NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Inhoud blog
  • Wijzigingen - aanvullingen. Overlijdens religieuzen.
  • Wijzigingen - aanvullingen. Maria Van Dam, slechtoffer van het luchtbombardement in Mortsel.
  • Wijzigingen - aanvullingen. De kerkklokken weggeroofd.
  • Wijzigingen - aanvullingen.
  • Wijzigingen - aanvullingen. Het aardappelcontract van Frans Geerts.
    Zoeken in blog

    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     
    Kronieken van Leest
    bij Mechelen
    04-03-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    Foto’s :

    -Victor Van Hoof in ’57 met echtgenote Maria “Leonore” Mees en Duitse herder Mirra.

    -De garde tijdens zijn dienst. Achteraan café De Zwaan.

    -Victor op het einde van zijn loopbaan. De garde werd politie-inspecteur onder Mechelen.

     

    1954 – 1 april : Victor Van Hoof volgde Jan Theodoor Huybrechts op als veldwachter

                te Leest.

                Victor was op 1 januari 1926 te Leest geboren als zoon van Jan Edward en

                Florentina De Schoenmaeker.

                Die geboortedatum bezorgde hem veel nadeel vertelde hij vaak : “Ik heb nooit

                ten volle kunnen genieten van een echte verjaardag, steeds waren er de

                naweeën van oudejaarsavond en het vieren van nieuwjaar zelf.”

                Gelukkig voor hem mocht hij op school de lessen volgen met de jongens van

                1926, zodat hij eigenlijk wat vooruit was op zijn tijd.

                Na de Leestse gemeenteschool liep Vic school te Mechelen in de “Oefenschool

                onder den toren”, om er onderwijzer te worden. Zover kwam het niet.

                Op 14-jarige leeftijd hield hij het voor bekeken en ging werken in garage

                De Baere aan de Leuvensesteenweg te Mechelen (de latere Hanswijk –Renault

                garage).

                Het was inmiddels oorlog geworden en de dag dat Victor 18 werd stonden de

                Duitsers aan de deur. Victor werd verplicht te gaan werken in de wapenfabrieken

                FN te Luik.

                Na 14 dagen muisde hij er vanonder en hield zich ondergedoken bij landbouwer

                en  schepene Henri Van Den Heuvel in de Hertstraat te Leest, tot en met de

                bevrijding in september 1944. Hij zou Henri eeuwig dankbaar blijven voor het

                enorme risico, het gulle onthaal en het zachte stro-bed.

                In  october 1944 bood hij zich aan als oorlogsvrijwilliger en diende tot juni

                1946 onder Engels commando in het Duitse bezette gebied (8e Bataljon Fuseliers

                3de Cie).

                Nadien keerde hij terug en hervatte zijn werk in de garage.

                Op 3 april 1948 huwde hij met Maria “Leonore” Mees uit Blaasveld.

                Toen in 1953 een examen uitgeschreven werd voor veldwachter waagde Victor

                zijn kans.                                

                Zijn grootvader, Isidoor Constant, beoefende de functie van 1900 tot 1924

                en ook zijn vader ambieerde die, maar hij moest het afleggen tegen Jan Theodoor

                Huybrechts, onder meer omdat laatstgenoemde oud-strijder was.

                Begin november 1953 werd hij opgeroepen voor het examen dat werd afgenomen

                in de raadszaal van het gemeentehuis te Leest. Dit samen met een twaalftal andere

                kandidaten waaronder nog een drietal Leestenaars. Na enkele weken kreeg hij

                bericht dat hij geslaagd was, een éénparige gemeenteraad steunde zijn

                kandidatuur en in maart 1954 volgde zijn benoeming.

                Op 1 april 1954 trad Victor in dienst en over wat volgde lieten wij hem zelf aan

                het woord : “De eerste dagen voelde ik mij werkelijk als uit een zak geschud en

                kon zeer moeilijk mijn draai vinden. Doch ik werd op het gemeentehuis door de

                toenmalige secretaris Bradt zeer goed opgevangen. Ook burgemeester De Prins

                viel geweldig mee en van deze mensen verkreeg ik alle mogelijke medewerking.

                Als veldwachter heb ik met drie burgemeesters in de beste verstandhouding

                samengewerkt. Eerst Pieter De Prins, dan Emiel Verschueren en als laatste

                August Lauwers. Zonder aan de twee anderen iets te kort te doen, heb ik aan

                August Lauwers de beste herinneringen. Die viel niet alleen op door zijn

                werkkracht maar ook door zijn totale inzet, in dienst van de ganse Leestse

                bevolking ongeacht politieke kleur. Blek of Sus, iedereen was welkom bij hem.

                Hij had de moed en de ambitie om van Leest een mooie gemeente te maken.

                Met een minimum aan mogelijkheden heeft hij er het maximum uitgehaald.

                Dan volgde in 1977 de fusie met Mechelen.

                Met vijf veldwachters werden we bij het Mechels politiekorps ingelijfd.

                We werden er goed opgevangen.

                Terugblikkend op mijn loopbaan mag ik stellen dat ik een goede tijd heb gehad.

                Steeds een goede samenwerking met de overheid en een, op enkele uitzonderingen

                na, goede bevolking. Alhoewel men het als enig politieman op een gemeente,

                soms wel zeer moeilijk heef. Automatisch wordt men dagelijks geconfronteerd

                met het wel en wee van de inwoners.

                Soms met de meest tragische, doch ik heb mij voorgenomen enkel de meest

                plezierige te onthouden. Zo kreeg ik op een bepaalde dag een vrouw bij mij die

                haar beklag kwam maken over het wangedrag van haar echtgenoot.

                Deze sloeg haar, gaf haar geen geld en zo meer. Ondanks alles vernam ik dat ze

                nog steeds op hem verliefd was. Na haar jeremiade te hebben aanhoord, kon

                ik haar laten plaats nemen op een stoel. Met de belofte een tas koffie voor haar te

                laten klaarmaken, kon ik mij even verwijderen en kon ongezien een buurman

                vragen om haar echtgenoot naar mij te laten komen.

                Terwijl ze haar koffie opdronk leek ze volledig gekalmeerd. Toen ging de bel,

                ik opende de deur en wat een toeval, daar stond haar echtgenoot. Ik bereidde hem

                op de nakende confrontatie voor, doch toen ze elkaar zagen brak de hel los.

                Ik kon, buiten mijn verwachting, de gemoederen bedaren, ze spraken met mekaar

                en enkele minuten later vielen ze in elkaars armen.

                Hij met de belofte nooit meer te drinken en zij zou steeds tijdig het eten

                klaarmaken. Het mooiste was hun vertrek, zij was te voet gekomen, hij per fiets.

                Hij nam zijn vrouwtje in zijn armen, plaatste haar vooraan op zijn fiets en zo

                zijn ze samen naar huis gereden. Ik heb haar nooit meer over de vloer gekregen

                met klachten over haar man...

                Zo kan ik nog tientallen herinneringen ophalen...”

     

                Vic en Leonore kregen drie kinderen : Marcel (°23/8/48), Yvonne (°1950) en

                Rudi (°1954).

                Bij Koninklijk Besluit van 15 mei 1985 ontving Victor de Zilveren Palm in de

                Kroonorde.

                Na de fusie kreeg hij de graad van politie-inspecteur en in 1987 ging hij met

                pensioen na 35 jaar dienst.

               

                Victor Van Hoof overleed te Leest op 26 november 1998.

                Hoofdcommissaris en Korpschef F. Buelens schreef in zijn rouwbetuiging :

                Bij de fusie van gemeenten in 1977 was hij blij dat hij in “zijn gemeente” en bij

                “zijn mensen” mocht blijven. Alzo behield hij als inspecteur een grote

                zelfstandigheid, ver weg van dat grote politiekorps. Tien jaar lang hebben wij met

                Victor samengewerkt en hem leren kennen en waarderen als een verdienstelijk en

                integer politieman, zowel naar zijn collega’s als naar de bevolking toe. Ook al is

                Victor Van Hoof nu gestorven, hij blijft steeds in onze gedachten.”

                Op zijn bidprentje stonden deze representatieve lijnen : “...Bescheiden, minzaam

                en rechtvaardig, zo hebben we je altijd gekend. Steeds klaar met raad en daad

                en immer bezorgd voor je kinderen en kleinkinderen...”   







    04-03-2012 om 08:49 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (4 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    Foto’s :

    -KWB voorzitter Louis Solie (°Leest 9/4/1925, +Mechelen 7/10/2005).

    -Yvonne Verschueren (zuster Imelda).

    -Yvonne op de dag dat ze geprofest werd in het gezelschap van haar B.J.B.-vriendinnen.  

     

    1954 – Samenstelling Gemeenteraad :

                Burgemeester : Pieter De Prins.

                Schepenen : Emiel Verschueren, Prosper Busschot.

                Raadsleden : Ferdinand De Prins, Ernest De Win, Frans Van Der Hasselt, Pieter

                Verbeeck, Frans Verwerft en Lode Wuyts.

     

                Samenstelling Commissie van Openbare Onderstand :

                Voorzitter: Frans Piessens. Secretaris : Louis Verbruggen.

                Leden : Pieter De Prins, Jozef De Decker, Ferdinand De Prins, Edward De Smet,

                Louis Lauwers. (DB-1954)

     

    1954 –  “Als bekroning van de Mariamissie in 1954 werden in de kerk heel wat

                 huiskapellen gewijd (type “Belgium Mariae”) en nadien aan de huisgevels

                 opgehangen. Een enkele hangt er nog.

                In hetzelfde jaar wijdde hulpbisschop L.J.Suenens de O.-L.-Vrouw van

                Fatimakapel in.”

                (Wilfried  Hellemans, 2003 – “Negen eeuwen Sint-Niklaasparochie”)

     

    1954 – The Belgian Frankie Laineclub.

                De Frankie Laine fanclub telde in België een honderdtal leden. Leestse fans

                moesten zich wenden tot Alfons Beterams, Grote Heide 10 Leest.

                (DB, nr. 11-1954)  

     

    1954 – In 1954 kwam er een betonbaan in de Grote Heide, in de Scheerstraat en de

                Vinkstraat.

     

    1954 – De Koninklijke Fanfare “Arbeid Adelt” kreeg een nieuwe dirigent, de 32-jarige

                Edward Tersago uit Hombeek.

     

    1954 – Dat jaar noteerde men 312 abonnementen op “het Parochieblad”.

     

    1954 – Het  K.W.B.-Bestuur zag er dat jaar als volgt uit :

                voorzitter : Louis Solie, ondervoorzitter : Juul Geens, secretaris : Louis

                Verbruggen, verslaggever : Richard Van Praet en schatbewaarder : Edward

                Coeckelbergh.

     

    1954 – De Boerenjeugdbond (B.J.B.) :

                Voorzitter : Juul De Smet, Proost : E.H. De Decker, schrijver : Frans Van Linden.

                Ruitercommandant : Jan De Prins.

                Turnverantwoordelijke : Jozef Vloeberghen.

                Technisch leider : Clement De Rooster, verslaggever : Marcel Diddens.

                Overige bestuursleden : August Peeters en Joris Verbruggen.

                Deze vereniging werd gesticht in de jaren 1935 – 38.

                De ledenverdeling zag er als volgt uit :

                12 leden waarvan de vader arbeider was, 5 leden arbeiders maar met een vader

                landbouwer, 32 leden landbouwers evenals hun vaders,7 leden liepen

                landbouwschool.

     

                De Boerinnenjeugdbond (B.J.B.-Meisjes)

                Voorzitster : Leonie De Smet, Proost : pastoor Coosemans.

                Ontspanningsleidster en schrijfster : Mariette Coekelberg.

                Hoofdmeisje van “Jong-BJB” : Leonie Muysoms.

                Lesgeefster : Mariette De Prins.

                Overige bestuursleden : Georgette Daelemans, Jozefine Diddens, Augusta

                Polfliet, Maria Verbruggen, Louisa Vloebergh.

                Stichting : 1928.

                Leden : 39.

                Ledenverdeling : 27 waarvan vader landbouwer was (4 liepen school, 4 gingen

                uit werken), 12 leden waarvan vader arbeider was (3 liepen school en 4 werkten).

                (DB,1954)

     

                De Boerinnengilde(de latere KVLV)

                Had in 1954 175 leden.

                Proost was pastoor Coosemans en voorzitster-schrijfster : Maria Rheinhard.

                Wijkmeesteressen : L. Selleslagh-Verbergt uit de Bist, C.Brugghemans

                Alemstraat, S.Vloeberghen-De Maeyer Kleine Heide, M.Absillis Blaasveldstr.,

                J.Peeters-Lamberts Tisseltbaan, P.Huysmans-De Hondt Elleboogstraat,

                P. Verbruggen-Van Boxem Tiendeschuurstraat, M. Diddens-Vloeberghen

                Dorpsstraat, M. Piessens-Robijns Dorpsstraat, M. Van Beveren-Busschot

                Scheerstraat, A. Hellemans-Scheers Dorp, M. Keulemans-Rochtus Kouter en

                J. De Rooster-Somers Oude Leestse Battel.

                (DB,1954)

     

    1954 – 10 januari : De Chiro voerde “Verwoeste Levens” op. (DB-1954)

     

    1954 – 18 januari : Boteractie Oostpriesterhulp bracht 12.000 fr op. (DB-1954)

     

    1954 – 2 februari : Yvonne Verschueren (°Leest 30/4/1931) naar ’t klooster te O.L.V.Waver.

                  (DB-1954)

     

    Kleding van Yvonne Verschueren bij de zusters ursulinen te O.L.Vr.Waver

    “Op de 8ste september werd Yvonne Verschueren gekleed te Waver bij de zusters Ursulinen.

    Vele Leestenaars hebben nog nooit in hun leven zulk een plechtigheid bijgewoond. Daarom geven we hier, aan de hand van één der aanwezige B.J.B.-meisjes, een ooggetuigenverslag over die schone plechtigheid :

    ‘Op woensdag 8 september was het in het Instituut der E.E.Z.Z. Ursulinen een hoogdag. Ook voor ons B.J.B.-meisjes was het een dag die we nog lang zullen herinneren, want één van onze beste zusjes, namelijk Yvonne Verschueren, zou plechtig het kloosterkleed ontvangen. Een langverwachte droom werd voor haar werkelijkheid.

    Om 9 u ’s morgens vertrokken we met elf per fiets naar O.L.Vr.Waver. Alles was daar in feeststemming, de kapel was prachtig versierd met bloemen en tapijten. Even na 10 u kwam Yvonne, met begeleiding van triomfantelijke orgelmuziek, de kapel binnen, als een bruidje, wit kleed met sleep en een tullen sluier met kroontje. Nadat ze plaats  genomen had kwam Z.E.H. Deken, omringd door zijn assistenten, tot bij haar, en gaf haar een kruisbeeld dat ze tijdens de hele plechtigheid in handen zal houden, en later haar kamertje zal versieren als blijvend aandenken aan die onvergetelijke dag.

    Daarop begon de Plechtige H.Mis, die gezongen werd door het koor der E.E.Zusters.

    Op het einde van de Mis ging Yvonne tot op de trappen voor het altaar, waar Z.E.H. Deken en de Directeur van het Instituut hadden plaatsgenomen. Daar heeft ze dan aan de vertegenwoordiger van Zijne Eminentie de Kardinaal, de drie geloften uitgesproken van gehoorzaamheid, zuiverheid en armoede, en de belofte gedaan van de Regel der E.E.Z.Z. Ursulinen stipt na te leven.

    Daarop ging Z.E.H. Deken over tot de wijding van het kloosterkleed, waarop Yvonne de kapel verliet om haar blanke bruidskleed te verwisselen voor het zwarte kloosterhabijt.

    Getooid met haar nieuw kleed en een brandende kaars in de handen, omringd door vier medezusters, die elk een lantaarn droegen, kwam Yvonne terug tot het altaar, waarop Z.E.H. Deken, omringd door de zusters haar de witte doek omhing, die ze heel de duur van het Noviciaat zal dragen, namelijk twee jaren. Van dat ogenblik af werd ze opgenomen in die grote kloostergemeente der Religieuze Ursulinen.

    Onder de naam van SOEUR IMELDA zal zij zich geheel en gans wijden aan de dienst van God.

    Soeur Imelda, we zijn fier op U, en gelukkig om de schone roeping en het groot geluk dat u is te beurt gevallen. We vragen U dan ook dat U zeker in Uw gebeden Leest niet zou vergeten, en ook ons niet, uw vriendinnen in de B.J.B., waar we samen zulk een schone vorming en opleiding hebben genoten.

    (Mariette Coeckelbergh in De Band nr.10 van 1954)

     

     

    1954 – 14 februari : De Leestse B.J.B.-meisjes wonnen de eerste prijs in een

                gewestelijk zangtornooi. (DB-1954)

     

    1954 – 16 maart : Filmen over Fatima in de parochiezaal. (DB-1954)







    04-03-2012 om 07:27 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    03-03-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    Bij de foto’s :

    -zuster Annuntiata

    -zuster Gonzaga

    -zuster Alberica

    -zuster Adelwina. Zij stond in voor de keuken, de tuin en het wassen en plassen…

      

    1953 – November : Zuster Annuntiata kwam te Leest in dienst.

                  Bij de jongens en meisjes van mijn generatie werd ze de “dikke zuster” genoemd.

                  Ze stond in het eerste kleuterklasje en was naar mijn herinnering zeer streng.

                  Nog veel strenger was de “lange, smalle zuster”, zuster Gonzaga  van de volgende

                  klas. Eén van die twee heeft ooit mijn hoofd onder een koude waterkraan

                  gehouden omdat ik “gebabbeld” had…

     

    De zusters Annonciaden (zie ook 1962)

    De zusters Annonciaden namen te Leest hun intrek in het nieuwe klooster naast de meisjesschool op 6 januari 1938.

    Sinds september 1932 waren reeds  zusters Gonzaga en Wivina van het klooster te Hombeek hier werkzaam in de kleuterklasjes. De meisjesschool telde toen drie leken-onderwijzeressen.

    In februari 1933 kwam zuster Alberika aan, in 1937 zuster Virginie die schoolbestuurster werd.      

    Bij het “herstructureringsplan” der zusters Annonciaden, werden school en klooster in 1973 overgenomen door de parochie.

    De drie laatste zusters : Michelina, Annunciata en Adelwina verlieten Leest om hun splinternieuw rusthuis in Hadschot (Geel) te vervoegen.

    “Al die jaren hebben de zusters hun beste krachten gegeven aan de opvoeding van de hun toevertrouwde kinderen. Een paar jaar terug werden nieuwe kleuterklassen gebouwd. Zusters Gonzaaga en Annuntiata wisten deze om te toveren in een waar ‘kinderparadijs’. Wie komt niet onder de indruk van die joviale lach van zuster Alberika ? En aan hoeveel parochiale verwezenlijkingen hebben onze zusters al niet meegewerkt in de serene atmosfeer van hun klooster ? Hoevele Leestenaren zijn er komen aankloppen voor gebeden in alle nood. Zij verdienen onze eerbiedige achting en waardering.”

