NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Inhoud blog
  • Wijzigingen - aanvullingen. Maria Van Dam, slechtoffer van het luchtbombardement in Mortsel.
  • Wijzigingen - aanvullingen. De kerkklokken weggeroofd.
  • Wijzigingen - aanvullingen.
  • Wijzigingen - aanvullingen. Het aardappelcontract van Frans Geerts.
  • Zoeken in blog

    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     
    Kronieken van Leest
    bij Mechelen
    25-04-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    1970 – Januarinummer De Band : Stilstand bij einde 1969

     

    “Na een verblijf van drie jaar op de gemeente, wens ik hier op het jaareinde 1969 enige bedenkingen te maken, die alhoewel met pijn in het hart uit de pen moeten, en de vraag moet stellen, waarom in een gemeente van amper 2.000 inwoners onderlinge twisten, kritiek op elkaar moet bestaan, die als vlijmscherpe messen inwerken.

    Wat ik op die korte spanntijd reeds gehoord en gezien heb is gewoon verbijsterend. Hoe is het mogelijk dat mensen die met liefde voor hun volk, onbaatzuchtig dag in dag uit in de bres staan voor de medemens, gewoon afgebroken worden door hier en daar holle heethoofden.

    Ik heb reeds heel wat mensen ontmoet waarnaar ik met bewondering opkijk, onafgezien gezindheid of wat ook, maar die de eigen persoon niet ontzien om iets moois op te bouwen voor de gemeenschap, om de gemeente leefbaar te houden.

    Dusdanige mensen ziet men immers regelmatig op feestjes of in eigen kring druk doende om alles tot in de puntjes te regelen; vrije avonden worden opgeofferd.

    Allen hebben wij oog voor het geweld dat afgekeurd wordt, de oorlog die ten allen kante paniek brengt, pinken een traan weg als wij horen spreken van kinderen die de hongerdood sterven, voelen het zelf aan wanneer men leest hoe vaders, moeders en kinderen van mekaar worden weggerukt ; onbegrijpend wordt het hoofd geschud…maar…als het op ons eigen doen en laten aankomt dan…zijn wij plotseling blind en doof. Wij kunnen gewoonweg niet naast elkaar leven, teveel zijn wij met ons eigen ik bekommerd en geven geen vin aan anderen toe. De realiteit is gewoonweg hard, banaal, stikkend.

    Herinner even wat Mgr Cardijn zegde ‘de wereld waarin wij leven is een echte schande !’

    Het moet hem moeilijk geweest zijn dergelijke woorden uit te spreken over het gods-volk, zijn volk. Wij willen ons spiegelen aan een Pater Damiaan, aan een dokter Hemmerijckx, aan een Cardijn, aan een Streuvels, Gezelle…maar helaas, vertikt men het niet zich in dienst te stellen van zijn volk, onze medemensen. Laat ons proberen van ons leven iets mooi’s te maken, iets echt, waarop men in het diepst van zijn hart fier kan over zijn, en dan kan gezegd worden : ‘ik heb toch niet voor niets geleefd !’

       A.L.”

     

    1970 – Dat jaar brak de Milac-periodiek ‘De Band’ een lans voor het Davidsfonds :

     

    “Er zijn er die menen dat het Davidsfonds te Leest een nieuwe organisatie is die tot stand kwam, dus door cultuur-minnaars in ’t leven geroepen.

    Wij willen  ten behoeve van onze geabonneerden een korte historiek geven van wat het Davidsfonds reeds presteerde in het verleden.

    ’t Werd in 1926-27 door de heer Verhavert opgericht als een zuivere culturele instelling, met als doel, door de verspreiding van het boek, het goede, te ijveren onze taal te bevorderen. In die jaren werden de leden van Hombeek en Leest onder één bestuur ondergebracht. Te dien tijde werden zeer belangrijke voordrachten gehouden. Verschillende activiteiten werden uitgewerkt, o.m. het inrichten van opstel- en declamatiewedstrijden onder de leerlingen van de lagere school. Deze waren enig in gans het Davidsfonds.

    In 1933 werd een ballonwedstrijd gehouden, ditmaal in gans het Davidsfonds, en…door de werking die ervan uitstraalde Leest-Davidsfonds wist uit te dragen tot aan het Bodenmeer in ’t zuiden van Duitsland.

    De oorlog bracht een noodgedwongen stilstand en slechts jaren nadien –zegge 1956- kwam er terug leven in de brouwerij om daarna terug te verslappen, zodat het een hele tijd duren zou vooraleer men terug met nieuwe moed zou trachten er leven in te brengen en daarin is de leiding ook geslaagd.

    Velen hebben er het nut van aangevoeld en niet gewacht aan te sluiten. Weet u dat het Davidsfonds opgericht werd in 1875 met als tweevoudig doel : de alzijdige ontwikkeling van het Vlaamse volk en de verdediging van de Vlaamse belangen. Deze opgaven blijven actueel, omdat nog steeds een Vlaamse achterstand dient ingelopen en omdat de achterstelling van het Vlaamse belang nog niet werd ongedaan gemaakt.”

     

    1970 – Stichting te Leest van de Katholieke Vereniging voor Gehandicapten

                (K.V.G.)

                Afdeling “Zennevallei” met buiten Leest ook de gemeenten Hombeek, Heffen en

                Heindonk.

                Het hoofddoel van de nationale K.V.G., de gehandicapten zo goed mogelijk

                integreren in de menselijke samenleving en het overbodig bemoederen zoveel

                mogelijk wegwerken, werd ook bij deze lokale afdeling nagestreefd, alhoewel

                men de integratie in de gewone gemeenschap wel aanpaste aan de landelijke sfeer

                die in deze gemeenten heerste.

                Zij organiseerden een jaarlijkse reis, deden verschillende activiteiten in de

                onderscheidene gemeenten en verzorgden verder sociaal dienstbetoon met de

                aandacht op specifieke gehandicaptenproblemen gericht.

                Maar het hoofddoel bleef toch de integratie, een goed voorbeeld daarvan was

                de intense samenwerking met de Leestse Chiro.         

                Eerste voorzitter werd Nand Van Praet. Nand behaalde ooit op de Olympische

                Spelen voor mindervaliden een gouden plak in het boogschieten (Heidelberg).

                Medestichters waren Louis Van Laeken, Roza Van Roy-Verlinden, Henriette

                Verschueren en Johan Vandeputte.

                Nand Van Praet werd opgevolgd door de Leestse Henriette Verschueren.

                Zij werd in de leiding bijgestaan door o.a. Vic Michiels uit Hombeek, Johan

                Vandeputte uit Leest, en Frans Van der Vliet en Jan Jacobs uit Heffen.

                Buiten de hulp van allerlei aard aan haar leden, stond deze vereniging ook in

                voor ontspanning, onder de vorm van een waaier aan activiteiten.

                Die behelsden, naast een aantal vaste, jaarlijks weerkerende rubrieken, ook een

                onbeperkt aantal vrije onderwerpen.

                Vast gepland waren : de Paasviering welke steeds plaatsvond in Heffen, de

                jaarlijkse reis, de restaurantdagen, het teerfeest dat altijd in Leest gevierd werd

                en het hoogtepunt : het  Kerstfeest, steeds in Hombeek.

                Andere activiteiten als informatienamiddagen, bezoekjes aan toneel- en

                filmvoorstellingen, fietstochten, deelname aan het plaatselijk verenigingsleven,

                enz. stonden met de regelmaat van een klok op het programma.

                Om de vereniging leefbaar te houden werden de eetdagen georganiseerd, de enige

                bron van inkomsten.

                In 1978 telde de vereniging 66 gehandicapten en 69 vrienden-leden en in 1986

                telde K.V.G. Zennevallei meer dan 150 leden.

                Het bestuur bestond dat jaar uit voorzitster Henriette Verschueren, secretaris Jan

                Jacobs, feestleider Vic Michiels en verantwoordelijke sociaal dienstbetoon Johan

                Vandeputte. 

     

    1970 – Zondagse Chirobedrijvigheid

                In 1970 kregen de ouders van de chirojeugd een omzendbrief waarin ze in kennis

                werden gesteld over de einduren van de zondagse chiro-bedrijvigheid.

                “Opmerkingen kwamen ons ter ore, dat er nog jongeren hier of daar blijven

                hangen, en wellicht zullen aandraven met de verontschuldiging van ’t heeft

                langer geduurd.

                Het spreekt vanzelf dat eventuele ongevallen die zich op zulke wijze zouden

                voordoen, niet kunnen aangewreven worden aan de leiding van de chiro, en

                derhalve niet gedekt zijn door de verzekering.

                -Om te beginnen verwachten wij uw zoon steeds stipt op tijd om 14 uur.

                -Naargelang de leeftijd, eindigt de bijeenkomst :

                voor onze SPEELKLUB (7 tot 9 jaar) : om 16u30.

                voor onze RAKKERS (10 tot 12 j.) : in de zomer om 18 en in de winter om 17 u.

                voor onze TOPPERS (13 en 14 j.): in de zomer om 19 en in de winter om 18 u.

                voor onze KERELS (15 en 16 j.): om 20u30.

                voor onze ASPIRANTEN (17 en meer) : om 21 uur.”

     

    1970 – Januari : De K.L.J. nam afscheid van Ere-Voorzitter Leon Verbruggen

                Op hun januari-vergadering namen de K.L.J.-jongens afscheid van hun

                Ere-Voorzitter Leon Verbruggen die op vrijdag 13 februari in het huwelijk

                zou treden met Maria Geerts uit O.L.Vrouw Waver.

                16 jaar was Leon lid van de KLJ Leest en 7 jaar leider van die afdeling.

                De proost dankte Leon die zijn talenten zolang ten dienste stelde van de KLJ.

                Hij herinnerde aan de vele zomerfeesten, retraiten, cursussen “levenskunst” en

                “klaar voor het leven”, aan de cultuurdagen, de vele reizen en uitstappen en aan

                de verscheidene maandelijkse vergaderingen.

                Hij bracht enkele plezierige anekdoten van Leon als kwismaster en vertelde

                verder dat Leon steeds een gemoedelijk, goedaardig leider is geweest die wist

                hoe hij mensen moest motiveren en die op het gebied van landbouw zijn woordje

                kon meespreken. (DB)

     

    1070 – 16 januari - Gazet van Mechelen :

                              Ook Leest voelt zich bedreigd door gewestplan Mechelen

    “De gemeenteraadszitting was bijna uitsluitend gewijd aan de bespreking van het gewestplan. Duidelijk stelde de burgemeester dat Leest niet kan akkoord gaan met dit plan. Enkel in de dorpskern wordt nog woningbouw toegelaten en voor de toekomst is slechts een zeer beperkte woonzone voorbehouden : in de zone begrepen tussen Dorps-, Vink- en Molenstraat.

    Als dit plan ongewijzigd zou van kracht worden, betekent dit voor vele mensen een ware ramp. Leest zelf is elke mogelijkheid ontnomen om uit te breiden. Volgens de burgemeester is Leest, samen met Oppuurs, de meest benadeelde gemeente van gans het arrondissement.

    Hij stelde dan ook een nieuw plan voor dat de woonzone meer dan driemaal grote maakt, nl. uitbreiding van de woonzone in de dorpskern en bebouwing langs de Kouter vanaf Hombeek en langs de Juniorslaan te Tisselt.

    Ook de oppositie kon het gewestplan niet aanvaarden. Wat het plan van de burgemeester betreft is de oppositie van oordeel dat nog andere straten zoals Winkelstraat en de Tiendeschuurstraat voor bebouwing dienen opgenomen te worden. Verder betreurden zij dat de gemeente vroeger geen plan van aanleg heeft opgemaakt, vermits men bij het opmaken van het gewestplan meestal rekening heeft gehouden met de bestaande plannen van aanleg. Hierop verwees de burgemeester naar de moeilijkheden destijds die het opmaken van een algemeen plan van aanleg voor de gemeente hebben verhinderd.

    Na de bespreking werd het plan opgesteld door de gemeente aangenomen. De steun van de arrondissementskommissaris zal gevraagd worden om de wijzigingen door het gemeentebestuur aangebracht, te doen aanvaarden.”

     

    1970 – 8 februari : Problemen met Mediterano

                Tijdens een voetbalwedstrijd betwist tussen F.C.Telstar en de ploeg Mediterano

                uit Hoboken ontstonden er problemen met luidruchtige supporters

                van de bezoekers.De Antwerpse ploeg bestond voornamelijk uit Spanjaarden.

                Op zeker ogenblik kreeg veldwachter Van Hoof  een harde trap op zijn dijbeen.

                De dader was gewapend met een zware stok.

                Hij werd geverbaliseerd, zo ook een Spaanse speler die nadat hij door de

                scheidsrechter van het veld was gestuurd zijn voetbalbroekje aftrok en zijn

                mannelijkheid ontblootte met de woorden : “wilt ge mijn kl…zien ?”

                Ten overstaan van tientallen supporters waaronder kinderen.   

                (VVH)     

     

    1970 – 28 februari : Ledenfeest CVP-Leest

                “…een goede organisatie, uitstekende spijzen, dranken, aangepast orkestje, een

                welbespraakte D.J. en een hoop enthousiasme, alle elementen die dit feest eens te

                meer tot een hoogtepunt deden uitgroeien.

                In een gloedvolle toespraak noemde onze voorzitter 1970 een zeer belangrijk jaar

                voor de gemeente. Hij betoogde dat onze partij geroepen is om haar

                verantwoordelijkheid  uit te breiden en voor de eerste maal in haar geschiedenis

                bestuursverantwoordelijkheid zal durven te nemen.

                Ook peter Senator Stan De Clercq onderstreepte de toenemende belangrijkheid

                van de afdeling. Zij omsluit alle lagen van de bevolking en komt tegemoet aan al

                hun wensen.

               

                Tot in de kleine uurtjes werd dit feest voortgezet met dans, muziek en spel.

                Wij zeggen alleen maar ‘het was goed’. Volgend jaar beloven wij u een jubileum-

                en dankfeest.”

                (Ledenblad CVP)  

    25-04-2012 om 08:48 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    20-04-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    1969 – 4 juni : K.L.J.-Studiereis

                Geleid bezoek aan de Proefhoeve van de Rijksfaculteit voor

                Landbouwwetenschappen te Melle en aan het Rijksstation voor veevoeder te

                Gontrode. In de namiddag werd een fabriek in Langerbrugge bezocht waar

                kalkcyanamide en onkruidbestrijdingsmiddelen werden gefabriceerd.

     

    1969 – Zondag 22 juni : Eerste prijs voor Sint-Cecilia (foto)

                Te Beerse haalde de Leestse fanfare een eerste prijs in Ere-Afdeling.

                Als opgelegd stuk werd “Moskawa” van Pieter Leemans uitgevoerd en als

                gekozen werk de “Slavische Mars” en “Rapsodie Russe” van Tchaikowsky.

                Ruim 60 meegereisde leden hadden er aan gehouden de reis mee te maken.

                (DB,juli 1969)

                De fanfare trad toen voor het eerst op in een volledig uniform ter gelegenheid

                van een muziekwedstrijd. (Stan Gobien : ‘Leest in Feest’)

     

    1969 – Juli : Met het Davidsfonds Leest naar de 42ste IJzerbedevaart

                Ruim 40 Leestenaars namen deel aan de 42ste editie van de IJerbedevaart.

                Nadien werd nog een bezoek aan Brugge gebracht.

                (DB,aug.1969)

     

    1969 – 6 juli : Eerste prijs voor Sint Cecilia te Zoerle Parwijs.

                De 48 uitvoerders van de Leestse fanfare mochten een eerste prijs met grote

                onderscheiding en lof van de jury  in ontvangst nemen, evenals de prijs van

                de minister van Nederlandse Cultuur.

                De K.F.Sint-Cecilia behaalde 287 op 300 punten of 95,6%.

                Het opgelegde werk was de “Herfstouverture” van G. Duyck en als gekozen

                werk werd geopteerd voor “Fanfarmonie nr. 1” door Jos Hanniken.

                (DB,augustus 1969)

     

    1969 – Van 10 tot 20 juli : Jaarlijks Bivak Chiromeisjes te Schilde

                De jongens gingen naar dezelfde plaats van 20 tot 30 juli.

                Beide bivakken stonden onder leiding van pater Damiaan Van Aken.

                “Wat maakt een bivak zo onvergetelijk ?” Een chiromeisje beantwoordde

                haar zelfgestelde vraag in De Band :

                Het samen eten, samen aardappelen schillen, samen zingen, samen wassen,

                samen spelen, samen slapen, samen bed opkamen, samen vreugde maken

                en nog zoveel andere dingen. En daarbij nog de geweldige tochten, groepsspelen,

                bosspelen, atletiekwedstrijden en spannende avondspelen...”

                Samen met het afscheid van Schilde namen de meisjes ook afscheid van leidsters

                Rosette en Chris, die na 5 jaar chiroleven  de groep vaarwel zegden.

     

    1969 – 25 juli : Verbetering Blaasveldstraat.

                “…Het is met een bijzonder genoegen dat de C.V.P-afdeling Leest U meedeelt dat dank

                 zij Minister De Saeger en door tussenkomst van Senator Stan De Clercq de

                goedkeuring is verleend voor toewijzing van de verbeterinswerken van de Blaasveldstr.

                aan de firma Anweco, mits 10.891.039 fr.

                De Staatstoelage bedraagt : 6.698.000 fr.

                Het opdrachtgevend bestuur zal dus het bevel tot aanvang van de werken kunnen

                geven. Wij verheugen ons tot de uiteindelijke verwezenlijking van deze belangrijke

                verbindingsweg te hebben kunnen bijdragen. Met oprechte groeten,

                Het Bestuur, Secretaris J. Verbruggen.”

                (folder C.V.P.-Leest)

     

    1969 – Augustus : Afscheid van Robert De Rooster

                De gemengde vergadering van de K.L.J. van augustus, stond vooral in het teken

                van het afscheid van Robert De Rooster “de joviale kenner van de levenskunst

                in ons K.L.J. Wij mochten Robert dan ook, samen met zijn aanstaande bruid

                Suzanne, verwelkomen te midden van een grote opkomst van meisjes en jongens

                die eraan hielden Robert en Suzanne, leidster van de K.L.J. van St.Kat.Waver,

                een daverend afscheid te geven.

                De vergadering werd geopend door E.H.Van Dessel met een gebed, waarna

                Frans V.D. Brande een kort welkomstwoord richtte tot de gevierden en de

                aanwezigen. De proost hernam dan het woord om enkele herinneringen op te

                halen uit het reeds rijk gevulde leven van Robert en Suzanne, o.m. de

                kerstvergadering van over twee jaar en van het voorbije. Ook herinnerde hij

                er aan dat Robert steeds de moeilijkheden die oprezen in K.L.J. of in het gewone

                leven steeds kon oplossen met een glimlach of een grap...”

                (DB,1969, september)   

     

    1969 – 23 augustus : Op reis met de Boerengilde

                Vertrek aan Bist en Dorp om 8 uur. Deelnemingsprijs : 120 frank.

                Rondrit van Temse naar Schoten, langs de nieuwe tunnel.

                Bezoek aan Inza (melkerij) en aan de Ford fabrieken te Genk.

                Bokrijk wordt aangedaan en ook St.Truiden met zijn boomgaarden, zijn Belfort,

                Begijnhof...

     

    1969 – Zaterdag 30 augustus : KWB-Reis naar Hulst

                Met bezoek aan Ierseke, Goes, Middelburg en Vlissingen.

                Op de terugweg werd Lochristi aangedaan.

                Prijs : 170 frank.

     

    1969 – Zaterdag 27 september : MilacDansavond

                In de zaal Sint Cecilia, aanvang 20 uur.

                Inkom : 40 frank.

                Met muzikale omlijsting van het orkest “The Lords”.

     

    1969 – Oktober – De Band :

                De Jeugddag te Leest  

                Niettegenstaande de Mechelse bloemenstoet en de Kapelse kermis, genoot

                De jeugddag een grote opkomst en een groot succes.

                In samenwerking met de plaatselijke jeugdbewegingen, de K.W.B.-ers en

                andere medewerkers werd een origineel dorpsspel aan de jeugd voorgeschoteld.

                De indeling der straten in een zestal wijkgroepen verhoogde de wedijver bij de

                volkse proeven en spelen, die hun verloop kregen in verschillende wijken der

                gemeente.

                Spektakel uit hun eigen jeugdjaren bood aan de controlebedienden grote pret :

                o.a. de reepkoers.

                Bij wijkloting had elke wijk een specifieke naam gekregen, zoals de Simba’s,

                de Astronauten, de Heren van Zichem, de Flinstones en de Beatles.

                Elke wijk zorgde dan ook voor de typische uitbeelding, van wagen en groep

                waardoor ze een grootse vreugde beleefden.

                Een bestendige dienst van de 900 was ter plaatse en op de baan om de meest

                dringende operaties te zien verlopen.

                Zij die het niet gezien en niet beleefd hebben, hebben waarlijk iets gemist.

                Als resultaat dient vermeld dat de Astronauten (Bist,Alemstraat,Kapellebaan)

                de meeste spelpunten in de wacht sleepten, dat de Simba’s (Dorp,Kouter,

                Nieuwe wijk) voor de schoonste groepsuitbeelding zorgden, en dat uiteindelijk

                toch de Astronauten, niet naar de maan, maar met de beker naar huis vlogen.

