the circulation can vary considerably depending upon total blood volume, intravascular pressures and vascular compliance.
Abnormal impedance cardiography predicts symptom severity in chronic fatigue syndrome Peckerman A, LaManca JJ, Dahl KA, Chemitiganti R, Qureishi B, Natelson BH; Department of Neurosciences, CFS Cooperative Research Center, University of Medicine and Dentistry of New Jersey, Newark, NJ, USA : apeckerm@njneuromed.org - Am J Med Sci. 2003 Aug;326(2):55-60 - PMID: 12920435 Background - Findings indicative of a problem with circulation have been reported in patients with chronic fatigue syndrome (CFS). We examined this possibility by measuring the patient's cardiac output and assessing its relation to presenting symptoms. Methods - Impedance cardiography and symptom data were collected from 38 patients with CFS grouped into cases with severe (n = 18) and less severe (n = 20) illness and compared with those from 27 matched, sedentary control subjects. Results - The patients with severe CFS had significantly lower stroke volume and cardiac output than the controls and less ill patients. Postexertional fatigue and flu-like symptoms of infection differentiated the patients with severe CFS from those with less severe CFS (88.5% concordance) and were predictive (R2 = 0.46, P < 0.0002) of lower cardiac output. In contrast, neuropsychiatric symptoms showed no specific association with cardiac output. Conclusions - These results provide a preliminary indication of reduced circulation in patients with severe CFS. Further research is needed to confirm this finding and to define its clinical implications and pathogenetic mechanisms. Cfr. : http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/12920435
Baroreceptor reflex and integrative stress responses in chronic fatigue syndrome Arnold Peckerman, PhD, John J. LaManca, PhD, Bushra Qureishi, MD, Kristina A. Dahl, MD, Roseli Golfetti, PhD, Yoshiharu Yamamoto, PhD and Benjamin H. Natelson, VA Medical Center, War-Related Illness and Injury Study Center, East Orange, New Jersey 07018, USA : apeckerm@njneuromed.org - Psychosom Med. 2003 Sep-Oct;65(5):889-95 - PMID: 14508037 Objective -Altered cardiovascular responses to mental and postural stressors have been reported in chronic fatigue syndrome (CFS). This study examined whether those findings may involve changes in baroreceptor reflex functioning. Methods - Chronotropic baroreceptor reflex (by sequential analysis) and cardiovascular stress responses were recorded during postural (5-minute of active standing) and cognitive (speech task) stress testing in patients with CFS grouped into cases with severe (N = 21) or less severe (N = 22) illness, and in 29 matched control subjects. Results - Patients with CFS had a greater decline in baroreceptor reflex sensitivity (BRS) during standing, although only those with severe CFS were significantly different from the controls. Systolic blood pressure declined during standing in the control group but was maintained in the CFS patients. In contrast, the patients with less severe CFS had blunted increases in blood pressure during the speech task, which could not, however, be explained by inadequate inhibition of the baroreceptor reflex, with all groups showing an appropriate reduction in BRS during the task. Conclusions - These results indicate that in CFS, deficiencies in orthostatic regulation, but not in centrally mediated stress responses, may involve the baroreceptor reflex. This study also suggests that classifying patients with CFS on illness severity may discriminate between patients with abnormalities in peripheral vs. central mechanisms of cardiovascular stress responses. Cfr. : http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/14508037?dopt=Abstract
Cardiac Insufficiency Hypothesis M.E. Society of America, (page last updatedà February 22, 2009 There is new research from a New Jersey team, authored by Doctors Arnold Peckerman, Benjamin Natelson et al., which found left-ventricular dysfunction following exertion and orthostatic stress in patients with myalgic encephalomyelitis/chronic fatigue syndrome. The WedMD article and the press release are available at the link below. In an NIH-funded study on impedance cardiography also linked below, Peckerman and Natelson found that low cardiac output correlated with symptom severity in ME/CFS. Dr. A. Martin Lerner holds U.S. patents for the diagnosis of ME/CFS in the chronic mononucleosis subset of this disease using 24-hour Holter monitoring. He argues that a prominent subset of the disease is a prolonged, chronic mononucleosis following infection with Epstein Barr virus (EBV), Human Cytomegalovirus (HCMV) or both and/or possibly Human Herpes Virus 6 (HHV-6). Viral infection persists in the heart, causing left-ventricular dysfunction, producing exercise intolerance. Exercise, in turn, worsens the cardiac dysfunction. He has also postulated that the disease is an early dilated cardiomyopathy that in later stages might result in progressive, end-stage dilated cardiomyopathy, a type of heart failure. Dilated cardiomyopathy is sometimes viewed as "idiopathic," or "Idiopathic Dilated Cardiomyopathy" (IDC). In an editorial response titled "Microbial Persistence and Idiopathic Dilated Cardiomyopathy" – cfr. : http://www.cfids-cab.org/MESA/Microbial.pdf - Dr. Lerner has postulated that these viruses may be the etiological link. More recently, physicist, physician, long-time ME/CFS researcher and clinician and heart-transplant recipient Paul Cheney, M.D., Ph.D., has offered an alternative theory that a subset of ME/CFS patients suffer from a diastolic cardiomyopathy, a problem with ventricular filling resulting from mitochondrial dysfunction and low ATP energy in the heart. To view a streaming video of a three-hour talk by Dr. Cheney on diastolic cardiomyopathy and ME/CFS go to : http://www.cfids-cab.org/MESA/CFS_Dist.htm -. This video can be accessed with a broadband connection only. The video cannot be properly viewed using a dial-up modem. Because there may be many people trying to access the video at once, our server may become temporarily overloaded. Please try back again if you encounter this problem or if the video does not play for the full three hours. Note that some of the most informative parts of this three-hour talk occur in the second half when Dr. Cheney discusses and shows charts on cardiac output in litres per minute, comparing ME/CFS patients with controls. To purchase a videocassette of this seminar by Dr. Cheney from the Dallas-Fort Worth CFS group go to : http://listserv.nodak.edu/cgi-bin/wa.exe?A2=ind0610E&L=CO-CURE&P=R346 -. A detailed discussion of Dr. Cheney's views is available below in an interview by Carol Sieverling and is recommended reading along with the Peckerman/Natelson article on impedance cardiography for those who want to study the insightful issues addressed in the video. Cfr. : http://www.cfids-cab.org/MESA/Lerner.html
Cardiac involvement in patients with chronic fatigue syndrome as documented with Holter and biopsy data in Birmingham, Michigan, 1991-1993 Lerner, A. M., Goldstein, J., O'Neill W. et al. - Inf Dis in Clin Pract, 1997; 6:327-333 Lerner AM, Goldstein J, Chang CH, Zervos M, Fitzgerald JT et al. - Infectious Diseases in Clinical Practice 1997; 6: 327-33 We report the prevalence of abnormal oscillating T-waves at Holter monitoring in a consecutive case series of 67 chronic fatigue syndrome (CFS) patients from an infectious diseases center in Birmingham, Michigan, in the years 1991-1993 and compare these abnormal T-waves to similar tests in 78 non-CFS patients matched for age, place, time and the absence of known other confounding medical diseases. Patients in both groups had normal resting 12-lead electrocardiograms (ECGs), rest/stress myocardial perfusion studies (thallium 201 or TC-99 sestamibi studies and two-dimensional echocardiograms (except for the incidental nonsignificant aortic stenosis). The prevalence of labile T-wave abnormalities by Holter monitoring was greater in CFS patients than in non-CFS patients (P<.01). Repetitive T-wave flattening was a sensitive indicator of the presence of CFS. The absence of these abnormal T-waves made the diagnosis of CFS unlikely (statistical sensitivity, 0.96). The combination (e.g., the presence of both oscillating T-wave flattenings plus T-wave inversions) was an accurate indicator of the possible presence of CFS. Right ventricular endomyocardial biopsies in CFS patients showed a single patient with a lymphocytic myocarditis. Light and electron microscopic cardiomyopathic changes were present in the others. Cfr. : https://listserv.surfnet.nl/scripts/WA.EXE?A2=ind0009C&L=me-net&D=0&I=2&P=3964
CFS as Heart Failure Secondary to Mitochondrial Malfunction - A Nutritional Support Protocol Dr. Sarah Myhill, MD - November 15, 2006 (Ed Note : Do CFS symptoms stem from a sort of “heart failure” associated with inefficient energy production at the cellular level? UK-based CFS specialist Dr. Sarah Myhill, MD, believes that it is - based on both her own observations treating patients and a careful study of the evolving science. Dr. Myhill explains that her focus is on preventive healthcare and patient education. In the following patient handout, reproduced here with permission from Dr. Myhill’s patient-information website (DrMyhill.co.uk), she : - explains the underlying theory in simple terms - details a dietary/supplement protocol for addressing the condition and - outlines the baseline tests required to determine the individual patient’s deficiencies in these respects, if any. Dr. Myhill’s handout is specifically based on the groundbreaking research and clinical work of U.S.-based cardiopulmonary physiologists Dr. Arnold Peckerman, PhD and Dr. Stephen T. Sinatra, MD – and presages the continuing work of CFS specialist Dr. Paul Cheney, MD, to further define this condition and test strategies for its treatment (patients interested in these experts’ publications may refer to the footnoted references). I think this is one of the most important handouts I have ever produced in terms of my understanding of CFS and what to do in order to recover. So please read this very carefully and several times over - because for many sufferers it contains the keys to unlock their illness. Two papers have come to my notice recently which make great sense of both my clinical observations and also the idea that CFS is a symptom of mitochondrial failure. The two symptoms I am looking for in CFS to make the diagnosis are firstly very poor stamina and secondly, delayed fatigue. I think I can now explain these in terms of what is going on inside cells and the effects on major organs of the body (primarily the heart). More importantly, there are major implications for a test for CFS and of course management and recovery. If mitochondria (the little batteries found inside every cell in the body) do not work properly, then the energy supply to every cell in the body will be impaired. This includes the heart : - many of the symptoms of CFS could be explained by heart failure because the heart muscle cannot work properly - cardiologists and other doctors are used to dealing with heart failure due to poor blood supply to the heart itself - In CFS the heart failure is caused by poor muscle function and therefore strictly speaking is a cardiomyopathy. This means the function of the heart will be very abnormal, but traditional tests of heart failure, such as ECG, ECHOs, angiograms etc, will be normal. Thanks to work by Arnold Peckerman, PhD (http://www.cfids-cab.org/cfs-inform/Coicfs/peckerman.etal.03.pdf -) we now know that cardiac output in CFS patients is impaired. [Note : Dr. Peckerman, a cardiopulmonary physiologist at the VA Medical Center in East Orange, New Jersey, published this groundbreaking article : “Abnormal Impedance Cardiography Predicts Symptom Severity in Chronic Fatigue Syndrome,” in 2003. (1) Dr. Paul Cheney, a pre-eminent U.S. researcher now focused on furthering the investigation of CFS heart dysfunction and treatment, has referred to this article as : “The best, most important publication [about CFS] in 20 years." (2)] Furthermore, the level of impairment correlates very closely to the level of disability in patients. Dr. Peckerman was asked by the U.S. National Institutes of Health to develop a test for CFS in order to help them to judge the level of disability in patients claiming Social Security benefits. Dr. Peckerman is a cardiologist, and on the basis that CFS presents with low blood pressure, low blood volume and perfusion defects, he surmised CFS patients were in heart failure. To test this he came up with “Q scores”. Q Scores "Q" stands for 'cardiac output in liters per minute' and this can be measured using a totally non-invasive method called 'Impedance Cardiography' (cfr. : http://www.mediboek.nl/Impedance-Cardiography-isbn9789023220664.html -). This allows one to accurately measure cardiac output by measuring the electrical impedance across the chest wall. The greater the blood flow the less the impedance. This can be adjusted according to chest and body size to produce a reliable measurement (this is done using a standard algorithm). It is important to do this test in the upright position and again when supine (lying flat on your back). This is because cardiac output in healthy fit people will vary from 7 liters per min when supine to 5 liters per min when standing up. In healthy people this drop is not enough to affect function, but in CFS sufferers the drop may be from 5 liters lying down to 3.5 liters standing up. At this level the sufferer has a cardiac output which causes borderline organ failure. This explains why CFS patients feel much better lying down. They have acceptable cardiac output lying down, but standing up they are in borderline heart and organ failure. CFS is therefore the symptom which prevents the patient developing complete heart failure. Actually, everyone feels more rested when they are sitting down with their feet up, not least my daughters ! The subconscious has worked out that the heart has to work less hard when you are sitting down with your feet up, so we do so because we feel more comfortable. Symptoms of CFS explained The job of the heart is to maintain blood pressure. If the blood pressure falls, organs start to fail. If the heart is working inadequately as a pump then the only way blood pressure can be sustained is by shutting down blood supply to organs. Organs are shut down in terms of priority - that is, the skin first, then muscles, followed by liver, gut, brain and finally the heart, lung and kidney. As these organ systems shut down, this creates further problems for the body in terms of toxic overload, susceptibility to viruses which damage mitochondria further, thus exacerbating all the problems of the CFS sufferer. - Effects on the skin If you shut down the blood supply to the skin, this has two main effects : - The first is that the skin is responsible for controlling the temperature of the body. This means that CFS patients become intolerant of heat. If the body gets too hot then it cannot lose heat through the skin (because it has no blood supply) and the core temperature increases. The only way the body can compensate for this is by switching off the thyroid gland (which is responsible for the level of metabolic activity in the body and hence heat generation) - and so one gets a compensatory underactive thyroid. This alone worsens the problems of fatigue. - The second problem is that if the micro-circulation in the skin is shut down, then the body cannot sweat. Sweating is a major way through which toxins, particularly heavy metals, pesticides and volatile organic compounds, are excreted. Therefore the CFS sufferer's body is much better at accumulating toxins, which of course further damage mitochondria. - Symptoms in muscles If the blood supply to muscles is impaired, then muscles quickly run out of oxygen when one starts to exercise. With no oxygen in the muscles the cells switch over to anaerobic metabolism, which produces lactic acid - and it is this that makes muscles ache so much. As well as the above problem, muscles in the CFS patient have very poor stamina because the mitochondria which supply them with energy are malfunctioning. - Symptoms in the liver and gut Poor blood supply to the gut results in inefficient digestion, poor production of digestive juices and leaky gut syndrome. Leaky gut syndrome causes many other problems such as allergies, autoimmunity, malabsorption etc., which further compound the problems of CFS. If liver circulation is inadequate, this will result in poor detoxification, not just of heavy metals, pesticides and volatile organic compounds, but also toxins produced as a result of fermentation in the gut, again further poisoning the mitochondria. - Effects on the brain Last October I attended a conference sponsored by the late Dr. John Richardson. A Canadian physician - Byron Hyde - showed us some functional scans of the brains of CFS patients. If I had not known the diagnosis, I would have diagnosed strokes. This is because the blood supply to some area of the brain was so impaired. The default is temporary, and with rest, blood supply recovers. However, this explains the multiplicity of brain symptoms [that CFS patients] suffer from, such as poor short term memory, difficulty multi-tasking, slow mental processing and so on. Furthermore, brain cells are not particularly well stocked with mitochondria and therefore they run out of energy very quickly. - Effects on the heart There are two effects on the heart : - The first effect of poor micro-circulation to the heart is disturbance of the electrical conductivity which causes dysrhythmias. Many patients with Chronic Fatigue Syndrome complain of palpitations, missed heart beats or whatever. This is particularly the case in patients with poisoning by chemicals since the chemicals are also directly toxic to nerve cells. - The second obvious result is poor exercise tolerance. Heart muscle fatigues in just the same way that other muscles fatigue. Symptomatically this causes chest pain and fatigue. In the longer term it can cause heart valve defects because the muscles which normally hold the mitral valve open also fatigue. The difference between this type of heart failure and medically recognized congestive cardiac failure is that patients with CFS protect themselves from organ failure because of their fatigue symptoms. Patients with congestive cardiac failure initially do not get fatigue and often present with organ failures such as kidney failure or overt heart failure. At present I do not know why there is this difference. So patients with angina, high blood pressure, heart failure, cardiomyopathy, some valve defects, as well as patients with cardiac dysrhythmias, also have mitochondrial problems and will respond in the same way to nutritional therapies and detox therapies. This approach to treating heart disease is exactly the same, regardless of the conventional diagnosis. - Effects on lung and kidney The lung and kidney are relatively protected against poor micro-circulation because they have the largest renin angiotensin system, which keeps the blood pressure up in these vital organs. Therefore, clinically one does not see patients with kidney failure or pulmonary hypoperfusion in CFS. Explanation of the fatique problems in CFS patients Energy to the body is supplied by mitochondria, which produce NAD (nicotinamide adenosine diphosphate) and ATP (adenosine triphosphate). These molecules are the “currency” of energy in the body. Almost all energy requiring processes in the body have to be “paid for” with NAD and ATP, but largely ATP. The reserves of ATP in cells are very small. At any one moment in heart muscle cells there is only enough ATP to last about 10 contractions. Thus the mitochondria have to be extremely good at re-cycling ATP to keep the cell constantly supplied with energy. If the cell is not very efficient at re-cycling ATP, then the cell runs out of energy very quickly and this causes the symptoms of weakness and poor stamina. The cell literally has to “hibernate” and wait until more ATP has been manufactured. Energy is produced when ATP (three phosphates) is converted into ADP (two phosphates). ADP is then re-cycled back through mitochondria to create more ATP for future energy production. However, if the cell is pushed when there is no ATP about, then it will start to use ADP instead. The body can create energy from ADP to AMP (one phosphate), but the trouble is that AMP cannot be re-cycled. The only way that ADP can be regenerated is by making from fresh ingredients, but this takes days to do. This explains the delayed fatigue seen in Chronic Fatigue Syndrome. To summarize The basic pathology in CFS is slow re-cycling of ATP to ADP and back to ATP again. If patients push themselves and make more energy demands, then ADP is converted to AMP, which cannot be recycled, and it is this which is responsible for the delayed fatigue. This is because it takes the body several days to make fresh ATP from new ingredients. When patients overdo things and "hit a brick wall" this is because they have no ATP or ADP to function at all.
The heart of the matter - CFS & cardiac issues - Part V
The heart of the matter - CFS & cardiac issues
Part V
Implications for treatment – The concept The vast majority of patients I see get well with my standard work-up with respect to vitamins and minerals, diet, pacing, sleep, B12, magnesium, detoxing etc. etc. All these things must be put in place to repair and prevent ongoing damage to mitochondria, so allowing them to recover. For mitochondria to recover they need all the essential vitamins, minerals, essential fatty acids and amino acids to manufacture the cellular machinery to restore normal function. However, despite doing that, I am still left with a hard core of patients whom I struggle with. This is where direct micronutrient support for mitochondria may prove to be an extremely useful intervention. I have learned what to do through reading 'The Sinatra Solution - New Hope for Preventing and Treating Heart Disease' (3) Basic Health Publications (1 edition), March 2005 – ISBN-10 : 1591201586 / ISBN-13 : 978-1591201588 - cfr. : http://www.amazon.com/Sinatra-Solution-Preventing-Treating-Disease/dp/1591201586 - a book produced by the American metabolic cardiologist Dr. Stephen T. Sinatra, who has used these techniques for treating patients with heart disease such as congestive cardiac failure, angina, arrhythmias and so on. Dr. Sinatra worked initially using entirely conventional techniques - drugs, pacemakers, surgery or whatever. However, he realized that cardiac disease was not all about poor blood supply to the heart. For many, the problem was heart muscle disease due to mitochondrial failure. Once he tackled this aspect, patients made dramatic recoveries, were able to come off medication, avoid surgery and return to their normal jobs and sporting activities. To understand his ideas, you need to understand a little bit about how mitochondria work. - How Mitochondria Actually Work - CO-Enzyme Q10 : The electron handler The job of mitochondria is to get the energy contained inside foods (sugars and fats) and convert it into a form the body can use (NAD and ATP). This requires a series of reactions (Krebs citric acid cycle, for the chemists in the audience). This process is called oxidative phosphorylation - and chemically speaking needs electrons to move about from one molecule to another, changing their chemical make-up as they go. These reactions require enzymes, which are made up of many different vitamins, minerals, fatty acids and amino acids. However, one of the most important electron handlers is Co-Enzyme Q10. - L-carnitine : The shunter Once ATP has been made, it then has to be delivered to where it is needed - out of the mitochondria. This it does with a shunting reaction. ATP is made inside mitochondria from ADP, and has to be shunted across the mitochondrial membrane so the cell can use the energy in the ATP by converting it back to ADP. ADP then needs to be shunted back across the cell membrane. This shunting reaction involves acetyl L-carnitine, which effectively shunts energy in the form of ATP from inside mitochondria, through the mitochondrial cell membrane into the cell, where it gives up its energy and converts to ADP. L-carnitine then shunts ADP back through the mitochondrial membrane, where it is reformed into ATP. Obviously, if this shunting reaction does not run smoothly, energy supply will be impaired. - Magnesium : The spark-plug All the molecules involved here are re-cycled. There is another essential element, which is magnesium. If you think of glucose and short chain fatty acids as the fuel of the engine, acetyl L-carnitine and Co-enzyme Q10 are the oil and magnesium is the spark plug ! - D-Ribose: Precursor to ATP In order to make new ATP, one needs a sugar, namely D-ribose. Normally the body can manufacture this for itself from glucose, but if energy levels are very low, then it may be unable to synthesize this essential sugar. So when the CFS sufferers push themselves too much, ADP is converted into AMP, which they cannot recycle. It usually takes a few days to make new ATP from D-ribose, but the CFS sufferers may be unable to make D-ribose altogether. - Vitamin B3 In order to make new NAD, one needs vitamin B3. Implications for treatment – The details If the body is functioning normally and has access to all essential minerals, vitamins, essential fatty acids and amino acids, it can make all these essential ingredients, in particular co-enzyme Q 10, acetyl L-carnitine and D-ribose. Magnesium must be supplied. This explains why most patients get well on my standard work up of treatment because this supplies all the essential ingredients for the body to heal itself. However, for those who do not get well, it is likely that there is some sort of metabolic defect which prevents them from manufacturing these essential ingredients. I call this “metabolic dyslexia” ! It may well be that genetically poor mitochondrial function alone is the problem or there may be toxins or pesticides stuck in the system which stop the mitochondria functioning properly. It may well be that once the patient has dropped below a certain critical level, all cellular processes are going so slow that the sufferer is unable to manufacture the very things required to restore health. With age, our metabolism becomes less efficient anyway and we may need more raw materials in order to maintain the status quo. Either way there is a cocktail of micronutrients that could be taken to kick start the system. This cocktail is already of tried and tested value. It has been used in America by many metabolic cardiologists to treat cardiomyopathy, ischemic heart disease, dysrhythmia, congestive cardiac failure, high blood pressure and angina with great success. Not only have patients felt better, but they have come off all their medication and avoided life threatening interventions such as cardiac transplants, arterial surgery, pacemakers and so on. Dr. Sinatra has developed several schemes for age management, high blood pressure, arrhythmia, mitral valve prolapse, congestive cardiac failure, syndrome X, for professional and world class athletes, but also for Fibromyalgia, Chronic Fatigue Syndrome and mitochondrial cytopathies. Dr. Sinatra recommends the following daily cocktail for CFS (cfr. 'The Sinatra Solution - Metabolic Cardiology. (4)] : - Co-enzyme Q 10 300 - 360 mg (the oil of the engine, this moves electrons from one molecule to another) - L-carnitine 2,000 - 3,000 mg (the oil of the engine, this moves ATP and ADP across mitochondria membranes) - D-ribose 15 grams (the raw material to make new ATP) - Magnesium 400 – 800 mg (the spark plugs, this fires up many enzyme reactions). To this I would also add niacinamide 500 mgs daily (the raw material to make NAD). I would expect this cocktail of supplements to work best taken together, not as individual supplements. I have tried a number of my patients on this cocktail of supplements and have already had some very encouraging feedback. Incidentally this helps explain why some CFS sufferers have such problems with drug medication and indeed this may help to point toward treatment. All my CFS patients feel much worse on statins because these stop the body from making its own Co Q 10. Beta blockers, tricyclic antidepressants and phenothiazines also block Co Q 10 synthesis. Practical details There is no point taking this cocktail until you have done my standard work up [tests] to treating CFS. This is because normally the body is perfectly capable of making its own Coenzyme Q 10 and its own D-ribose so long as it has all the vitamins, minerals, EFAs [essential fatty acids] and amino acids to do so. Vitamin B3 and magnesium come from supplements and acetyl L-carnitine from red meat (and mutton specifically is much higher in L-carnitine than any other red meat). The supplements in the Sinatra protocol are expensive, so for those who would like to try it I suggest the following : [Note that patients in England and Wales may contact Dr. Myhill’s office to order kits for these tests, which they may receive by mail and provide to their personal healthcare professionals. Contact information and details on sourcing of supplements for patients in the UK are available on the Dr. Myhill website : http://www.drmyhill.co.uk/ -] - measure levels of Co Q 10 to show there is a deficiency - measure NAD levels - measure red cell magnesium. Treating a deficiency - Co-enzyme Q 10 This must be in a hydrosoluble or oil form or it is not well absorbed. Co Q 10 is fairly widely available. - Acetyl L-carnitine This is an amino acid with highest levels in meat (the word carnitine comes from “carne” meaning 'meat'). This may explain why vegetarians are at risk of CFS. It also partly explains why my CFS patients do best on high protein diets. Eat red meat daily for acetyl L-carnitine : the best source is mutton. Vegetarians will have to take the supplement. If you have poor digestion then you may need to supplement with L-carnitine anyway. - D-ribose Needs to be taken throughout the day. - Niacinamide 500 mgs. - Magnesium Magnesiumt is a mineral supplement, but if there is a severe deficiency, then magnesium by injection may be required. How long before you see improvement ? Not sure at the moment. Heart transplant patients whose cardiac output is improved overnight can take up to a year before they start to feel fully well again. However, I would expect sufferers to see improvements after a few weeks of supplements. What is important is that these interventions be done in combination with all my other recommendations with respect to diet, micronutrients, pacing, sleep, detoxing etc. First get the regime tight, then start to feel better and then start to increase activity. Cfr. : http://www.prohealth.com/me-cfs/library/showarticle.cfm?id=7495&t=CFIDS_FM
Chronic fatigue is not all in the mind Rowan Hooper - New Scientist magazine, issue 2509 of, 21 July 2005, page 9 – Source : Journal of Clinical Pathology (vol 58, p 823, 860) At lang last, we are beginning to get to grips with chronic fatigue syndrome. Differences in gene expression have been found in the immune cells of people with the disease, a discovery that could lead to a blood test for the disorder and perhaps even to drugs for treating it. The symptoms of chronic fatigue syndrome have been compared to those of a really bad hangover : extreme weakness, inability to think straight, disrupted sleep and headache. But unlike a hangover, the symptoms linger for years, devastating people's lives. While nobody doubts CFS exists, just about every aspect of it is controversial. Some say it is the same as myalgic encephalomyelitis (ME), others disagree. Many specialists are convinced it does have a biological basis, but pinning down physical abnormalities common to all patients has proved tough. People with CFS have often received little sympathy from doctors who dismiss it as "all in the mind". “The study shows some aspects of chronic fatigue syndrome may be understood in molecular terms. It is not a 'made-up' illness” Now Jonathan Kerr's team, which is moving to St George's University of London, has compared levels of gene expression in the white blood cells of 25 healthy individuals with those in 25 patients diagnosed as having CFS according to strict criteria. The researchers found differences in 35 of the 9522 genes they analysed using DNA chip technology. The few similar studies done in the past have produced conflicting results, so the team double-checked their results using a more accurate method called real-time PCR. That confirmed that 15 of the genes were up to four times as active in people with CFS, while one gene was less active. The results will appear in the Journal of Clinical Pathology next month. Kerr is repeating the study in 1000 CFS patients and healthy controls, this time looking at 47,000 gene products. “So far, the larger study backs up the earlier results,” he told New Scientist. If Kerr really has succeeded where many have failed and identified clear physical changes in people with CFS, the lingering opinion that it is "all in the mind" could finally be laid to rest. "This exciting new work shows that some aspects of this complex illness may be understandable in molecular terms and that CFS is not a 'made up' illness," says Russell Lane, a neurologist at Charing Cross Hospital in London. It should also be possible to develop a blood test for CFS. The team has already discovered differences in blood proteins related to the changes in gene expression. Kerr hopes the work might even lead to treatments. "We have shown that a significant part of the pathogenesis resides in the white blood cells and in their activity," he says : "It will open the door to development of pharmacological interventions." Several of the genes identified by the team in CFS play important roles in mitochondria, the power factories of our cells. "The involvement of such genes does seem to fit with the fact that these patients lack energy and suffer from fatigue," Kerr says. One of these gene products, EIF4G1, is involved in protein production in mitochondria. It is hijacked by some viruses, so cells may compensate by ramping up gene expression. "I am excited by the paper," says Basant Puri, a CFS expert at Hammersmith Hospital in London : "The group's finding of upregulation of EIF4G1 is consistent with subclinical persistent viral infection." This fits in with the idea that CFS is sometimes triggered by viruses such as Epstein-Barr, Q fever, enteroviruses and parvovirus B19. "CFS often begins with a flu-like illness which never goes away," Kerr says. Of the other genes whose expression varies in CFS patients, some are involved in regulating the activity of the immune system. Others play important roles in nerve cells, including a gene called 'NTE ' which codes for an enzyme affected by organophosphates and nerve gases. Cfr. : http://www.newscientist.com/channel/health/mg18725093.700
Chronic heart failure and the immune system Mari D, Di Berardino F, Cugno M, Department of Internal Medicine, University of Milan, Maggiore Hospital IRCCS, Via Pace 15, 20122 Milan, Italy : daniela.mari@unimi.it - Clin Rev Allergy Immunol. 2002 Dec;23(3):325-40 - PMID: 12402415 Several lines of evidence support a role of immune mechanisms in the pathogenesis of chronic heart failure (CHF). Proinflammatory cytokines (interleukin-1, -2, -6, and tumor necrosis factor) and chemokines are involved in cardiac depression and in the progression of heart failure. Other components believed to be relevant to the pathogenesis of CHF are adhesion molecules, autoantibodies, nitric oxide (NO) and endothelin-1. The origin of the immune activation in patients with CHF is still unknown, however two hypotheses have been proposed on the basis of experimental and clinical data. One suggests that the bowel wall edema leads to bacterial translocation with subsequent endotoxin release and immune activation. The second suggests that the heart in CHF is the main source of cytokines, as is shown by the fact that TNF alpha is produced by the failing myocardium but not by a normal one. No single source of cytokine production (gut or heart) seems sufficient to fully explain the multiple organ involvement and the systemic inflammation of CHF, which is probably related to systemic hypoxia, a potent stimulus for activation of the immune system and for cytokine production. The effort of define the immune system's role has opened new perspectives of therapeutic strategies, such as anti-cytokine drugs, to treat CHF. Cfr. : http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/12402415?ordinalpos=1&itool=EntrezSystem2.PEntrez.Pubmed.Pubmed_ResultsPanel.Pubmed_Disco veryPanel.Pubmed_Discovery_RA
Diastolic Heart Failure - A Common and Lethal Condition by Any Name Gerard P. Aurigemma - N Engl J Med. 2006 Jul 20;355(3):308-10 - PMID: 16855273 Cfr. : http://www.cfids-cab.org/MESA/Aurigemma.pdf
Fibromyalgia and Low Thyroid Function Amazines.com, 09/23/2008 Over 20 million Americans suffer from thyroid dysfunction. And over 500,000 new cases of thyroid disease occur each year. However, as staggering as those numbers appear, millions more go undiagnosed. It’s estimated that more than 10 million women have a low-grade thyroid dysfunction, which isn’t treated. And almost another 8 million people with low thyroid go undiagnosed. Like my patient Allison, many individuals with low or hypothyroid simply fall through the cracks. Allison K. I really felt terrible most of the time. I had no energy at all. I’d gained 40 pounds over the last year even though I ate very little and tried to follow my Weight Watcher’s program. I kept cutting my calorie intake and even started skipping meals in an attempt to lose weight. The less I ate the worse I felt. I had numerous sinus infections, which I had never had before. My hair was falling out, I had tingling pain in my hands and feet and always felt cold even in the summer. I had this constant ringing in my ears. I was depressed or anxious a good deal of the time. Every doctor I consulted said that my blood tests were normal and it must be my fibromyalgia that was causing me to feel so bad. I knew something was wrong with me, but I couldn’t find anyone who could help me. One doctor said I had all the symptoms of low thyroid. But, the endocrinologist she referred me to, said all my tests were normal. How could my thyroid be normal when I have all the symptoms of hypothyroid ? Allison’s story is a typical one. I routinely have new fibromyalgia and CFS patient’s who present with all the symptoms of hypothyroid including fatigue, headaches, dry skin, swelling, weight gain, cold hands and feet, poor memory, hair loss, hoarseness, nervousness, depression, dry skin, constipation, joint and muscle pain and burning or tingling sensations in the hands or feet. The symptoms associated with hypothyroid are after all very similar to those of fibromyalgia and CFS. And in fact, up to 63% of patient’s with fibromyalgia and CFS have been shown to have hypothyroid. I estimate that as many as 40% of my FMS and CFS patients are suffering from low or hypothyroid function. Your Thyroid Gland The thyroid gland is shaped like a butterfly and is located in the lower front part of your neck (just above the breastbone). The thyroid gland is responsible for secreting thyroid hormones. A hormone is a chemical substance formed in the body and carried in the bloodstream to affect another part of the body. Thyroid hormones travel through the bloodstream and help cells convert oxygen and calories to energy. Thyroid hormones control a person’s metabolism. Metabolism is defined as the sum of all physical and chemical changes that take place within the body; it’s all the energy and material transformation that occur within living cells. Every cell in the body depends on having enough thyroid hormone. If your thyroid gland becomes dysfunctional, every cell in the body suffers. This is why thyroid disorders can cause so many problems. When your thyroid gland produces too much thyroid hormone, this is known as hyperthyroid. When your thyroid doesn’t produce enough thyroid hormone, it's called 'hypothyroid'. As you can see below, hypothyroid can cause many of the symptoms of FMS/CFS. Symptoms Associated with Hypothyroid - fatigue (the most profound symptom) - headache - dry skin - swelling - weight gain - cold hands and feet - poor memory - hair loss - hoarseness - nervousness - depression - joint and muscle pai - burning or tingling sensations in the hands and/or feet (hypothyroid neuropathy) - yellowing of skin from a build up of carotene (conversion of carotene to vitamin A is slowed by hypothyroidism) - carpal tunnel syndrome • problems with balance and equilibrium (unsteadiness or lack of coordination) - constipation (from slowed metabolism) - edema around the ankles, below the eyes and elsewhere - observation of delayed Achilles tendon reflex test - hypertension (high blood pressure) - angina (chest pain) - atherosclerosis (hardening of the arteries) - hypercholesterolemia (high cholesterol) - menstrual irregularities - infertility - PMS - fibrocystic breast disease - polycystic ovary syndrome - reactive hypoglycemia - psoariasis - urticaria - allergic rhinitis. Understanding Thyroid Hormones, T3, T4 and TSH The hypothalamus stimulates the pituitary gland to produce thyroid-stimulating hormone (TSH). TSH then stimulates the thyroid gland to produce and release the hormone, thyroxine (T4). T4 hormone is then converted into the more active, triiodothyronine (T3). T3 hormone is essential for life and four times more active than T4. You can live without T4 but not without T3. A thyroid gland that functions normally produces T4 and T3. Twenty percent of the T3 circulating in the body comes directly from the thyroid gland and the remaining 80 percent comes from conversion of T4. This conversion of T4 to T3 takes place in the cells (T4 can also be converted into reverse T3, which is physiologically inactive). The enzyme 5-deiodinase converts T4 into T3 and reverse T3. The 5-deiodinase enzyme, can be inhibited by prolonged stress, steroids (stress hormones or cortisol), poor nutrition, acute and chronic illnesses. If T4 doesn’t convert into active T3, symptoms of low thyroid start to show up. This can happen in spite of a normal TSH blood test reading. Chronic Stress Leads to Low Thyroid The symptoms of low thyroid tend to come on or become worse after a major stressful event. Childbirth, divorce, death of a loved one, job or family stress, chronic illness, surgery, trauma, excessive dieting and other stressful events can all lead to hypothyroidism. Under significant physical, mental, or emotional stress the body slows down the metabolism by decreasing the amount of raw material (T4) that is converted to the active thyroid hormone (T3). This is done to conserve energy. However, when the stress is over, the metabolism is supposed to speed up and return to normal. This process can become derailed by a buildup of reverse T3 (rT3) hormone. Reverse T3 can build to such high levels that it begins to start using up the enzyme that converts T4 to T3. The more stress the more likely rT3 can block T4 from converting into T3.