    (De Band-1956)  

     

    1953 – 1 oktober : Grote missie tot 11 oktober. Drieduizen kommuniën werden uitgereikt

                op 10 dagen. (DB-1956)

     

    1953 – Eind 1953 telde Leest 1851 inwoners, waarvan 963 mannen en 888 vrouwen.

     









    03-03-2012 om 11:57 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    De twee daaropvolgende jaren serveerde Milac de “Lach-Exxml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />press” van Johnny Steggerda.. Deze bonte avond bestond in ’67 uit Animal, een “musical comedian”, fantaisiste Sylvia Van Loo, “showman” Rikky Perl, charme-zanger Victor Winne, parodist Marcel, “teenage-zangeres”Dany, drum solist Benny Permentier, parodist Fakir Patat, chinese act Ye Yin Ti en het vermaarde succes orkest The Beatmixers. Een avond vol afwisseling met “humor, muziek, zang,, sketchen, varieté, pret, spelen enz,.” en met de medewerking van de sigaretten St.Michel en Het Nieuwsblad – Sportwereld.

    De opkomst dat jaar was minder, omdat het evenement uitzonderlijk op een zondag plaatshad en samenviel met de Mechelse bloemenstoet.

     

    Mogelijk was dat de reden dat men in ’69 overstapte naar een dansavond.

    Op zaterdag 27 september werd een eerste Milac-Bal georganiseerd in zaal St-Cecilia in de Dorpsstraat. Dit met toelating van het gemeentebestuur. Aanvang 20 uur, inkomgeld : 40 frank. De muzikale omlijsting werd verzorgd door “The Lords”.

     

    In 1970 en ‘71 werd  zaal Sint-Cecilia opnieuw afgehuurd en tot  2 uur in de ochtend werd in ’71 gedanst op de muzikale tonen van “The Sunbeats”.

    De bonte avond ging ook dat jaar door en werd opnieuw verzorgd door het gezelschap van Steggerda. “Mini-Maxi” heette zijn nieuwste show die werd voorafgegaan door

    een inleiding van een legeraalmoezenier en een publiekspel van de sigaretten St-Michel.

    De reuzentombola met ruime prijzentafel kende een enorm succes.
    De sponsors werden in de periodiek uitvoerig  bedankt : Nuytkens (’t Hoekske), Van Hoof (garage), Schoeters (bakker), Piessens (schoenhandel), Feremans (pantoffels), Huyghe (textiel), coiffeuse Paula, Hellemans (bakker), Huybrechts (voedingswaren), Croes (beenhouwer), Walschaerts (textiel), café Telstar, ca         fé Duivenlokaal, W. De Prins (beenhouwer), Gobien (kruidenierswaren), Leemans (Centra-winkel), De Laet (café), ’t Stockske, coiffeuse Celine, Van den Eede (kruidenierswaren), Vloeberghen (café), V. Verschuren (café), E. Van Praet (kruidenierswaren), Atlasbieren, A. Lauwers (maalder), Dr. Van Medegael, De Mayer (Hombeek), Piessens L. (Mechelen), De Monte (Mechelen), Standaard (Brussel en Mechelen), Fort (Itegem), Huyghebaert (Mechelen), Tonny (coiffeur Battel), Kerremans (Heffen), Huyghe M. (Heffen), Candico (Antwerpen) en coiffeuse Vivianne.

     

    In 1972 werd de openingstoespraak gedaan door legeraalmoezenier George Herregods.

    Dat jaar werd ter gelegenheid van de “Camouflageweek” een beroep gedaan op het gezelschap “De Klaverkens” dat voor een genoeglijke avond zorgde.

     

    Omdat de opkomst beter kon opteerde het bestuur het jaar nadien opnieuw voor Johnny Steggerda en zijn Festival-Show. Met de Toka’s “Chinese fantasie”, zangeres Ingrid en Little John, de jongste jongleur van België had die voor nieuw bloed gezorgd.

     

    In ’74 besloot men het opnieuw over een andere boeg te gooien en op 11 mei bracht de Mechelse toneelkring “Jong maar Moedig”  “Het gezang van de Lusitaanse Bullebak”, een politiek geëngageerd stuk van de Duitse auteur Peter Weiss in een regie van de bekende acteur Ugo Prinsen. 

     

    Om haar verwende en steeds veeleisender publiek voldoende afwisseling te bezorgen nam het bestuur van Milac het Artistenburo “Atlantis” onder de arm en Leest kreeg in ’75 de “Atlantis-Drive-Inn-Show voorgeschotel.

     

    In 1978 stond opnieuw een filmvoorstelling op het programma : “Jesus Christ Superstar” in technocolor.

    Aalmoezenier Herregods heette de talrijke aanwezigen welkom en wees er in zijn toespraak op dat Milac-Leest, van Leest blijft. “De mensen van de Milac organisatie van de grootstad Mechelen, hoe goed ze het ook bedoelen, blijven met hun pollen van onze Milac af.”  Ogenschijnlijk wou Mechelen de Leestse afdeling impalmen.

    De aalmoezenier onderstreepte ook het belang van degelijke informatie. De legerdienst was sterk ingekort en de verloven veelvuldig. Er bleven vragen rijzen, o.a. over uitstel en ontslagen van legerdienst. Het doorspelen van die informatie was volgens hem de hoofdbekommernis van Milac geworden en de filmvoorstelling moest ertoe bijdragen om de kas in evenwicht te houden.

    De Band riep in ’78 alle Leestse miliciens op om deel te nemen aan de Internationale Militaire Lourdesbedevaart die plaatsvond van 24 tot 31 mei.

    Kostprijs voor het treinticket 2de klas en hotelverblijf : 5.000 frank. De soldaten dienden slechts 3 dagen verlof op te nemen, de rest kregen ze toe.

    De bedevaart was speciaal opgevat voor jonge mensen en stond in het teken van de vrede en verbroedering tussen soldaten van verschillende legers.

    Deze bedevaart zou nog enkele jaren georganiseerd worden.

     

    Eén van de populairste komische acteurs eind jaren ’70 was Louis De Funès.

    Het bestuur van Milac aarzelde niet en bracht op 9 februari 1979 “De avonturen van Rabbi Jacob”naar de parochiezaal. Inkom 50 frank.

    Schijnbaar met succes want het jaar nadien stond dezelfde acteur geprogrammeerd samen met Bourvil in “De Snul”.

     

    Op 26 februari 1982 werd in de parochiezaal “Monsieur Jo” vertoond, een komische film alweer met De Funès, inkom 50 frank en dat jaar stond ook een “Hypnoseavond” op het programma.  Bij mijn weten het laatste grote evenement van Milac-Leest.

    Het werd alsmaar moeilijker om zalen te vullen, de meeste mensen waren mobiel, in ’t bezit van een eigen wagen en haast iedereen had televisie. Bovendien was er de concurrentie van  andere Leestse verenigingen die niet bij de pakken bleven zitten en zelf dansavonden, kwisavonden of toneelvoorstellingen organiseerden.

     

    Volgens Karel Soors was Luc Beterams de laatste voorzitter van de vereniging.
    Nadien bestond het bestuur uit een werkgroep, lang optredend onder de leiding van aalmoezenier Herregods.

    Na diens vertrek nam Robert Verbruggen de fakkel over maar de animo was eruit en alles verwaterde om uiteindelijk een stille dood te sterven.

    Volgens Wilfried Hellemans verscheen “De Band” voor het laatst in december 1987.

    Jos Vanlaerhoven uit Battel heeft nog getracht de Bandlezers te strikken voor zijn “Willen is Kunnen” maar zonder succes.

     

    Milac-Leest heeft voor een prachtige nalatenschap gezorgd via het maandblad “De Band”. Niet alleen als spiegel van de manier van leven in het dorp aan de Zenne gedurende heel de bestaansgeschiedenis van het blad, maar ook met de vele onschatbare historische en andere bijdragen.

                     Marcel E. Van Hoof – Blaasveld 2009.

     

    Foto’s affiches eigendom Eddy Apers.

     





    03-03-2012 om 10:42 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

                                      Filmvoorstellingen en Bonte Avonden

     

    De vereniging zorgde ook voor cultuur. Nog niet veel mensen bezaten een televisietoestel in de beginperiode van Milac en de filmvoorstellingen  en Bonte Avonden kenden enorm succes.

    Zo bestond de  “Derde Bonte Avond van Milac”  in 1957 (4 februari) uit optredens van de fanfare Arbeid Adelt o.l.v. Jozef Van der Taelen en het gezelschap “Fantasia” met  o.a. de zangeres Nelly Sxml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />priet en het Dynamo Orkest van Jean Boeckx..

    De toespraak van aalmoezenier Mercelis mocht niet ontbreken.

     

    Datzelfde jaar (14 oktober) was Leest getuige van “De Laatste Brug” een film met Maria Schell. Locatie : de parochiale feestzaal, toegansprijs 15 frank.

     

    De bonte avond van februari 1958 werd opgeluisterd door het cabaretgezelschap “De Poolster” uit Mechelen met zanger-gitarist Ludwig Könner,  droogkomieken “de Sun Spots”, clowns “Flup & Flap”, accordeoniste Simonne Van Roy en conferencier Bert Verelst. Toegang 20 frank.

     

    Datzelfde jaar kon Leest kennismaken met “de verrukkelijke” kleurenfilm “De Familie Trapp”  en met “Sissi”.

     

    In 1959 stond “De Boerenkapel van Leest” o.l.v. Theo Fierens op het programma, samen met de muzikale clown Pieke Puk, de zanger-imitator Lou Bex, het electronisch wonder Jaakske en de 9-jarige accordeonvirtuoos Rene Verholen.

     

    In ’60 kreeg humorist-conferencier Flup Van Marke assistentie van de Leestse verenigingen Landelijke Jeugd en de fanfare Sint-Cecilia en haar gemengd zangkoor.

    Datzelfde jaar bracht Rust Roest het “soldatenspel” “De ongelukkigste piot van ’t leger”.

     

    Op 30 oktober 1961 werd “Lenteparade” vertoond, de film werd voorafgegaan door een inleidend woord van de proost van Milac.

    Accordeonist Jean Everaert, Carlo Bertels, Flup Van Marken en Prosper en Miel fleurden datzelfde jaar de Bonte Avond op.

     

    Het jaar daarop serveerde Johnny Steggerda Leest zijn nieuwste cabaret-revue “Fantastisch” met medewerrking van “de zangrevelatie van ‘61”Ankie Ritzy, de internationale clowns Vussy & Baba, “België’s fantaisiste nr.1” Sylvia Van Loo, de xylophoon virtuoos Leon Dongenaers, de “papodisten” Ronny & Tonny en het orkest van Bob Poortmans.

     

    Deze show was zo goed onthaald dat Johnny Steggerda in 1963 opnieuw mocht aantreden ditmaal met  de Framatellis, een moderne illusie, met Frank Pola “de jonge zanger-fluiter en jodelaar met z’n wondergitaar”, The Barleys “fantasie in technicolor”,

    Lina Carina “de teenager zangrevelatie” en diverse sketchen..

    Datzelfde jaar werd Leest vergast op Jo Nell een zangeres bekend van televisie.

    In ’64 maakten Theo Van den Bosch en Suzy Marleen hun opwachting, geëscorteerd door de conferencier-animator Bert Joris, “de nieuwe radio en tv-ster” Rik Piers, zangeres Jetty Ost, de internationale muzikale fantaisist Stanny Stijn en het orkest Univers. 

    Toen Kees Brug datzelfde jaar met zijn gezelschap optrad was de opkomst enorm, velen moesten met een staanplaats tevreden zijn. Over de fratsen van de kleine komiek Lowieke Staal werd nog maanden nagepraat.

     

    In 1965 bestond het programma uit Dr.Gilberto & Gisela, conferencier Jos Kiebooms, evenwichtsman Julito, wervelwind Andre Belga, de clowns Rossi en Julo, Billy West en als  hoofdact country-zangeres Texas Kitty Prins, die later een eigen radioprogramma op  BRT-2 zou presenteren..

     

    Diezelfde zangeres mocht het jaar nadien terugkomen en werd geassisteerd door Joe de Fietsendief, een komisch acteur, door de wervelwind-jongleur Andre Belga, Julito “evenwicht op de fiets”, Billy West, “cowboy-spelen”, conferencier Jokie Booms en muzikaal begeleid door Jos Termonia. De inkom bedroeg toen 30 frank.

    Later werd in “De Band” opgemerkt dat de conferencier te “langdradig” geweest was en dat de verlichting te wensen overliet.

     

     

     









    03-03-2012 om 10:36 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

     Foto’s

    -Georges Herregods naast één van zijn werken.

    -Christine De Laet (zuster Melanie). 

     

    Op hetzelfde moment nam verantwoordelijk uitgever Marcel Spoelders, om persoonlijke redenen, ontslag.

    In ’78 werd een nieuwe stencilmachine aangekocht, het oude had meer dan 25 jaar dienst gedaan en was tot op de draad versleten.

    Het lidgeld voor De Band bedroeg dat jaar 120 frank.

    In 1980 was dit opgelopten tot 150 frank. Dat jaar werd er een bijzonder nummer uitgegeven, een Band volledig gewijd aan de Leestse eeuweling Stanne Van Den Broeck.

     

                                        Zilveren Jubileum

     

    Naar aanleiding van het  25-jarig bestaan van Milac publiceerde De Band in 1978 bevindingen van de mensen van het eerste uur.

     

    Stichter Stany De Decker :

    Mijn goede vrienden van Leest, uw secretaris van de bloeiende Milacwerking te Leest vroeg me een korte bijdrage te schrijven, dit ter gelegenheid van het Zilveren Jubileum van Milac-werking Leest en natuurlijk van “De Band”.

    Ja, het was in het jaar 1953 als onderpastoor te Leest dat er gestart werd met het maandelijks uitgeven van “De Band”.

    De jaren voordien beperkte de Milac-werking Leest zich uitsluitend door jaarlijkse bijeenkomsten van alle kandidaat-soldaten op een voorlichtingsavond.

    Hier kwamen dan een drietal sxml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />prekers de toekomstige soldaten voorbereiden op hun komende legerdienst. Als dokter was het toen in het algemeen Dr. Stuyck die kwam spreken, op een zeer realistiche manier, zodanig dat het een paar keer voorviel dat die stoere bonken onwel werden, en een appelflauwte kregen of ’t scheelde niet veel.

    Als andere sprekers waren er : een aalmoezenier en een militiaan. Die avonden werden druk bijgewoond. Maar een Milac-werking die zich beperkte tot één avond per jaar vonden we wel een mager beestje !

    In 1953 waren we dan zover dat we de werking verder gingen uitbreiden, mede onder impuls van Jan De Decker.

    Het plan was gerijpt om een maandelijks tijdschrift uit te geven, dat bedoeld werd als een echte band tussen de soldaten en mensen van Leest. Daarom werd als naam gekozen “De Band”.

    De bedoeling was ook dat in De Band alles zou inkomen wat zich afspeelde te Leest, in de parochie, in de gemeente, in de verschillende organisaties van de parochie, van sport tot cultuur. De Band zou een tijdschrift worden van en voor alle Leestenaars.

    Zo gezegd...zo gedaan. Van in ’t begin een goed voornemen : eenvoudig bescheiden. Maandelijks niet meer dan 20 bladzijden. Maar ja...de hel is geplaveid van goede voornemens...Wij vreesden geen 20 bladzijden vol te krijgen. Elke maand was er kopij te veel ! Zo werden er nummers uitgegeven tot 40 bladzijden ! Zoveel kopij kwam er telkens binnen...Allemaal nieuws van Leest, brieven van soldaten, enz...

    Ik herinner me nog goed, die vele gezellige avonden of...nachten dat De Band moest klaarkomen. Mijn kamer van onderpastoor was veel te klein.

    We zaten daar dan dikwijls met een 10-tal mannen te werken : Jan De Decker het sorteren van alle teksten en het nazien, een tweetal om de teksten op stencil te zetten, een paar anderen, waaronder Eddy Beterams om tekeningen en opschriften aan te brengen. Emiel Polfliet aan het oude Gestetner-machine om door te draaien, dan alles bijeenrapen, pinnen, klaar maken om op te sturen naar de soldaten, enz...

    Mensen, wat werd er dan gewerkt ! Een samenwerkende vennootschap of een lopende band systeem ! Uren aan een stuk, tot na midernacht of soms tot in de vroege morgenuurtjes. Maar...De Band kwam klaar !

    De eerste maanden warern er nog maar een 100-tal abonnementen, na een jaar al een 150 en nog een tijdje later kwam De Band bijna in elke Leestse brievenbus met de regelmaat van een klok.

    ... Ik herinner me nog zeer goed dat onze vriend Jan De Decker aan ’t sakkeren was dat de kopij te laat binnenkwam, of dat hij sommige organisaties moest te voet vallen om toch maar hun tekst binnen te sturen, maar uiteindelijk kwam het toch steeds in orde !

    ...”

     

    Onderpastoor J. Verbist :

    “Van de jaren 61-66 Milac-Leest herinner ik mij dat maandelijks een uitgebreid blad “De Band” verscheen dat toen in zijn geheel uitsluitend door Luc Beterams werd verzorgd.

    Met veel nauwgezetheid en zin voor efficiëntie bracht hij maand na maand, jaar in, jaar uit, het blad bij de abonnenten. De soldaten en sympathisanten konden er het wel en wee van de parochie in volgen. Ook toekomstige soldaten werden op de hoogte gehouden van de voortdurende wijzigingen in de wetgeving.

    Jaarlijks werd er een Milac-avond gegeven die telkens een enorm succes kende bij de bevolking...”

     

    Pater Clementiaan :

    “...Het was rond 20 oktober 1958 dat ik te Leest aankwam als onderpastoor. En U weet het : ik heb er me onmiddellijk thuis gevoeld. En aan iedereen zeg ik het wanneer het te pas kom, bij die goede mensen van Leest ben ik echt gelukkig geweest. Maar ja, schone liedjes duren niet lang. Na twee jaar en half kon ik verhuizen naar St.Niklaas.

    ...

    En dan had ge daar de MILAC, er ging een paar maanden voorbij meen ik, vooraleer ik ook in die beweging als proost werd aangeduid. Alhoewel ik nooit soldaat was geweest en weinig afwist van het soldatenleven heb ik toch getracht met hart en ziel me in te zetten, om iets voor onze jongens in ’t leger te doen. Mijn taak was vooral als priester ’n morele steun te verlenen aan de voorzitter van de Leestse Milac-beweging. En, goede vrienden, dan denk ik hier heel in het bijzonder aan mijn goede vriend Jan De Decker.
    Wat heeft die man gewerkt en gezwoegd om het allemaal in elkaar te krijgen en...te houden. Nachten heeft hij gewerkt om te typen en te stencileren, uren van geduld beoefend om de kopij in handen te krijgen want De Band moest klaar zijn tegen een bepaalde datum. Het liep niet altijd van een leien dakje. Maar hij wist dat ik als proost naast hem stond en hij waardeerde dat en...hij zwoegde voort tot hij het in handen gaf van een andere vriend van mij : Luc Beterams.