                Door lach en plezier heeft de jeugd zijn dankbaarheid en tevredenheid kunnen

                betuigen aan alle medewerkers.

                H.V.”  (De Band,Oktober 1969)   

     

    1969 – 25 oktober : Eerste van acht KWB-Kaartavonden

                Inleg bedroeg 15 fr. Er waren 15 prijzen in nature ter waarde van 4.000 fr. te

                verdienen. Voor het eindklassement werden de zes beste uitslagen gerangschikt.

     

    1969 – 8 november : Groot Jaarlijks Bal van K.F. St.-Cecilia

                Aanvang 21 uur, in de zaal Ste Cecilia in het Dorp.

                Het orkest Marcel Sterckx nodigde ten dans. Stadskledij werd vereist.

                Inkom : 50 frank.

     

    1969 – 24 november : Davidsfondsavond met Armand Pien

                Deze populaire televisie-weerman handelde om 20 u in de parochiezaal over

                “een mens landt op de maan”.

                “…de opkomst was niet zoals mocht verwacht worden, en de afwezigen hebben

                werkelijk een buitenkansje gemist…” (DB)  

     

    1969 – 24 november : Met de KWB naar de Antwerpse Haven

                Bezoek ook aan de tunnelwerken, het kerkschip en het schipperscentrum met

                gids.

                De dag werd afgesloten in ’t Seyenhof te Blaasveld met dans en drank.

     

    1969 – 18 december – Gazet van Mechelen :

               

                         Eeuwenoude kerktoren van Leest wordt hersteld.

     

    “De eerste kerk van Leest, waarvan nog misvormde sporen te vinden zijn aan de toren en het koor, was opgevat in romaanse stijl, en gebouwd in witte steen.

    (...)

    In 1958 werden aan de toren te Leest de laatste grote herstellingswerken uitgevoerd.

    Het bovendeel van de kerktoren werd volledig voorzien van een kalkbezetting.

    Een tweetal jaren terug begonnen stelselmatig kleine brokstukken naar beneden te vallen. Het werd door E.H. pastoor Lornoy opgemerkt die er in de beginne niets alarmerend in zag. De kleine stukken werden stilaan groter en kwamen ook regelmatiger naar beneden.

    Een jaar terug werd door toedoen van pastoor Lornoy langs het bisdom om  een brief naar het gemeentebestuur gezonden, waarin werd gewezen op de gevaren die de kerkgangers liepen bij het in- en uitgaan van de kerk.

    Voorzorgsmaatregelen werden door de gemeente genomen die onmiddellijk een dak boven de ingangspoort liet aanbrengen.

    Plannen voor herstellingswerken werden opgemaakt, zodanig dat op dit ogenblik reeds een eerste prijsopgave is binnengekomen.

    Voor de volledige herstelling van de toren, nieuw parement uitkappen en herinvoegen, nieuw dak, kruis en haan, is een bedrag van 666.604 frank nodig. Een provinciale tussenkomst van tien procent is reeds bevestigd.

    De voorlopige herstelling tien jaar terug kon niet als geslaagd worden beschouwd.

    Wanneer de nieuwe uit te voeren werken achter de rug zijn, zal de kerktoren van Leest terug zijn oude vorm en uitzicht hebben.”

     

    1969 – Zaterdag 20 december : KWB-Bal

                In de zaal Sint Cecilia met het orkest Peter and the Javelins. (DB)

     

    1969 – 21 december : Kleinkunstavond met het Davidsfonds

                Optreden van Will Ferdy.

     

    1969 – Op 31 december telde Leest 1975 inwoners.

     

    Foto’s  :

    -Beerse 22 juni ’69 : de Kon.Fanfare St.-Cecilia voor het eerst in volledig uniform op

    een muziekwedstrijd.

    -Enkel jaartal gekend : het verkleed bal van 1969.

     





    20-04-2012 om 10:55 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    1969 – April : Vergadering K.L.J.-jongens- Trekking Eerste Lourdes-bedevaart

                Elk jaar gingen er bij de KLJ-meisjes twee of drie winnaressen van de tombola

                mee met de georganiseerde Lourdes-bedevaart van de Boerinnenbond.

                De KLJ-jongens vonden dat ook zij rijp waren voor zo’n tombola.

                De trekking ging door tijdens de algemene vergadering van april, nadat het

                onderwerp “TV en invloed” besproken was .

                Winnaars werden Blaasveldtenaar Fons Bernaerts, Heffenaar Jan Keuleers, beiden

                trouw lid  te Leest en ere-voorzitter Leon Verbruggen.

                Bij de K.L.J.-meisjes waren de winnaressen dat jaar : Simonne Gobien, Adeline

                Bevers (Heffen) en Maria Lefevre.

                De winnaressen zouden niet met lege handen terugkeren. Ze brachten ‘een mooi

                beeld, een fijn sieraad en een kunstige muurversiering mee, geschenken die door

                hen werden verloot.”  (DB)

     

    1969 – Zaterdag 5 april : Paaskoers voor juniors

                Zesendertig juniors namen om 15 uur de start waaronder een grieperige Eddy

                Van Hoof. De overwinning was voor Verbruggen. De plaatselijke favoriet werd

                tweede.

     

    1969 – Mei – Voetbedevaart Scherpenheuvel afgelast

                Als reden vermeldde De Band dat er twee voorstellen waren : de bedevaart laten

                doogaan te voet heen en te voet terug of te voet heen en terugkomst met een

                vervoermiddel. Omdat het tweede voorstel een jarenlange traditie afbrak werd

                besloten de tocht af te blazen.

                1968 gaf reeds een eerste dieptepunt : slechts 14 deelnemers.

     

    1969 – Mei : K.L.J.-Meisjes namen afscheid van Simonne Fierens.

                De Band : “…en tevens moest er afscheid genomen worden van een trouw lid dat

                spoedig in het huwelijksbootje gaat stappen : Simonne Fierens.

                Zoals het hoort  bij een afscheidsvergadering werden passende woordjes gezegd,

                gesmuld en plezier gemaakt.

                …aan Simonne werd een pakje ten geschenke gegeven en ze wist dit met de nodige

                humor en trouw aan de wijze lessen, keurig open te maken. En wat stak erin :

                een splinternieuwe schotelvod, een klopper om taarten te maken en twee lieve

                eierpotjes. Maria Bernaerts deed eveneens haar woord en sprak haar dank uit jegens

                Simonne voor zovele jaren medewerking in alle activiteiten.

                …ondertussen had Els de lekkere pateekens klaar gezet en men ging aan slag.

                Natuurlijk werd er gedanst en wanneer op het eind van de vergadering de proost

                een afscheidswoordje richtte tot Simonne en haar veel geluk toewenste, dan voelde

                iedereen aan wat een schone jeugdbeweging toch betekent in een jong leven.

                Zoveel vriendschap, zoveel edelmoedigheid, zoveel prettige herinneringen en vooral

                een veilig houvast en richting biedt de beweging aan haar leden.

                Men zong samen het afscheidslied en wenste Simonne Gobien en Adeline Bevers

                een vrome en zonnige bedevaart naar Lourdes.”               

     

    1969 – 1 mei : Overlijden van Melanie De Laet (foto) (Zuster Maria Victoria)

                “Maria Melania De Laet (°26/06/1891, + 01/05/1969) was een zus van Karel alias

                broeder Romain en van Christine, eveneens kloosterzuster.

                Ze trad in bij de annunciaten te Heverlee (1917) en werd zuster Maria Victoria.

                Enkele jaren jater (in 1920 en 1923) legde ze er haar tijdelijke en eeuwige geloften

                af.

                In Heverlee had ze een diploma behaald aan de ‘Ecole ménagère agricole’.

                Een kwarteeuw (van 1931 tot juli 1956) werkte ze als missionaris in Belgisch Congo

                te Kikombo (5 jaar), Kilembe (9 j.), Totshi, opnieuw te Kilembe (2 j.), dan nog te

                Kisashi en Kibanbo. Volgens haar bidprentje bleef die ‘apostolische gezindheid

                (…) haar bezielen tot de laatste ogenblikken’.

                Terug in eigen land verbleef ze drie jaar in Heverlee en werkte daarna (van 1959 tot

                1963) in het ‘Mariahuis’ in Alken (Limburg). Ten slotte verbleef ze (van 1964 tot bij

                 haar sterven) nogmaals in Heverlee.

                Dankbaar om haar ‘schoon leven’ en om ‘al de zegeningen’ overleed ze te Leuven

                op  1 mei 1969. Ze werd begraven te Heverlee.”

                (Wilfried Hellemans : ‘De Sint-Niklaasparochie in Leest’- 2009)

     

    1969 – Juni : Te begeven plaats

                “Een plaats van klerk bij het gemeentebestuur te Leest is te begeven.

                Belangstellenden moeten hiervoor hun schriftelijke aanvraag per aangetekend

                schrijven, indienen bij de heer Burgemeester ten gemeentehuize, en dit voor

                20 juli 1969.” (De Band, nr 6,1969)

                De vacature werd ingenomen door José Tourné uit de Blaasveldstraat.

                José was een dochter van Albert en van Jeanne Van Hoof.

                Ze was gehuwd met Emiel Ceuppens zaakvoerder van de Mazda-garage uit de

                Tiendeschuurstraat.

     

    Foto’s :

    -Melanie De Laet (Zuster Maria Victoria)

    -José Tourné naast burgemeester Frans August Lauwers.





    20-04-2012 om 10:26 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    VERVOLG KRONIEKEN

    1969 – “Dat jaar werd er in totaal slechts 4.200 frank aan geboortepremiën

                uitbetaald. Wij vinden een dergelijk gezinsbeleid totaal onvoldoende…”

                “Grondbelastingen door de gemeente opgelegd: u weet dat deze belastingen

                worden geheven op basis van het kadastraal inkomen van huizen en gronden.

                Wij geven hier die belastingen uitgedrukt in opcentimen voor het jaar 1969 :

                Blaasveld : 800, Hombeek : 800, Heffen : 800, Mechelen : 850, Breendonk : 750,

                Tisselt : 600, Kapelle o/d Bos : 625, LEEST : 1.000.

                Belastingen op motoren en tewerkgesteld personeel : in 1964 geen belasting,

                in 1969 : 300 fr.

                Belasting op het huisvuil : in 1963 : 75 fr., in 1969 : 300 fr.  

                (Folders C.V.P.-Leest)

     

    1969 – Enkel jaartal bekend : K.W.B. 20 jaar in Leest

     

    “Twintig jaar lang een beweging op gang houden gaat niet vanzelf. De KWB van Leest is daartoe in staat geweest en natuurlijk werd zo’n prestatie in eigen rangen feestelijk gevierd. De jubelmis werd opgedragen door twee priesters, de eerste en de huidige proost van de KWB, nl. E.H. De Schutter, thans pastoor te Hoevenen bij Antwerpen en E.H. Van Dessel.

    De proost hield te dier gelegenheid een aangepast sermoen en dankte al de bereidwillige medemensen van Leest die, hoe dan ook werkten om de KWB nuttig te maken voor de werkende klasse. Tevens wees hij op de gevaren van de welvaart die de mens helemaal kunnen verblinden zodat hij zijn levensdoel uit het oog verliest.

    Na de mis trokken de feestvierende KWB-ers naar de zaal. Voorzitter Fille De Prins heette iedereen welkom en dankte de leden en winkeliers voor de mooie prijzen voor de tombola.

    Na de feestsoep met ballekens gaf meester Hendrickx een verslag van de besturen en de werking van de voorbije jaren. Dhr Van den Brande samen met onderpastoor De Schutter hebben het startschot gegeven. Vele besturen hebben elkaar opgevolgd en vele initiatieven werden genomen. De rosbief en de kroketten smaakten lekker toen E.H. De Decker, pastoor te Elewijt, binnenkwam en zijn oude vrienden geluk wenste. Pater Provinciaal en E.H. Verbist hadden zich laten verontschuldigen . Al de proosten vertelden anecdotes over hun verblijf te Leest en ook E.H. Pastoor en de heer Burgemeester wensten de kranige KWB-ers nog een lange toekomst toe.

    Met het orkest Franky-Miky werd het een zeer gezellige avond. Spijtig dat men nu nog vijf jaar moet wachten voor de volgende jubilé van de KWB.

    (DB)

     

    1969 –13 februari :  Het bestuur van de Kon.Fanfare St.-Cecilia kreeg een brief, ondertekend

                door H. Bradt, K. Duysburg en J. Verbruggen namens de C.V.P.-afdeling Leest, die

                door hun partij gevolmacht waren ‘de mogelijkheid te onderzoeken bij de

                eerstvolgende gemeenteverkiezingen tot een gemeenschappelijke lijst te komen.

                Wij zijn dan ook zo vrij U vriendelijk om een onderhoud te vragen met de wettige

                vertegenwoordigers van uw vereniging.”

     

                Op 28 februari antwoordde Victor Verschueren, de voorzitter van de K.F.St.-Cecilia

                namens zijn partij dat “na kennisname van de inhoud het bestuur eensgezind

                besloten heeft dat er in de nabije toekomst geen gevolg kan gegeven worden

                aan de voorstellen, vervat in voornoemd schrijven, daar ze op dit ogenblik niet

                als actueel kunnen beschouwd worden.”

     

                Op 17 april antwoordde C.V.P.-Leest :

                “…wij verbergen U onze ontgoocheling niet over de inhoud van Uw brief.

                Nu in de laatste jaren de wereld romdom ons zo geëvolueerd is dat de mensen

                steeds meer en meer begrip voor mekaar betonen en zich steeds meer moeite

                getroosten om, over hun oude tegenstellingen heen, mekaar te leren begrijpen

                en waarderen, weigert U kortweg ook maar het geringste gesprek aan te knopen.

                En toch hadden wij de mensen van Leest een grote dienst kunnen bewijzen.

                Samen hadden wij de schone taak kunnen volbrengen een einde te stellen aan meer

                dan vijftig jaar dorpspolitiek met zijn scherpe vetes, ruzies en haat die reeds zoveel

                tweedracht tussen mensen en families onderling gesticht heeft en die de goede

                werking van zoveel groeperingen in onze gemeente belemmert. Samen hadden wij

                hier een opdracht te vervullen. U weigert Uw medewerking eraan. Dat is wel een

                zware verantwoordelijkheid die U op U neemt.

                Aldus bewijst U de politieke eerzucht van enkele heren te stellen boven het vreedzaam

                samenleven van de mensen in onze gemeente.

                En toch geloven wij zozeer in de algemene vooruitgang van deze tijd en in het gezond

                oordeel van de inwoners van Leest dat ook voor hen eens het ogenblik zal komen om   

                mekaar boven alle kunstmatige tegenstellingen heen, opgeroepen door dorpspolitiek,

                te ontmoeten.

                Wij zijn zo vrij deze brief en zijn inhoud, waarin wij sterk geloven, naar onze inzichten

                kenbaar te maken.   

                (Brieven uit het privé-archief van burgemeester Lauwers)

                De toenaderingspoging van de CVP zou tot niets leiden. Op de

                gemeenteraadsverkiezingen van 1970 zouden beide partijen opkomen met

                afzonderlijke lijsten.

     

    1969 – 21 februari : K.L.J.-Voordracht

                De heer Aegten, priester, handelde over ‘Eigen aard van jongen en meisje’.

                Twee andere avonden gingen door op 7 maart (‘Verkering is een mooie maar

                ernstige overweging’) en op 14 maart (‘De opdracht van de jeugdperiode’).

                (DB)  

             

    1969 – Maart – De Band : KLJ – Ontmoeting in Liefde  Levensvorming – Lessenreeks 1969

     

    1ste avond : onderwerp sexuele cultuur door de heer en mevr. Ackermans

    Met een ruime belangstelling van 83 meisjes en jongens startte de eerste vormingsavond van de lessenreeks georganiseerd door K.L.J. Leest.

    Francois Ackermans stelde zich voor als handelsreiziger, hij was 7 jaar gehuwd met Esther die naast hem zat, en dit gezin kan spijtig genoeg geen kinderen krijgen.

    In de inleiding spraken beiden beurtelings over de zin van het sexuele.

    Ieder mens wordt als man of vrouw geboren, men kan niet kiezen tussen beiden, men kan wel keizen tussen trouwen of niet.

    Wanneer men kiest om een huwelijk te stichten, dan moet men voraf duidelijk voor ogen houden hoe men dat huwelijk gaat uitbouwen. Huwen is leven met twee en dat betekent dat men dan voortaan ook verantwoordelijk wil zijn voor mekaars geluk tot aan de dood.

    (...)

    Vroeger zag men de mens te veel als twee delen : de geest en het lichaam, maar de mens is één. Ook in het sexueel contact is gans de mens betrokken. Nu kan men twee fouten maken : ofwel de geest beklemtonen en dan is al het lichamelijke slecht. Zo verbood men zelfs vroeger in sommige internaten zich helemaal uit te kleden in stortbaden, want sommige organen, nl. de geslachtsorganen, waren bronnen van zonde en verderf.

    Dat is een verkeerde opvatting over de mens.

    Men kan echter ook overdrijven in het tegengestelde en de geest verwaarlozen en de mens alleen aanzien voor wat hij als lichaam betekent. Hoeveel jonge mannen zien alleen maar de benen, het haar, de heupen van een jong meisje en hebben geen aandacht voor de persoon van dat meisje. Dat is de grote fout van deze tijd : men trekt te pas en ten onpas de aandacht op het erotische. Kijk maar eens naar de reclame, waarom plaatst men bij elk product een meisje als blikvanger ?

    De liefde tussen twee verliefden groeit geleidelijk en zeker. De eenheid wordt langzaam opgebouwd, het begin is niet een warme omhelzing of straffe kussen. Het begin ligt in een aarzelend benaderen van mekaar.

    (...) (DB)

     

    1969 – 17 maart : Geschriften en beelden strijdig met de goede zeden.

                Dagbladventer Leopold Schelkens, (°Londerzeel 27/9/1933) met adres

                Dorpstraat 70 Leest, kreeg van de garde een lijst overhandigd waarop

                de namen voorkwamen van 61 tijdschriften en 24 boeken die aanleiding

                gaven tot toepassing van correctionele straffen bij verkoop, uitstallen,

                verspreiden of zelfs in voorraad hebben.

                Dit wegens inbreuk van art. 383 van het strafwetboek, wet ter bescherming

                van de goede zeden.

                (VVH)

     

    1969 –Zondag 23 maart : “Rust Roest” bracht “Pietje De Landloper”.

                Een blijspel in drie bedrijven van Baudek in een vertaling van Jan Fabricius.

                Plaats van gebeuren : het parochiehuis.

                “…de talrijke aanwezigen hebben weer een genoeglijke avond doorgebracht met

                ‘Pietje de Landloper’, onder de regie van de heer Alfons Hellemans, die eer haalt

                van zijn werk.

                Rolkennis, mimiek en uitspraak waren zeer inslaand, en de vertolkers mogen er van

                harte om geprezen. Het zou moeilijk zijn kritiek ten nadele naar voren te brengen.

                De inspanningen door de spelers (en speelsters) gedaan, werd naar waarde geschat

                door het warme en welgemeende applaus der aanwezigen.

                Dat Rust Roest op de ingeslagen weg zal voortgaan hoeft wel geen betoog, en

                daarvoor van harte proficiat.

                B&M”  (De Band-april 1969)     

     

    20-04-2012 om 10:13 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    19-04-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    Seizoen 2005-2006 : 

     

    Eerste Provinciale.

    Voorzitter : Ludo Verschuren, Secretaris : Jean Apers.

    Trainer : Dirk Pauwels.

    Adres Stadion : Grote Bleukens, 2811 Leest.

    Tel.terrein + lokaal : 015/27.71.21 (T), 015/71.11.24 (lokaal)

    Sponsor : J.B.Systeem, Verzekeringen & Bank Van der Auwera, Beecom Mechelen.

    Clubkleuren : blauw-rood.

     

    Transfers

     

    In:

    Koen DeGreef (Grimbergen), Kurt De Greef (Grimbergen), Gert De Rooster (FC Duffel), Ralf De Smedt (Borgt), Paul Kisalu (Elzestraat), Yoeri Mathot (Grimbergen), Bart Peeters (Heffen), Nick Van den Broeck (Willebroek-Meerhof), Tim Van Hoorenbeeck (Lyra), Kevin Van Praet (Londerzeel), Kenny Vermeersch (Schelle).

    Out:

    Birger Boey (vrij), Ken Boonen (Leest United), Jo De Boeck (Leest United), Tom De Kust (Humbeek), De Schoenmaeker (Humbeek), Karim El Messaoudi (vrij), Kevin Geets (Grimbergen), Jan Guns (Humbeek), Chris Janssens (Leest United), David Janssens (Leest United), Metdenanxt (Humbeek), Michel Pas (Humbeek), Patrick Roosemont (Mariekerke), Kim Schrijvers (Aartselaar), Yvan Van Campenhout (gestopt), Jan Van Stijvoort (Rupel Boom).