The heart of the matter - CFS & cardiac issues - Part VI
The heart of the matter - CFS & cardiac issues
Part VI
Blood Test may be Inaccurate Blood tests for thyroid function measure the amount of TSH, T4 and T3 in the bloodstream. But thyroid hormones don’t operate within the bloodstream; the action takes place in the cells themselves. What good is a blood test that only shows what is racing around the bloodstream one second out of one minute, out of one hour, out of a one day ? Blood tests are measuring how much thyroid hormone is swimming around in the blood stream, but not what is in the cell. Blood tests are an educated guess based on the bell curve theory. Sixty percent of patients will have thyroid levels between the usual testing parameters, twenty percent will be above and twenty percent will fall below these parameters. Traditional medical professionals know that thyroid blood tests are less than perfect. The Journal of Clinical Psychiatry has reported that “laboratory blood tests for thyroid may be inaccurate for many who get tested for hypothyroid disorder”. Compounding the problem of using standard blood tests to diagnose hypothyroid is the inability of doctors to agree on the laboratory parameters. According to the American Association of Clinical Endocrinologists (AACE) guidelines, doctors have typically been basing their diagnoses on the "normal" range for the TSH test. The typical normal TSH levels at most laboratories, has fallen between the 0.5 to 5.0 range. Those with a TSH below 5 are considered to have too much thyroid hormone (hyperthyroid). Those whose test results are above 5 are considered to have too little thyroid (hypothyroid). However, it’s not uncommon to find doctors including endocrinologists (thyroid specialist) who withhold the diagnoses and treatment of hypothyroid until a patient's TSH tests considerably above 10. While some doctors believe that anyone who has a TSH above 2 and complains of hypothyroid symptoms (depression, fatigue, brain fog etc.) should be placed on thyroid hormone. While doctors often debate which parameters or numbers are correct, millions of low thyroid patients are not properly diagnosed and treated. Patients often relate that they and sometimes their doctors, suspected a thyroid problem only to have their blood work return normal. Most physicians, in this case, won’t recommend thyroid replacement therapy. Doctors are typically reluctant to prescribe thyroid replacement therapy, without a definitive test that reveals true hypothyroid. They’re afraid that doing so would jeopardize the health of the patient. And true, excess thyroid can cause several unwanted health problems including elevated heart rate, rapid pulse and accelerated bone loss. However, millions suffer with symptoms far worse then these when prescription therapy is withheld. Certainly the dangers of thyroid replacement therapy should be a concern. But if you weight the pro’s and con’s of administering thyroid replacement therapy to a patient with normal blood tests, yet all the symptoms of hypothyroid, fatigue, anxiety, depression, achy diffuse pain, weight gain etc., its’ easy to see that withholding therapy should be considered malpractice. This is especially true in light of the fact that most of my fibromyalgia and CFS patients are taking numerous drugs to cover-up the symptoms of hypothyroid; Provigil or Aderall to increase energy, antibiotics for chronic sinus infections, a laxative for constipation, NSAIDs for pain, SSRI medication for depression and perhaps a benzodiazepine like Ativan or Xanax for anxiety. All of these drugs may in turn cause side effects that may cause further symptoms (poor sleep, fatigue, depression etc.). It’s not uncommon for my patient’s to be able to drastically reduce or eventually wean off these very medications once their thyroid disorder is corrected. New Developments To complicate matters, the parameters for determining who has a thyroid disorder and who doesn’t has recently been changed. The new guidelines narrow the range for acceptable thyroid function; the AACE is now encouraging doctors to consider thyroid treatment for patients who test the target TSH level of 0.3 to 3.04, a far narrower range. The AACE believes the new range will result in proper diagnosis for millions of Americans who suffer from a mild thyroid disorder but have gone untreated until now. At a press conference in 2004, Hossein Gharib, MD, FACE and president of AACE, said : "This means that there are more people with minor thyroid abnormalities than previously perceived." I still routinely get test results that use the old numbers and unfortunately many doctors continue to misdiagnose their patient’s based on these outdated lab parameters. The AACE estimates that the new guidelines actually double the number of people who have abnormal thyroid function, bringing the total to as many as 27 million, up from 13 million thought to have the condition under the old guidelines. Euthyroid Syndrome Euthyroid is a medical term for patients who have normal thyroid blood tests but have all the symptoms associated with hypothyroidism: fatigue, low metabolism, headache, etc. Many doctors don’t know about (or they choose to ignore) well documented studies that show that low body temperature is indicative of euthyroid hypothyroidism. Body Temperature, Metabolism and Thyroid Hormones Self-test for Low Thyroid Dr. Broda Barnes was the first to show that a low basal body temperature was associated with low thyroid. His first study was published in 1942 and appeared in JAMA. This study tracked 1,000 college students and showed that monitoring body temperature for thyroid function was a valid if not superior approach to other thyroid tests. The test for low thyroid function, according to Dr. Barnes’s protocol, starts first thing in the morning. While still in bed, shake down and place the thermometer (preferably mercury; digital thermometers are not as accurate) under your arm and leave it there for 10 minutes. Record your temperature in a daily log. Women who are still having menstrual cycles should take their temperature after the third day of their period. Menopausal women can take their temperature on any day. A reading below the normal 97.8° strongly suggests hypothyroid. A reading above 98.2° may indicate hyperthyroidism (overactive thyroid). Treatment for Hypothyroid - The Barnes Method Dr. Barnes recommends patients take a desiccated glandular (derived from pigs) prescription medication known as Armour Thyroid, which was used before synthetic medications such as Synthroid were introduced. Armour Thyroid and other prescription thyroid glandulars (including Westhroid), contain both T4 and T3. Synthroid and other synthetic thyroid medications contain T4 only. Since some individuals have a difficult time converting inactive T4 to active T3, these medications may not work at the cellular level. Individuals may take T4 medications for years and never notice much improvement. Their blood tests look good, but mean time they’re falling apart; gaining weight, having more aches and pains, battling one sinus infection after another and becoming more and more fatigued, depressed and withdrawn. Low Thyroid and Depression Several studies demonstrate that a combination of T4, T3 or T3 therapy alone may provide welcomed relief from a number of symptoms commonly associated with depression. Studies show that T3 therapy is more effective in reducing the symptoms associated with depression than SSRI antidepressants. Over All Well Being A study by the New England Journal of Medicine showed that patients who received a combination of T4 and T3 were mentally sharper, less depressed and feeling better overall than a control group who received T4 only. The addition of T3 often helps with many symptoms of hypothyroidism that may not disappear with supplemental T4 only. It has improved or eliminated depression, brain fog, feeling cold, constipation, chronic fatigue, headaches, insomnia, muscle and joint pain and chronic sinus infections. Weight Loss For some people it has helped them finally lose weight. Fibromyalgia One study showed that all the symptoms associated with FMS could be eliminated while the patient was taking high-doses (120 mcg.) of T3. (6) Over the Counter Glandular Thyroid Supplements Since I no longer employ medical doctors in my practice I have to rely on natural supplements instead of prescription medications. I used to refer my patient’s back to their medical doctor in an attempt to get them on prescription. Armour thyroid medication I prefer my patients take Armour thyroid. However, most doctors are so reluctant to treat patient’s with normal thyroid blood tests or to use Armour thyroid medication, that I’ve been forced to use over the counter thyroid glandular replacement therapy. Fortunately I’ve found a reliable manufacturer of high quality thyroid glandular and I’m getting great results with my hypothyroid patient’s. Thyroid bovine glandular supplements have been used since the beginning of thyroid treatment. Dr. Barnes used Armour Thyroid (available by prescription). However, over-the-counter thyroid glandular supplementations are also available. The over the counter thyroid glandulars come from pig glands just as the prescription drug Armour thyroid. However, unlike Armour Thyroid, over the counter thyroid glandulars contain no T4, only T3. By removing the T4 manufacturers can then legally sell the glandular extract with out a prescription. Since these raw thyroid tissue concentrates contain the active thyroid hormone T3, they can be used as a first line of treatment for low to moderate hypothyroid dysfunction. I’ve been using thyroid glandular supplements for almost 2 years. My patient’s report they feel better on these supplements. They often notice improved energy, better moods, increased mental clarity and weight loss on these thyroid glandular replacement supplements. If you have fibromyalgia I encourage you to check for low body temperature it could a sign you're suffering from undiagnosed hypothyroid. About Dr. Murphree Dr. Murphree is a board certified nutritional specialist and chiropractic physician who has been in private practice since 1990. He is the founder and past clinic director for a large integrated medical practice located on the campus of Brookwood Hospital in Birmingham Alabama. The clinic was staffed with medical doctors, chiropractors, acupuncturists, nutritionists and massage therapists. The clinic combined prescription and natural medicines for acute and chronic illnesses. He is the author of 5 books for patients and doctors, including / - Treating and Beating Fibromyalgia and Chronic Fatigue Syndrome - The Definitive Guide For Patients and Physicians - Rodger H. Murphree - Harrison & Hampton Publishing (2 edition), March 2004 – ISBN-10 : 0972893806 / ISBN-13 : 978-0972893800 - cfr. : http://www.amazon.com/Treating-Beating-Fibromyalgia-Chronic-Syndrome/dp/0972893806 - Heart Disease - What Your Doctor Won't Tell You - Rodger H., II, Dr. Murphree - Harrison & Hampton Publishing (2 edition), October 2008 – ISBN-10 : 0972893830 / ISBN-13 : 978-0972893831 - cfr. : http://www.amazon.com/Heart-Disease-What-Your-Doctor/dp/0972893830/ref=sr_1_1?ie=UTF8&s=books&qid=1236451139&sr=1-1 - Treating and Beating Anxiety and Depression with Orthomolecular Medicine - cfr. : http://www.amazon.com/Treating-Beating-Anxiety-Depression-Orthomolecular/dp/0972893814/ref=sr_1_1?ie=UTF8&s=books&qid=1236451349&sr=1-1 -. In 2002 Dr. Murphree sold his medical practice and now maintains a busy solo practice specializing in fibromyalgia, chronic fatigue syndrome, heart disease, mood disorders and other chronic illnesses. For more information about Dr. Muphree and fibromyalgia go to : http://www.treatingandbeating.com/index.html -. Cfr. : https://www.amazines.com/article_detail.cfm/620973?articleid=620973
Hawthorn extract for treating chronic heart failure - Meta-analysis of randomized trials Pittler MH, Schmidt K, Ernst E, Complementary Medicine, Peninsula Medical School, Universities of Exeter and Plymouth, 25 Victoria Park Road, Exeter EX2 4NT, United Kingdom : M.H.Pittler@exeter.ac.uk - Am J Med. 2003 Jun 1;114(8):665-74 - PMID: 12798455 The aim of this meta-analysis was to assess the evidence from rigorous clinical trials of the use of hawthorn extract to treat patients with chronic heart failure. We searched the literature using MEDLINE, EMBASE, the Cochrane Library, CINAHL, CISCOM and AMED. Experts on and manufacturers of commercial preparations containing hawthorn extract were asked to contribute published and unpublished studies. There were no restrictions about the language of publication. Two reviewers independently performed the screening of studies, selection, validation, data extraction and the assessment of methodological quality. To be included, studies were required to state that they were randomized, double-blind and placebo controlled and used hawthorn extract monopreparations. Thirteen trials met all inclusion criteria. In most of the studies, hawthorn was used as an adjunct to conventional treatment. Eight trials including 632 patients with chronic heart failure (New York Heart Association classes I to III) provided data that were suitable for meta-analysis. For the physiologic outcome of maximal workload, treatment with hawthorn extract was more beneficial than placebo (weighted mean difference, 7 Watt; 95% confidence interval [CI] : 3 to 11 Watt; P < 0.01; n = 310 patients). The pressure-heart rate product also showed a beneficial decrease (weighted mean difference, -20; 95% CI : -32 to -8; n = 264 patients) with hawthorn treatment. Symptoms such as dyspnea and fatigue improved significantly with hawthorn treatment as compared with placebo. Reported adverse events were infrequent, mild and transient; they included nausea, dizziness and cardiac and gastrointestinal complaints. In conclusion, these results suggest that there is a significant benefit from hawthorn extract as an adjunctive treatment for chronic heart failure. Cfr. : http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/12798455
IgM serum antibodies to Epstein-Barr virus are uniquely present in a subset of patients with the chronic fatigue syndrome Lerner AM, Beqaj SH, Deeter RG, Fitzgerald JT, Department of Medicine, William Beaumont Hospital and Wayne State University School of Medicine, Royal Oak, Michigan, USA : lerner@cdimed.com - In Vivo. 2004 Mar-Apr;18(2):101-6 - PMID: 15113035 Background - A unique subset of patients with chronic fatigue syndrome (CFS) and IgM serum antibodies to cytomegalovirus (HCMV) non-structural gene products p52 and CM2 (UL 44 and UL 57) has been described. Patients and methods - Fifty-eight CFS patients and 68 non-CFS matched controls were studied. Serum antibodies to EBV viral capsid antigen (VCA) IgM and EBV Early Antigen, diffuse (EA, D) as well HVCMV(V), IgM and IgG; VP (sucrose, density purified V); p52 and CM2 IgM serum antibodies were assayed. Results - Mean age of CFS patients was 44 years (75% women). Control patients were 9 years older (73% women). Serum EBV VCA IgM positive antibody titers were identified in 33 CFS patients (Group A subset EBV VCA IgM 62.3+/-8.3, neg. <20), but were not present in other CFS patients, (Group B subset EBV VCA IgM 6.8+/-0.7) controls (p<0.0001). EBV VCA IgM titers remained positive in CFS patients from Group A for 24-42 months. Conclusion - Serum antibody to EBV VCA IgM may be a specific diagnostic test for a second subset of CFS patients. Cfr. : http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15113035
IgM serum antibodies to human cytomegalovirus nonstructural gene products p52 and CM2(UL44 and UL57) are uniquely present in a subset of patients with chronic fatigue syndrome Lerner AM, Beqaj SH, Deeter RG, Fitzgerald JT, Department of Medicine, William Beaumont Hospital, Wayne State University School of Medicine, Royal Oak, Michigan, USA : lerner@cdimed.com - In Vivo. 2002 May-Jun;16(3):153-9 - PMID: 12182109 Human cytomegalovirus (HCMV) IgM serum antibodies to two nonstructural gene products UL44 and UL57 (p52 and CM2) were assayed in patients with the diagnosis of the chronic fatigue syndrome (CFS) according to criteria established by the US Centers for Disease Control and Prevention. A subset of 16 CFS patients demonstrated HCMV IgG, but no HCMV IgM serum antibodies to conformational structural HCMV antigens (designated, V). By convention, these findings are interpreted to indicate only a remote HCMV infection. However, HCMV IgM p52 and CM2 antibodies were uniquely present in these 16 CFS patients. Other CFS patients with similar HCMV (V) IgG antibodies (18 patients), non-fatigued HCMV (V) IgG-positive control patients (18 patients), random HCMV (V) IgG-positive control patients from a clinical laboratory (26 patients) and non-fatigued HCMV (V) IgG-negative control patients (15 patients) did not have HCMV, IgM p52 or CM2 serum antibodies (p < 0.05). Control HCMV (V) IgG-positive patients had no serum IgM HCMV (V) antibodies to conventional structural HCMV (V) antigen. Thus, 77 various control patients did not contain IgM p52 or CM2 serum antibodies. The presence of IgM p52 and/or CM2 HCMV serum antibodies in this subset of CSF-specific patients may detect incomplete HCMV multiplication in which a part of the HCMV protein-coding content of the HCMV genome is processed, but remains unassembled. These findings suggest that the presence of HCMV IgM p52 and CM2 serum antibodies may be a specific diagnostic test for the diagnosis of a subset of CFS patients. Further, these data suggest an etiologic relationship for HCMV infection in this group of CFS patients. Cfr. : http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/12182109
Left Ventricular Function in Chronic Fatigue Syndrome (CFS): Data From Nuclear Ventriculography Studies of Response to Exercise and Postural Stress - Information on the study Arnold Peckerman, Rahul Chemitiganti, Caixia Zhao, Kristina Dahl, Benjamin H. Natelson, Lionel Zuckier, Nasrin Ghesani, Samuel Wang, Karen Quigley and S. Sultan Ahmed – Presentation at the American Physiological Society conference, Experimental Biology, April 11–15, 2003. San Diego Convention Center, San Diego, CA. This study found that the heart failed to pump enough blood following exertion and upright posture in the CFS patients that were studied. Although abnormalities to autonomic function, plasma volume and circulation are being increasingly observed in people with ME/CFS, a new study — presented at the conference of the American Physiological Society (Experimental Biology) April, 2003 in San Diego, California — reports reduced cardiac function in some patients. Arnold Peckerman and colleagues at University of Medicine and Dentistry of New Jersey, Newark, NJ and the VA Medical Center, East Orange, NJ, studied 16 CDC-1994 defined patients and 4 matched control subjects. The radioisotopic multiple gated acquisition (MUGA) blood pool method of ventriculography was used to perform a series of dynamic studies of the heart to assess myocardial function, including resting ejection fraction (EF). Subjects were studied under maximal exercise and an “active postural change” since some patients report worsening of symptoms during standing. Overall, during maximal exercise, EF declined in CFS patients but increased in controls and decreases in EF tended to be greater in patients with more severe symptoms. The authors conclude that these results represent preliminary indications of “reduced cardiac function in some patients with CFS” and that “further studies capable of defining more precisely the causes of altered cardiac stress responses are required”. Cfr. : http://www.meresearch.org.uk/archive/lvfunction.html
Method for Diagnosing and alleviating the symptoms of chronic fatigue syndrome - Patent U.S. Patent issued to A. Martin Lerner on June 4, 2002 - Appl. No. : 971291 – Filed : October 3, 2001 - Current U.S. Class : 514/263.38; 514/49 - Intern'l Class : A61K 031/505; A61K 031/70 - Field of Search : 514/258,259,260,49 A method for alleviating chronic fatigue syndrome with the administration of antiviral agents. Based on clinical tests, chronic fatigue syndrome is a persistent herpes virus infection including incomplete virus multiplication and thus administration of antiviral agents are shown to alleviate the symptoms associated with the disorder. Based on therapeutic trials, patients receiving the recommended antiviral treatment, have experienced significant reduction or elimination of the symptoms associated with chronic fatigue syndrome. A method of diagnosis of the chronic fatigue syndrome is further disclosed. Cfr. : http://www.cfids-cab.org/MESA/Lerner%20Patent%20Oct%202001.pdf
The heart of the matter - CFS & cardiac issues - Part VII
The heart of the matter - CFS & cardiac issues
Part VII
Prevalence of abnormal cardiac wall motion in the cardiomyopathy associated with incomplete multiplication of Epstein-barr Virus and/or cytomegalovirus in patients with chronic fatigue syndrome Lerner AM, Dworkin HJ, Sayyed T, Chang CH, Fitzgerald JT, Beqaj S, Deeter RG, Goldstein J, Gottipolu P, O'Neill W, Department of Medicine, William Beaumont Hospital, Royal Oak, Michigan, USA : lerner@cdimed.com - In Vivo. 2004 Jul-Aug;18(4):417-24 - PMID: 15369178 We reported unique incomplete herpesvirus (Epstein-Barr Virus (EBV) and/or nonstructural (HCMV) cytomegalovirus) multiplication in 2 distinct subsets of CFS patients. The CFS subsets were identified by : a) presence of IgM serum antibodies to HCMV nonstructural gene products p52 and CM2 (UL44 and UL57) and/or b) IgM serum antibodies to Epstein-Barr virus viral capsid antigen (EBV, VCA IgM). Diagnostic IgM serum antibodies were found in two independent blinded studies involving 49 CFS patients, but the same antibodies were absent in 170 control patients (p<0.05). Abnormal 24 Hr-electrocardiographic monitoring, tachycardias at rest and, in severe chronic cases, abnormal cardiac wall motion (ACWM) were seen in these same CFS patients. We now report a prospective consecutive case control study from 1987--1999 of cardiac dynamics as measured by radionuclide ventriculography in 98 CFS patients from 1987—1999. Controls were patients with various malignancies who were evaluated in protocols requiring radionuclide ventriculography before initiation of cardiotoxic chemotherapeutic agents. The prevalence of abnormal cardiac wall motion (ACWM) at rest in CFS patients was 10 out of 87 patients (11.5%). With stress exercise, 21 patients (24.1%) demonstrated ACWM. Cardiac biopsies in 3 of these CFS patients with ACWM showed a cardiomyopathy. Among the controls, ACWM at rest was present in 4 out of 191 patients (2%) (p=0.0018). A progressive cardiomyopathy caused by incomplete virus multiplication of EBV and/or HCMV in CFS patients is present. Cfr. : http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15369178
Systolic and Diastolic Heart Failure in the Community Francesca Bursi, MD, MSc; Susan A. Weston, MS; Margaret M. Redfield, MD; Steven J. Jacobsen, MD, PhD; Serguei Pakhomov, PhD; Vuyisile T. Nkomo, MD; Ryan A. Meverden, BS; Véronique L. Roger, MD, MPH – JAMA 2006;296:2209-2216 Context - The heart failure (HF) syndrome is heterogeneous. While it can be defined by ejection fraction (EF) and diastolic function, data on the characteristics of HF in the community are scarce, as most studies are retrospective, hospital-based and rely on clinically indicated tests. Further, diastolic function is seldom systematically assessed based on standardized techniques. Objective - To prospectively measure EF, diastolic function and brain natriuretic peptide (BNP) in community residents with HF. Main outcome measures - Echocardiographic measures of EF and diastolic function, measurement of blood levels of BNP and 6-month mortality. Design, setting and participants - Olmsted County residents with incident or prevalent HF (inpatients or outpatients) between September 10, 2003 and October 27, 2005, were prospectively recruited to undergo assessment of EF and diastolic function by echocardiography and measurement of BNP. Results - A total of 556 study participants underwent echocardiography at HF diagnosis. Preserved EF (≤ 50%) was present in 308 (55%) and was associated with older age, female sex and no history of myocardial infarction (all P<.001). Isolated diastolic dysfunction (diastolic dysfunction with preserved EF) was present in 242 (44%) patients. For patients with reduced EF, moderate or severe diastolic dysfunction was more common than when EF was preserved (odds ratio, 1.67; 95% confidence interval [CI], 1.11-2.51; P = .01). Both low EF and diastolic dysfunction were independently related to higher levels of BNP. At 6 months, mortality was 16% for both preserved and reduced EF (age- and sex-adjusted hazard ratio, 0.85; 95% CI, 0.61-1.19; P = .33 for preserved vs reduced EF). Conclusions - In the community, more than half of patients with HF have preserved EF and isolated diastolic dysfunction is present in more than 40% of cases. Ejection fraction and diastolic dysfunction are independently related to higher levels of BNP. Heart failure with preserved EF is associated with a high mortality rate, comparable to that of patients with reduced EF. Cfr. : http://jama.ama-assn.org/cgi/content/full/296/18/2209
Systolic blood pressure at admission, clinical characteristics and outcomes in patients hospitalized with acute heart failure Mihai Gheorghiade; William T. Abraham; Nancy M. Albert; Barry H. Greenberg; Christopher M. O’Connor; Lilin She; Wendy Gattis Stough; Clyde W. Yancy; James B. Young; Gregg C. Fonarow; for the OPTIMIZE-HF Investigators and Coordinators - JAMA. 2006;296:2217-2226 - PMID: 17090768 Context : The association between systolic blood pressure (SBP) at admission, clinical characteristics and outcomes in patients hospitalized for heart failure who have reduced or relatively preserved systolic function has not been well studied. Objective - To evaluate the relationship between SBP at admission, clinical profile and outcomes in patients hospitalized for acute heart failure. Design, setting and patients - Cohort study using data from the Organized Program to Initiate Lifesaving Treatment in Hospitalized Patients with Heart Failure (OPTIMIZE-HF) registry and performance-improvement program for patients hospitalized with heart failure at 259 US hospitals between March 2003 and December 2004. Patients were divided into quartiles by SBP at hospital admission (<120, 120-139, 140-161 and >161 mm Hg). In-hospital outcomes were based on 48,612 patients aged 18 years or older with heart failure. Of the 41,267 patients with left ventricular function assessed, 21,149 (51%) had preserved left ventricular function. Postdischarge outcomes were based on a prespecified subgroup (n = 5791, 10% of patients) with follow-up data assessed between 60 and 90 days. Main outcome measures - In-hospital and postdischarge mortality. Results - Patients with higher SBP were more likely to be female and black and to have preserved systolic function. Fifty percent of the patients had SBP higher than 140 mm Hg at admission. Patients with lower SBP at admission had higher in-hospital and postdischarge mortality rates. Higher SBP at admission was associated with lower in-hospital mortality rates : 7.2% (<120 mm Hg), 3.6% (120-139 mm Hg), 2.5% (140-161 mm Hg), and 1.7% (>161 mm Hg) (P<.001 for overall difference). Postdischarge mortality rates in the follow-up cohort by SBP at admission were 14.0%, 8.4%, 6.0%, and 5.4%, respectively (P<.001 for overall difference). Conclusions - Systolic hypertension is common in patients hospitalized for heart failure. Systolic blood pressure is an independent predictor of morbidity and mortality in patients with heart failure with either reduced or relatively preserved systolic function. Low SBP (<120 mm Hg) at hospital admission identifies patients who have a poor prognosis despite medical therapy. These findings may have important therapeutic implications because characteristics and outcomes differ greatly among patients with heart failure with varying SBP. Cfr. : http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/17090768
The Heart of the Matter - CFS & Cardiac Issues Carol Sieverling - Dr. Paul Cheney's theoretical insights on ME/CFS and heart failure. Pamphlet Cfr. : http://www.dfwcfids.org/medical/cheney/heart04.htm
The importance of the gastrointestinal system in the pathogenesis of heart failure Krack A, Sharma R, Figulla HR, Anker SD, Clinical Cardiology, NHLI, Imperial College School of Medicine, London, UK : andreas.krack@med.uni-jena.de - Eur Heart J. 2005 Nov;26(22):2368-74. Epub 2005 Jun 24 - PMID: 15980032 Chronic heart failure (CHF) is a multi-organ disease with increasing evidence for the involvement of the gastrointestinal (GI) system in this syndrome. In recent research, the gut has received very little attention from cardiologists as its role in the pathogenesis of cardiovascular disease is poorly understood. Intestinal ischaemia may play an important role in bacterial translocation by increasing bowel permeability. Decreased cardiac function can reduce bowel perfusion and so clearly impairs the function of the intestinal barrier. There is an increasing evidence to suggest that a 'leaky' bowel wall may lead to translocation of bacteria and/or endotoxin, which may be an important stimulus for inflammatory cytokine activation in CHF. Impaired functioning of the GI system may also contribute to malnutrition and cachexia in CHF. It is hoped that by improving our understanding of the role of the gut in cardiac disease will lead to the development of novel therapeutic strategies in the future. Cfr. : http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15980032?dopt=AbstractPlus
Usefulness of an abnormal cardiovascular response during low-grade head-up tilt-test for discriminating adolescents with chronic fatigue from healthy controls Wyller VB, Due R, Saul JP, Amlie JP, Thaulow E, Department of Pediatrics, Rikshospitalet-Radiumhospitalet Medical Centre, and Department of Physiology, University of Oslo, Oslo, Norway : brwylle@online.no - Am J Cardiol. 2007 Apr 1;99(7):997-1001. Epub 2007 Feb 16 - PMID: 17398200 Hemodynamic dysfunction is documented in chronic fatigue syndrome (CFS). This study was conducted to investigate cardiovascular responses to orthostatic stress in adolescents with CFS, using a novel procedure for tilt-table testing. A total of 27 adolescents with CFS and 33 healthy control subjects with equal age and gender distribution underwent 15 minutes of 20 degrees head-up tilt testing. Heart rate, systolic blood pressure (BP), mean BP, diastolic BP, stroke index, total peripheral resistance index, end-diastolic volume index and acceleration index were continuously and noninvasively recorded. At rest, patients with CFS had higher total peripheral resistance index values (p<0.01) and lower stroke index and end-diastolic volume index values (p<0.05) than controls. During 20 degrees head-up tilt testing, patients with CFS had greater increases in heart rate, diastolic BP (p<0.001), mean BP (p<0.01) and total peripheral resistance index (p<0.05) than controls and greater decreases in stroke index (p<0.05). Syncope or near syncope was not observed. In conclusion, this study found that adolescents with CFS have significant abnormalities of cardiovascular regulation in response to mild orthostatic stress, differentiating them from healthy controls. Cfr. : http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/17398200
I had one spinal manipulation and now I feel I am having a CFS flair
Hello Dr. T, How are you ? I am a former patient of yours. I saw you in 2006. You saved me ! Although I have yet to fully recover, I will say that I recovered about 75%. Which I'll gladly take ! I'm just a little scared. I developed some back problems, which I wouldn't associate with my CFS, but more from having a 2 year-old son. I began massage therapy and my therapist recommended I see a chiropractor because of the abnormal spacing of my shoulders. I had one spinal manipulation about three days ago and now I feel I am having a CFS flair (brain fog, nausea, disorientation) !
What are your thoughts on this ?
Answer
In your case, I would hold off and treat with SHINE instead
Dear Joanne, It will pass. Sometimes spinal manipulation (especially in the neck) can flare autonomic dysfunction because of spinal cord stimulation if the space in the spinal cord is tight. I suspect the muscle tightness you were being treated for reflected that the CFS was beginning to act up again as well just a little—even before the manipulation.
This is not a big deal and simply requires a tune up. Begin with taking (or continuing) the Energy Revitalization System vitamin powder
and add natural remedies or medications (Ambien – cfr. : http://www.drugs.com/ambien.html -, Desyrel – cfr. : http://www.drugs.com/cdi/desyrel.html -, Klonopin – cfr. : http://www.drugs.com/cdi/klonopin.html -) as needed to get your eight hours sleep a night. Ask your doctor to increase your thyroid dose to see if it helps and if spastic colon or nasal congestion symptoms are present, re-treat for candida. Add in vitamin B6 at 200 mg a day for 6-12 weeks as it can help recovery from the chiropractic manipulation.
Usually chiropractic can be very helpful—especially when combined with SHINE ('sleep-hormones-infection- nutritional supplements-exercise') – cfr. : http://www.endfatigue.com/treatment_options/Shine_treatment_protocol.html - to treat the metabolic issues (discussed in my book). In your case though, I would hold off and treat with SHINE instead. Also, ask your therapist or chiropractor to check to see if your hip heights are even. If not, a $15 heel lift can do wonders (if it is the right size heel lift, you'll feel better and more balanced immediately when you use it; if not, it is not the right size).
The SHINE Approach and Treatment Protocol Understanding The SHINE Approach to CFS/FM Treatment
In his 30 years of clinical experience and in his landmark study on Effective Treatment of CFS/FM, Dr. Teitelbaum has found that his SHINE approach to treating CFS/FM is successful in the vast majority of patients.
The SHINE Treatment Protocol is a list of the more common treatments for CFS/FM. SHINE represents five areas of health issues that need to be addressed when creating a treatment program. These health issues and their roles in treating CFS/FM are as follows :
S = SLEEP Get adequate sleep, preferably eight to nine hours a night. Sleep replenishes the body's energy and heals its muscles. Inadequate sleep will leave you exhausted and in pain.
H = HORMONES Get tested for hormone deficiency and treated if needed. Hormone deficiencies can contribute to fibromyalgia and chronic fatigue syndrome.
I = INFECTIONS Get treatment when symptoms of infections occur. The lack of restorative sleep in CFS/FM leads to dysfunctional immune systems. Underlying viral, bacterial, bowel, sinus and yeast infections are common and can be a contributing cause or result of CFS/FM.
N = NUTRITONAL SUPPLEMENTS Optimal nutritional supplementation is essential. Many nutrients can be depleted as a result of CFS/FM. B-12, magnesium, Acetyl L Carnitine and glutathione, as well as your basic A, B, C and D vitamins need to be supplemented at a level that your average over the counter multivitamin cannot provide.
E = EXERCISE Exercise as able.
After 10 weeks on the 4 steps above, you will be able to slowly increase your exercise-without being wiped out the next day !
'SHINE Treatment Protocol for CFIDS/Fibromyalgia' that Dr. Teitelbaum used in his own practice and his study is available at : http://www.endfatigue.com/treatment_options/Shine_protocol_document.html -. This protocol is used worldwide by practitioners who want to effectively treat CFS/FM, as well as patients who want to start natural remedies on their own. You can download, print and use this as a guide with your practitioner to tailor your treatment regimen to your specific symptoms.
It takes an average of six weeks to begin to feel the benefits of your treatment. During this time, you should chart important information about your treatment progress, such as dates when you start or stop individual treatments and their effects.
For most of you, CFS/FM took months to fully manifest. It can also take several months to get well. Although the SHINE protocol gives you the fastest path to healing, keep in mind that total recovery can take several months to over a year. You should remain on the treatment program until you are feeling consistently well for six months or more (with no back-sides). After that, you can taper off the program by discontinuing one treatment every one to two weeks.
The gradual tapering is recommended so that you can make sure a particular treatment is no longer needed. Although it isn't usually necessary, any or all of the treatments can be used forever without harm. Many patients choose to continue several treatments long term after stopping the majority of them. Reading your body’s signals and taking your practitioner’s advice are your best tools in determining which treatments should be continued to remain well.
Wanneer je zenuwstelsel te veel onder druk komt te staan - bijvoorbeeld door ander of te moeilijk werk, meer verantwoordelijkheden, relatieproblemen, een sterfgeval, een trauma of een ongeluk - kun je flink uit balans raken. Nu is het onmogelijk om stressvolle situaties altijd uit de weg te gaan, maar je kunt bepaalde factoren wel degelijk beïnvloeden. Hoe ? Dat en meer over evenwicht in je leven lees je in de special 'In balans met jezelf' Cfr. : http://www.gezondheidsplein.nl/thema/34/In-balans-met-jezelf.html
Soms herken je bij jezelf een periode dat je lichaam en geest niet meer met elkaar in balans zijn. Je voelt je onrustig vanbinnen en het lukt je niet meer om te ontspannen. Dat kan verschillende oorzaken hebben. Té veel druk op het werk, een lang ziektebed van een dierbare of een overvolle agenda, bijvoorbeeld. Toch hoeft innerlijke onrust – ook wel spanning genoemd – zeker niet problematisch zijn. Sterker nog, misschien ga je juist wel beter presteren door een beetje spanning. Pas wanneer je innerlijke onrust en nerveuze gevoelens een lange periode aanhouden en/of té heftig worden, wordt het een ander verhaal.
Prestatiemaatschappij
Helaas leven we in een maatschappij waar (tijds)druk een zeer grote rol speelt. We rennen letterlijk van hot naar her om onze vrienden, familie, sportmaatjes, leraren en werkgever tevreden te stellen. Overal verwachten mensen dat we optimaal presteren en dat begint al van kinds af aan. Je moet goede cijfers halen op school, populair zijn bij je vriendengroep, perfect werk afleveren voor je baas, beter (of de beste) worden in sport of een andere hobby, de ideale (schoon)zoon of (schoon)dochter zijn, een goede ouder zijn, een goed kind zijn en ga zo maar door. Door al dat presteren kan er flink wat druk op je lichaam en geest ontstaan. En wanneer die druk te hoog wordt, kan dat leiden tot een behoorlijk onrustig gevoel vanbinnen.
Innerlijke onrust
- Het ontstaan van innerlijke onrust Het is je zenuwstelsel dat centraal staat in het proces van onrustige gevoelens en nervositeit. Wanneer je jezelf ‘gewoon goed’ voelt, doen de cellen in je zenuwstelsel hun werk zonder dat je dat merkt. Pas wanneer je zenuwstelsel overbelast raakt – door aanhoudende spanningen bijvoorbeeld – seint het signalen door je lichaam en geest die aangeven dat het allemaal teveel wordt. Je kan daar behoorlijk van uit balans raken, met alle gevoelens van onrust en nervositeit vandien.
- Klachten als gevolg van innerlijke onrust Waar je het gevoel van innerlijke onrust en nervositeit vaak vooral zelf merkt, is een aantal symptomen wel degelijk merkbaar voor je directe omgeving. De meest voorkomende, hinderlijke verschijnselen zijn : - overmatig transpireren - trillen en beven - prikkelbaarheid - neerslachtigheid - hoofdpijn - duizeligheid - hartkloppingen - concentratieproblemen. Je kunt je voorstellen dat – wanneer zo'n spanningstoestand té lang duurt – je misschien wel overspannen kunt raken. Het kan zélfs zo ver komen dat je met een burnout geconfronteerd wordt.
Burnout Burnout is een specifieke stressreactie of toestand van overspannenheid die voornamelijk voorkomt bij mensen in sociale of contactuele beroepen zoals het welzijnswerk, de gezondheidszorg, het onderwijs. Werkende vrouwen en managers hebben er vaker last van dan anderen. In het algemeen worden bij burnout drie reacties onderscheiden, die niet gelijktijdig hoeven voor te komen : emotionele uitputting, depersonalisatie (het gevoel buiten je eigen lichaam of geest te staan) en verminderde persoonlijke bekwaamheid. Specifieke symptomen zijn : - niet meer met plezier naar je werk gaan (als gevolg van vermoeidheid) - slaapstoornissen - te lang en te veel over het werk piekeren - niet meer kunnen genieten van dingen - geen zin meer in seks - chaotisch denken en handelen (niet meer kunnen organiseren) - hoofd- en nekpijn - verlies van eetlust. Neurotische klachten zoals schuldgevoelens, angsten, depressies of obsessies manifesteren zich meestal in een latere fase. De risicofactoren voor burnout zijn : hoge werkdruk, slechte werksfeer, beperkte controlemogelijkheden (zoals beslissen over vrije dagen en pauzes) en lage beloning. Uit onderzoek blijkt dat één op de tien Nederlanders zich 'opgebrand' voelt. Met name werknemers in het onderwijs en de horeca hebben hier last van. Daarnaast komt werkstress in het bijzonder voor bij mensen tussen de 35 en 55 jaar. Er is ook een verband tussen opleiding en werkdruk. Hoe hoger opgeleid, hoe groter de kans op werkstress.
Passiebloem (Passiflora incarnata)
- Hulp bij innerlijke onrust Om de kans op innerlijke onrust en nervositeit te verkleinen, bestaan er verschillende voedings- en leefadviezen die je kunt opvolgen. Maar ook een aantal krachtige planten uit de natuur - passiebloem, valeriaan en citroenmelisse bijvoorbeeld – kunnen je de broodnodige rust brengen.
Ontspannen gevoel Ontspannen, wat is dat nou eigenlijk ? In feite betekent het niets meer dan tot rust komen. Geestelijk en lichamelijk Voor de een is een avond sporten de ultieme manier van ontspannen en voor de ander is dat een avondje uit met vrienden. En misschien vind jij het juist wel weer heerlijk om zo af en toe eens een boswandeling te maken om tot rust te komen. Bovendien kan jij wel veel meer ontspanning nodig hebben dan je beste vriend of vriendin. Zo zie je maar weer, ontspannen is iets heel persoonlijks. Maar het is wél voor iedereen even belangrijk. Ontspanning zorgt er namelijk voor dat je in balans blijft en je de drukte van alledag goed aankunt. Toch is het soms ontzettend moeilijk om te relaxen in een maatschappij waar (tijds)druk een grote rol speelt. Gezonde spanning versus ongezonde spanning Een beetje spanning is natuurlijk ook helemaal niet slecht voor je. Het kán zelfs zijn dat je door 'gezonde spanning' beter presteert. Pas wanneer je té veel of té lang gespannen bent en het je niet meer lukt om het ontspannen gevoel terug te krijgen, wordt spanning een probleem. Bijvoorbeeld bij een té hoge werkdruk die ook nog eens heel lang aanhoudt, een lang ziektebed van een dierbare of continu een overvolle agenda. Dán is het belangrijk tijdig naar je lichaam te luisteren. Langdurige spanning kan immers makkelijk leiden tot lichamelijke en psychische klachten. En uiteindelijk kan het zelfs je complete leven negatief beïnvloeden. Daarnaast zijn er diverse tips en technieken om tot rust te komen. Als je te veel gespannen bent, nemen je reserves af en ben je gevoeliger voor allerlei factoren die stress kunnen veroorzaken. Voorkomen is beter dan genezen Overmatige spanning voorkomen, het klinkt bijna te mooi om waar te zijn. Maar door goed te luisteren naar je eigen lichaam is het wel degelijk mogelijk. Door wat vaker 'nee' te zeggen, kun je bijvoorbeeld veel stressfactoren vermijden. Sta je op het punt om promotie te maken op het werk ? Houd dan rekening met meer verantwoordelijkheid en meer taken. En vraag jezelf af of je deze verantwoordelijkheid aan kunt. Twijfel je daaraan ? Zeg dan 'nee' tegen de promotie. Want een hoger salaris wint het écht niet van een ontspannen gevoel en ordelijke gedachten. Maar zeg ook eens 'nee' tegen een privé-afspraak als je weekend al bijna vol zit. Of geef bij een collega aan dat je écht geen ruimte meer hebt voor een extra taak. De rol van voeding en sporten Natuurlijk voorkom je stress niet alléén door wat vaker 'nee' te zeggen. Er zijn veel meer zaken die kunnen bijdragen aan een ontspannen leven. Evenwichtige voeding en regelmatig sporten, bijvoorbeeld. Maar wat verstaan we nou onder evenwichtige voeding ? Een sterk zenuwstelsel is erg belangrijk om stress minder kans te geven. Dit stelsel draait onder andere op voldoende brandstof en verschillende hulpstoffen die je via je eten binnenkrijgt. Vooral vitamine B - uit volkoren producten en biergist - is zo'n belangrijke hulpstof. Maar ook mineralen zijn essentieel. Daarom passen (biologische) groenten, fruit en volkoren producten zeer goed in een verantwoord voedingspatroon. Geraffineerde producten - gemaakt van witmeel - kun je beter zoveel mogelijk vermijden. Ook sporten kan je ondersteunen bij een ontspannen gevoel. Wanneer je sport, maken je hersenen namelijk van nature een chemische stof aan. Deze stof heet 'endorfine' en zorgt ervoor dat je je rustig en goed voelt. Niet voor niets hebben mensen het vaak over 'even de stress eruit werken'. Belangrijk is wel om een sport te kiezen waar je plezier in hebt, anders zal je plan nooit slagen. Overige leefadviezen Natuurlijk zijn er nog veel meer manieren om je ontspannen gevoel te behouden of te herwinnen. - Praat problemen uit : daardoor blijf je er niet mee zitten én het voorkomt piekeren. - Vermijd overmatige fysieke, psychische en emotionele druk - Zoek gezelschap van goede vrienden : zij helpen jou je gedachten op leuke dingen te richten. - Ga iedere dag lekker naar buiten : frisse buitenlucht heeft een ontspannende werking. - Verbeter je ademhalingstechniek : langzaam en diep ademhalen, zorgt voor de toevoer van meer zuurstof in je lichaam. Het resultaat is vaak een rustiger gevoel. Wat je moet doen om op deze manier adem te halen ? Leg je hand op je buik en adem diep in. Probeer bij het inademen je hand op je buik weg te drukken. Zo adem je via je buik en kan de zuurstof zijn werk beter doen. Oefen dit dagelijks. - Dagelijks een warm bad met citroen : citroen heeft namelijk een kalmerend effect op je lichaam.
- De kracht van de natuur Ook de natuur kan je op weg helpen om een ontspannen gevoel te behouden of te herwinnen. Er zijn namelijk tal van planten en kruiden die een rustgevende werking op je lichaam hebben. De passiebloem, bijvoorbeeld, werkt kalmerend en ontspannend. Valeriaan heeft een kalmerende invloed op het centrale zenuwstelsel en vermindert beven als gevolg van nerveuze gevoelens. En citroenmelisse kalmeert en werkt krampopheffend op maag en darmen. A.Vogel combineerde deze drie ingrediënten tot één krachtig zelfzorgmiddel dat 100% natuurlijk is : 'A.Vogel Passiflora forte met valeriaan' – cfr. : http://www.gezondheidsplein.nl/topic/3457/Passifloraforte.html -. Passiflora forte met valeriaan helpt je op gezonde en verantwoorde wijze te ontspannen als het jou niet meer wil lukken. En dat terwijl je wél fris en alert blijft. Lijnrecht tegenover een ontspannen gevoel staat innerlijke onrust.
Stress bij kinderen
Het nieuwe schooljaar is voor sommige kinderen een groot plezier, voor andere kinderen echter een grote stressfactor. Net als volwassenen kunnen kinderen gespannen zijn en uit hun evenwicht raken. Daar kunnen diverse oorzaken voor zijn, zoals een te druk leven of spanningen thuis. Maar ook school kan de oorzaak zijn; problemen op school, een overstap naar een nieuwe school, niet goed in een groep passen of niet aan de verwachtingen kunnen voldoen. Allemaal factoren die tot stress kunnen leiden.
- Een geval apart : stress bij kinderen Net als volwassenen kunnen ook kinderen gespannen zijn en uit hun evenwicht raken. Dat kan verschillende oorzaken hebben. Denk maar eens aan spanningen in het gezin, een nieuw schooljaar of zelfs een nieuwe school, problemen bij het leren, een spannende sinterklaasperiode en niet aan de verwachtingen van ouders en leraren kunnen voldoen. Het zijn stuk voor stuk factoren die een kind behoorlijk uit zijn evenwicht kunnen halen.
- Hoe herken je stress bij kinderen Vaak is het heel moeilijk om stress bij je kind te herkennen. Toch is er wel degelijk een aantal symptomen die je als ouder kunt oppikken als alarmsignaal. Het kan bijvoorbeeld zijn dat je kind ineens slecht slaapt en veel buikpijn heeft. Maar ook angstig zijn, veel huilen of niet buiten willen spelen zijn bekende verschijnselen. Gelukkig is stress bij kinderen relatief makkelijk te verhelpen door de ouders zelf. Open staan voor de problemen van je kind en goed luisteren zijn hierbij sleutelwoorden.
- Hoe uit stress bij kinderen zich ? Stress bij kinderen uit zich op verschillende manieren, bijvoorbeeld door slaapproblemen, buikpijn, angstig zijn, veel huilen of niet buiten willen spelen. Gelukkig is stress bij kinderen vaak op te lossen door de ouders zelf. Open staan voor de problemen van je kind en goed luisteren zijn hierbij sleutelwoorden.
- Eerste hulp bij kinderstress Natuurlijk wil je als ouder alleen het beste voor je kind. En je hoopt natuurlijk dat je kind op jonge leeftijd nog niet wordt geconfronteerd met vervelende spanningen. Hieronder vind je een aantal tips die je op weg kunnen helpen om de spanningen bij je kind te voorkomen of te verminderen : - Realiseer je dat het ene kind meer aan kan dan het andere. Kijk daarom goed naar alle activiteiten van je kind. Vindt hij het allemaal wel leuk ? En – misschien wel belangrijker - is het eigenlijk niet te veel ? - Stressgevoelige kinderen denken eerder negatief. ‘Ik kan het niet’ is daarom een logische reactie van een kind dat spanningen heeft. Zorg er daarom als ouder voor dat je ze juist de andere kant laat zien. Zeg bijvoorbeeld : ‘Wat kan jij mooie verhalen schrijven’. Positieve boodschappen maakt je kind sterk. - Kijk kritisch naar je eigen gezinsleven. Is er voldoende ruimte voor spontane gezinsmomenten ? En maken jullie tijd voor rustige gesprekjes met elkaar ? - Let op het mediagebruik van je kind. Het is voor jou en voor hen verleidelijk om ze na een lange schooldag achter de televisie of computer te zetten, omdat ze al zo moe zijn. Het probleem is alleen dat hij dan volop met prikkels in aanraking komt en eigenlijk geen rust krijgt. - Een goede lichaamsconditie bepaalt mede de weerstand tegen stress. Zorg er daarom voor dat je kind gezond eet, genoeg lichaamsbeweging krijgt en voldoende lang slaapt. Ook jouw kind kan baat hebben bij de kracht van de natuur. Passiebloem, valeriaan en citroenmelisse staan bekend om hun rustgevende werking en kunnen daarmee stress verminderen. Je vindt een krachtige combinatie van deze planten in Passiflora forte van A.Vogel.
Gelukkig kun je zelf innerlijke onrust voorkomen en verminderen. Dat kan via voeding, leefstijl en behandeling met natuurlijke geneesmiddelen.
Een paradigma Een paradigma is een theoretisch denkkader, een samenhangend stelsel van modellen en theorieën die een invalshoek vormen waarmee de 'werkelijkheid' geanalyseerd en beschreven wordt.
Medici zijn zich vaak niet bewust van het paradigma dat zij in de praktijk hanteren of staan er niet bij stil hoe hun denk- en handelwijze is t.o.v. een bepaald ziektebeeld en de patiënt die eraan lijdt. Dat geldt zeker ook voor fibromyalgie !
Fibromyalgie anders bekeken
Dr. H.L.S.M. Busard, zenuwarts, afdeling Psychiatrie Isala Klinieken Zwolle : h.l.s.m.busard@isala.nl - Stichting Corv – Bron : Medisch Contact : redactie@medischcontact.nl -, 06-07-2007 - Publicatie : Nr. 27, 1168-1170
Paradigmawisseling biedt frisse blik op diagnostiek en behandeling
Artsen benaderen hun patiënten meestal vanuit een biologisch onderzoeksparadigma : klachten vaststellen en de fysieke oorzaak aanpakken. Maar bij stressaandoeningen levert die benadering vaak weinig op. Diagnosticeren en behandelen vanuit het relationele communicatieve paradigma kan dan uitkomst bieden.
Een paradigma is een set van regels en procedures, die wordt gehanteerd om de werkelijkheid in kaart te brengen. (1) Medici zijn zich vaak niet bewust van het paradigma dat zij in de praktijk hanteren. Door de realiteit vanuit een ander perspectief in kaart te brengen, verandert het beeld. Een voorbeeld van zo’n paradigmawijziging in de praktijk komt hier aan bod. Het betreft de benaderingswijze van fibromyalgie, die frequent voorkomt, maar waarbij inzicht in de pathofysiologie ontbreekt. Ook een effectieve aanpak mist nog.