    Ik wist waarvoor hij stond, hij besefte het wellicht nog niet die eerste dagen dat hij er aan begon, en hij mij op de pastorij kwam vragen om alles bij hem thuis te mogen doen.

    (Tussen haakjes : een gedeelte van het drukken werd tot nu toe op mijn kamer in de pastorij gedrukt) Ook deze man heeft enorm veel werk verricht en werkt nu nog dag en avonden en wellicht nachten eraan om van De Band iets te maken dat het lezen waard is, zowel voor het thuisfront als voor de jongens in het leger.

    Elke keer dat De Band bij mij toekomt in Lokeren, waar ik nu zeven jaar pastoor ben, kijk ik hem onmiddellijk in want hij intresseert me zoals de mensen van Leest me nog allemaal nauw aan het hart liggen...”

    Clement De Wilde (pater Clementiaan) werd in 1916 te Laarne geboren. Gedurende de periode 1947-1952 was hij als missionaris werkzaam in China. Nadat hij daar door de vervolging van de kerk uitgedreven was ging hij naar Zaïre waar hij zich achtereenvolgens in Luabo, Kamina en Kanzenze gedurende een vijftal jaren inzette voor de opleiding van de jeugd. In ’58 keerde hij naar ons land terug en kwam terecht in de Leestse parochie als onderpastoor. Van hieruit vertrok hij in 1961 naar de H. Hartparochie te St.Niklaas. Tenslotte werd hij pastoor op de Sint Antoniusparochie in Lokeren, waar hij tegelijkertijd overste was van de Paters-Minderbroeders aan de Luikstraat. Getroffen door een hartinfarct overleed hij op 6 november 1981.

     

    Christine De Laet (Zuster Melanie) vanuit Heverlee :

    “...Hartelijk gefeliciteerd met het zilveren jubileum van Milac en het vruchtbaar en schoon werk verricht gedurende 25 jaar !

    Geprezen om het ZILVER van DE BAND.

    Bedankt om het innig meeleven met lief en leed van allen, om de met gulle humor gekruide artikelen, om al de nuttige informatie en kostelijke illustraties, om het geduldig vorsen in eeuwenoude archieven.”

     

    In ’83 werd Georges Herregods benoemd tot hoofdaalmoezenier van Duitsland. Alhoewel zijn domicile in de Kouter behouden bleef, verbleef hij de meeste tijd van het jaar in Keulen. Georges had het Leestse maandblad  een onschatbare meerwaarde meegegeven, niet alleen met zijn genealogische en heemkundige bijdragen.

    De Band dankte hem op haar manier :

    “Beste Georges, wij danken u van harte voor uw inzet. Als grote bezieler en motor van De Band hebt u zich gedurende meer dan acht jaar met hart en ziel ingezet voor ons dorpsblad. Duizenden tekeningen van uw hand brachten een persoonlijk cachet aan de Band. De vele bandwerkavonden in een geest van samenwerken hebben van de Band een fijn verzorgd en veel gelezen blaadje gemaakt. Wij zijn daar fier op.

    De goede samenwerking heeft veel mensen dichter bij elkaar gebracht.

    De ontelbare keramieken die we hebben zien groeien en die je overal tegenkomt zijn als zoveel geesteskinderen waarbij men even ernstig wordt of moet lachen. Ze geven een blijk van uw mensenkennis en kunstzin.

    Georges, wij kijken uit naar uw Keulse brieven en als het kan, willen we blijven hopen op uw medewerking.”

    Aan hem werd ook nog een stukje poëzie toevertrouwd :

    “De Heiland had U lang bewaard,

    om zonneschijn te brengen

    of mensen bij elkaar te brengen.

    Nu gaat ge weer te naaste bij

    de sporen van ons Heer.

    De bloesems door U opgespaard

    zullen bloeien, telkens weer.

    Al gaat ge Georges tot ieders spijt,

    de vrienden van “de Band” geraakt ge nimmer kwijt.”

     

    Het wegvallen van George Herregods werd dat jaar op de redactie opgevangen door de nieuwkomers Luc Verelst en Karel Duysburg.

    Robert Verbruggen en Karel Soors waren de coördinators.

     





    03-03-2012 om 10:22 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    Bijvoegsels onderaan :

    -Georges Herregods

    -pittoresk werk van Georges.
    -peter Clementiaan.

    -Luc Beterams.

     

    In ’60 werd Leopold Bas, na het ontslag van Jan De Decker, voorzitter en verantwoordelijk uitgever, dit tot zijn beroepshalve verhuis naar Buggenhout. 

    Pater Clementiaan (Clement De Wilde) was xml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />proost, Cyriel Verbruggen secretaris-schatbewaarder en bestond het bestuur verder uit de leden Lucien Beterams, Louis Ceulemans, Alfons De Smet, Frans Selleslagh, Louis Solie, Richard Van Praet, Frans Verbruggen, Jozef Vloeberghen en Louis Vloebergh.

    In ’61  en dit tot  1964 werd de nieuwe onderpastoor J.Verbist proost.

     

    In ’66 deed Milac een oproep aan de Leestse missionarissen op de vremde om af en toe wat nieuws te mogen ontvangen.

    Van dan af  publiceerde het maandblad ontelbare brieven van overzee.

    Jeanne De Boeck (zuster Juanita) vanuit Concepcion in Chili, Melanie De Wit (zuster Dominica), Rene De Laet en Marieke Verbruggen vanuit Zaïre. Christine De Laet...

     

    In 1970 vonden we Eddy De Smet als voorzitter terug en vestigde Georges Herregods zich te Leest.

    Het blad kreeg een heel ander aangezicht toen hij zich met de redactie begon te bemoeien.

    Naast aalmoezenier was hij ook een begenadigd en veelzijdig kunstenaar : keramist, schilder, tekenaar en auteur.

    Een vlugge gedachte en een paar rake lijnen met zijn vlotte hand volstonden om de sierlijkste pittoreske tekeningetjes op papier te toveren en De Band zou nooit meer dezelfde zijn.

    Had Jan De Decker zich al voorzichtig gewaagd aan geschiedkundige bijdragen over de gemeente, de aalmoezenier nam het hele kerkarchief onder de loep.

    Zijn historische bijdragen werden door iedereen gesmaakt : stambomen van de oudste Leestse families, de historiek van de eeuwenoude herendoeningen, van de kerk, van de pastorij, de kapellekens...

    Op 1 juli 1975 overleed te Berchem medestichter en stuwende kracht van Milac en De Band Jan De Decker. Jan was amper 43 jaar. Hij werd  te Leest geboren op 27 februari 1932. Jan stond ook aan de wieg van de jongenschiro in Leest, in 1948.

    In 1960 had hij zijn ontslag ingediend als voorzitter van Milac en De Band. Hij  kon deze functies niet langer cumuleren met zijn beroep als verantwoordelijke op het bureel van de Kristelijke Bedienden Centrale te Antwerpen.

     

    Na de fusie met Mechelen in ’77 vreesde men in Leest om opgeslorpt te worden door de stad en in ’79 gaf de redactie aan dat De Band “gestart als soldatenblad,  principieel een soldatenblad zou blijven, maar omdat na de fusie met Mechelen het gevaar bestond de eigenheid te verliezen zou het blad een tweede taak op zich nemen. Niet enkel een band vormen tussen de miliciens en hun thuis maar ook een band tussen haar lezers en hun heimat “ons Leest”.

    Er werd de lezers verzocht om intressante, originele en liefst streekgebonden verhalen en die kwamen er ook..

    Anselms Jedrie (Jacob Albert Huysmans) puurde uit zijn machtige geheugen en schreef de prachtigste proza neer. De “Sussen “en de “Blekken” kwamen weer tot leven en zijn herinneringen aan de Eerste Wereldoorlog spraken tot de verbeelding.

    Ook Frans “Susse”  Teughels liet zich niet onbetuigd en toonde het tijdsbeeld van het interbellum, de Tweede Wereldoorlog en de daaropvolgende periode.

    De poëzie van Kamiel De Wit kleurde De Band en Guido Hellemans zorgde voor literaire bijdragen : Guido Gezelle, Rodenbach, Timmermans, Elsschot, allemaal kwamen ze aan de beurt.

    Er verscheen een “hoekje van de tuinman”, verzorgd door Toon Lamberts en Karel Soors leverde menig belangwekkend intervieuw af en stond in voor vele natuurbijdragen.

    Gelegenheidsauteurs waren ook o.a. Marcel Van Hoof, Wilfried Hellemans, Stan Huysmans, Katelijne Duysburgh, H.Labio, Georges Veiller....

    Vevoc, Chiro, SK en VV-Leest, Voetspoor, Het Rijke Nest, NSB-Leest, Davidsfonds, KVLV, KLJ, Rust Roest, KWB, Boerengilde, KVG Zennevallei, dansgroep Korneel, Leefmilieu Leest, de Landelijke Rijvereniging, de gepensioneerden...leverden hun eigen bijdragen en ook de rubriek Burgerlijke Stand mocht niet ontbreken.

     

    Jarenlang zou Luc Beterams het secretariswerk van Milac en ook de redactie van De Band op zich nemen tot hij in 1978 wegens gezondheidsproblemen ontslag nam.

    Luc werd meteen de eerste en enige Ere-Voorzitter.  

     









    03-03-2012 om 10:03 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Foto :

    bezoek aan de Belgische kazernes in Duitsland.

    Van l. naar r. : Jan De Decker, Sophie De Schoenmaecker, Jang Mees (schoonouders van Vic Van Hoof), onderaan Marcel Van Hoof.

     

    Onder de titel “Zij trokken een spoor”  liet de redactie dat eerste jubileum ook enkele oud-onderpastoors aan het woord.

    Ex-xml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />proost Stany De Decker :

    “...Regelmatig ontvang ik hier nog DE BAND, en ik moet zeggen, ik ben steeds nieuwsgierig...zo gauw die binnenkomt moet alle werk maar een beetje wachten, de gazet wordt opzij geschoven en D.B. doorbladerd. Zo kan ik nog echt meeleven met mijn vroegere parochie. Al die namen die men leest, zijn er nog allemaal die zoveel zeggen ; al die verslagen die men leest getuigen van die echt goede geest die er te Leest heerst.

    Bij de aankondiging van het JUBILEUMNUMMER heb ik nog eens een groot pak bovengehaald : al de nummers van De Band van nummer één af, en ik zeg : het is een groot pak. Als men nu dat eerste nummer beziet, wel, het is om compassie mee te

    hebben : zo dun, zo schamel, zo primitief, zo’n artistieke tekeningen en een stijve soldaat die met een stuk geweer met een scheve-schele loop de wacht houdt bij een invallensgereed huis... En nochtans, toen dit eerste nummertje geboren was, waren we fier : HET WAS ER ! We konden nu verder bouwen. En dat verder bouwen heeft voortgeduurd, en het is er steeds op vooruitgegaan. De Milac-werking van Leest kreeg vaste vormen, meer en meer personen werden eraan geïntresseerd. En zo kwam het tot een grote ploeg medewerkers.
    De medewerkers van voor een paar jaar, kunnen zeker getuigen dat we zo bij volle activiteit graag eens een foto zouden genomen hebben van mijn kamer ! Het was een warboel in de hoogste graad, maar er werd gewerkt en gezwoegd om tijdig een nummer klaar te krijgen. Aan mijn bureel zat er één de stencils te typen, aan de andere kant waren er een paar bezig te illustreren : hier een opschrift, daar een tekening. Aan de drukmachine werd er aan een geweldig tempo de ene stencil na de andere doorgedraaid. Het was van “draaien altijd maar draaien”, maar ook van “zweten altijd maar zweten”. Er zijn avonden geweest dat we er zo maar een 12.000 bladen papier doordraaiden : een speciaal Paas- of Kerstnummer ging tot 40 blz, en werd gedrukt op 300 exemplaren !

    Maakt de vermenigvuldiging en ge zijt er ! En aan mijn tafel zaten intussen een paar medewerkers ijverig de adressen van de abonnenten op de eerste bladzijde te schrijven, of likten hun tong droog aan de adresbandjes.

    Eens het typen gedaan, alsook het tekenen en illustreren, adresseren en tourneren, begon het werk van het samenbundelen. En dat ging aan de lopende band ! Een drie tot vier man koersten de tafel rond, waarop al de bladen schoon in hoopjes bijeen lagen.

    Al lopens werd er van elke hoop een blad geritst en al die bladen kwamen samen bij iemand die ze gelijk legde, een volgende sloeg er haakjes in en de stapel “Banden” groeide gestadig. Dat werk gedaan werden ze gesorteerd per straat en de volgende dag meegesleurd naar de Meisjesschool waar onze flinke helpsters steeds zo goed hun best gedaan hebben om die maandelijks rond te doen, nieuwe abonnenten te winnen, geld te ontvangen, enz.. De Eerwaarde Zusters hebben er dikwijls veel last mee gehad...

    De grote hoop “Banden” was nu weg, maar nu dienden er nog pakjes gemaakt voor de soldaten, de zusters en paters in de Missie en voor al de lezers buiten Leest.

    Hiermee kon ik dan de volgende dag naar de post geladen als een muilezel (meer muil dan ezel...) 

    ...”

    In 1956 zag het Milac-comité er als volgt uit :

    Proost : onderpastoor Leo De Schutter, voorzitter en hoofdopsteller van De Band : Jan De            Decker. Leden : Fons De Smet, Fons Polfliet, Louis Polfliet, Frans Selleslagh,

    Voor de KWB : Louis Solie en Richard Van Praet.

    Voor B.J.B. : Juul De Smet en Frans Verbruggen en voor de Chiro : Emiel Polfliet.

    Twee jaar later kreeg het versterking van Alfons Geerts, Gaston Keulemans, Cyriel Verbruggen, Louis Vloebergh en Victor Van Hoof.

     

    In 1957 ontvingen de Leestse miliciens met Kerstmis elk een pakket van Milac Leest, bestaande uit : “De Witte” en “Jeugd” van Ernest Claes, series kerst- en nieuwjaarskaarten, humoristische en artiestieke kaarten, sluitzegels, een bloc briefpapier en 100 omslagen, een foto-album, een wandplaat voor kamerversiering en een pak tijdschriften.

     

    Het jaar nadien kregen de in Duitsland gelegerde Leestse miliciens eigenhandig hun geschenken overhandigd van Jan De Decker. (zie foto)

    Samen met garde Victor Van Hoof, diens schoonouders en zoon Marcel, werd kazerne na kazerne bezocht.

     

     

    03-03-2012 om 09:48 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    02-03-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    In augustus 1957 werd het vijfstigste nummer van “De Band” uitgegeven. Van die gelegenheid maakte de redactie gebruik om een speciale oxml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />proep te lanceren aan alle Leestse handelaars en “neringdoeners” om dit jubileumnummer te voorzien van reclame. Alle huizen van Leest kregen  toen het maandblad in hun bus gestopt.

    “Indien de Leestse handelaars en neringdoeners deze maal met hun reclame zouden achterwege blijven, zullen wij ons moeten wenden tot winkels UIT HET OMLIGGENDE”.

    U zelf zult er over beslisen welke weg wij zullen moeten kiezen ! Dergelijke plaatselijke publiciteit kan niet zonder vruchten blijven voor u !!!!!”

    Aldus de oproep...

     

    Milac had het in de beginperiode schijnbaar niet makkelijk om au sérieux genomen te worden bij de Leestse bevolking.

    In hetzelfde jubileumnummer plaatste Jan De Decker toen volgende kanttekeningen in zijn periodiek :

    “Wij hoeven zeker niet te zeggen dat én onze soldatendienst én de uitgave van ons maandblad vijf lange jaren vele moeilijkheden hebben meegebracht :

    geldnood, tegenkantingen, onbegrip, onverschilligheid (vooral van die mensen

    die door hun ambt of functie de eersten zouden moeten zijn om ons werk te steunen en aan te moedigen...), gebrek aan medewerking, afbrekende kritiek,  kwaadwilligheid en zo meer...

    Spijts dit alles, hebben wij kunnen volhouden en al die uren, uren en uren die ons werk heeft gekost, hebben wij niet gewogen noch geteld.

    Hetgeen wij hebben gedaan én door ons MILAC-werk én door ons blad, gebeurde steeds met de betrachting : goed te doen. Mogelijk zijn we er niet altijd in geslaagd.

    Wij betuigen onze erkentelijke dank aan al degenen die, onder welke vorm ook, ons werk hebben helpen in stand houden en uitbreiding te doen nemen. Dank aan de vele sympathisanten van MILAC die zo massaal onze bonte  avonden hebben bijgewoond.

    Dank aan al die soldaten die ons regelmatig geschreven hebben, vaak ook       persoonlijke brieven waarin zij openhartig hun moeilijkheden bloot legden en

    waarin de schrijnende behoefte merkbaar was aan een zacht gebaar en een warm

     woord. De meesten in deze categorie hebben wij kunnen helpen door onmiddellijk

     contact te nemen met officieren, aalmoezeniers en hooggeplaatste personen.

    Wij laten aan anderen over om te zeggen wat die vijf jaar MILAC voor een honderd soldaten hebben betekend.

    Wij hebben bijna voortdurend onze soldaten met kleine attenties bedacht, hen er aan herinnerd dat er nog iemand aan hen dacht, dat het thuisfront hen niet vergeet.

    Het weze ons hier toegelaten, er –met pijn in het hart- op te wijzen dat 8 op de 10  jongens, na hun militaire dienst ons blijkbaar niet meer kennen of misschien nooit gekend hebben, ook al hebben ze vroeger wel geschreven “ik zal niet vergeten wat ge voor mij hebt gedaan...” Acht op de tien lopen ons na hun soldatentijd “stoemmelings” voorbij, een paar zeggen (mompelen) nog “iets”, anderen zeggen helemaal geen bakkes meer.

    Merci mannen...

    Sommige soldaten laten GEDURENDE MAANDEN GEEN SIKKEPIT  van zich horen.
    Het is gebeurd dat dergelijke “zware gevallen” dan nog op de koop toe, achter onze rug (natuurlijk...), babbelen :  “ik krijg van de Milac niets meer, nu kunnen ze ook ontploffen”, zonder er bij te voegen dat ze nog niet eens hun nieuw adres hadden laten weten.

    Wij halen deze treurige feiten hier aan om U een beeld te geven van de omstandigheden waarin wij vaak moeten werken (en volhouden...).

    Nog dit : een paar bewegingen en bonden geven nog de indruk dat MILAC ten slotte maar een “boekske” (sic...) is of “iets” dat niet veel te betekenen heeft. Wij hebben het inderdaad beleefd dat leden uit parochiale organisaties zich lieten ontvallen : “wat hebben wij toch met die Milac te maken”...

    Vergeten wij niet dat de nationale MILAC de soldatendienst is van het JEUGDVERBOND VOOR KATHOLIEKE ACTIE en als dusdanig door het Belgisch Episcopaat werd herkend, elf jaar geleden.”

    Jan zou in zijn maandblad nog vaak van leer trekken tegen alles en iedereen wanneer hij of zijn vereniging tekortgedaan werd.