     

    Kern:  

    James Bosmans (22-1-1975), Carl Cabooter (27-5-1973), Tim Carlier (21-9-1980), Tom De Beck (31-8-82), Kevin De Donder (4-3-79), Koen De Greef (17-8-82), Kurt De Greef (29-3-80), Gert De Rooster (9-4-84), Ralf De Smedt (3-11-71), Joeri De Vos (16-3-77), Mo Hauoari (20-2-75), Joachim Jacobs (15-3-85), Paul Kisalu (1-11-81), Yoeri Mathot (10-4-80), Bart Peeters (26-10-78), Ronny Teugels (18-7-74), Bart Van Campenhout (24-11-81), Nick Van den Broeck (1-9-84), Tim Van Hoorenbeeck (8-11-78), Kevin Van Praet (14-4-87), Kenny Vermeersch (27-7-78).

     

    Na het vorige prachtseizoen kon het alleen maar slechter gaan voor de club, maar dat het zo dramatisch zou verlopen had niemand verwacht.

    De wet van Murphy weet je wel. Na het pijnlijke 0-4 thuisverlies tegen medestijger Vlimmeren bleef de rood-blauwe aanhang met een vat vol vraagtekens zitten. Trainer Pauwels had al mooiere momenten beleefd aan de boorden van de Zenne maar hij moest het rooien met de middelen waarover hij beschikte : “...mijn vrees is werkelijkheid geworden,” vertelde hij in september aan Willy Op de Beeck van Gazet van Antwerpen, “als we op deze manier verder blijven boeren, mogen we met een tiental punten al van een goed seizoen spreken. We zijn op de openingsdag gewogen en zoals ik kon verwachten duidelijk te licht bevonden. Hopelijk staat het bestuur nu ook met beide voeten op de grond. Rapid heeft een mooie tribune maar dat is dan ook alles. Op het veld zijn we gewoon te zwak en kwalitatief te licht in alle geledingen. Blijkbaar is er bij dit Rapid Leest budgetair niets mogelijk, dan moet men ook beseffen dat eerste provinciale quasi onmogelijk is en onze promotie meer als een vergiftigd geschenk mag beschouwd worden...”

    “Met ons budget van een slordige 50.000 euro kom je er niet meer,” aldus de trainer.

    “Topclubs als Lille en FC Duffel draaien rond de 200.000 euro.”

    Voorzitter Ludo Verschuren nam de onverhulde kritiek van zijn trainer niet en replikeerde in Het Laatste Nieuws :

    “We zijn het als bestuur beu altijd maar afgeschilderd te worden als een bende amateurs, terwijl wij ons uiterste best doen. Een nieuwe tribune gebouwd, een derde plein aangelegd voor de jeugd, de spelers en trainersstaf altijd correct en op tijd uitbetaald. Maar als het zo zit, zullen we ons ook eens al echte amateurs gaan gedragen. Dan zullen we de praatjesverkopers wegen zoals zij ons wegen.

    Wij waren al vijf jaar aan die tribune aan het werken. Het is dus niet zo dat we daar deze zomer plots al onze centen hebben ingestoken. Het probleem is gewoon dat we vorig seizoen niet meteen rekening hebben gehouden met promotie. Halfweg het seizoen stonden we pas derde en waren we sterkhouders Geets en Van Stijvoort kwijt. Zet die twee bij deze kern en je hebt zeven punten meer. Toen we alsnog promoveerden, kwamen we te laat of wilden we geen zotte bedragen betalen aan transfers. Natuurlijk hebben we ook onze fouten gemaakt. Zogezegde scouts te veel vertrouwen gegeven bijvoorbeeld. Maar die zijn inmiddels alweer vertrokken en vervangen door noeste werkers.”

     

    Carl Cabooter, één van de betere spelers, liet maanden verstek gaan omdat hij het te druk had als zaakvoerder van hotel-restaurant Het Gulden Anker te Mechelen en in maart  2006 tegen leider Witgoor Dessel moest bijna een volledig elftal geblesseerd toekijken. Van de reserven tot het eerste elftal bleven nog slechts een elftal spelers inzetbaar.

    Dieptepunten dat seizoen waren de 1-6 nederlaag tegen Duffel en ook de 0-8 nederlaag in april tegen Sint-Lenaarts en met zware 6-3 cijfers tegen Wijnegem sloot Rapid Leest zijn kort verblijf in eerste provinciale af.

    Rapid eindigde als hekkensluiter met luttele 16 punten.

    Van een kwakkelseizoen gesproken.

    Reeds  in maart waren al, met het oog op het nieuwe seizoen, een achttal nieuwe spelers aangeworven : Roel Van Herck, Peter Catteeuw, Lieven Bosmans, Christophe De Spreet, Danny Somers, Gunther Van Steenwinkel, Tom Vandenbrande en Sven Geerts.

     

    Seizoen 2006-2007

     

    Tweede Provinciale B

    Voorzitter : Ludo Verschuren. Secretaris : Jean Apers.

    Trainer : Eddy Van de Ven half seizoen opgevolgd door Walter Van Assche en in januari 2007 door James Van Vaerenbergh.

    Sponsors: JB-Systems, Francis Van der Auwera verzekeringen en beleggingen, Beecom nv.

    Website :www.skrapidleest.be  E-Mail : info@skrapidleest.be      

    Clubkleuren : blauw-rood.

    Actief met eerste elftal, reserveteam, veteranenteam, juniores, scholieren, miniemen en 5 duveltjesploegen.           

    Aangetrokken spelers : Kenneth Boonen (Leest United), Lieven Bosmans (Berchem), Wesley Bouchaert (Stabroek), Jurgen Cassauw (Schelle), Peter Catteeuw (FC Duffel), Johan De Boeck (Leest United), Wesley De Busscher (Tremelo), Bjorn De Schoenmaeker (Rac.Mechelen), Christophe De Spriet (Ap.Nielse), Sven Geerts (Vilvoorde),  Peter Mannaert (Robur), Peter Rits (Elzestraat), Danny Somers (St.Amands), Ward Teugels (FC Katelijne), Jeroen Van Aken (Heffen), Jurgen Van Assche (Robur), Tom Van den Branden (Machelen), Roel Van Herck (FC Duffel), Gunther Van Steenwinkel (Boortmeerbeek), Gery Verschaeren (Heindonk), Nick Vos (SC Mechelen).

     

    Vertrokken spelers: Koen De Greef (gestopt), Kurt De Greef (gestopt), Gunther De Meyer (Waasmunster), Mo Huari (Humbeek), Ronny Teugels (Humbeek).

     

    Kern : Kenneth Boonen, James Bosmans, Lieven Bosmans, Carl Cabooter, Tim Carlier, Jurgen Cassauw, Peter Catteuw, Bram Clissen, Wesley De Busscher, Kevin De Donder, Gert De Rooster, Bjorn De Schoenmaeker, Christophe De Spriet, Yoeri Devos, Sven Geerts, Joachim Jacobs, Paulino Kisalu-Samu, Peter Mannaert, Joeri Mathot, Bart Peeters, Johan Schaerlaekens, Danny Somers, Ward Teugels, Jurgen Van Assche, Roel Van Herck, Bart Van Campenhout, Tom Van den Branden, Gunther Van Steenwinkel, Kenny Vermeersch, Kristof Verschuren, Nick Vos.

     

    Alweer een moeilijke competitiestart.

    Na zes wedstrijden bleef Rapid op twee punten hangen.

    In de derby tegen Katelijne begin oktober 2006 ging de club met 3-0 onderuit, een nederlaag die bij trainer Eddy Van de Ven zo zwaar aankwam dat hij zijn ontslag aanbood.

    Dit werd echter door het bestuur verworpen en voorzitter Ludo Verschuren verwoordde hun motivatie als volgt : “Het zit de ploeg wat tegen en de resultaten blijven uit.

    Daarom sprak onze trainer na dat verlies van ontslag.

    Ondanks de mindere periode hebben we op het werk van Eddy Van de Ven niets aan te merken.

    We hebben met de spelers samen gezeten en daar werd gezegd dat de huidige trainer de beste is die er bij Rapid Leest de laatste jaren geweest is.

    Daarom hebben we aangedrongen dat hij moet blijven.

    Iedereen bij de club is er van overtuigd dat Rapid Leest nog een goed seizoen gaat maken.

    De club moet niet naar eerste  provinciale promoveren, maar als alle geblesseerde spelers terug zijn moeten we nog een sprong in het klassement kunnen maken.

    Aan dat gegeven moeten niet alleen wij maar ook de trainer zich optrekken.”

     

    Twee maand later en halverwege de competitie, Rapid stond 12de, gaf de trainer zijn functie door aan zijn assistent Walter Van Assche. Dit na een 4-0 nederlaag tegen Poppel.

    Eddy Van de Ven nam, in het vooruitzicht van het volgende seizoen, van dan af de rol van sportief manager op zich en zijn eerste taak bestond erin een geschikte vaste opvolger te vinden.

    In januari 2007 debuteerde de nieuwe trainer James Van Vaerenbergh tegen Heultje en laatstgenoemde ploeg werd het kind van de rekening : Rapid vond tegen Heultje opnieuw de weg naar doel en won met 5-1.

    Bij de winterstop stond SK Rapid op een weinig benijdenswaardige dertiende plaats om na een uniek parcours als vijfde mee naar de eindronde te stappen.

    Kampioen werd Ver. Arendonk met 67 punten.

    Leest behaalde 48 punten die waren afkomstig van 14 gewonnen wedstrijden en 6 gelijke spelen. Er werd 48 keer gescoord en de ploeg incasseerde 39 tegendoelpunten.

     

    In tweede provinciale A speelde Nieuwmoer kampioen en Ranst, Ternesse, SK Wilrijk en ’s Gravenwezel speelden de eindronde.

    In tweede B haalden naast de ploeg uit Leest Katelijne, Poppel en VC Herentals de eindronde.

    Daarin moest Rapid het opnemen tegen Ternesse en SK Wilrijk.

    Thuis tegen Ternesse ging Rapid de boot in met 0-2 maar de terugwedstrijd werd gewonnen met 0-4, na verlengingen. Doelpunten van Vermeersch, Van Steenwinkel, Bosmans en Schaerlaekens.

    Tegen SK Wilrijk kwam Rapid niet verder dan 3-2 en in de terugwedstrijd thuis strandde de ploeg op één doelpunt van de promotie naar eerste provinciale : uitslag 1-1.

    SK Wilrijk promoveerde, samen met FC Katelijne en de kampioenen van de reeksen A en B.

     

    (Bronnen : Eddy Apers, Jean Apers, Harry Cauwenbergh, Daniel Nuytkens, Maria Peeters, Stef Thyssen, Jean Van Dam, Rudi Van Hoof, diverse nummers van het maandblad “De Band”, Gazet van Mechelen, Gazet van Antwerpen, De Mechelse Week, Het Laatste Nieuws, Het Nieuwsblad, Het Volk, Provinciale Voetbalgids, de Koninklijke Belgische Voetbalbond, Website SK Rapid Leest, diverse clubfolders...)

                                                              Marcel E. Van Hoof

     

    Momenteel (april 2012) speelt SK Rapid Leest in 1ste Provinciale Antwerpen.

     

    Foto ‘s :

    -Eddy Van de Ven.

    -James Van Vaerenbergh.

     





    19-04-2012 om 08:40 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

     

    Foto :

    Jan Van Stijvoort.

     

    Seizoen 2004-2005

     

    Tweede Provinciale B.

    Trainer : Dirk Pauwels.

    In:

    Birger Boey (SC Mechelen), Tom De Kunst (Walem), Youri De Vos (Wintam), Peter De Wit (Tisselt), Karim El Messaoudi (SC Mechelen), Kevin Geets (KV Mechelen), Jan Guns (Nieuwenrode), Joachim Jacobs (RC Mechelen), Michel Pas (Humbeek), Patrick Roosemont (Oppuurs), Kim Schrijvers (Ruisbroek), Chris Simons (Heffen), Ivan Van Campenhout (Nieuwenrode) en Jan Van Stijvoort (Beerzel).

    Uit:

    Stefan De Smet (stopt), Andy Gils (Elzestraat), Erwin Muys (Tisselt), David Van de Noordgaete (Nieuwendijk), Frederik Van den Steen (Merchtem), Bart Vanderhasselt (Heffen), Kris Vanderhasselt (Heffen), Bart Van Dessel (Tisselt) en Marc Verstraeten (Tisselt).

    De tegenstrevers van Rapid Leest waren dat jaar : Heffen, Walem, Wavria, Bonheiden, Heikant, FC Nijlen, Schriek en Zennester Hombeek.

     

    Jeugdbestuur

     

    Doordat er een conflict onstaan was bij VV-Leest tussen Gust Emmeregs en zijn jeugdbestuur

    kreeg SK Rapid er een pak jeugdspelertjes bij. Dit maakte de oprichting noodzakelijk van een eigen jeugdwerking bij SK Rapid. Onder impuls van Ruud Bruggeman, Eric Vloeberghs en Johan Himpe werd alles in de juiste banen geleid.

    Een nieuw bestuur werd opgericht dat,  parallel aan het gewone bestuur, verantwoordelijk was voor alles wat de jeugd aanging. Johan Himpe werd de eerste jeugdvoorzitter bij SK Rapid Leest.

    Zo kon Rapid in het seizoen 2004-2005 voor het eerst in jaren opnieuw jeugdploegen de wei insturen.

    Zes jeugdteams waren overgekomen van VV Leest, zodat de Leestse club met het reserven-, veteranen- en het fanionteam erbij nu negen ploegen telde.

    Doordat de leden van de jeugdwerking doorgaans ouders zijn van spelende leden is er een groot verloop in deze jeugdwerking. Toch slagen zij er dankzij hun enthousiasme al 4 seizoenen in om verschillende jeugdploegen het veld op te sturen.

    Vanuit de jeugdwerking werd ook de website opgericht die nu voor de hele club dienst doet.

     

    Tribune

     

    In 2004 werd gestart met de bouw van een zittribune bij het A-terrein.

    De stad Mechelen was akkoord dit project te steunen mits de club bereid was de bestaande staantribune af te breken omdat die gebouwd was met asbesthoudende materialen.

    Rapid kreeg daarvoor een subsidie van bijna 10.000 euro.

    In 2005 zou de tribune voorzien worden van plexiglas en zouden 250 zitjes geplaatst worden.
    Daarvoor was dezelfde subsidie voorzien.

    De nieuwe tribune werd begroot op ongeveer 50.000 euro.

    De kleedkamer zou in 2006  vernieuwd worden.

     

     

    Vier goals van Moustafa Hauari, vijf van Jan Van Stijvoort.

     

    In oktober 2004 haalde Rapid Leest de krantenkoppen toen hun Marokkaanse Belg Moustafa Hauari vier doelpunten lukte in één speelhelft.

    Rapid  pakte Tongerlo in met 5-1, in minder dan zeven minuten lukte Hauari een hattrick.

     

    Moustafa Hauari, die door vele kenners aanzien werd als de beste voetballer van tweede provinciale, was een gewezen prof, ooit actief in Turkije en Nederland. 

    Geen maand nadien werd dit exploot nog eens overgedaan en zelfs verbeterd door Jan Van Stijvoort die tegen Ranst, een topwedstrijd, liefst vijf keer scoorde. De Rapid-spits lukte na de rust op zijn beurt een zuivere hattrick.

    Uitslag van deze match : 6-1.

    Jan Van Stijvoort, een beroepsmilitair, hij diende bij de para’s, was overgekomen van Beerzel.

    Hij kon worden bestempeld als een moderne spits : snel, technisch sterk en met een feilloze neus voor doelpunten.

     

    “Jak”

     

    Van vrijdag 28 januari  tot 26 februari 2005 konden de liefhebbers voor de 11de maal “Jak” (paardensteak) gaan smullen in café supporterslokaal van SKR Leest op de Juniorslaan nr. 82. Dit alle woensdagen en weekends.

    Prijs voor “Jak” of “Schep” : 10 euro. Inbegrepen witloof en brood of frietjes.

     

     

    Turbulent seizoen afgesloten met titel

     

    “Wat er zich dit weekend voordeed grenst aan het ongelooflijke”, foeterde Dirk Pauwels nog in maart 2005. “Vijftien jaar speelde ik voetbal op het hoogste niveau, maar in die periode maakte ik nooit mee wat er zich dit weekend bij Rapid Leest afspeelde.

     

     

    Onze provinciale reserven traden zaterdag aan tegen Ranst. Om het eerste veld te sparen voor de wedstrijd van de dag nadien werden de reserven naar het tweede veld verwezen. Dit veld was juist geweld en lag er uitstekend bij. Maar de spelers van Rapid weigerden aan te treden. Ze eisten het eerste terrein op. De spelers bleven bij hun beslissing, zodat de scheidsrechter niet anders kon dan een forfaitscore uitschrijven.”

    Daarmee was de Leestse trainer nog niet aan het einde van zijn miserie. Amper anderhalf uur voor de belangrijke wedstrijd tegen Heultje liet zijn topspeler Hauari via een familielid weten

    dat hij niet aanwezig kon zijn, niet de eerste keer dat die dat lapte. Gelukkig haalde Rapid toen de drie punten binnen.

    Met nog drie speeldagen te gaan stond Rapid aan kop in tweede provinciale B maar binnen de club rommelde het.

    Heel wat toppers vonden al onderdak bij een andere club en het bestuur schoof het aantrekken van nieuwe spelers op de lange baan.
    Guns, De Kunst en Schoenmaekers hadden reeds getekend voor het Brabantse Humbeek, Geets ging naar Grimbergen en Patrick Roosmont was zo goed als rond met Mariekerke. Topschutter Van Stijvoort (25 goals) stond in de belangstelling van verschillende ploegen uit de nationale reeksen en ook Mo Haouari toonde intresse om andere oorden op te zoeken.

    Een nachtmerrie voor elke trainer.

    De topper tegen concurrent Ranst, met nog twee wedstrijden te spelen, eindigde op een doelpuntenloos gelijkspel. Rapid bleef met één punt aan de leiding.
    De voorlaatste wedstrijd tegen Schriek werd overtuigend met 4-1 gewonnen zodat de beslissing voor de titel op de laatste speeldag, tegen en op Berlaar Heikant, moest vallen.

    Van een suspense gesproken, Hitchcock zou het niet beter kunnen hebben gebracht.

    Negentig minuten lang gierden zowel bij spelers als bij supporters de zenuwen door de kelen.

    Pas in de toegevoegde tijd legde Rapid Leest de zege, en bijhorende titel vast.

    Een doelpunt in de 91ste minuut van Jan Guns.

    De taferelen die volgden waren van Zuid-Amerikaans allooi

     

     Uitslag : Heikant-Rapid Leest 0-1

    Scheidsrechter : Smet.

    Rapid-Leest :  Teugels, De Schoenmaker (88’ De Kunst), De Vos, Van Stijvoort, Cabooter, De Donder (70’ De Boeck), Van Campenhout, Bosmans, Hauari, Guns en Geets.

    Doelpunt : 91’ Guns 0-1.

    Gele kaarten : Van Eynde, De Rijck, Verschoren, Van Stijvoort.

    Eén van de uitblinkers was volgens PVR van Gazet van Antwerpen Yoeri De Vos.

    Die ging zijn ploeg voorop in de strijd, won elk duel en bestreek het hele middenveld.

    Na de triomfantelijke wedstrijd op Heikant trok de Rapid-aanhang naar de cafetaria van de club, waar voor iedereen gratis bier werd geschonken. Hoe later het werd, hoe meer volk er kwam opdagen. Ze kwamen van alle kanten : van Ranst, Tisselt, Heffen, Hombeek...

    Er werd gedanst en gezongen. Tot vier uur in de morgen werd er gefeest...

     

     

    19-04-2012 om 08:27 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    Seizoen 2002-2003

     

    Reeds tijdens het vorige desastreuze seizoen werd een akkoord bereikt met Frank Heremans die trainer werd. Heremans had er drie succesvolle jaren bij Nieuwendijk opzitten, een club die hij naar 2de provinciale had geleid.

    Van die ploeg bracht hij zijn zoon Steven Heremans mee, evenals de ervaren verdedigers Bjorn Jansen en Robby Smet.

    Hij haalde David Van den Noordgaete, net kampioen geworden bij Ternesse in tweede A, naar Leest evenals middenvelder Marc Verstraeten van Tubantia Borgerhout.

    Niemand kon op het moment van die contractbesprekingen vermoeden dat Rapid zou degraderen.

    Asseloos en Van Dessel deden er nog een jaartje bij en SK Rapid trad met veel ambitie en vertrouwen aan in derde provinciale.

    Weer kende Rapid een wankel seizoenbegin en een vroege trainerswissel.

    Marc Van Waeyenberghe  nam de fakkel over van Frank Heremans en slaagde erin zijn ploeg op het goede spoor te zetten en uiteindelijk nog als eerste te eindigen.

     

    Op 27 april 2003 mocht de club zich kampioen van Derde Provinciale B noemen

    na een verdiende zege tegen Lippelo.

     

    In die wedstrijd was het na een kwartier al raak toen Van den Noordgaete succesvol uithaalde.

    Nog voor de rust dikten De Donder en Van den Noordgaete de voorsprong aan

    en weer deze laatste maakte na de rust zijn hattrick vol en legde zo de eindcijfers

    vast.

    Enorme vreugde bij spelers, supporters en bestuur en het vieren kon beginnen.