Spieren en pezen - Het biologische onderzoeksparadigma
Fibromyalgie wordt geclassificeerd als een reumatologische aandoening omdat de klachten grotendeels bestaan uit pijn van spieren en pezen. Richt de reumatoloog zijn aandacht op de ziekte fibromyalgie, dan verwacht de patiënt een causale ordening en behandeling van de fysieke klachten. Daarbij hanteren patiënt en medicus beiden impliciet het causaal biologische onderzoeksparadigma, met biologische tijd als centraal ankerpunt (cfr. : tabel 1). (2)(3)
Het klinische beeld is in dit geval dat van een patiënte die dagelijks bijna continu wisselend gelokaliseerde pijnklachten heeft aan alle gewrichten. Zij is steeds moe, ook al omdat ze slecht doorslaapt. Haar activiteiten moet ze plannen om qua energie in balans te blijven. In de huishouding heeft ze veel steun van haar partner nodig. Hobby’s heeft ze niet meer. De patiënt is lichamelijk zeer gespannen. Dit gaat gepaard met verhoogde prikkelbaarheid. De patiënte is snel emotioneel en gemakkelijk negatief gestemd. Zij kan zich maar moeizaam concentreren en de geheugenfunctie is duidelijk teruggelopen.
Uit lichamelijk onderzoek komen geen duidelijke afwijkingen, behoudens de bekende pijn op drukpunten. Globaal psychiatrisch onderzoek laat geen duidelijke afwijkingen zien, anders dan stemmingsschommelingen en disregulatie van de externe prikkel- en informatieverwerking. Laboratoriumonderzoek toont evenmin afwijkingen.
Diagnose en behandeling : de ziekteverschijnselen zijn in hun samenhang als fibromyalgie te classificeren. De pathofysiologie wordt binnen dit paradigma niet opgelost, want er wordt geen oorzaak gevonden. Om die reden is er ook geen zicht op een effectieve behandeling. De patiënte krijgt van haar reumatoloog leefregels aangereikt en wordt terugverwezen. Zij doet regelmatig een beroep op haar huisarts, die haar een luisterend oor biedt en haar symptomatisch begeleidt. Bij pijn schrijft hij pijnstillers voor. Ook verwijst hij haar af en toe voor fysiotherapie en/of zwemmen in warm water.
Contact en houding - Het relationele communicatieve paradigma
De arts kan patiënten behalve vanuit het biologische ook vanuit het relationele communicatieve paradigma beschouwen. Dit perspectief is gebaseerd op de theorie van het communicatieve handelen en focust op de wijze waarop de patiënt zichzelf presenteert door middel van communicatie met de omgeving. (4)(5) Binnen de psychiatrie is deze manier van diagnosticeren bekend, zeker met betrekking tot het in kaart brengen van de achterliggende betekenis van onbegrepen gedrag. Wordt het relationeel communicatieve paradigma gebruikt om het klinische beeld weer te geven, dan betreft het een beschrijving van het interactieve proces van het psychosociaal communiceren van de patiënt met de onderzoeker. Verondersteld wordt dat dit contact in hoge mate representatief is voor hoe de patiënt in zijn of haar leefwereld staat. Terug naar ‘onze’ patiënte.
Het contact : de patiënte houdt zich nadrukkelijk aan de vraagstelling, het tempo en de regie van de onderzoeker. Zij gaat uit van de ‘onderpositie’ en neemt nooit de vrijheid om de structuur van het contact te veranderen. De patiënte maakt het gesprek niet persoonlijk en toont zich weinig open. Er ontstaat geen relatie.
Het denken : de patiënte ordent haar leven vooral cognitief. Ze vormt haar antwoorden niet associatief in het hier-en-nu door uit te gaan van haar eigen lichaamssignalen en gevoel, maar baseert zich onbewust op verwachtingen van anderen. Als het gaat om eigenwaarde en zelfregie, overheersen in haar denken negatieve en belemmerende overtuigingen.
Emoties en gevoelens : de patiënte gebruikt haar emoties niet actief in de communicatie met anderen. Ze houdt emoties als boosheid in en blokkeert de expressie ervan. Hierdoor is zij weinig in staat tot het reguleren van een ontspannen contact. De patiënte maakt ook nauwelijks contact met haar lichamelijke signalen : het lichaamsbewustzijn is weinig ontwikkeld. Zij schat haar fysieke grenzen niet goed in en forceert zichzelf hierdoor.
Handelen : de patiënte blijft erg concreet. Ze spreekt bijna alleen als reactie op vragen van de onderzoeker. De patiënte geeft niet aan dat haar grens is bereikt, terwijl non-verbaal wel toenemende lichamelijke gespannenheid en motorische onrust waarneembaar zijn.
Houding tegenover de wereld : het op eigen benen staan heeft patiënte onvoldoende ontwikkeld. Ze blijft ambivalent/symbiotisch afhankelijk van de ander voor veiligheid, sociale regie en betekenis.
Eigen regie
Binnen het relationeel communicatieve paradigma wordt gefocust op de zieke zelf. Het is een aanvulling van het biologische paradigma met betekenisgeving aan het eigen leven, leidend tot levenskwaliteit en met de sociale ruimte die alle mensen met elkaar verbindt als ankerpunt (cfr. : tabel 2). (4)(5)
Bij het relationele communicatieve paradigma gaat het niet om het ordenen van oorzaak en gevolg van de ziekteverschijnselen, maar om de relationele betekenis, gecommuniceerd door psychosociale interactie. Het is de wijze waarop de patiënt door middel van eigen regie en verantwoordelijkheid zijn leven in relatie tot zijn directe omgeving betekenis geeft. (6)(7) Symptomen worden daarbij gezien als tekenen van disfunctionele psychosociale communicatie, die door de patiënt zelf (on)bewust worden ingezet om voor zichzelf relationele betekenis te creëren.
Onderzoek richt zich op het niet uitdrukken van emoties en dan vooral de boosheid over het verlies aan betekenis met verlies van levenskwaliteit als gevolg. Fysiologisch stemt het niet tot expressie brengen van boosheid bovendien goed overeen met klachten van het bewegingsapparaat : bij uitstek de weg waarlangs emoties worden uitgedrukt.
De zieke wordt in dit aanvullende paradigma beschouwd als een levend en lerend systeem op de niveaus van ervaren c.q. voelen, emoties en cognities. (8)(9) Binnen dit paradigma is niet langer sprake van een medische expert die een oplossing aanreikt : de patiënt zal zelf met coachende ondersteuning een antwoord op de vraag naar betekenis (her)formuleren.
Onderpositie
Het klinische beeld van het psychosociale script dat de patiënte zelf onbewust hanteert, verheldert haar gedrag. Ziekteverschijnselen zijn daarbij te duiden als de negatieve output van haar disfunctionele communicatie. Het relationeel communicatieve paradigma maakt duidelijk hoe weinig de patiënte in staat is om een eigen plaats in te nemen in de sociale ruimte. Ze gebruikt haar mogelijkheden tot zelfregie niet, kiest onbewust steeds voor een ‘onderpositie’ en ontkent negatieve emotionele feedback (boosheid). Het gebruik van dit paradigma verheldert dat de patiënte moet leren om verantwoordelijkheid te nemen voor de betekenisgeving aan haar leven. Een beroep doen op medische zorg is om die reden oneigenlijk en zal haar daarbij ook niet helpen.
De beoogde gedragsverandering kan worden bereikt door het volgen van een gestructureerd en effectief interventieprogramma, gebaseerd op het relationeel communicatieve paradigma en de multidimensionaliteit van communicatie (cognities, emoties en lichamelijke gevoelens). Een dergelijk programma volgt patiënte dan ook. (10) Zij leert hierin te ervaren wat lichamelijke signalen voor haar betekenen en haar emoties te uiten, zodat ze zich bewust wordt van wat ze nodig heeft en hoe ze eigen keuzes kan maken om haar leven te regisseren. Door de training ontwikkelt de patiënte zich tot iemand die weet heeft van zichzelf, haar eigen wensen en behoeften kent en zichzelf durft te laten zien. Ze is niet langer gefocust op haar klachten, maar op de vraag hoe ze vanuit haar eigen verantwoordelijkheid betekenis kan geven aan haar leven.
Medisch beroep
Thomas S. Kuhn, auteur van 'The structure of Scientific Revolutions' (University Of Chicago Press (1 edition), December 15, 1996 – ISBN-10 : 0226458083 / ISBN-13 : 978-0226458083 – cfr. : http://www.amazon.com/Structure-Scientific-Revolutions-Thomas-Kuhn/dp/0226458083 -), introduceerde het concept paradigma in de wetenschappelijke wereld. (11) Kuhn postuleerde dat wetenschappelijke paradigma’s aanvaarde voorbeelden uit de wetenschappelijke traditie zijn. Deze voorbeelden bevatten wetten, theorieën, toepassingen en instrumenten, die modellen representeren waarop een bepaalde samenhangende praktijk van het wetenschappelijk onderzoek is gebaseerd. Professionals die hun onderzoek baseren op gedeelde paradigma’s, hanteren gelijke normen en regels voor de beoefening van wetenschap. Dit gaat ook op voor het medische beroep. Men moet zich als het ware steeds weer bewust zijn van het feit dat men een model van de wereld hanteert dat niet de wereld zelf is. Als eigen paradigma’s op die manier worden gehanteerd, is het mogelijk flexibel en vrij naar de wereld te kijken. Een ander paradigma biedt immers een nieuw perspectief, dat mogelijk verhelderend kan zijn, bijvoorbeeld wat betreft diagnosestelling. Diagnosticeren is immers niets anders dan het in kaart brengen van verschijnselen tot een samenhangend en betekenisvol geheel, vanuit een ander paradigma dan dat van de patiënt, namelijk het medische.
Samenspraak
De vraag bij de hier beschreven paradigmawisseling is welke betekenis die heeft voor de diagnosestelling en begeleiding bij fibromyalgie. Beide paradigma’s, zowel het biologische als het relationeel communicatieve paradigma zijn betekenisvol en vullen elkaar aan. Het biologische paradigma maakt het mogelijk om een ziektebeeld gericht te classificeren, het communicatieve paradigma biedt een nieuw pathofysiologisch inzicht en een wezenlijk effectief therapeutisch perspectief met meer begrip en respect voor de ‘fibromyalgie-mens’. Dit begrijpen en respecteren is noodzakelijk om in samenwerking en samenspraak, passend bij het relationele paradigma, tot een gerichte behandeling te komen. De patiënt zelf dient daar gemotiveerd en vanuit eigen verantwoordelijkheid aan deel te nemen. De verschuiving naar het relationeel communicatieve paradigma kan worden gezien als het begin van een nieuwe aanpak, waarbij de zieke mens en diens mogelijkheden om nieuw en effectief gedrag te leren centraal staan. (12) De beschreven paradigmawisseling kan een stimulans zijn om deze innoverende aanpak uit te breiden naar patiënten met andere humane stressaandoeningen, zoals chronische vermoeidheid en postwhiplash. Ook die kunnen op basis van het nieuwe paradigma worden beschreven.
Samenvatting
Het causaal biologische onderzoeksparadigma voldoet niet bij de behandeling van fybromyalgie. Uitgangspunt voor een nieuw en aanvullend pathofysiologisch model voor fibromyalgie is het relationele communicatieve paradigma. Dit paradigma helpt om tot een betekenisvolle diagnose te komen, gebaseerd op een functionele stoornis in de psychosociale interactie. Paradigmawisseling is mogelijk ook van nut om te komen tot een effectievere behandeling van patiënten met humane stressaandoeningen als chronische vermoeidheid en postwhiplash.
Literatuur
Paradigma’s - Mentale modellen voor de toekomst Barker JA - . Schiedam, Scriptum Books, 1996 – ISBN-13 : 9789055940547 / ISBN-10 : 9055940542 De laatste dertig jaar hebben wij veranderingen meegemaakt wat betreft de regels die ons leven bepalen. Wat als u of uw bedrijf enkele van deze veranderingen had kunnen zien aankomen ? Wat als u of uw onderneming één van deze veranderingen met zekerheid had kunnen voorspellen ? Wat had uw organisatie met deze informatie kunnen doen ? Wie u ook bent of wat u ook doet, het zou heel wat hebben uitgemaakt. Op zijn minst zou u minder verrast zijn door de ontwikkelingen en minder last hebben van een 'toekomstschok'. In het gunstigste geval zou u miljoenen hebben kunnen verdienen - als u de kennis had gehad. Goed anticiperen en innoveren is het resultaat van strategische verkenningen aan de hand waarvan u toekomstscenario's kunt ontdekken. Strategische verkenningen bestaan uit vijf onderdelen : 1/ Inzicht in invloeden - Het vermogen te begrijpen wat uw percepties beïnvloedt. 2/ Divergent denken - De vaardigheid meerdere goede antwoorden te ontdekken. 3/ Convergent denken - De vaardigheid gegevens doelgericht te integreren en keuzemogelijkheden te rangschikken. 4/ Routeplanning - Het vermogen de paden aan te geven waarmee u van het heden in de toekomst komt. 5/ Weergeven - De vaardigheid om de resultaten van de toekomstverkenningen in woorden, figuren of modellen te vangen. Dit boek concentreert zich vooral op het inzicht in invloeden. Immers, als je niet begrijpt hoe je percepties van de toekomst beïnvloed worden, zijn alle onderdelen nutteloos. Barker begint dus bij inzicht in invloeden in de hoop de lezer op weg te helpen naar een verbeterd anticiperend vermogen. Inhoudsopgave Dankbetuigingen Woord vooraf 1. Met het oog op de toekomst 2. Het belang van anticiperen 3. Definitie van een paradigma 4. Waneer duiken nieuwe paradigma's op ? 5. Wie verandert het paradigma ? 6. Wie zijn de paradigmapioniers ? 7. Het paradigma-effect 8. Tweeëntwintig voorbeelden 9. De belangrijkste paradigmaverschuiving van de twintigste eeuw 10. Terug naar af 11. De belangrijkste eigenschappen van paradigma's 12. Managers, leiders en paradigma's 13. Verschuivingen - Het dozijn van Barker 14. De wereld draait verder Nawoord Bibliografie Register Cfr. : http://www.managementboek.nl/boek/9789055940547/paradigmas_mentale_modellen_voor _de_toekomst_joel_barker
Values and psychiatric diagnosis John Z. Sadler, Professor and Director Undergraduate Psychiatric Education, Department of Psychiatry, University of Texas Southwestern, Dallas - Oxford University Press, Dec 2004 – ISBN13 : 9780198526377 / ISBN10 : 0198526377 The public, mental health consumers, as well as mental health practitioners wonder about what kinds of values mental health professionals hold and what kinds of values influence psychiatric diagnosis. Are mental disorders socio-political, practical or scientific concepts ? Is psychiatric diagnosis value-neutral ? What role does the fundamental philosophical question "How should I live ?" play in mental health care ? In his carefully nuanced and exhaustively referenced monograph, psychiatrist and philosopher of psychiatry John Z. Sadler describes the manifold kinds of values and value judgements involved in psychiatric diagnosis and classification systems like the DSM. Professor Sadler takes the reader on a fascinating conceptual tour of the inner workings of psychiatric diagnosis, considering the role of science, culture, sexuality, politics, gender, technology, human nature, patienthood and professions in building his vision of a more humane psychiatric diagnostic process. Cfr. : http://www.oup.com/us/catalog/general/subject/Medicine/PsychiatryPsychology/~~/dmlldz11 c2EmY2k9OTc4MDE5ODUyNjM3Nw==
Of Time, passion and Knowledge - Reflections on the Strategy of Existence J. T. Fraser - Princeton University Press (2e Edition), April 1990 – ISBN10 : 0691024375 / ISBN13 : 9780691024370 Only a wayfarer born under unruly stars would attempt to put into practice in our epoch of proliferating knowledge the Heraclitean dictum that 'men who love wisdom must be inquirers into very many things indeed.' Thus begins this remarkable interdisciplinary study of time by a master of the subject. And while developing a theory of time as conflict, J. T. Fraser does offer many things indeed --an enormous range of ideas about matter, life, death, evolution and value. Cfr. : http://www.bol.com/nl/p/boeken-engels/of-time-passion-and-knowledge/1001004000604299/index.html
Habermas’ theorie van het communicatieve handelen - Een samenvatting Kunneman H, 22-11-2007 - Meppel, Boom, 1983, 1984, 1885 In korte tijd is 'Theorie des kommunikativen Handelns' van Jürgen Habermas – cfr. : http://de.wikipedia.org/wiki/Theorie_des_kommunikativen_Handelns -&- http://www.hypothesis.nl/argumentatietheorie/habermas.htm - uitgegroeid tot een monument. Het vormt niet alleen een mijlpaal in Habermas eigen intellectuele groei, maar eveneens in de ontwikkeling van het moderne denken over mens en maatschappij. Omdat het werk door zijn omvang (circa 1200 paginas) en zijn abstractieniveau moeilijk toegankelijk is, groeide onder studenten en docenten een sterke behoefte aan een samenvatting van het zware werk. Harry Kunneman, verbonden als medewerker sociale filosofie aan de Universiteit van Amsterdam, heeft zo'n samenvatting gemaakt. Deze tekst, die het betoog van Habermas op de voet volgt, kan gebruikt worden als leeswijzer bij de bestudering van het boek, maar kan ook dienen als eerste kennismaking met Habermas kritische maatschappijtheorie. Habermas biedt een indringende diagnose van de belangrijkste problemen waarmee westerse maatschappijen te kampen hebben. In onze alledaagse leefwereld, waar discussie en argumentatie de boventoon zouden moeten voeren, zijn economie (geld, monetaire dwang) en staat (macht, bureaucratische dwang) als destructieve krachten binnen gedrongen. Deze kolonialisering van levensgebieden is volgens Habermas de belangrijkste oorzaak van de ziekelijke verschijnselen in onze moderne samenleving. Cfr. : https://www.booksonboard.com/index.php?BODY=viewbook&BOOK=182920&v=synopsis Samenvatting In 1981 heeft Jürgen Habermas (1929) voorlopig een lange denkweg afgesloten met zijn "Theorie des kommunikativen Handelns". Zijn ideeën hebben veel weerklank gevonden, ook in de theologie. Dat is enerzijds bevreemdend, omdat hij meent te kunnen aantonen, dat het godsdienstige, althans in rationele, wetenschappelijke zin, heeft afgedaan. Anderzijds is zijn handelingstheorie z.i. een voortzetting van de tradities van joden en christenen. Het doel van deze theologische studie is dan ook, na te gaan of en in hoeverre de handelingstheorie van Habermas verenigbaar is met de christelijke geloofsovertuiging en bruikbaar is voor het handelen vanuit deze overtuiging, in het bijzonder voor de praktische theologie (Hoofdstuk 1). Habermas wil de Kritische Theorie van de Frankfurter Schule – cfr. : http://nl.wikipedia.org/wiki/Frankfurter_Schule - een nieuwe, rationele grondslag geven. Hij neemt in plaats van het conceptuele kader van de bewustzijnsfilosofie, dat uitgaat van het subject-object-model van kennis en handelen, het kader van taal en van communicatief handelen. Hij onderscheidt drie gelijkwaardige momenten van rationaliteit, te weten : - het objectieve, - het normatieve en - het expressieve. Deze rationele symmetrie ligt in de menselijke taal zelf besloten. Men kan in de arbeid zeer wel instrumenteel, objectiverend handelen. Maar via taal kan dat niet. Uitspraken, proposities, het objectieve (b.v. "de bal is rood"), verwijzen niet uit zichzelf naar de werkelijkheid. Dat is pas het geval als men bedenkt, dat de volledige taalhandeling eigenlijk luidt : "Ik beweer tegen jou, dat de bal rood is". Habermas onderscheidt drie typen van taalhandelingen, nl. constatieve als bovengenoemde, regulatieve (b.v. "Ik verzoek u niet te roken") en expressieve (b.v. "Ik ben bang, dat ..."). Wie in het alledaagse handelen zo'n taalhandeling uit, handelt, als hij -veelal impliciet- aanspraak wil maken op de geldigheid van zijn uitspraken, d.w.z. op de waarheid resp. de juistheid of de waarachtigheid van zijn woorden, communicatief. Habermas maakt onderscheid tussen dergelijk communicatief handelen, waarbij men uit is op gedeeld begrip ("Verständigung") en eventueel tot overeenstemming ("Einverständnis") komt en het diskurs, de formele argumentatievorm, die "begrifflich fundamental" is. Hij weet aannemelijk te maken, dat in het argumentatieproces zelf de motivatie ontstaat om drievoudig rationeel te gaan handelen. Daardoor is z.i. het denken en handelen van de moderne mensheid in principe transparant geworden. Men kan en hoeft zich niet meer achter religieuze normen en waarden te verschuilen. Het sacrale is "versprachlicht". Indien mensen uit zijn op "Verständigung", kunnen zij de leefwereld 'symbolisch reproduceren', d.w.z. tegelijkertijd zichzelf verwerkelijken, hun eigen persoonlijkheid vormen en solidair zijn in de opbouw van een rechtvaardige samenleving. De Nederlandse filosoof en kenner van het werk van Habermas, Kunneman,corrigeert hem. Z.i. is de reproductie ook mogelijk via andere vormen van sociaal handelen, maar dan wordt de leefwereld niet 'ververst'. Nu is echter in onze tijd deze symbolische reproductie van de werkelijkheid losgekoppeld van de materiële reproductie. Habermas meent, dat men economie en staat het beste kan bestuderen als systemen. Want daar wordt het gebruik van taal overheerst door andere communicatiemedia, met name geld en macht. We moeten niet proberen daar verandering in te brengen, want deze ontwikkeling is het gevolg van de differentiaties die in de moderne samenleving hun beslag hebben gekregen en waar we op zichzelf veel goeds aan te danken hebben. Problematisch is echter, dat economie en staat hun invloedssfeer steeds verder uitbreiden over de leefwereld en deze koloniseren. In tegenstelling tot Parsons en Luhmann denkt Habermas, dat het juist omgekeerd zou moeten zijn : geld en macht moeten worden teruggekoppeld aan en verankerd worden in de communicatief gestructureerde leefwereld. Systeem-integratie veronderstelt vormen van sociale integratie en een legitimatie door middel van wetten en instituties (Hoofdstuk 2 en 3.3). Habermas wordt van allerlei kanten bestookt met kritiek, maar hij weet, vanuit zijn eigen vooronderstellingen, telkens aan te tonen, dat zijn theorie zeer consistent in elkaar zit. Wel stuiten we steeds op twee punten van kritiek, die van groot belang zijn voor onze theologische vraagstelling : - ten eerste : overtrekt Habermas niet de betekenis van -zij het ook drievoudige- rationaliteit ? - ten tweede : heeft Habermas zijn vooronderstellingen wel afdoende verdedigd ? Hij gaat uit van de menselijke mogelijkheid van "Verständigung", met als Telos de ideale communicatiegemeenschap. Habermas weet wel, dat dit ideaal onbereikbaar is en wijst de utopie af, maar meent dat deze intuïtie toch wel als een quasi-transcendentaal gegeven kan dienen. Kunneman betwijfelt, of Habermas deze idee voldoende onderbouwd heeft. Ten aanzien van de eerste vraag is hij van mening, dat Habermas deze rationaliteit goed kan verdedigen tegenover opponenten, maar zijn eigen theore- tisch kader niet voldoende uitbouwt. Kunneman komt tot de slotsom, dat de integriteit van de leefwereld en dus de mogelijkheid van symmetrische communicatie van de handelenden de voorrang moet krijgen boven objectieve waarheid. Wellmer voegt daar aan toe : “Ook boven de logica van een rationaliseringsproces, gebaseerd op systeemtheorie”. Bovendien ontvouwt Kunneman de diskurstheorie op zo'n wijze, dat de levensbehoeften van elke mens van het grootste gewicht worden voor resp. het identiteitsdiskurs (waar de expressieve rationaliteit centraal staat), het praktische diskurs (normatieve rationaliteit) en zo zelfs voor het theoretische diskurs (objectieve rationaliteit). Het bijzondere van deze ontvouwing van Habermas' theorie is, dat aan het primaat van de drievoudige rationaliteit alle recht wordt gedaan, terwijl ze niet meer heerst over het niet-rationele (Hoofdstuk 3). Reeds in 1976 heeft de theoloog Helmuth Peukert aangegeven, dat de wetenschapstheorie zichzelf moet relativeren en dat de status van theorieën mede afhankelijk is van de vooronderstellingen van de mensen die er gebruik van maken. Hij meent, dat de school waartoe Habermas behoort, de meest bruikbare wetenschapstheorie van dit moment vertegenwoordigt. Deze is, zoals hierboven is beschreven, gebaseerd op het solidaire, normatieve communicatieve handelen. Peukert wijst echter op een aporie in deze handelingstheorie. De solidariteit gaat niet verder dan de levenden : aan hen die onschuldig gestorven zijn voor de gerechtigheid wordt geen recht gedaan. Door het christelijk geloof kan men echter wel spreken van anamnetische (‘zich herinnerende’) solidariteit met de gestorvenen. Want in deze traditie gaat het om de werkelijkheid, die ervaren wordt in de grond- en grenservaringen van het communicatieve handelen. Zij vraagt om een fundamentele theologie die theorie is van dit communicatieve, anamnetisch-solidair op de dood afgaande handelen en van de in dit handelen ervaren en ontsloten werkelijkheid. Deze werkelijkheid, die exemplarisch zichtbaar werd in het gebeuren van de opstanding van Jezus, bewaart de ander die in de geschiedenis gehandeld heeft voor het grotere geluk van de anderen, voor de vernietiging. Pas door deze vorm van interactie, communicatief handelen in herinnerende solidariteit met anderen die onschuldig vernietigd zijn, krijg ik de mogelijkheid van mijn eigen identiteit in een op de dood afgaande existentie. Het probleem van een dergelijke strikt intersubjectieve theorie is, dat er geen plaats in kan worden aangewezen voor de openbaring van God, voor het werk van de Heilige Geest. Geloven, het godsdienstige, wordt wel volkomen plausibel gemaakt door Peukert, maar de inhoud van het godsdienstige blijft uitwisselbaar (Hoofdstuk 4). In de volgende hoofdstukken wordt dan ook een andere theologische weg bewandeld. Eerst wordt beschreven, dat een theorie waarin een intersubjectieve -immanente- metafysica convergeert met de openbaring weliswaar aanlokkelijk is, vooral voor de godsdienstpedagogiek, maar toch moet worden afgewezen, voorzover ze suggereert, dat de openbaring op de één of andere manier menselijk bepaald kan worden. We kunnen vanaf de menselijke kant niet verder gaan dan de constatering, dat de werkelijkheid niet volledig vastligt, maar poreus is. Religiositeit is een seculiere menselijke mogelijkheid, die ook door christenen gebruikt wordt. Maar met Jüngel wijzen we vervolgens dergelijke vormen van metafysika af en gaan uit van de openbaring van God in Jezus Christus. Waar de Heilige Geest door mensen heen zijn werk kan doen, zijn hemel en aarde het eens met elkaar. Er is dus meer dan de werkelijkheid via taal, al zullen mensen telkens juist via taal dit meerdere in hun leven en handelen uitdrukken. Daarmee is het eerste doel van deze studie bereikt : de theologie kan de theorie van het communicatieve handelen tot op grote hoogte aanvaarden en gebruiken. Maar ze wijst de visie van Habermas af, dat de ideale communicatiegemeenschap het laatste quasi-transcendentale Telos is van het menselijk handelen. De theologie kan, ook wetenschappelijk gezien, blijven vasthouden aan de openbaring van God. Zij kan "God" niet rationeel bewijzen, noch zijn openbaring, maar de mogelijkheid van ervaring van openbaring, van geloofservaringen, is wel plausibel (Hoofdstuk 6). De theorie van Habermas en met name de toespitsing van de diskurstheorie door Kunneman worden zo omgewerkt, dat de kleur, die het christelijk geloof geeft aan de werkelijkheid, de handelingstheorie gaat kenmerken. De verandering van handelingstheorie komt mede tot stand doordat de geloofservaringen, die de -seculiere- werkelijkheid zijn binnengegaan, de motivatie geven voor de "Verständigung". We maken daarbij gebruik van de studie van Grözinger over religieuze (esthetische) ervaringen. Via Seel is duidelijk te maken, dat geloofservaringen wezenlijk twee kanten hebben, nl. een cognitief aspect, dat in taal is uit te drukken en een gevoelsaspect, dat het specifieke van de geloofservaringen uitmaakt : én het anders zien door wat ons geopenbaard wordt (de kleur van de werkelijkheid verandert) én de verandering van de gelovige instelling zelf. Hieruit zijn de volgende thesen afgeleid, waar Habermas zelf mee kon instemmen : a. - “Der Mensch sollte lernen, nur human leben zu können, wenn man sich rational verständigt”; b. - “Religion kann -muss leider nicht-, neben anderen Formen, als externe Motivation für den Verständigungsprozess dienen”; c. - “Religion kann auch dienlich sein für die Motivation in der Praxis des Alltags". (Hoofdstuk 7). De eerdergenoemde inzichten van Kunneman worden gebruikt om duidelijk te maken, hoe deze motivatie vanuit het christelijk geloof bruikbaar wordt binnen de diskursen.
Vanuit christelijk standpunt gezien is God -zelf niet rationeel weer te geven- de Bron van het rationele. Zo blijkt, dat wat "begrifflich fundamental" is, nl. de formele pragmatiek, niet het meest fundamentele van het bestaan is. We moeten er van af, dat het cognitief-instrumentele, de doelrationaliteit, het één en het al is. De Verlichting kan pas positief gewaardeerd worden, zegt Habermas terecht, indien we uitgaan van een drievoudige rationaliteit. Maar christenen weten (drievoudig rationeel !) vanuit hun geloof (niet-rationeel) dat het rationele op haar beurt slechts een -zij het essentieel- onderdeel is van de antropologische gaven en mogelijkheden. Zij geloven dat God door zijn Geest mensen aanzet om liefdevol en rechtvaardig te handelen. Natuurlijk vervangt de theologie daarmee de seculiere wetenschappen niet. Enerzijds werkt ze er mee samen en heeft als authentieke inbreng in seculiere taal weergegeven handelingsintenties, die een niet-rationele oorsprong hebben en gevoed worden door eerbied en liefde voor de Schepper en zijn schepping. Want een christen leeft van de nieuwe zin, die het hele leven anders maakt, waardoor we in de kosmos schepping zien. Anderzijds kunnen zo 'geloof, hoop en liefde' niet langer misbruikt worden als ideologische dekmantel voor macht en beïnvloeding. Deze zuivering, die gelukkig allang op gang is gekomen binnen het christendom, wordt ondersteund en geanalyseerd door de theorie van Habermas. Zo is ook het tweede doel van deze studie bereikt, nl. het nagaan van de mogelijkheden die de theorie van Habermas biedt om haar te gebruiken voor het handelen vanuit de christelijke geloofsovertuiging. Tenslotte gaan we na, hoe de praktische theologie gebruik kan maken van de theorie van het communicatieve handelen. We kijken vooral naar de school van Van der Ven uit Nijmegen (NL), die de praktische theologie heeft omgedoopt in "theorie van het religieus communicatief handelen". Zij wil een empirische theologie ontwerpen, die zich zowel kwalitatieve als kwantitatieve onderzoeksmethoden uit de sociale wetenschappen eigen maakt en aldus 'intra-disciplinair' kan worden genoemd. Van der Ven hecht grote waarde aan de nomothetische methodologie van A.D.de Groot, die expliciet cognitief- instrumenteel van opzet is. Terecht meent Kunneman, dat deze methode een schoolvoorbeeld is van de werking van de waarheidstrechter in de sociale wetenschappen, een zeef, die alleen objectiverende momenten van sociale problemen doorlaat en normatieve en subjectieve elementen elimineert. Operationalisering van theologische concepten binnen de empirische theologie van Van der Ven leidt aldus tot vervorming van de problemen omdat het objectieve de beide andere rationaliteitsaspecten geheel gaat overheersen. De conclusie luidt dan ook dat communicatief handelen en een dergelijke empirische theologie niet kunnen samengaan. Ik stel voor om een model van praktische theologie te ontwerpen dat begint met het stimuleren van de mogelijkheden van christenen om open te staan voor geloofservaringen en dat hen leert deze ervaringen te gebruiken binnen de gemeente en in het seculiere handelen. Op deze manier proberen we binnen allerlei vormen van gemeenten van Christus tot "Verständigung" te komen over de christelijke leefwijze. Hoewel praktische theologie dus niet moet vergeten, systeemtendenzen en andere vormen van sociaal handelen te bestuderen, b.v. strategisch handelen, zal haar eigen methode bij voorkeur het communicatieve handelen zijn. Deze vorm van handelen zou vanzelfsprekend moeten zijn binnen de gemeente van Christus. Waarbij ieder die dat wil, deel kan nemen aan het open ‘diskurs’. N.B. - Vgl. voor een recent bijgewerkt standpunt : Morgen… in de verte - Een kerk van mensen A.K. Ploeger & J.J.Ploeger-Grotegoed – Kok, Kampen juli 2007 - ISBN/EAN : 9789043513432 De auteurs - Albert Ploeger en Joke Ploeger-Grotwgoed hebben beiden zowel praktische theologie gedoceerd als predikantswerk verricht. Sinds 1960 zijn zij betrokken bij verbanden tussen rooms-katholieken en protestanten, die in vieringen en bezinning gemeenschappelijk zoeken naar spirituele vernieuwing. Het boek - Een blauw kader met een groot wit vlak- wat wil dat zeggen ? Dit boek gaat over een kerk van mensen die zichzelf willen zijn. Mensen die zelf uitmaken wat ze geloven en hoe ze zich willen verhouden tot de kerk. In de gemeenten en parochies die de auteurs voor ogen hebben, bepalen niet de instituties en hun gezagsdragers de regels, maar de kerkeden zelf. De auteurs bieden wel een kader en geven hun vaak uitgesproken meningen, maar dat verwachten ze ook van de lezers. Zij hebben hun eigen invulling aan het ‘blauwe kader’ gegeven en gaan ervan uit dat ieder kerklid voor zichzelf het grote witte vlak gaat invullen. Dat kan met behulp van de open voorstellen die in dit boek geboden worden. Vroeger zei men dat het geloof ‘uit het gehoor’ was, maar in het multimediale tijdperk wil ieder graag geloven met alle zintuigen, naar lichaam en geest. Waarnemen en kunst spelen in dit boek dan ook een belangrijke rol. De auteurs schetsen een kerk met een spiritueel aanbod, waar bidden en recht doen, eredienst en diaconaat, samen de kern uitmaken. Een kerk die na Auschwitz anders gelooft, waar de angst voor het terrorisme serieus wordt genomen en waar het beleven centraal staat. Een kerk waar men geborgenheid vindt en tegelijk waakzaamheid leert, op weg naar 'Morgen… in de verte'. Cfr. : https://www.webshopboekhandel.nl/Webshop/Product.aspx?MemberGroupID=6&MemberNr=7307&tl=Morgen&pid=756264&rm=False&oa=True& max=50&ProductID=756264 Cfr. : - http://theol.eldoc.ub.rug.nl/FILES/root/Ploeger/Habermas1/HabermasSamenvatting.pdf - http://arno.uvt.nl/show.cgi?fid=57293 Habermas' theorie van het communicatieve handelenden Hypothesis.nl De centrale stelling van Habermas luidt: maatschappijen vormen netwerken van communicatief handelen en communicatief handelen is erop gericht begrip tot stand te brengen. De communicatietheorie moet de structuren blootleggen, die kenmerkend zijn voor het vermogen deel te nemen aan communicatie. Het tot stand brengen van begrip analyseert Habermas in termen van taalhandelingen. Habermas stelt dat bij iedere taalhandeling die een actor verricht, tegelijkertijd een aanspraak gemaakt wordt op : - begrijpelijkheid van hetgeen gezegd wordt - waarheid van wat beweerd wordt - waarachtigheid van de intentie - juistheid van de houding tegenover de hoorder. Communicatieve handelingen worden door Habermas begrepen als het maken van een viervoudige aanspraak op geldigheid : nl. de geldigheidsaanspraken begrijpelijkheid, waarheid, waarachtigheid en juistheid. Het communicatieve handelen kan slechts ongestoord doorgang vinden zolang de betrokkenen wederzijds de vier aanspraken erkennen. Wanneer die erkenning er niet meer is,zijn er nog 2 mogelijkheden : - óf we kiezen een andere vorm van handelen - óf we kiezen voor een ander niveau van communicatie. De vier geldigheidsaanspraken Linguïstische competentie: het geheel van regels op basis waarvan volwassen sprekers in staat zijn grammaticaal correcte, welgevormde zinnen te vormen en uit te spreken. Naar aanleiding van de linguïstische competentie definieert Habermas een communicatieve competentie, m.a.w. : hoe kunnen we begrijpen dat een mens in staat is om succesvol te communiceren met anderen. De communicatieve competentie moet het vermogen tot uitdrukking brengen van een spreker om: - zinnen zo te kiezen dat deze een ervaring of een feit weergeven - zijn intenties adequaat weer te geven - zinnen zo te uiten dat ze overeenstemmen met geaccepteerde normen. De communicatieve competentie brengt teweeg dat : - informatie overgebracht kan worden - de toehoorder de spreker kan vertrouwen - de toehoorder met de spreker overeen kan stemmen met betrekking tot de geldigheid van bepaalde normen. Taalhandelingen Overdragen van informatie, het tot stand brengen van vertrouwen en het tot stand brengen van normatieve overeenstemming gebeurt in de vorm van taalhandelingen. Er zijn twee belangrijke groepen van taalhandelingen : constatieve en regulatieve taalhandelingen. De aanspraken : geldigheid, waarheid, waarachtigheid en juistheid nader bekeken [p.118]. 1/ - Begrijpelijkheid is verbonden met de linguïstische competentie. 2/ - Waarheid - In iedere taalhandeling waarin iets beweerd wordt, zitten twee dingen opgesloten : (a) de spreker laat weten dat hij, wat hij beweert voor waar houdt (b) dit voor waar houden kan desgewenst gerechtvaardigd worden. Verder geldt voor iedere taalhandeling, dat er een propositionele inhoud mee verbonden is, die de spreker voor waar houdt. Van de zin : 'Ik beweer....' kan niet gezegd worden of ie waar is. 3/ - Juistheid - De aanspraak op juistheid kan duidelijk gemaakt worden aan de hand van regulatieve taalhandelingen. De juistheid van een taalhandeling kan uiteindelijk alleen gerechtvaardigd worden, door te verwijzen naar de juistheid van normen. "Ik veroordeel u hierbij tot 10 jaar celstraf.... “. 4/ - Waarachtigheid - Communicatief handelen kan slechts doorgang vinden zolang de hoorder ervan overtuigd is dat de spreker inderdaad de intenties heeft die hij met zijn taalhandelingen tot uitdrukking brengt. Conclusie : De structuur van het communicatieve handelen: door de wederzijdse acceptatie van geldigheidsaanspraken komt een achtergrondconsensus tot stand, die het communicatieve handelen draagt. Indien de achtergrondconsensus ophoudt te bestaan dan vervalt de communicatie en zijn de genoemde twee mogelijkheden nog over om voort te gaan. Door wederzijdse acceptatie van geldigheidsaanspraken komt een achtergrondconsensus tot stand, die het communicatieve handelen draagt. Indien de achtergrondconsensus ophoudt te bestaan, kan het communicatief handelen geen voortgang meer vinden. Dan moet in een theoretische of praktische discussie een beslissing genomen worden over de geldigheid van de betreffende aanspraak. Objectiviteit en waarheid Een feit is wat gegrond over een stand van zaken in de werkelijkheid gezegd kan worden. Feiten beweer ik, ze zijn zelf geen stand van zaken in de werkelijkheid, ander dan mijn bewering over iets anders. Over de waarheid van uitspraken : Deze staat vast totdat de waarheid van een uitspraak betwijfeld kan worden [p.128]. Dan is er een theoretische discussie nodig over de waarheid van de uitspraak. Waarheid wordt vervolgens omschreven als een geldigheidsaanspraak waarover in een discussie op goede gronden overeenstemming is bereikt. Hoe stel je echter vast of de overeenstemming op goede gronden is. Deze beslissing kan op zijn beurt niet weer van consensus afhangen. In discussies kan volgens Habermas overeenstemming bereikt worden op grond van 'dwang' die uitgeoefend wordt door de argumenten die ingebracht worden. Conclusie : Waarheid is een geldigheidsaanspraak waarover in een theoretische discussie op goede gronden overeenstemming is bereikt. De 'dwang' houdt verband met de logica van de discussie. Dit is een pragmatische logica, die de samenhang van argumentaties onderzoekt. De ideale gesprekssituatie De volgende stap is te formuleren waaraan een theoretische discussie moet voldoen opdat in ieder geval de mogelijkheid bestaat tot een gefundeerde consensus te komen. In de theoretische discussie zijn er vier stappen : (a) thematisering van de geldigheidsaanspraken (b) mogelijkheid tot argumenteren (c) het moet mogelijk zijn het gekozen taalsysteem te wijzigen (d) bezinning moet mogelijk zijn. Een consensus die in een discussie tot stand is gekomen, is slechts dan een consensus op goede gronden, indien binnen die discussie de mogelijkheid bestond desgewenst alle vier de stadia van radicalisering te doorlopen. Hierop berust de consensus genererende kracht van de argumentatie. Wanneer is er sprake van een discussie waarin aan al deze voorwaarden is voldaan ? In een ideale gesprekssituatie. De vier grondnormen voor een ideale gesprekssituatie: 1. gelijke kansen voor de potentiële gespreksdeelnemers om een discussie te beginnen 2. alles moet bekritiseerd kunnen worden 3. gelijke kansen voor representatieve handelingen 4. gelijke kansen voor regulatieve taalhandelingen. De praktische hypothese die met de anticipatie op de ideale gesprekssituatie gegeven is, betreft mogelijke realisering van een machtsvrije samenleving. Juistheid van normen Zowel voor de waarheid van uitspraken als voor de juistheid van normen geldt hetzelfde criterium : een redelijk gefundeerde consensus. De consensus wordt in principe bereikt op dezelfde manier als de consensus in het geval van waarheidsaanspraken. Gold echter in de theoretische discussie de logische dwang van de argumenten, in de praktische discussie moeten we het principe van universaliasering toepassen. De veredelde versie van : wat gij niet wilt dat u geschied, doe dat ook een ander niet. Ook in praktische discussies moet een stapsgewijze radicalisering van normatieve kritiek mogelijk zijn. Cfr. : http://www.hypothesis.nl/argumentatietheorie/habermas.htm Lees ook : - Het Communicatieve Paradigma - Mogelijkheden En Beperkingen Van Habermas' Theorie Van Het Communicatieve Handelen - Michiel Korthals & Harry Kunneman – Boom - 905352018X / 9789053520185 / 90-5352-018-X Cfr. : http://www.recensie.eu/cgi-bin/boek.cgi?boek=1017931 - Geld in de context van leefwereld en systeem - Cobben, P.G. (1992) – In : 'Het communicatieve paradigma - Mogelijkheden en beperkingen van Habermas' theorie van het communicatieve handelen' (pp. 171-190) - M. Korthals & M. Kunneman (Eds.) - Meppel : Boom. Cfr. : http://arno.uvt.nl/show.cgi?fid=75601 - Habermas' theorie van het kommunikatieve handelen - Cobben, P.G. (1984) - Tijdschrift voor filosofie, 46(2), 216-268. Cfr. : http://www.narcis.info/dare/RecordID/oaiwouvtnl198371/repository_id/uvtwo
Logica van het gevoel - Filosofie van de stabiliteitslagen in de cultuur als nesteling der emoties Arnold Cornelis - Uitgeverij Boom, oktober 2000 – ISBN10 : 9072258029 / ISBN13 : 9789072258021 In dit originele en baanbrekende werk in de filosofie en de sociale theorie van de kennis worden de kaarten van de werkelijkheid grondig geschud en opnieuw gelegd door de meesterhand. Achter dit werk gaan meer dan twintig jaar onderzoek en onderwijs schuil. Arnold Cornelis is niet slechts een meester in het denken, maar ook in de communicatie. Zijn filosofie maakt de brokstukken van het wereldbeeld tot een geheel. Terwijl de wereld steeds complexer wordt streeft zijn theorie van de kennis het omgekeerde na, eenvoud als wijsgerige levenskunst van zelfherkenning. Ontwikkelingen in de afzonderlijke wetenschappen, in de technologie en in de sociale vragen van beleid worden verweven tot een nieuw denkmodel dat ons niet loslaat en fascineert door herkenbaarheid, bruikbaarheid en inzichtelijkheid. Cfr. : http://www.bol.com/nl/p/boeken/logica-van-het-gevoel/666880352/index.html Logica van het gevoel Arnold Cornelis - Amsterdam, Brussel, Middelburg, Stichting Essence – Editie 1993 Cfr. : http://www.kapaza.be/Boeken/Diversen/6103620/Logica_van_het_gevoel_Arnold_Cornelis _ed_1993.html