     

    Hij was ook een fel verdediger van morele waarden. Zo publiceerde hij in het kerstnummer van ’56 volgend markant artikel onder de titel “Einde legerdienst”.

    “Einde januari zullen volgende soldaten afzwaaien : Theo Fierens (gekazerneerd te Neheim bij de Artillerie), Maurice Huysmans (Siegen-Infanterie), Antoine Lauwens

    (Mechelen-Transmissie) , Hendrik Moons (Brasschaat-Artillerie), Hubert Selleslagh

    (Brasschaat-Artillerie), Louis Keulemans(Aken-Artillerie), Henri Somers (Ossendorf-Artillerie).

    Wij wensen hen nog veel plezier de laatste dagen van hun legerdienst en hopen dat zij plezant maar deftig zullen AFZWAAIEN en zij niet zullen aanlanden thuis : bezopen....

     

    Het is werkelijk treurig om zien hoe sommige soldaten afzwaaien...

    De sjerp om de hals, de pots in de nek, de kittbag na zich sleurend en hees brullend het “en we zijn d’er van de klas...” Triestig wanneer men hen gedurende de reis over hun braspartijen hoort vertellen... Triestig wanneer men hen van de ene naar de andere café ziet waggelen...Triestig wanneer men sommigen stomdronken langs de straat vindt...

    Triestig wanneer men bij het afzwaaien van een ongeluk hoort...

    Triestig wanneer soldaten de laatste dag, de dag van hun afzwaaien, stommiteiten doen, dingen die ze gedurende hun legerdienst nooit hebben gedaan...

    Triestig voor de vader, de moeder, de verloofde...

    “Iedereen doet het”. –“Een mens zwaait maar eens af en ’s anderendaags begint een nieuw leven !”

    Ja, ’s anderendaags begint een nieuw leven voor Jan Klaassen, die zonder werk zit en moet gaan stempelen. Had hij maar de 1.500 frank de laatste acht dagen van zijn troep niet verdronken...

    ’s Anderendaags begint een nieuw leven voor Piet Pieters, die nog in een nachtkroeg is aangeland op de vooravond van zijn afzwaaien en stommiteiten heeft uitgestoken...

    Was hij ook maar de laatste avond trouw gebleven aan zijn meisje...

    ’s Anderendaags begint een nieuw leven voor iedere afgezwaaide, een leven van “burger” en enkele maanden nadien zien zij vol afkeer neer op de soldaten die zo smerig afzwaaien.
    WIJ VRAGEN GEEN LIJKDIENST : wij zijn de eersten die zeggen dat er moet gefeest worden wanneer een jongen met zijn legerdienst gedaan heeft. Feest moet er zijn maar geen BRASPARTIJ.

    OUDERS, helpt hen plezier maken, niet onderweg, niet in cafés, maar THUIS.

    Op de dag van afzwaaien moet het een feest zijn van de “blijde thuiskomst”.

    SOLDATEN, gij hebt in houding gestaan, gedefileerd, gemarsjeerd voor hogere en lagere officieren. Gij waart fier toen zij u een blik van waardering gunden. Méér dan alle officieren is UW MOEDER. Komt niet thuis met een ferm stuk in uw botten en met bezopen ogen, maar komt naar huis : fier, rein en blij en gaat dan nog eens in houding staan voor uw moeder en kijkt haar in de ogen. Meer dan een blijk van waardering zal zij u gunnen, zij zal u aankijken met liefde en al haar zorgen zullen vergeten zijn, daar zij weet dat gij teruggekomen zijt, fier, rein en blij, beter dan toen gij ging.

    En toont uw militair zakboekje aan vader. Hij zal fier zijn als hij kan zien dat gij een goed soldaat zijt geweest.

           Uw vriend Jan.”

     

    Bijvoegsels:

    -Zo zag het schutblad van De Band er toen uit.

    -Het 50ste nummer.

    -Jan De Decker







    02-03-2012 om 16:07 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Foto :

    Sooi Willems in actie. Een archieffoto uit de beginjaren van Milac.

     

    Bezieler Aalmoezenier Sooi Willems vertelde in ’85 :

     

    “Bij de bevrijding in september 1944 werden de klassen 1941-1942 gemobiliseerd en voor opleiding naar Engeland en Noord-Ierland gestuurd, met de bedoeling desgevallend ingezet te worden bij de krijgsverrichtingen in Duitsland. Want de oorlog was nog niet gedaan. Bij die gemobiliseerden is de idee gegroeid dat er iets moest gebeuren voor de soldaten : een uitbreiding van wat K.A.J. en B.J.B. als dienst voor de soldaten  hadden voor de oorlog. Toen Duitsland was gevallen, hoorde men van het bezettingsleger en het verwoeste Duitsland de wildste verhalen : over de miserie van de bevolking en de sexuele avonturen van de soldaten.

    Kortom, Duitsland was gevaarlijk voor onze brave jongens. 

    Onder impuls van Kan. Dubois in Roeselare zijn leiders van jeugdbewegingen samengekomen. Het echte idee is daar geboren : er werd een actie opgezet in West-Vlaanderen. Heel vlug werd het idee overgedragen naar het Nationale Jeugdverbond van Katholieke Actie, waarvan Mgr. Cruysberghs algemeen xml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />proost was.

    Gedelegeerden van de diverse jeugdbewegingen, o.a. De Schuyffeleir van K.A.J., besloten om als gezamelijke dienst van het J.V.K.A., een katholieke actie voor toekomstige soldaten op te richten. Inmiddels was ook in Limburg, onder impuls van Kan. Claes, een actie voor soldaten op gang gekomen.

    Omdat het college van Seraing, waar ik leraar was, stukgeschoten was, was ik dus werkloos. Die kunnen we dus gebruiken dachten ze in Limburg, want ik ben tijdens de slag aan het Albertkanaal ook nog waarnemend aalmoezenier geweest. En zo is het gekomen. Ik ging voorlichting geven in Limburg : op 23 vergaderingen bereikte ik 3.000 jongens. Niet omdat ik het was, want ik was totaal onbekend, maar omdat de tijd er rijp voor was : men was bang van Duitsland.

    Door dit succes werd ik naar Brussel geroepen (J.V.K.A.).

    Zo werd ik proost van Milac...”

                (Kerk en Leven, 20 juni 1985)

     

                                         MILAC-LEEST en DE BAND

    Op een bijeenkomst van bestuursleden in 1953 van KWB, BJB en Chiro werden definitieve plannen gesmeed tot de oprichting van een “Soldatendienst”.

    Onderpastoor Stany De Decker werd proost en Jan De Decker voorzitter.

    Er werd besloten een soldatenblad uit te geven waardoor de miliciens op de hoogte

    zouden blijven van het dorpsleven, een “band” tussen thuis en de kazerne.

    Het eerste nummer van “de Band” was zeer povertjes, telde slechts zes  bladzijden en had een oplage van 30 exemplaren.

    Vijf jaar later, bij het eerste jubileum, was de oplage gestegen tot 550 exemplaren.

    In de loop van die eerste vijf jaar kregen de Leestse miliciens van  Milac 32 kg chocolade, 19 kg pralines, 48 kg koekjes, 258 boeken en 12.331 tijdschriften toegestuurd. Waaronder Het Goede Zaad, Zondagsvriend, De Band, Ons Land, De Haardvriend, Humoradio, Ons Volk, Bevrijding, Toren, Vlaamse Filmkens, Doorbraak, Kompas, Mardijck, Raak, Africa Cristo, Ons Zondagsblad... De meeste uitgesproken katholiek.

     

    Op voorlichtingsvergaderingen kregen de toekomstige soldaten een beeld van wat hen te wachten stond via films en uiteenzettingen door selectieofficieren.

    Vaak hield dokter Stuyck zijn spreekbeurt over venerische ziekten... 

     

    De eerste proost, onderpastoor De Decker, werd reeds in het stichtingsjaar overgeplaatst naar Coloma te Mechelen waarna zijn werk werd overgenomen door Jan De Decker, die de kar zou trekken tot de dag dat pater Omer als onderpastoor te Leest werd aangesteld.

     

    02-03-2012 om 15:59 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    1953 – Dat jaar werd er te Leest een veldrit voor beroepsrenners georganiseerd.

                Exacte datum is ons niet bekend. Wel dat Roger De Clercq winnaar werd voor

                Firmin Van Kerrebroeck en de plaatselijke vedette Rene De Rey.

                Roger De Clercq is de vader van de latere wereldkampioen veldrijden Mario.      

     

    1953 – 15 maart : Stichting van Milac Leest en het plaaselijke soldatenblad “De Band”.

     

                                                  MILAC

     

    Milac (Miliciens-Actie) ontstond in 1945 binnen de Vlaamse katholieke jeugdbeweging.

    Men wilde wat doen voor de scouts- of chiroleider die opgeroepen werd voor het bezettingsleger in Duitsland.

    Eigenlijk groeide Milac uit de KAJ-beweging en wilde toekomstige miliciens beter voorbereiden op hun legerdienst. Kort na de bevrijding duurde de legerdienst nog meerdere jaren, en werden heel wat jongens in Duitsland,  ver van huis ingekwartierd.

    Daarnaast ontwikkelde Milac ook een “kazernewerking”.

    In navolging van Jozef Cardijn werkte men met “Kazerne, Kameraadschap, Kamer” om solidariteit te bevorderen. Men wou hen ondersteunen op moreel en sociaal gebied, aanvankelijk gericht op de gevaren van het gebrek aan moraliteit in het leger, later ook als vormings- en ontspanningsinitiatieven binnen de kazerne.

    Grote bezieler was Francois (“Sooi”) Willems, de latere nationale xml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />proost, die kon beroep doen op een groot aantal vrijwilligers. Hoewel totaal onafhankelijk was er toch meestal een goede samenwerking met de aalmoezeniersdienst van het leger.

    Onder impuls van Milac werd vanaf 1948 jaarlijks de “week van de soldaat” ingericht, o.m. om ook het “thuisfront” bij de problematiek van de miliciens te betrekken.

    Ook een eigen tijdschrift (eerst “Marsch” later “Extra Rantsoen”) was een vormings- en bindingsinstrument. Daarnaast verschenen ook de “Milac-cahiers” waar telkens één thema werd in toegelicht. Deze meer technische publicaties moesten vrijwilligers ondersteunen in hun begeleidingswerk in de kazernes, maar ook het thuisfront informeren over de rechten en plichten van de miliciens, o.m. de ingewikkelde –vaak wijzigende- regels van vrijstelling en uitstel van legerdienst.

    Met de afschaffing van de verplichte legerdienst in 1994 kwam ook een einde aan Milac.

    Het archief van de beweging wordt thans beheerd door het KADOC te Leuven.

    (Wikipedia)

    De dienstplicht gold in 1984 voor slechts één vierde van de Belgische jeugd. De meisjes vielen er buiten en van de jongens moest amper 48 procent soldaat worden.

    (GvA,4/3/1984)

     

    Foto’s :

    - Firmin Van Kerrebroeck leidt voor Roger De Clercq die later zou winnen.De renners haspelen

       hier een stuk parcours af op de beemden langs de Zennedijk.Op de achtergrond enkele

       huizzen van de Molenstraat.

    -Roger De Clercq haalt het voor Firmin Van Kerrebroeck en René De Rey.





    02-03-2012 om 15:25 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (4 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Foto :

    Theofiel Fierens, oud-muzikant en oud-dirigent van St.Cecilia, uit de Scheerstraat. (Ten Moortele)

     

    Theofiel Fierens, oud-dirigent van St. Cecilia in 2009 :

    “...mijn geheugen is niet meer zo goed, maar ik herinner mij nog dat ik toen de Sussen uit mekaar gevallen waren (noot : in 1964), ik was toen nog dirigent van de Blekken, alle Sussen-muzikanten contacteerde om over te gaan naar onze fanfare. Slechts één muzikant is daar toen op ingegaan, ik geloof dat het een Van den Brande was, hij speelde alt-hoorn en zijn vader was een hevige Sus...

    Later, ik had toen al mijn ontslag gegeven als dirigent, werd ik gecontacteerd door Gust Emmeregs, een Sus, om  enkele oud-muzikanten van de Sussen te dirigeren ter gelegenheid van een nationaal of Vlaams feest hier op het dorp. Na enkele repetities hebben we toen gespeeld in een kiosk op het dorpsplein en daar is ernorm veel volk op afgekomen. Dat werd me door de Blekken uiteraard niet in dank afgenomen.

    Ik gaf toen nog naschools muziekonderricht, hier in de jongensschool. Zeer vrijblijvend en zonder verplichtingen. Bij mijn 28 leerlingen waren er bij met blokfluiten en melodikas maar dat was voor mij geen xml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />probleem. Dan schafte ik me boeken aan over die instrumenten en zo trok ik mijn plan, maar de Blekken namen me dat kwalijk en ze trokken al hun kinderen terug. Ik bleef alleen achter met de kinderen van de Sussen...

    Tijdens de telling van één van die beruchte gemeenteraadsverkiezingen stond ik met “Heinke van Tien” (Henri Van den Heuvel) paraat bij een walkie talkie. De andere was in handen van de Garde, die af en toe naar de kelder van het gemeentehuis verdween en ons van daar de laatste stand van zaken doorgaf...

    Bij velen van mijn generatie zit dat er nog diep in, Blek of Sus.

    Ik herinner mij ook nog dat ze bij elkaar stront aan de voordeur smeerden en dat de twee fanfares elkaar soms kruisten in de Dorpstraat, dan werd er door de twee verenigingen geblazen alsof hun leven ervan af hing, die rivaliteit kwam ook tot uiting op de processies, waar beide fanfares meeliepen....”

     

    1952 – 16 december : Hombeek : de echtelingen Edward en Coleta Verbergt – Diddens

                vierden hun gouden bruiloft. Edward was geboren te Hombeek op 21/12/1886,

                zijn echtgenote te Leest op 1 mei 1879. Ze kregen zeven kinderen. (KH)

     

    1952 – Op 31 december telde Leest 1853 inwoners.

     

    1952 – Edward Fierens (° 1930) nam de kosterfunctie over van Antoon Teughels.

                Hij bleef dit doen tot 1956.

                (Wilfried Hellemans, 2003 – “Negen eeuwen Sint-Niklaasparochie”.)

     

    02-03-2012 om 15:12 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    Diverse verkiezingsuitslagen

     

    In 1964 viel de fanfare Arbeid Adelt bij gebrek aan eensgezindheid uit elkaar en hadden de Blekken af te rekenen met de socialisten (BSP lijst nr 1) die opkwamen met L. Lauwers, A. De Schouwer, Fierens, A. De Smedt, G. Van der Elst, F. Put, F. Van Baelen, Verbist en J. Verbergt en de Gemeentebelangen (lijst nr 3) met : F. De Prins, R. Van der Hasselt, L. Selleslagh, L. Hellemans, K. Leemans, Van den Brande, E. Lamberts, F. Huys en A. Verbruggen.

    De Blekken, lijst St. Cecilia nr 2, kwamen op met E. Verschueren, F. De Prins, J. Geens, Henrik Van den Heuvel, A.F. Lauwers, F. De Decker, J. Huyghe, J. Vloeberghen en V. Robijns.

    De Blekken haalden 5, Gemeentebelangen 3 en de socialisten 1 zetel.

    In ’70 verscheen nam de CVP voor het eerst deel aan de gemeenteverkiezingen. (11/10)

    Wij konden enkele verkiezingsuitslagen op de kop tikken.

     

                St. Cecilia             Arbeid Adelt                      BSP               Andere

                 Blekken               Sussen                                           Onvolledige   

     

    1946   603-2/9 : 5 zetels    437-3/9 : 4 zetels                  --       17-5/9 : 0 zetels

    1952   667  :      6 zetels     438-6/9 : 3 zetels                 --              ------

    1958* 719 :       7 zetels     273 :       2 zetels                 --        132 :      0 zetels

    1964* 513-2/9 : 5 zetels     418 :       3 zetels    203-6/9 : 1 zetel     ------

     

                Gemeenteverkiezingen 1958 (12 oktober)

     

    Voozitter was meester Flor Meyers en getuigen waren August Potoms, Egied Bradt, August

    De Prins en Benedikt Polspoel.

     

                Aantal stemmen:

                Blanco en ongeldige : 12

                Geldige                   1087

                Gepanacheerde           63. Totaal aantal stemmen : 1162.

     

                Naamstemmen:

                Lijst nr. 1        Onvoll.lijststembr.      Gepanach.      Totaal

                De Prins Frans            187                        23              210

                Verschueren Emiel    205                        19               224

                Verbeeck Pieter         98                         12              110

                De Prins Ferd.            166                        17               183

                Geens  xml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />Jules                121                         16               137

                Polspoel Benedikt        61                           6                67

                De Bruyn Henri          149                         19              168

                Van den Heuvel Henri 174                       14               188

                Lauwers August          128                          7               135

                Lijst nr. 2

                Van der Hasselt          62                            29               91

                Buelens                      63                            23               86

                V.D.Branden A.          23                            20               43

                V.D.Branden F.          39                            20              59

                Huys                           14                            13               27

                Somers                       11                            19               30

                Peeters                                   26                            17               43

                De Smet                     13                              8               21   

                De Laet                       32                              9               41

                Lijst nr. 3

                Muysoms                    41                              22             63

                Wuyts                         73                              27            100

                Coosemans                 11                                6              17

     

                Verdeling zetels

                Lijst nr. 1 (Blekken) : 7,  lijst nr. 2 (Sussen) : 2, lijst nr. 3 : 0.

     

                Werden verkozen :

                De Prins Frans, Verschueren Emiel, De Prins Ferdinand, Geens Juul, De Bruyn

                Hendrik, Van den Heuvel, Lauwers, Van der Hasselt Frans en Buelens Constant.

                (DB-november 1958)

     

                Op 17 januari 1959 werd de nieuwe gemeenteraad geïnstalleerd.

                Eerste schepen werd Frans De Prins, tweede schepen Ferdinand De Prins.

                Emiel Verschueren zou Pieter De Prins opvolgen als burgemeester.

     

               Verkiezingsuitslagen 1964 (Gazet van Antwerpen)

     

                                  Leest

                            1958       1958            1964         1964          

                         Stemmen  Zetels        Stemmen    Zetels

     

    Soc.                  ---                               203            1

    De Prins          719           7                 418            3

    V. d. Hasselt   273           2

    Meysmans      132            -

    St. Cecilia                                            513           5

     

                Verkiezingsuitslagen 1970          

     

                Lijst nr. 1 “Ste Cecilia”

                Namen                                       Voorkeurstem. Gepan. Totaal

                Lauwers Frans August        335                 49        384

                De Prins Ferdinand             111                 1          130

                Geens Felix Jules                129                 23        152

                V.D.Heuvel Henri               189                  23        212

                Vloeberghen Jozef              137                 20        157

                Huyghe Jozef                        34                   7          41

                Lauwers Jozef                       39                 69        109

                Verbeeck Jan                       107                 12        119

                Polspoel Edmond                216                  30        246

     

                Lijst nr. 2 “B.S.P.”