    De man van het seizoen was volgens de SK-trainer James Bosmans omdat die als

    verdediger steeds de sterkste tegenstrever voor de voeten gegooid kreeg en zich

    schitterend van zijn taak kweet. Bovendien was het dubbel zo moeilijk om als

    verdediger uit te blinken in een ploeg met een topscorer als David Van den  Noordgaete, goed voor drie hattricks en 28 goals..

    Marc Van Waeyenberghe zette het volgende seizoen een stapje terug en werd opgevolgd door Dirk Pauwels, ex-doelman van RC Mechelen en Germinal, en trainer van Tisselt.

    Van Waeyenberghe bleef hulptrainer.           

     

    Seizoen 2003-2004

     

    In het nieuwe seizoen 2003-2004  kwam Rapid uit in Tweede Provinciale Afdeling reeks B.

    Rapid Leest droeg nog steeds het stamnummer 3737 en de clubkleuren waren rood-donkerblauw.

    Voorzitter : Francis Van Herck. Secretaris : Jean Apers.

    Adres : Grote Bleukens, Leest. TF terrein + lokaal : 015/27.71.21, 015/71.11.24.

    Sponsors : JB Systems, Beecom Software Services, Hotel Gulden Anker, Wasserij De Roos, Verzekeringen Van der Auwera.

    Trainer : Dirk Pauwels.

    In : Kenneth Boonen (Kapelle-op-den-Bos), Johan De Boeck (Heffen), Stefan De             Smet (SK Wilrijk),  Rachid El Habti (Branst), Mohamed Harmach (SK Mechelen), Mustafa Hauari (Branst), Ronald Teughels (Woluwe), Steven Van Beneden (Heffen), Bart Van Campenhout (Elzestraat), Frederic Van Den Steen (SK Londerzeel), Bart Van der Hasselt (Kapelle-op-den-Bos), Benny Van der  Trappen (Tisselt), Kristof Verschuren (Kapelle-op-den-Bos).

    Uit : Marc Asseloos (Tubantia Borgerhout), Tom Cauwenberghs (Peulis), Tom  De Beck (VV Leest), Gordon De Gendt (Nieuwenrode), Peter De Veve (VV Leest),  Karim El Messaoudi (SC Mechelen), Bjorn Geerts (Pasbrug),  Steven Heremans (FC Nieuwkerken), Bjorn Jansen (Nieuwendijk), Kenneth  Jervis (Bonheiden), Robby Smet ((Wintam), Pieter Van Waeyenberghe (VV Leest),  Stijn Verrept (Lint), Gery Verschaeren (Heindonk).

    Kern : Kenneth Boonen, James Bosmans, Carl Cabooter, Timmy Carlier, Johan De Boeck, Kevin De Donder, Wim De Schoenmaeker, Stefan De Smet, Rachid El Habti, Andy Gillis, Mustafa Hauari, David Janssens, Erwin Muys, Ronny Teughels, Bart Van Campenhout, David Van Den Noordgaete, Frederik Van Den Steen, Bart Van Dessel, Koen Van Praet, Kris Vanderhasselt, Marc Verstraeten.

     

    SK Rapid kende een problematisch seizoenbegin op het vlak van kwetsuren. Zo kon de club geen beroep doen op Cabooter (knie), De Smet (achillespees), De Donder (verrekking) en Vandersteen (ligamenten).

    Gelukkig bezat de club een offensieve weelde met spitsen als Van Den Noorgaete, Van Dessel en Haouari.

     

    Dit bleek echter niet voldoende om het ongenaakbare FC Duffel van de kampioenstitel te houden.

    SK Rapid eindigde 2de met 57 punten.

     

    Foto’s :

    -Frank Heremans.

    -Mustafa Hauari.

    -David Van den Noorgaete.







    19-04-2012 om 08:20 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    2000-2001

     

    Tweede Provinciale A.

    Trainer : Theo De Smet.

    Kern

    Marc Asseloos, James Bosmans, Tom Cauwenberghs, Kevin De Donder, Benny De Smet, Jeroen Forçeville, Tom en Yves Heremans, Bjorn Jansen, Jean Lumuanganu, Serge Posthumus, Jurgen Tambuyser, Bart Thielemans, Jan Van Cauwenbergh, Yvan Van Campenhout, Tom Van den Brande, Bart Van Dessel, Kris Van der Trappen, Koen Van Praet, Roel Van Sweefelt, Joel Verhaegen, Stijn Verrept, Kevin Verschueren.

     

    Met slechts een drietal overgebleven spelers ten opzichte van het jaar voordien wou Rapid een zwart seizoen uit zijn geschiedenis wegvegen.

    De 44-jarige Theo De Smet werd de nieuwe trainer.

    Hij had bij Rapid al een verleden van vijf jaar achter de rug als hulptrainer en was de ploeg in november 2000 komen vervoegen onder hoofdtrainer Van Den Broeck.

    “Dat we met de grove borstel door de kern zijn gegaan, is geen toeval,” vertelde hij bij aanvang van het nieuwe seizoen. “De mentaliteit van de groep was niet al te best. Daarnaast brachten sommige spelers rond wie de ploeg gebouwd was zoals De Buyser, Buelens en Makrini, niet wat van hen verwacht werd. Met een degradatie als logisch resultaat. Het gevolg is dat het nu vooral zoeken en tasten is naar de automatismen.”

    Rapid bouwde zijn nieuwe ploeg vooral rond kapitein en libero Marc Asseloos, voor wie het bestuur een extra inspanning deed om hem te behouden.

    Daarnaast hoopte men met het aantrekken van Jansen, Van Cauwenbergh, Van den Brande en Van Dessel vooral over een sterke centrale as te beschikken.

    Ook van de terugkeer van verloren zoon Jean Lumuanganu, die net als Bjorn Jansen van Burcht overkwam en daar het seizoen voordien goed was voor 14 doelpunten, werd veel verwacht.

    Jeanke kreeg in november 2000 het goede nieuws te horen dat het Antwerpse hof van beroep hem definitief had vrijgesproken voor zijn ongelukkige tackle op Sporting Tisselt-speler Youri De Vos.

    Het werd een middelmatig seizoen voor SK Rapid dat 8ste eindigde met 40 punten.

    De Ploeg boekte 9 overwinningen, 8 nederlagen en liet 13 gelijke spelen noteren.

    Er werd 51 keer gescoord en 60 tegendoelpunten geïncasseerd.

     

    Veteranen kampioen

     

    Beter nieuws lieten de veteranen noteren. Voor het tweede opeenvolgende seizoen werd Rapid Leest kampioen in de veteranencompetitie.

    De ploeg had dat seizoen slechts vier maal verloren en eindigde met zeven punten voorsprong op rechtstreekse concurrenten Hombeek en FC Duffel.

    De veteranenploeg van Rapid Leest ontstond tien jaar geleden door het toenmalige samengaan van Rapid met SK Leest.

    Onmiddellijk werd ook beslist om met een veteranenploeg te starten.

    Het opzet was om ex-provinciale spelers, die omwille van blessures of andere redenen uit de boot waren gevallen, de kans te geven hun favoriete hobby te blijven beoefenen.

    Eén keer per week werd er getraind.

    Zeer veel belang werd gehecht aan de sfeer en daar werd danig aan gewerkt want na iedere training of wedstrijd werd er stevig nagekaart in de cafetaria.

    Ook de samenwerking met het clubbestuur verliep zeer harmonisch.
    De club stelde de infrastructuur  ter beschikking en stond in voor de betaling van de scheidsrechters. Sponsor JB Systems zorgde voor een volledig nieuwe spelersuitrusting.

     

    Het drama van het seizoen 2001-2002

     

    SK Rapid kende een moeilijke start en na vier opeenvolgende nederlagen viel de kop van trainer Theo De Smet. Hij werd opgevolgd door Benny Meurs.

    Die slaagde er in zijn ploeg in de middenmoot van de rangschikking te houden maar toen volgde het grootste drama uit de clubgeschiedenis.

    Begin april gaf speler Jeroen Forceville aan secretaris Jean Apers te kennen dat hij andere oorden ging opzoeken. Als reden gaf hij op dat hij in de ploeg geen vaste stek kon verwerven. Jeroen Forceville schreef zich af. Twee maanden later, eind juni, keerde hij op zijn stappen terug. Hij verkoos toch bij Rapid te blijven. Op het moment van zijn terugkeer was de secretaris met verlof. Diens vervanger, Jan Van Den Heuvel, was niet op de hoogte van het afschrijven van Forceville en toen Jean Apers uit verlof terugkeerde ging die ervan uit dat alles geregeld was. Niets was echter minder waar.

    Op de 26ste speeldag op Tisselt liep Forceville tegen een gele kaart aan en meteen ging de bal aan het rollen.

    Op de Belgische Voetbalbond kwamen ze tot de vaststelling dat Forceville niet bij Rapid Leest was aangesloten.

    Sancties bleven niet uit : alle wedstrijden waarin de naam van Forceville op het wedstrijdblad voorkwam, werden als verloren beschouwd.

    In zijn totaliteit waren dat 20 punten.

    Het gevolg was dat de club degradeerde naar derde provinciale en dat secretaris Apers vele weken in de put zat.

    27 jaar lang had hij zijn functie vlekkeloos uitgeoefend, nooit had men hem op een fout of tekortkoming kunnen betrappen.

    Jean wou er mee stoppen, wou het bijltje er bij neerleggen.

    Uiteindelijk konden mensen van de club hem op andere gedachten brengen en Rapid

    kon verder beroep bliijven doen op zijn secretaris.

    Na de voorlaatste speeldag stond SK Rapid 9de met 37 punten gerangschikt.

    De laatste wedstrijd tegen Heikant werd nog verloren met het kleinste verschil.

    Rapid had dat seizoen tien overwinningen laten noteren naast dertien nederlagen en zeven gelijke spelen.

    Er werd 39 keer gescoord en de club incasseerde 46 tegendoelpunten

     

    19-04-2012 om 08:07 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    18-04-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    1999-2000

    Dat seizoen trad de club naar buiten met een knap samengestelde persmap. De auteur was de toenmalige trainer Rudi Smolders.

    Uit zijn zeer gedetailleerd werkstuk distileerden we volgende wetenswaardigheden :

     

    Eerste Provinciale

    Voorzitter algemeen beheer : Francis Van Heck, Blaasveldstr. 16 Leest.

    Ondervoorzitter algemeen beheer : Ludo Verschuren, Juniorslaan 63 Leest.

    Secretaris algemeen beheer :  Jean Apers, Ten Moortele 29/1 Leest.

    Algemeen beheer : André Van den Heuvel, Juniorslaan 74 Leest.

    Algemeen beheer : Jozef Van der Elst, Kouter 27 Leest.

    Bestuurslid schatbewaarder : Guy Van Rompaey, A.Van Landeghemplein 13 Willebroek.

    Bestuurslid : Daniel Nuytkens, Kerkenblokweg 15 Leest.

    Bestuurslid : Julien Piessens, Varenbos 32 Mechelen.

    Bestuurslid : Marc Magnus, Steenweg op Blaasveld 68 Heffen.

    Bestuurslid : Philipe Bergen, Ed.Verheydenstr. 22 A Heindonk

    Bestuurslid : Luc Van Achter, Juniorslaan 67 Leest.

    Bestuurslid : Marcel Van Bosstraeten, Grote Heide 32 Leest.

    Hoofdsponsor : Dolf De Bauw met zijn firma Beglec.

     

    Sportieve cel

    Hoofdtrainer-coach : Rudi Smolders, Palingbrug 8-10 Antwerpen.

    Co-trainer en beloftencoach : Leon Van den Broeck, Kerselaarln 4 Kapelle-o-d-Bos.

    Co-trainer doelmannen : Geert Claes, Louis Paul Boonstr. 1 Rumst.

     

    Medische cel

    Kinesist : Steve Doms, Zemstseweg 23 bis Hombeek.

     

    Sportief beleid – Administratieve cel

    Afgevaardigde : Louis De Smedt, St-Niklaaswijk 23 Kapelle-o-d-Bos.

    Afgevaardigde : Marc Ceulemans, Dorpstraat 71 Leest.

    Afgevaardigde : Mario Didden, Katelijnestraat Mechelen.

    Afgevaardigde ontvangst scheidsrechter : Jean Verheyden, Vinkstraat Leest.

     

    Aangesloten spelers

    Asseloos Marc, Bosmans James, Beullens Kurt, Claes Geert, De Buyser Marc, Delcroix Nik, De Pauw Stijn, Derven Selman, El Makrini Ibrahim, El Messaoudi Karim, Forçeville Jeroen,

    Geysen Steven, Huysmans Michel, Lemmens Erwin, Naegels Kurt, Nevens Frank, Posthumus Serge, Rampelbergh Jurgen, Simons Hans, Simons Kris, Smets Jerry, Steenackers Steven, Thielemans Bart, Van Beneden Steve, Van Campenhout Johan, Van der Trappen Christiaan, Van Hoof Geert, Van Hoof Jan, Van der Meer Chris, Van Kerckhoven Bart, Van Praet Koen, Van Sweefelt Roel, Verbergt Erik, Verbist Ben, Verbist Frank

     

    Trainer-cafébaas

    Hij kwam van de Cypriotische eersteklasser Apollon Limasol  en cumuleerde zijn job als  cafébaas in zijn taverne “Jan zonder Vrees” aan de Palingbrug te Antwerpen met die van trainer van SK Rapid..

    Lang zou Rudi Smolders het echter niet uitzingen : eind oktober ’99 reeds stapte hij op bij Rapid.

    Na vijf punten uit acht wedstrijden kreeg hij het gevoel alleen te staan in de club.

    “Ik heb hier altijd graag gewerkt en had ook met de spelers een goed contact maar op mijn eentje kon ik het niet beredderen en dat heeft uiteindelijk de doorslag gegeven. Wat ik wel apprecieer is dat de voorzitter mij beloofd heeft dat hij mij een positieve referentiebrief zal schrijven. Toch een bewijs dat ik hier in vriendschap wegga,”  verklaarde hij op 22 oktober aan Gazet van Antwerpen.

    Twee dagen later bevestigde voorzitter Van Heck dit in dezelfde krant :

    “...Rudi had vanzelfsprekend op een betere start gerekend. Daarnaast kon hij nooit met zijn typeploeg spelen door de afwezigheid van El Makrini, de man die het middenveld moet organiseren. We zijn als goede vrienden uit elkaar gegaan en ik ben er zeker van dat we hem nog zullen terugzien op Rapid Leest.”

     

    Hulptrainer Leon Van den Broeck nam zijn taak over.

    Het was de tweede keer dat Van den Broeck bij Rapid Leest in volle seizoen de taak van hoofdtrainer overnam.

    In het seizoen  1992-93 verving hij  na 13 wedstrijden de ontslagnemende Rene De Moor.

    Leon Van den Broeck was jarenlang speler-trainer geweest bij Kapelle-op-den-Bos en Ramsdonk en het seizoen voordien trainer bij de jeugd van Racing Mechelen.

    Theo De Smet werd de nieuwe hulptrainer.

     

    De typeploeg van de nieuwe trainer zag er als volgt uit :

    Doelman Claes, Reservedoelman Kurt Nagels, De Buyser, Van Beneden, Bosmans, Thielemans, Buellens, Van der Trappen, Simons, Derven, Posthumus, Naegels, De Pauw, Van Praet, Van Campenhout, Van Kerckhoven. 

     

    Het werd een heel moeilijk seizoen voor SK.

    De 36-jarige libero Marc De Buyser, ooit klaargestoomd in de jeugdschool van het gouden Anderlecht, verwoordde het als volgt : “...we hebben geen slechte ploeg maar we missen een centrale middenvelder die de lijnen kan uitzetten en voorin spitsen die het kunnen afmaken.

    In deze reeks is dat een groot gemis.

    Als je zo moeilijk scoort, dan is het minste foutje achterin dodelijk. En telkens als we achterkwamen, lieten bij ons een paar jongens het kopje hangen.

    Leest heeft verkeerd ingekocht.

    Een hele lading ervaren spelers laten vertrekken en te veel onervaren jongeren binnengehaald, meestal dan nog uit de reserven van ploegen als Racing Mechelen. 

     

    En ook nog vier, vijf spelers voor één positie, dat is om problemen vragen...”

    De Buyser, zaalwachter in de sporthal van Tisselt, speelde jarenlang in eerste klasse, o.a. bij Cercle Brugge, RWDM en Moeskroen.

    Ook het bestuur zag op het jaareinde de bui al hangen. Rapid stond voorlaatste met luttele 12 punten.

    “Alleen een  mirakel kan ons nog redden,” vertelde secretaris Apers aan Het Laatste Nieuws en naar de toekomst blikkend :”bij degradatie is het moeilijk om de ploeg samen te houden en zal het knokken worden om niet de weg van V.V. Leest op te gaan. Op het gebied van sponsoring zitten we met de huidige geldschieter wel op een goede wei, maar hoe gaat die reageren op voetbal in tweede provinciale ? Onze grote fout is geweest dat we tijdens het tussenseizoen te veel spelers met enorme ervaring lieten vertrekken. Bell, Van Mullem, Bouwmeester en Cireasa waren wel oude paarden maar ze konden nog werken. De generatie die we hier nu lopen hebben, heeft dat duidelijk niet in het bloed.

    De secretaris klopte in hetzelfde krantenartikel op eigen borst en gaf toe dat het bestuur mee aan de basis lag van de laagconjunctuur. Tijdens de winterstop werd nog getracht de voorhoede te versterken door Roger Lukaku bij Oostende weg te halen, maar die transfer mislukte.

     

    Geen fusie

     

    Diezelfde periode werden de oude fusieplannen tussen Rapid en V.V. Leest opnieuw bovengehaald. Evensnel werden ze weer afgeschoten toen bleek dat VV op de velden van de NV Omnihal van Gust Emmeregs speelde en deze laatste wou dat zijn complex veel te duur werd afgehuurd.

     

    Ongeveer 30 procent minder inkomsten

     

    Toen de degradatie naar tweede provinciale vast stond verklaarde voorzitter Van Heck dat de club vanaf volgend seizoen 30% minder sponsorgeld binnen zou krijgen met als gevolg dat spelers zoals De Buyser, Derven en Buelens te duur werden om ze te behouden.  

     

    Diefjes gepakt in chalet SK Leest

     

    Op 10 oktober ’99 betrapten verantwoordelijken van SK Rapid twee minderjarige inbrekers op heterdaad. De diefjes, 16 en 17 jaar oud, waren het chalet binnengedrongen en hadden een som geld gestolen. Het tweetal werd in bedwang gehouden tot de politie ter plaatse arriveerde.

     

    Degradatie naar tweede provinciale.

     

    KSK Hobeken werd dat voetbaljaar kampioen met 63 punten voor Waaslandia.

    SK Rapid Leest eindigde voorlaatste met 19 punten, 27 gemaakte en 61 tegendoelpunten.

    Hekkensluiter werd Veerle met 5 punten.

     

    Foto’s :

    -Rudi Smolders.

    -Leon Van den Broeck nam de taak van Rudi Smolders over.





    18-04-2012 om 18:53 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    1998-99

    Foto :

    Trainer Luc Huys.

    Eerste Provinciale

    Voorzitter : Francis Van Heck. Secretaris: Jean Apers.

    Trainer : Luc Huys. Trainer doelmannen: Willy Stroobants.

    Sponsor :  J.B. Systems.

    Aangeworven spelers: Pasqual Laguna (SC Mechelen), Serge Posthumus (Hemiksem), Jerry Smets (SK Heffen), Eric Verbergt (Kapelle-op-den-Bos).

     

    Afgestane spelers : Kris Goossens (Borcht), Bart Selleslags (Mariekerke).

    Spelerskern: Marc Asseloos, James Bell, Hans Bouwmeester, Joris Broothaers, Geert Claes, Nita Cireasa, Stijn De Pauw, Rafael Desmedt, Luc Huys, Jean Lumuanganu, Serge Posthumus, Hans Simons, Steven Van Beneden, Kris Van der Trappen, Tim Van Horenbeeck, Bart Van Kerckhoven, Pascal Van Mullem, Koen Van Praet, Roel Van Sweefelt, Eric Verberght.

     

    “Indien we ons in eerste kunnen handhaven, zou dit reeds als een succes kunnen beschouwd worden, we hebben omzeggens niets aangekocht,” vertelde perswoordvoerder en keeperstrainer Willy Stroobants aan Het Laatste Nieuws bij de start van het nieuwe voetbalseizoen. “Wel houden we onze ervaren spelers zoals Bouwmeester die als libero zal uitgepeeld worden en Nita Cireasa en Pascal Van Mullem als betrouwbare mandekkers. In enkele wedstrijden van de Beker van Antwerpen kenden we geen problemen. Telkens winst tegen Sporting Mechelen, Wavria en Peulis. Tegen clubs uit een hogere afdeling liep het niet zo lekker. Verlies met 2-5 thuis tegen Heist, 1-7 tegen Kapellen en 2-7 tegen Londerzeel. Toegegeven dat onze trainer toen nog niet over alle effectieven kon beschikken.”

     

    Met een een nul op zes miste Rapid haar start volledig.

    “We zijn gewoon te zwak voor deze reeks,” waren de eerste woorden van secretaris Jean Apers, “het probleem bij ons is dat we veel te traag zijn. De ouderen van de groep kunnen eerste provinciale niet meer  aan. Nu al  de handschoen werpen is wel wat vroeg maar het gaat dit seizoen erg moeilijk worden. Misschien een sein voor de trainer om eens met wat jongere spelers aan de aftrap te komen. Als we dan verliezen hebben we toch iets geprobeerd. Nu zitten jongeren op de bank en weten we niet welk vlees we in de kuip hebben.”