Social Intelligence - The New Science of Human Relationships Daniel Goleman – Bantam (1 edition), september 26, 2006 – ISBN-10 : 0553803522 / ISBN-13 : 978-0553803525 Review by Rick Lipkin, From Scientific American : We all recognize a special capacity that humans have - some more so than others - to connect with others in a deep and direct way. We see this quality expressed by a performer revving a crowd, a doctor healing a patient or a mother putting a child to sleep. To orchestrate these tasks, a person must sense and stimulate the reactions and mood of another. In 1995 Daniel Goleman, a Harvard University–trained psychologist and writer for the New York Times, published Emotional Intelligence, in which he discussed the human ability "to manage our own emotions and inner potential for positive relationships". Now he goes a step further. In 'Social Intelligence' he enlarges his scope to encompass our human abilities to connect with one another. "We are wired to connect," Goleman says : "Neuroscience has discovered that our brain’s very design makes it sociable, inexorably drawn into an intimate brain-to-brain linkup whenever we engage with another person. That neural bridge lets us affect the brain - and so the body - of everyone we interact with, just as they do us". Each encounter between people primes the emotions. This neurological pas de deux stimulates our nervous systems, affecting hormones, heart rate, circulation, breathing and the immune system. Goleman peppers his discourse with anecdotes to illustrate the power of social intelligence. From the countertop of Rosie Garcia, a multitasking baker in New York’s Grand Central Terminal, to the tantrum-tainted class of a Texas teacher, he shows how social sensitivity and wisdom can profoundly reshape conflicts. In one encounter in Iraq, a quick-witted U.S. commander turned a Muslim mob’s threats into laughter when he ordered his soldiers to kneel, lower rifl es and smile - averting a potentially fatal clash. Goleman deftly discusses relevant neural pathways, including the thalamus and amygdala, which together regulate sensory and arousal stimuli. He speaks of - spindle cells, which rapidly process social decisions; - mirror neurons, which sense another’s movements; - dopamine neurons, which react to pleasure-inducing neurotransmitters that flow freely while two lovers gaze. The author’s introductory tour through this emerging research landscape helps readers grasp core concepts of social neuroscience, illustrating abstractions with poignant anecdotes, without excessive jargon. Goleman also explains how such research may influence our lives. Given our socially reactive brains, we must "be wise" he says and be aware of the ways that our moods influence the biology of each life we touch. Cfr. : http://www.amazon.com/Social-Intelligence-Science-Human-Relationships/dp/0553803522
Natural Conflict Resolution Filippo Aureli & FMD van Waal - University of California Press (1 edition), August 7, 2000 – ISBN-10 : 0520223462 / ISBN-13 : 978-0520223462 Aggression and competition are customarily presented as the natural state of affairs in both human society and the animal kingdom. Yet, as this book shows, our species relies heavily on cooperation for survival as do many others - from wolves and dolphins to monkeys and apes. A distinguished group of fifty-two authors, including many of the world's leading experts on human and animal behavior, review evidence from multiple disciplines on natural conflict resolution, making the case that reconciliation and compromise are as much a part of our heritage as is waging war. Chimpanzees kiss and embrace after a fight. Children will appeal to fairness when fighting over a toy. Spotted hyenas, usually thought to be a particularly aggressive species, use reconciliation to restore damaged relationships. As these studies show, there are sound evolutionary reasons for these peacekeeping tendencies. This book also addresses the cultural, ecological, cognitive, emotional and moral perspectives of conflict resolution. Cfr. : http://www.amazon.com/Natural-Conflict-Resolution-Filippo-Aureli/dp/0520223462
De eenheid van leven - De ontdekking van de verborgen overeenkomsten tussen het biologische, het psychologische en het sociale leven Fritjof Capra (vertaling : Gerard Grasman) – Utrecht/Antwerpen : Servire, oktober 2002 - ISBN10 : 9021532492 / ISBN13 : 9789021532493 In zijn nieuwste boek 'De eenheid van leven' presenteert Fritjof Capra, de wereldberoemde auteur van o.m. 'De tao van fysica' – cfr. : http://www.bol.com/nl/p/boeken/de-tao-van-fysica/1001004002401282/index.html -, een nieuw begrip van wat leven eigenlijk is. De mens moet zich deel weten van het grote geheel en daarnaar handelen. Globalisering, biotechnologie en ecologische bewustwording zijn trends die ingrijpen in de levende netwerken waarvan ook de mens onderdeel is. Capra laat zien hoe het biologische en het sociale leven samenhangen. Vanuit zijn wetenschappelijk én spiritueel gedreven visie, schildert hij een indrukwekkend panorama van de eenheid van leven. Capra heeft uiteindelijk een positieve boodschap : de mensheid als geheel, maar ook elk individu, kan keuzes maken tussen de kansen en bedreigingen die de toekomst brengt. Wij kunnen tegengestelde ontwikkelingen met elkaar verzoenen om het leven op deze planeet te behouden en te versterken. Cfr. : http://www.bol.com/nl/p/boeken/de-eenheid-van-leven/1001004001712389/index.html
Werken aan balans - Een geïntegreerd traject gericht op zelfsturing bij stressgerelateerde klachten - Evaluatie van de pilootfase Kuiper D, Dijkstra GJ, Groothoff JW - Noordelijk Centrum voor Gezondheidsvraagstukken, Sectie Toegepast Onderzoek, (NCG/TO), Universitair Medisch Centrum Groningen, maart 2006 - ISBN: 90 77113 43 6
De structuur van wetenschappelijke revoluties T. Kuhn (vertaling : Bastiaan Willink) - Uitgeverij Boom, mei 2003 – ISBN10 9053528008 / ISBN13 9789053528006 Recensie – NBD|Biblion : De Amerikaanse auteur(1922-1996), aanvankelijk fysicus, later wetenschapshistoricus, constateert in de geschiedenis een voortdurende neiging om de vooruitgang van de wetenschap lineair/cumulatief te verklaren : ontwikkeling door aanwas. Naast de normale ontwikkeling komen er in de geschiedenis echter radicale keerpunten voor, die de bestaande wetenschappelijke traditie omverwerpen : wetenschappelijke revoluties. De auteur verduidelijkt deze revoluties door middel van illustraties (Copernicus, Newton) en tracht de structuur ervan nader te verklaren. In de wetenschapstheorie een standaardwerk, bedoeld voor historiografen, wetenschapsfilosofen en geinteresseerde intellectuelen. Herziene en geactualiseerde vertaling met een informatief voorwoord. Cfr. : http://www.bol.com/nl/p/boeken/de-structuur-van-wetenschappelijke-revoluties/1001004001647560/index.html
De boom der kennis - Hoe wij de wereld door onze eigen waarneming creëren 'The Tree of Knowledge - The Biological Roots of Human Understanding' - Shambhala, Boston & London, 1987 H.R. Maturana en F.J.Varela, beiden neuroloog - Amsterdam : Contact, 1989 De auteurs zien de hele evolutie als een complex adaptief systeem. Recensie door G.J.C. Lokhorst onder de titel 'De mens als duikboot' in NRC Handelsblad, Zaterdags Boekenbijvoegsel, p. 3, September 30, 1989 - ISSN 0002-5259 : Humberto R. Maturana (RCH) is neurobioloog en doceert aan de Universiteit van Chili. Naar aanleiding van de vraag naar de aard van het leven en de aard van cognitie formuleerde hij een antwoord : 'autopoiese' (het Griekse 'auto' betekent 'zelf' en 'poiein' 'maken'). Samen met Francisco J. Varela schreef hij "Autopoiesis and Cognition - The Realization of the Living" (D. Reidel Publishing Company, 1980 & Springer (1 edition), August 31, 1991 – ISBN-10 : 9027710163 / ISBN-13 : 978-9027710161 – cfr. : http://www.amazon.com/Autopoiesis-Cognition-Realization-Studies-Philosophy/dp/9027710163 -) en "The Tree of Knowledge - The biological roots of human understanding" (Shambhala, 1987, vert. "De Boom der Kennis. Hoe wij de wereld door onze eigen waarneming creëren", Contact 1988 – cfr. : http://www.amazon.com/Tree-Knowledge-Biological-Roots-Understanding/dp/B001U0WY6W/ref=sr_1_1?ie=UTF8&s=books&qid=1236280832&sr=1-1 -), waarin hij deze verandering van de kentheorie ontvouwt, die een nieuwe grondslag vormt voor de biologistische systeemtheorie. Hij onderzocht de ideeën over cognitie en perceptie en heeft het begrip "mens-zijn" en de psychotherapie uitgebreid door het blootleggen van de biologie van de waarnemer. Maturana"s systemische kijk op menselijke ervaringen heeft geleid tot een veranderd begrip van het mens-zijn, met als belangrijkste gevolg dat er een herwaardering heeft plaatsgevonden van emoties als het fundament van het menselijk leven en zelfs van de rationaliteit. Cfr. : http://framework.v2.nl/archive/archive/leaf/other/.xslt/nodenr-70123 De meeste mensen denken dat onze kennis ergens in ons hoofd ligt opgeslagen. De hersenen zouden afbeeldingen van de buitenwereld bevatten, die ons in staat stellen onze weg in de wereld te vinden. In de loop van ons leven stellen we onze `cognitieve landkaarten' steeds bij, zodat ze de werkelijkheid steeds accurater weerspiegelen en we ons steeds beter kunnen oriënteren. Volgens de uitgeweken Chileense neurobioloog Maturana en zijn leerling Varela is deze populaire visie volstrekt onjuist. Uit hun onderzoek naar de visuele systemen van verscheidene diersoorten trekken zij de conclusie dat de hersenen helemaal geen plaatjes bevatten van de wereld om hen heen. De hersenen verkeren in dezelfde positie als de kapitein van een onderzeeboot die zijn schip nooit heeft verlaten, maar wel precies weet hoe hij moet reageren op de standen van de meters aan boord. Stel dat hij zijn schip ergens heeft laten opduiken en we hem complimenteren met zijn stuurmanskunst : "Uitstekend, u heeft alle klippen vermeden en bent sierlijk boven water gekomen." Hij zou perplex staan : "Wat kletst u over klippen en boven water komen ? Ik heb alleen maar wat wijzerplaten afgelezen en wat hendels overgehaald, in een vaste volgorde waarmee ik vertrouwd ben. Ik heb geen bijzondere manoeuvre gemaakt en ik weet niet wat u bedoelt met een onderzeeboot. Maakt u soms een grapje ?" Onze hersenen zijn even geïsoleerd als deze kapitein. Het enige dat tot hen doordringt, zijn de signalen die binnenkomen via de zintuigen, maar deze geven niet meer informatie over de omgeving dan de wijzers in de duikboot. De zintuigen zijn bovendien geen passieve doorgevers van informatie. Ze zijn uiterst actief, selecteren, misvormen en interpreteren dat het een lieve lust is en bepalen zo in feite zelf een groot deel van de boodschap. Kennis is `autopoëtisch', zoals Maturana het noemt : zij schept zichzelf, in een voortdurende dynamische wisselwerking met de omgeving. Iedereen creëert zijn eigen wereld. Wij zijn geen lijdzame ontvangers van informatie die al bestaat, geen fototoestellen die alleen maar registreren. Als kennis geen weerspiegeling van de werkelijkheid is, wat is ze dan wel ? Volgens Maturana en Varela is kennis gelegen in de wisselwerking tussen een organisme en zijn omgeving. Kennis is een bepaalde vorm van `structurele koppeling' van deze twee : "We spreken van kennis wanneer we in een bepaalde context effectief gedrag waarnemen." Kennis zit niet binnen in een organisme. Het organisme is in zichzelf opgesloten, net zoals de kapitein in zijn schip en kan daarom onmogelijk bepalen of het een geslaagde `structurele koppeling' met zijn omgeving heeft. Alleen een waarnemer, een buitenstaander, kan zeggen of een dier of mens ergens verstand van heeft. Het is moeilijk om een oordeel over de filosofisch-biologische visie van Maturana en Varela te vellen. Af en toe hullen zij banale waarheden in wollige en quasi-diepzinnige woorden, soms lijken zij toch ook weer een echt nieuw gezichtspunt te presenteren. Veel lezers zijn de laatste mening toegedaan : Maturana en Varela hebben een grote schare van bewonderaars. Het is het beste om zelf te oordelen. Het boek bevat niet louter en alleen theorie, maar ook smeuïge verhalen zoals die over de mentale vermogens van twee Indiase `wolfsmeisjes' die temidden van een wolvenfamilie waren opgegroeid. Bovendien bevat het tientallen aardige afbeeldingen, zoals een grafiek waarin de maximumsnelheden van moleculen, dieren en melkwegen met elkaar worden vergeleken. Wat men er uiteindelijk ook van mag vinden, het is in ieder geval aangenaam toeven in 'De boom der kennis'. Cfr. : http://homepages.ipact.nl/~lokhorst/maturana.html Cfr. : http://www.amazon.com/Tree-Knowledge-Biological-Roots-Understanding/dp/B001U0WY6W/ref=sr_1_1?ie=UTF8&s=books&qid=1236280832&sr=1-1
Twee reacties :
1/ - Maarten de Boo
Fibromyalgie anders bekeken Publicatie: Nr. 37 - 14 september 2007 Maarten de Boo : “In het artikel van Bert Busard over fibromyalgie en de mogelijkheden die een paradigmashift biedt (MC 27/2007 : 1168) zitten enkele onwenselijke tegenstrijdigheden. Ik bestrijd niet dat het gebruik van een relationeel communicatief paradigma in diagnostiek en behandeling bij deze aandoening geen gunstig therapeutisch resultaat kan hebben. Ik meen dat deze aandoeningen vergrote stressreactiviteit en veranderingen in centrale pijngewaarwording inderdaad met meer dan alleen aandacht voor een fysiologische causaliteit moeten worden benaderd. (1) Het gaat hier bij uitstek om systemische aandoeningen die slechts te begrijpen zijn als in de verschijningsvorm de biologische, psychologische en sociale aspecten worden herkend en in de uitleg en het behandelvoorstel worden betrokken. Om niet de indruk te wekken dat het daarmee aandoeningen zijn die alleen door psychiaters en psychologen kunnen worden behandeld, meen ik dat niet een nieuw of aanvullend paradigma wordt aangedragen. Het dualisme in de gezondheidszorg en de onfortuinlijke scheiding tussen de behandeling van somatische en mentale aspecten van ziekten, van zieke mensen, moet worden geslecht door het in ere herstellen van het biopsychosociaal model. Dit kan eenzijdigheid, reductionisme of eclecticisme voorkomen. Het model kan verder worden uitgewerkt aan de hand van de meest recente neurobiologische en epidemiologische inzichten over de relatie tussen deze aspecten. (2) Ik sta een pragmatisch model voor waarbij niet een scheiding maar een overbrugging, een verbinding tussen de aspecten van ons functioneren wordt gebruikt. Bij fibromyalgie is beide waar of beter gezegd alles : er is een ondragelijke pijn en vermoeidheid (die terug te brengen is op een sensitisatie in het centraal zenuwstelsel), weinig contact met lichamelijke signalen en weinig veiligheid in het contact met anderen. Niet een tweede paradigma, maar een samenhangend medisch model voor alle facetten van ons functioneren is nodig om ook mensen met complexe ziekten een behandeling te bieden die groei en herstel kan brengen. Dan kan de arts als coach optreden in de zoektocht naar het eigen relationele antwoord : de verhouding naar jezelf, je lichaam en de verhouding naar de ander. Delft, juli 2007 Maarten de Boo, psychiater.
Literatuur
Narrative review - The pathophysiology of fibromyaligia Abeles AM, Pillinger MH, Solitar BM, Abeles M, New York University School of Medicine, New York University Hospital for Joint Diseases and New York Harbor Healthcare System, New York, New York 10003, USA - Ann Intern Med. 2007 May 15;146(10):726-34 - PMID: 17502633 Primary fibromyalgia is a common yet poorly understood syndrome characterized by diffuse chronic pain accompanied by other somatic symptoms, including poor sleep, fatigue and stiffness, in the absence of disease. Fibromyalgia does not have a distinct cause or pathology. Nevertheless, in the past decade, the study of chronic pain has yielded new insights into the pathophysiology of fibromyalgia and related chronic pain disorders. Accruing evidence shows that patients with fibromyalgia experience pain differently from the general population because of dysfunctional pain processing in the central nervous system. Aberrant pain processing, which can result in chronic pain and associated symptoms, may be the result of several interplaying mechanisms, including central sensitization, blunting of inhibitory pain pathways, alterations in neurotransmitters and psychiatric comorbid conditions. This review provides an overview of the mechanisms currently thought to be partly responsible for the chronic diffuse pain typical of fibromyalgia. Cfr. : http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/17502633
Fibromyalgie anders bekeken Publicatie: Nr. 37 - 14 september 2007 Hanneke van Lier : “Complimenten aan Bert Busard voor de heldere beschouwing door middel van paradigma’s (MC 27/2007: 1168). Het expliciet maken van het perspectief van waaruit men kijkt en handelt, beleef ik als zeer positief. De volgende vraag blijft na lezing echter bij mij bestaan : hoe komt een patiënt of cliënt zo snel mogelijk uit bij de volgens recente inzichten beste behandeling ? Paradigmawisselingen kosten tijd en soms moet nogal een omweg worden afgelegd voordat de behandeling wordt aangeboden die empirisch gezien het effectiefst is. Zou het niet klantvriendelijk zijn om als beroepsgroep een meer integrerend paradigma naast of tussen de genoemde paradigma’s te presenteren ? Graag maak ik u hierbij deelgenoot van een vingeroefening paradigmaontwerpen, waarbij ik uitzie naar een discussie. Als derde paradigma stel ik het onderstaande schema voor.” Den Haag, juli 2007 Hanneke van Lier, verpleeghuisarts
Largest-ever chronic fatigue syndrome research initiative
Largest-ever chronic fatigue syndrome research initiative
Announced by CFIDS Association of America (www.cfids.org -) on December 3, 2008
The four million Americans who suffer from chronic fatigue syndrome (CFS) have new reason for hope today with the announcement of an unprecedented research program to help identify biomarkers to improve diagnosis and treatment of CFS. The announcement was made by the CFIDS Association of America, which is funding the program, called the Accelerate CFS Research Initiative.
The initiative was made possible by the successful completion of a yearlong, million-dollar fundraising campaign, the largest research campaign for CFS to date in the United States. The CFIDS Association has funded more than $5.4 million in research since 1987, making it second only to the federal government in CFS research spending.
“The campaign is enabling us to develop a revitalized research program for CFS,” said Kimberly McCleary, president and CEO of the CFIDS Association : “Today, the Accelerate CFS Research Initiative has already resulted in research grants totaling $647,940 to six research teams in the U.S. and Canada. This will lead to an international network of scientists who routinely collaborate and communicate to accelerate the pace of CFS research.”
The grants were awarded following a rigorous process that included a review of proposals by 44 independent experts for scientific merit and by CFIDS Association board members for strategic merit. “We were very impressed with the number and caliber of grant proposals we received this year, which signals a heightened level of interest in CFS research,” said Suzanne Vernon, PhD, the CFIDS Association’s scientific director : “And most of the grant recipients, while experts in their respective fields, are new to CFS research. It’s critical to attract new investigators to CFS research in order to propel the field forward.”
The grant recipients are :
Gordon Broderick Gordon Broderick, PhD, associate professor in the Department of Medicine at the University of Alberta in Canada. Broderick, a chemical engineer and leader in bioinformatics, will lead a cross-disciplinary team from four institutions to study adolescent patients who became ill with CFS after contracting infectious mononucleosis, which is caused by the Epstein-Barr virus. By studying the immune and endocrine response in patients from the time they get infectious mononucleosis to the development of CFS and through the first 24 months of illness, the researchers hope to identify biomarkers for early disease and for disease progression. These markers are essential for early detection and diagnosis and may point to novel treatment courses.
Kathleen Light Kathleen Light, PhD, a research professor at the University of Utah Health Sciences Center and her team will try to uncover the mechanisms involved in the chronic pain that afflicts 40%-70% of CFS patients. This study will confirm or negate preliminary evidence Light gathered during an NIH-funded study demonstrating that receptors located on blood cells are increased and overactive in people with CFS, causing increased pain sensitivity. Light theorizes that increases in specific receptors following exercise may be blood-based biomarkers for CFS and could lead to a medical test to identify CFS patients. The study will also examine a combination of blood receptors to help identify subtypes of CFS and guide treatment of specific patient subgroups.
Marvin Medow Marvin Medow, PhD, associate director of the Research Division of the Department of Pediatrics at New York Medical College and his colleagues will investigate whether increased pooling of blood in the abdomen of CFS patients results in reduced cerebral blood flow. Medow will examine physiologic and oxidative stress changes associated with disturbance in blood flow. These results will help determine if alterations in blood flow affect brain metabolism.
Bhubaneswar Mishra Bhubaneswar Mishra, PhD, a computational biology expert and professor at the Courant Institute of Mathematical Sciences at NYU will use state-of-the-art bioinformatics and computational biology tools to create an agnostic computational model of CFS - a kind of “Google for CFS” that will be part database, part knowledge-base, part research network. This new resource will provide a “systems view” of CFS that accumulates published CFS literature and experimental data to disentangle complex relationships among reported findings and discover causes of CFS.
Sanjay Shukla Sanjay Shukla, PhD, a microbiologist and research scientist at Marshfield Clinic Research Foundation and his team are using metagenomics to determine if the ratio of good to bad intestinal bacteria in CFS patients is altered and whether this imbalance in gut bacteria may be responsible for triggering CFS symptoms. Recent advances in metagenomics have demonstrated the significance of altered gastrointestinal bacteria in illnesses like HIV, diabetes, Crohn’s disease, inflammatory bowel disease and ulcerative colitis. Shukla theorizes that CFS patients also have an imbalance of good and bad intestinal bacteria, resulting in enhanced intestinal permeability - called 'leaky gut' - allowing bacteria to move across the protective intestinal barrier and causing chronic inflammation and immune activation in CFS patients. The study will rigorously examine these issues and investigate whether exercise may worsen this bacterial translocation, helping contribute to postexertional malaise in CFS. This study will contribute to our understanding of the relationship between the human microbiome and CFS. It may also produce evidence for new treatments, including the use of probiotics.
Dikoma Shungu Dikoma Shungu, PhD is a physics professor and research scientist at Weill Medical College of Cornell University. Using a brain scanning technique called magnetic resonance spectroscopy, which not only provides a picture of the brain but also detects and measures various brain chemicals, Shungu and his team will build on a preliminary study showing that brain fluid of CFS patients contains significantly elevated levels of lactic acid or lactate, a substance important in metabolism (results from this preliminary study, also funded by the CFIDS Association, were published in October 2008 in the journal NMR in Biomedicine). The investigators will also determine whether lactate levels are higher in CFS patients because their brains contain high levels of toxic compounds that cause a condition called oxidative stress, which could implicate chronic inflammation or because mitochondrial dysfunction is causing their brain energy production to malfunction. If this study is successful, brain lactate levels could provide an objective diagnostic biomarker for CFS and evidence of a metabolic problem in these patients.
The research studies being funded this year are interconnected in many ways. “Not only will several of the investigators collaborate directly, all of them will be sharing their data with each other and with other scientists,” Vernon said : “This is essential if we are to make rapid progress in unraveling the complexities of a multisystem illness like CFS and in providing medical professionals with better diagnostic and treatment tools to improve patients’ lives.”
Max Herold : “Ik vroeg Mathieu Weggeman me de electronische versie van dit artikel toe te sturen. De reden voor dit verzoek was een discussie die ik enige tijd geleden meemaakte over een doelstelling zoals die op de Europese top in Lissabon werd geformuleerd. Daar werd het doel gesteld Europa binnen tien jaar tot dé kenniseconomie van de wereld te maken.
Tijdens deze interdepartementale discussie viel me op dat velen van de aanwezigen die als een typisch beleidsprobleem zagen. Een doel dat met het bestaande beleidsmatige en/of economische denken kan worden aangepakt. Weer anderen zagen het als een gewone hype die wel weer over zou gaan. Maar in mijn ogen was/is het meer een (macro)organisatorisch probleem. Als je die gedachte koppelt aan het begrip economische 'ordening', dan zou je wel eens kunnen stellen dat er enkele vooronderstellingen, zoals die decennia lang zijn gehanteerd m.b.t. die economische ordening, langzaam aan het veranderen zijn... Welnu Mathieu heeft op die kenniseconomie en de kennis van het kabinet daaromtrent, zo zijn eigen kijk dus laten we hem snel het woord geven”.
De Haagse plannen om medewerkers langer aan het werk te houden omdat dat geld oplevert, bewijst eens te meer dat dit kabinet nog steeds niet goed weet wat het betekent om een kenniseconomie te besturen. In zo'n economie lopen de hazen anders dan in de fabrieken en kantoren van de industriële economie. Voor de werknemers van die traditionele organisaties zijn ervaring en technische vaardigheden het belangrijkst en hoe langer je werkt, hoe meer ervaring je opdoet. Dat geldt ook voor de vaardigheden. Als je ze maar blijft toepassen, ontwikkelen ze zich, want er zijn immers heel weinig mensen die al twee jaar lang elke dag een uur piano studeren en steeds slechter gaan spelen.
Hou je de medewerkers van die kantoren en fabrieken langer aan het werk, dan kunnen ze ook langer kapitaliseren op hun steeds grotere ervaring en op hun voortdurend toenemende vaardigheid. De kans dat hun productiviteit stijgt naarmate hun leeftijd toeneemt, is dan inderdaad groot. Alleen hebben we in Nederland steeds minder van die fabrieken en kantoren waar mensen min of meer routinematig bezig zijn om hetzelfde werk steeds beter en efficiënter uit te voeren. Slechts in sectoren als de landbouw, de horeca, het transport, de bouw en de thuiszorg en achter de loketten van banken en gemeentehuizen, kan het langer doorgaan met werken mogelijk meer geld opleveren dan momenteel het geval is. En dan nog zal de vreugde van korte duur zijn, omdat dat werk - waarbij het vooral draait om de productiefactor fysieke arbeid - in toenemende mate geautomatiseerd wordt.
Een dergelijke redenering gaat echter niet op voor de moderne kennisintensieve organisatie. Daar treffen we werknemers aan waarvoor de productiefactor kennis tenminste even belangrijk is als ervaring en vaardigheid. Veel van die beroepen beginnen met een 'a': artsen, architecten, adviseurs, accountants, advocaten, apothekers, amerikadeskundigen en dergelijke. Dat type medewerkers heeft in onze kenniseconomie ruim de overhand. Geschat wordt dat op dit moment in Nederland meer dan 70% van alle werkenden tot de categorie kenniswerkers behoort en er komen er in snel tempo steeds meer bij. Voor hen geldt dat zij voortdurend relatief veel moeten leren om goed in hun vak te blijven, relatief ten opzichte van bijvoorbeeld buschauffeurs, voetballers, ambachtslieden en productiemedewerkers. Dat vereist het bijhouden van vakliteratuur, het bezoeken van congressen en symposia, het deelnemen aan opleidingen en studiedagen, het willen werken in meester-gezel relaties en het kunnen plaatsen van innovaties die klanten , burgers en patiënten op internet gevonden hebben.
Uit onderzoek blijkt dat de motivatie om voortdurend vakinhoudelijk vooraan te blijven lopen, bij het overgrote deel van de kenniswerkers afneemt naarmate de leeftijd vordert. Het is niet zo dat dan de leervaardigheden als vanzelf minder worden. Wél treedt er bij het vorderen der jaren een soort mentale moeheid op : "Moet het nu wéér anders, wanneer stopt het nu eens met die vernieuwingen !?". En omdat kennis steeds sneller veroudert, slaat die moeheid steeds eerder toe. Voor ontwerpers van internet-gerelateerde software en voor nano- en biotechnologen kan dat al rond de 35 gebeuren; voor elektrotechnisch ingenieurs en fiscaal-juristen zo'n vijf tot tien jaar later.
Dat betekent dat veel kenniswerkers op veel jongere leeftijd dan vroeger aan het eind van hun professionele Latijn geraken. Het tot op hogere leeftijd laten doorwerken van kenniswerkers leidt er dus uiteindelijk toe dat een groter deel van de beroepsbevolking aan de gang is met verouderde kennis. Tel uit je winst. De chirurg die niet geleerd heeft endoscopisch te behandelen, blijft grote incisies maken. Dat levert meer trauma's en een langere hersteltijd op voor de patiënt, een groter beslag op voorzieningen en meer inzet van ondersteunend personeel. Allemaal zaken die kostenverhogend werken.
Een ander voorbeeld speelde zo'n twaalf jaar geleden. Ik had ergens gelezen dat er uit amalgaamvullingen minivoltjes kunnen ontsnappen die onder bepaalde omstandigheden de elektrische stroompjes in de hersenen beïnvloeden. Daarom vroeg ik mijn tandarts het nieuwe gaatje in mijn kies te willen vullen met keramiek of porselein.
Die bemoeienis van een bijdehante leek met zijn vak, stelde hij geenszins op prijs : "Meneer, die techniek staat nog in de kinderschoenen. Het krimpen en uitzetten van het materiaal hebben we nog niet onder controle". Pas veel later begreep ik wat er eigenlijk aan de hand was. Mijn tandarts was toen 54 en meer bezig met zijn tweede huis in Spanje dan met het bijhouden van de vernieuwingen in zijn vak. Hij had al 30 jaar kiezen met amalgaam gevuld en zag niet in waarom hij dat de laatste jaren voor zijn pensioen niet zou kunnen blijven doen.
Het langer laten doorwerken van professionals, kan er in onze kenniseconomie toe leiden dat ook op andere gebieden dit soort situaties nog vaker voor gaat komen dan nu al het geval is. Met de vergrijzing zullen we steeds meer kenniswerkers krijgen die 'uitdieselen' op de methoden en technieken die ze al beheersen en die de innovaties in hun vak laten voor wat ze zijn. Het gevolg daarvan is dat steeds meer patiënten, klanten en burgers producten en diensten geleverd krijgen waarvoor inmiddels alternatieven bestaan die goedkoper, sneller, preciezer, veiliger, effectiever, gezonder, makkelijker of gebruiksvriendelijker zijn. De maatschappelijke kosten van dat professioneel conservatisme zijn hoog. Het financiële saldo van de door Den Haag voorgestelde arbeidsduurverlenging, zou daarom wel eens eerder negatief dan in de buurt van de nul uit kunnen komen. In het beste geval zijn de plannen van het kabinet op dit punt dus lood om oud ijzer.
De hooggeleerde Paul Scheffer sprak over 'vernietiging van sociaal kapitaal' als mensen boven de 55 niet meer zouden werken. Dat klopt voor ambachtelijk werk zoals glas blazen, schapen scheren en violen bouwen en ook voor die paar koekjesfabrieken die we nog in Nederland hebben, maar dat klopt helemaal niet voor het overgrote deel van onze organisaties waar de vloer bevolkt wordt door kenniswerkers.
Kenniswerkers verplichten langer door te werken, is alleen verantwoord als zij ook verplicht worden om state of the art in hun vak te blijven. Dat impliceert blijven studeren tot op hoge leeftijd en het beschikbaar stellen van tijd voor deskundigheidsbevordering. Ik heb destijds het ministerie van van Volksgezondheid, Welzijn en Sport mogen adviseren over een mid-life studie voor medisch specialisten waarbij ze rond hun veertigste weer voor een of twee jaar teruggaan naar de universiteit. Dat was zo'n slecht idee nog niet, te meer daar dankzij de wachtlijsten de gedateerde kennis van de oudere specialist in ons land niet zo'n issue is.
Ook het door Hans Weijers in zijn tijd als minister van Economische Zaken geïntroduceerde T-profiel voor professionals – cfr. : http://www.carrieretijger.nl/carriere/profiel/t-profiel -, is een goed voorstel. Kern daarvan is dat de kenniswerker in de tweede fase van de loopbaan zijn professioneel repertoire aanzienlijk verkleint door te kiezen voor een specialistisch deelgebied dat hij diepgaand wil blijven beheersen (de poot van de T). Daarnaast houdt hij één tot drie aanpalende gebieden op appreciatie niveau bij, teneinde met collega's over de breedte van het vak te kunnen communiceren. De kans dat je een klein repertoire tot in lengte van dagen state of the art kunt bijhouden, is immers groter dan geldt voor een breed repertoire. Bovendien is de 'man of all seasons' en de 'Jack of all trades' in de kenniseconomie van vandaag een ongeloofwaardige figuur.
Heel goed weten waar je het over hebt zolang je in functie bent, dat is wat nu nodig is. Kenniswerkers langer in dienst houden, zonder hen terug naar school te sturen, levert daar geen enkele bijdrage aan en kost maatschappelijk meer dan het oplevert. Het is 'penny wise, pound foolish' (= kosten besparen lijkt nuttig, maar kan op termijn duurder uitvallen).
Fibromyalgia The ICD-10 lists fibromyalgia under M79.7 Chapter XIII - Diseases of the musculoskeletal system and connective tissue (M00-M99) - Soft tissue disorders (M60-M79) - Other soft tissue disorders (M70-M79) Cfr. : http://www.who.int/clas sifications/apps/icd/icd10 online/?gm70.htm+m797
Chronic fatigue syndrome The Chronic Fatigue Syndrome Advisory Committee (CFSAC) has recommended CFS to be placed under G93.3 The International Classification of Diseases, Tenth Revision, Clinical Modification (ICD-10-CM) - cfr. : http://www.cdc.gov/nchs/about/otheract/icd9/abticd 10.htm - lists CFS under the R53 code ('Malaise and Fatigue') and chronic fatigue syndrome, post viral under G93.3 (which implies sudden onset following a virus, but excludes gradual or undetermined onset, placing CFS under R53.82 ('Chronic fatigue, unspecified'). But the ICD-10-CM is not yet implemented and still subject to revision. The Chronic Fatigue Syndrome Advisory Committee (CFSAC) has recommended CFS to be placed under the same neurological code as Myalgic Encephalomyelitis (ME) and Post-Viral Syndrome (PVS) namely G93.3.
The 3rd Meeting of the International Advisory Group (AG) for the Revision of ICD-10 Mental and Behavioural Disorders - Held in Geneva Switzerland, 11/12 March, 2008 -
World Health Organization, Department of Mental Health and Substance Abuse
The AG was constituted by the World Health Organization (WHO) with the primary task of advising WHO on all steps leading to the revision of the mental and behavioural disorders classification in ICD-10 in line with the overall revision process. A list of participants in this meeting is provided in the Annex. This Summary Report provides a summary of the conclusions reached during the meeting.
1. - Opening Remarks
The meeting was opened by Dr. Ala Alwan, Assistant Director General, Noncommunicable Diseases and Mental Health. Dr. Alwan emphasized the importance of the revised ICD Mental and Behavioural Disorders classification as a tool for improving services for people with mental disorders and to encourage accountability among governments for their efforts to reduce the substantial disease burden associated with them.
2. - Large groups of diagnoses and entities and spectra Introduced by Dr. Gavin Andrews Presentations by Dr. Robert Krueger, Dr. William Carpenter, Dr. David Goldberg and Dr. Gavin Andrews
The purpose of this series of presentations was to introduce a proposed re-conceptualization of the
large groups of mental disorders currently found in ICD-10. This re-conceptualization relates to how disorders are grouped together into classes and not to the criteria for individual diagnoses. This conceptual schema was offered as a basis for discussion by the AG and not as a completed project. The proposed grouping is based on several factors, including symptom presentation, risk factors, treatment response and other biological, cognitive and emotional characteristics. Based on the available information, four large clusters of disorders were proposed, which were the focus of the subsequent presentations. It is important to note that the names used in this report to refer to these clusters are simply for the purpose of clarity and with the AG’s awareness that a more complete discussion of terminology would be needed.
Dr. Krueger reviewed evidence from a variety of studies indicating that common mental disorders separate into two correlated clusters, which have been labelled Internalizing and Externalizing. He also presented data suggesting that the Internalizing Disorders cluster further separates in to Distress (e.g., depression, dysthymia, generalized anxiety disorder) and Fear (e.g., phobias, panic disorder). The evidence for the coherence of the Externalizing cluster includes genetic effects, course in early adulthood and neural correlates, in addition to phenomenological similarities. Prototypic examples of disorders in the Externalizing cluster are those related to alcohol and substance use, conduct disorder, adult antisocial personality disorder and possibly the hyperactivity component of ADHD.
Dr. Carpenter argued that the current classificatory structure for psychotic disorder fails to define similarities and differences among disorders that result in specific and discrete classification. The Summary Report of the 3rd Meeting of the International Advisory Group for the Revision of ICD-10 Mental and Behavioural Disorders current over-specification and arbitrary grouping of disorders has contributed to problems in both research and practice. The conceptualization of treatments at a cluster level and the identification of key similarities and differences among disorders within clusters would help to refine the research and therapeutic issues. Evidence for the coherence of the Psychotic Disorders cluster comes from research on biomarkers, environmental and genetic influences on psychotic disorders, family studies of schizophrenia spectrum, neural substrates, cognitive and emotional factors, co-morbidity and treatment response. The disorders in this cluster include those that are currently classified as psychotic disorders, as well as bipolar disorder and some forms of personality disorder.
Dr. Goldberg presented evidence for common features within the cluster of Internalizing Disorders. These disorders are characterized by distress experienced inwardly and related to the emotions of anxiety, depression and fear. Although diagnostic criteria are specific to each disorder, many symptoms are shared so that a wide range of common disorders may be identified by superficial screening. As symptom severity increases, the symptoms that differentiate among the disorders appear. Disorders in this cluster share common environmental risk factors and substantial similarities in cognitive and emotional processes (e.g., high negative affectivity or “neuroticism”). Available treatments are generally effective across disorders within the cluster (e.g., SSRIs, cognitive behaviour therapy). Internalizing disorders include generalized anxiety, panic disorder, specific phobias, social phobias, obsessional states, dysthymic disorders, neurasthenia, somatoform disorders, post-traumatic stress disorder and non-psychotic forms of depression.
Dr. Andrews presented findings relevant to a cluster of disorders characterized by neurocognitive deficit, usually associated with permanent neural loss. Dr. Andrews argued that clustering these disorders together can help to facilitate diagnosis, improve treatment processes, improve prognosis by facilitating early identification and treatment and inform research. Disorders in this cluster share some genetic and environmental risk factors. Treatments that are effective for disorders within this cluster are not disorder-specific and also typically effective for other disorders within the cluster (e.g., anticholine esterase inhibitors, antipsychotic medications, cognitive behaviour therapy). At the same time, this cluster was recognized as the most disparate of the four presented. The AG acknowledged that this approach would represent a major change in classification, but viewed the proposed approach as a potential basis for the development of a more clinically useful system, both for multidisciplinary mental health professionals and in primary care settings. The approach is intuitively appealing, easily understandable, roughly corresponds to the way in which mental health care is often organized and provides a useful correction to the over-pecification that characterizes current classification systems. At the same time, the AG noted several limitations and reservations about the proposed approach, in particular regarding the coherence of a single cluster of neurocognitive disorders. The AG discussed the idea of a separate cluster for disorders that can be considered under the rubric of developmental disorders. There was also considerable discussion about the names for the clusters.
Based on the AG’s discussion, Drs. Andrews and Goldberg were asked to prepare a more complete
“straw man” grouping as a basis for further discussion. This second iteration, presented on the second day, included the notable addition of a category for Bodily Disorders (e.g., eating disorders, sleep disorders, sexual disorders) and the separation of developmental disorders and mental retardation from neurocognitive disorders such as delirium and depression. A number of additional issues were raised regarding the revised proposal, but there was not sufficient time for the AG to discuss them thoroughly. Further development of the proposal will be reported at the AG’s next meeting.
3. - Progress in the overall ICD revision Introduced by Dr. Bedirhan Üstün and Mr. Can Celik
Dr. Üstün reminded the AG that the goals of the revision are to develop a multi-purpose and coherent classification with logical linkages to available health-related terminologies and ontologies. ICD-11 should function seamlessly in an electronic health records environment and serve as an international Summary Report of the 3rd Meeting of the International Advisory Group for the Revision of ICD-10 Mental and Behavioural Disorders and multilingual reference standard for scientific comparability and communication purposes. Specific challenges for this revision include: to achieve comparable and consistent data across health information systems; to managing the transition from legacy systems and to involve multiple stakeholders on a large scale to capture and synthesize information. Web-based tools are available for enhanced communication among individuals involved in the revision process, via three primary methods :
The ICD Update and Revision Platform is a web-based application that allows any user to post proposals or comments and to review other proposals and comment on them.
The ICD-11 draft will be a WIKI-like joint authoring tool, designed for use by ICD-11 Technical Advisory Group (TAG) and WHO editors in the specification of taxonomic rules, definitions and diagnostic criteria.
The ICD terminology provides the basis of the information model linking between ICD and SNOWMED-CT, other ontology and terminologies and clinical interface algorithms.
The timeline for the revision process is as follows : the Alpha draft version of ICD-11 should be completed in 2010, followed by 1 year for commentary and consultation. The Beta draft version should be completed in 2011, followed by field trials, analysis of field trial data and revision during the subsequent 2 years. The final version for public viewing should be completed in 2013, with approval by the World Health Assembly in 2014.
4. - Progress on Coordinating Groups
Reports from three Coordinating Groups established by the AG were presented and discussed. The AG noted that these groups had been appointed for the 2-year period of 2007 – 2008.