                De Schouwer Alfons             41                  23          64

                Nuytkens Daniel                     6                    5          11

                Verhoeven Jan Herman         15                  11         26

                V.Baelen Jozef Frans              17                   9           26

                Marque Hubert                       2                    3            5

                De Winne Raymond               3                    2            5

                Schelkens Leopold                 0                    0            0

                Mertens Pieter                       1                    4            5

                Van Paeschen Antoon            5             5          10

     

                Lijst nr. 3 “C.V.P.”

                Duysburgh Karel                    167          24           191

                De Prins Frans                        118          32           150

                Verbruggen Alfons                 120          25           145

                Emmeregs August                 131          29           152

                Slachmuylders Willy               84           23           107

                Leukemans Denise                 30             9            39

                Peeters Emiel                         24             7            31

                Boonen Marie-Louise             36            15           51

                Solie Louis                               60             9            69

     

                Werden verkozen

                Lijst 1 Ste Cecilia                               Lijst 2 B.S.P.

                Lauwers augustus                              Niet verkozen : De Schouwer A.

                Geens Jules                                       

                Van den Heuvel Hendrik                   Lijst 3 C.V.P.

                Vloebergh Jozef                                 Duysburgh Karel

                Polspoel Edmond                               De Prins Ferdinand

                                                                                  Verbruggen Alfons

                Niet-verkozen: De Prins Ferdinand.   Emmeregs August.   

     

                Op de eerste vergadering van de nieuwe gemeenteraad werd na de eedaflegging

                van de gemeenteraadsleden overgegaan tot de verkiezing van de schepenen.

                Werden voorgesteld voor het ambt van eerste schepen en meteen ook van

                Openbare Werken : Hendrik Van den Heuvel en Ju

    02-03-2012 om 15:04 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Foto :

    Theofiel (Fille) De Prins, °Leest 17/3/1926, +Mechelen 3/11/2006.

     

    Sussen en Blekken in de media

     

     In 1970 distancieerde het bestuur van de KWB zich bij al haar leden over een verschenen artikel in “De Volksmacht” :

    Leest, 9 october 1970      Beste KWB-ers en sympathisanten,

    Betreft “De Volksmacht” van 10 october 1970.

    U zult zeker opgemerkt hebben dat op bladzijde 17 onder LEEST twee rubrieken verschenen : één onder KWB en een ander onder ACW.

    Hierover is in ons dorp enige deining ontstaan betreffende de tekst van het artikel verschenen onder het ACW en er werd zelfs vermoed dat ze van één en dezelfde steller zouden uitgaan.

    Ten einde alle misverstanden uit de weg te ruimen verzekeren wij U, dat beide artikels los van elkaar staan en dat de eerste rubriek werd ingestuurd door onze sympathieke voorzitter van de KWB Fille De Prins. Het ander artikel werd ingestuurd door een ander persoon van wie de naam ons door de uitgever van “De Volksmacht”, bij navraag, niet werd genoemd.

    Het bestuur van de KWB-Leest onder de leiding van de genoemde voorzitter laat iedereen vrij van te stemmen voor wie ze wil en hoopt hartelijk in de toekomst haar huidige leden, zonder politiek onderscheid, met dezelfde sympathie te mogen ontvangen zoals dit tot nog toe gebeurde.

            Het bestuur van de KWB-Leest. 

     

    In december 2003 publiceerde het Hombeekse blad “De Schacht” (nr 674) :

                “In het land van Sussen en Blekken

    Voor vele Mechelaars zal het onwaarschijnlijk klinken maar sinds mensenheugenis is de fusiegemeente Leest verdeeld en verscheurd in Sussen en Blekken.

    Van waar deze benamingen komen zal u geen mens nog weten te vertellen maar in feite komt het hier op neer dat men voor de Sussen de link kan leggen naar de vroegere katholieken en voor de Blekken naar de socialisten.

    Of het in Leest nu gaat om een fanfare of om een toneelgezelschap of om een voetbalclub, om het even, wanneer de Sussen wat deden konden de Blekken niet achterblijven en omgekeerd. Zij hebben zowaar hun eigen kroegen.

    In tijden van verkiezingen hebben Sussen en Blekken heroïsche veldslagen geleverd die niet altijd zonder schram of stoot zijn verlopen.

    De wit-zwart tegenstellingen die de laatste decennia een beetje zijn afgezwakt door de kleurloosheid van de politiek zijn nu plots weer sterk tot uiting gekomen en de broederstrijd is weer in alle hevigheid losgebarsten.

    Wat is er dan opeens aan de hand zult u denken ?

    In Leest zijn twee scholen, en wat dacht u, jazeker een van de kant van de pastoor en een van de andere kant zoals het hoort in het land van Sussen en Blekken. Tot daar niets mis en perfect volgens het aloude stramien.

    Gezien dat wij ons bevinden in het land van Sussen en Blekken en daarenboven in de 21ste eeuw zou het niet meer dan normaal zijn dat beide scholen over een bus beschikken om hun kinderen van en naar de school te brengen.

    Helaas, hier loopt het spaak want de Sussen hebben van Sinterklaas geen bus gekregen en zijn aangewezen op hulp van buiten huis om hun kinderen te vervoeren.
    Tot daar niks mis zou u denken.

    Helaas, de directrice van de vrije school, die waarschijnlijk nooit in haar leven heeft gehoord van Sussen en Blekken, vraagt aan haar collega van de gemeenschapsschool of het niet mogelijk zou zijn om ergens op de boerenbuiten enkele kinderen op te pikken om mee naar de vrije school te brengen.

    En plots duikt de kwelduivel weer op.

    U weet wel, Sussen en Blekken. Het antwoord van het gemeenschapsonderwijs is hard maar voorspelbaar “neen” en als gevolg hiervan wordt de directrice van het vrij onderwijs razend kwaad en spuwt haar gal via diverse plaatselijke kanalen uit richting vijand.

    Woede alom tot in de hoogste regionen van de beide onderwijsnetten.

    Wijze mensen uit de stad xml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />proberen om de plooien weer glad te strijken.

    Of dit ook lukt met Sussen en Blekken is af te wachten.

    Wat is nu echter de moraal van dit verhaal ?

    Sinds de overdracht van de stadssscholen naar het gemeenschapsonderwijs, zijn de twee onderwijsnetten verenigd in een gezamenlijk overlegorgaan genaamd OOM.

    Zij zijn vragende partij voor een netoverschrijdend leerlingenvervoer voor “alle” Mechelse kinderen waarbij de kosten evenredig zouden verdeeld worden tussen enerzijds de ouders en anderzijds de stad. De stad slaagt er echter niet in de broodnodige financiële middelen vrij te maken om bovengenoemd project tot stand te brengen, ondanks vele beloften en schijnmanoeuvres.

    Daarmee weet u dan weer waarom in Leest Sussen en Blekken de strijdbijl tot nader order weer hebben opgegraven.

             Goovaerts Louis.”

    Noot : de Sussen en de Blekken waren beiden katholieke “fanfare-partijen”.

     

    De Mechelse Vlaams Blok senator Frank Creyelman daarover datzelfde jaar :

    “...er is ambras in het land van Sussen en Blekken.”

    “ Sinds mensenheugenis,”  vertelt deVlaams-Bloksenator, “is de Mechelse fusiegemeente Leest verscheurd door Sussen en Blekken. Van waar deze benamingen komen, weet geen mens nog te vertellen, maar het komt erop neer dat de Sussen model staan voor de vroegere katholieken en de Blekken voor de socialisten.

    Of het in Leest nu gaat om een fanfare, een toneelgezelschap of een voetbalploeg, maakt niet uit, want wanneer de Sussen wat deden, konden de Blekken niet achterblijven en omgekeerd. Kortom alles is verdeeld in twee kampen. In verkiezingstijden leverden Sussen en Blekken heroïsche veldslagen die niet altijd zonder slag of stoot verliepen. Al die tegenstellingen zijn de laatste decennia wat afgezwakt, maar recente feiten haalden de aloude broederstrijd weer van onder het stof. Wat is er aan de hand ?

    In Leest zijn er twee basisscholen, jazeker, één van de Sussen (het vrij onderwijs) en één van de Blekken (het gemeenschapsonderwijs). De logica van Sussen en Blekken doortrekkend, zouden beide scholen over een eigen bus moeten beschikken om de kleine Suskes en Blekskes van en naar de school te brengen, jammer genoeg hebben de Sussen van Sinterklaas geen bus gekregen en zijn ze aangewezen op hulp om hun kinderen te vervoeren....”

    02-03-2012 om 15:01 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    “Aan de Kiezers en Kiezeressen van Leest

    In 1946 “beloofden” de BLEKKEN :

    1. Vermindering van belastingen.

    2. Zuinig en doelmatig beheer van ONS geld.

    3. Aanleg van nieuwe WEGEN voor de boeren en FIETSPADEN voor de werklieden.

    4. Iedereen gelijk, onpartijdig en rechtvaardig behandelen.

    5. Gemeentelijke zelfstandigheid en GEEN verknechting aan Heren uit andere steden en

        gemeenten.

    Wat “deden” ze intussen ?

    1. Belastingen hoger dan in de omiggende gemeenten.

    2. Kwistig het geld rondstrooien en het ondoelmatig aanwenden.

    3. De WEGEN laten ten onder gaan, de FIETSPADEN omvormen tot modderpoelen en

       visvijvers.

    4. Vriendjespolitiek en eigen bevoordeling.

    5. Verknechting en de zelfstandigheid van LEEST opofferen aan het Volkshuis van

        Mechelen.

    Kiezers en Kiezeressen beziet uw belastingsbrieven en taksbriefjes.
    Gaat eens na waar er gebrast, gezwierd en gezopen wordt.

    Rijdt voor uw plezier of tegen uw plezier eens langs de Geuzenhoek, Kleine Heide, Bist, Kapellebaan en veel andere straten en wegen.

    Onderzoekt wie er aan en voor rekening van de gemeente mag werken en leveren en wie er de xml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />profijten en percenten opstrijken.

    Telt eens na waar de Heren van Mechelen “bevolen” hebben dat HUN kandidaat minstens MOET staan !

    DE SUSSEN waarschuwden...

    DE BLEKKEN “beloofden”... OORDEELT ZELF en STEMT voor de SUSSEN !”

    (Drukkerij J. Van Rompaey, Brusselse steenweg 199, Mechelen)

     

    “AAN DE KIEZERS EN KIEZERESSEN VAN LEEST.

    Zondag 12 october, de meest beslisende dag voor Uw gemeente.

    Zullen de socialisten voortaan zetelen in Uw gemeentehuuis ?

    Zal de tweede schepen voortaan een socialist zijn ?

    Zullen de socialisten U in de toekomst de les spellen in al Uw doen en laten ?

    Ja, indien Ge stemt voor nr. 1.

    Neen, indien Ge stemt voor Nr 2.

    Kiezers en Kiezeressen, bezint U en weest bewust van Uw verantwoordelijkheid !

    Als één man stemt op de lijst Nr 2

    Uw geweten gebiedt het !

    De eer en het belang van uw gemeente eisen het !

    Een buitenstaander, die het beste wil voor Leest”.

    (Drukkerij Vermeulen)

     

    “In antwoord op de laster en LEUGENS van de “Ware” Leestenaar verklaard ik de ljst Nr 2 (twee) van de Sussen te Leest van ganser harte te steunen.

    STEMT ALLEN ONDER Nr 2 van de SUSSEN

                Jan Van Riet

                Kapellebaan, 16

               Leest.”

    (Drukk. J. Van Rompaey, Brusselse stwg Mechelen)

     

    De Sussen waagden zich ook aan poëzie :

     

    “Mens van Leest

    waar is de geest

    van zoet ontsponnen dromen

    wanneer zal er eindelijk RECHT in Leest komen.

     

    Want Cecilia, lieve maagd

    als je mij vraagt

    om iets te doen voor haar Leestse zonen

    was ze beter niet opgekomen

     

    Een partij die alleen steunt op het verleden

    en niets zegt van het heden

    laat merken dat alleen oude Heren

    Leest mogen regeren

             Pff...”

     

    “Groot is Uw verantwoordelijkheid !

    Het socialisme wil heimelijk Uw gemeentebestuur in handen nemen !

    Gedenkt dat Ge afstammelingen zijt van de helden uit de Boerenkrijg, die hun leven gaven voor het behoud van hun kristelijk geloof.

    Op de plaats waar ze eens, ondergedoken, leden en baden, heeft nu een vreemde ellendeling, die de schande is van zijn kristelijk Kempenland, zijn tenten opgeslagen.

    Is het toeval of duivelsbeleid , Wie weet ! !

    Hij wil hier het zielsdodend socialisme planten !

    Hij heeft zijn eerste slag gewonnen ! Derde plaats op lijst nr. 1.

    Indien de lijst wint, wint hij ook.

    Daar is niets meer aan te doen, wat men ook moge zeggen !

    Het laatste woord is aan U !

    Kiezers en Kiezeressen van Leest weert U !

    Gelijk de helden van de Boerenkrijg zult Gij op dit gewichtig ogenblik alle kleinzielige twist vergeten om het gevaar te weren en te stemmen voor Altaar en Haard onder

    Nr 2.

    Mannen en vrouwen van Leest, er is ditmaal maar één lijst voorU en die is lijst

    Nr 2.

    Een buitenstaande die bekommerd is om de godsdienstige belangen van Leest”

    (Drukkerij Vermeulen)

     

    “Laatste Waarschuwing

    De kiesstrijd loopt ten einde. Wij hebben U in volle daglicht de waarheid gezegd.

    Nog een waarschuwing !

    De Blekken, hun gewoonte getrouw, zullen de laatste nacht voor de verkiezing de straat opsturen al wat ze hebben aan laagstaande mensen. Gelijk een dief in de nacht zullen zij sluipen langs deuren en vensters.

    De leugen verdraagt geen licht.

    Zij zullen hun laster en leugens uitspuwen naar hun slachtoffers op het laatste ogenblik, om aan de waarheid geen tijd meer té gunnen.

    Zo b.v. de grove leugen dat De Laet burgemeester zal worden, waar geen schijn of gedacht van is. Misschien zal drukker Lafosse het niet willen drukken zonder naam, dan zullen ze hun vuiligheid ergens anders laten drukken, niettegenstaande hun verklaringen.
    Wij zijn verwittigd !

    Gij nu ook !

    Het moet voor U een spoorslag zijn om nog met meer overtuiging te

    Stemmen onder No 2.”

    (Drukkerij J. Van Rompaey, Brusselse stwg 199,Tel 15186, Mechelen)

     

    02-03-2012 om 14:50 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

                                            GEMEENTE LEEST

    AAN DE LEDEN EN VRIENDEN VAN DE MAATSCHAPPIJ STE CECILIA !

    Mannen en Vrouwen, hoe hard U ook moge vallen, ditmaal kunt U niet stemmen op lijst nr.1.

    Uw kristen geweten verbiedt het !

    Waarom ?

    De derde plaats van die lijst is gegeven aan de socialist Frans Verwerft. Zo die lijst triomfeert is hij er steeds bij. Niet enkel door de stemmen van zijn volgelingen, maar ook door de lijststemmen, Uw stem dus, waar Ge ze ook op de lijst mocht plaatsen, want steeds gaat het overschot van stemmen naar boven.

    Spaart die schande aan Uw maatschappij en Uw schone gemeente !

    Uw maatschappij zal er wel bij varen. Dan zullen de roden, die U zo dikwijls reeds de les hebben gespeld, weten dat ze voortaan zullen stoten op Uw onwankelbare trouw aan Uw kristen geweten.

    Weg dus met alle kleinzieligheid ! En ditmaal alleen Uw stem op lijst Nr 2.

    Een buitenstaander, bekommerd om Leest.”

    (Drukk. Vermeulen)

     

    “Gemeenteverkiezingen 12-10-52 te Leest

    En zo is het beste Leestenaren, dat U werd opgeroepen om op 12 oktober uw stem te gaan uitbrengen. Om de kandidaten te verkiezen die in de eeerstkomende zes jaren de Gemeentebelangen, Uwe belangen, zullen behartigen en verdedigen, die zullen beschikken over Uwe centen die gij, onder de vorm van belastingen aan de gemeentekas zult afdragen.

    Dat zelfde gemeentebestuur zal in grote mate beslissen hoeveel U zult betalen, want ook dit gemeentebestuur stelt de gemeentelijke opcentiemen vast.

    Uwe stemming is dus tevens de goedkeuring of de veroordeling van het beleid van het gemeentebestuur en in hoofdzaak van de meerderheidspartij die in de voorbije periode onze gemeente heeft bestuurd.

    Het gaat er niet hoofdzakelijk om of in dit gemeentebestuur Blekken of Sussen zullen zitten, of de meerderheid Blek of Sus zal zijn.

    Het gaat er in de eerste plaats om, of onze gemeente zal bestuurd worden door mensen die hiervoor de nodige bevoegdheid zullen hebben.

    We nemen aan, dat onze burgemeester, onze schepenen en ook al de andere Blekken gemeenteraadsleden, brave mensen waren, maar...dit volstaat niet, beste mensen.

    Het gemeentebestuur moet opgewassen zijn voor zijn taak, moet zelf de nodige bevoegdheden bezitten, om eigenmachtig een gemeente te besturen.

    Het bestuur van een gemeente mag niet berusten in handen van een gemeentebediende, die de ondergeschikte moet zijn van het bestuur.

    Was dit soms het geval voor onze gemeente in de afgelopen periode, en zelfs in voorgaande periode, toen de Blekken meester waren ?

    NEEN – DUIZENDMAAL NEEN.

    Dit feit op zichzelve waren nog niet zo erg, indien de persoon, in wiers handen alle machten werden overgedragen oxml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />precht-rechtvaardig en eerlijk ware tegenover iedereen.

    U weet allen, beste kiezers, wien wij bedoelen.

    Het is zelfs niet nodig dat wij zijn naam zullen noemen.

    Bij nazicht van de laatste gemeenterekening is gebleken, hoe dit heerschap zich met de centen van de gemeente laat betalen :

    10.000 frank voor de opmeting van het gemeentekerkhof.

    27.000 frank voor de opmeting van de steenwegen der gemeente ; zonder te spreken van al die andere onwettige en onregelmatige commissielonen en percentages die hij zich laat of beter gezegd, doet betalen.

    Het is niet zonder rede, dat steeds en altijd dezelfde aannemer de werken op onze gemeente uitvoert.

    Het is niet zonder rede, dat steeds en altijd de zuster van onze sluwe secretaris, alle mogelijk en onmogelijk vervoer, alle mogelijke en onmogelijke leveringen doet voor de gemeente.

    Het was ook niet zonder rede, dat een schepene van de Blekken slechts korten tijd geleden, klacht neerlegde bij de heer Arrondissementscommissaris, tegen al deze misbruiken.

    Hij zal zijn straf niet ontlopen.

    Let wel op, dat al die opmetingen, én van het kerkhof, én van de steenwegen, volstrekt niet noodzakelijk zijn, zelfs niet nodig waren, dat vele van die leveringen van dat vervoer nutteloos zijn gebleken.