     

    De “oudjes” van SK Rapid slaagden er in om de ploeg in eerste provinciale te houden.
    Rapid eindigde tiende met 39 punten. Die waren afkomstig van 11 overwinningen en 6 gelijke spelen. Dertien keer werd er verloren.

    De ploeg was goed voor 51 doelpunten en 59 tegendoelpunten.

    Het contract met Bell (37), Bouwmeester en Van Mullem werd na dit seizoen niet vernieuwd,  

    ook omdat er minder geld in kas was wegens het wegvallen van enkele sponsors.

    Lumuanganu ging net als Raf De Smedt naar Borght en trainer Huys vertrok naar Heffen waar hij als jeugdtrainer aan de slag ging.

     

    Vier maanden cel voor een tackle

    In oktober 1998 werd Jean Lumuanganu tot vier maanden effectief en een boete van 400.000 frank veroordeeld, voor een overtreding van twee jaar voordien. Tijdens de match Tisselt-Rapid Leest in tweede provinciale had hij Yoeri De Vos getackeld zodat die er een kuit- en scheenbeekbreuk aan overhield. De Vos eiste een schadevergoeding, maar voor de rechter volstond dat niet.

    Onmiddellijk na de overtreding had de scheidsrechter rood getrokken en Jean werd door het sportcomité van de provincie Antwerpen geschorst voor twee speeldagen.

    Yoeri De Vos liet het daar niet bij en trok naar de burgerrechtbank. Hij argumenteerde dat Lumuanganu hem moedwillig van het plein had getrapt, op een moment dat de bal niet eens in de buurt was en dat hiij door deze kwetsuur ook zijn werk verloren had.

    Daarom vroeg hij een forse schadevergoeding. De rechter, zich baserend op een aantal getuigenissen, was duidelijk van hetzelfde oordeel en gaf Lumuanganu, die niet op de zitting aanwezig was, vier maanden effectieve gevangenisstraf plus een boete van 400.000 frank.

    Op advies van zijn club ging Jeanke in beroep. Hij voerde aan dat het geen moedwillige trap was, maar een tackle.

    Youri De Vos was zelf geschrokken van de uitspraak : “Ik heb nooit om een celstraf voor Lumuanganu gevraagd, wel om schadevergoeding. Maar enerzijds waren de getuigenissen zo bezwarend voor hem en anderzijds pleitte zijn afwezigheid op het proces beslist niet in zijn voordeel. Het is een uitspraak en beslissing van de rechter, maar ik wil eventueel op de rechtbank duidelijk maken dat de financiële schadeloosstelling voor mij volstaat”, vertelde hij op 2 oktober ’98 in Het Laatste Nieuws.

    De rechtbank milderde de straf tot 15 dagen celstraf en 20.000 frank boete voor onopzettelijke slagen. Aan Yoeri De Vos moest hij 438.000 frank schadevergoeding betalen.

    Ook hiertegen werd beroep aangetekend en een definitieve uitspraak volgde in november 2000 door het hof van beroep te Antwerpen.

    Dat hof herkwalificeerde de feiten eerst naar onopzettelijke slagen en verwondingen. Vervolgens stelde het hof in een omstandig gemotiveerd arrest vast dat de tackle deel uitmaakt van de risico’s van een voetbalmatch  en sprak Lumuanganu vrij.

    Op elf seizoenen SK Rapid was dit slechts de tweede rode kaart die Jeanke kreeg, niet slecht voor een speler die zo vaak zo zwaar belaagd werd.

     

    18-04-2012 om 18:49 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    1997-98

     

    Tweede Provinciaal B.

    Voorzitter: Francis Van Heck. Secretaris: Jean Apers

    Trainers: Luc Huys en Hans Bouwmeester.

    Sponsor: Sigma De Decker.

    Aangeworven spellers: Marc Asseloos (Tub.Borgerhout), Bart Baetens (Katelijne), Eric Slachmuylders (Elewijt), Tim Van Hoorenbeeck (Lyra), Bart Van Kerckhoven (SC Mechelen), Koen Van Praet (Kapelle-op-den-Bos).

    Afgestane spelers: Sinisa Askraba (Hombeek), Franky De Prins (Kapelle-op-den-Bos).

    Spelerskern:

    Marc Asseloos, Bart Baetens, James Bell, Hans Bouwmeester, Joris Broothaerts, Nita Cireasa, Geert Claes, Stijn De Pauw, Rafaël De Smedt, Christiaan Goossens, Luc Huys, Jean Lumuanganu, Bart Selleslaghs, Hans Simons, Chris Van der Trappen, Tim Van Hoorenbeeck, Bart Van Kerckhoven, Pascal Van Mullem, Koen Van Praet, Roel Van Sweevelt.

     

    Beker van België

     

    In de eerste ronde van de Beker van België schakelde Rapid Scup Jette met 2-0 cijfers uit maar werd zelf door vierdeklasser Grimbergen uit de beker gewipt.

     

    Opnieuw derby’s en SK Rapid glansrijk ploeg van het dorp.

     

    Door de degradatie van buur en concurrent V.V Leest kregen we dit voetbaljaar opnieuw twee confrontaties tussen de aartsrivalen.

    Het eerste treffen vond plaats eind november op Rapid.

    Het werd een gemakkelijke 5-0 overwinning voor de thuisploeg.

    Na een kwartier spel stond Asseloos reeds met een hattrick te pronken.

    Bell legde de ruststand vast.

    De bezoekers moesten drie minuten na de hervatting met tien man verder na de uitsluiting van Erkelens, wegens natrappen op Asseloos.
    Simons legde de eindcijfers vast met een schuiver onder het lichaam van VV-doelman Teughels.

     

    Toen de tweede derby van dat seizoen betwist werd was Rapid lijstaanvoerder en V.V. Leest hekkensluiter.

    Met doelpunten van Van Mullem, Raf De Smedt en James Bell zat SK Rapid al bij de rust op rozen.

    In de tweede helft kon doelman Teughels tegenscoren op strafschop.

    Eindstand 1-3.

     

     

    SK Rapid Kampioen

     

    Tot de dertigste en laatste speeldag moest Rapid wachten om zekerheid te verkrijgen over de titel. Toen werd Linda Olen ingepakt met spectaculaire 7-2  cijfers.

    Uitblinker werd politieagent Pascal Van Mullem met drie doelpunten.

    Medetitelkandidaat Katelijne haalde slechts een gelijkspel tegen BO Beerzel en eindigde op vijf punten van kampioen SK Rapid Leest.

    Na de verbluffende zege tegen Olen werden de trainers van Rapid Luc Huys en Hans Bouwmeester in triomf rondgedragen.

    SK Rapid eindigde met 73 punten, maakte 74 doelpunten en kreeg er slechts 20 tegen.

    Terwijl Rapid zich opmaakte voor eerste provinciale degradeerde buur V.V. Leest naar derde provinciale.

     

    Nita Cireasa

     

    Eén van de smaakmakers van de kampioenenploeg was de 32-jarige Roemeen Nita Cireasa. Niet de eerste de beste. Wie verwacht in tweede provinciale een speler die een Europabeker voor Landskampioenen op zijn palmares heeft staan.

    De mandekker van Rapid Leest stond op het scheidsrechtersblad bij het grote Steaua Boekarest in de finale tegen Barcelona in 1986.

    Nita was toen amper 21 en leek een schitterende voetbalcarriëre tegemoet te gaan.

    Hij was Roemeens jeugdinternationaal en speelde samen met wereldsterren als Hagi, Lacatus en Stoica senior.

    Op zijn 17de was hij in het eerste elftal van Brilea, zijn geboortedorp gedebuteerd.

    Daar werd hij niet veel later weggehaald door de Roemeense topclub Steaua Boekarest waar hij vijf jaar zou spelen.
    Hij was nog geen 25 toen zijn dochtertje ernstig ziek werd en in Roemenië niet kon geholpen worden.

    Toen de Belgische tweedeklasser Verbroedering Geel kwam aankloppen aarzelde hij geen moment. Haar gezondheid primeerde op zijn sportieve loopbaan en het kind kreeg in het rijke België mogelijkheden die in zijn thuisland ondenkbaar waren.

    Na meerdere operaties raakte het kind aan de beterhand.

                                         

    Vier seizoenen bleef Nita bij Geel om daarna aan de slag te gaan bij V.V. Leest.
    In die periode was hij tewerkgesteld in de glaszaak van Jean Vos, de toenmalige sponsor van V.V.

    In 1996 kwam hij samen met Bouwmeester en Askraba naar SK Rapid.

    Daar zou hij tot in het jaar 2005 actief blijven bij de veteranen.

    Nita is momenteel Belgisch staatsburger en woont met zijn familie in Mechelen.

     

    Foto’s :

    -De titel is binnen ! Klassieke vreugdetaferelen op Rapid Leest.

    -Nita Cireasa.





    18-04-2012 om 13:40 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Foto :

    Hans Bouwmeester.

     

    1996-97

     

    Tweede Provinciale.

     

    SK Rapid wou graag zo snel mogelijk terug naar eerste provinciale.

    Het had er de kern voor met ervaren rotten als Bouwmeester (37), Askraba (37), Cireasa en James Bell (34). De eerste drie waren van buur VV Leest overgekomen, na problemen aldaar.

    Maar ook dit seizoen hadden de Leestenaars af te rekenen met vele gekwetsten, daardoor zat er geen continuïteit in de prestaties.

    De ploeg van trainer Luc Huys eindigde in de competitie vierde met 57 punten.
    Na kampioen Hoboken (62 punten), Ternesse (60) en Rochus Deurne (58).

     

    Beker van Antwerpen binnengehaald.

     

    Op paasmaandag 31 maart ‘97 speelde Rapid voor eigen volk de halve finale van de Beker van Antwerpen tegen eersteprovincialer FC Duffel. Eindelijk een thuiswedstrijd.

    Om zover te geraken moesten de Leestenaars zes keer op vreemd terrein de volgende ronde afdwingen. Zo werden achtereenvolgens Pijpelheide, VV Leest, Beerzel, Meerhof, Balen en Hulsen uitgeschakeld.

    De held van de wedstrijd was een verbluffende doelman Jan Van der Veer die zijn ploeg naar verlengingen sleepte. De Leestenaars haalden het uiteindelijk met 2-1.

    Jean Lumuanganu scoorde het beslissende doelpunt.

    In de finale moest Rapid het opnemen tegen Meerhout.

    De ploeg van Rapid bestond uit Boonen, Goossens, Desmedt, Bouwmeester (117’ Nevens), Cireasa, Ascraba, Broodhaerts, Bell (91’ Selleslaghs), Lumuanganu, Van Mullem (60’ Vandertrappen).

    Negentig minuten bleken onvoldoende om de bekerwinnaar aan te duiden. Nochtans begon alles uitstekend voor Meerhout dat op voorsprong kwam met een doelpunt van De Backer.

    Van dan af nam Meerhout wat gas terug en kon Leest zich tot de gevaarlijkste ploeg opdringen.

    De doelman van Meerhout had flink wat moeite om overeind te blijven, want Ascraba en Desmedt kwamen zeer dicht bij de gelijkmaker.

    Daarop moest Leest tot diep in de tweede helft wachten. Lumuanganu geraakte heel even uit de verstikkende greep van zijn  bewaker Collet en kon zo doelman Emmers te grazen nemen.

    Net toen iedereen zich opmaakte voor de verlengingen kon een vrijgespeelde Simons met een diagonaal schot binnen knallen.

    Vreugde alom in het  Leestse kamp, maar die was van korte duur. Bij de eerste tegenactie geraakte Verhesen met de bal tot in de rechthoek, waar hij foutief gestopt werd door Desmedt. Scheidsrechter Somers wees resoluut naar de stip waarop Wouters de penalty binnenschoot : 2-2  en toch verlengingen.

    Zenuwslopend en spannend voor spelers en supporters. Uiteindelijk bleef het 2-2 en moesten de strafschoppen beslissen. SK Rapid-doelman Boonen pakte de vierde strafschop en toen Turelinckx de vijfde penalty voor Meerhout over knalde kon voor Leest het feest beginnen.

     

    Hans Bouwmeester

     

    Bij het grote publiek was hij vooral bekend als de technisch verfijnde spelverdeler van eersteklassers RWDM en Lierse.

    Hij werd op 28 augustus 1958 te Amsterdam geboren, doorliep de jeugdreeksen bij een amateurvereniging en ging op zijn zestiende naar FC Amsterdam, een ploeg die in die periode zowel in de eredivisie als in de eerste divisie uitkwam.

    Zes jaar zou hij er blijven.

    Toen verhuisde hij naar België en hij kwam in Brussel bij RWDM terecht.

    De mooiste periode uit zijn carrière.

    Hij maakte er de promotie mee van tweede naar eerste klasse.

    De sfeer was er optimaal en hij speelde er naast vedetten als Michel De Wolf, Franky Van der Elst en Nico Janssen.

    Zes seizoenen lang zou hij er het goede weer maken.

    Nadien speelde hij nog drie jaar bij Lierse.

    Daar hield een knieblessure hem lange tijd van het veld.

    Hij maakte er de ontbolstering mee van talenten als Brocken, Serneels, Huysmans en Van Kerckhoven.

    Toch miste hij de gemoedelijke sfeer van Molenbeek, vooral omdat het publiek van Lier

    kritischer en veeleisender was.

    Op zijn 31-ste zette de sierlijke voetballer een stapje terug, hij ging bij derdeklasser Kapellen voetballen.

    Na twee jaar daalde hij af naar eerste provinciale waar hij respectievelijk bij Bornem (één jaar) en bij V.V. Leest (twee jaar) actief was.

    Toen die laatste club problemen kreeg met het uitbetalen van haar spelers vertrok hij naar SK en coördineerde ook de overgang van Askraba en Cireasa.

    In de hogere reeksen speelde Hans Bouwmeester in het middenveld als spelverdeler.

    In de lagere reeksen zakte hij af naar de defensie, een logische evolutie gezien zijn leeftijd. Daar organiseerde hij als libero de verdediging,  maar brak toch regelmatig uit om de tegenaanval te lanceren.

    In zijn  Leestse periode woonde Hans in het dorp samen met zijn Belgische echtgenote Sonja en kinderen Grace en Brian.

    Hij werd er de populaire cafébaas van “Het Knipke”op de Juniorslaan.

    Later werd hij nog trainer en jeugdcoördinator van SK Heffen.

     

     

    18-04-2012 om 13:31 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Foto :

    Willy ‘Ratko’ Stroobants in volle actie. (foto JL)

     

    1995-1996

     

    Ellendig seizoenbegin voor SK Rapid.

    Doelman Jan Van der Veer brak op de derde speeldag een vinger, Frank De Prins had last van

    een hernia, Johan De Vos sukkelde met een voetletsel, Thierry Moreel liep een scheurtje op aan de enkel en Geert Haentjes was herstellende van een schouderbreuk.

    Na vier wedstrijden had SK amper twee punten behaald via twee gelijke spelen.

     

    Eerste overwinning in derby en weer “ploeg van het dorp”.

     

    Haalde concurrent V.V. Leest vorig seizoen nog vier op vier tegen de buren van Rapid op zondag 1 oktober 1995, op de vijfde speeldag sloeg Rapid Leest terug.

    De thuisploeg, fel en efficiënt, maakte komaf met zijn buur en boekte verdiend een eerste    seizoensoverwinning.

    Rapid was met volgende elf op de afspraak gekomen : Stroobants, Van Mullem, Desmedt, Engelen, Goossens, Selleslagh, Scheers, Van Goylen, Askraba, Lumuanganu, Meert (87’ Slachmuylders).

    De bezoekers traden aan met Geert Claes, Bouwmeester, Verhaegen, Cireasa, Rohart, Molkens (46’ De Prins), Werner Huys, Paul Huys, Simons, Danny Claes en Leys (82’ Rillaerts).

    Nadat Lumuanganu zich losgerukt had van drie tegenstrevers besloot hij droog in  de rechterbovenhoek : 1-0.

    Even later had Jeanke een dubbele voorsprong in zijn voet maar Geert Claes hield  er nog even de spanning in.

    Na de pauze vloeide het spel vlot heen en weer.

    De gebroeders Huys zorgden voor het eerste gevaar maar een doelpunt volgde

    slechts nadat Meert op snelheid iedereen achter zich liet.

    Tien minuten voor het einde was de kous voor VV helemaal af, toen De Prins met een tweede gele kaart naar de kant moest.

    Het gaf Lumuanganu en Meert nog wat meer vrijheid en laatstgenoemde maakte er nog 3-0 van en mocht dan onder een daverend applaus de kleedkamer opzoeken.

     

    Opnieuw een 48-jarige in doel

     

    In januari ’89 had Rapid Leest de krantenkoppen gehaald toen trainer Custers zijn 48-jarige poulain Jos De Winter in doel geposteerd had. Door de blessure van Jan Van der Veer werd dit exploot zes jaar later herhaald met de opstelling tegen Edegem in de vierde speeldag en in de derby, van de evenoude Willy Stroobants, op dat moment titularisdoelman van de veteranen.

    Stroobants hield keurig zijn netten schoon, een prestatie voor een 48-jarige.

     

    Willy Stroobants

    Willy Stroobants begon met voetballen bij de scholieren van VC Hooikt. Men plaatste hem toen maar in de goal opdat hij niet in de weg zou lopen vertelde hij. Op zijn achttiende kreeg hij daar zijn eerste kans in de fanionploeg en twaalf seizoenen later stond hij er nog onder de lat. Lierse kwam toen bij hem aankloppen maar omwille van zijn beroep als vrachtwagenchauffeur kon hij niet voldoende trainen.

    Via de reserven van Excelsior Kessel kwam hij respectievelijk bij Massenhoven en Jimboys Duffel terecht.

    Op zijn 35-ste werd hij door Jean Van Dam naar Rapid gehaald.

    Ingevolge een domme reactie op een scheidsrechter in een wedstrijd met de veteranen legde de voetbalbond hem drie jaar speelverbod op.

    Hij bleef echter actief in het liefhebbersverbond en na zijn schorsing nam hij opnieuw zijn plaats in bij de veteranen van SK Rapid.

    Na al die jaren raakte hij uiteindelijk op zijn 48-ste in de eerste ploeg en tot zijn eigen verbazing voor vier opeeenvolgende wedstrijden tot de terugkeer van Jan Van der Veer.

    Ook het jaar nadien, op zijn 49ste maar dan in 2de provinciale, zou hij verschillende keren tussen de palen staan van het eerste elftal.

    Bij Rapid speelde Stroobants meestal bij de veteranen en de reserven.

    Hij was er ook keepers- en een korte periode hulptrainer.

    Later was hij voor zijn club nog een tijdlang woordvoerder naar de pers toe.

    Willy was echt gebeten door de voetbalmicrobe.

    Ooit kreeg hij als vrachtwagenbestuurder de bons omdat hij het vertikte langer te wachten op een lading in Oostenrijk, hij moest immers gaan voetballen.

    Op latere leeftijd was hij actief als buschauffeur.

     

    Heide Kermis

     

    In juli ’95 vierde SK Rapid Heide kermis met volgende activiteiten :

    -op vrijdag 7/7 werden er mosselen geserveerd maar ook steak met friet of brood was te verkrijgen.

    -op zaterdag 8/7 werd er een kaartavond georganiseerd met een prijzenpot ter waarde van 30.000 frank. De inleg bedroeg 150 frank.

    -op zondag 9/7  speelde DJ Dolf ten dans.
    Alle activiteiten gingen door aan de terreinen van de club op de Grote Bleukens. 

     

    Kaarttornooi

     

    Op 20 oktober 1995 nam het  12de Kaarttornooi van S.K.R. Leest een aanvang.

    Start van een tornooi dat liep over 7 vrijdagen en doorging in de nieuwe hal van

    Ludy Spoelders Machinery (Juniorslaan 57 Leest).

    Er was een prijzenpot van 1.000.000 frank.

    Inleg : 249 frank per persoon per avond, een tornooikaart kostte 1.500 frank.

    Per kaartavond kon men voor 80.000 frank aan prijzen winnen.

    Voor de winnaar van het eindklassement was er een wagen weggelegd : een Kia Sephia.

     

    Trainerswissel

     

    In januari 96 nam Edwin Comyn het roer over van trainer Jan Van den Heuvel.
    SK Rapid stond voorlaatste in de rangschikking.

    De nieuwe oefenmeester debuteerde tegen Schriek en Meerhout met twee opeenvolgende nederlagen, wat secretaris Apers in Gazet van Mechelen van 27 januari het volgende ontlokte : “...ik heb al sedert 25 seizoenen het wel en wee van Rapid meegemaakt. Ik mag nu wel zeggen dat we zeven vette jaren achter de rug hebben, maar dat we sedert vorig seizoen

    waarschijnlijk aan de zeven magere begonnen zijn. Het aantal kijkers daalde aanzienlijk, de sponsoring verminderde. Allemaal factoren die een club zeker niet ten goede komen.