A. - Global Scientific Partnership Coordination Group Introduced by Dr. Norman Sartorius The Global Scientific Partnership Coordination Group was established to assist the AG in ensuring continued involvement of and input from scientists around the world during the revision process. The group has created a Global Scientific Partnership Network that is intended as an important scientific resource for the AG. This network will facilitate identification and use of key scientific papers, particularly from countries mainly using languages other than English. Its tasks also include identification and evaluation of country-level or regional adaptation of ICD Mental and Behavioural Disorders. The AG commended Dr. Sartorius for the group’s progress and plans and expects that Dr. Sartorius will be in close communication with the AG Chair and the Secretariat as the group’s work proceeds.
B. - Stakeholder Input and Partnership Coordination Group Introduced by Dr. Juan Mezzich and Dr. Benedetto Saraceno The purpose of this group was to stimulate input, collaboration, and commitment to implementation among the three primary groups of WHO constituents : 1) users/consumers of mental health services and their families; 2) multidisciplinary mental health professionals and other relevant health professionals and 3) governments of WHO member states. The AG recognized the important and valuable resources represented by World Psychiatric Association (WPA), its Section on Classification and Diagnostic Assessment and the WPA Global Network of Classification and Diagnostic Groups. The AG also believes that it is important to develop relationships with other groups of relevant professional associations, beginning with those represented on the AG. These organizations should be encouraged to develop infrastructures to Summary Report of the 3rd Meeting of the International Advisory Group for the Revision of ICD-10 Mental and Behavioural Disorders enable participation, such as WPA has done. In terms of service users and family members, the WHO Secretariat will identify groups who may be in a position to participate constructively in the revision process and a plan for communicating with them about the revision. In relation to governments, the Secretariat has already initiated communication with a number of member states, as evidenced by the participation of their representatives at AG meetings. In view of the current nature and range of tasks related to stakeholder coordination and input, the Terms of Reference and composition of this group will be reviewed at the Fall AG meeting.
C. ICD-DSM Harmonization Group Introduced by Dr. Shekhar Saxena The task of this group is to facilitate the achievement of the highest possible extent of uniformity and harmonization between ICD-11 mental and behavioural disorders and DSM-V disorders and their diagnostic criteria. Dr. Saxena emphasized the genuine desire of both organizations to achieve harmonization of the two systems. He described a variety of specific issues related to differences between the DSM and the ICD-10 that are important areas of discussion by the Harmonization Group. The AG endorsed the following statement intended to guide the WHO representatives in their activities as part of the ICD-DSM Harmonization Group : “WHO and APA should make all attempts to ensure that in their core versions, the category names, glossary descriptions and criteria are identical for ICD and DSM. Adaptations of the ICD should be directly translatable into the core version.”
5. - Contributions of epidemiology - Report from the ad-hoc group Introduced by Dr. Somnath Chatterji
At its September, 2007 meeting, the AG appointed Dr. Oye Gureje, Dr. Maria Elena Medina-Mora, Dr. Andrews and Dr. Goldberg to work with Dr. Chatterji to consider the needs to epidemiological data and analyses as a part of the AG’s work. Dr. Chatterji provided a discussion of ways in which epidemiological data would make an important contribution to decisions about the classification system. For example, using available epidemiological datasets, from the World Mental Health Survey as well as other studies, the effects on or proposed changes on parameters such as case identification and prevalence. The AG was in full agreement regarding the relevance and importance of epidemiological data in the revision process. The AG recommended that an open call be issued for epidemiological information relevant to series of specific questions based on the information presented by Dr. Chatterji. This may help to distribute the resource demands of time-intensive reanalyses of epidemiological datasets. The AG recommended formalization of this ad-hoc group as a Coordinating Group reporting to the AG.
6. Report on progress and plans on public health aspects of diagnoses and classification Introduced by Dr. Norman Sartorius
The WHO/APIRE Conference on Public Health Aspects of Diagnosis and Classification of Mental Disorders was held during 26 – 27 September, 2007, immediately following the most recent AG meeting. As Co-Chair of that conference, Dr. Sartorius provided a summary to the AG. The conference produced the following outcomes : 1) Ten background papers regarding the public health implications of diagnosis and classification of mental disorders were developed; 2) A series of recommendations from a public health perspective regarding the revision of mental disorders diagnosis and classification systems and 3) Summary recommendations from the previous conferences in the APIRE series on diagnosis, reviewed and revised in order to best serve public health needs. The background papers developed for the conference will be finalized for publication as part of a joint WHO/APIRE publication and the recommendations considered as they relate to both DSM and ICD.
7. - Research versus clinical diagnoses Introduced by Dr. Shekhar Saxena and Dr. Norman Sartorius
Dr. Saxena provided a brief overview of the history of the development of the different versions of the ICD-10 Chapter V and the DSM-IV. In the case of ICD-10, the Clinical Descriptions and Diagnostic Guidelines for mental and behavioural disorders were developed first and the Diagnostic Criteria for Research were published a year later. The AG decided to devote more of its time to discussion of the “large groups” or categories of disorders, so the series of presentations that had been planned for this item was truncated. The AG has already established its intention to develop a comprehensive ICD-11 that can be viewed at different levels of detail for different purposes. These “views” would be developed simultaneously and in integrated form, rather than being based on different conceptualizations. The question of how the disorders are aggregated in large groups is a fundamental part of this process.
The AG placed a priority on the development of a user-friendly classification system for clinical applications, including for use in primary care. It would also be important to develop a version with more specific criteria to meet the requirements of researchers, in close collaboration with the DSM group. The AG will need to have additional discussion of the need for different versions as the revision process proceeds.
8. - Reports from representatives of federations/associations
A. - WONCA Comments by Dr. Michael Klinkman Dr. Klinkman provided a discussion of relationship between ICD-10 and mental health concepts included in the International Classification of Primary Care (ICPC), which has been accepted by WHO as a related classification. A revision of the ICPC is currently underway, with its completion planned within two and a half year.
B. - International Council of Nurses Comments by Dr Amy Coenen Dr Coenen presented an overview about the International Council of Nurses (ICN). Members of the ICN include 129 national associations of nurses, each representing one country. The ICN’s mission is “to represent nursing worldwide, advancing the profession and influencing health policy.” The pillars of ICN programmatic activity are professional practice, social and economic welfare of nurses and nursing regulation. Dr Coenen also described the International Classification of Nursing Practice (ICNP), which is a standard ontology that includes nursing diagnoses, nursing interventions and outcomes of nursing care. Dr Coenen recommended that the ICD revision be examined for compatibility with the ICNP, in addition to other structured terminologies.
C. - International Union of Psychological Science Comments by Dr. Geoffrey Reed Dr. Reed presented an overview of the International Union of Psychological Science (IUPsyS), which is an umbrella organization of national or regional associations representing psychologists in more than 70 countries. IUPsyS’s mission is to support “the development of psychological science, whether biological or social, normal or abnormal, pure or applied”. In characterizing psychological practice as it relates to the ICD revision, a challenge is presented by the major international differences in professional requirements. The authorization of psychologists to make diagnoses and therefore their use of a diagnostic classification system and capacity to participate in the ICD revision process will differ from country to country in relation to the standard of training for practice. Dr. Reed suggested that there is a need for more involvement of multidisciplinary mental health Summary Report of the 3rd Meeting of the International Advisory Group for the Revision of ICD-10 Mental and Behavioural Disorders professionals in specifying use requirements, establishing the development process and conducting field trials. To accomplish this, international associations of health professionals must develop an infrastructure that enables such participation.
D. - World Psychiatric Association Comments by Dr. Juan Mezzich Dr. Mezzich presented the perspective of the World Psychiatric Association (WPA) on the ICD
revision. WPA is committed to full collaboration with the WHO in developing the ICD-11 and related classifications. WPA will engage its Section on Classification and Diagnostic Assessment, other scientific sections, member societies and members of the WPA Global Network of Classification and Diagnosis Groups in this process. Dr. Mezzich presented recent publications and additional contributions of WPA that are relevant to the ICD revision, such as the organization of symposia on international classification and diagnostic systems and the WPA Institutional Program on Psychiatry for the Person.
E. International Federation of Social Workers Comments by Mr. Rolf Blickle-Ritter Mr. Blickle-Ritter described the perspective of the International Federation of Social Workers (IFSW) related to the ICD revision process. The profession of social work defines itself on the basis of acting for and with the person, emphasizing the characteristics of the person instead of the diagnosis, including strengths as well as deficits and viewing the person within his or her social context. The Federation is establishing a reference group in relation to the ICD revision process in order to raise awareness and to solicit input on the questions of relevance to the AG. The Federation believes that the revision process should emphasize the public health purposes of diagnosis, helping to improve access to treatment all over the world, to educate the public about mental disorders and to involve more people in the treatment and recovery process. The Federation believes that a version of the ICD-11 for use in primary care would be more attractive to social workers and therefore result in wider training, dissemination and implementation of the system. The AG requested that the representatives of professional organizations to the AG develop methods for soliciting comments from their groups regarding the issues that are under discussion. Representatives should provide summary feedback from these comment processes to the AG, with specific and individual comments submitted through the ICD Update and Revision Platform. Professional association representatives were asked to disseminate information about the platform to their members and to obtain as much input as possible over the next year. This will increase the active involvement of the organizations, but also help to ensure input from a range of mental health professionals.
9. - Future plans for coordinating and working groups Introduced by Benedetto Saraceno
As noted, the existing coordinating and working groups of the AG were established at the beginning of 2007 and intended to have a life of two years. At its Fall 2008 meeting, the AG will review the need for, Terms of Reference and composition of existing groups and propose changes it views as necessary at that time. The AG itself was also appointed for a 2-year period through the end of 2008,and the Chair and Secretariat will review its composition in relationship to the ongoing needs of the revision effort. It would be helpful for more member states to designate representatives and support their participation. The AG recommended that two new working groups be established with immediate effect : a working group on epidemiology and one on the “large groups” to provide input to the AG and to inform the work of the ICD-DSM Harmonization Group.
Annex
List of participants
Gavin Andrews Clinical Research Unit for Anxiety Disorders, St. Vincent's Hospital, 299 Forbes Street, Darlinghurst, NSW 2010, Australia Email : gavina@unsw.edu.au
Rolf Blickle-Ritter International Federation of Social Workers, Psychiatrizentrum Münsingen, Leitung Sozialdienst, 3110 Münsingen, Switzerland Email : rolf.blickle@gef.be.ch
Amy Coenen International Council of Nurses, University of Wisconsin - Milwaukee, College of Nursing, PO Box 413, Milwaukee WI 53201-0413, USA Email : coenena@uwm.edu
David Goldberg Institute of Psychiatry, King's College, London, United Kingdom Email : spjudpb@hotmail.com
Oye Gureje Department of Psychiatry, University College Hospital, PMB 5116 Ibadan, Nigeria Email : ogureje@comui.edu.ng
Steven Hyman (Chairman) Harvard University, Massachusetts Hall, Cambridge, MA 02138, USA Email : steven_hyman@harvard.edu
Michael Klinkman The World Organisation of Family Doctors (Wonca), University of Michigan Depression Center, 1500 E Medical Center Drive, F6321 MCHC Ann Arbor, MI 48109-0295, USA Email : mklinkma@med.umich.edu
Maria Elena Medina-Mora Instituto Nacional de Psiquiatria Ramon de la Fuente, Calzada Mexico-Xochimilco, Col. San Lorenzo Huipulco, México, D.F. 14370, Mexico Email : medinam@imp.edu.mx
Juan Mezzich World Psychiatric Association, International Center for Mental Health, Mount Sinai School of Medicine of New York University, Fifth Avenue & 100th Street, Box 1093 New York, NY 10029-6574, USA Email : juanmezzich@aol.com
Geoffrey Reed International Union of Psychological Science, Glorieta de Bilbao, 5, 4º 428004 Madrid, Spain Email : gmreed@mac.com
Karen Ritchie Institut National de la Santé et de la Recherche Médicale, E 361 Pathologies of the Nervous System Epidemiological and Clinical Research, Hôpital La Colombière, 34093 Montpellier Cedex 5, France Email : ritchie@montp.inserm.fr
Khaled Saeed H. No: B-18, St: 02, Rawalpindi Medical College Staff Colony, Rawal Road, B-18, St. 02, Rawalpindi, Pakistan Email : saeedsh1993@yahoo.co.uk
Rangaswamy Thara Schizophrenia Research Foundation (SCARF), R/7A, North Main Road, West Anna Nagar Extension, Chennai- 600 101, India Email : scarf@vsnl.com
Xin Yu Institute of Mental Health, Peking University, Huayuanbeilu 51, Haidian District, 100083, Beijing, China Email : yuxin@bjmu.edu.cn
Special invitees
William Carpenter University of Maryland School of Medicine, Maryland Psychiatric Research Center, Baltimore, USA Email : wcarpent@mprc.umaryland.edu
Toshimasa Maruta Department of Psychiatry, Tokyo Medical University,6-7-1 Nishi-Shinjuku, Shinjuku-Ku, Tokyo 160-0023, Japan (representative of the Government of Japan) E-mail : maruta@tokyo-med.ac.jp & t-maruta@bd5.so-net.ne.jp
Graham Mellsop University of Auckland, P O Box 128469, Remuera, Auckland New Zealand (representative of the Government of New Zealand) Email : Mellsopg@waikatodhb.govt.nz
Robert Krueger Department of Psychology, University of Minnesota,75 E. River Rd.,Minneapolis, MN 55455, USA Email : krueg038@umn.edu
Kimmo Kuoppasalmi National Public Health Institute, Mannerheimintie 166, 00300 Helsinki, Finland (representative of the Government of Finland) Email : kimmo.kuoppasalmi@ktl.fi
Observers
David Kupfer Department of Psychiatry, University of Pittsburgh, Western Psychiatric Institute & Clinic, 3811 O'Hara Street, Pittsburgh, PA 15213-2593, USA Email: kupferdj@upmc.edu
Darrel Regier American Psychiatric Association, 1000 Arlington Blvd, Suite 1825, Arlington, VA 22209-390, USA Email : dregier@psych.org
Who secretariat
Can Celik Classifications and Terminology, Department of Measurement and Health Information Systems, WHO Email : celikc@who.int
Somnath Chatterji Country Health Information, Department of Measurement and Health Information Systems, WHO Email : chatterjis@who.int
Tarun Dua Management of Mental and Brain Disorders, Department of Mental Health and Substance Abuse, WHO Email : duat@who.int
Samy Egli Mental Health: Evidence and Research, Department of Mental Health and Substance Abuse, WHO Email : eglis@who.int
Robert Jakob Classifications and Terminology, Department of Measurement and Health Information Systems, WHO Email : jakobr@who.int
Vladimir Poznyak Management of Substance Abuse, Department of Mental Health and Substance Abuse, WHO Email : poznyakv@who.int
Benedetto Saraceno Director, Department of Mental Health and Substance Abuse, WHO. Email : saracenob@who.int
Shekhar Saxena Mental Health: Evidence and Research, Department of Mental Health and Substance Abuse, WHO Email : saxenas@who.int
Bedirhan Ustun Classifications and Terminology, Department of Measurement and Health Information Systems, WHO Email : ustunb@who.int
Rosemary Westermeyer Mental Health: Evidence and Research, Department of Mental Health and Substance Abuse, WHO Email : westermeyerr@who.int
Nicolas Rousseau, diëtist, voedingsdeskundige – Health & Food, mei 2006 (speciaal nummer)
Bij ouderen komen darmproblemen frequent voor en ze kunnen zeer divers van aard zijn. Ze moeten ernstig genomen worden en vereisen in de eerste plaats eenvoudige nutritionele aanpassingen.
Een lui maagdarmstelsel is ongetwijfeld hét probleem bij ouderen. Vrij logisch, omdat optimale hydratatie om fysiologische redenen doorgaans een ernstig probleem vormt, maar de hoofdzaak is wellicht de fel afgezwakte dorstprikkel. De eerste bekommernis is dus : aanzetten tot drinken en vooral veel drinken, zeker in geval van dehydratatie. De meest geschikte drank blijft water, hoewel het belang van andere dranken zeker niet mag onderschat worden. Minder smaakloos dan water (al kan over de smaak van water geredetwist worden) zijn koffie, thee, kruidenaftreksels, fruit- en groentesappen of soep.
Ook deze dranken zijn, ook al omdat ze meer genoegen verschaffen, bijzonder geschikt als bronnen van vocht. De ingeburgerde gewoonte van een of enkele glaasjes bier of wijn moet niet verboden worden, tenzij dat het een vorm van verslaving is. Zelfs frisdranken mogen een bron van vochttoevoer zijn. Het enige bezwaar hierbij is dat, in geval het geen light vorm is, ze een overmaat aan calorieën kunnen leveren die niet afgevoerd worden door het lichaam. Dit is een aspect dat vooral moet bekeken worden in geval van overgewicht of zwaarlijvigheid, al is overgewicht bij senioren zeker niet de algemene regel. Bepaalde mineraalwaters, zeker de sulfaathoudende, hebben een licht purgerend effect, niet zelden een welkome eigenschap bij deze leeftijdsgroep.
Naast de vochttoevoer als dusdanig is een behoorlijke inname van groenten en fruit, van nature rijk aan water, eveneens een uitstekend middel om aan de vochtbehoefte te voldoen. Daarenboven zorgen ze voor een zachte ontlasting. Idealiter zou de vaste voeding (voornamelijk plantaardige producten) dagelijks ongeveer één liter water moeten aanbrengen.
Graanproducten niet vergeten
Om te voorkomen dat de darmen verstopt raken als gevolg van een te compacte of te droge voedselbol, is water alleen niet voldoende. Om meer stoelgangmassa te verkrijgen moet ook vezelrijke voeding ingeschakeld worden : volle graanproducten, fruit en groenten (gedroogd of vers), peulvruchten en zaden. Zowel de onoplosbare vezels uit volle graanproducten (hoewel rogge en haver ook goede bronnen van oplosbare vezels zijn) als de oplosbare vezels uit andere plantaardige producten dragen bij tot een normalisatie van de darmpassage.
De onoplosbare vezels zorgen in de eerste plaats voor een versnelde darmtransit en verhogen in aanzienlijke mate het volume van de stoelgangmassa. Het zijn vooral volle graanproducten (tarwe) die aan deze eis voldoen. De fermenteerbare oplosbare vezels, hebben eerder een regulariserende functie. In functie van de darmmotiliteit versnellen of vertragen ze de darmtransit. Dit is onder meer het geval voor inuline en oligofructose die een gunstige invloed hebben de samenstelling van de darmflora : ze bevorderen dus de darmwerking.
Daarnaast kunnen producten van plantaardige oorsprong nog tal van andere bestanddelen bevatten die een welgekomen lichte laxerende werking hebben. Dit geldt bijvoorbeeld voor polyfenolen in rode fruitsoorten, trehalose in champignons, ajugose in peulvruchten, … Over het aanbevelen van vezelsupplementen moet tweemaal nagedacht worden. In tal van studies is aangetoond dat dit niet altijd onschuldig is. De effecten zijn soms negatief. Supplementair vezels toedienen aan een senior met constipatieproblemen zal op lange termijn de toestand alleen maar verergeren. Daarenboven kunnen ze irriterend werken op de darmslijmvliezen en voor een belastend oncomfortabel gevoel zorgen.
Probiotica - Een stamprobleem
Probiotica kunnen bijdragen tot een gezonde darm, al moet hun invloed op de darmpassage sterk gerelativeerd worden. De darmpassage wordt sterk beïnvloed door de bacteriestam die in het probioticum toegevoegd wordt. Lang niet alle probiotica zijn even doeltreffend om diarree of constipatie te milderen, laat staan bij een geprikkeld colon. Het verschil in doeltreffendheid gaat zelfs verder. Lactobacillen en bifidobacteriën hebben helemaal geen probiotisch effect ! De terminologie definieert fermenten met een naam en een soort. Bijvoorbeeld : naam: 'Lactobacillus', soort 'casei' en stam 'DN-114 001' of 'defensis'. Door deze benamingen wordt het onderscheid zeer duidelijk gesteld : zo zijn alle op de markt verkrijgbare producten waarin Lactobacillus casei verwerkt zijn, niet allemaal probiotica (cfr. : http://nl.wikipedia.org/wiki/Probioticum -). Niet alle variëteiten kunnen overleven of bezitten aantoonbare heilzame eigenschappen voor de gastheer ofwel werd hun heilzaam effect nog niet wetenschappelijk aangetoond of bestudeerd. Hetzelfde geldt voor de bifidobacteriën. Enkel voor welbepaalde micro-organismen zoals Lactobacillus casei Shirota (cfr. : http://nl.wikipedia.org/wiki/Lactobacillus_casei -) en Bifidobacterium DN-173 (cfr. : http://www.ntvg.nl/node/314602/print -) kon duidelijk een gunstig effect bij constipatie worden vastgesteld. Zo ook kon voor Lactobacillus casei immunitas (cfr. : http://www.scientistsatwork.be/files/Probiotic%5B1%5D..%201%20.ppt -), Lactobacillus rhamnosus GG (cfr. : http://www.ntvg.nl/publicatie/geen-beschermend-effect-van-lactobacill/volledig -), … wetenschappelijk aangetoond worden dat ze een positief effect hebben bij de behandeling van diarree. Dit geldt ook voor sommige als geneesmiddel geregistreerde gisten zoals Saccharomyces boulardii.
Melksuiker - Geen beperking
Met het ouder worden ziet men dat de consumptie van zuivelproducten daalt, wat - alleen bij bepaalde personen - niet bevorderlijk is voor de opname van het melksuiker of lactose. In tegenstelling met wat algemeen gedacht wordt, leidt een tekort aan het enzym lactase, (komt voor bij 20 tot 40 % van de bevolking), slechts in de helft van de gevallen tot symptomen van lactose-intolerantie (cfr. : http://www.food-info.net/nl/intol/lact.htm -). Een zeer geringe lactaseactiviteit leidt niet noodzakelijk tot klinische symptomen. Overigens heel veel personen met een tekort aan lactase verdragen zonder problemen één tot twee glazen melk. Bij gevoelige personen gaat lactose-intolerantie gepaard met een opgeblazen gevoel, buikpijn, soms diarree, … symptomen die zich onmiddellijk na het innemen van melkproducten manifesteren. Dit is nog geen reden om aan senioren helemaal geen zuivelproducten meer te geven, zeker omdat ze van kapitaal belang zijn voor de aanbreng van calcium en vitamine D. Bepaalde kaassoorten (vooral harde kazen) en in het bijzonder yoghurt scheppen geen enkel probleem in geval van lactose-intolerantie. Integendeel zelfs. In de goede oude klassieke yoghurt worden twee specifieke fermenten gebruikt : Lactobacillus bulgaricus en Streptococcus thermophilus. Ze breken lactose gedeeltelijk af en behouden zelfs hun lactase-activiteit tot in de darm : ze overleven immers grotendeels de maagzuurbarrière.
Om diarree te doen stoppen
Acute vormen van diarree vergen niet altijd een medicamenteuze behandeling. Gezien diarree tot aanzienlijk vochtverlies leidt is het herstellen van de vochtbalans de eerste prioriteit, zeker bij ouderen. Traditioneel bestaat de behandeling uit het oraal toedienen van een rehydraterende vloeistof, een antidiarreïcum (cfr. : http://www.bcfi.be/GGR/MPG/MPG_BF.cfm -) en, in geval van buikpijn, een antispasmodicum (of 'spasmolyticum' - cfr. : http://www.consumed.nl/medicijnen/groepen/2140 -). Bij ernstige vormen, gepaard gaande met koorts, bloed in de stoelgang, overvloedige diarree, … is een medische opvolging onontbeerlijk. Het opnieuw inschakelen van een normale voeding moet geleidelijk aan gebeuren. Het gebruik van yoghurt is in deze situatie bijzonder aanbevolen. Yoghurt herstelt het evenwicht in de darmflora. Ook het geven van bepaalde drinkbare probiotica kan overwogen worden omwille van hun bacteriostatische en antibiotische eigenschappen. Nogmaals : de aanvoer van voldoende vocht is tijdens de hele periode van de diarree zeer belangrijk, zeker als deze toestand vaak voorkomt; het risico voor deshydratatie is immers bijzonder groot wat mogelijk tot zeer ernstige gevolgen kan leiden.
Macht hebben en er geen gebruik van maken, dat is pas beschaving.
C. Buddingh
Taboe 'macht' - Waarom chefs in dictators en ondergeschikten in zombies veranderen -
P. van Lonkhuyzen – Scriptum, januari 2009 - ISBN/EAN : 9789055946389
Macht is een slecht begrepen fenomeen. De laatste jaren is er steeds meer bekend over de mechanismes die ontstaan als de ene persoon de leiding krijgt en een ander ondergeschikte wordt. Eenmaal in de rol van baas ontwikkelen mensen andere eigenschappen. Niet alleen worden ze seksueel aantrekkelijker, ze verliezen hun vermogen zich in te leven, zijn minder gevoelig voor risico’s en krijgen meer testosteron in hun bloed. Ook ‘niet-bazen’ worden andere mensen in hun ondergeschiktenrol. Ze ontwikkelen haatgevoelens of juist liefde voor hun superieuren. Uiteindelijk kunnen ze gaan lijden aan alexithymie, een woord uit de psychiatrie om mensen te beschrijven die op dode vissen lijken. Welke processen spelen een rol als iemand baas wordt en iemand anders volger ? Waarom maken machthebbers vaak grote, opzichtige fouten ?
Hoe komt het dat mensen zich vrijwillig aan iemand onderwerpen in een sekte ? Kortom, wat gebeurt er met mensen in een machtsrelatie ? Waarom betekent baas en ondergeschikte zijn in Nederland iets anders dan bijvoorbeeld Azië ? Hoe zit het met de veelbesproken, autoriteitsschuwe millenniumgeneratie ? Een boek voor iedereen in een machtspositie : chefs en opzichters, directeuren en ceo’s, sergeant-majoors en politiecommissarissen, leraren en ouders. Maar ook voor iedereen aan de ‘onderkant’ : assistenten, ondergeschikten, soldaten en kinderen.
Als je iemand wil leren kennen, moet je hem een beetje macht geven.
De logica van de macht - Rebellen en regenten -
M. Mulder – Scriptum, november 2004 - ISBN10 : 9055943207 / ISBN13 : 9789055943203
Iedereen heeft dagelijks met macht te maken - mensen oefenen macht uit of ondergaan deze. Aan het begrip macht kleeft vaak een negatieve betekenis. Macht is een van de krachtigste oorzaken van teleurstelling, ontevredenheid, frustratie, leed en van geblokkeerde menselijke ontplooiing.
Maar macht is een onontkoombaar bestanddeel van de maatschappij en behalve noodzakelijk ook nuttig.
Machtsverschillen komen overal in de maatschappij voor : tussen sterkeren en zwakkeren, tussen ouderen en jongeren, tussen mannen en vrouwen, tussen autochtonen en allochtonen, maar ook binnen die groeperingen onderling. Dit boek is bedoeld als hulpmiddel om het inzicht in macht te verbreden en te verdiepen, capaciteiten in het hanteren ervan te verbeteren en om te verdiepen, capaciteiten in het hanteren ervan te verbeteren en om de attitude ten opzicht van macht te versterken. De auteur analyseert een groot aantal observaties.
Hierdoor leert men in het gedrag van anderen machtsgedrag en machtsdrijfveren te herkennen en om deze drijfveren in onszelf te erkennen.
Robert Greene (vertaling : C. van den Berg) - J.M. Meulenhoff, januari 2006 – ISBN10 : 9029077093 / ISBN13 : 9789029077095
Sommige mensen spelen met macht en verliezen die vlldig door een fatale vergissing. Anderen nemen alle juiste stappen en halen buitengewoon handig de macht naar zich toe. 'De 48 wetten van de macht' is een handboek om het wezen van de macht te doorgronden -een onderwerp waamee filisofen en schrijvers zich al eeuwenlang bezighouden. Ruim drieduizend jaar kennis samengebald tot achtenveertig wetten voor degenen die macht willen, macht observeren of zich tegen macht willen wapenen.
De 48 wetten van de macht
Alforto, (laatste wijziging) 24-11-1999
Waarschuwing : Deze wetten werken meestal tegen u : benut ze slechts om de gedragingen van anderen beter te kunnen beoordelen - Also available in English : http://www.alforto.nl/index.html?macht.html -
Wet 1 - Overschaduw uw meerdere nooit
Geef de mensen die boven u staan altijd het behaaglijke gevoel dat ze superieur zijn. In uw verlangen hen gunstig te stemmen en indruk op hen te maken moet u niet al te zeer met uw talenten te koop lopen, want u zou het tegenovergestelde kunnen bereiken : ze gaan zich angstig en onveilig voelen. Bewerkstellig dat uw meerderen genialer lijken dan ze zijn en u zult de hoogste toppen van de macht bereiken.
Wet 2 - Vertrouw niet te veel op uw vrienden, gebruik uw vijanden
Hoed u voor vrienden : omdat ze gemakkelijk aan jaloezie ten prooi vallen, zijn ze eerder geneigd u te verraden. Ze kunnen zich ook te zeer in de watten gelegd voelen en zich bedillerig gaan gedragen. Als u een voormalige vijand in dienst neemt, zal hij zich loyaler opstellen dan een vriend, want hij heeft meer te bewijzen. Het is zelfs zo dat u meer te vrezen heeft van vrienden dan van vijanden. Als u geen vijanden hebt, zorg er dan op een of andere manier voor dat u ze krijgt.
Wet 3 - Houd uw ware bedoelingen strikt geheim
Zet iedereen voortdurend op het verkeerde been en onthul dus nooit de ware bedoeling van uw handelen. Als niemand in de gaten heeft waar u op uit bent, zal niemand zich ook kunnen voorbereiden op enige vorm van verdediging. Loop een flink eind met de mensen mee op het dwaalspoor dat ze volgen, leg op het gepaste moment een rookgordijn en tegen de tijd dat ze eindelijk achter uw ware bedoelingen gekomen zijn, is het ruimschoots te laat.
Wet 4 - Zeg altijd minder dan nodig is
Wanneer u met woorden indruk op mensen wilt maken, komt u banaler en minder zelfverzekerd over naarmate u meer zegt. Ook al zegt u iets heel gewoons, het zal zeer origineel lijken als u in het vage blijft, sfinxachtig, een zin in het luchtledige laat hangen. Machtige mensen imponeren en intimideren door zo weinig mogelijk te zeggen. Hoe meer u zegt, hoe groter de kans dat u iets doms te berde brengt.
Wet 5 - Van uw reputatie hangt veel af : verdedig uw reputatie
De reputatie is de hoeksteen van de macht. Alleen al door uw reputatie kunt u anderen intimideren en overwinningen behalen; zodra deze begint te tanen, bent u echter kwetsbaar en wordt u van alle kanten aangevallen. Zorg dat uw reputatie onaantastbaar blijft. Wees altijd verdacht op mogelijke aanvallen en verijdel ze voor ze plaatsgrijpen. Leer intussen uw vijanden te vernietigen door bressen te slaan in hun eigen reputatie. Ga vervolgens aan de kant staan en laat de publieke opinie korte metten met hen maken.
Wet 6 - Vestig ten koste van alles de aandacht op uzelf
Alles wordt beoordeeld naar de manier waarop het verschijnt. Wat niet gezien wordt telt niet. Laat uzelf, als een ster aan de hemel, helderder schijnen dan de u omringende sterren. Richt de aandacht op uzelf door uw naam te omgeven met een onvergetelijk beeld, door schandaal uit te lokken, door u groter te maken dan het leven zelf. Het is beter belasterd en aangevallen te worden dan te worden verzwegen.
Wet 7 - Laat anderen het werk doen en strijk zelf de eer op
Gebruik de wijsheid, de kennis en de routine van anderen om uw eigen zaak te bevorderen. Niet alleen zal die steun u waardevolle tijd en energie besparen, maar u ook een goddelijk aura van efficiency en voortvarendheid geven. Uiteindelijk zullen uw handlangers vergeten zijn en men zal zich u herinneren. Doe nooit zelf wat anderen voor u kunnen doen.
Wet 8 - Laat de ander naar u toekomen -gebruik desnoods lokaas
Wanneer u een ander tot handelen dwingt, bent u degene die de touwtjes in handen hebt. Het is altijd beter uw tegenstander naar u toe te lokken, waardoor hij eigen plannen vaarwel moet zeggen. Verlok hem met een fabelachtige winst - en sla dan toe. U hebt de beste kaarten in handen.
Wet 9 - Winnen doet u met daden, nooit met woorden
Elke kortstondige ovenwinning die u met argumenten hebt behaald, is eigenlijk een Pyrrusoverwinning : de wrevel en kwade wil die u ermee wekt is sterker en duurt langer dan elke kortstondige verandering van mening. Het getuigt van veel meer kracht wanneer u anderen door uw handelen mee kunt krijgen, zonder een woord te zeggen. Laat zien, leg niet uit.
Wet 10 - Blijf uit de buurt van al wie ongelukkig is of altijd pech heeft
U kunt doodgaan aan de ellende van iemand anders - emoties zijn zo besmettelijk als ziekten. U kunt denken dat u de drenkeling helpt, maar u brengt uw eigen ondergang dichterbij. De ongelukkigen trekken het ongeluk soms aan, maar ze zullen het altijd over u afroepen. Ga om met mensen die gelukkig en gefortuneerd zijn.
Wet 11 - Maak mensen van u afhankelijk - en houd dat zo
Om uw eigen onafhankelijkheid te kunnen handhaven moet u ervoor zorgen dat u volstrekt onmisbaar wordt. Hoe meer men op u leunt en steunt, hoe groter uw vrijheid is. Zorg ervoor dat mensen voor hun geluk en voorspoed van u afhankelijk zijn en u zult niets te vrezen hebben. Vertel ze echter niet zoveel dat ze het eventueel toch nog zonder u zouden kunnen stellen.
Wet 12 - Ontwapen uw slachtoffer met selectieve eerlijkheid en edelmoedigheid
Een enkel gebaar van eerlijkheid en oprechtheid kan tientallen slinkse manoeuvres verhullen. De waakzaamheid van zelfs de meest wantrouwende lieden zal verslappen als ze geconfronteerd worden met openhartig vertoon van eerlijkheid en edelmoedigheid. Als uw selectieve eerlijkheid eenmaal een gat in hun pantser heeft geboord, kunt u ze bedriegen en manipuleren. Een geschenk op het juiste moment - een Trojaans paard - zal hetzelfde effect hebben.
Wet 13 - Speel als u mensen om hulp vraagt in op hun eigenbelang, niet op hun medeleven of hun dankbaarheid
Als u de hulp van een medestander moet inroepen, heeft het geen zin hem te herinneren aan uw eigen bijstand of goede daden in het verleden. Hij zal een manier bedenken om u te negeren. Wijs daarentegen op iets in uw verzoek of in uw relatie met hem dat profijtelijk voor hem zal zijn en leg daar onevenredig veel nadruk op. Hij zal enthousiast reageren als hij de indruk krijgt dat hij er zelf beter van zal worden.
Wet 14 - Doe u voor als vriend, ga te werk als spion
Het nodige weten over uw rivaal is essentieel. Gebruik spionnen om waardevolle informatie te vergaren die u in staat stelt een stap voor te blijven. Nog beter : speel zelf voor spion. Leer sociale contacten te gebruiken om naar informatie te vissen. Stel indirecte vragen om iemands zwakheden en intenties te achterhalen. Elke gelegenheid biedt kansen voor geslepen spionagewerk.
Wet 15 - Vermorzel uw vijand
Alle grote leiders sinds Mozes beseften dat een gevreesde vijand compleet verpletterd diende te worden (sommigen moesten dit door bittere ervaring leren). Als er maar één enkel kooltje blijft gloeien, hoe zacht het ook smeult, zal het vuur uiteindelijk weer oplaaien. Door halverwege te stoppen gaat er meer verloren dan bij totale vernietiging : de vijand zal er weer bovenop komen en wraak zoeken. Verpletter hem, niet alleen naar lichaam, ook naar geest.
Wet 16 - Dwing meer respect af door er niet te zijn
Een te groot aanbod drukt de prijs: hoe meer u gezien en gehoord wordt, des te gewoner lijkt u. Hebt u zich een plaats verworven in een groep, dan zal er meer over u gesproken worden en u zult zelfs meer bewonderd worden als u zich tijdelijk terugtrekt. U moet leren wanneer u zich terug moet trekken. Schep waarde door schaarste.
Wet 17 - Houd anderen in spanning : creëer een sfeer van onvoorspelbaarheid
Mensen zijn gewoontedieren : ze hebben een onstilbare behoefte andermans gedrag te zien als iets vertrouwds. Daardoor geeft uw voorspelbaarheid anderen een gevoel van macht. Draai de rollen om : wees bewust onvoorspelbaar. Gedrag dat onsamenhangend of zinloos lijkt, zet hen op het verkeerde been en ze zullen zich in alle bochten wringen om te proberen uw daden te verklaren. Deze strategie kan, tot het uiterste toegepast, mensen intimideren en terroriseren.
Wet 18 - Bouw geen vestingmuren om u heen : isolement is levensgevaarlijk
De wereld is gevaarlijk en de vijand zit overal - iedereen moet zichzelf beschermen. Een vesting lijkt het veiligst, maar isolement stelt u bloot aan meer gevaren dan waartegen het u beschermt : het snijdt u af van waardevolle informatie, het maakt u tot een opvallend en gemakkelijk doelwit. Het is beter u onder de mensen te mengen, bondgenoten te maken, contacten te leggen. De menigte beschermt u tegen uw vijanden.
Wet 19 - Weet met wie u te maken hebt : kwets niet de verkeerde persoon
Er zijn allerlei soorten mensen en u mag nooit aannemen dat iedereen op dezelfde manier op uw strategieën zal reageren. Leid mensen om de tuin of leg ze in de luren en ze zullen de rest van hun leven wraak proberen te nemen. Ze zijn wolven in schaapsvacht. Kies uw slachtoffers en tegenstanders dus zorgvuldig - kwets of misleid nooit de verkeerde.
Wet 20 - Bind u aan niemand
Het is een dwaas die zich altijd beijvert partij te kiezen : bind u aan geen andere partij of zaak dan de uwe. Door u onafhankelijk op te stellen wordt u heer en meester over de ander en kunt u mensen tegen elkaar uitspelen of ze ertoe aanzetten ú te volgen.
Wet 21 - Sukkels vangt u met sukkels : doe u dommer voor dan uw doelwit
Niemand voelt zich graag dommer dan de ander. Het is dan ook de kunst ervoor te zorgen dat uw slachtoffers zich slim voelen - niet zomaar slim, maar slimmer dan u. Als ze daar eenmaal van overtuigd zijn, zullen ze nooit vermoeden dat u andere bedoelingen hebt.
Wet 22 - Pas de overgave tactiek toe: zet onmacht om in macht
Als u zwakker bent, vecht dan nooit omwille van de eer; geef u liever over. Overgave geeft u tijd om u te herstellen, tijd om uw overwinnaar te kwellen en te ergeren, tijd om te wachten tot zijn macht taant. Gun hem niet de voldoening van strijd met een overwinning op u - geef u over. Door hem de andere wang toe te keren, maakt u hem kwaad en onzeker. Smeed overgave om tot een machtsinstrument.
Wet 23 - Bundel uw krachten
Behoud uw kracht en vitaliteit door u te concentreren op uw sterkste punten. U hebt er meer aan een rijke mijn aan te boren en deze steeds verder uit te diepen dan van de ene ondiepe mijn naar de andere te fladderen : versnippering legt het altijd af tegen een bundeling van krachten. Wanneer u op zoek gaat naar krachtbronnen waarmee u verder kunt komen, zorg er dan voor dat u uitkomt bij die ene die het weldadigst is, de vette koe die u lange tijd van melk zal kunnen voorzien.
Wet 24 - Speel de volmaakte hoveling
De volmaakte hoveling gedijt in een wereld waar alles om macht en politieke behendigheid draait. Hij beheerst de kunst der slinksheid : hij vleit, buigt voor meerderen en oefent op de meest dubbelzinnige en minzame wijze macht uit over anderen. Leer de wetten van het hovelingschap en pas ze toe en uw carriëre aan het hof zal geen grenzen kennen.
Wet 25 - Herschep uzelf
Accepteer niet de rollen die de maatschappij u opdringt. Herschep uzelf door u een nieuwe identiteit aan te meten, een die de aandacht trekt en uw publiek nooit gaat vervelen. Wees de baas over uw eigen imago, laat anderen dit niet voor u bepalen. Neem verfijnde theatrale kneepjes op in uw arsenaal van gebaren en gedragingen in het openbaar : uw macht neemt daardoor toe en uw persoonlijkheid krijgt een extra dimensie.
Wet 26 - Houd uw handen schoon
U dient het toonbeeld te zijn van welopgevoedheid en van efficiënt optreden. U loopt niet rond met handen vuil van fouten en blunders. Houd dat ook zo en laat anderen de kolen voor u uit het vuur halen, zodat uw eigen handen schoon blijven en u ze zelfs niet in onschuld hoeft te wassen.
Wet 27 - Mensen lopen graag gedwee achter het vaandel aan - maak daar gebruik van
Mensen hebben veelal een sterk verlangen om ergens in te geloven. Maak van dat verlangen gebruik en geef ze een zaak waarvoor ze kunnen strijden, verschaf ze een nieuw geloof. Houd uw woorden vaag maar vol belofte : leg sterker de nadruk op enthousiasme dan op rationaliteit en helder denken. Verschaf uw nieuwe discipelen een ritueel, vraag ze offers voor u te brengen. In een tijdsgewricht zonder georganiseerde religies en grote geesten zal uw nieuwe geloof u ongekende macht verlenen.
Wet 28 - Treed doortastend op
Als u niet zeker bent van bepaalde te nemen stappen, neem ze dan niet. Uw twijfel en aarzeling zullen u in uw handelen belemmeren. Aarzeling is gevaarlijk : het is beter resoluut op te treden. Fouten die ontstaan door uw doortastendheid zijn te verhelpen met nog meer doortastendheid. Iedereen bewondert doortastendheid, niemand respecteert wankelmoedigheid.
Wet 29 - Overweeg en heroverweeg alles tot en met de laatste stap
Alles komt op het resultaat aan. Plan alles tot het eind, hou rekening met alle mogelijke gevolgen, hindernissen en grillen van het lot die uw harde werken teniet kunnen doen, want dan gaan anderen met de eer strijken. Door alles goed te overdenken zult u niet worden overvallen door de dingen die gebeuren en zult u weten wanneer u zich in moet houden. Leid vrouwe Fortuna met zachte hand en probeer de toekomst vast te leggen door ver vooruit te zien.
Wet 30 - Wek de indruk dat alles u moeiteloos afgaat
Uw handelingen moeten natuurlijk lijken en met gemak uitgevoerd. Alle zwoegen en sloven dat erin gaat zitten en alle slimme foefjes moeten verborgen blijven. Als u iets doet, laat het dan moeiteloos lijken, alsof u tot nog veel meer in staat bent. Bied weerstand aan de verleiding te laten zien hoe hard u werkt - het werpt alleen maar vragen op. Leer niemand uw trucs of ze zullen tegen u worden gebruikt.