    Dat al die werken die werden uitgevoerd aan geen bepaalde voorschriften of vereisten werden onderworpen.

    Dat al deze werken niet werden gecontroleerd.

    Wel integendeel, om speciale redenen werden die werken met minderwaardige materialen uitgevoerd, werden zelfs de normale hoeveelheden van bepaalde grondstoffen niet gebruikt. Daarop komen wij straks meer bepaald terug.

    Dit alles, beste kiezers, werd door onze gemeenteoverheid door de vingers gezien, niettegenstaande wij minderheid, en zelfs andere gemeentebedienden de heer burgemeester, het schepencollege en meerderheidsgroep hierop herhaalde malen hebben gewezen.

    Maar hoe kan het anders, de burgemeester, schepenen en gemeenteraadsleden liggen met handen en voeten aan dit onbetrouwbaar en bedrieglijk personnage gebonden.

    Uit hun eigen, zijn ze veel te dom. Al denken sommigen, dat zij het verstand in pacht hebben hé Nante.

    Spijtig dat ge met Uw veel geld ook niet wat meer gezond verstand kunt kopen.

    Hoe, waar en wanneer U dit geld verdiende, laten wij hier liever onbesproken. Die tijd is lang voorbij.

    Toch dient gezegd, dat het wegeltje, achter het Patronaat er niet vreemd aan was.

    Daarom hebt ge natuurlijk graag gehad, dat wij met de gelden van de gemeente te Uwen bate de Zeereerwaarde Heer Pastoor een proces hebben aangedaan.

    Gelukkig zijn toen de ogen van een Uwer schepenen opengegaan.

    Maar sindsdien werd deze man geweerd, en aasdet gij op middelen om hem te NEKKEN.

    Toen hebt gij de “SUSSEN” op Uwe weg gevonden.

    Die alleen –rechtvaardigheidshalve- de verdediging van het slachtoffer dat u had uitgekozen, op zich hebben genomen.

    En zij zullen voortgaan met te strijden om recht te doen waar het behoort.

    Het kon destijds geen kwaam hé NANTE, lid te zijn van het V.N.V, of op goede voet te leven met al wat pro-Duits was, al was het maar om, in geval van moeilijkheden bij de uitoefening van dit winstgevend, maar gevaarlijk stieltje, op hun steun beroep te kunnen doen.

    Voor onze ogen leeft nog duidelijk het beeld, hoe NANTE de Oostfrontstrijder Cyriel VERSCHUEREN, bij zijn eerste verschijnen op de gemeente in Groot Uniform, midden op het Dorp tegemoet liep, en hem stevig en welgemeend de hand drukte.

    Jammer dat wij toen niet konden horen, welke aanmoedigende woorden, en wat al felicitaties misschien, wat lofbetuigingen er aan het adres van deze Duitse soldaat werden geuit.

    En zeggen dat dezelfde NANTE, enkele jaren nadien, de voorstander nummer 1 was, om bij het gemeentebestuur de schorsing van dhr DE LEERS te vragen en te bepleiten, wegens zijn onvaderlandse houding, en zijn Duitsgezindheid ; want..., dit waren de redenen die door de burgemeester DE PRINS bij de voorstelling van de Tuchtstraf werden opgegeven.

    Knoop het goed in uw oren Meester DE LEERS.

    Van de Vaderlandslievende houding van secretaris Bradt, zweeg men zich liefst dood op het gemeentehuis.

    Wij hebben geen twee maten en gewichten. Het wapen van de meerderheid waarvan gij U in alle omstangdigheden vaak ten onrechte hebt bediend, kan zich vroeger dan dat gij het verwacht, tegen U keren, en U ten ondergang brengen.

    Behandelen wij nu wat nader, het doen en laten van onze laatste gemeenteraad, die op alle gebied een mislukking is gebleken.

    Bij de vorige verkiezing werd ons het verwijt gemaakt dat wij ons verknechtten aan vreemde heren. Bedoeld werden, de leiders van de C.V.P.

    Wat wij toen reeds vermoedden, is na de verrkiezing werkelijkheid gebleken.

    Een hunner kandidaten, wij zullen niet zeggen een socialist, maar toch iemand die handelde onder de invloed van de RODEN, werd toen reeds onder de druk van de socialisten, en een handige beroepspolitieker, die SPINOY heet, op een betrekkelijk goed verkiesbare plaats op hun lijst opgenomen.

    Immers, voor de eenheid van hun Blekke-maatschappij, hebben zij alles veil, en zouden zelfs het heiligste opofferen.

    En toch staken zij deze kandidaat schonekens op zak.

    Zij bewogen hemel en aarde, om de kiezers te overhalen achter hunne naam te stemmen met het gevolg dat U allen kent. De beschermeling van SPINOY was gevallen.

    Zal het ditmaal nog zo gemakkelijk gaan. Zullen de socialisten nog langer willen toezien dat hun kandidaat als proefkonijn moet dienst doen. Dat hun kandidaat de positie van de Blekken moet redden, zonder er evenwel zelf iets voordeel bij te halen.

    Wij denken van niet. En het blijft niet alleen bij denken. In deze verkiezing zien wij dat de socialisten meereisend zijn geworden. Dat zij hun “PION” een plaatske hebben verschoven. Misschien hopen zij nog wel, dat hij zal vallen en dan is de situatie weer voor zes jaar gered. Maar...zij vergeten dat zij de zaakjes hebben gestrooid, die eens tot kiemen komen, die eens vruchten zulen dragen.

    Zijn zij zich ten volle bewust van hun handelswijze ?

    Wij geloven dat de stommerikken niet eens zover zien.

    En bovendien...de socialisten hebben bij de vorige verkiezing geleerd en zullen de opgedane ondervinding nuttig gebruiken. Moesten zij uit hun eigen geen raad weten, dan zullen die heren van Mechelen hen wel voorlichten.

    Dat is verkrachting Blekken. In de volle zin van het woord.

    Was dat misschien onder de invloed van de Socialisten, dat onze Z.E.Heer Pastoor bergen heeft moeten verzetten, om het dak van de kerk, dat steeds slechter en slechter werd, waarvan de herstellingskosten steeds hoger en hoger liepen, toch maar gemaakt te kunnen krijgen.

    Was het misschien onder de invloed van de Socialisten dat U weigerde de nodige herstellingen uit te voeren ?

    Waren het misschien de Socialisten die U wijsmaakten dat de pastoor zelf moest instaan voor gans de onderhoud en de herstellingen van de kerk, ter uitzondering van de toren.

    Deze theorie werd ook door dik en dun voorgestaan door onze slimme secretaris. Maar aan de uitvoering van dat werk was voor hem niets verbonden. Geen van die zeer begeerde commissielonen. En toch heeft hij er zijn profijt uitgehaald. De voorraad van zijn brandhout werd voor jaren lang aangelegd. Ook die van zijn vrienden. Natuurlijk mits...”pinten”, en van de rest spreken wij niet.

    En toch is het gebleken dat de Blekken het ook dit maal verkeerd voorhadden, want de toren werd hersteld op kosten van de gemeente, en door hun schuld uitsluitend op kosten van de gemeente.

    Want...de Kerkfabriek die in den beginne beloofd had, dat de Kerkfabriek voor ruim 75.000 frank zou tussenkomen in de kosten heeft omwille van de hardnekkige koppigheid en moedwilligheid van de Blekken zich tenslotte teruggetrokken en de arme gemeentekas kon het dus verduren.

    Wat moeten onze Socialisten in hun vuist gelachen hebben. Was dit soms geen graan op hun molen ?

    En vermits de Socialisten toch zo voor de armen werkman zijn en bijzonder voor den werkman van Leest leggen ze zulke prachtige steenweg van aan Leest Dorp tot aanLint te Battel. Natuurlijk kunnen de Blekken zeggen dat ZIJ de steenweg niet kunnen leggen te Battel doch de onderhandelingen met Mechelen hebben ze niet doorgedreven (Er is niets aan verdiend) en altijd uitvluchten gezocht om niets te moeten doen. Ze hebben dan ook maar niets gedaan om de steenweg van in het Dorp tot op de grens van de Warande te leggen. Ze zijn natuurlijk bang om een paar onteigeningen te moeten doen. Dat kan hun stemmen doen verliezen. Dan nog liever GEEN nieuwe weg leggen , om toch maar die stemmen te behouden. En onze voornaamste Blekkken rijden toch allemaal per auto.

    ’t Kan  hen niet veel schelen. In het diepste binnenste van hun hart verachten ze een werkman en daarom moeten die dan ook maar door modder en slijk, door regen en sneeuw rijden terwijl onze Blekken met hun veel geld de werkman op hun manier verdedigen in de cafe’s.

    Ze leggen liever OP KOSTEN VAN DE GEMEENTE , dus van u belastingbetalers een vuil waterleiding tot bij Nante voor de deur. Die mens heeft het ach arme nodig.

    Als hij buiten komt met zijn auto mag die auto toch in geen plassen staan doch moet er schoon en proper voorkomen. Men is toch gemeenteraadslid voor iets en men bestuurt de gemeentebelangen toch in zijn eigen voordeel en niet in het belang van het ALGEMEEN !

    Zelfs als men gaarne Burgemeester zou worden !

    En het belang van de gemeentelijke belastingsbetalers is toch van zo’n ondergeschikte orde. Er wordt toch met het geld gegooid en gesmeten. Hoofdzakelijk is dat er wat afvalt, een klein profijtje voor de ene of andere arme... zuiper ! Zo werd er in de Scheerstraat, in de Grote Heide wat steenslag geleverd. Hoeveel ? En hoeveel betaald ? In plaats van die zaken grondig te doen, is het wat zandstrooierij, wat kontenstellerij en boerenbedrog.

    Zo hebben we ook de aannemer die de werken nabij de grens Tisselt-Leest-Kapelle niet kan uitvoeren die 10.000 fr. per maand schadevergoeding vraagt wegens de tegenwringerij van LEEST.

    WIE ZAL DAT BETALEN, belastingsbetalers ? Toch niet degenen die profijtjes en percenten in hun zak steken, doch GIJ.

    Allemaal in het belang van de gemeenschap.

    De aannemer die de waterleiding doorheen de gemeente legde moest dat doen langs de kant waar de electrische kabel ligt. Doch dan dient er voorzichtig gewerkt te worden, handenarbeid in plaats van machinewerk. Dat kost die aannmer enkele duizenden meer.

    Daarom wordt het langs de andere zijde gelegd met toestemming van het College. Indien nu de gemeente later steenweg of fietspaden moet leggen zal zij de nodige bijkomende uitgaven moeten doen bij gebeurlijke herstellingswerken en weer eens op Uw kap, belastingsbetalers. Of ge nu boer of werkman zijt, betalen zult ge evenals de neringdoeners.

    Iets dat nog van bijzonder belang is voor de kleine man, dus voor de werkman in eerste plaats, dat zijn de GOEDKOPE WONINGEN EN BOUWPREMIES. In de omliggende gemeente werden er maatschappijen van goedkope woningen opgericht en huizen gebouwd. Bij ons NIETS. Wat zitten zij met een werkman in ? Alleen hun eigen persoontje telt. De Maatschappijen van Goedkope woningen hebben hun eigen architecten die zeer goedkoop werken. Begrijpt ge ? Dan valt er niet meer naar willekeur te handelen en te rekenen. Dat zou natuurlijk in ’t voordeel van den werkman zijn doch in ’t nadeel van iemand die al een zeer behoorlijke en zeer benijdenswaardige pree verdient op kosten van de belastingsbetalers van onze gemeente LEEST. Doch die pree schijnt maar bijzaak te zijn, alhoewel er geen enkele werkman is die zulk loon verdient.

    Dan maar tegenwerken tegen al wat vooruitgang en maatschappelijke bescherming heet. Liever honderden werkmensen tegenwerken als er maar voor hem genoeg te halen blijft, zelfs ten koste van die werkende mensen die in zulke harde arbeid hun dagelijks brood moeten verdienen, en die dan als ze op het gemeentehuis moeten zijn daar zatte en bezopen gezichten vinden of...ze in de herbergen moeten gaan zoeken en dan tevens nog moeten horen : “awel joeng, betaalt ge geen pint ? ’t Kan er bij u toch af en ik heb nog dorst zulle”.

    Gemeentelijke bouwpremies die zijn te LEEST nog niet geboren omdat onze meerderheidspartij zo zeer begaan is met de belangen van den gewone man.

    Burgemeesters die per auto rijden en beenhouwers die niet weten wat ze met hun geld moeten aanvangen, kunnen toch niet begrijpen hoe een werkende mens met een gezin het moet aanleggen om een eigen dak boven het hoofd te krijgen.

    Het blijft altijd hetzelfde. Zij zijn baas en zij profiteren. De anderen, dat zijn wij allemaal, wij moeten betalen.

    Wel mensen van Leest, van welke stand ge ook zijn moogt, ge hebt nu de kans er de bezem eens in te zetten. Doe het. Keert het gemeengehuis eens proper. Het zal wat moeite kosten want het vuil is tot in alle spleten doorgedrongen ven heeft zich goed vastgezet.

    Doch gij kunt met dat klein zwart potloodje in het kieshokje dat vuil doen opstuiven en verjagen en verdrijven.

    Stemt tegen willekeur en eigen belang voor orde en welvaart

    ONDER NUMMER 2

    NUMMER 2 TER ZEGE !”

    (Drukkerij J. Van Rompaey, Brusselse Steenweg 199, Mechelen)

    02-03-2012 om 14:48 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

     “Geachte Kiezers en Kiezeressen van Leest

    Misschien wel een der oudste kiezers van Leest, heb ik mij nooit met gemeentepolitiek bemoeid, omdat het altijd maar een strijd was tussen kristene mensen.

    Maar wat nu gebeurt, zal ieder weldenkend mens doen huiveren !

    Het kopstuk der Socialisten van Mechelen komt hier aan ons gemeentebestuur de les opleggen. Zijn kandidaat moet van voren op de Socialistische lijst staan, en moet, bij overwinning ALS SCHEPENE aangenomen worden. Zodus, hijzelf betitelt de lijst van de Blekken als De Socialistische lijst;

    Gij Burgemeester De Prins en Schepene Busschot, gij zijt daarmede ’t akkoord. Gij laat U leiden, en uw gezag ontnemen door een andersdenkende. Gij Nante en Peerke Verbeek, gij zijt daar ook al mede kontent en moet uwe plaats ruimen voor dien socialist.

    Nu is hij nog socialist. Wat zal hij binnen zes jaar zijn ? Dan zult ge misschien uwe missing van heden inzien, maar dan zal het te laat zijn. En gij Miel Verschueren, gij wilt als Blek uitblinken maar de roest zal er toch nog doorkomen.

    Beste kiezers en kiezeressen van Leest, ik wil U waarschuwen voor de droevige gevolgen die deze verkiezing kan hebben. Wat zien we gebeuren in landen rondom ons. Dat is daar ook niet ineens gekomen. Maar dat begint in kleine groepjes, daarna de gemeenteverkiezingen, en zo in xml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />provincie- en kamerverkiezingen : eerst geslepen socialist, daarna steeds erger en erger tot er geen tegenhouden meer aan is.

    Gij mannen van de Blekken, en gij moeders en vaders, die het geluk van uw kinderen betracht, stemt voor diegenen die strijden voor recht en eerlijkheid, en gesteund worden door onze hogere geestelijke overheid.
    Geeft uw stem niet verloren, want binnen enkele jaren misschien, zult ge met pijn aan ’t hart moeten zeggen : ja met de kiezing van 1952 heb ik ook die PLATBROEKEN nog gesteund met mijn stem, en nu voelen ik en mijn kinderen er de gevolgen van.

    Duurbare kiezers en kiezeressen van Leest, laat U niet misleiden, nu is ’t geen onnozele gemeentepolitiek.

    En gij Blekken en Sussen, legt de handen in elkaar en werkt samen voor de vrede en de welvaart in de gemeente.

    Wanneer ge op 12 Oktober in het kiesbureeltje zult staan, luistert dan naar de stem van uw geweten en stemt voor de lijst van Vrijheid en Recht.

    VOOR KERK EN KRUIS ONDER Nr 2.

    (Een boerke van Leest)”

        (Drukkerij Plasqui-Dierckx Hombeek)

     

    “Waarschuwing en Mededeling

    Een vooraanstaande Blek deelde ons mede: “Ik ben geboren Blek, doch wat er nu gebeurt gaat te ver.

    De leugens, de laster en het venijn die de Blekken nu tegen en op de Sussen uitspelen en uitbraken en vooral de laatste uren nog zullen uitkramen, overtreft alle fatsoen.

    IK WALG ERVAN. Als protest er tegen ben ik en mijn ganse familie, voor de Sussen, alhoewel dit mij pijn aan het hart doet.”

    Zonder U naam te noemen danken wij U, vooraanstaande Blek, in het openbaar.
    Kiezers en Kiezeressen, ge kunt zelf vaststellen dat onze “Laatste Waarschuwing”

    dit overbodig was.

    ALLE FATSOENLIJKE MENSEN STEMMEN OP LIJST Nr 2.”

    (Drukk. J. Van Rompaey. Brusselse steenweg 199, Mechelen)

     

                                                          “LEEST

                                            Gemeente verkiezing 1952

     

    Een ernstige waarschuwing die het overwegen waard is.

    In een pamflet uitgegeven door een onbekend buitenstaander, werd er gewezen op een werkelijk gevaar : voor Leest moest er in onze gemeente een SOCIALIST gekozen worden.

    Immers, wat zal er gebeuren bij benoemingen die voor de deur staan.
    De Blekken zullen hun zelfstandigheid niet kunnen behouden tegenover de OPDRINGERIGE socialisten van Mechelen. Zijn de Blekken vergeten, dat voor zes jaar zij ook zulke zware toegevingen hebben moeten doen aan deze socialisten en hun kandidaat moesten opnemen op hun lijst, die dan, gelukkig voor Leest niet gekozen was ? Zullen de Blekken nog kunnen verkrijgen dat Verwerft valt ?
    Iemand die ter wille van het smeer de kandelaar likt is erg en overal te vrezen.
    ’t Zullen de socialisten van Mechelen zijn die bevelen uitdelen.

    Gij weet het toch ook Heren Blekken dat uw lijst voor 6 jaar bekend stond als DE socialistische lijst en er zelfs langs de Radio en op de Botermarkt te Mechelen verteld werd dat de Socialisten te Leest de overwinning behaalden. Of is uw geheugen in de

    war ? Anders kunnen we dit nog eens even opfrissen.

    En gij K.W.B’er vindt gij uw plaats goed ACHTER de socialistische kandidaat ?

    Kunnen de echte K.W.B.ers, al zijn dat zelfs Blekken, hun stem in geweten geven aan zulke lijst waarop de socialisten hun radicale tegenstrevers op sociaal en cultureel gebied fungeren ?