    Het schoentje wringt bij onze club duidelijk in de aanval. We scoren te moeilijk ondanks de goede wil die iedereen aan de dag legt. Van onze zwarte spits Lumuanganu verwachten we natuurlijk dat hij doelpunten scoort. Hij spant zich zeer hard in, maar werd ook al regelmatig door blessures geplaagd en hij krijgt het in geen enkele wedstrijd gemakkelijk. Het gebeurt meermaals dat hij zelfs twee bewakers aan het been krijgt...”

     

    VV Leest- Rapid Leest : 2-2

     

    Na de dinsdagavondtraining voor de derby zaten beide ploegen gemoedelijk rond de tafel.

    Dit op uitnodiging van kastelein en V.V.-vedette Hans Bouwmeester in wiens taverne de spelers rond een bord dampende spaghetti van gedachten konden wisselen.

    Tussen de krijtlijnen werd echter wel voor elke bal gestreden.

    Voor aanvang van de wedstrijd werd Chris Goossens door vriend en tegenstander in de bloemetjes gezet naar aanleiding van zijn 250ste wedstrijd in het eerste elftal van Rapid.

    Die tweede derby van dat seizoen werd betwist voor een meer dan redelijke publieke belangstelling. Beide ploegen moesten immers knokken tegen degradatie.

    Het meeste initiatief ging uit van de thuisploeg die na een kwartier op voorsprong kwam na een strafschopfout op Jesse Verstraeten. Deze zette zelf de elfmeter om.

    Lumuanganu werd oordeelkundig door de Roemeen Cireasa afgestopt.

    Kort na de rust maakte Askraba voor Rapid gelijk maar het antwoord van V.V. liet niet lang op zich wachten. Via Van den Eede kwam de bal bij de debuterende Willems, die met een lobbal de thuisploeg weer op voorsprong bracht.

    Een kwartier voor het einde lukte Askraba, nu vanop de stip, zijn tweede doelpunt. 

     

    Degradatie

     

    Deels door gebrek aan afwerking, maar ook en vooral omwille van enkele langdurig geblesseerde spelers werden de wapens aanvankelijk uit handen genomen van oefenmeester Jan Van den Heuvel.
    Toen Edwin Comyn begin ’95 diens taak overnam, kon de sputterende motor niet meer op normaal toerental gebracht worden.

    Men moest accepteren dat met een te beperkte kern overleven in eerste provinciale praktisch onmogelijk was. Daar waren beide trainers het roerend over eens.

    Rapid Leest eindigde 14de met 26 punten en kon zich opmaken voor 2de provinciale.

    18-04-2012 om 11:26 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    1994-1995

     

    Afdeling : eerste provinciale Antwerpen.

    Voorzitter : Francis Van Heck. Secretaris : Jean Apers.

    Trainer : Jan Van den Heuvel.

    Kern : Asseloos Marc, Boonen Guy, De Lauw Steve, De Smedt Ralf, De Vos Johan, Engelen Peter, Goossens Chris, Haentjes Geert, Heremans Tom, Lenie Wim, Lumuanganu Jean, Misic Milan, Moreel Thierry, Van Giel Steven, Slachmuylders Eric, Van der Veer Jan, Van Goylen Chris, Van Mullem Pascal, Verschueren Stanny.

     

    Aanvallend viel er het seizoen voordien niet veel te klagen maar de 52 geïncasseerde doelpunten stemden tot nadenken en voor het nieuwe seizoen werd de defensie versterkt met doelman Jan Van der Veer die van FC Duffel overkwam.

    Milan Misic moest voor de aanvallende impulsen zorgen op het middenveld. Hij speelde nog bij Vorselaar en Herentals.

    Middenvelder Thierry Moreel doorliep de jeugd van Lierse en speelde bij Emblem.

    Stanny Verschueren, inzetbaar als libero werd voor een seizoen bij Lint aangekocht.

    Voorheen was hij 6 seizoenen actief bij bevorderingsploeg Rita Berlaar.

    Steven Van Giel (aanvaller) werd bij Willebroek weggehaald.

    SK jeugdspeler Gerry Smets keerde terug in zijn oude stal en Wim Lenie kwam van Bornem waar hij weinig aan de bak was gekomen.

    Doelman Pedro Landerloo, Chris Goossens en Tom Heremans zouden de club nog verlaten.

    Uiteindelijk kon trainer Jan Van den Heuvel een beroep doen op een evenwaardige kern van 17 spelers.

    Het clubbestuur apprecieerde het werk van Jan Van den Heuvel die op SKR Leest bleef.     

    In de Gazet van Mechelen van 22 april 1994 werd de Leestse trainer in het voetlicht geplaatst :

    “...trainer Jan Van den Heuvel heeft de voorgevoelens van de pessimisten met positieve resultaten volledig de kop ingedrukt. Zijn tactisch doorzicht koppelt Van den Heuvel aan de juiste psychologische aanpak van de spelersgroep...”

    “Mijn aansluitingskaart ondertekende ik als knaap bij KV Mechelen. Bij geelrood doorliep ik alle jeugdreeksen. Aan de periode bij de Uefa’s bewaar ik wel de mooiste herinneringen...”
    ”Het was onder het beleid van trainer Piet Teughels dat we toen de wedstrijden mochten betwisten op het hoofdterrein van alle eersteklassers. Van hem heb ik heel wat voetbalwijsheid opgestoken. Ik vond het dan ook bijzonder jammer dat hij achter de kazerne niet langer actief bleef. De trainingen als kadet en scholier stonden wel op een laag pitje. Er werd bijvoorbeeld nooit getraind op tweevoetigheid. Nochtans een basisprincipe dat door elke trainer aan de jonge voetballertjes zou moeten opgelegd worden. Na een aantal wedstrijden bij de invallers van KV Mechelen hield ik het voor bekeken en sloeg mijn tenten op bij provinciale clubs. Eerst als spelend lid van VK Weerde, waarmee ik onmiddellijk naar tweede provinciale promoveerde. Een seizoen later was ik actief bij FC Peutie, waar ik twee jaar verbleef. Geplaagd door kwetsuren moest ik op 28-jarige leeftijd afhaken.

    Gedurende een vijftal jaren heb ik dan het voetbal de rug toegekeerd. Ik gooide het over een andere boeg en ging volleybal spelen.

    Ondertussen stichtte ik ook zaalvoetbalclub Leest. Maar de voetbalmicrobe leefde nog in mij en toen mijn zoontje Bert bij VV Leest aansloot en ik door secretaris Willy Slachmuylders gepolst werd om de taak van jeugdtrainer op mij te nemen, hapte ik toe.

    Ik beleefde zeven prachtige jaren als jeugdtrainer en jeugdcoördinator bij blauwgeel. Bij de jonge spelertjes legde ik vooral de nadruk op het aanleren van voetballen met beide voeten. Spelers met talent liet ik op een plaats spelen tegen hun voet. Het resultaat viel later dan ook zeer positief uit.

     

    Hoofdtrainer

    Mijn debuut als hoofdtrainer maakte ik ook bij VV Leest. Toen Julien Van den Broeck het als trainer rond nieuwjaar van het seizoen 1991-92 voor bekeken hield, nam ik zijn taak over. Met succes trouwens, want we speelden de eindronde voor promotie naar vierde klasse tegen SV Willebroek. Een wedstrijd die een beetje een wrang gevoel nalaat.

    Stel je voor dat we met nog een kwartier te spelen met 2-0 aan de leiding stonden. Er kwamen toch nog verlengingen aan te pas en we gingen nog de boot in.

    Bij mijn huidige club SK Rapid Leest vond ik een toffe groep spelers met een zeer sterke morele weerbaarheid. Ik mag gerust zeggen dat elke speler bereid is om er het hoofd voor te leggen om de zege te behalen. Over de inzet, lef en kameraadschap van de groep heb ik hoegenaamd niet te klagen. Ook het bestuur verdient alle lof.

    Men wil ook volgend seizoen een rol spelen in eerste provinciale. We hebben reeds gepraat over contractverlenging en hadden het ook over de sportieve middelen waarover ik wil blijven beschikken. Ik weet dat het bestuur alles zal doen om mij in de beste voorwaarden aan volgend seizoen te laten beginnen”, besluit Jan Van den Heuvel, die het diploma van adjunct-trainer behaalde...”

     

    Beker van Antwerpen

     

    Op het terrein van Red Boys versloeg SK Elzestraat met 1-3, thuis tegen Tisselt werd het 6-1.

    Op VV Duffel werden de blauwroden met de strafschoppen gewipt.

     

    Leest-Heide kermis

     

    In juli 1994 organiseerde de club, naar aanleiding van Leest-Heide Kermis, een aantal activiteiten op hun terrein :

    -op vrijdag 8 juli een vedettenparade met soundmixartiesten Jan Van den Bossche, Len Lenaerts, Philippe Vincent, Peter Mitchell, Corina en Frank Gabon en Jo Valley.

    Kaarten kostten 150 frank in voorverkoop en 200 frank aan de kassa.

    -op zaterdag 9 juli werd een kaartavond gehouden waaraan een prijzenpot van 150.000 frank verbonden was en een prijzentafel van 150 prijzen. Inleg bedroeg hier 249 frank.

    -op zondag 10 juli traden Luc Steeno, Eddy Wally en Roy op.

    Kaarten aan 250 in voorverkoop en 300 frank aan de kassa.

    -op vrijdag 15 en zaterdag 16 juli serveerde SK Rapid de eerste Zeeuwse mosselen.

     

    De derby en de doodsbrief

     

    Op 30 oktober 1994 won VV Leest de derby tegen SK Rapid met 1-3.

    Deze vierpuntenwedstrijd in Eerste Provinciale werd onder barre weersomstandigheden

    betwist. Felle windstoten verhinderden dikwijls de goede bedoelingen van de spelers.

    SK speelde zonder de gekwetste Lumuanganu, bij VV ontbrak de eveneens gekwetste Askraba.

    De bezoekers  van VV wonnen het pleit met twee doelpunten van hun  speler-trainer Luc Leys. VV-voorzitter Gust Emmeregs was zo gelukkig dat hij zijn ploeg een etentje beloofde.

    Na de derby werd te Leest een ludieke doodsbrief verspreid waarin de dood van “Rapid SK Leest” werd aangekondigd.

    Een ongelukkige zet omdat zaterdagavond Ludo Paulus overleed, nadat die in de namiddag nog een wedstrijd met de SKR-veteranen had gespeeld en op zondagmorgen Tim Van Heck, zoon van de voorzitter, om het leven kwam in een verkeersongeval. Zware klappen voor de club.

     

    Gazet van Mechelen 31 oktober 1994 :

     

    Tegen hoekgevel te pletter in Mechelen

    De 21-jarige Tim Van Heck uit de Blaasveldstraat 16 in Leest reed zich  zondagavond om tien minuten voor vijf met zijn auto te pletter tegen de hoekgevel van het voormalige Klein            

    Seminarie op het Hoogstratenplein in Mechelen. Hij was op slag dood.

    De hulpdiensten, met een geneesheer uit het dichtbijgelegen O.L.Vrouwziekenhuis , waren

    onmiddellijk ter plaatse maar voor het slachtoffer  kon geen hulp meer baten.

    Tim, een zoon van SKR Leest-voorzitter Van Heck, zat alleen in zijn voertuig.

     

    V.V. Leest stond na deze derby-overwinning zevende gerangschikt met 10 punten.
    SK Rapid bleef twaalfde met 6 punten.

     

    De tweede competitiederby

     

    De derby van zondag 5 maart 1995 werd door V.V. Leest gewonnen met het kleinste verschil.

    Ditmaal met Jean Lumuanganu in de spits kregen zowel Staf Verhaeghen als Hans Bouwmeester de handen vol. Jeanke dolde aanvankelijk met zijn rechtstreekse tegenstrever, maar vond in Geert Haentjes en Marc Asseloos geen aflossingspunt.

    Pascal Van Mullem hield Luc Leys onder controle zodat de thuisploeg aanvallend weinig kon uitrichten.

    Twintig minuten voor tijd moest keeper Jan Van der Veer zich gewonnen geven.

    Staf Verhaeghe stuurde een vrijschop richting tweede paal, waar Danny Claes het leer zonder pardon in één tijd op de slof nam.

    Rapid Leest nam dan risico’s waarvan Luc Leys er eentje afstrafte.

    Op weg naar een tweede doelpunt werd hij echter door Jan Van der Veer foutief             gestopt. De goalie kwam met geel goed weg, maar de ref legde de bal wel op de stip. Luc keilde de bal echter keihard op de staander.Zo bleef het bij een 1-0 score, maar de bezoekers mochten met opgeheven hoofd het terrein verlaten.

     

    Periodetitel

     

    Dankzij een 1-0 thuiswinst in april ’95 tegen Linda Olen veroverde Rapid dat seizoen de tweede periodetitel.

    In de eindronde werden de Leestenaars echter gewipt door Hemiksem na een 4-3 nederlaag en een  1-1 gelijkspel thuis.

    Lille werd kampioen met 42 punten. SK Rapid eindigde negende met 30 punten.

     

    Bijvoegsels :

    -De bewuste doodsbrief.

    -Luc Leys, hier in duel met Peter Engelen en Kris Van Goylen, zou tweemaal scoren in een fair uitgevochte derby.

     





    18-04-2012 om 11:13 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    17-04-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    Seizoen 1993-1994

     

    Geboren en getogen Leestenaar Jan Van den Heuvel werd de nieuwe trainer.
    Hij kwam van V.V. Leest.

    Een zevental spelers verlieten de club maar er werd voor waardige vervangers gezorgd zoals de aanvallers Marc Asseloos en Steve Viceroy.

     

    Afdeling : Eerste provinciale Antwerpen.

    Voorzitter : Staf Hendrickx. Secretaris : Jean Apers.

    Trainer : Jan Van den Heuvel (nieuw).

    Kern : Asseloos Marc, Boonen Guy, Danelo Le, De Smedt Ralf, De Vos Johan, Engelen Peter, Goossens Chris, Goossens Chris, Haentjes Geert, Heremans Tom, Landerloo Pedro, Lumuanganu Jean, Van Goylen Chris, Van Mullem Pascal, Verbeeck Gunther, Viceroy Steve.

    Beker van Antwerpen

     

    In de beker van Antwerpen versloeg SK Rapid Zennester Hombeek, schakelde een week later Luchtbalboys op eigen terrein uit met 5-7, won met de strafschoppen van Sparta Zwijndrecht maar werd uit de beker gewipt door Lille, eveneens met de strafschoppen.

     

    SK Rapid de “ploeg van het dorp” na de derby

     

    De derby V.V. Leest- SK Rapid Leest van 26 september 1993 kende opnieuw een zeer sportief verloop en eindigde op een spectaculaire 0-3 overwinning voor SK Rapid.

    Toen de overwinnaars het terrein verlieten leek het wel of de titel was binnengehaald, zingend en juichend vormden ze een treintje richting kleedkamer.

    Een hartverwarmende uitslag ook voor nieuwbakken trainer Jan Van den Heuvel.

    De tweede derby van dat seizoen in januari ’94 eindigde op een doelpuntenloos gelijkspel. 

     

    Het 10de superkaarttornooi

     

    In november kreeg Jozef Moeseke uit Bornem in de omnihal van Leest uit handen van schatbewaarder Jef Van der Elst de sleutels van de Ford Fiësta overhandigd, de hoofdprijs van het 10de superkaarttornooi.

    Een symbolische overhandiging omdat de winnaar alle vrijheid had om de auto bij garage Motor Joossen te Mechelen in een andere kleur te kiezen en eventueel –wel op eigen kosten- opties aan te brengen of een groter model te kiezen. 

     

    Voorzitterswissel en nieuwe fusiegesprekken

     

    In januari 1994 had er een voorzitterswissel plaats bij SKR Leest.

    Voorzitter Gustaaf Hendrickx bood, om beroepsredenen, zijn ontslag aan en werd opgevolgd door Francis Van Heck. Hendrickx bleef wel nauw betrokken aan de club als raadgever en sponsor.

    In het Cenrumblad van 19 januari verklaarde de nieuwe voorzitter dat er opnieuw zou onderhandeld worden over een fusie : “Leest is te klein voor twee voetbalclubs. Nu krijgt elke ploeg een honderdvijftig betalende toeschouwers over de vloer, waardoor de financiële middelen beperkt blijven. Voor een derby geraken we aan bijna vijfhonderd betalenden, wat veel leefbaarder is. Fusioneren zou het voortbestaan van beide clubs garanderen en zou Leest rustig aan de kop van het klassement brengen.”

    Ondanks deze voor de hand liggende argumenten liepen de gesprekken het jaar voordien met een sisser af.

    Francis Van Heck : “Ten eerste waren we te laat begonnen met de onderhandelingen. Rond Pasen zijn de meeste contracten al getekend, of zijn de besprekingen te ver gevorderd om nog voorstellen te doen. Ik zal dan ook niet lang meer wachten om met concrete plannen naar VV te gaan. Het is de bedoeling om zo snel mogelijk tot een overeenkomst te komen, zodat er liefst volgend seizoen of ten laatste binnen twee seizoenen één Leestse ploeg ontstaat. Elke club zal zijn VZW-statuut behouden en samen een nieuwe VZW oprichten, voor het sportief management. Dit houdt in dat alle modaliteiten met uitzondering van de acoomodaties, worden overgeheveld naar de nieuwe VZW. Zo kunnen we komen tot een volledig jeugd- en oefencentrum met acht velden op de terreinen van SK. Het veld van VV Leest is dan weer beter geschikt voor competitie, o.m. door de tribune. Zowel SK als VV behouden op die manier hun eigenheid, maar werken samen aan goed georganiseerd Leests voetbal.

    De reden waarom er tussen beide ploegen de laatste maanden betrekkelijk weinig communicatie was, werd volgens Van Heck veroorzaakt door mentaliteitsverschillen en het incidentje met een vermeend overlijdensbericht.

    Die doodsbrief is een uit de hand gelopen grap van supporters van Hamme, waarvoor SK Leest met de vinger werd gewezen,” vergoeilijkte de nieuwe voorzitter.

    In een café hadden die supporters een overlijdensbericht van VV-voorzitter Emmerechts uitgehangen, om iemand uit hun vriendenkring een peer te stoven. Het bericht werd gekopieerd en verspreid, wat uiteraard in het verkeerde keelgat schoot bij VV Leest.

    Met de afgesprongen fusie in het achterhoofd, was de link snel gelegd...

    Sommige betrokkenen zouden ook hun eigen belangen te hardnekkig blijven verdedigen.

    En er is geen sprake van vetes, maar enkele getrouwen proberen een zware dorpspolitiek te voeren, die de eenheid niet echt bevordert. Als we tot de nodige gemeenschappelijke overtuigingen komen, kan een samenwerking niet veraf zijn. 

                                          

    In 1995 bood de voorzitter het bestuur zijn, overigens nooit aanvaard,  ontslag aan.

    Enkele van de redenen omschreef hij als volgt :

    -na jaren ijveren teneinde uniformiteit en controle te krijgen tussen bestuur, beheerraad en beheer kantine is dit nog steeds niet gelukt.

    -de kantine is verlieslatend omdat er méér verstookt en verlicht wordt dan nodig en gratis drank wordt uitgedeeld, meer dan er in de kassa komt.

    -dat de rijkelijk betaalde spelers liever ergens anders gaan drinken dan in het eigen lokaal.

    -de contracten van de spelers liggen te hoog en er moet een systeem gevonden worden om meer prestatiegericht te spelen waaronder bv. enkel de spelers te betalen welke zijn geselecteerd. De anderen krijgen enkel hun echte kosten zoals km-vergoeding, een vergoeding voor schoeisel en wassen kledij. Dit ook in functie van de aanwezigheden op training.

    -dat vele mensen in Leest mij nog steeds niet vergeven dat er geen fusie gekomen is, of zal komen met V.V. Leest.

    -...

    Alle plooien werden gladgestreken en de nieuwe voorzitter zou zijn functie behouden tot Ludo Verschuren hem zou opvolgen in het seizoen 2005-2006.

     

    Inbraak

    Op 17 januari ’94 signaleerde Gazet van Mechelen een inbraak bij SK Rapid : “De voorzitter van SK Leest werd gewekt door het stil alarm in het lokaal van zijn vereniging. Hij ging ter plaatse en trof er een auto van het merk Opel aan. De voorzitter noteerde de nummerplaat. Dank zij die gegevens kon de politie de inbreker identificeren. Het betreft Frank V. uit Mechelen die bekende in de lokalen van SK Leest te zijn binnengedrongen en er o.a. een brandblusser te hebben leeggespoten.”

    Later bleek dat de dader aangifte gedaan had bij de politie van de diefstal van zijn wagen die nog steeds op de parking van SK stond geposteerd. Na ondervraging zou hij echter door de mand vallen en de diefstal in het chalet bekennen.

     

    Problemen voor sponsor Omnitech

    Op 15 maart ’94 blokletterde Het Laatste Nieuws : “Omnitech : kwart miljard schuld bij zwijgende fiscus en RSZ.”

    Dit zou op middellange termijn ook gevolgen hebben voor SK. De nieuwe voorzitter, werkzaam als ingenieur bij Omnitech, had zijn club een driejarig contract bezorgd met zijn werkgever. Toen hij daar ontslagen werd, verviel ook de sponsorovereenkomt met SK Rapid.

     

    SK Rapid eindigde negende.

     

    Het seizoen 1993-94 werd afgesloten met 29 punten en een negende plaats in de eindrangschikking.