Wet 31 - Houd uw mogelijkheden voor u en laat anderen spelen met de kaarten die u geeft
Het beste bedrog is het bedrog dat anderen schijnbaar een keuze laat : uw slachtoffers hebben het idee dat ze de situatie beheersen, maar ze zijn uw marionetten. Geef anderen een keuze die altijd in uw voordeel werkt. Dwing hen keuzes te maken tussen het minste van twee kwaden, die beide uw zaak dienen. Zet hen op de hoorns van een dilemma : ze worden erop gespietst zodra ze zich bewegen.
Wet 32 - Bespeel de fantasie van de ander
De waarheid wordt vaak gemeden omdat zij lelijk en onplezierig is. Doe nooit een beroep op waarheid en realiteit, tenzij u voorbereid bent. Op de woede die u zich met uw ontluistering op de hals haalt. Het leven is zo hard en ontgoochelend dat mensen die een romance in elkaar knutselen of een fantasiebeeld oproepen, fungeren als oases in een woestijn : iedereen dromt om hen heen. Er schuilt veel macht in het bespelen van de fantasie van de massa.
Wet 33 - Zoek voor de ander de duimschroef die hem past
Iedereen heeft een zwakke plek, een bres in de vestingmuur. Die zwakke plek is meestal een onzekerheid, een onbeheersbare emotie of behoefte; het kan ook een stiekem pleziertje zijn. Hoe dan ook, eenmaal gevonden is het een duimschroef die u tot uw voordeel kunt aandraaien.
Wet 34 - Wees op uw eigen manier koninklijk, gedraag u vorstelijk om ook vorstelijk bejegend te worden
De manier waarop u zich gedraagt, bepaalt vaak hoe u zelf wordt behandeld; als u vulgair of ordinair overkomt, zal men u op den duur niet respecteren. Immers, een koning respecteert zichzelf en inspireert anderen tot hetzelfde gevoel. Door vorstelijk en vol vertrouwen in uw macht te handelen, lijkt het alsof u zichzelf voorbestemt om een kroon te dragen.
Wet 35 - Bekwaam u in de kunst het juiste ogenblik te kiezen
Laat nooit merken dat u haast hebt : haast doet vermoeden dat u geen baas bent over de tijd en verraadt gebrek aan zelfbeheersing. Doe altijd net alsof u geduld hebt, alsof u weet dat voor u uiteindelijk alles keurig op zijn pootjes terecht zal komen. Ontwikkel u tot een goed detective waar het het juiste moment betreft : de geest van de tijd mag u niet ontgaan, speur naar trends die u macht zullen doen toevallen. Leer u op de achtergrond te houden als de tijd nog niet rijp is en razendsnel toe te slaan als hij daar is.
Wet 36 - Minacht wat u niet kunt krijgen, negeer het, dat is de beste wraak
Door een onbeduidend probleem serieus te nemen verleent u het bestaansrecht en geloofwaardigheid. Hoe meer aandacht u aan een vijand schenkt, hoe sterker u hem maakt en als u een kleine fout probeert te herstellen, wordt het er vaak niet beter op en loopt u in de gaten. Het is soms maar het best de dingen te laten voor wat ze zijn. Als er iets is dat u graag zou willen, maar niet kunt krijgen, leg er dan minachting voor aan de dag. Naarmate u minder interesse toont, wordt de indruk die u maakt glorieuzer.
Wet 37 - Zet een fascinerend spektakel op touw
Veel tamtam en grote symbolische gebaren scheppen een aura van macht - niemand blijft er onverschillig onder : met grote spektakelstukken voor de mensen om u heen, met veel boeiende beelden en opvallende symbolen, vergroot u uw uitstraling. Geïmponeerd door de opzienbarende taferelen zal niemand zien wat u eigenlijk aan het doen bent.
Wet 38 - Denk wat u wilt, maar gedraag u als de anderen
Als u zich erop voor laat staan tegen de tijdgeest in te gaan en met uw onconventionele ideeën en onorthodoxe methoden goede sier wilt maken, zullen mensen denken dat u alleen maar om aandacht vraagt en op hen neerkijkt. Ze zullen een manier vinden om u ervoor te straffen. Het is veel veiliger op te gaan in het gewoel en u ermee te voeden. Deel uw originele ideeën alleen met ruimdenkende vrienden en met mensen die uw bijzondere gaven kunnen waarderen.
Wet 39 - Roer in het water als u vis wilt vangen
Woede en emotie zijn strategisch contraproductief. Zorg ervoor dat u zelf altijd kalm en objectief blijft. Maar wie erin slaagt zijn tegenstanders boos te krijgen terwijl hij zelf kalm blijft, is beslist in het voordeel. Breng uw vijanden uit balans : zoek de zwakke plek in hun ijdelheid, jaag hen op stangen en u hebt de touwtjes in handen.
Wet 40 - Versmaad de gratis lunch
Wat gratis wordt aangeboden is gevaarlijk. Achter zo 'n geste steekt meestal iets verdachts of een verplichting die op een later tijdstip nagekomen zal moeten worden. Wat iets waard is, is het betalen waard. Wie voor zichzelf betaalt, blijven verplichting, schuld en bedrog bespaard. Vaak is het ook verstandig de volle prijs te betalen - voortreffelijkheid gaat niet op een koopje. Wees royaal met uw geld, laat het rollen, want gulheid is een teken van macht en trekt macht aan.
Wet 41 - Treed niet in de voetsporen van een illustere voorganger
Wat eerst komt lijkt altijd beter en origineler dan wat erop volgt. Als u een groot man opvolgt of een beroemde ouder hebt, zult u dubbel zoveel moeten presteren om die voorbij te streven. Laat u niet in hun schaduw wegdrukken, laat u niet opsluiten in een verleden dat u niet zelf hebt gecreëerd : vestig uw eigen reputatie en persoonlijkheid door van koers te veranderen. Jaag uw dominerende vader over de kling, bezoedel zijn nalatenschap en verover macht door op uw eigen manier uit te blinken.
Wet 42 - Sla de herder en de kudde valt uiteen
Moeilijkheden kunnen vaak teruggevoerd worden op één enkel krachtig individu - de stokebrand, de arrogante ondergeschikte, de sfeerverpester. Krijgen zulke mensen de ruimte, dan sleuren ze anderen mee. Wacht niet tot de problemen die zij veroorzaken uit de pan rijzen, ga niet met hen praten : ze zijn ongeneeslijk. Keer hun invloed door hen te isoleren of te verwijderen. Tref de bron van de problemen en de kudde valt uiteen.
Wet 43 - Bewerk hart en geest van de mensen
Dwang roept een reactie op die zich uiteindelijk tegen u zal keren. U moet anderen zover zien te krijgen dat zij u uit zichzelf tegemoet willen komen. Iemand die u zo hebt verleid, wordt een loyale marionet. En de manier om anderen te verleiden is in te spelen op hun individuele aard en hun zwakheden. Bewerk weerspannigen door op hun gevoelens te werken, op wat hun dierbaar is en op wat zij vrezen. Negeer de harten en geesten van anderen en zij zullen u gaan haten.
Wet 44 - Maak uw tegenstander machteloos en razend met het spiegeleffect
Een spiegel reflecteert de werkelijkheid, maar is ook het volmaakte instrument om te misleiden : als u uw vijanden weerspiegelt, precies doet wat zij doen, zullen ze nooit uw strategie kunnen peilen. Met spiegel effect zet u hen voor gek, u vernedert hen, verleidt hen tot al te drieste stappen. Door hun psyche een spiegel voor te houden, verleidt u hen met de illusie dat u hun waarden deelt; door hun daden te spiegelen, leert u hun een les. Weinigen zijn bestand tegen dit spiegeleffect.
Wet 45 - Predik de noodzaak tot verandering, maar hervorm niet te veel ineens
Op abstract niveau begrijpt iedereen doorgaans wel de noodzaak tot verandering, maar als het erop aankomt is de mens een gewoontedier. Te veel vernieuwing is traumatisch en zal tot opstandigheid leiden. Als u pas een machtspositie bekleedt of een buitenstaander bent die een machtsbasis probeert te leggen, doe dan alsof u de oude manier om de dingen te doen respecteert. Als verandering noodzakelijk is, doe die dan voorkomen als een gematigde verbetering ten opzichte van vroeger.
Wet 46 - Wek nooit de schijn volmaakt te zijn
Beter lijken dan anderen is altijd gevaarlijk, maar het gevaarlijkst van alles is de indruk wekken dat u geen fouten of zwakheden hebt. Afgunst creëert stille vijanden. Het is verstandig af en toe tekortkomingen te tonen en onschuldige ondeugden te bekennen om afgunst te onderdrukken en menselijker en toegankelijker te lijken. Alleen goden en doden kunnen ongestraft volmaakt lijken.
Wet 47 - Schiet uw doel niet voorbij, weet van ophouden
Het moment van de overwinning is vaak tevens het moment van het grootste gevaar. In de roes van de overwinning kunnen arrogantie en overdreven zelfvertrouwen u voorbij het doel drijven waarop u mikte en door te ver te gaan maakt u meer vijanden dan u aankunt. Laat het succes u niet naar het hoofd stijgen. Er is geen alternatief voor strategie en zorgvuldige planning. Stel een doel en wanneer u het bereikt, stop dan.
Wet 48 - Word vormloos
Wie een vorm kiest door een helder plan te hanteren, stelt zich bloot aan aanvallen. Blijf liever buigzaam en in beweging in plaats van een vorm aan te nemen die uw vijand houvast biedt. Accepteer het feit dat niets zeker, dat geen wet onwrikbaar is. De beste manier om u te beschermen is vormloos en vloeibaar te zijn als water gok nooit op bestendigheid. Alles verandert.
Manipuleren kun je leren - Controle over anderen en jezelf -
Frank van Marwijk - Haystack, Uitgeverij, december 2008 – ISBN10 : 9077881492 / ISBN13 : 9789077881491
Ken jij ook het gevoel dat er niet naar je wordt geluisterd ? Komt je boodschap niet altijd over ? Dan wordt het tijd om beter te leren manipuleren !
Ontwikkel meer zelfvertrouwen en controle over alledaagse situaties door je te verdiepen in de subtiele geheimen van lichaamstaal. Ontdek hoe je meer bereikt in zakelijke en persoonlijke relaties.
Leer hoe je :
een goede eerste indruk maakt
natuurlijk zelfvertrouwen uitstraalt
de aandacht krijgt die je verdient
veel waardering ontvangt
alles bij anderen gedaan krijgt.
Frank van Marwijk is Nederlands bekendste lichaamstaalexpert (cfr. : http://www.lichaamstaal.nl/ -). Zijn kennis van sociaalpsychologische inzichten combineert hij met scherpe observaties uit de praktijk.
In aanwezigheid van andere mensen communiceren wij voortdurend. Bewust, maar ook onbewust presenteren we non-stop onze gedachten en gevoelens aan anderen. Op hun beurt reageren zij daar weer op. We delen inhoudelijke informatie en op hetzelfde moment geven we ook boodschappen waarmee we onze relatie met de ander definiëren. Steeds communiceren we tegelijkertijd op twee niveau's. Bij de communicatie op inhoudsniveau gaat het om het overdragen van concrete inhoudelijke informatie. Op betrekkingsniveau gaat het er om hoe een boodschap moet worden opgevat en hoe de verhoudingen zijn tussen de betrokkenen in een relatie. De invloed die mensen op elkaar uitoefenen speelt zich vooral af op het betrekkingsniveau van de communicatie.
Wederzijdse beïnvloeding
Communicatie verloopt in twee richtingen en steeds is daarbij sprake van wederzijdse beïnvloeding. Door iets te zeggen, maar ook alleen al door aanwezigheid en gedrag veroorzaken mensen reacties en veranderingen bij elkaar. Deze reacties en veranderingen worden niet altijd en door iedereen met voorbedachte rade nagestreefd. Onbewust ja-knikken als iemand iets vertelt heeft bijvoorbeeld een stimulerend effect en nodigt de ander uit om verder te spreken.
Macht
Als mensen doelbewust het vermogen aanwenden om anderen te beïnvloeden vanwege hun eigen voordeel wordt hiervoor de term macht gebruikt. Als deze anderen zich niet bewust zijn van de macht die mensen op hen uitoefenen, spreken we van 'manipulatie'. Als er gesproken wordt over macht wordt meestal de controle over anderen bedoeld. Een persoon met macht heeft iets te zeggen over andere mensen. Het woord macht kan nog in verschillende andere betekenissen gebruikt worden, maar in deze site over non-verbale communicatie willen we het accent leggen op macht in de relationele sfeer. Vaak wordt daarbij de klassieke definitie van Max Weber geciteerd : “Het vermogen van mensen om anderen tot bepaalde vormen van gedrag te brengen overeenkomstig de eigen doeleinden. Ook als die anderen het er niet mee eens zijn of niet willen”.
Machtsbronnen
Met macht oefen je dus doelbewust invloed op een ander uit zodat hij of zij iets doet dat jou voordeel brengt. Deze macht is gebaseerd op een zekere vorm van overwicht. Mensen kunnen dit overwicht ontlenen aan verschillende machtsbronnen zoals geld, kennis, ervaring, postuur en fysieke kracht. Hierdoor lijken ze meer, groter, sterker of belangrijker dan andere mensen en kunnen hiermee een bepaalde angst inboezemen.
Macht door de persoonlijkheid
Er zijn ook mensen die alleen al door hun persoonlijkheid macht kunnen uitoefenen. Daarbij spelen hun verbale vermogens uiteraard een rol, maar zeker ook de manier waarop ze zich door middel van hun lichaamstaal presenteren. Non-verbaal gedrag heeft in veel gevallen zelfs een grotere impact op anderen dan woorden. Hieronder geef ik een opsomming van aspecten van lichaamstaal waarmee iemand macht kan uitdrukken. Daarbij is het belangrijk te beseffen dat een enkel signaal soms nog niet zoveel zegt, maar dat de combinatie van verschillende uitingen in lichaamstaal vaak wel veelzeggend is.
Houding
"Ik heb soldaten in het douchehok ontzag zien tonen voor sergeants zonder te weten wat hun rang was. De sergeants slaagden erin door met hun houding een boodschap in lichaamstaal over te brengen waaruit duidelijk bleek wat ze waren" (Julius Fast : 'De taal van het lichaam' - Amsterdam Wetenschappelijke Uitgeverij n.v., 1971 – ISBN : 90 214 2725 7).
Bij iemand die een dominante of superieure houding aanneemt, denken we misschien aan een persoon die statig rechtop staat met zijn schouders naar achteren. Hij heeft zijn hoofd opgeheven en steekt zijn kin vooruit zodat hij als het ware neerkijkt op de persoon die voor hem staat. Hij houdt zijn armen over elkaar waardoor zijn schouders omhoog komen, grijpt met opgerichte duimen zijn revers vast of plaatst zijn handen op zijn heupen om zijn prestigieuze voorkomen te benadrukken. Als hij zit strekt hij zich naar achteren en plaatst hij soms zijn beide handen achter zijn nek met de ellebogen naar buiten gericht. Deze houdingen maken zeker indruk op anderen. Toch kan iemand zijn superioriteit ook laten blijken door het aannemen van een nonchalante asymmetrische houding. In bijzijn van een mindere kan een vooraanstaande leidinggevende bijvoorbeeld een beetje onderuit hangen in zijn stoel, met zijn benen over elkaar geslagen. Hij kan als hij dat wil zelfs zijn benen op tafel leggen. Door deze houding geeft hij te kennen dat hij van de ander niets te vrezen heeft en dat hij geen verantwoording aan de ander hoeft af te leggen. De mindere zal op hetzelfde moment juist een symmetrische houding aannemen als teken van respect.
Stem en ademhaling
De stem heeft een belangrijke rol binnen machtsverhoudingen. Je kunt macht onder andere laten blijken door vergroten van stemvolume. Een duidelijk voorbeeld hiervan vinden we opnieuw bij de onderofficier uit het leger die tijdens de exercitie zijn gezag over zijn soldaten middels stemvolume laat blijken : “Geef acht !” Ook een echtpaar dat ruzie heeft zal elkaar soms van hun gelijk willen overtuigen door steeds luider en ook steeds sneller te gaan spreken. In veel gevallen gaat zo'n discussie over in schreeuwen tegen elkaar. In het algemeen komt zo'n scheldpartij toch niet erg ten goede aan de communicatie. Iemand die schreeuwt is zeker niet beter te verstaan als de ander toch niet wil luisteren. Een gezagsdrager kan soms juist macht laten blijken door in bepaalde situaties, zoals tijdens een vergadering, rustig en met gedempte stem te spreken. Hierdoor dwingt hij anderen om goed naar hem te luisteren en ook de tijd te nemen voor wat hij wil vertellen. Om dezelfde reden maakt hij gebruik van spreekpauzes die soms lang kunnen duren. Ook door zijn kalme ademhaling kan de machtshebber overwicht laten blijken : "alles onder controle !". Een zucht of een kuchje die een stilte doorbreken kunnen zeer bepalend zijn voor het verdere verloop van een contact.
Aanraking
Iemand met macht mag een ander meer aanraken. Aanraking kan zeer bepalend zijn. Het beetpakken van de arm van een ander bijvoorbeeld, legt hem het zwijgen op en dwingt hem te luisteren. Ook beroepsmatige aanraking heeft bepaalde machtsaspecten waar niet iedereen altijd bij stilstaat : een verpleegkundige kan als troost een arm om een patiënt heenslaan. Andersom zou het niet gebruikelijk zijn als de patiënt de verpleegkundige op dezelfde manier zou troosten. Een docente mag een leerling best een aai over zijn bol geven als beloning voor zijn goede prestatie terwijl de leerling de lerares niet zomaar door de haren mag wrijven als blijk van waardering. Deze voorbeelden tonen aan dat dit soort aanrakingen plaatsvinden vanuit een bepaalde machtsverhouding : de één mag de ander aanraken, maar de ander mag dat in dezelfde situatie niet ! Of mensen elkaar mogen aanraken, wanneer en welke lichaamsdelen daarbij mogen worden aangeraakt is afhankelijk van verschillende factoren zoals : cultuur, situatie, onderlinge relatie en positie, leeftijdverschil en geslacht van beiden. Ongewenste intimiteit vindt plaats wanneer misbruik wordt gemaakt van een machtspositie. De persoon die wordt betast of anderszins wordt lastiggevallen, zal zich misschien nauwelijks verdedigen en ook geen melding maken van het voorval als hij/zij afhankelijk is van de machtspersoon. Via aanraking vinden ook allerlei andere vormen van fysiek geweld plaats om indruk op anderen te maken en als uiting van macht.
Handdruk
Een bijzondere vorm van aanraken is de handdruk en het zal je niet verbazen, ook door de manier waarop je een hand geeft kun je macht laten blijken. Veel mensen die een dominante of juist onderdanige hand geven zijn zich daar overigens maar nauwelijks van bewust. De dominante handdruk is steviger dan gemiddeld. Vaak is de arm gestrekt en is de hand zo gedraaid dat die iets bovenop die van de ander ligt. Sommige mensen pakken de hand van de ander met beide handen vast, evenals politici dat soms doen. Door deze manier van hand geven, hopen ze een goede indruk bij de ander te maken en daarmee hun machtspositie te vergroten. Zo'n handdruk kan misschien gevoelig overkomen tijdens een contact tussen goede bekenden, maar als deze manier van groeten bij vreemden wordt toegepast, wekt deze vaak wat achterdocht over de bedoelingen van de handgever.
Gebaren
Met zwierige gebaren toont een dirigent zijn gezag over een orkest. Andere mensen verstaan de kunst om met gebaren hun relaties te dirigeren. Door middel van gebaren kan een verschil in dominantie worden aangeven. Machtig gebaarvertoon zoals het met de vuist op tafel slaan, mag alleen worden toegepast door personen die hiertoe, vanwege de bestaande macht binnen de relatie, gerechtvaardigd zijn. Een kind zal dit binnen een gezin minder makkelijk kunnen doen dan een van de ouders. Andere gebaren kunnen op subtiele wijze de machtsverhouding binnen een relatie benadrukken. Als iemand met een priemende vinger ritmisch zijn woorden ondersteunt, benadrukt hij niet alleen de belangrijkheid van deze woorden, maar uit hij zich tevens in wel te verstane appellerende lichaamstaal : "nu moet je eens goed naar mij luisteren !". De woorden "ga zitten !" hebben een totaal verschillende betekenis, afhankelijk of ze worden ondersteund door een handgebaar met de handpalm omhoog of juist met de handpalm omlaag. In de eerste situatie wordt de ander uitgenodigd om plaats te nemen in het tweede geval betreft het eerder een opdracht. Een naar de stoel uitgestoken wijsvinger kan dezelfde zin tot een bevel maken. Macht wordt ook uitgedrukt door de hoeveelheid gebaren die iemand maakt en de bewegelijkheid daarvan. Een machtspersoon toont zich sterker als hij toont dat hij zijn zenuwen onder controle heeft. Hij presenteert zich dan krachtig naar anderen door zijn rust. Een machtspersoon maakt daarom weinig onnodige bewegingen en beperkt zijn gebaren tot het minimum.
Gezichtsuitdrukking
Verschillende gezichtsuitdrukkingen kunnen een zeer bepalend karakter hebben. Tijdens een vergadering kan de voorzitter een spreker de mond snoeren, alleen al door hem strak met een frons aan te kijken. Kinderen kunnen zo'n zelfde bestraffende blik van een ouder ook onmiskenbaar verstaan. Er kan ook andere mimiek worden gebruikt om macht te tonen. Met een korte glimlach, waarbij slechts je mond beweegt kun je een ander het signaal geven dat je zijn humor niet op prijs stelt. Door een vermoeide blik en opgeblazen wangen en een zucht laat je de ander je verveling blijken. Peuters uitten hun macht met een pruillip : "pas op of ik ga huilen !".
Oogcontact
Al van onze ouders leerden we dat aankijken tijdens een gesprek met een ander getuigt van beleefdheid en respect. In de praktijk blijkt het echter niet altijd even makkelijk om een ander aan te kijken. De blik van de ander kan erg op onze zenuwen werken. Voor een groot deel heeft dat te maken met de machtsaspecten die vergezeld gaan met oogcontact. In enkele spreekwoorden wordt al verduidelijkt hoe de manier waarop iemand naar ons kijkt en de manier waarop wij deze blik beantwoorden bepalend kan zijn voor de onderling machtsverhouding : "hij keek op mij neer", "ik keek naar hem op". De blik van hoog naar laag is dus kleinerend terwijl de blik van laag naar hoog de ander op een voetstuk plaatst. De stand van je hoofd speelt daarbij ook een voorname rol. Door aankijken en wegkijken wordt normaliter het verloop van een contact gereguleerd. Aankijken bepaalt of een gesprek zal plaatsvinden en hoe de gespreksduur is verdeeld. Iemand langer en strakker aankijken dan in een bepaalde situatie gebruikelijk is (staren) kan ook als machtsbron worden gebruikt. Ook door het juist negeren van oogcontact kan iemand zijn machtsstatus benadrukken. Bijvoorbeeld terwijl je binnenkomt in de kamer van je directeur blijft hij nog even verdiept in zijn leeswerk alvorens hij je aankijkt.
Afstand
“Hoe vol het gebied waarin we leven ook is, we handhaven een zone of territoir om ons heen - een onschendbaar gebied dat we voor onszelf proberen te houden. Hoe we dit gebied verdedigen en hoe we reageren als iemand erin doordringt en how we ons in andere zones begeven, kan worden opgetekend en in veel gevallen constructief worden benut”. (Julius Fast - 'De taal van het lichaam')
Machtshebbers hebben een grotere persoonlijke ruimte om zich heen. De machtshebber bepaalt hoe anderen daarin mogen toetreden. Andersom is het een machtshebber, bijvoorbeeld de chef, toegestaan om naar gelieve altijd tot de persoonlijke en zelfs de intieme zone van een werknemer toe te treden.
Plaats
Net als dieren hebben mensen territoriumgedrag. Ze hechten zich aan vaste plaatsen die ze tegen indringers beschermen. De plaats die een werknemer inneemt geeft aan welke positie hij heeft binnen het bedrijf. Over het algemeen geldt hiervoor : - een eigen ruimte is beter dan gedeelde ruimte - veel ruimte (grote kamer) is beter dan weinig ruimte - een hoger gelegen plaats is beter dan een lager gelegen plaats - een plaats op een hoek is beter dan op het midden van een gang - gesloten is beter dan open (ramen) - dichter bij een belangrijk persoon is beter dan verder af. Ook de plaats binnen de ruimte, de grootte van het meubilair en de positie ten opzichte van de ingang zijn bepalend. Je kunt beter een positie met het gezicht naar de deur innemen dan een positie met je rug naar de deur.
Doen
Binnen een relatie kan gedrag een betekenis hebben die de onderlinge machtsverhouding benadrukt. Klassiek is het voorbeeld van een man die na zijn werk op de bank ploft en zich zwijgzaam achter de krant verhult. In communicatieve zin geeft hij daarmee te kennen : "ik heb hard gewerkt en nu behoefte aan rust; ik heb het recht om dit te doen." De vrouw antwoordt door vanuit de keuken een geluid van kletterend serviesgoed te laten horen : "ik heb ook de hele dag gewerkt en ben nu nog steeds bezig; jij mag ook wel eens wat doen !" Aan de manier waarop twee mensen zich gezamenlijk presenteren, kun je soms zien wie van beiden in deze situatie de macht heeft. Degene die de verhoudingen bepaalt loopt vaak voorop, voert het woord en neemt meer initiatieven. Dit hoeft overigens niet steeds dezelfde persoon te zijn. De macht binnen een relatie kan wisselen per gelegenheid.
"Vanzelfsprekende" opdrachten in lichaamstaal
Vaak hoeft er door een machtsdrager maar weinig gedaan te worden om op non-verbale wijze zijn wensen te presenteren en uitgevoerd te krijgen. Hij gaat daarbij uit van een zekere vanzelfsprekendheid, dat op zijn teken iets door de ander gedaan wordt. Een chirurg kan van de operatieassistente verwachten dat zij op een bepaalde manier een scalpel aanreikt als hij zijn hand opheft. Een accountant kan er van uitgaan dat zijn secretaresse de artikelen die hij zwijgzaam op haar bureau deponeert voor hem uittypt. Binnen een werksituatie kunnen dergelijke vanzelfsprekendheden een zinvolle functie hebben. Soms bestaan er binnen persoonlijke relaties ook van dergelijke vanzelfsprekendheden. In sommige gezinnen is bijvoorbeeld wijzen over de eettafel of knippen met de vingers voldoende om de boter in jouw richting te doen komen. Een arm om je schouder kan een niet mis te verstaan teken zijn dat je partner seks met je wil. Ook hier is sprake van een machtsverhouding. Probeer binnen jouw eigen relaties steeds alert te zijn op dit soort signalen en onderzoek wat ze voor jou betekenen.
Sancties of straf
Dreigen met sancties of straf kan een machtspositie ondersteunen. Het aparte is dat zo'n sanctie in werkelijkheid vaak niet eens uitgevoerd hoeft te worden, om effect te hebben. De dreiging ermee, bijvoorbeeld door middel van een verwijtende blik of een opgestoken vinger, is vaak al voldoende. Soms bedenkt de ander daar zelfs straf bij die hem mogelijkerwijs boven het hoofd hangt. Voor de sancties zelf wordt vaak ook lichaamstaal gebruikt. Dit zijn niet altijd lijfelijke straffen zoals een 'draai om de oren' of een aframmeling, maar ook het vermijden van oogcontact (negeren) of langdurig zwijgen kunnen als straf ervaren worden.
Neuraaltherapie is het therapeutisch gebruik van een lokaal verdovingsmiddel, meestal procaine (cfr. : http://www.tigweb.nl/TIG20_3_04_Hahn_Godeffroy.pdf -). Procaine bezit de structuur van bijna alle geneesmiddelen-groepen. Het wordt ingespoten op welbepaalde plaatsen in het lichaam.
Er zijn twee grote manieren waarop neuraaltherapie wordt toegepast : de plaatselijke neuraaltherapie en de stoorveldtherapie (de stoorveldtherapie vormt de basis van de neuraaltherapie).
In 1925 publiceerden twee Duitse broers, Ferdinand en Walter Huneke, voor het eerst dat een injectie met een lokaal anestheticum een effect kon hebben op andere delen van het lichaam. Jaren later ondervond Ferdinand dat, wanneer hij een vrouw een injectie in haar been gaf wegens pîjn aldaar, haar schouderpijn eveneens verdween. Het begrip 'stoorveld' was geboren.
Het autonoom of zelfstandig zenuwstelsel is het onbewuste deel van ons zenuwstelsel, welke de functies van al onze organen regelt. Elke verstoring binnen dit zenuwstelsel veroorzaakt een stoorveld en kan leiden tot verschillende aandoeningen
Elk litteken en elke chronische ontsteking kan een stoorveld zijn. Een aktief stoorveld veroorzaakt geen plaatselijke pijn, maar lokt pijn en dysfunctie elders in het lichaam uit. Een haard is een litteken of chronische ontsteking waarvan de stoorveldfunctie slechts door een ingreep kan verwijderd worden. Haarden komen vooral voor in het mond-kaak-gebied.
Plaatselijke neuraaltherapie doet een beroep op de farmacodynamische eigenschappen van procaine, stoorveld-therapie beïnvloedt het basis-bioregulatie-systeem. Omdat stoorveld-therapie een beroep doet op het regulatievermogen van het lichaam, behoort neuraaltherapie tot de natuurgeneeswijzen. Neuraaltherapie aan autonome zenuwstrengen kan zowel plaatselijke effecten hebben als stoorvelden elimineren.
Het basis-bioregulatie-systeem bestaat uit de extra-cellulaire ruimte met haar matrix en de vrije zenuw-uiteinden van het autonome zenuwstelsel.
In het beste geval ontstaat na het aanspuiten van een stoorveld een secondenfenomeen : het onmiddellijk en definitief verdwijnen van pijn en dysfunctie. In het slechtste geval is er regulatiestarheid. Regulatiestarheid wordt behandeld met biomodulatie (biomodulatie kan latente stoorvelden provoceren). De voornaamste biomodulator is ozontherapie.
Ozontherapie Ozontherapie is een medische behandeling, waarbij we ozongas direct of indirect op het lichaam laten inwerken. Ozongas is een in de dampkring aanwezig gas wat in hogere luchtlagen ontstaat doordat de ultraviolette straling van de zon inwerkt op de in de dampkring aanwezige zuurstof. Ook tijdens de bliksemontladingen bij onweer wordt ozongas gevormd uit in de lucht aanwezige zuurstof. Het ozongas wat we bij de therapie gebruiken wordt gemaakt in een toestel waarin zuurstof in contact wordt gebracht met elektrische hoogspanning. Ozongas kunnen we beschouwen als zuurstof waar extra energie aan toegevoegd is. Mogelijk is het effect van de therapie voor een deel verklaarbaar doordat deze extra energie aan het lichaam wordt afgegeven. De meest toegepaste ozonbehandelmethode is de zogenaamde 'grote-eigenbloed-behandeling'. Hierbij wordt via een prik in een ader 100 of 200 ml bloed opgevangen in een steriele, luchtledige fles, waarin zich een ontstollingsmiddel bevindt. Vervolgens wordt ozongas aan het bloed toegevoegd. Daarna wordt het bloed door middel van een infuus weer teruggegeven aan de patiënt. Via het bloed circuleert de ozon vervolgens door het hele lichaam. De behandeling duurt ongeveer 20 tot 30 minuten en kan 1 of 2 x per week worden gedaan. Tussen de 2 en 6 behandelingen zijn nodig om effecten te krijgen. Soms wordt de behandeling gecombineerd met het intraveneus toedienen van vitamines en magnesium sulfaat. Hierdoor worden de effecten van de behandeling versterkt. Bij andere ozonbehandelingen gebruiken we andere toedieningwegen, bijvoorbeeld via de darm, via de huid, via onderhuidse injecties,via het mondslijmvlies enz.. Cfr. : http://www.ozontherapie.nl/
Een neuraaltherapeutische behandeling wordt meestal uitgevoerd in een bepaalde volgorde :
plaatselijke neuraaltherapie
stoorveld-therapie
biomodulatie
gecombineerde plaatselijke en stoorveld-therapie.
1.2 - Wat is het doel van neuraaltherapie ?
Het doel van neuraaltherapie is om deze stoorvelden te deblokkeren, om alzo energie naar alle cellen te laten vloeien en zo de biologische energie te helpen regelen. Eens de cellen hun normale electrische activiteit herwonnen hebben, kunnen deze toxische stoffen, die door deze verstoring opgeslagen zijn, terug afgeven en terug normaal beginnen functioneren.
1.3 - Wat zijn de indicaties voor Neuraaltherapie ?
Pijn en dysfunctie zijn indicatie voor neuraaltherapie. Alle pijnen en dysfuncties zonder lokaal anatoompathologisch substraat zijn indicatie voor stoorveld-therapie.
Oorzakelijk - Verstoringen of ziektes, die door Neuraaltherapie alleen of in kombinatie met bijkomende therapiën (fysio-, psychotherapie, chirurgische en dieet- maatregelen) definitief kunnen genezen worden. Het gaat hier voornamelijk over functionele stoornissen zonder relevante orgaanveranderingen.
Symptomatisch - Neuraaltherapie als aanvullende of stabiliserende therapie bij bestaande morfologische orgaanveranderingen om zo de levenkwaliteit te verbeteren, de werking te verbeteren of medicamenten af te bouwen.
Ziekten van de mond - chronische tonsillitis - sialadenitis - funktionele stemstoringen( heesheid, hyoidtendopathie) - slikstoornissen.
Tandziekten - niet levensvatbare tanden en gevolgen - kaakgewrichtproblemen.
Hals - schildklierproblemen.
Borstkas - functionele hartproblemen - functionele storingen van de ademhaling.
Buik - functionele stoornissen van de bovenbuik(maagontsteking, lever-galwegenproblemen, exocriene pranceasproblemen) - darmproblemen op functionele of chronisch inflammatoire basis ( spastisch colon, chronische appendicitis, ziekte van Crohn).
Kleinbekken problemen - functionele blaasstoornissen, chronische ontstekingen van de urinewegen - dysfunctie en chronische ontstekingen van geslachtsorganen, zowel vrouwelijk als mannelijk.
Ziekten van het bewegingsapparaat - ruggegraat - ledematen : functionele ziekten van de ledematen, myofunctionele ziekten in de zin van tonisch-algisch-pseudoradiculaire syndromen als gevolg van trauma's of in het kader van een stoorveld - morfologische ziekten van gewrichten al gevolg van trauma's, arthrotische of inflammatoiore veranderingen, fantoompijn, Südeck-syndroom - functionele stoornissen : cervicobrachialissyndroom, lumbalgie, sacralgie etc. - morfologische ziekten : van de wervelzuil, discopathie, vertebrostenose, ziekten van de intervertrebrale en costovetebrale gewrichten.
Vegetatieve dysfunctie - stoornissen van de warmteregeling, zweetsecretie, vasomotoriek = doorbloedingsstoornissen.
Gestoorde wondheling - postoperatieve wonden, keloïden, stricturen na verbrandingen, vaccinatielittekens.
1.4 - Wat zijn de contra-indicaties voor neuraaltherapie ?
Echte contra-indicaties voor neuraaltherapie zijn stoornissen in de bloedstolling, myasthenia gravis en allergie aan het lokaal anestheticum. Neuraaltherapie wordt niet toegepast bij iemand met panische angst voor injecties. Zij is meestal niet effectief bij psychiatrische stoornissen met uitzondering van depressie, bij erfelijke aandoeningen en maligniteiten. Tegen-aanwijzing voor inspuiting aan een cervicaal ganglion is bradycardie.
Bezoek ook de homepage van 'Internationale medizinische Gesellschaft für Neuraltherapie nach Huneke – Regulationstherapie' (IGNH) op : http://www.ignh.de/ -.
1.5 - Besluit
Neuraaltherapie is een regulatietherapie : zij normaliseert, door inspuiting van een lokaal anestheticum aan stoorvelden, aan zenuwbanen en aan ganglia, in het lichaamssegment van de klacht en in lichaamsvochten en/of door verwijderen van haarden met aangepaste voor- en nabehandeling, de functie van het vegetatieve systeem in de mate van het functioneel en anatomisch mogelijke. Hierdoor kan neuraaltherapie zowel preventief als curatief worden ingezet bij de holistische behandeling van de patiënt.
Neuraaltherapie is een krachtige behandelmethode voor vele ziektes en voor chronische pijnklachten. In Nederland is de therapie nog relatief onbekend, maar in Duitsland kunnen patiënten bij één op de vier huisartsen terecht voor een neuraaltherapeutische behandeling.
Een neuraaltherapeut gaat ervan uit dat het lichaam als één geheel functioneert. Ziektes, ontstekingen of littekens beïnvloeden dit functioneren en veroorzaken blokkades in het zenuwstelsel. Door deze blokkades te injecteren met een lokaal verdovingsmiddel zoals tandartsen gebruiken voor het verdoven van een kies, probeert een neuraaltherapeut het lichaam weer in balans te brengen. Neuraaltherapie wordt dan ook wel 'therapeutische lokaalanesthesie' – cfr. : http://www.hoogers.com/foldNEURAAL.htm - genoemd. Via een dun injectienaaldje worden kleine hoeveelheden lokale verdovingsvloeistof ingespoten op aangedane plaatsen of op plaatsen waar blokkeringen van het autonome zenuwstelsel bestaan.
Neuraaltherapie zou onderwezen moeten worden in de artsenopleiding !
2.1 - Wat is neuraaltherapie ?
Via een dun injectienaaldje worden kleine hoeveelheden lokale verdovingsvloeistof ingespoten op aangedane plaatsen of op plaatsen waar blokkeringen van het autonome zenuwstelsel bestaan.
Een neuraaltherapeutische behandeling richt zich op het autonome zenuwstelsel. Dit is het deel van ons zenuwstelsel dat buiten ons bewustzijn om werkt, zoals het regelen van de lichaamstemperatuur, hartslag en spijsvertering. Bij ontregeling van dit stelsel kunnen langdurig aanhoudende klachten en ziekten ontstaan.
Soms begint een neuraaltherapeut met het injecteren van de pijnlijke plek zelf of op de plaats waar de pijn of de functiestoornis zich bevindt. Deze vorm van neuraaltherapie noemt men 'segmenttherapie' (cfr. : http://ruggespraak.web-log.nl/ruggespraak/2005/11/segmenttherapie_1.html -). Het lichaam is dan opgedeeld in segmenten die corresponderen met de zenuwbanen in het lichaam. Bij oorpijn bijvoorbeeld kijkt de therapeut naar het hele segment rondom het oor om de oorzaak van de klacht te vinden.
Het kan ook voorkomen dat er een geheel andere plek in het lichaam verantwoordelijk is voor de pijn. Een neuraaltherapeut spreekt dan van een 'stoorveld'. Een stoorveld wordt veroorzaakt door beschadigd weefsel dat abnormale elektrische stroompjes afgeeft en op andere plaats in het lichaam klachten doet ontstaan. Hierbij moet gedacht worden aan littekenweefsel van een operatie of verwonding, resten van een keelontsteking, botbreuk of irriterende glassplinter onder de huid. Bij het injecteren van een anesthesie kan het stoorveld op slag verdwijnen, beter bekend als het 'secondenfenomeen'. Met één enkele injectie is de pijn direct verdwenen.
Secondenfenomeen Van een secondenfenomeen kan gesproken worden, wanneer aan de volgende voorwaarden worden voldaan : - alle door het stoorveld veroorzaakte klachten 100% verdwijnen - het secondefenomeen moet minstens 20 uur aanhouden bij een lichaamsstoorveld - bij volgende behandelingen moet de periode van klachtenvrijheid toenemen totdat de ziektesymptomen uiteindelijk verdwijnen. Cfr. : http://www.nmsmits.nl/scriptie/Neuraal-Dietvorst.pdf
De verdovende stof waarmee een neuraaltherapeut injecties toedient is meestal het licht werkende locaalanaesticum procaïne. Soms worden sterker werkende middelen gebruikt zoals bijvoorbeeld lidocaïne, citanest of marcaïne. Dergelijke injecties mogen alleen door deskundigen (artsen en tandartsen) worden toegediend. Hierdoor is de kans dat er verkeerd of te veel van de stof wordt geïnjecteerd is miniem. Het verschil in het toebrengen van een lokale verdoving door een arts of door een neuraaltherapeut zit voornamelijk in het effect. Bij een ‘normale’ verdoving is de patiënt slechts een half uur tot anderhalf uur verlost van de pijn. Maar bij het injecteren van een blokkering van het zenuwstelsel blijft de pijn minstens 24 uur weg. In het laatste geval hebben de injecties dus als therapie gewerkt. Geen enkele vorm van pijnbestrijding werkt op deze manier.
Na de eerste behandeling blijven de klachten meestal een tot enkele dagen weg. De periode van verbetering wordt na ieder behandelsessie langer. Vaak zijn er vijf tot zes vervolgbehandelingen nodig voor het compleet verdwijnen van de klachten. Ook kan het mogelijk zijn dat oude pijnklachten of emoties tijdelijk opnieuw beleefd worden. In de meeste gevallen treedt er echter een algeheel gevoel van ontspanning op.
2.2 - Waarbij helpt neuraaltherapie ?
Neuraaltherapie is werkzaam bij hoofdpijn, duizeligheid, migraine, spierpijn, fibromyalgie, artrose, reuma, psoriasis, eczeem, colitis, posttraumatische dystrofie, hoge bloeddruk, depressies, angsten, vermoeidheid, ME, uitputting, burnout, koude handen en voeten enzovoort. Helaas is kanker niet te genezen met neuraaltherapie.
De verbetering van gezondheid bij zovele ziektes is verklaarbaar doordat neuraaltherapie verbetering brengt van het functioneren van het volledige lichaam. Door de behandeling kan de lichaamsenergie weer gaan stromen en kan de energie en vitaliteit weer in het lichaam terugkeren.
2.3 - Geschiedenis van de neuraaltherapie
Neuraaltherapie komt oorspronkelijk uit Duitsland (cfr. : http://de.wikipedia.org/wiki/Neuraltherapie -), waar de gebroeders Ferdinand en Walter Huneke in 1925 per toeval de genezende werking van lokaalanesthesie ontdekten (cfr. ook : http://w-cair2.com/BBRS&Neuraal.pdf -). Hun zuster Katharina werd jarenlang door ernstige migraineaanvallen geplaagd. De broers, beide arts, wilden graag helpen en probeerden met alle middelen hun zus te genezen, maar steeds zonder succes.
Bij een heftige migraine aanval in 1925 herinnerde Fredinand de tip van een collega. Het toenmalige reumamiddel atofanyl zou verlichtend werken bij migraine. Hij besloot het te proberen en spoot het middel in de ader van zijn zus. Op slag was Katharina van haar hevige hoofdpijn verlost. Dit mirakel is het begin van neuraaltherapie volgens Huneke (cfr. : http://www.nvnr.nl/downloads/uta-rehder-neuraaltherapie-verklaringsmodel.pdf -), die nu nog steeds gebruikt wordt. Deze ontdekking bleek later geheel aan het toeval te danken, want als de gebroeders Huneke eerst het opschrift van het flesje atofanyl hadden gelezen, hadden ze het middel nooit geïnjecteerd in de ader van hun zus. Destijds werd namelijk aangenomen dat het injecteren van procaïne direct in de aderen tot dodelijke verlammingsverschijnselen kon leiden. Aan deze variant atofanyl was procaïne toegevoegd, om de pijn bij een injectie van de spier te verlichten. Voor inspuitingen van de ader waren er ampullen met uitsluitend atofanyl. Na afloop bleek het echter een gelukkige vergissing te zijn. De procaïne was juist het verantwoordelijke bestanddeel voor de plotselinge genezing van Katharina.