    Daarom stemt allen voor de lijst nr 2 van de Sussen waar er echte K.W.B.ers (Algemeen Christelijk Vakverbond) op voorkomen waarvan geen enkele kandidaat afbreuk zal doen aan de zedelijke begingselen en Rechten van de Kerk. (zie Parochieblad nr 40 van 5-10-1952) en die uw werking in Leest zullen steunen.

    STEMT dus allen onder No 2 en... ALLEN FEESTEN MEE TER ZEGE No 2.”

    (Drukk. J. Van Rompaey, Brusselse steenweg 199, Mechelen)

     

    “Antwoord aan de WARE Leestenaar Nr 2 aangaande de gemeenteverkiezingen van 12 Oktober 1952

    Kiezers en Kiezeressen van Leest,

    Deze week hebt ge allen “VOOR ALLEN” ontvangen. Sommigen onder u hebben de vieze vuiligheid waarschijnlijk zelfs niet gelezen. Doch ook zonder te lezen kunt ge zien hoe daarin de Kristelijke principes verdedigd worden. De ALLEREERSTE SPOTPRENT is een geestelijke – is het misschien geen kloosterling bij de Picpussen ? Is dat de kristelijke geest uit ons schoon Kempenland ?

    Spijtig dat de lessen in kristelijke principes die kandidaat no 3 op lijst nr 1 – Verwerft- van huis meegekregen heeft, door hem te Mechelen EN TE LEEST overboord geworpen, vergruisd en vertrapt werden ; dat hij in de plaats daarvan gesteld heeft het onterende mensvernederde marxisme – socialisme.

    Te betreuren dat ook Frans niet naar de Missies gegaan is om DAAR het goede zaad te zaaien in plaats van te LEEST het onkruid te komen zaaien, te kweken en te verzorgen !

    Mogen de verdiensten van zijn broeder kloosterling bij de Picpussen in de Missie, hem spoedig zeer spoedig, terugbrengen tot de kristelijke geest van huis meegekregen en hem het verderfelijk socialisme te Mechelen en te LEEST opgeraapt, doen afzweren.

    ALTAAR en HAARD zijn begrippen die door IEDER kandidaat van Lijst Nr 2 bekend zijn, voor ieder van hen meer zijn dan WOORDEN doch NIET misbruikt worden, omdat ze daarvoor te edel zijn.
    Hoevelen zijn er bij de BLEKKEN  -ook bij de kandidaten op Lijst Nr 1 – die de kerk van binnen dikwijls gaan bezien, doch hoofdzakelijk OM ZICH ZELF te laten zien ?

    Dat pleit wel niet voor oprechtheid maar wel voor een scherp jagersinstinct, voor een goede handelsgeest, voor een nauwkeurige berekeningskunst en vooral voor GESJACHER met iets heiligs !

    Herinnert ge u nog –’t is bijna 2000 jaar geleden – dat er iemand was die de sjacheraars en de huichelaars MET DE ZWEEP de tempel uitjoeg ?

    Waren die “SCHIJNHEILIGEN” bang dat er een stuk plafond, in plaats van de zweep, op hun hoofd zou neerkomen en hebben ze slechts daarom, na jaren tegenwringen om hun socialistische stemmen niet te verliezen, het dak der kerk laten herstellen.

    Iemand die het Parochieblad tot het einde toe leest en ook “VOOR ALLEN” tot het einde toe leest die op zoek is naar oprechte en goede kandidaten.
    Die op geen van beide lijsten volmaakte mensen vindt, doch mensen met menselijke gebreken en hoedanigheden, die op de lijst van de Sussen, Nr 2, de beste kandidaten vindt, die daarom AAN IEDEREEN te LEEST aanraadt te stemmen onder nummer 2, de lijst van de SUSSEN.”

    (Drukk. J. Van Rompaey, Brusselse steenweg 199, Mechelen)

     

    02-03-2012 om 14:47 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    “Kiezers en Kiezeressen van Leest

    De laster aan het adres van onze achtbare kandidaat Ernest DE WIN is niet ten einde.

    We hebben kunnen onderscheppen langs een van de zeldzame eerlijke Blekken om, die niet gediend is met de schandalige lastertaal dat ze volgende leugens zullen versxml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />preiden.

    “Van zwart gesproken Nestje herinnert ge u nog waar ge uw zwarte fiets gratis cadeau hebt gekregen, was dat niet bij Van Goidsenhoven te Hombeek. Om zijn zwarte zaken uit de voeten te doen ?

    Durft u Heren lafaards de juiste schrijfwijze van de naam van de heer DE WIN gebruiken.

    De waarheids is dat hij door het Ministerie van Financiën “Dienst van het Sekwester als officieel handelsmandataris”  werd aangesteld.

    Dat hij zelf, de wettelijke vergoeding aan de uitoefening van dit mandaat verbonden was geweigerd heeft in ontvangst te nemen.

    Het is met de uitdrukkelijke toelating van de Heer Maurits Van Goidsenhoven van

    Hombeek  dat wij deze valse beschuldiging officieel logenstraffen die formeel en op zijn woord van eer dat hij nooit, wat ook, de Heer DE WIN ten geschenken heeft gegeven.

    Gaat voort Heren leugenaars. De waarheid zal Zegevieren.

    Wat de zaak Spruyt aangaat spreekt duidelijke taal Heren, verdraai geen namen als u voor de gevolgen niet afschrikt.

    De heer veldwachter zelf heeft met de zaak Spruyt niets te maken, het was de heer Frans Spruyt alleen die het recht had te verkopen en te verhuren.

    De huur kan de Heer veldwachter en zijn vrouw misschien zwaar op de maag gevallen zijn, maar het was de uitdrukkelijke wil van zijn broer die ALLEEN over zijn eigen eigendom beschikte.

    De heer DE WIN is in de onderhandelingen van de verkoop of de verhuring NIET tussengekomen.

    Terwijl de Heer Joannes Spruyt persoonlijk bij het verlijden der akten van verkoop en verhuring aanwezig was.

    Waarom heeft deze zich dan niet verzet ? Of waarom als de Heer Frans Spruyt werkelijk onbekwaam was stelden zij hem niet in interdictie en gingen de Garde en Serafien ’t akkoord over de verkoop en niet over de verhuring.

    Als men onbekwaam is voor ’t een is men ook onbekwaam voor het ander.

    Met welke leugens zult ge de Heer DE WIN nu nog trachten te treffen. Dit alles bewijst hoezeer ge hem op het gemeentehuis vreest.

    Indien u het thans aandurft de naam van de heer De Win niet te verdraaien dan geven we afspraak op het Gerechtshof te Mechelen.

    Doet u het toch dan bewijst u dat gij liegt.

    Stem voor eerlijke kandidaten op lijst Nr 2”

    (Drukkerij J. Van Rompaey, Brusselse steenweg 199, Mechelen)

     

    “Aan de Bevolking van LEEST

    Ten onrechte  word ik betrokken in een kleinzielige verkiezingsstrijd op een gemeente waar ik in ’t geheel niets te maken heb.

    Toch zie ik mij verplicht te verklaren dat de Heer Emiel De Win door het Bestuur van het Sequester als handelsmandataris WETTELIJK werd aangesteld en dat hij dat ambt NAUWGEZET EN PLICHTSBEWUST tijdens mijn afwezigheid heeft uitgeoefend.

    IK BEVESTIG DAT IK HEM HIERVOOR NIET HET MINSTE GESCHENK OF VERGOEDING HEB GEGEVEN OF UITBETAALD, EN DAT HIJ ZELFS DE WETTELIJKE VASTGESTELDE VERGOEDING GEWEIGERD HEEFT TE AANVAARDEN.

    DE WETTELIJKE BEWIJZEN van bovenstaande verklaring kan ondergetekende voorleggen en kunnen in geval van twijfel OFFICIEEL DOOR DEN DIENST VAN HET SEQUESTER GELEVERD WORDEN.

    Zonder partij te willen kiezen in de verkiezingsstrijd te Leest en ten einde rechtvaardig te zijn tegenover de Heer Ernest De Win en gemene laster het hoofd in te drukken zie ik mij verplicht als rechtschapen man dit aan de bewoners van Leest, zowel Blekken als Sussen, bekend te maken.

               MAURICE VAN GOIDSENHOVEN, Kriekerijveld – Hombeek.”

     

    Ernest De Win (“Nestje De Wind”) reageerde persoonlijk :

     

    “Geachte Kiezeressen en Kiezers van Leest.

    Ten aanzien van de persoonlijke aanval welke de heren Blekken tegen mij hebben gericht, acht ik het noodzakelijk deze valse aantijgingen terecht te wijzen.

    Dat de C.V.P. in Leest nooit tot stand kwam is zeker mijn schuld niet. Ik denk tot de laatste man in de bres gestaan te hebben en het mijne te hebben bijgedragen van het welgelukken van de C.V.P. in Leest.

    Spijtig dat haast alle Blekken meer begaan waren met de belangen van hun muziekmaatschappij dan met de hogere belangen van onze gemeente. Hun aanwezigheid op sommige vergaderingen was meestal hinderend voor de goede gang van zaken. Terwijl Blekken mijn persoontje niet konden dulden en mij systematisch weerden.

    Kwestie dat hun LICHTJE zou kunnen schitteren.

    Van mensen van buiten deze gemeente gewaag ik liefst niet. De gemeenteverkiezing gaat om gemeentelijke belangen in de eerste plaats. Daar hebben vreemdelingen niets mee te maken.

    Gaat de gemeenteverkiezing soms om mijn vrouw of om mijn schoonvader ?-Zijn die soms kandidaat ?

    Nu dat diegenen die mijn vrouw in de kerk niet zien hun ogen te goei opentrekken of hebben ze soms mijn vrouw voor Verwerft genomen ?

    Ik wil er echter aan toevoegen dat NIEMAND of NIETS ter wereld (ook geen goed betaald baantje)mij van mijn kristelijke en katholieke principes noch van mijn politieke opvattingen zal afbrengen. Dacht U soms dat ik hier niet zou durven op antwoorden.

    De kristelijke principes die ik van huis heb meegekregen –misschien wel in mindere mate als sommige Blekken-kandidaten zijn niet ontaard.  Die zijn geschoeid op een leest van warme naastenliefde en geschraagd door de drang om goed te doen voor iedereen.

    Deze worden nog niet aangevreten door schraapzucht of plaatskesjagerij. De positie die ik verworven heb dank ik aan niemand of niemand anders dan mij alleen. Dank zij mijn noeste arbeid. Ik hoef voor niemand geen zaakjes te jagen. Het zou erg lastig vallen

    als men ganse dagen tot laat in de avond de volle maat heeft gegeven.

    Indien de heren lasteraars soms enkele cijfers verlangen kunnen zij gerust eens aanlopen. Zij zijn voor velen benijdens waard.

    Het behoort niet tot mijn taak de handelswijze van een gemeentebestuur van voor haast 20 jaar te controleren.

    Van die riolering gesproken , ik ben op verre na niet afgunstig en als ik het gepast oordeel deze (onleesbaar) deur op eigen kosten wel aanleggen. Ik ben zo fier hier te kunnen zeggen dat ik daarom in de gemeentekas niet moet gaan putten of dit ook geenszins op de rug van de gemeente wens te schuiven. Dit is duidelijke taal nietwaar, Nante. En weer komt de waarheid boven. Weer gaan zij de zaken verdraaien. Bij mijn weten werd er nooit op klacht van de Sussen een onderzoek ingesteld tegen onze geachte veldwachter, die mij persoonlijk, als veldwachter alle eerbeid waardig is.

    Diegene die kan bewijzen dat er door de Sussen tegen de veldwachter ooit klacht werd neergelegd krijgt 100.000 fr beloning van de Sussen.

    Waarom spreken de heren lasteraars niet van het onderzoek dat werd ingesteld tegen een zuiplap van een Secretaris.

    Ik speel geen struisvogel politiek en durf uitkomen voor al mijn doen en laten.

    Het was naar aanleiding van het onderzoek dat tegen dat achtbaar (?) individu werd ingesteld dat niet alleen dhr De Laet en ik zelf, doch tevens dhr Remi Spoelders en Jan Van Riet samen met schepene Maes, op het gemeentehuis werden ontboden.

    Het was te dier gelegenheid van de heer Arrondissementscommissaris mij onomwonden verklaarde :

    HET SLECHTSTE GEMEENTEBESTUUR DE SLECHTSTE SECRETARIS van gans mijn

     arrondissement, zijn deze van Leest.

    Het is niet zonder reden dat de Blekken op de eerste plaats Nestje DE WIND aanvallen, hij snuffelt werkelijk te veel in donkere pottekens die best gedekt bleven.

    Zien zij soms in Nestje DE WIND de opvolger van De Laet, krijgen die sterke bonken dan toch schrik ? Voelen zij soms hun troon wankelen ?

    Recht geschiede aan wie recht toekomt ook aan diegenen die onrecht begaan.

    Eerlijkheid eist dat tenonrechte ontvangen procenten terug in de gemeentekas gestort worden, zoals dit geschiedde in 1933, door toedoen van oud-secretaris Wuyts.

    Waarheid is dat men in Leest steeds met de handen openstaat, meer dan de helft van den tijd bezopen rond loopt.

                Uw dienstwillige Ernest De Win

    Kiezers en Kiezeressen van LEEST, stemt voor waarheid. Stemt voor recht, stemt voor eerlijkheid onder nummer 2.”

     

    02-03-2012 om 14:45 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Foto :  

    Frans Verwerft (°Massenhoven 9/1/1919, + Mechelen 14/4/2007), de pispaal van de Sussen.

     

     

                Propaganda van de “Sussen” – Arbeid Adelt

     

    “Kort antwoord aan Lijst Nr. 1 op de leugens van de “Ware”(?) LEESTENAAR

    Waarde Kiezeressen en Kiezers,

    Wat uw kandidaat nr.3 Frans Verwerft betreft, hij is een oud muzikant van ons, de Sussen. En hij is een goede muzikant, maar dat is de enige lofwaardige getuigenis die wij van hem kunnen geven.

    Wanneer hij ons verlaten heeft, verklaarde hij, en toen was hij nog rechtzinnig, dat het hem speet, dat hij ons verlaten MOEST,  maar dat hij niet anders kon.

    Zijn vrouw voegde er achteraf aan toe : dat hij niet meer MOCHT van Mechelen.
    Kort daarop was hij op het stembureel bij de wetgevende verkiezingen getuige voor de Socialisten. Wiens brood men eet, diens woord men sxml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />preekt.

    Het is niet voor niets dat Burger  SPINOY uren lang komen dicteren is bij hem thuis. Het heeft weinig gescheeld of de socialisten kwamen nu met een afzonderlijke lijst op.

    Want hun lijst was klaar. Na veel wringen, schuiven en ronselen, hadden de Blekken akkoord, maar Frans Verwerft MOEST derde man op hun lijst, als socialist.

    Dat noemen zij geen dwang van Mechelen. Wij heten dit verknechting.

    In 1946 riepen de Socialisten van uit het Volkshuis te Mechelen, door de micro : te Leest overwinning van de socialisten 5 tegen 4. Nu maakt de socialistische gazet “Voor Allen” bekend : te Leest in Lijst nr 1 staat onze kandidaat.

    DAT IS WAARHEID. WAARHEID ALLEEN EN NIETS ANDERS.

    Zegt nog wat ge wilt over kleurenpolitiek. Of denkt ge dat de boerkes van Leest kleurenblind zijn.

    Niemand zal beweren dat op onze lijst, zomin als op de uwe, volmaakte mensen staan.

    Wat uw maatschappij als VOORBEELD betreft, betreft de Processie.
    Veel geschreeuw en veel wind. Veel zand in de ogen strooien. Dat is altijd uw Barnum reklaam geweest. Voor velen van U : schoon van buiten maar rood of rot van binnen.

    De werken door hen uitgevoerd de laatste zes jaar.

    Herstelling en schilderwerken aan de pastorij : waren deze herstellingen soms niet hoogst nodig ? Sinds veertien jaar dat de Blekken het gemeentebestuur in handen hadden, werden niet de minste herstellingen of onderhoudswerken uitgevoerd.

    Gans nieuw dak gelegd op de kerk, dat door de schuld van he gemeentebestuur volledig op hun rekening viel, door verwaarlozing van de 70.000 fr door een milde gever aangeboden. Dat maakt ongeveer 40 frank belasting meer per inwoner.

    Aangedrongen bij de Eerwaarde Zusters tot het bijbouwen van enkele klassen. Het voorstel van bouwen is uitgegaan van van de Eerwaarde Zusters zelf. Deze pluim op uw hoed niet steken heren !

    Vernieuwing van alle kachels in onze scholen.

    Na herhaald en langdurig aandringen vanwege sommige leden van het onderwijzend personeel die meer begaan waren met de gezondheid van de kinderen dan de gemeenteoverheid. Terwijl het stoofke gezellig brandde op het gemeentehuis.

    Waarom ook niet gesproken van koterhaak en kolenschup ?

    Maar wie mag de kolen leveren voor de scholen ?

    600 kgr door een Sus en 20.000 kg door de anderen.

    Dat is HUN politiek van gelijkheid.

    De schoolbanken vernieuwd, en een nieuwe pin op de vlaggestok van het gemeentehuis gezet, en twee wegwijzers geschilderd. FORMIDABEL.

    Fietspad van de Juniorslaan voor de TWEEDE MAAL hersteld.

    Waarom dat van de eerste maal niet goed gedaan ? Zonder openbare aanbesteding toevertrouwd aan een goeie vriend. Die het meest procent gaf ? Legt langsheen alle wegen zulke slechte fietspaden als langsheen de Juniorslaan en de SUSSEN winnen nooit meer.

    Electriciteitsverlichting aangebracht vergeten zij die te noemen ? Is het omdat Victor SOMERS dit kwalijk zou kunnen nemen ?

    Straatverlichting aangebracht : vooral de laatste week zijn ze daar ijverig mee. (Specialiteit van de Blekken)

    Blaasveldstraat in perfecten staat met fietspad er naast. Vraagt dit eens aan de mensen die er over rijden.

    De grote visvijver toegelegd met beton waarvan de borduurstenen nog in Holland liggen en waarvan een groot gedeelde van de cement ging vliegen. Dat is werkelijk een GOED WERK. Inderdaad. Hoeveel profijt heeft een arme bediende ervan genoten ???

    Waarom hebben de Blekken dit schoon werk dat door de Sussen in 1938 werd aangevat tot 1951 laten liggen ? – Zuiver uit HAAT.

    De dorpsriolering door de Sussen in 1937 voorzien : aangelegd in 1952.
    Zonder wettelijke toelating, zonder geldelijke toelagen. WIE zal dat betalen ?

    En de kleine prijskens die voor de aansluiting gevraagd werden. Spreekt er niet van of sommigen gaan barsten.

    Hiervoor moesten zij op geen nodig krediet wachten, want...het werd spoedig kiezing.

    (Specialiteit van de Blekken) – Bis.

    De steenweg Kleine Heidestraat en Bist is uitgegeven en aangenomen. Grote leugens MIJNE HEREN.

    Geen dubbelzinnigheid. Alleen de herstellingswerken werden uitgegeven aan een bevriende aannemer voor ruim 29.000 fr meer dan de laagste bieder. Weer ongeveer 12 fr belasting meer per inwoner.