    Ter informatie buur VV Leest eindigde twaalfde met 25 punten.

    Kampioen werd Schriek met 40 punten.

     

    Foto’s :

    -Links de nieuwe trainer Leestenaar Jan Van den Heuvel.

    -Jozef Moeseke uit Bornem was de winnaar van het 10de kaarttornooi en ontving de sleutels van de Ford Fiësta.

    -Voorzitter Francis ‘Sisse’ Van Heck.

     







    17-04-2012 om 11:17 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Foto :

    Leon Van den Broeck die trainer René De Moor verving.

     

    Seizoen 1992-93 – SK LEEST werd SK RAPID LEEST

     

    Wat vorig seizoen nog officieus was, werd officieel. SK Leest fusioneerde met het vorig jaar uit de competitie gestapte Rapid en noemde voortaan SK RAPID LEEST.

    Onder leiding van de nieuwe trainer René De Moor (ex-KV Mechelen en Charleroi) kwam de fusieploeg met een grondig gewijzigd elftal aan de start van de nieuwe competitie. Liefst zes vertrouwde gezichten gingen hun voetbalgeluk elders beproeven, maar SK zocht en vond een achttal vervangers, waaronder Dirk Crabbé, Pedro Landerloo en Geert Haentjens, allen reeds aan de slag geweest in de nationale competitie.

    Haentjens, nog altijd eigendom van Anderlecht, kwam naar Leest dank zij de connecties van bestuurslid Michiel Jonker.

    Doelpuntenmachine Dirk Van Dam, 31 intussen, keerde terug naar zijn moederclub.

     

    Afdeling : eerste provinciale Antwerpen

    Voorzitter : Staf Hendrickx. Secretaris : Jean Apers.

    Trainer : René De Moor (na 13 competitiewedstrijden Leon Van den Broeck)

    Kern : Abraken Said, Boonen Guy, Crabbé Dirk, De Smedt Raf, De Vos Johan, Engelen Peter, Goossens Chris, Chris Goossens, Haentjens Geert, Hellebaut Marc, Jacobs Eric, Landerloo Pedro, Lumuanganu Jean, Maes Nico, Thys Sven, Van Dam Dirk, Van Goylen Chris, Van Mullem Pascal, Verreth Patrick.

     

    Derby

     

    De derby van  20 september 1992 werd in “De Mechelaar” breed uitgesmeerd en voorzien van intervieuws met toenmalig SK-voorzitter Staf Hendrickx en V.V.-Leest secretaris Willy Slachmuylders. Voor eerstgenoemde, als niet-Leestenaar, waren alle matchen even belangrijk, maar de derby verloor hij liever niet omdat hij dat anders een heel jaar diende te aanhoren...verder rekende hij op hun zwarte parel Jean Lumuanganu die in superform verkeerde.

    Voor de VV-secretaris was SK veruit in het voordeel omdat ze hun “klein veld” gewend waren en indien VV een zware pandoering zou krijgen dan zou hun voorzitter (noot : Gust Emmeregs) waarschijnlijk alles kopot slagen...

    De derby Rapid Leest-VV Leest eindigde op 1-1.

    De thuisploeg was op voorsprong gekomen na een kopbaldoelpunt van Eric Jacobs en trok zich terug in verdediging, ook na het uitvallen van bezoeker Luc Doms die voor zijn stugge dekking op Jean Lumuanganu tweemaal met geel werd bedacht.

    Precies zes minuten voor tijd bezorgde Paul Huys zijn ploeg de gelijkmaker.

     

    Op 14 november 1992 won  Clement Rits uit Heffen de auto van SKR Leest.

    Deze negende uitgave van het super kaarttornooi, georganiseerd door de             supportersclub van SKR Leest, kende een spannend verloop.

    Met een Ford Fiësta als katalysator en een totale prijzenpot van 900.000 frank

    zagen de organisatoren over 6 avonden zowat 2.400 mensen over de vloer komen., een gemiddelde van 400 kaarters per avond, waardoor de omnihal van Leest goed gevuld was.

    Clement Rits, uit de Hooiendonkstraat te Heffen wist zich na vier avonden vooraan te werken.

    Zijn zesde plaats werd nog verbeterd naar een tweede plaats na de vijfde proef  om uiteindelijk de hoofdprijs op te leveren.

    In de Hooiendonkstraat stond een schitterende auto te blinken.

    Een pluim op de hoed van de organisatoren, het deelnemersaantal ging opnieuw in stijgende lijn en alles was vlekkeloos verlopen.

     

     

    Ontslag trainer De Moor

     

    In december ’92, na 13 competitiewedstrijden, hield René De Moor het voor bekeken.

    De tegenkanting die de oefenmeester al weken ondervond van enkele kernspelers, niet toevallig meestal bankzitters, en van de hulptrainer, brachten hem tot deze beslissing.

    De spreekwoordelijke druppel die bij de trainer de emmer deed overlopen was een incidentje met één van deze bankzitters toen die in de wedstrijd thuis tegen Immer Voort, enkele minuten voor affluiten, weigerde op het terrein te komen.

    In bestuurskringen werd de beslissing van De Moor ten zeerste betreurd en men was zelfs bereid de betrokken speler te bestraffen. Maar de trainer weigerde op zijn besluit terug te keren, voor hem zat het dieper : “Een vereniging die zo ziek is, kan niet meer door een dokter geholpen worden, maar heeft een aantal specialisten nodig,” vertelde hij in Gazet van Mechelen.

    Hulptrainer Leon Van den Broeck, die bij de buren van VV Leest ook de scholieren in handen had, nam zijn taak over.

     

    De derby van 24 januari 1993 op V.V. eindigde met een 3-1 zege voor de thuisploeg.

    De wedstrijd verliep erg fair en door deze zege kwam V.V. in de rangschikking op gelijke hoogte van SK Rapid.

    Nochtans begon de partij schitterend voor Rapid met een prachtig doelpunt van Jean Lumuanganu die zich ontdeed van zijn bewaker en na een mooie beweging doelman Spinnael tegenvoets kansloos liet.

    Spijtig genoeg voor SKR zou Jean het bij die ene flits laten en verder voor weinig gevaar zorgen.

    Aanvankelijk leek de slag om het middenveld in het voordeel van de bezoekers uit te draaien maar vooral door toedoen van Mike Melis kon de thuisploeg overwicht afdwingen.

    Dezelfde VV-speler zag zijn inspanningen beloond met de gelijkmaker en wanneer in de daaropvolgende minuut Verstraeten nog kon aandikken, was de psychologische slag in het voordeel van de thuisploeg beslecht.

    Diezelfde Verstraeten maakte er in de tweede periode nog 3-1 van, waarna VV kon overgaan tot het vasthouden van de stand en het controleren van de situatie.

     

    Zowel VV als SKR Leest dienden tot de laatste speeldag te knokken voor hun behoud in eerste provinciale. Immers de laatste vier ploegen degradeerden.

    VV eindigde negende met 30 punten, SK Rapid  tiende met evenveel punten.

    Toeval was dat blauwrood dat seizoen tien matchen verloor, tien wedstrijden won en tien keer gelijk speelde.

    17-04-2012 om 11:04 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    Persvoorstelling 

    Op de persvoorstelling voor aanvang van het nieuwe seizoen opperde voorzitter Van Dam  dat hij een andere ploeg tussen de lijnen wou zien. Een ploeg die attractief voetbal zou brengen en net als Kameroen op de wereldbeker, voor de verrassing zou zorgen. Het verschil was echter dat SK wel met een favorietenrol van start ging en dat was bij dat Afrikaanse land zeker niet het geval. Tijdens de transferperiode was trainer Yvan Emmerechts er immers in geslaagd belangrijke pionnen aan zijn team toe te voegen. De ploeg werd versterkt met zes nieuwe aanwinsten waarvan de meeste uit vierde klasse kwamen : Pascal Van Mullem, Luc Maeremans en Jan Rohart van vierdeklasser FC Duffel, Dirk Van Craen (SV Bornem), Johan Van Den Broeck (VV Muizen) en Danny Willems van VV Leest.

    Op dezelfde persvoorstelling vertelde trainer Emmerechts dat hij ook wat ging doen aan het negatieve imago van de club : “SK heeft bij het scheidsrechterskorps immers geen al te beste faam, we moeten positiever naar buiten komen. En de tijd dat men ons aanziet als het kleine broertje van VV Leest moet voorbij zijn...”

     

    Fusie ?

     

    Dat jaar diende voorzitter Van Dam verschillende keren te benadrukken dat er van een mogelijke fusie met VV nog niets werd geconcretiseerd.

    De sterke man van VV Leest, Gust Emmeregs, had zijn tweede veld opgeofferd voor een hal die moest dienen voor de klanten van Hallux, met als gevolg dat daardoor zijn eerste veld kapot getraind werd door reserven en jeugdploegen.

    In die optiek wou de VV voorzitter de Leestse krachten bundelen.

    De nieuwe ploeg zou dan spelen op het veld van VV terwijl de reserven en de jeugd op het kleine veld van SK terecht konden. Ook zou er tussen de beide clubs  een betere jeugdwerking kunnen gerealiseerd worden. SK was dit seizoen enkel actief met preminiemen.

    Jean Van Dam bleef de boot echter afhouden en argumenteerde dat SK over twee jaar 25 jaar zou bestaan en tegen dan in een meer bevoorrechte positie zou zitten.

    Op 26 april 1991 meldde  Het Laatste Nieuws dat er een ontwerpakkoord gesloten was tussen SK en Rapid Mechelen en dat de fusie uitwerking zou krijgen in het volgende seizoen.

    Op dat moment was SK nog kandidaat promoveerder van eerste provinciaal naar vierde nationale en was Rapid geëindigd als hekkensluiter in vierde provinciale C.

    Deze fusie zou, wegens tijdsgebrek, nog een jaar uitgesteld worden en doorgang vinden in het seizoen 1992-93.

     

    SK won eigen wisselbeker en beker Huysmans 

    In juni 1990 haalde SK voor de tweede keer de wisselbeker Alfons Hellemans binnen.

    In de finale tegen Zemst toonde de thuisploeg, die beroep deed op een drietal nieuwe aanwinsten en een tweetal testspelers, zich de sterkste en won met 4-1, doelpunten van Johan De Vos (3), Chris Cauwenberghs en Rudi Schiettecatte.

    De wisselbeker Jean Van Dam voor Leestse gelegenheidsploegen werd gewonnen door VK Wijk. 

    In augustus datzelfde jaar 1990 won S.K. de beker Huysmans, een tornooi ingericht door buur V.V., na deze laatste ploeg in de finale te hebben geklopt met 2-1. Doelpunten van Kris Goossens op strafschop, Jean Lumuanganu en Hans Van de Weerd.

    Pikant detail : tijdens de tweede helft werd Dirk Van Dam, die voor VV Leest uitkwam, uitgesloten.  

    Diezelfde maand wipte FC Katelijne SK met 2-0 uit de derde ronde van de beker van Antwerpen.

    In maart ’91 kraakten inbrekers het chalet en gingen aan de haal met de muziekinstallatie. 

    SK Leest eindigde dat seizoen tweede op 9 punten van kampioen Tielen.

    De club speelde de eindronde maar zag, net als het jaar voordien, de promotie naar het nationale voetbal nipt aan z’n neus voorbij gaan.

    SK werd in die eindronde uitgeschakeld door Schriek.  
      
    Seizoen 1991-1992
     

    Eerste Provinciale Antwerpen.

    Voorzitter : Jean Van Dam (na zijn ontslag : Staf Hendrickx). Secretaris : Jean Apers.

    Trainer : Yvan Emmerechts.

    Kern : Ben Hamou Mannix, Boonen Guy, Claes Geert, Cleymans Johan, De Lauw

    Steve, De Smedt Raf, De Vos Johan, Engelen Peter, Geens Rudi, Goossens Chris,

    Lavaert Eddy, Lumuanganu Jean, Meul Manfred, Schiettecatte Rudi, Schillemans

    Peter, Selleslaghs Bart, Van Craen Dirk, Van den Bergh Tim, Van Goylen Chris,

    Van Mullem Pascal, Verbruggen Danny en Verreth Patrick. 

     

    SK Leest startte op 1 september z’n vierde seizoen in eerste provinciale.

    Vermits de tijd te kort was om een fusie tussen SK Leest en Rapid te bewerkstelligen, werd beslist dat Rapid, in afwachting van die fusie, zijn activiteiten een jaar zou stopzetten.

    Rapid telde ruim 160 aangesloten leden en het merendeel daarvan werd voor een jaar uitgeleend aan andere clubs.

    Deze fusie stelde SK in staat om naast het eerste elftal, met twee reservenelftallen (provinciale en gewestelijke) en twee jeugdploegen (preminiemen en junioren) uit te pakken.

    Het bestuur van SK Leest werd versterkt met drie leden van Rapid.

    Nadeel van die fusie was wel dat SK het contract van oefenmeester Edwin Comijn diende door te betalen omdat die bij Rapid getekend had.

    In het tussenseizoen kozen enkele talentrijke middenvelders (Rohart, Maeremans, Willems) voor een andere club en daar dienden de nodige vervangers voor aangetrokken.

    Leest investeerde in een aantal jonge spelers.

     

    In november 1991 kwamen de twee Leestse ploegen tegen elkaar uit in Eerste Provinciale.

    Deze eerste officiële Leestse derby eindigde op 1-0 in het voordeel van SK met  een doelpunt van de ingekomen Johan Cleymans in de slotfaze, maar de matchwinnaar was doelman Claes die een strafschop stopte.  

     

    Voorzitterswissel

     

    In januari 1992 nam voorzitter Jean Van Dam ontslag :

     “Het heeft niets te maken met de mindere prestaties van mijn club, ik heb altijd gezegd dat ik zou stoppen als ik met pensioen ging. De meesten geloofden mij niet maar het is zo. Ik wil een rustiger leven en  minder slapeloze nachten want er komt allemaal veel bij kijken...

    Dat het dit seizoen minder ging verlopen had ik verwacht. De supportersclub beslist bij ons over de transfers. Zij gingen verjongen en onmiddellijk heb ik gezegd dat dat zeer gevaarlijk was. En dan was er nog Lumuanganu die dit seizoen zeer koppig deed zodat onze zwarte parel waar weinig wedstrijden speelde...”

    Voorzitter Van Dam in “Het Centrumblad” van 5/2/1992.

    Jean Van Dam trok zich ook uit de raad van bestuur terug maar bleef wel actief in de club als chalethouder.

    Hij werd opgevolgd door Staf Hendrickx, de vroegere voorzitter van Rapid.

    Diezelfde maand  verliet trainer Yvan Emmerechts SK voor bevorderingsclub F.C. Putte.

    Het ontslag van voorzitter Van Dam was daar niet vreemd aan maar de verwachte resultaten waren uitgebleven en er ontstonden spanningen tussen het bestuur van de supportersclub en dat van SK. De supportersclub stond in voor de financiële inbreng en zorgde voor problemen aldus Yvan Emmerechts, de twee besturen trokken volgens hem niet aan hetzelfde zeel.          

    “...de transferperiode verliep niet zoals voorzien,” vertelde Yvan Emmerechts in Het Centrumblad van 5/2/92, “gans de ruggegraat van de ploeg verliet de club. Er kwamen nieuwe maar vooral jonge spelers bij. Er zat te weinig routine in de ploeg. Verder was er nog het geval Jean Lumuanganu die wegens schorsing en perikelen slechts zeven van de negentien wedstrijden speelde...”

    Speler en hulptrainer Eddy Lavaert nam zijn taak over.

    Toevallig werd ook het contract tussen concurrent VV Leest en zijn trainer Van den Broecke op hetzelfde ogenblik verbroken.

    Aan de basis ervan lag een kortsluiting tussen de trainer en voorzitter Gust Emmeregs over de opstelling en tactiek van de ploeg.

     

    Voor de “Groene Tafel”.

     

    Op dat moment stond SK ook in aanleg van schrapping bij de bond wegens het niet betalen van een verschuldigd bedrag aan oefenmeester Edwin Comijn.

    Jean Apers, Petrus Van Dam, Francis Van Herck, Louis Van den Bosch, Daniel Nuytkens, Robert Holemans, Ludo Verschuren, Jozef Van der Elst en André Van den Heuvel werden als bestuur in gebreke gesteld in “Sportleven”.

    Door de fusie met Rapid zat SK plots met twee trainers opgescheept Yvan Emmerechts en Edwin Comijn die nog een lopend contract had met de ploeg uit Stuivenberg.

    Comijn legde klacht neer bij de Belgische Voetbalbond omdat hij niet meer vergoed werd en SK stelde op advies van hun advokaat een deurwaarder aan die moest aantonen dat Comijn geen trainer was van de ploeg uit Leest.

    Na een langdurige procedure werd Edwin Comijn op alle punten in het ongelijk gesteld.

    Vijf jaar later zou hij dan toch nog trainer worden van SK Rapid Leest toen hij Jan Van den Heuvel verving.

     

    Tumultueuze derby

     

    Op de laatste speeldag van dat seizoen moest SK naar buur VV Leest.

    Buiten prestige stonden er geen belangen op het spel : VV deed niet meer mee voor de eindronde en SK had zich verzekerd van het behoud.

    Alhoewel de trainers hadden gevraagd om het “tof” te houden, belette dat de spelers niet om er af en toe fors in te vliegen. Zo werd Goossens bij SK al vrij vroeg gekwetst en liep Van Mullem  een bloedneus op. Ook VV-speler Van Acoleyen moest eraf met een bloedneus.

    Pas in de slotfaze kende de Leestse derby enige opwinding met doelpunten van Verreth in de 81ste en de gelijkmaker voor de thuisploeg van Rodrigo in de 89ste minuut.

    Kampioen dat jaar werd Wijnegem met 45 punten.

    VV Leest eindigde 5de met 36 punten en SK 10de met 27 punten.

    Eddy Lavaert, die SK zou verlaten voor Vilvoorde, was erin geslaagd zijn ploeg in eerste provinciale te houden. 

    17-04-2012 om 10:58 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    Seizoen 1990-1991

     

    Afdeling : Eerste provinciale Antwerpen.

    Voorzitter : Jean Van Dam. Secretaris :  Jean Apers.

    Trainer : Yvan Emmerechts.

    Dirk Van Dam naar concurrent VV Leest

     

    Op 17 juni 1990 werd, een voor Leestse voetbalmiddens, historische  transfer afgesloten.

    Dirk Van Dam, zoon van de SK-voorzitter Jean en jarenlang doelpuntenfabrikant

    bij SK tekende een contract voor buur en concurrent V.V. Leest.
    V.V.-voorzitter Gust Emmeregs wou alzo zijn spitsenprobleem oplossen. De transfer kwam tot stand na lange en moeilijke onderhandelingen en werd niet door iedereen even enthoesiast onthaald.

    V.V.  liet in ruil Danny Willems voor een jaar naar S.K. vertrekken en betaalde

    nog een flinke som bovenop.

    Naast Van Dam waren de belangrijkste vertrekkers Moons en Cleymans.

     

    Dirk Van Dam: doelpuntenmachine en een geval apart. 

     

    In zijn topperiode kreeg hij meestal twee waakhonden aan zijn been.

    Het liefst scoorde hij op een strakke pas door de verdediging waardoor hij het voordeel van zijn snelheid maximaal benutte.

    Wilfried Piscador kon die dieptepassen gemeten en aan de juiste kant trappen en het was geen toeval dat Dirk in het seizoen 1985-1986 34 treffers lukte voor SK, voldoende om topscorer te worden en een meer dan ruim aandeel voor de kwalificatie naar derde provinciale. In het seizoen voordien was hij goed voor 20 doelpunten en in het seizoen 1986-87 lukte hij 26 treffers, evenveel treffers als het aantal keren dat hij toen tussen de lijnen stond, een respektabel gemiddelde van één doelpunt per wedstrijd. Ook toen promoveerde zijn club, toen naar tweede provinciale.

    Dirk was een spits die het vooral moest hebben van snelheid en inzet, maar ook met de bal aan de voet kon hij aardig uithalen. Omwille van deze kwaliteiten was hij voor de meeste verdedigers een echte boeman. Vooral zijn doorzetten leidde wel eens tot meningsverschillen met tegenstanders en scheidsrechters. In alle afdelingen van het voetbal dienden en dienen aavallers heel wat te inkasseren maar Van Dam durfde er ook in te vliegen en dat resulteerde in een hoop gele en rode kaarten.

    Indien terecht had hij daar nooit een probleem mee maar de scheidsrechters stonden meestal aan de kant van de verdedigers en daar had hij het wel moeilijk mee.                 

    In september 1983 werd Dirk door de voorstopper van Zennester Hombeek J. V. onderuit getrapt. Volgens sommigen, waaronder vader Jean Van Dam die er met zijn neus bovenop stond, moedwillig, want hij had die aanslag vooraf aangekondigd. Daarna deelde die V. nog, zeer professioneel, een elleboogstoot uit aldus voorzitter Van Dam.

    Later bleek dat zijn zoon, die met een ziekenwagen was weggevoerd, een ernstige kwetsuur had opgelopen. Zijn nieren waren geraakt waardoor Dirk op een gegeven ogenblik zelfs niet meer kon praten.