De gebroeders Huneke deden uitgebreid onderzoek naar de werking van procaïne en publiceerden in 1928 de resultaten van hun onderzoek 'Unbekannte Fernwirkungen der Lokalanästhesie' (Med. Welt 27, 1013-1014 (1928) - cfr. : http://www.tigweb.nl/TIG21-22_20_Lamers.pdf -). Hierdoor ontstond er ook grote belangstelling voor de behandelmethode in de rest van de wereld. Tegenwoordig zijn het vooral de Duitssprekende landen en Zuid Amerika waar neuraaltherapie grote navolging kent. Hier wordt de therapie geroemd voor haar ontelbare successen en ontlasting van de gezondheidszorg, omdat neuraaltherapie vooral inzetbaar is tegen vage pijnklachten. De reguliere gezondheidszorg heeft hier vaak geen antwoord op. Een huisarts of specialist kijkt vaak afzonderlijk naar klachten en legt geen verband met medische complicaties uit het verleden die nu op een geheel andere plek in het lichaam voor problemen kunnen zorgen.
2.4 - Werkingsmechanisme van neuraaltherapie
In en rond ons lichaam circuleren boodschappen en signalen vanuit alle locaties naar alle locaties binnen maar ook buiten ons lichaam. Het zijn grotere en kleinere pakketjes energie die hun weg moeten vinden door de diverse structuren van het lichaam heen. Als het (bind)weefsel en de organen minder doorgankelijk zijn voor deze energiepakketjes dan hebben we te doen met energie blokkeringen. Om de precieze werking van neuraaltherapie te begrijpen moet gekeken worden naar het bindweefsel oftewel het 'Basis Bio Regulatie Systeem' (BBRS).
Basis bio regulatie systeem (BBRS) Hoe werkt de regulatie van ons lichaam ? De regulatie vindt plaats via het zachte bindweefsel en de vloeistof waarin deze ligt. Dit is in ons hele lichaam aanwezig en staat rechtstreeks in verbinding met grondweefsel elders. Dit zachte bindweefsel ligt tussen de cellen en bevalt ongeveer 60% tot 70% van het menselijk weefsel en is in volume ongeveer 3 x het volume van bloed dwz 18 liter ! Dit grondweefsel is in feite voorgeschakeld en gaat als het ware vooraf aan de orgaancellen in ons lichaam. Het is dus in feite verreweg ons grootste orgaan ! Niet alleen is dit ons grootste orgaan, maar het bevindt zich overal in het lichaam, het is overal aanwezig. Dit grond (regulatie) weefsel is de plaats waar de belangrijkste levensprocessen worden gereguleerd. En toch krijgt het nauwelijks de aandacht. Dit is het ' vergeten' orgaan. De elementaire processen als stofwisselling, doorbloeding, temperatuur, celademhaling, energiehuishouding en zuur-base-evenwicht vinden hier plaats. Verspreiding van informatie via het grondweefsel vind plaats door het hele lichaam, dit gebeurd door middel van neurotansmitters, metabole stoffen en immuuncellenen endocriene substanties. Bij een storing ergens in het mechanisme, worden in het (BBRS) grondsysteem de eerste maatregelen getroffen, zowel ter plekke als wel op afstand kan dit reageren doormiddel van prikkeling in dit systeem. Het basis bio regulatie systeem ofwel grondsysteem van Prof. Pischinger (histoloog / embyoloog instituut te Wenen) en Prof Heine (universiteit Written Duitsland) is een theoretisch model voor verschillende alternatieve geneeswijzen, met name de bio-elektrische therapiën/diagnostieken, mede uitgewerkt door de celbioloog dr.R.van WIJK (universiteit Utrecht) en medewerkers. Een goed funktionerend basis bio regulatie systeem is derhalve essentieel voor het handhaven van een de lichaamsgezondheid. Cfr. : http://www.bigro-health.nl/bbrs/hoofd.htm
Dit basis bio regulatie systeem bevindt zich tussen alle cellen en zorgt dat alle afzonderlijke cellen met elkaar in contact staan. Zo reguleert het BBRS alle prikkeloverdracht en belangrijke lichaamsfuncties als temperatuurcontrole en stofwisseling. Ontstaat er ergens in het lichaam een probleem, dan zal het BBRS als eerste reageren.
Omdat via het bindweefsel alle cellen met elkaar in contact staan, heeft een blokkade een negatieve uitwerking op de hele schakel. Bij het injecteren van een verdovende stof wordt als het ware de vicieuze cirkel van klachten doorbroken en krijgen de aangetaste cellen de kans zich te herstellen.
De oorzaak van beschadigd bindweefsel ligt meestal in het medische verleden van een patiënt. Zo kan een litteken van een blindedarmoperatie jaren later verantwoordelijk zijn voor een geprikkelde darm of een ontstoken kies zorgen voor chronische hoofdpijn. Om mogelijke stoorvelden op te sporen kijkt een neuraaltherapeut uitgebreid naar de complicaties uit het medisch verleden van een patiënt, zoals : operaties (àlle, ook kleintjes), ongelukken, de toestand van het gebit, amandelen, oren, bijholten, darmstelsel en geslachtsorganen.
Waarom littekenweefsel van een wond van jaren geleden ineens de oorzaak kan zijn voor klachten weet een neuraaltherapeut niet. Men veronderstelt dat het een gevolg is van een combinatie aan factoren. Zo zou een verzwakking van de weerstand het gevolg kunnen zijn van het ontstaan van een stoorveld uit een nooit goed genezen litteken. Ook zou het vaak verkeren in een omgeving met veel elektronische apparatuur, een ontstoken tand of kies, psychische factoren als verdriet, depressie, stress en burnout, steeds terugkerende virusinfecties, metalen vullingen en later ontstane littekens een reden kunnen zijn voor het opspelen van oude ontstekingen of verwondingen.
2.5 - De patiëntenfolder van Dr. J. Hoogers
J. Hoogers is arts voor natuurgeneeswijzen.
Iedere patiënt die in de praktijk met neuraaltherapie wordt behandeld, krijgt deze informatiefolder mee.
U wordt behandeld met neuraaltherapie ofwel therapeutische lokaalanaestesie. Dit is een behandeling met injecties, met een middel dat ook wordt gebruikt om lokale verdoving te geven, zoals bijvoorbeeld bij de tandarts. Bij neuraaltherapiebehandeling wordt dit middel ingespoten op plaatsen waar het lichaam energieblokkades heeft opgebouwd. Als het lichaam een spanning of een emotie opneemt, blijft deze opgeslagen in het lichaam totdat deze weer uit het lichaam wordt ontladen. Als het lichaam de spanning vast wil houden, doet het lichaam dat door ter plaatse de spieren aan te spannen of het weefsel te verharden. Dit is een proces wat meestal onbewust gebeurt.
Omdat onze omgeving en onze opvoeders vaak niet accepteren dat we emoties zoals bijvoorbeeld, verdriet, woede zorg of teleurstelling tonen, zetten we allerlei mechanismen in werking om deze emoties in ons lichaam vast te houden. Het resultaat is een volledig verstard lichaam vol met emoties. Ook fysiek geweld kan opgeslagen en vastgehouden worden in het lichaam. Het lichaam houdt blokkades in eerste instantie alleen vast door spieren te spannen. Echter als emoties langere tijd moeten worden vastgehouden heeft het lichaam mogelijkheden om de blokkade sterker te maken. Niet alleen spierweefsel maar alle andere weefsel kunnen mee gaan doen in het blokkeren van energie. Vooral van littekenweefsel is bekend dat het sterk blokkerend werkt op lichaamsenergie. Als we in ons lichaam vele blokkades hebben om spanning en emoties vast te houden heeft dit een sterk negatieve uitwerking op onze gezondheid.
We zijn energetisch niet meer aanwezig in de geblokkeerd gebieden en we voelen deze plaatsen niet meer. In een later stadium voelen we deze plaatsen weer wel omdat ze ziek worden en daarom pijn gaan doen. De enige manier om écht gezond te worden is alsnog de oude, in het lichaam opgesloten spanningen en emoties los te laten. Vervolgens gaat de lichaamsenergie weer stromen en kan het lichaam een begin maken met het verwerven van gezondheid.
Wat doet neuraal therapie ?
Bij het toepassen van neuraaltherapie wordt door de arts gezocht naar plaatsen die blokkerend zijn voor lichaamsenergie. Vooral van littekens is bekend dat ze lichaamsenergie blokkeren, dus deze komen altijd in aanmerking voor behandeling. Ook is meestal een blokkade aanwezig in de tonsillen en het kaakgebied, ontstaan door vroegere keelontstekingen. Als deze plaatsen worden ingespoten met de lokale verdoving, worden de energie blokkades tijdelijk opgeheven. Er zijn vele theorieën die proberen te verklaren waarom neuraaltherapie werkt. De werking komt er in ieder geval op neer dat het lijkt alsof het lichaam, na de injectie, niet meer in staat is om op de behandelde plaats spanning vast te houden. De lichaamsenergie kan ter plaatse doorstromen. Vaak is het duidelijk merkbaar dat de spanning vrijkomt. Er treden vaak sterke reacties op: het hele lichaam gaat tintelen en een warme gloed gaat zich door het lichaam verplaatsen. Ook treden vaak emotionele ontladingen op. De meeste mensen voelen de eerste dagen na de behandeling een zeer sterke vermoeidheid. Een deel van de mensen ervaart hevige kou in het lichaam. Dit is een kou die altijd al aanwezig was, maar die nu pas voor het eerst door hen wordt waargenomen. Het is goed om deze signalen van het lichaam op te volgen de emoties de vrije loop te laten, door veel te rusten en/of warm te kleden en enkele keren per dag een warm bad of warme douche te nemen.
Vaak geven we de injecties in het gebied van de tonsillen (amandelen), u hebt dan onmiddellijk na de behandeling warmere handen en voeten en u voelt dat uw spieren minder gespannen zijn. Het effect houdt de eerste keer meestal 1 dag aan. Ook is het mogelijk dat u pijnklachten of emoties van jaren geleden weer tijdelijk gaat voelen. Na enkele behandelingen treedt vaak een blijvend goede energiedoorstroming op met continu warme handen en voeten en een ontspannen gevoel. De neuraaltherapie is een veilige behandeling. Overgevoeligheid voor de lokale verdoving (procaine, lidocaine, citanest of marcaine) komt bijna niet voor. De injectie in de tonsillen geeft soms wat keelpijn; bij een op de 2000 patiënten zien we een keelontsteking optreden na 2 of 3 dagen waarvoor een antibiotica behandeling nodig is. Patiënten die bloedverdunners gebruiken kunnen ter plaatse een kleine bloeduitstorting krijgen. Indien U last van de behandeling zou krijgen en medisch advies nodig heeft kunt u mij bereiken op tel. : 06 53216865.
Alternatieven Er zijn meerdere soorten behandelingen waardoor energie weer gaat stromen en stoorvelden worden opgeheven. Enkele voorbeelden zijn : acupunctuur, meridiaantherapie, moxa behandeling, shiatsu-massage, aromatherapie, bio-energetica en nog vele meer. Neuraaltherapie is, in vergelijking met andere therapieën een zeer krachtige behandeling.
3. - Neuraaltherapie - Behandeling van pijn en functiestoornissen -
Frederik Hendrik Wullink - Synthese Uitgeverij b.v., november 2002 – ISBN10 : 9060306414 / ISBN13 : 9789060306413
Neuraaltherapie is in Nederland nog weinig bekend maar bijvoorbeeld in Duitsland kan men hiervoor bij 1 op de 4 huisartsen terecht. Neuraaltherapie werkt met stoorvelden in het lichaam die een meetbaar verhoogde elektrische spanning vertonen als gevolg van beschadigd lichaamsweefsel. Deze stoorvelden kunnen het neurovegetatieve stelsel ontregelen en zo op heel andere plaatsen in het lichaam tot klachten leiden. Zo kan bijvoorbeeld een litteken op de buik te maken hebben met ernstige heupklachten en als dan de neuraaltherapie het litteken op de buik behandelt, kan dat de heupklachten neutraliseren. Bij beschadigd lichaamsweefsel moet men niet alleen aan littekens denken maar ook aan bijvoorbeeld ontstekingen van amandelen, tandwortel, galblaas, oude botbreukvlakken, restjes van een ijzerinjectie, glas-of metaalsplintertjes onder de huid.
Dr.F.H.Wullink werkt in zijn huisartsenpraktijk al jaren met de neuraaltherapie. Zijn boek 'Neuraaltherapie - Behandeling van pijn en functiestoornissen' is een informatieve presentatie van uitgangspunten en mogelijkheden van deze therapie en doet tevens verslag van behandelingen in zijn praktijk van o.a. hoofdpijn, artrose, oogziekten, erfelijke ziekten, psychische klachten, schrompelnier en Sudeck-dystrofie. Dr.Wullink is werkzaam in de Polikliniek voor Flebologie en Proctologie te Voorst/Zutphen. Hij schreef eerder o.a. een leerboek voor artsen en enkele patientenboekjes.
... en als je naar Costa Rica gaat, zorg dat je goed op je drankje let, want in Colombia wordt heel vaak burundanga gebruikt : je gaat trippen van die shit en vervolgens slaap je 3 dagen achter elkaar en word je wakker en de leuke dame in de bar is er vandoor gegaan met al je bezittingen... Cfr. : http://www.sargasso.nl/archief0104/index.php?p=2162&c=1&more=1
Tijdsein besteedt aandacht aan het drug burundanga Ellen van den Boomgaard - De Volkskrant, 16-09-1995 (bijgewerkt : 15-01-2009) Een drug die wordt toegediend in een drankje of in het eten, waarna de gebruiker in hypnose raakt en elk bevel gehoorzaamt. Als het is uitgewerkt, herinnert de gebruiker zich niet meer wat er is gebeurd. In Colombia maakt het al honderden slachtoffers per jaar. Volgens Tijdsein is de export naar Europa begonnen. Cfr. : http://www.volkskrant.nl/archief_gratis/article652812.ece/VANDAAG
Date rape drugs Some drugs commonly referred to as ‘date rape drugs’ are Ketamine (Special K), GHB, Rohypnol, Burundanga (Scopalamine)... but the most prevalent date rape drug is alcohol. Cfr. : http://calgarycasa.com/organization/faq#q17
23 verdachten veroordeeld in Burundanga onderzoek Blik op Nieuws.nl, De Ronde Venen, 12-12-2006 Vrijdag 1 december jl. heeft de rechtbank in Haarlem uitspraak gedaan tegen 23 verdachten binnen het zogenaamde Burundanga onderzoek, een grootschalig drugsonderzoek van de politie Twente. De hoofdverdachte, een 38 jarige inwoner van Curaçao, is veroordeeld voor meerdere cocaïne transporten en het leiding geven aan een criminele organisatie. Tevens is hij veroordeeld voor een poging tot uitlokking van een liquidatie en het op grote schaal wit (laten) wassen van drugsgelden. Hij is tot een gevangenisstraf van 9 jaren veroordeeld. Cfr. : http://ww.blikopnieuws.nl/bericht/39128
“A man came over and offered his services as a painter to a female putting gas in her car and left his card. She said no, but accepted his card out of kindness and got in the car. The man then got into a car driven by another gentleman. As the lady left the service station and saw the men following her out of the station at the same time. Almost immediately, she started to feel dizzy and could not catch her breath. She tried to open the window and realized that the odor was on her hand; the same hand which accepted the card from the gentleman at the gas station. She then noticed the men were immediately behind her and she felt she needed to do something at that moment. She drove into the first driveway and began to honk her horn to ask for help. The men drove away but the lady still felt pretty bad for several minutes after she could finally catch her breath. Apparently there was a substance on the card and could have seriously injured her. The drug is called 'Burundanga' and it is used by people who wish to incapacitate a victim in order to steal or take advantage of them. Four times greater than date rape drug and is transferable on simple cards. So take heed and make sure you don't accept cards at any given time alone or from someone on the streets. This applies to those making house calls and slipping you a card when they offer their services.” Cfr. : http://electronicenglish.org/eeblogs/blogs/blog7.php/2009/01/05/burundanga-drug-warning
“Aan een bezinestation in het Antwerpse stapt een man toe op een vrouw die staat te tanken. Hij stelt zich voor als schilder en geeft haar zijn visitekaartje. De vrouw neemt het visitekaartje aan als blijk van goede wil en stapt terug in haar wagen. De man stapt in een andere auto waar een andere man aan het stuur zit. Als de vrouw verder wil rijden ziet ze dat de beide mannen ook vertrekken. Bijna onmiddellijk voelt ze zich onwel en lijkt geen adem meer te kunnen halen. Ze probeert een raampje te openen en wordt er zich van bewust dat de misselijk makende geur op haar hand zit, de hand die het visitekaartje heeft aangenomen. Ze ziet dat de auto met beide mannen haar op de voet volgt en is er zich van bewust dat ze snel iets moet doen. Ze rijdt de parking van het eerstvolgende benzinestation op en begint te toeteren en om hulp te roepen.... Beide mannen gaan daarop snel op de vlucht. Pas een hele poos later begint de vrouw zich stilaan beter te voelen. Het was duidelijk dat er een misselijk makende substantie op het visitekaartje zat !”
Drugged business cards to lure women a hoax Leanne Edmistone – Couriermail.cm.au, October 29, 2008 A Queensland Police spokesman yesterday said the email was a hoax and police received several calls a week about this and similar email warnings. The rumour website 'Snopes.com' lists the burundanga email as No.3 on its 'Hottest 25 Urban Myths' list. It said a version of the email was first seen in April, but later versions had been heavily circulated in October. Cfr. : http://www.news.com.au/couriermail/story/0,27574,24574549-3102,00.html
Kijk uit - Rape-drugs op je creditcard Hoax.blog.nl/ Vrouwen opgepast, er is een nieuwe rapedrug in opkomst. Naast dat je nog steeds voortdurend je glas in de gaten moet houden, omdat anders een seksbeluste puber er wel eens GHB in kan gooien, is nu ook het betalen met je creditcard een groot risico geworden. Criminele bedwelmen koopjesjagende vrouwen door hun creditcard te soppen in een drugs die burundanga heet. Een slachtoffer die haar creditkaart afgaf bij een supermarkt, voelde zich later duizelig en misselijk. Tegelijk rook haar creditcard sterk en vies. De vrouw wist –godzijdank- veilig te ontkomen. Een mail met deze mythe circuleert al sinds april rond, maar ook eind oktober krijgen veel mensen deze mail in hun mailbox. De politie van Queensland heeft intussen verklaard dat het hele verhaal een dikke hoax is. Kunnen we toch nog veilig sinterklaasinkopen doen. Cfr. : http://calgarycasa.com/organization/faq#q17
Waarschuwing tegen criminelen met geurtjes Arubajutter, 04-06-2004 Het ministerie van Justitie heeft een waarschuwing laten uitgaan vanwege ‘vreemde geurtjes’ bij banken, thuis uit de airco en op straat van papier. In Venezuela worden mensen op deze manier beroofd, aldus het ministerie : “Het kan ook op Aruba gebeuren, als het hier niet al gebeurt.” Mensen die geld hebben opgehaald bij de bank en teruglopen naar hun auto, kunnen door vreemde mensen worden aangesproken met de vraag of ze parfum willen kopen. De bankcliënten die de moeite nemen om de parfum te ruiken, worden op deze manier bedwelmd met ether of chloroform. Beide zijn middelen die iemand slaperig maken. Vervolgens slaan de daders toe en rollen de zakken van de nietsvermoedende bankcliënten. Justitie geeft nog een voorbeeld van een modus operandi. Hier gaat het niet om parfums, maar om de airco. De daders stoppen katoen, dat in ether of chloroform is gedompeld, aan de buitenkant van het huis in de airco. Als deze vervolgens door de bewoners wordt aangezet, blaast de airco de ‘vreemde’ lucht in huis. Op die manier voelen de bewoners zich ‘zwaar’ en kunnen niet gemakkelijk uit bed komen. Als de daders vervolgens het huis betreden, kunnen de bewoners als gevolg van de chemicaliën niets doen. Burundanga is een andere chemische stof waarvoor het ministerie van Justitie waarschuwt. Mensen worden op straat aangesproken door iemand met een papiertje in zijn hand. De nietsvermoedende mensen krijgen het verhaal te horen dat diegene de taal waarin de tekst is geschreven niet machtig is. Vervolgens stemmen ze in om diegene te helpen door de tekst te lezen en te vertalen. Het papier kan echter burundanga bevatten. Deze stof heeft hetzelfde effect als ether of chloroform, namelijk dat mensen slaperig worden. Daarna is het voor de dader eenvoudig om zijn slachtoffer te beroven. Cfr. : http://weblogs.bnn.nl/arubajutter/20040604
What types of substances are being misused to commit sexual assault ? Monadnock Center for Violence Prevention, Inc. Over the decades, alcohol and substances such as chloral hydrate or "Mickey Finns" have been misused to involuntarily sedate individuals for sexual assault. In the past several years, there have been reports in which other substances have been identified, including gamma hydroxybutyrate (GHB), flunitrazepam (Rohypnol), scopolamine, burundanga and ketamine. Recent laboratory tests on the urine of survivors of substance-related sexual assault showed traces of an even greater number of substances, including alcohol, amphetamines, barbituates, benzodiazepines, cocaine, GHB, marijuana and opiates. These drugs may come in any form, including powder, pill, tablet or liquid. Sedating drugs, when criminally misused, often are referred to by a number of street names of which you should be aware. These include Liquid Ecstasy, Liquid X, Grievous Bodily Harm and Easy Lay for GHB and Special K for ketamine. Common street names for Rohypnol include Roofies, Roachies, La Rocha and the forget pill. Cfr. : http://www.utoronto.ca/health/healthtips/sexasslt/sexasslt.htm
The Three Most Popular Date Rape Drugs-GHB, Ketamine, Rohypnol The Carlson Company LLC .../... Scopolamine has been used under the name burundanga in Venezuelan and Thailand resorts in order to drug and then rob tourists. While there are unfounded rumors that delivery mechanisms include using pamphlets and flyers laced with the drug, not enough is readily absorbed through the skin to have an effect. However, spiked alcoholic drinks are occasionally used. In recent years the criminal use of scopolamine has become an epidemic. Approximately half of emergency room admissions for poisoning in Bogotá have been attributed to scopolamine. Victims of this crime are often admitted to a hospital in police custody, under the assumption that the patient is experiencing a psychotic episode. A telltale sign is a fever accompanied by a lack of sweat. In June 2008, more than 20 people were hospitalized with psychosis in Norway after ingesting counterfeit Rohypnol tablets containing Scopolamine. In Colombia South America a plant admixture containing scopolamine called Burundanga has been used for decades to aid in communication with the spirit world. Cfr. : http://www.thecarlsoncompany.net/datedrugs.html
What Are The Physical Effects Of Sedating Substances? In : 'Sexual Assault And Drug Misuse - What Should I Know To Protect Myself ?' University Of Toronto - Health Service Individuals may react differently to sedating substances depending on the dosage, their metabolism and sensitivity to the substance and the presence of alcohol and/or other drugs. There are several telltale signs that an individual may be under the influence of a sedating substance. Possible effects include impaired judgment, loss of inhibition, dizziness and confusion. If an individual appears extremely intoxicated after drinking a non-alcoholic beverage or only a small amount of alcohol, they may have unknowingly ingested one of a number of substances. Sedating substances can temporarily affect a person's ability to remain awake and conscious. Someone who has been sedated may experience sudden or unexplained drowsiness and have trouble with motor co-ordination. Brief periods of memory loss may also result from the misuse of some sedating substances. This means that the person may not remember what happened while under the drug's influence. Depending on the substance and the presence of alcohol and other drugs in the person's system, more dangerous and sometimes life-threatening side effects may occur. Cfr. : http://www.utoronto.ca/health/healthtips/sexasslt/sexasslt.htm#physical
CIA brengt in VS Maradona ten val ! de Volkskrant, 11-03-1996 (bijgewerkt : 16-01-2009) 'In dit boek staat dat de hostie die mij werd gegeven door de priester in Boston vol efedrine zat en dat het een komplot was van de CIA. Dit boek verdient het te worden geloofd.' Nou vooruit dan maar, Diego Maradona krijgt het voordeel van de twijfel. Onschuldig is de titel van de roman van twee Argentijnen. De één, Fernando Niembro, is sportjournalist, de ander, Julio Llina, 'enfant terrible van het Argentijnse literaire leven'. Hun boek is volgens uitgever Meulenhoff gebaseerd op ware gebeurtenissen die zich tijdens het WK voetbal in Amerika zouden hebben afgespeeld. De man die Joca wordt genoemd, FIFA-voorzitter Havelange, is één der schurken. Hij wordt in de rug gedekt door de CIA. De schrijvers zijn er van overtuigd dat : - Colombia, als drugsexporterende natie, geen wereldkampioen mocht worden. - Drugsgebruiker Diego Maradona, tevens Cuba-fan (denk aan zijn flirt met Castro) en militant tegenstander van de FIFA, mocht dat eveneens niet. Dus werden er twee ingenieuze complotten gesmeed. Zonder dat ze het zelf wisten, werden spelers van Colombia voor de wedstrijden tegen Roemenië en de Verenigde Staten ingesmeerd met burundanga. Het veroorzaakte sufheid, slaperigheid en geestelijke verwarring. Natuurlijk werd dus, zeer verrassend volgens velen, twee maal verloren. Maradona werd op nog listiger wijze te pakken genomen. Voor de wedstrijd tegen Nigeria kreeg hij tijdens een mis in Boston een hostie vol efedrine. De boeven zorgden er voor dat hij werd uitgeloot voor de dopingcontrole. Met veel sympathie citeren de schrijvers de Uruguayaanse schrijver Galeano : 'Maradona is omver gestoten door de machinerie van de macht. Ze wilden zich op hem wreken omdat hij altijd zei waar het op stond. Dat heeft zijn prijs en die prijs wordt contant en zonder korting geïnd.' Toch geloven we het niet. Cfr. : http://www.volkskrant.nl/archief_gratis/article672557.ece/CIA_brengt_in_VS_Maradona_ten_val!
Burundanga Het gaat hier om een Colombiaans verdovend middel dat Burundanga ('Scopolamine' of ook 'Hyoscine') heet. Dat spul schijnt behoorlijk populair te zijn bij Colombiaanse criminelen. Zodra je Burundanga binnen krijgt verander je in een soort zombie, je praat gewoon, je loopt gewoon, alleen luister je naar alles wat je gevraagd wordt. 'Geef me je adres'… 'Geen probleem'. 'Geef me je creditcard'… 'Geen probleem'. Sterker nog, mensen onder invloed van Burundanga helpen de criminelen zelfs bij het leegroven van hun woning. Je van dit goedje probleemloos dood neervallen. Deze drug is vier keer krachtiger dan een verkrachtingsdrug en is dus overdraagbaar via een simpel visitekaartje. Opletten dus ! Toepassingen Hyoscine (scopolamine) wordt (net als sodium thiopental) in kleine dosis als waarheidsserum gebruikt. Het is een alkaloïde en wordt ook in de geneeskunde gebuikt (ook in kleine dosissen, meestal in de vorm van pleisters). Het is op de markt onder de merknaam 'Scopoderm TTS®'. Scopoderm wordt toegediend als anti-braakmiddelen (bv. om misselijkheid en braken bij reisziekte te verminderen) of om overmatige speekselproductie tegen te gaan (bv. na een tandheelkundige behandeling). In druppelvorm wordt het gbruikt om de pupil te verwijden.
Scopoderm TTS® Scopolamine, ook bekend als hyoscine, is een tropaanalkaloïde dat gebruikt wordt als geneesmiddel. Het wordt verkregen uit de planten uit de nachtschadefamilie : Hyoscyamus niger (bilzekruid) – cfr. : http://www.tuinkrant.com/plantengids/kruiden/8802.htm – en Scopolia carniolica (klokbilzekruid) – cfr. : http://www.tuinkrant.com/plantengids/vasteplanten/11900.htm -. Het middel wordt gebruikt om misselijkheid en braken bij reisziekte te verminderen. Het middel wordt voornamelijk gebruikt in pleisters waarmee de stof door de huid wordt opgenomen. Scopolamine wordt in Nederland onder de merknaam 'Scopoderm TTS' (Novartis) op de markt gebracht. De LD50 van scopolamine is 100 mg per kilogram lichaamsgewicht bij muizen. Indicatie De geregistreerde indicatie voor scopolamine is ter voorkoming van misselijkheid, braken en duizeligheid bij reisziekte. Bij dit gebruik wordt een scopolaminepleister met gereguleerde afgifte voorgeschreven. Deze pleister bevat 1 tot 1,5 mg scopolamine en wordt achter het oor geplakt. De pleister moet 6 tot 15 uur voor aanvang van de reis achter het oor worden geplakt en mag maximaal 72 uur blijven zitten. Scopolamine wordt ook (ongeregistreerd) gebruikt bij overmatige speekselproductie. De dosering en toediening is hierbij ook een pleister met 1,5 mg scopolamine. Een andere ongeregistreerde indicatie is het gebruik als mydriaticum, om de pupil te verwijden. Hierbij wordt een oplossing van 2,5 mg/l scopolamine in het oog gedruppeld. De dosering hierbij is 1 tot 2 druppels maximaal 3 keer per dag. In Nederland werden in 2006 3.842 recepten scopolamine uitgegeven. Scopolamine in populaire cultuur Tijdens een van de opnamens voor het BNN-programma 'Try Before You Die' namen presentator Sander Lantinga en zijn crew een scopolaminepil om luchtziekte tijdens een paraboolvlucht te voorkomen. De pil zou een verkeerde hoeveelheid scopolamine bevat hebben en de BNN-medewerkers ondervonden veel symptomen van overdosering. Cfr. : http://nl.wikipedia.org/wiki/Scopolamine - http://db.cbg-meb.nl/Bijsluiters/h09709.pdf - http://www.efarma.nl/pages/winap.asp?ID=2003&Method=infotekst - http://www.fk.cvz.nl/default.asp?soort=preparaattekst&naam=scopolamine
Hyoscine In 'Medicijnen tegen zeeziekte' Noël Dilly & Rigo de Nijs - Uitgeverij Hollandia Hyoscine is de universele naam. Verschillende namen in andere landen : - Kwells (Engeland en Australië) - Sereen tabs (Engeland) - Travacalm (gemengd met antihistamine) (Engeland) - Boots (Engeland) Hyoscine is bruikbaar in kleine doses voor korte trips. Bijwerkingen te lastig voor langer gebruik. Groot voordeel is dat het binnen een half uur begint te werken en snel wordt opgenomen indien als zuigtablet ingenomen. Pleisters zijn ook verkrijgbaar (Scopoderm). .../... Het belangrijkste nadeel van dit medicijn zijn de bijwerkingen : - in lage doseringen duizeligheid en een droge mond en - in hogere doseringen ernstiger bijwerkingen zoals hallucinaties. Het medicijn gaat ook slecht samen met alcohol. Cfr. : http://www.zeilen.nl/vertrekkers/medicijnen_tegen_zeeziekte.htm
Hyoscine (of scopolamine) In : 'De verpleging van onrustige patiënten' Het Oude Gesticht, 25-02-2008 – Bron : 'Leerboek bij het verplegen van Geestes- en Zenuwzieken' - Dr. B. Chr. Hamer en J.H. Haverkate (achtste herziene druk, 1950) - Getekend door Zr. BC Groothuis, prov. Ziekenhuis Duinenbosch, Bakkum, NH - Hoofdstuk II, paragraaf 6 Onrust kan zich uiten in spreken en in handelen: in handelen door geen ogenblik stil te kunnen zitten, maar heen en weer lopen, door allerlei onnutte, schadelijke of storende daden en in spreken door voortdurend te praten, te roepen, te schreeuwen, te zingen en zelfs te vloeken. .../... Van groot belang is het onrustige patiënten zo spoedig mogelijk te kalmeren, in de eerste plaats in hun eigen belang, maar ook in het belang van andere patiënten, van hun gehele omgeving. Daarom moeten we alle onrust bestrijden met alle middelen, die we kennen en die we kunnen toepassen, zonder in enig opzicht de patiënt te schaden. .../... Kalmeringsmiddelen : 1. Door op een tactvolle manier met zijn patiënten om te gaan .../... 2. Afleiding en bezigheid zijn zeer belangrijke middelen om onrust te voorkomen en te bestrijden .../... 3. Bedverpleging .../... 4. Vasthouden .../... 5. Waterbehandeling, hydrotherapie .../... 6. Het spanlaken .../... 7. Separeren en isoleren .../... 8. Medicijnen, kalmerende middelen. .../... Alle kalmerende middelen en alle slaapmiddelen zijn eigenlijk vergiften, die, wanneer een bepaalde hoeveelheid word toegediend, de hersenen zo vergiftigen, dat de dood intreedt. Welke gevolg men er mee bereikt hangt af van de hoeveelheid : in kleine hoeveelheden kalmeren ze, in grotere veroorzaken ze slaap, geven we nog meer, dan ontstaat bewusteloosheid en de patiënt kan sterven. Daarom moeten we met al deze medicijnen uiterst voorzichtig zijn : dat we ons precies houden aan het voorschrift van de geneesheer; dat de patiënt de medicijnen nooit zelf kan bemachtigen en bij poeders (en tabletten) moeten we ons er terdege van overtuigen dat de patiënt ze inneemt en niet kan bewaren .../... De meest gebruikte kalmerende middelen (waarvan de meeste ook als slaapmiddelen dienen) zijn : - broomzouten : zijn niet sterk werkend, maar ook weinig schadelijk; meestal voorgeschreven als broomdrank. - Veronal : is moeilijk oplosbaar, word voorgeschreven in poeders (b.v. 200 mgr. Om te kalmeren, 500 mgr om te slapen). Wordt tegenwoordig al meer vervangen door het in water oplosbare veronal-natrium. Het is een betrekkelijk onschadelijk middel, evenals allonal en sedormid. - Paraldehyd : wordt meestal als slaapmiddel gebruikt. Het werkt goed (3-5 gr ’s avonds) maar heeft het nadeel van een zeer scherpe smaak en reuk te bezitten; bovendien ruikt de volgende dag de ademhalingslucht van de patiënt er naar; is ook vrij onschadelijk - Opium : is het kalmeringsmiddel in angsttoestanden. Men schrijft het voor als opiumpoeders, maar soms ook als drankje. De bekende morphine, een bestanddeel van opium, is meer een pijnstillend middel. - Luminal : is een soortgelijk kalmerend middel als veronal, maar werkt veel sterker. Luminal wordt echter meer gebruikt als geneesmiddel bij epilepsie. - : kan in een drank worden gegeven. : Somnifeen mag nooit onderhuids ingespoten worden (gevaar voor necrose, versterf) wel in een spier. - Hyoscine (of scopolamine) : is het sterkst werkend kalmeringsmiddel, maar ook het gevaarlijkste. Men geeft het daarom alleen bij hevige onrust, als men een patiënt niet anders tot bedaren kan brengen. Men dient het toe als injectie onderhuids : ½ - 1 mgr., waarbij men meestal 5-15 mgr morphine toevoegt. .../... Cfr. : http://www.hetoudegesticht.com/tag/hyoscine/
Gordelroos ('herpes zoster', 'zona') is een besmetting die door een herpesvirus wordt veroorzaakt en die wordt gekenmerkt door exantheem (cfr. : http://nl.wikipedia.org/wiki/Exantheem -) en blaasjes die een zenuwbaan volgen.
Dit virus bevindt zich reeds in het lichaam van de zorgvrager.
Deze besmetting resulteert in de ontsteking van de peesknopen en de dorsale zenuwwortels, als gevolg van activering van het virus, dat in vele gevallen jarenlang latent is gebleven.
Zona veroorzaakt pijn en tintelingen, doch is op zich niet gevaarlijk (gordelroos in het aangezicht kan wél gevaarlijk zijn omdat het het gezichtvermogen kan aantasten, ja, zelfs blindheid veroorzaken !).
Opmerking : Gordelroos ↔ Herpes genitalis Herpes genitalis is een infectie die voor de drager zelf niet ernstig is, maar wel vervelend. Deze infectie wordt gekenmerkt door een branderig gevoel of pijnlijke blaasjes en zweertjes op en rondom de geslachtsorganen. Na ongeveer 2 weken geneest de infectie, de ziekte kan echter wel sluimerend aanwezig blijven. Cfr. 'Herpes-infecties' op : http://www.consumed.nl/ziekten/1645/Herpes-infecties
Herpes zoster duikt heel plots op en geeft een akelige uitslag die maanden of zelfs jaren ná de opstoot kan aanhouden.
De boosdoener is het Varicella zoster-virus, het virus waardoor kinderen windpokken of varicella (waterpokken) krijgen. Na de eerste infectie blijft het virus slapend aanwezig in de zenuwcentra ter hoogte van de rug en kan dan, meestal op latere leeftijd, 'zona' veroorzaken. Een aantal varicellavirussen weet zich immers steeds in het lichaam te 'verschuilen' om zo aan de vernietigende kracht van het immuunsysteem te ontsnappen. De geliefkoosde schuilplaats van deze virussen zijn de zenuwknopen in het ruggenmerg, bij voorkeur de bindcellen rond de zenuwcellen die in verbinding staan met de huid. Het immuunsysteem kan in deze cellen niet binnendringen, waardoor het virus jarenlang verscholen kan blijven zonder dat je er ook maar iets van merkt. Tijdens ene periode van verminderde weerstand (bv. bij oudere mensen en aids-patiënten), kunnen deze 'slapende' virussen weer de kop opsteken en via de zenuwbanen naar de huid toe groeien en een erg pijnlijke en hevige uitslag (gordelroos) veroorzaken.
Bij gordelroos wordt een zenuwknoop bij de achterhoorn van het ruggenmerg aangetast.
Reeds voordat de blaasjes zichtbaar worden, veroorzaakt de ontsteking van de zenuwuiteinden in toenemende mate een brandende pijn of soms alleen jeuk. Men voelt zich ziek en is koortsig. Herpes zoster komt alleen voor in het gebied waar de gevoelszenuw die aangetast is loopt (de romp, de schouder, op de heup en in het gezicht). Aan één kant van het lichaam treden blaasjes op, omgeven door een rode hof. Na genezing kan nog langdurig, soms maandenlang plaatselijke zenuwpijn bestaan.
Besmettelijk
Gordelroos is besmettelijk voor anderen, zolang als er blaasjes of open wondjes aanwezig zijn. De meeste volwassenen hebben al een keer waterpokken gehad als kind en hebben daar antistoffen tegen gemaakt : zij zijn immuun en kunnen niet besmet worden. Maar wie nooit waterpokken heeft gehad en geen antistoffen heeft tegen het virus, kan besmet raken door iemand met gordelroos en dan waterpokken krijgen. Het virus kan door de lucht worden overgedragen en ook via het vocht uit de blaasjes. Patiënten met gordelroos moeten daarom uit de buurt blijven van pasgeboren babies en ernstig zieke patiënten met een gestoorde afweer.
Gordelroos
Herpes Zoster ontstaat jaren na een infectie met het waterpokken virus (Varicella zoster). Indien men in de kindertijd waterpokken krijgt, bouwt het lichaam afweer op tegen de ziekteverwekker. Typisch aan herpes virussen is echter dat ze binnen in de zenuwcellen van de zenuwknopen (ganglia) van het ruggenmerg kunnen achterblijven, buiten schot voor de lichaamsafweer.
Jaren na het doormaken van waterpokken, kan het virus plots terug actief worden, vaak na een vermindering van de immuniteit.
De letsels van gordelroos volgen dan het onderstaande patroon :
Het slapende virus kan plots actief worden. Via de zenuwbanen klimmen de virusdeeltjes op naar de huid.
(1) - ter hoogt van de huid worden blaasjes gevormd (2) - de met etter gevulde blaasjes, die lijken op waterpokken letsels, breken open (3) - korstvorming treedt op thv de letsel (4) - de blaasjes verdwijnen binnen 4 tot 5 weken (5) - soms treedt beschadiging op van de zenuwuiteinden, hetgeen kan leiden tot post-herpetische neuralgie, dit kan soms weken tot zelfs jarenlange pijnen veroorzaken voor de patiënt, tot lang na het verdwijnen van de huidletsels.
Voor de behandeling van gordelroos kunt u het beste naar uw huisarts of een dermatoloog gaan.
Meestal kan worden volstaan met pijnbestrijding en indrogende therapie voor de blaasjes. Soms is het nodig om infectie met bacterieen in de beschadigde huid te voorkomen of te bestrijden, dan worden crèmes voorgeschreven die voorkomen dat de herpes wondjes geïnfecteerd worden met bacteriën en tegen de jeuk wordt meestal een strooipoeder of een zalf gegeven.
De arts schrijft u in veel gevallen een antivirusmiddel voor (tabletten) en zonodig pijnstillers. Deze anti-virale therapie kan in tabletvorm gegeven worden en in bijzonder ernstige gevallen per infuus.
Het voorschrijven van een antivirusmiddel heeft alleen zin als het binnen een week (liefst zelfs binnen 3 dagen) na het opkomen van de eerste verschijnselen gestart wordt : dan zal in de regel de duur van de aanval en ook de duur van de pijn worden verminderd. Wordt er langer gewacht, dan heeft het voorschrijven van antivirusmiddelen niet zoveel zin meer : dan wordt er alleen iets tegen de pijn of jeuk voorgeschreven.
Na ongeveer één week dooft de ziekte meestal uit, hierbij is er vaak geen therapeutische interventie nodig. Zonder medicijnen geneest gordelroos in principe spontaan (na ongeveer een maand). Op de blaasjes komen korstjes die er na indroging vanaf vallen. Meestal blijven hierbij geen littekens achter. Soms kan het zo zijn dat er pijnstilling nodig is.
Herpes zoster komt meestal niet terug als men het gehad heeft. De prognose is dus over het algemeen goed : in enkele gevallen wordt een tweede aanval gezien, maar meestal zijn de patiënten na een eerste aanval immuun. In een klein percentage van de gevallen klagen de patiënten nog jaren over pijn ('post-herpetische pijn'). De therapie varieert nogal. Vaak krijgt men pas na enige tijd een gunstig resultaat met sterke pijnstillers. Verder leent de aandoening zich voor een aantal fysiotherapeutische maatregelen.
Hevige en pijnlijke gordelroos kan worden bestreden met een zenuwbehandeling (via een injectie laag in de rug). Deze behandeling is erop gericht de zwelling in de zenuw te verminderen, acute pijn te bestrijden en te voorkomen dat er een blijvende zenuwontsteking ontstaat, die jarenlang klachten kan veroorzaken. De zenuwbehandeling wordt gegeven door een anesthesist. Deze behandeling heeft alleen zin als ze plaatsvindt binnen vijf weken vanaf het begin van de klachten.