    Doch deze werkskens wachten op kredieten. Getuige van ONMACHT en LUIHEID.

    Deze betonbaan werd ook beloofd sinds 1946. Maar ge kunt toch alles gelijk niet, hé mijnheren : zuipen en brassen en het gemeentehuis halve dagen laten leegstaan en dan nog veel werken doen uitvoeren, dit is te veel gevraagd.

    Wel nu zo regeren is boerenbedrog. Kiezers en Kiezeressen oordeelt en

    STEMT VOOR EERLIJKHEID, RECHT EN WAARHEID !

    ONDER Nr 2.”

    (Drukkerij J. Van Rompaey, Brusselse steenweg 199 Mechelen)

     

    Ter informatie : Frans Verwerft was technisch leraar in de Mechelse Sito en Spinoy was de socialistische burgemeester van Mechelen.

    Met “een arme bediende” en de allusie op het leegstaande gemeentehuis werd gemeentesecretaris Bradt bedoeld die vaak enkel te bereiken was in café “De Zwaan” van Emmerance Van den Heuvel.

     

    “Aan de KIEZERS en KIEZERESSEN VAN LEEST

    Nooit heeft een verkiezing voor de gemeente Leest zo’n groot belang gehad als deze van zondag 12 october.

    De socialisten hebben zo gewerkt en gewroet dat ze voor de eerste maal in de geschiedenis van Leest op het Gemeentehuis zullen zetelen indien de lijst nr. 1 nog aan het bewind blijft.
    Hoe dat ?

    Wel, zij hebben de derde plaats opgeeist voor Frans Verwerft, de kandidaat van Spinoy, die reeds bij vorige verkiezingen de socialisten vertegenwoordigde op het kiesbureel.

    Wie zal dan onderwijzer  worden bij een gebeurlijk openkomende plaats ? Wie veldwachter ?

    Wie zal zich dan in al uw gemeentebelangen komen bemoeien ?

    De man die de Mechelse socialisten U zullen opdringen.
    Dat nooit,
    Kiezers en Kiezeressen !

    Spaart uw gemeente voor die schande ! Stemt allen op del lijst Nr 2.

    Een buitenstaander, die het goed meent met Leest.”

    (Drukkerij Vermeulen)

    02-03-2012 om 14:25 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    “De Ware Leestenaar – uitgegeven door de Koninklijke Fanfare “St. Cecilia” Leest.

    Kiezers en Kiezeressen van Leest,

     

    Naar het aantal strooibiljetten te oordelen moeten de Sussen er aardig tussen zitten.

    Ze keren en draaien om toch maar wat uit te zoeken om de lijst nr. 1 af te breken.

    Het is nu toch wel duidelijk dat die buitenstaander meer bekommerd is om de belangen van de Sussen dan wel om de Christelijke belangen van onze gemeente.

    De door hem bekladde kandidaat heeft zeker op gebied van Christelijke xml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />principes geen lessen van hem te ontvangen. – Die heeft hij van huis meegekregen. – Ter inlichting kunnen we mededelen dat zijn broeder kloosterling is bij de Picpussen in de Missie, en dat de Christelijke geest uit ons schoon Kempenland met hem zeker naar Leest is gekomen. Zijn huishouden mag ook aan allen als een voorbeeld worden gesteld.

    Zou die buitenstaander, die absoluut de lijst van de Sussen wil vooruit helpen niet beter doen op die lijst een paar mensen op te zoeken, die hij terug de weg naar het altaar zou kunnen wijzen ? Of kent hij soms die mensen niet ? Moeten wij er een paar aanwijzen die in jaren geen kerk meer langs binnen hebben gezien ?

    -Is het misschien daarom dat een der kopmannen van hun vorige lijst bedankt heeft om deze keer nog mee te doen ?

    -Kennen de Wuyts en Peer Mertens de woorden altaar en haard nog wel ?

    Nestje De Windt, waarom geen C.V.P. meer in Leest ?

    Zit uw baas daar misschien voor iets tussen ?

    Een goed parochiaan moet zijn parochieblad lezen tot het einde toe en niet alleen dat wat in zijn kraam te pas komt. Hadden de Sussen dit gedaan, dan zouden ze zeker ook gelezen hebben dat een kiescampagne niet mag ontaarden in een laster- en moddercampagne.

    Dat de Sussen op dat gebied hele bazen zijn moeten we niet meer bewijzen –iedereen zal zich de smerige kiescampagne herinneren die ze voor twintig jaar voerden.

    Kiezers en Kiezeressen, houdt zulke mannen van ons gemeentehuis en stemt allen onder nummer 1 voor ST. CECILIA.”

    (Drukkerij Lafosse-De Boeck, Dorp 6 Leest)

     

    “De Ware Leestenaar

    Waarde Kiezeressen en Kiezers,

    De gemeenteverkiezingen staan voor de deur. Reeds verschillende valse geruchten werden in omloop gebracht. Iedereen heeft reeds onze Kandidatenlijst ontvangen, en zal moeten getuigen dat hij alle rangen en standen omvat : landbouwers, werklieden, hoveniers en middenstanders, in één woord, allen eerlijke mensen die met ons wensen samen te werken.

    Wat onze kandidaat Nr 3 Frans Verwerft betreft : is een oud muzikant van de Sussen die door de alleenheerserij, de valsheid, de lamlendigheid en de laster die er in hun midden heerst, hun de rug heeft toegekeerd.

    WIJ ZELF  hebben Frans Verwerft gevraagd bij ons zijn kandidatuur te stellen, EN WIJ EN WIJ ALLEEN en NIEMAND ANDERS heeft hem de 3e plaats aangewezen.

    Kan die buitenstaander die het goed meent met Leest soms ook niet wat vertellen van de kandidaten van Lijst Nr 2, of moeten wij dat doen ? De traditie getrouw staan we boven en buiten elke kleurenpolitiek.

    Ons verleden heeft bewezen dat wij de goede weg bewandelen, de toekomst zal het nogmaals bevestigen. ONS verleden gewaarborgd door de toekomst. Door jaren werken en opoffering is onze maatschappij uitgegroeid tot een machtig geheel en kan als VOORBEELD gesteld worden, wanneer er deelgenomen wordt aan precessies of andere plechtigheden.

    Werken die door ons uitgevoerd werden in de laatste 6 jaar :

    Herstelling en schilderwerken aan de pastorij.

    Gans nieuw dak gelegd op de kerk dat door de gemeente volledig werd betaald.

    Aangedrongen bij de Eerwaarde Zusters tot het bijbouwen van enkele klassen.

    Vernieuwing van alle kachels in onze scholen, door de smid uit onze gemeente geleverd.

    De schoolbanken vernieuwd door de schrijnwerker uit Dorp-Leest.

    Fietspad van de Juniorslaan voor de tweede maal hersteld. – Alemstraat gans vernieuwd.

    Electriciteits-uitbreiding tot in de verst gelegen hoeven, zoals bij Wwe Scheers, Slachmuylders en andere.

    Straatverlichting aangebracht in alle straten van gans de gemeente in plaats van in Tinneschuurstraat alleen.
    Tinneschuurstraat vernieuwd. – Blaasveldstraat in perfecte staat hersteld met goed fietspad er naast.

    De grootste visvijver ooit in Leest te zien geweest gelegen tussen Madame Voet en Alfons Van Aken, door de Sussen geschapen, door ons drooggelegd en door beton vervangen, zodat de mensen van Winkel- en Tinneschuurstraten, thans met droge voeten in de kerk geraken, in plaats dat ze anders een half uur moesten rond gaan.

    De dorpsriolering aangelegd die er reeds in 1936 had moeten zijn, bij het aanleggen van de beton Dorp en Juniorslaan.

    Herstellingen uitgevoerd aan Hertstraat, Grote Heide, Scheerstraat en Larestraat.
    De steenweg Klein Heidestraat en Bist is uitgegeven en aangenomen waar we de nodige kredieten voor wachten.

    Van al deze uitgevoerde werken zal vriend of tegenstrever alle nut en gemak ondervinden.

    Is dat WAARHEID of BEDROG ?

    STEMT ALLEN ONDER NUMMER 1 VOOR “ST. CECILIA” !

    Geen valse berichten: al ons drukwerk wordt in Leest gedrukt bij R. Lafosse-De Boeck,

    moest het anders zijn is het niet door ons uitgegeven.”

    (Drukkerij Lafosse-De Boeck, Leest Tel 144.89)

     

    02-03-2012 om 14:20 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)


    Archief per week
  • 15/07-21/07 2019
  • 08/07-14/07 2019
  • 01/07-07/07 2019
  • 24/06-30/06 2019
  • 17/06-23/06 2019
  • 10/06-16/06 2019
  • 03/06-09/06 2019
  • 20/05-26/05 2019
  • 13/05-19/05 2019
  • 06/05-12/05 2019
  • 22/04-28/04 2019
  • 15/04-21/04 2019
  • 01/04-07/04 2019
  • 18/03-24/03 2019
  • 04/03-10/03 2019
  • 25/02-03/03 2019
  • 18/02-24/02 2019
  • 11/02-17/02 2019
  • 21/01-27/01 2019
  • 14/01-20/01 2019
  • 07/01-13/01 2019
  • 24/12-30/12 2018
  • 17/12-23/12 2018
  • 10/12-16/12 2018
  • 03/12-09/12 2018
  • 26/11-02/12 2018
  • 12/11-18/11 2018
  • 29/10-04/11 2018
  • 22/10-28/10 2018
  • 15/10-21/10 2018
  • 08/10-14/10 2018
  • 17/09-23/09 2018
  • 03/09-09/09 2018
  • 20/08-26/08 2018
  • 13/08-19/08 2018
  • 06/08-12/08 2018
  • 30/07-05/08 2018
  • 23/07-29/07 2018
  • 16/07-22/07 2018
  • 09/07-15/07 2018
  • 25/06-01/07 2018
  • 18/06-24/06 2018
  • 11/06-17/06 2018
  • 04/06-10/06 2018
  • 21/05-27/05 2018
  • 07/05-13/05 2018
  • 23/04-29/04 2018
  • 16/04-22/04 2018
  • 09/04-15/04 2018
  • 02/04-08/04 2018
  • 26/03-01/04 2018
  • 19/03-25/03 2018
  • 12/03-18/03 2018
  • 05/03-11/03 2018
  • 19/02-25/02 2018
  • 12/02-18/02 2018
  • 05/02-11/02 2018
  • 29/01-04/02 2018
  • 22/01-28/01 2018
  • 15/01-21/01 2018
  • 08/01-14/01 2018
  • 01/01-07/01 2018
  • 25/12-31/12 2017
  • 18/12-24/12 2017
  • 04/12-10/12 2017
  • 27/11-03/12 2017
  • 20/11-26/11 2017
  • 06/11-12/11 2017
  • 23/10-29/10 2017
  • 16/10-22/10 2017
  • 09/10-15/10 2017
  • 25/09-01/10 2017
  • 18/09-24/09 2017
  • 11/09-17/09 2017
  • 04/09-10/09 2017
  • 28/08-03/09 2017
  • 21/08-27/08 2017
  • 14/08-20/08 2017
  • 31/07-06/08 2017
  • 10/07-16/07 2017
  • 03/07-09/07 2017
  • 12/06-18/06 2017
  • 05/06-11/06 2017
  • 29/05-04/06 2017
  • 15/05-21/05 2017
  • 01/05-07/05 2017
  • 17/04-23/04 2017
  • 10/04-16/04 2017
  • 03/04-09/04 2017
  • 27/03-02/04 2017
  • 20/03-26/03 2017
  • 13/03-19/03 2017
  • 06/03-12/03 2017
  • 27/02-05/03 2017
  • 13/02-19/02 2017
  • 06/02-12/02 2017
  • 30/01-05/02 2017
  • 23/01-29/01 2017
  • 16/01-22/01 2017
  • 09/01-15/01 2017
  • 02/01-08/01 2017
  • 26/12-01/01 2017
  • 19/12-25/12 2016
  • 05/12-11/12 2016
  • 28/11-04/12 2016
  • 21/11-27/11 2016
  • 07/11-13/11 2016
  • 24/10-30/10 2016
  • 17/10-23/10 2016
  • 10/10-16/10 2016
  • 03/10-09/10 2016
  • 26/09-02/10 2016
  • 19/09-25/09 2016
  • 05/09-11/09 2016
  • 22/08-28/08 2016
  • 15/08-21/08 2016
  • 01/08-07/08 2016
  • 25/07-31/07 2016
  • 18/07-24/07 2016
  • 11/07-17/07 2016
  • 04/07-10/07 2016
  • 27/06-03/07 2016
  • 20/06-26/06 2016
  • 13/06-19/06 2016
  • 06/06-12/06 2016
  • 30/05-05/06 2016
  • 23/05-29/05 2016
  • 16/05-22/05 2016
  • 09/05-15/05 2016
  • 02/05-08/05 2016
  • 25/04-01/05 2016
  • 18/04-24/04 2016
  • 11/04-17/04 2016
  • 04/04-10/04 2016
  • 21/03-27/03 2016
  • 14/03-20/03 2016
  • 07/03-13/03 2016
  • 29/02-06/03 2016
  • 22/02-28/02 2016
  • 15/02-21/02 2016
  • 08/02-14/02 2016
  • 25/01-31/01 2016
  • 04/01-10/01 2016
  • 28/12-03/01 2016
  • 21/12-27/12 2015
  • 07/12-13/12 2015
  • 23/11-29/11 2015
  • 16/11-22/11 2015
  • 09/11-15/11 2015
  • 02/11-08/11 2015
  • 19/10-25/10 2015
  • 12/10-18/10 2015
  • 05/10-11/10 2015
  • 21/09-27/09 2015
  • 14/09-20/09 2015
  • 07/09-13/09 2015
  • 31/08-06/09 2015
  • 13/07-19/07 2015
  • 22/06-28/06 2015
  • 08/06-14/06 2015
  • 01/06-07/06 2015
  • 25/05-31/05 2015
  • 11/05-17/05 2015
  • 04/05-10/05 2015
  • 27/04-03/05 2015
  • 20/04-26/04 2015
  • 13/04-19/04 2015
  • 06/04-12/04 2015
  • 30/03-05/04 2015
  • 23/03-29/03 2015
  • 16/03-22/03 2015
  • 09/03-15/03 2015
  • 02/03-08/03 2015
  • 23/02-01/03 2015
  • 16/02-22/02 2015
  • 09/02-15/02 2015
  • 02/02-08/02 2015
  • 26/01-01/02 2015
  • 19/01-25/01 2015
  • 12/01-18/01 2015
  • 05/01-11/01 2015
  • 29/12-04/01 2015
  • 15/12-21/12 2014
  • 08/12-14/12 2014
  • 24/11-30/11 2014
  • 17/11-23/11 2014
  • 10/11-16/11 2014
  • 03/11-09/11 2014
  • 20/10-26/10 2014
  • 13/10-19/10 2014
  • 06/10-12/10 2014
  • 29/09-05/10 2014
  • 22/09-28/09 2014
  • 08/09-14/09 2014
  • 01/09-07/09 2014
  • 25/08-31/08 2014
  • 18/08-24/08 2014
  • 04/08-10/08 2014
  • 28/07-03/08 2014
  • 21/07-27/07 2014
  • 14/07-20/07 2014
  • 07/07-13/07 2014
  • 30/06-06/07 2014
  • 23/06-29/06 2014
  • 16/06-22/06 2014
  • 09/06-15/06 2014
  • 02/06-08/06 2014
  • 26/05-01/06 2014
  • 19/05-25/05 2014
  • 12/05-18/05 2014
  • 05/05-11/05 2014
  • 28/04-04/05 2014
  • 21/04-27/04 2014
  • 14/04-20/04 2014
  • 07/04-13/04 2014
  • 31/03-06/04 2014
  • 24/03-30/03 2014
  • 17/03-23/03 2014
  • 10/03-16/03 2014
  • 03/03-09/03 2014
  • 24/02-02/03 2014
  • 17/02-23/02 2014
  • 10/02-16/02 2014
  • 03/02-09/02 2014
  • 27/01-02/02 2014
  • 20/01-26/01 2014
  • 13/01-19/01 2014
  • 06/01-12/01 2014
  • 30/12-05/01 2014
  • 23/12-29/12 2013
  • 16/12-22/12 2013
  • 09/12-15/12 2013
  • 02/12-08/12 2013
  • 25/11-01/12 2013
  • 18/11-24/11 2013
  • 11/11-17/11 2013
  • 28/10-03/11 2013
  • 21/10-27/10 2013
  • 14/10-20/10 2013
  • 07/10-13/10 2013
  • 30/09-06/10 2013
  • 23/09-29/09 2013
  • 16/09-22/09 2013
  • 09/09-15/09 2013
  • 02/09-08/09 2013
  • 05/08-11/08 2013
  • 29/07-04/08 2013
  • 22/07-28/07 2013
  • 15/07-21/07 2013
  • 08/07-14/07 2013
  • 01/07-07/07 2013
  • 24/06-30/06 2013
  • 17/06-23/06 2013
  • 10/06-16/06 2013
  • 03/06-09/06 2013
  • 27/05-02/06 2013
  • 13/05-19/05 2013
  • 06/05-12/05 2013
  • 29/04-05/05 2013
  • 22/04-28/04 2013
  • 25/03-31/03 2013
  • 18/03-24/03 2013
  • 11/03-17/03 2013
  • 04/03-10/03 2013
  • 18/02-24/02 2013
  • 28/01-03/02 2013
  • 21/01-27/01 2013
  • 07/01-13/01 2013
  • 31/12-06/01 2013
  • 24/12-30/12 2012
  • 17/12-23/12 2012
  • 10/12-16/12 2012
  • 03/12-09/12 2012
  • 26/11-02/12 2012
  • 19/11-25/11 2012
  • 12/11-18/11 2012
  • 05/11-11/11 2012
  • 29/10-04/11 2012
  • 22/10-28/10 2012
  • 15/10-21/10 2012
  • 08/10-14/10 2012
  • 01/10-07/10 2012
  • 24/09-30/09 2012
  • 10/09-16/09 2012
  • 03/09-09/09 2012
  • 13/08-19/08 2012
  • 06/08-12/08 2012
  • 30/07-05/08 2012
  • 23/07-29/07 2012
  • 02/07-08/07 2012
  • 25/06-01/07 2012
  • 18/06-24/06 2012
  • 11/06-17/06 2012
  • 04/06-10/06 2012
  • 28/05-03/06 2012
  • 14/05-20/05 2012
  • 07/05-13/05 2012
  • 30/04-06/05 2012
  • 23/04-29/04 2012
  • 16/04-22/04 2012
  • 09/04-15/04 2012
  • 02/04-08/04 2012
  • 26/03-01/04 2012
  • 19/03-25/03 2012
  • 12/03-18/03 2012
  • 05/03-11/03 2012
  • 27/02-04/03 2012
  • 20/02-26/02 2012
  • 13/02-19/02 2012
  • 06/02-12/02 2012

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!