Post-herpetische pijn
Na een virusinfectie van een van de huidtakken van de spinale zenuwen kunnen zich ernstige pijnklachten voordoen. Herpes zoster of gordelroos is een acute infectieziekte, veroorzaakt door een virus, dat aangrijpt op het perifere sensibele neuron en het daarbij behorende huidgebied. De infectie komt soms epidemisch voor. Ge volgende zenuwstructuren (meestal in deze volgorde) zijn aangedaan : - het spinale ganglion van een of meer ruggenmergszenuwen en/of een of meer sensibele ganglia van de hersenzenuwen; - de dorsale wortel en eventueel ook de achterhoorn van het ruggenmerg.
In het algemeen zijn twee of drie boven elkaar liggende ganglia aangedaan, maar het voorkomen van de aandoening in een enkel dermatoomgebied vormt geen uitzondering. Bij de herpes zoster ophthalmicus is er sprake van een aandoening van een tak van de drielingzenuw (nervus trigeminus), waarbij blaasjes optreden op het voorhoofd en ook wel in het hoornvlies. De herpes zoster oticus is een aandoening waarbij blaasjes vooral achter het oor optreden en waarbij veelal de aangezichtszenuw (nervus facialis) en de achtste hersenzenuw (nervus vestibulocochlearis) zijn aangedaan. Pathologisch kan men een aantal specifieke veranderingen in de weefsels onderscheiden : - infiltratie van mononucleaire cellen; - vaak degeneratieve veranderingen van zenuwcellen; - in de ernstigste gevallen ziet men ook fibrose en secundaire degeneratie; - typische blaasvorming van de huid en infiltratie van de huid en het onderhuidse weefsel.
Post-herpetische pijn kan worden bestreden met pijnstillers of met speciale geneesmiddelen die gewoonlijk alleen bij epilepsie of depressie worden voorgeschreven.
Een TDP-lamp kan ook effectief zijn bij het bestrijden van hepatitis, herpes simplex en herpes zoster. TDP kan de pijn verminderen en de bloedomloop bevorderen wat een helend effect heeft. De lamp versterkt het immuunsysteem door onder andere het zenuwstelsel te regenereren en de bloedcirculatie te bevorderen.
Medicamenteuze behandeling van neuropathische pijn Belgisch Centrum voor Farmacotherapeutische Informatie (B.C.F.I. Vzw), april 2006 Cfr. : http://www.bcfi.be/Folia/2006/F33N04B.cfm
The Clinical Investigation for the Effect of MF Bio-frequency Lamp on l0 AIDS Patients Wang Zhe, Aixia Wang & Xueshan Zhang, National HIV Research Laboratory, Beijing China & Beijing Union Medical University Hospital, Beijing, China - Telstar Innovations Inc, 384 Broad Way , Monticello,NY 12701 , USA Cfr. : http://www.findhealer.com/mall/telstar/clinic/aidswhole.php3
Wat is gordelroos (herpes zoster) en wat is er aan te doen ? InofNu.nl Gordelroos, ook wel herpes zoster genoemd, is een pijnlijke huiduitslag. Hier lees je hoe gordelroos ontstaat, wat de symptomen zijn hoe je gordelroos kunt behandelen. Gordelroos is goed te behandelen met aciclovir (aciclovir is er in tabletvorm, zalf en oogdruppels). Cfr. : http://mens-en-gezondheid.infonu.nl/ziekten/26642-wat-is-gordelroos-herpes-zoster-en-wat-is-er-aan-te-doen.html
Er is belangrijk bewijs dat CVS niet psychosomatisch is :
1. - Psychosomatische aandoeningen bij personen die voorheen gezond waren en op een hoog niveau konden functioneren, beginnen zelden abrupt met symptomen als opgezette klieren en koorts.
2. - De meeste CVS-patiënten hebben geen psychische ziekte doorgemaakt in de voorafgaande jaren. Zelfs na het begin van de ziekte hebben 20 tot 50% geen psychische problemen. Bovendien hebben wij ondervonden dat een succesvolle behandeling van depressie of angst bij CVS-patiënten geen vermindering van de lichamelijke symptomen oplevert. Wél is het zo dat bij CVSpatiënten in de jaren voor de aanvang van de ziekte vaker dan gemiddeld (10-35%) sprake is geweest van depressie. Dit zou kunnen betekenen dat er na een episode van depressie een grotere vatbaarheid voor CVS zou kunnen bestaan.
3. - Uit laboratoriumtests lijkt naar voren te komen dat het immuunsysteem van CVS patiënten, chronisch overactief is – cfr. 'CVS/ME - Verstoring van het immuunsysteem' op : http://chronische-vermoeidheidssyndroom.pilliewillie.nl/cvs-me/immuunsysteem.cvs.me.1.php -, mogelijk doordat het bezig is een infectueus agens te bestrijden. Er is geen enkele immunologische afwijking die algemeen voorkomt bij deze patiënten en zeker niet zo'n ernstige als er bij aids wordt gevonden. Maar onderzoekers in verschillende delen van de wereld vinden wel telkens twee soorten witte bloedcellen – cfr. : http://nl.wikipedia.org/wiki/Witte_bloedcel - (natural killer cellen – cfr. : http://nl.wikipedia.org/wiki/NK-cel - en cytotoxische T-cellen – cfr. : http://nl.wikipedia.org/wiki/Cytotoxische_T-cel -) die minder goed functioneren; deze witte bloedcellen zijn belangrijk bij de verdediging van het lichaam tegen virussen. In verschillende onderzoeken is aangetoond dat het bloed van CVS-patiënten een verhoogd niveau van immuuncomplexen – cfr. : http://nl.wikipedia.org/wiki/Immuuncomplex - bevat, bestaande uit antigenen – cfr. : http://nl.wikipedia.org/wiki/Antigeen - die van infectieuze agentia afkomstig kunnen zijn. CVS symptomen ontwikkelen zich vaak bij patiënten met bekende infectieziekten zoals mononucleosis (ziekte van Pfeiffer) en de ziekte van Lyme.
4. - CVS komt vaak in epidemische vorm voor : leden van hetzelfde gezin of arbeiders van dezelfde fabriek gaan ongeveer in dezelfde tijd met dezelfde klachten naar de dokter. Sommigen hebben deze epidemieën afgedaan als gevallen van massahysterie, maar de meeste wetenschappers, waaronder teams van de United States Centers voor Disease Control en dergelijke instellingen in andere landen, hebben gemeenschappelijk een andere conclusie getrokken, ondanks het feit dat ze niet in staat waren een duidelijk omschreven agens aan te wijzen. Bij onze eigen onderzoek naar zo'n epidemie ontdekten we dat de patiënten er geen enkel voordeel van hadden ziek te zijn; zij leken juist alles te verliezen, zelfs hun huis en bestaan. Massahysterie zou slechts een uiterst twijfelachtige verklaring zijn geweest.
CVS/ME patiënten krijgen veel eerder een infectie dan gewone gezonde mensen. Dat komt omdat het immuunsysteem in zijn werking is gestoord. Een actief herpes virus (HHV-6), het Epstein Barr virus (EBV) en Cytomegalovirus (CMV) komen erg vaak voor bij CVS/ME patiënten en veroorzaken ondermeer ernstige vermoeidheid. Cfr. 'CVS/ME kent vele vormen van vermoeidheid' op : http://www.sanp.me.eu/symptonen.php Cfr. ook 'Summary of the Viruses in Chronic Fatigue Syndrome & Post-Viral Fatigue Conference' op : http://www.hhv-6foundation.org/Baltimore-CFS-Lay.pdf
De actieve produktie van deze virussen zou enkele symptomen van CVS kunnen verklaren en lijkt op zijn minst een objectieve aanduiding te zijn.
6. - Veel CVS-patiënten lijden ook aan fibromyalgie. Shorter zegt dat dit syndroom wordt gekarakteriseerd door pijnen in het gehele lichaam. Hij is zeer slecht geinformeerd. De pijn wordt alleen gevoeld op zekere specifieke punten – cfr. : http://www.gezondheidsplein.nl/aandoeningen/1085/fibromyalgie.html -, zoals onlangs door een wereldwijd onderzoek door het American College of Rheumatology is aangetoond.
7. - CVS zou de hersenstructuur en -chemie aan kunnen tasten. Een recent onderzoek op het National Institute of Health toonde aan dat de hersenen van CVS-patiënten een verminderde hoeveelheid corticotropin releasing hormoon (CRH) en adrenocorticotropic hormone (ACTH – ook 'corticotropin') produceren. Deze substanties zetten de adrenaline producerende klieren aan tot het vrijlaten van het stresshormoon cortisol (cfr. : http://www.tweelingenregister.org/nederlands/onderzoek/Cortisol_web.PDF -). Het tegenovergestelde wordt gewoonlijk bij patiënten met depressies gevonden. Wetenschappers over de hele wereld hebben belangstelling getoond voor het bovenstaande en er is over gesproken tijdens drie internationale conferenties die gedurende de laatste vijf jaar door het National Institute of Health zijn georganiseerd. Het is niet zinvol om te vragen of CVS een 'mentale' of 'lichamelijke' ziekte is, omdat deze manier van categoriseren van een ziekte niet erg essentieel is. Het is zelfs fout om ziekten van het lichaam te betitelen als 'echt' en ziekten van de geest als 'onecht', alsof deze kunnen worden geëlimineerd door wilskracht. Bij de meeste ziekten zijn zowel het lichaam als de geest betrokken. Lichameliike veranderingen (in de hersenchemie) spelen waarschijnlijk een belangrijke rol bij geestesziekten en deze laatste kunnen patiënten vatbaarder maken voor 'lichamelijke' aandoeningen bijvoorbeeld voor gezwellen en hartaanvallen. Verder kent de psychische reactie op een lichameliike ziekte afhangen van sociale waarden en zo'n reactie ken net zo belangrijk worden als de ziekte zelf als het gaat om het bepalen op welk niveau de patiënt kan functioneren.
Volgens Shorter is er voor CVS geen lichamelijke oorzaak te vinden; de symptomen duiden op psychische stoornissen en worden beïnvloed door sociale factoren. Dat zou een plausibele theorie kunnen zijn, maar het is onjuist te suggereren dat deze zou zijn bewezen. Er zijn meerdere objectieve afwijkingen gevonden bij CVS-patiënten. Niemand beweert dat psychische en sociale factoren geen rol spelen bij deze of welke andere ziekte dan ook, maar het is absurd om er van uit te gaan dat degenen die geloven dat CVS een lichamelijke basis heeft, tot een radicale randgroep van artsen behoren die "van het rechte pad van de wetenschap zijn afgedwaald". “Of het nu historici of artsen betreft, naar mijn mening kan geen enkele serieuze wetenschapper die de beschikbare bewijsstukken heeft onderzocht beweren dat CVS een louter psychische kwaal is. "
Anthony L. Komaroff is hoofd van de vakgroep huisartsengeneeskunde aan de medische faculteit van het Brigham and Women's Hospital in Boston en hoogleraar geneeskunde aan de Harvard Medical school (the Harvard Mental Health Leffer).
'ME kan genezen, maar dat kan jaren duren'
Pieron zoekt de oorzaak van ME in een schadelijke werking van giffen in het lichaam die zich manifesteren na bijvoorbeeld een virusinfectie. Pieron benadrukt dat ME niet een ziekte is, maar 'een labyrint van symptomen met een scala aan klachten, vooral als gevolg van allergieën'. Wanneer een ME-patiënt bij Pieron aanklopt, begint hij met een toxologisch onderzoek. Hij gaat op zoek naar de schadelijke werking van allerlei giffen, zoals kwik, maar ook voedseladditieven. Hij heeft inmiddels goede ervaring met strenge diëten. Pieron vindt dat er geld uitgetrokken moet worden voor verder onderzoek naar ME. Verder is hij van mening dat artsen de ziekte serieus moeten gaan nemen. Zij zouden meer moeten uitgaan van de hele mens : "Het is toch te zot dat artsen zeggen dat het niet uitmaakt wat je eet, als je je medicijnen maar neemt. Voedsel moet opbouwen, maar heel veel mensen eten tegenwoordig voedsel dat alleen maar afbreekt."
"ME is niet een ziekte, het is een labyrint van symptomen met een scala aan klachten. Het belangrijkste symptoom is die vermoeidheid - dat is nu wel bekend. Maar daarnaast is er de spierpijn, het zich ziek voelen - echt ziek - en verder de hoofdpijn, de menstruatiestoornissen, soms de longklachten. En dan al die allergieën. Je kunt het zo gek niet bedenken. Je moet daar als arts samen met de patiënt doorheen, dat is een moeilijke weg."
Johan Pieron is arts in Heemstede. Hij is onder meer gespecialiseerd in ME, de ziekte die door de traditionele geneeskunde als 'mysterieus' en typisch vrouwelijk wordt afgedaan. Specialistisch onderzoek in het Nijmeegse Radboud- ziekenhuis heeft vooralsnog weinig opgeleverd. Veel artsen herkennen de klachten niet en sturen patiënten naar huis met de goedbedoelde raad 'eens rustig uit te zieken', 'het gaat wel weer over, maak je geen zorgen'.
Er bestaan veel misvattingen over ME, weet Pieron : "Er wordt wel gezegd dat te hard werken - roofbouw plegen - een oorzaak is van ME, maar dat is niet zo. Dat wat latent, sluimerend aanwezig is, kan manifest worden door een gebrek aan weerstand. Vandaar dat ME zo vaak optreedt naar een virusinfectie, ook dan is de weerstand minder . Maar de echte oorzaak ligt veel meer bij giffen, bij voedseladditieven, bij het milieu."
Storingen
"De lijn die er in zit is die infectie, die allerlei storingen veroorzaakt en overgevoeligheid tot gevolg heeft. ME kan in veel gevallen genezen, al zeg ik niet dat ik alle patiënten beter kan maken. Het gaat erom dat je het immuunsysteem weer opbouwt. Continu bouwen, dan verbetert het. Het is een kwestie van jaren. Maar even voor alle duidelijkheid: niet elke klacht over vermoeidheid of spierpijn geeft ME. De meeste patiënten kunnen zich nog precies herinneren wanneer het begon - toen gebeurde dat en dat en dat was het begin. Maar ik zie de meeste patiënten pas als ze eigenlijk al een tijd ziek zijn. Dan heeft zich vaak allergie op allergie gestapeld. Hoe eerder je erbij bent, hoe meer je kunt doen. Overigens werk ik met een enorme wachtlijst."
"ME is een groot probleem en het wordt nog een veel groter probleem. Zeker zolang mensen slecht blijven eten. In Amerika, waar de eetgewoonten nog slechter zijn dan hier, is het al schrikbarend. Daar zijn veel mensen heel erg ziek. Maar hier ook. Als ik zie hoe mensen eten - dat is geen voeding, dat is afbraak. Er words zoveel gesnoept. Voeding is er om iets op te bouwen, maar veel mensen breken continu af : suiker, kleurstoffen, van alles... Natuurlijk, ik eet ook wel iets ongezonds, maar de basis is gezond."
Allergisch
"Iedere patiënt is anders en ontwikkeld tijdens de ziekte andere allergieën. Renate Dorrestein, één van mijn patiënten, was inderdaad opeens allergisch voor gluten. Dat was een fout van mij. Ze vroeg op een gegeven moment of ze weer eens een plakje kaas mocht eten. Ik heb 'ja' gezegd, maar dat had ik niet moeten doen. Anderen ontwikkelen plotseling een allergie voor verf en huishoudelijke produkten. Een patiënt met wie het al een tijdje heel goed ging, werd plotseling weer beroerd. We zijn alles nagegaan. Bleek het aan een nieuw dekbed te liggen... Een nieuwe auto kan problemen geven. Dat ben ik nu drie keer tegen gekomen."
Tien jaar geleden kreeg Pieron te maken met zijn eerste Me-patiënte : “Toen was er nog helemaal niks over bekend. Zelfs de naam niet, ik noemde het een post-viraal syndroom. Ik had ontdekt dat het optrad na een virusinfectie. Maar verder wist ik niks. De eerste boeken verschenen in '83-'84. Bij die eerste patiënte zat ik dus met mijn handen in het haar, maar ik voelde dat het niet psychisch was. er was iets anders aan de hand." "Ik ging zoeken in de hoek van de toxologie, giffen die een schadelijke werking in het lichaam hebben. Kwik bijvoorbeeld. Amalgaam in het gebit is een kwikverbinding. In combinatie met goud kan er een chemische reactie ontstaan waarbij dat kwik vrijkomt. Geen acute kwikvergiftiging maar een heel geleidelijke, een molecuul per dag... Dat stapelt zich op en zet zich vast. Met bloedonderzoek kom je daar niet achter, maar wel bijvoorbeeld met haaranalyse. Dat is veel representatiever voor het weefsel."
"Verder heb ik de werking van allerlei andere schadelijke stoffen onderzocht. Sinds de jaren vijftig zijn er zo'n 50.000 nieuwe stoffen bijgekomen - insecticiden, stoffen voor vervaardiging van plastics, pcb's en noem maar op. Was niemand zich bewust van de effecten van die stoffen voor het menselijk lichaam ? Bij het ontstaan van ME spelen die stoffen een belangrijke rol. Mensen die bijvoorbeeld Pfeiffer hebben gehad, knapten niet meer echt op, maar kregen allerlei heel lichte infecties. Die stoffen decompenseren, het lukt niet dat lichaam weer gezond te krijgen."
"Candida speelt ook vaak een rol. Dat is een darmschimmel die iedereen heeft. Als die uit balans raakt, dan kan het goed mis gaan. Dat is medisch heel omstreden. In de traditionele medische wereld words gezegd dat die ontregeling alleen optreedt bij aids of ernstige auto-immuunziektes. Maar dat is flauwekul, dan is het al zo enorm dat de schimmels zichtbaar zijn in de mond. Er zijn ook lichtere vormen, dan penetreert die schimmel door de darmwand, waardoor elders in het lichaam schadelijke effecter optreden. Je leest dat in het boek van Renate : 'candida zet suiker om in alcohol', waardoor zij eigenlijk met een voortdurende alcoholvergiftiging te kampen had. Zij beschrijft haar ziekte den ook als een continu gevoel of ze een kater had. Het probleem bij die candida is dat het heel moeilijk goed te meten is. Het zit niet altijd in de ontlasting, soms zie je het bij een aminozuur- analyse. Je kunt het niet altijd bewijzen. Maar ik behandel patiënten die alle verschijnselen van candidiasis vertonen, wel met een candida-dieet en dat slaat meestal ook aan, dat gaat heel goed."
Volgens de Heemsteedse arts wordt de ziekte door de gevestigde medische stand niet voldoende serieus genomen : “Er wordt over gepraat alsof het een typische vrouwenziekte is met vage klachten. Dat is het pertinent niet, ik heb ook mannelijke patiënten. Artsen zijn in staat om tegen mensen met reuma te zeggen dat ze alles mogen eten, chocola en noem maar op, als ze hun medicijnen maar nemen. Dat is toch puur chemisch denken ! In de medische wereld zou wat meer holistisch - vanuit de hele mens - moeten worden gedacht, niet in die hokjes. We zouden al een heel stuk verder zijn als artsen niet meer zouden zeggen dat het niet uitmaakt wat je eet."
“Veel huisartsen willen niks weten van deze ziekte : 'allemaal psychisch en het gaat wel over'. Ik had een patiënt die zelf arts is en getrouwd met een chirurg . Ze was helemaal opgezwollen en kon niets meer, echt niets. Ze was al bij hoogleraren langs geweest, voordat ze bij mij kwam. Ze is nu genezen, maar nog steeds geloven veel geneeskundigen in haar omgeving niet dat het door mijn behandeling komt. De gevestigde medische stand is er nog blind voor, ze geloven het domweg niet. Ze zijn niet opgeleid om zo te denken, dus kan het niet. Krijg in dat conservatieve bolwerk maar eens voet aan grond. Ze vinden mij een kwakdenker. Terwijl ik een hekel heb aan kwakdenkers. Daar zit ook die hokjesgeest, de antroposofen vinden zus, de homeopathen zo. In al die aanpakken zit wel wat goeds, maar je moet ook regulier kunnen kijken en een goed bloedonderzoek kunnen doen. Het gaat allemaal om oogkleppen : 'dit is het en verder niks'."
Marion Lescrauwaet en Tanja van Heesch (MEdium Nr. 3, 1993)
Hoewel we al verscheidene malen hebben gemeld dat SPECT-scans aantonen dat bij ME-patiënten een vermindering van de doorbloeding van bepaalde hersendelen optreedt, kunnen we het desondanks toch niet laten om een gedeelte van een artikel te citeren dat heeft gestaan in 'Nuclear Medicine Communications', 1992,13,10,767-772, geschreven door M. Ichise et al. :
"We hebben de regionale hersendoorbloeding - ook 'relatieve corticale doorbloeding' (rCBF) genoemd - van 60 patiënten met CFS (Holmes criteria) en 14 gezonde controlepersonen gemeten met behulp van Single Photon Emission Computed Tomography (SPECT – cfr. : http://nl.wikipedia.org/wiki/SPECT-scan -). Vergeleken met de controlepersonen had de CFSgroep significant lagere rCBF-waarden in verscheidene hersendelen ..."
"Bij 80% van de patiënten was ten minste een of meer van de rCBF-waarden meer dan 2 S.D. lager dan normaal..."
"De disfunctie van het centrale zenuwstelsel bij CFS kan, zoals door sommige onderzoekers wordt gesteld, een primair fenomeen zijn als gevolg van beschadiging van het centrale zenuwstelsel, maar het is ook mogelijk dat het een secundair verschijnsel is als gevolg van nog niet gedefinieerde systemische factoren..."
"Deze onderzoeksuitslagen leveren een objectief bewijs voor disfunctie van het centrale zenuwstelsel bij CFS en hoewel SPECT-scans misschien niet als diagnosticum gebruikt kunnen worden, kunnen ze wel een belangrijke rol spelen bij het vinden van de oorzaak van CFS." (Bron : Medical Updates, IFMEA)
Op onze oproep in de vorige MEdium over het syndroom van Gilbert (verhoogd bilirubine-gehalte) ontvingen wij acht reacties. Vijf daarvan waren van ME-patiënten waarbij, nadat ze ME hadden gekregen, het syndroom van Gilbert is vastgesteld. Bij vier daarvan is Gilbert aangetoond d.m.v. bloedonderzoek, terwijl bij de vijfde de diagnose is gesteld na twee leverpuncties. Deze patiënte meldt tevens dat zij, lang voor ze ME kreeg, op haar 14e geelzucht heeft gehad. Zij moet nog steeds een eiwitarm (vegetarisch) dieet houden, maar haar leverfunctie is vooruit gegaan dankzij acupunctuur-behandelingen. Gelukkig schrijven twee van deze ME+Gilbert-patiënten dat ze inmiddels al weer aardig zijn opgeknapt. De een is (na een jarenlange tocht langs allerlei 'alternatieven' nagenoeg klachtenvrij en heeft -zonder relapse- onlangs haar tweede kind gekregen en de ander is (dankzij een homeopaat) weer in staat om halve dagen te werken.
In het 10 cm dikke boek 'Diagnose en Therapie' (1983)
Diagnose en therapie - Jaarboek 2008 J.J.E. van Everdingen & J.H. Glerum - Bohn Stafleu Van Loghum, november 2007 - ISBN10 : 9031350273 / ISBN13 : 789031350278 'Diagnose en therapie' is een onmisbare hulp voor het snel naslaan van up-to-date informatie over diagnoses, indicatiestellingen en therapieën, met als uitgangsprunt de organen en de orgaansystemen worden bijna 1.000 klinische beelden beschreven. De diagnostiek en behandeling van deze ziektebeelden wordt op een beknopte, heldere wijze behandeld door vakexperts, huisartsen én apothekers, de beste combinatie om de klinische relevantie voor de huisartsenpraktijk te waarborgen. Daarnaast behandelt Diagnose en therapie uitgebreid de indicatiestellingen en de therapieën met de meest voorgeschreven geneesmiddelen in de huisartspraktijk. 'Diagnose en therapie' verschijnt jaarlijks in een geheel geactualiseerde versie. Regelmatig worden nieuwe hoofdstukken toegevoegd en verbeteringen doorgevoerd. Een belangrijke uitbreiding in de huidige editie is die van het hoofdstuk 'Chirurgie'. Vroeger bestond dit hoofdstuk alleen uit kleine chirurgische ingrepen die ook buiten het ziekenhuis konden worden uitgevoerd. Thans is ook aandacht besteed aan de meer algemene chirurgie. Hierdoor zijn een aantal aandoeningen zoals het mammacarcinoom dat nog nergens aan de orde kwam, in het boek opgenomen. Andere veranderingen betreffen de vormgeving en de actualisatie van de literatuurverwijzingen naar bronnen van richtlijnen en sleutelartikelen. Een abonnement op het jaarboek is mogelijk. Niet alleen zijn abonnees verzekerd van actuele en complete informatie, zij hebben bovendien exclusief toegang tot de bijbehorende online-editie. Tevens is Diagnose en therapie ook verkrijgbaar als pda-applicatie. Voor wie ? 'Diagnose en therapie' is onmisbaar en altijd toegankelijk voor iedereen die werkt op medisch, farmacotherapeutisch en farmacologisch gebied én voor wie op deze gebieden op de hoogte wil blijven. Cfr. : http://www.bol.com/nl/p/boeken/diagnose-en-therapie-jaarboek-2008-druk-1/1001004005505929/index.html
dat ik van m'n huisarts mocht lenen, staat het syndroom van Gilbert omschreven als "een goedaardige, asymptomatische, hereditaire (= erfelijke) geelzucht. De Hyperbilirubinemie (= verhoogd bilirubine-gehalte-red.) neemt toe na 24-36 uur vasten. Geen behandeling nodig, prognose uitstekend."
Ik hoop dat de medische wetenschap sinds dit boek is gedrukt (1983) vooruit is gegaan, want alle briefschrijvers geven aan dat hun Gilbert zeker niet asymptomatisch is / was : zij noemen alleen 'extreme moeheid' als belangrijkste symptoom en een enkeling vermeldt ook nog ontkleurde ontlasting. Helaas weten we niet of de ME+Gilbert-patiënten ook al Gilbert hadden voordat ze ME kregen, zodat de vraag of Gilbert inderdaad erfelijk is, in het ongewisse blijft.
Nog een citaat uit 'Diagnose en Therapie' : "Bilirubine, het afbraakprodukt van hemoglobine (= rode bloedkleurstof-red.), words in de lever geconjugeerd (= gebonden-red.) aan diglucoromide en in de gal uitgescheiden. Stijging van het serumbilirubine-gehalte treedt op bij leverinsufficiëntie, obstructie (= verstopping-red.) van de galwegen of verhoogde hemolyse (= afbraak van rode bloedcellen-red.).
"Zeer zelden" volgens D&Th : "kan een verhoogde concentratie bilirubine ontstaan door een conjugatiestoornis in de lever (bijv. afwezigheid van glucoronyltransferase = syndroom van Gilbert)." Gilbert kan, behalve door een erfelijke afwijking, volgens D&Th worden veroorzaakt door geneesmiddelen (bijv. chloorpromazine of methyltestosteron) of door een infectie (bijv. virus-hepatitis of mononucleosis infectiosa (= ziekte v. Pfeiffer-red.).
Verder vermeldt D&Th nog stoffen met een direct hepatoxische (= leververgiftigende) werking : alcohol, chloroform, fosfor, Mercaptopurine, Paracetamol, Stilbamidine, tetrachloorkoolstof (= vlekoplosser), tetracyclines (= antibioticum) en zware metalen (bijv. kwik, cadmium).
Stoffen die een klinisch beeld kunnen veroorzaken dat niet te onderscheiden is van chronische actieve (virus) hepatitis : aspirine, Chlorpromazine, Halothaan, Isoniazide, Methyldopa, Nitrofurantoine, Oxyfes atine, Paracetamol.
Aangezien ME-patiënten volgens elektro-acupuncturisten een slecht functionerende lever hebben en sommige Amerikaanse onderzoekers 'alcohol-intolerantie' zelfs vermelden als één van de kenmerkende symptomen van ME, lijkt het geen overbodige maatregel de bovenstaande stoffen zoveel mogelijk te vermijden.
Tot zover de bilirubine.
Een van de briefschrijvers vermeldde nog dat bij een bloedonderzoek het hemoglobinegehalte (de Hb) normaal was, maar dat haar rode bloedcellen een afwijkende vorm hadden en erg groot waren. Een beeld dat je, volgens haar arts, soms ziet bij topsporters : "M'n huisarts vond de situatie enigszins komisch, omdat ik met moeheidsklachten kwam. Achteraf denk ik dat ik toch een soort topsport bedreef door, in mijn slechte conditie, toch voor m'n twee peuters, huishouden e.d. te zorgen".
Dit is voor het eerst dat we iets lezen dat het onderzoek van dr. Simpson in Nieuw Zeeland bevestigt.
Hij zegt dat de rode bloedcellen van bijna alle ME-patiënten die hij heeft onderzocht (in Nieuw-Zeeland, Australië en Californië) afwijkingen in vorm en plasticiteit (= buigzaamheid) vertonen. Volgens Simpson zou die slechte plasticiteit van de rode bloedcellen een verminderde doorstroming in fijne haarvaten kunnen veroorzaken.
SPECT-scans van andere onderzoekers hebben inmiddels herhaaldelijk laten zien dat de doorbloeding in bepaalde hersendelen van ME-patiënten veel minder is dan bij controlepersonen, terwijl juist in de hersenen veel fijnvertakte haarvat-netwerken voorkomen.
Nu we het toch over de hersenen hebben : één dag voor de deadline ontvingen we een present-exemplaar van de paperbackversie van dr. Jay Goldstein's boek 'Chronic Fatigue Syndromes - The Limbic Hypothesis'.
Chronic Fatigue Syndromes - The Limbic Hypothesis Jay Goldstein - The Haworth Library of the Medical Neurobiology of Somatic Disorders, Volume 1 – Routledge, June 10, 1993 – ISBN-10 : 1560249048 / ISBN-13 : 978-1560249047 Chronic Fatigue Syndrome (CFS) is now a recognised major and international medical concern. Neglected for many years because of its puzzling wide range of symptoms and inability to be "slotted" into any single mainstream medical discipline, CFS has gained government, academic and public attention. In this book, Dr. Jay Goldstein provides a medical narrative of an "evolving theory" of how the symptoms of CFS may develop through dysfunction of numerous physiological pathways. He describes the biologic basis of these assumptions and, based on an analysis of fundamental medical principles, leads the reader to logical conclusions. In addition, he reveals a wealth of clinical experience by describing successes and failures of various therapies and discusses the reasons for the outcomes. Dr. Goldstein's private practice is devoted to patients who fit the profile of a CFS sufferer. As a result, his extensive clinical experience has given him a valuable hands-on perspective. Cfr. : http://www.amazon.com/Chronic-Fatigue-Syndromes-Hypothesis-Neurobiology/dp/1560249048
We hebben nog geen tijd gehad om het te lezen, maar de cover is bezaaid met lovende kritieken van zeer vooraanstaande Amerikaanse wetenschappers.
De voordracht die Goldstein in Albany hierover hield was zeer indrukwekkend, maar we vonden de aanschaf van de hardcover toen te duur ($ 90,-).
De paperback kost $ 49,95, exclusief verzendkosten. Geinteresseerden kunnen het boek bestellen bij de uitgever : The Haworth Medical Press, 10 Alice Street, Binghamton, New York 13904-1580, U.S.A., onder vermelding van 'Chronic Fatigue Syndromes/Goldstein, Softbound'. Je kunt het vereiste bedrag ($ 49,95 + $ 4,50 porto) bijsluiten of het rekeningnummer van je Visa, Mastercard of American Expresscard + de vervaldatum vermelden (en natuurlijk je naam en acres niet vergeten). Creditcardhouders kunnen ook, met vermelding van hun creditcardnummer en vervaldatum, per fax bestellen : 09-01-607-722-6362.
In Meeting Mace nr. 39 [van ANZMES (N.Z.) Inc., P.O.Box 35-429, Browns Bay, Auckland 10, New Zealand] vonden we een artikel van Jay Goldstein over de behandeling van Chronic Fatigue Syndrome met nitroglycerine : "Mijn praktijk bestaat bijna uitsluitend uit patiënten met chronic fatigue syndrome en fibromyalgie, raadselachtige aandoeningen waarvoor nog geen effectieve behandeling bestaat. Omdat ik het idee had dat de symptomen van CFS wel eens veroorzaakt zouden kunnen worden door een beperking van de invloed van Interleukine-1 beta op het centrale zenuwstelsel, heb ik gedurende twee maanden iedere CFS-patiënt die me bezocht een lage dosis (0,04 mg-0,15 ma) nitroglycerine onder de tong gegeven. Nitroglycerine words in het lichaam afgebroken tot stikstofoxide (NO). Interleukine-1 beta stimuleert een enzym dat de synthese van NO uit L-arginine katalyseert. Als er iets mis is met de produktie of functie van Interleukine-1 beta, words er minder NO geproduceerd, hetgeen een beperking van de glutaminerge neurotransmissie tot gevolg heeft. CFS-patiënten met de 'tender points' die karakteristiek zijn voor fibromyalgie (cfr. : http://hoorn.allesvan.nl/modules.php?name=News&file=article&type=0&sid=69445 -) reageerden op deze behandeling, terwijl het bij degenen zonder specifieke fibro-verschijnselen geen effect had. Ongeveer twee derde van de CFS+fibro-patiënten had baat bij de nitroglycerine-therapie. De effecten waren : - duidelijke vermindering van de pijn, soms gepaard gaande met het bijna verdwijnen van de druk-gevoeligheid; - meer energie; - een verbeterde stemming, doorgaans beschreven als 'meer relaxed', maar soms als 'lichtelijk euforisch'; - verbeterde cognitieve functie of minder 'wazigheid'; - beter kunnen zien (de beelden schuiven niet meer door elkaar). Deze veranderingen traden na ongeveer drie minuten na inname op en duurden gemiddeld 1-3 uur. Vrouwen raageerden beter op de behandeling dan mannen. De doorsnee patiënt kreeg drie keer per dag 0.075 mg nitroglycerine onder de tong. Een probleem bij behandeling is, dat bij de patiënten vaak een snelle gewenning aan nitroglycerine optreedt, zoals dat ook voorkomt bij mensen die het krijgen toegediend voor de behandeling van angina pectoris. De behandeling had het meeste effect bij patiënten met zeer ernstige symptomen, die al jarenlang invalide waren en tevergeefs allerlei medische en psychiatrische therapieën hadden ondergaan. Sommige van hen gingen 20 punten vooruit op de 'Karnofsky Performance Scale'.
Karnofsky Performance Status Scale De Karnofsky Performance Status Scale (KPS) is een beschrijvende, ordinale schaal die in wetenschappelijk onderzoek meestal als communicatiemiddel wordt gebruikt voor wat betreft de functionele invaliditeit. De schaal bestaat uit 11 categorieën, uitgedrukt in decielen en lopend van 100 (geen symptomen, normaal) tot 0 (dood). De categorieën combineren informatie over de ernst van symptomen, het fysiek functioneren van de patiënt thuis en op het werk en de behoefte aan persoonlijke en medische zorg. Een onafhankelijke clinicus scoort de categorieën met een 10-punten interval van 0 tot 100 (0=dood; boven de 80 kan men als gezond beschouwen). De psychometrische capaciteiten zijn reeds aangetoond in verschillende populaties (Schaafsma et al., 1994; O’ Dell et al., 1995). Een nadeel is dat bij toepassing op CVS patiënten -dit geldt ook voor veel andere patiëntengroepen- slechts een klein deel van de schaal gebruikt wordt. De KPS is ook in CVS onderzoek regelmatig gebruikt (Sharpe et al, 1996; Prins et al, 2001). Cfr. 'Aanbevelingen voor meetinstrumenten bij chronische vermoeidheid' op : http://www.umcn.nl/scientist/
De lage doses nitroglycerine die ik gebruikte werden goed verdragen. Hoofdpijn werd het meest als bijwerking genoemd, maar de hoofdpijn verminderde meestal na langer gebruik of na een verlaging van de dosering. De specifieke werking en bijwerkingen van nitroglycerine zijn uitgebreid beschreven en het staat al jarenlang als een veilig geneesmiddel geboekstaafd. Ik denk dat het gebruik van nitroglycerine als een soort farmacologisch testmiddel meer licht zou kunnen werpen op de pathofysiologie van CFS. Gezien mijn ervaringen in de afgelopen tijd zou ik nu verbaasd zijn, als de nitroglycerine-behandeling bij een CFS-patiënt met fibromyalgie geen verlichting van de symptomen bewerkstelligt."
Tevens stond in Meeting Mace nr. 39 een uittreksel van het artikel 'Abnormalities in essential amino acids in patients with Chronic Fatigue Syndrome', door K.K. Eaton en A. Hunniset in the Journal of Nutritional Medicine 1992, 2, 369-375 (cfr. : http://www.informaworld.com/smpp/content~content=a786674570~db=all -).
Een paar citaten : "Uit een groep van 21 CFS-patiënten bleken 15 een tekort te hebben aan een hele serie aminozuren, terwijl het niveau van sommige aminozuren was verhoogd. Een tekort aan Methionine kwam het meest voor (bij 11 patiënten). Een significant tekort aan Methionine zou een van de oorzaken kunnen zijn van de depressieve en allergische symptomen van CFS. In zo'n situatie is suppletie met Methionine aan te raden. Er was een gespreid patroon van lage waarden wet betreft de andere aminozuren. Valine- en isoleucinewaarden waren bij sommigen verlaagd en bij sommigen verhoogd. Er is dus geen duidelijk beeld. Het is mogelijk dat de tekorten een gevolg zijn van een door enterovirussen beschadigde dunne darm, waardoor het absorbtievermogen daarvan is afgenomen. Daarom zou een behandeling die erop is gericht de beschadigde darm te genezen, veel therapeutisch effect kunnen hebben."(Van dit onderzoek is al eerder meldinggemankt in MEdium, 1992, nr. 3, blz. 33 - red.)
Toni Jeffreys schrijft in 'Meeting Place' dat zij heeft gesproken met een industrieel chemicus die haar vertelde dat hij, omdat z'n zoon van 20 kaal begon te worden, onderzoek heeft gedaan naar shampoos en andere cosmetica.
Hij ontdekte dat de meeste shampoos schadelijke chemicaliën bevatten, die via de hoofdhuid in het bloed terechtkomen. Dit ken leiden tot haaruitval bij mensen die voor die stoffen gevoelig zijn of tot allergische raacties elders in het lichaam. Deze stoffen irriteren ook de talgklieren, waardoor een vet wordt gevormd dat de haarzakjes verstopt. De meest schadelijke stof die in bijna alle shampoos zit is natrium lauryl sulfaat (sodium lauryl sulfate). Dat is een bijtende stof die ook wordt gebruikt voor het schoonmaken van garagevloeren en motoren. Het meest voorkomende ingrediënt in hand- en gezichtscremes is propyleen glycol, een stof die huidirritatie, leverafwijkingen en nierbeschadigingen kan veroorzaken...
Cfr. www.jules.be voor meer diepgaande wetenschappelijke en achtergrondinformatie.
It is general accepted that the majority of chronic diseases are of inflammatory origin. Therefore it seems important to determine the definite reason for this inflammation. When a food is responsible for inflammations, it means that specific antibodies in this food are present in organism. Thanks to a complete blood balance sheet, ImuPros’ tests allow to identify the origin of diseases.
By knowing your food intolerance, you are going to be able, by applying our method, to help readjust your feeding and you’re quickly going to feel the effects on your health up to a complete and definitive disappearing of the food intolerance symptoms in certain cases.
Het aantonen van hoge concentraties IgG-antilichamen duidt erop dat er regelmatig contact is tussen voedingsmiddel en de cellen van het immuunsysteem. Antilichamen binden zich aan de voedingsmiddel-antigenen en kentekenen zich op deze wijze als lichaamsvreemd onder vorming van een immuuncomplex. Het immuuncomplex wordt dan door aflopende ontstekingsprocessen verwerkt. Deze processen vinden continue plaats en zijn de oorzaak van een veelvoud aan chronische ziekten.
Zijn de daarvoor verantwoordelijke voedingsmiddelen door het ImuPro 300 vastgesteld, kan de patiënt beginnen zijn voedingspatroon aan te passen. Een uitgebreid rapport, dat op basis van het laboratoriumonderzoek wordt vastgesteld, geeft hem houvast. Het rapport wordt aangevuld met een receptenverzameling, met uitsluitend verdraagzame voedingsmiddelen.
Fibromyalgia can no longer be called the 'invisible' syndrome
Fibromyalgia can no longer be called the 'invisible' syndrome
Medicine & Health, November 3rd, 2008- Source : Society of Nuclear Medicine
Using single photon emission computed tomography (SPECT), researchers in France were able to detect functional abnormalities in certain regions in the brains of patients diagnosed with fibromyalgia, reinforcing the idea that symptoms of the disorder are related to a dysfunction in those parts of the brain where pain is processed.
"Fibromyalgia is frequently considered an 'invisible syndrome' since musculoskeletal imaging is negative," said Eric Guedj, M.D. and lead author of the study : "Past imaging studies of patients with the syndrome, however, have shown above-normal cerebral blood flow (brain perfusion) in some areas of the brain and below-normal in other areas. After performing whole-brain scans on the participants, we used a statistical analysis to study the relationship between functional activity in even the smallest area of the brain and various parameters related to pain, disability and anxiety/depression."
In the study, which was reported in the November issue of The Journal of Nuclear Medicine, 20 women diagnosed with fibromyalgia and 10 healthy women as a control group responded to questionnaires to determine levels of pain, disability, anxiety and depression. SPECT was then performed and positive and negative correlations were determined.
The researchers confirmed that patients with the syndrome exhibited brain perfusion abnormalities in comparison to the healthy subjects. Further, these abnormalities were found to be directly correlated with the severity of the disease. An increase in perfusion (hyperperfusion) was found in that region of the brain known to discriminate pain intensity and a decrease (hypoperfusion) was found within those areas thought to be involved in emotional responses to pain.
In the past, some researchers have thought that the pain reported by fibromyalgia patients was the result of depression rather than symptoms of a disorder. "Interestingly, we found that these functional abnormalities were independent of anxiety and depression status," Guedj said.
According to Guedj, disability is frequently used in controlled clinical trials to evaluate response to treatment. Because molecular imaging techniques such as SPECT can help predict a patient's response to a specific treatment and evaluate brain-processing recovery during follow-up, it could prove useful when integrated into future pharmacological controlled trials.
"Fibromyalgia may be related to a global dysfunction of cerebral pain-processing," Guedj added : "This study demonstrates that these patients exhibit modifications of brain perfusion not found in healthy subjects and reinforces the idea that fibromyalgia is a 'real disease / disorder.'"
According to the National Institute of Arthritis and Musculoskeletal and Skin Diseases, fibromyalgia syndrome is a common and chronic disorder characterized by widespread muscle pain, fatigue and multiple tender points. Tender points are specific places—for example, on the neck, shoulders, back, hips and upper and lower extremities—where people with fibromyalgia feel pain in response to slight pressure. The syndrome is one of the most common causes of musculoskeletal pain and disability and affects three to six million, or as many as one in 50, Americans. Between 80 and 90 percent of those diagnosed are women.
Although fibromyalgia is often considered an arthritis-related condition, it does not cause inflammation or damage to the joints, muscles or other tissues. Like arthritis, however, the significant pain and fatigue caused by fibromyalgia can interfere with a person's ability to carry out daily activities.