    In 1990 zorgde hij voor grote consternatie toen hij een contract ondertekende voor buur en concurrent V.V. Leest. Geen evidentie als zoon van stichter en voorzitter Jean Van Dam en als populaire  en jarenlang doelpuntenfabrikant bij SK.

    In het seizoen 1984-85  had hij al voor een verrassing gezorgd door het hogerop te zoeken bij Bonheiden, toen actief in 2de provinciale.

    Dirk begon als jeugdspeler bij Racing Mechelen, hij speelde er bij de scholieren, maar voelde zich meer aangetrokken tot de wielersport. Daar oogstte hij relatief succes met 13 palmen bij de junioren en één overwinning bij de amateurs.

    Toen zijn vader FC Telstar uit de grond stampte nam hij de draad met het voetbal weer op en speelde een jaar in het Katholiek Sportverbond. Nadien trok hij met zijn broer Mark naar Zemst, kwam terug naar SK Leest, om mee te starten in vierde provinciale en meteen 16 keer te scoren.

    Het jaar daarop trad hij aan bij Bonheiden om het daaropvolgende jaar opnieuw naar zijn moederclub te komen.

    Racing Mechelen, Lierse, SV Bornem, Union, FC Boom, allen kwamen ze aan zijn deur kloppen en met wisselend succes ging hij er testen.

    Zo scoorde hij tijdens een testmatch met Union twee fantastische kopbaldoelpunten, waarop het Brusselse thuispubliek minutenlang “kopen, kopen !” scandeerde.

    Het bestuur van die club wou de wens van haar supporters inwilligen en een afvaardiging begaf zich naar Leest. In het clubcafé op de Heide schreef de voorzitter van Union een check uit ter waarde van één miljoen, een indrukwekkend bedrag in die tijd, waarop een ietwat beschonken Herman Verhoeven zich luidop afvroeg of die wel gedekt was. Dat nam die Brusselaar zo op zijn kracht dat hij de check ter plaatse verscheurde en met de noorderzon verdween.

    Bij andere ploegen lag een contract klaar maar omdat zijn eigen club hem minstens evenveel bood verkoos hij er te blijven.

    In het seizoen 1987-88 was hij de enige SK-speler met een jaarwedde. De club, de voorzitter en de supportersfederatie betaalden elk een derde van zijn contract.

    Na zijn actieve voetbalcarrière werd hij achtereenvolgens trainer bij Vilvoorde, Weerde en Nieuwenrode.

    Dirk Van Dam vestigde zich met vrouw en twee kinderen in de Moerbeistraat te Hombeek.

    Hij werkt thans (nvdr : 2007) als onderhoudstechnicus bij de Kamer van Volksvertegenwoordiging en is hulptrainer bij SK Heffen.

     

    Foto’s :

    -De broers Mark en Dirk Van Dam.

    -Dirk Van Dam op weg naar één van zijn vele doelpunten.

    -5 juni 1982 : Tweede Prijs Jef Vloeberghen voor liefhebbers te Leest. Dirk Van Dam versloeg Jan Poelmans in de spurt. Er waren 50 deelnemers.

    -Dirk met zijn zegepalm tussen familie, vrienden en supporters.

     









    17-04-2012 om 10:53 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (4 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Foto :

    Geert Claes.

     

    Seizoen 1989-1990

     

    Afdeling : Eerste Provinciale Antwerpen

    Bestuur VZW:  Veel wijzigingen in het bestuur van de VZW dat jaar.

    Sylvain en Martin Van den Avont, Willem Mees, Willy Van Hoof en Serge Thibaut verlieten het bestuur. Frans Apers, Daniel Nuytkens, André Van den Heuvel, Jozef Van der Elst en Ludo Verschuren werden benoemd tot nieuwe beheerders.

    De overige beheerders waren Jean Van Dam (voorzitter), Frans Van Heck (ondervoorzitter), Jean Apers, Jozef Daelemans, Louis Van den Bosch en Robert Holemans.

    In ’91 werd Frans Apers als secretaris vervangen door Melanie Tremerie.

    Voorzitter: Jean Van Dam. Secretaris: Jean Apers.

    Trainer : Edwin Comijn (in maart 1990 vervangen door Yvan Emmerechts)

    Transfers .SK was weer  bijzonder bedrijvig op transfergebied.

    De nieuwe trainer Edwin Comijn en zijn assistent Ludo Beckers kregen de moeilijke opdracht een pak nieuwelingen te integreren. Zo werden voor het middenveld  Peter Engelen, Marc Kerremans en Philippe Van Perck aangetrokken.

    Kern: Boonen Guy, Callewaert Luc, Claes Geert, Cleymans Johan, De Prins Pieter, De Smedt Raf, De Vos Johan, Engelen Peter, Goossens Chris, Kerremans Marc, Lavaert Eduard, Maes Patrick, Moons Luc, Neutiens Patrick, Schiettecatte Rudi, Van Dam Dirk, Van Moer Eddy, Van Perck Philippe, Waldraff Jurgen.

    Aantal jeugdploegen : 1.

    In mei ’89 organiseerde SK de vierde editie van het tornooi om de wisselbeker Alfons Hellemans. Een tornooi voor zes ploegen. SK won dit eigen tornooi. In de finale speelde het 2-2 tegen Bonheiden maar haalde het met de strafschoppen. VV Leest werd derde.

    Op 3 en 4 juni organiseerde de “Supportersclub” ook de “EETDAGEN”.

     

    Voetbaltassen zoek

     

    In september ’89 haalde de club de krantenkoppen toen bleek dat drie spelers  van SK Leest hun voetbaltas niet konden weervinden in de bagageruimte van de autobus. De bus was op weg naar Olen. Er was geen diefstal mee gemoeid, de tassen waren tussen Leest en Olen uit de bus gevallen omdat het deurslot niet vergrendeld was.

    Grote consternatie, vooral bij de drie slachtoffers Rudy Schiettecatte, Filip Van Perck en Eddy Lavaert. Vooral deze laatste sakkerde over het aanzienlijk bedrag dat in zijn geldbeugel en in zijn voetbaltas was achtergebleven.

    Libero Lavaert, totaal onthutst, weigerde te spelen. Voor Van Perck en Schiettecatte werden voor de ene te grote en voor de andere te kleine voetbalsloffen ergens vandaan getoverd en verder werd op Olen een beroep gedaan om aan een stel kousen te komen.

    Een komisch zicht ook toen SK in de wedstrijd, bij zijn doorgevoerde vervangingen, mooi de truitjes ruilde.

    De 0-1 overwinning maakte één en ander goed en toen de drie tassen ’s avonds door een eerlijke vinder terugbezorgd werden in de Leestse kantine, was het leed snel geleden..

    Einde september in de wedstrijd tegen Sint-Anneke vonden we opnieuw de naam van Jean Lumuanganu terug op het scheidsrechtersblad.

     

    Periodekampioen

     

    In november ’89 werd SK periodekampioen na een 0-1 overwinning tegen Oevel.

    Dolle vreugde in het lokaal van de Leestse supportersclub. Sponsor Omnitech liet champagne aanrukken en aan de vreugdegezangen kwam maar geen eind.

    In maart 1990 kwam er een einde aan het reeds geruime tijd sluimerende conflict tussen trainer Comijn en voorzitter Van Dam. Een deel van het bestuur had getracht het contract van de trainer te verlengen maar dat werd ongedaan gemaakt door de voorzitter die de beheerraad kon overreden om uit te zien naar een vervanger. Dat werd Yvan Emmerechts, die net bij bevorderingsclub FC Duffel was opgestapt, ook na een conflict met zijn bestuur.

    Bij Edwin Comijn sloeg dit nieuws in als een bom omdat Leest toch voor het eerst sinds z’n bestaan en onder zijn sportieve leiding, een eindronde kon betwisten.

    Pikant detail : Emmerechts was jarenlang trainer bij gebuur en concurrent VV Leest.  

    In de competitie eindigde SK 5de, op 13 punten van kampioen Wijnegem.

    In de eindronde werd SK uitgeschakeld door FC Putte.

    Op Putte kreeg Leest 3-0 om de oren gesmeerd en de terugmatch thuis eindigde op 1-0, na een incidentrijke wedstrijd waarin Laevaert voor Leest een strafschop miste en de thuisploeg eindigde met 9 tegen 11 na uitsluitingen van Marc Van Dam en Jean Lumuanganu.

     

    Verdienstelijke  Geert Claes (zie foto)

     

    Eén van de beste transfers was die van Geert Claes. Hij degradeerde de nochtans uitstekende doelman Boonen tot invaller en deed hij de supporters zelfs Theo Custers vergeten.

    Claes, die eigendom was van zichzelf,  ontving bij de persvoorstelling van het daaropvolgend seizoen de trofee van de verdienstelijkste speler uit handen van Jean Van Dam.  De voorzitter prees hem voor zijn aanwezigheid op trainingen en wedstrijden en vooral voor zijn positieve inbreng in de spelersgroep.

    Geert Claes begon bij Reet en trok vandaar naar de jeugd van Racing Mechelen waar hij uiteindelijk bij de invallers terechtkwam. Racing leende hem uit aan de toenmalige vierdeklasser Delta Londerzeel. Na een tussenstop bij Meerhof kwam hij opnieuw bij Racing en zo bij Rapid terecht.

    Later zou hij nog tussen de palen staan bij Putte,V.V. Leest en opnieuw SK Rapid alwaar hij in het seizoen 1997-98 zijn team de kampioentitel hielp behalen. 

     

    Zware nederlaag voor SK knapen. 

     

    Een markante uitslag viel te noteren in de Leestse derby tussen de knapen van V.V. Leest en die van SK in januari 1990 : 13-0 voor de thuisploeg. De prijsschutter werd Patrick Selleslaghs met 9 doelpunten.

     

    17-04-2012 om 10:30 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    1988-89

     

    Eerste Provinciale

    Voorzitter : Jean Van Dam. Secretaris: Jean Apers.

    Trainer : Hubert Foqué, tijdens het lopende seizoen vervangen door Theo Custers.

    Kern : Rudi Andries, Luc Callewaert, Theo Custers, Pieter De Prins, Johan De Vos, Patrick Druez, Marc Faes, Hubert Foqué, Chris Goossens, Patrick Neutiens, Rudi Schiettecatte, Hendrik Spiessens, Mokhtar S’Rifi, Luc Van den Berghe, Dirk Van Dam, Eugene Van Hecke, Eddy Van Moer, Marc Verbist.

    Aantal jeugdploegen : 1.

     

    Na de successen trad SK in het voetbalseizoen 1988-89 voor het eerst in haar nog korte activiteit in de Belgische Voetbalbond in de hoogste provinciale reeks aan.

    Dit met heel wat wijzigingen. De sponsor verdween, Omniteck kwam in de plaats en ook de drie Zaïrezen vertrokken.

    Enkele Belgische spelers gingen hun geluk elders beproeven of hingen de shoes aan de haak zodat heel wat nieuwe gezichten hun opwachting kwamen maken.

    Niet minder dan 24 gezichten werden aan de pers voorgesteld, niet allemaal bestemd voor de eerste ploeg maar ook voor de twee reverveploegen waarmee men dit seizoen van wal trok.

    De meest spectaculaire transfer was die van de 37-jarige oud-internationaal en latere keeperstrainer van de Rode Duivels onder Rene Vandereycken, Theo Custers.

    De besnorde Mechelse cafébaas had lang geaarzeld om zijn handtekening te plaatsen, hij wou bij zijn nieuwe vereniging immers aan de slag met zijn keepersschool.

    Uiteindelijk deed SK hem het beste bod.

    Trainer Foqué was blij met de massale inbreng maar wees er van bij het seizoenbegin op dat zijn ploeg bovenal voor kwantiteit gekozen had en de kwaliteit nogal had verwaarloosd.

    Vooral het vertrek van zijn drie Afrikanen zag hij met lede ogen aan. Gemele Lofombo was terug naar Bornem vertrokken, Refin Mandondo naar Oostende en Jean Lumuanganu, eigendom van vorige sponsor Petrus Boghemans, kwam niet langer voor SK uit.

    De transfer van Jeanke naar Montpellier liep echter fout en de “Zwarte Parel” acteerde vanaf oktober ‘88 opnieuw voor SK.

    Begin november, na vier nederlagen op rij, begon de troon van trainer Foqué te wankelen.

    Na de match op Oevel werd hij door het Leestse bestuur bedankt.

    De nieuwe trainer werd Theo Custers.

    Foqué liep al weken op eieren bij SK Leest.

    Er was clanvorming en de Mechelse oefenmeester wilde daar een einde aan stellen maar uiteindelijk kostte het hem de eigen kop.    

    Als voornaamste reden voor het minder presteren van de club, gaf Foqué het ongelukkige

    aankoopbeleid aan. Er werd veel gekocht maar alleen Custers bleek volgens hem een echte aanwinst. 

     

    48-jarige in doel.

     

    In januari ’89 haalde SK de krantenkoppen toen de 48-jarige Jos De Winter

    de grieperige Theo Custers in doel verving.

    SK Leest zat toen zonder reservedoelman.

    Jos De Winter trainde op dat moment de jeugdige doelwachters van Tubantia en maakte deel uit van de keepersschool van Custers. Het was op verzoek van laatstgenoemde dat Jos zich bij SK liet aansluiten om in geval van nood ingeschakeld te worden. Toen hij dan toch opgeroepen werd om in de eerste ploeg te fungeren was hij amper twee weken speelgerechtigd.

    Tegenstander was Herenthout. SK verloor de match met 0-1 maar de keeper kon niets verweten worden, ook niet de week nadien toen gewonnen werd van Hoboken met 0-2.

    “Never change a winning team” was het credo van Theo Custers maar toen SK tegen Retie forfaitcijfers kreeg aangesmeeerd nam hij zelf opnieuw plaats in het doel.

    Zes jaar later zou de evenoude Willy Stroobants dit exploot herhalen toen hij noodgedwongen diende in te vallen voor titularis Jan Van der Veer (zie verder).

     

    Lumuanganu

     

    In de wedstrijdverslagen van dat seizoen vonden we zoals gezegd de naam terug van Jean Lumuanganu alhoewel die niet voorkwam in de kern bij het siezoenbegin. Vaak speelde hij echter niet. De Zaïrees kon zich toen moeilijk vereenzelvigen met de bij SK heersende tucht. Volgens Custers miste “Jeanke” de ijzeren hand van zijn vroegere werkgever Pierre Boghemans en kon hij daar niet blijven bij stilstaan.

    In maart moest hij, wegens problemen met zijn verblijfsvergunning, naar zijn geboorteland terugkeren.

     

    “Zwarte  Parel” Jean Lumuanganu

     

    Hij was één van de beste spelers die ooit voor SK Rapid zouden uitkomen.

    “Jeanke” was niet erg groot maar lenig en kwiek en hij kon het verschil maken met zijn techniek, met zijn beweeglijkheid en zijn snelheid.

    Elke tegenstander vreesde hem en in zijn topperiode liepen zijn bewakers steevast tegen een gele kaart aan.

    Met zijn talrijke kapbewegingen kon hij iedereen in de luren leggen. Hij werd dan ook  hard aangepakt en was vaak gekwetst en onbeschikbaar.

    De “Zwarte Parel” werd weggehaald bij Tubantia Borgerhout, waar hij als Zaïrese illegaal leefde van dag tot dag.

    Sponsor Boghemans bood hem huisvesting en werk en voorzitter Van Dam zorgde voor een geldige verblijfsvergunning.

    Als chauffeur van een minister kon dat toen nog.

    Later woonde Lumuanganu in één van de kleine huisjes in de Blaasveldstraat, naast de boerderij van De Rooster.

    Jean had niet veel nodig om tevreden te zijn, maar hij moest een beetje begeleid worden.

    Soms beschikte hij niet over aangepast schoeisel en op 24 oktober 1990 meldde Het Nieuwsblad dat  Jeanke in de wedstrijd thuis tegen Veerle nogal zwaar werd aangepakt. Hij kreeg maar liefst drie bewakers op zich en in de tweede helft slaagde de Zwarte Parel er niet meer in om nog één duel te winnen, geen wonder vervolgde de krant, want  de Zaïrees verhuisde deze week en had zondag ook niks gegeten...

    Dezelfde krant schreef op 5/12/90 dat Lumuanganu bij Lommel had getest maar dat het zaakje niet doorging omdat er”te veel geld aan de vingers van anderen bleef plakken...”

    In 1987 onderging hij te Pellenberg een heelkundige ingreep aan de knie.

    De operatie werd succesvol uitgevoerd door de befaamde dokter Martens.

     

    Vrijgesproken

    In november 2000 werd Lumuanganu door het hof van beroep te Antwerpen vrijgesproken voor de tackle die hij tijdens een voetbalmatch op 13 april ’97 in Tisselt, een thuisspeler (Yoeri De Vos) had toegediend. De speler van Tisselt had door de tackle een kuit- en scheenbeekbreuk opgelopen waarop boze supporters het veld betraden.

    De Zaïrees werd eerst bij verstek door de Mechelse strafrechtbank veroordeeld tot 4 maanden celstraf en 400.000 frank boete voor opzettelijke slagen. Hij tekende verzet aan, waarna de rechtbank het vonnis milderde tot 15 dagen celstraf en 20.000 fr boete voor onopzettelijke slagen. Aan zijn gewonde tegenspeler moest hij 438.000 frank schadevergoeding betalen.

    Jean ging hierop met succes in beroep.

    Ook het hof van Antwerpen herkwalificeerde de feiten, eerst naar onopzettelijke slagen en verwondingen. Vervolgens stelde het hof in een omstandig gemotiveerd arrest vast dat de tackle deel uitmaakt van de risico’s van een voetbalmatch, en sprak Lumuanganu vrij.

    “...Het is niet aangetoond dat beklaagde bij de bewuste spelfase blijk gaf van een onaanvaardbaar verlies aan zelfbeheersing, noch dat hij op exorbitante wijze zou afgeweken zijn van de normale regels van het voetbalspel. Het contact is te wijten aan ongelukkige en onvoorzienbare omstandigheden...”

    Ruim tien jaar zou deze kwikzilveren en ongrijpbare Zaïrees de kleuren van de blauwroden verdedigen.

    Momenteel woont Jeanke te Mechelen waar hij tewerkgesteld is in een pakjesdienst.   

     

    Degradatiespook ontlopen

     

    Tot drie speeldagen van het einde lonkte het degradatiespook voor SK maar vooral dankzij de klasse en inzet van Theo Custers bleef de club in eerste provinciale.

     

    Foto’s :

    -Jean Lumuanganu.

    -De ‘Zwarte Parel’ in actie.





    17-04-2012 om 09:05 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)


    Archief per week
  • 08/07-14/07 2019
  • 01/07-07/07 2019
  • 24/06-30/06 2019
  • 17/06-23/06 2019
  • 10/06-16/06 2019
  • 03/06-09/06 2019
  • 20/05-26/05 2019
  • 13/05-19/05 2019
  • 06/05-12/05 2019
  • 22/04-28/04 2019
  • 15/04-21/04 2019
  • 01/04-07/04 2019
  • 18/03-24/03 2019
  • 04/03-10/03 2019
  • 25/02-03/03 2019
  • 18/02-24/02 2019
  • 11/02-17/02 2019
  • 21/01-27/01 2019
  • 14/01-20/01 2019
  • 07/01-13/01 2019
  • 24/12-30/12 2018
  • 17/12-23/12 2018
  • 10/12-16/12 2018
  • 03/12-09/12 2018
  • 26/11-02/12 2018
  • 12/11-18/11 2018
  • 29/10-04/11 2018
  • 22/10-28/10 2018
  • 15/10-21/10 2018
  • 08/10-14/10 2018
  • 17/09-23/09 2018
  • 03/09-09/09 2018
  • 20/08-26/08 2018
  • 13/08-19/08 2018
  • 06/08-12/08 2018
  • 30/07-05/08 2018
  • 23/07-29/07 2018
  • 16/07-22/07 2018
  • 09/07-15/07 2018
  • 25/06-01/07 2018
  • 18/06-24/06 2018
  • 11/06-17/06 2018
  • 04/06-10/06 2018
  • 21/05-27/05 2018
  • 07/05-13/05 2018
  • 23/04-29/04 2018
  • 16/04-22/04 2018
  • 09/04-15/04 2018
  • 02/04-08/04 2018
  • 26/03-01/04 2018
  • 19/03-25/03 2018
  • 12/03-18/03 2018
  • 05/03-11/03 2018
  • 19/02-25/02 2018
  • 12/02-18/02 2018
  • 05/02-11/02 2018
  • 29/01-04/02 2018
  • 22/01-28/01 2018
  • 15/01-21/01 2018
  • 08/01-14/01 2018
  • 01/01-07/01 2018
  • 25/12-31/12 2017
  • 18/12-24/12 2017
  • 04/12-10/12 2017
  • 27/11-03/12 2017
  • 20/11-26/11 2017
  • 06/11-12/11 2017
  • 23/10-29/10 2017
  • 16/10-22/10 2017
  • 09/10-15/10 2017
  • 25/09-01/10 2017
  • 18/09-24/09 2017
  • 11/09-17/09 2017
  • 04/09-10/09 2017
  • 28/08-03/09 2017
  • 21/08-27/08 2017
  • 14/08-20/08 2017
  • 31/07-06/08 2017
  • 10/07-16/07 2017
  • 03/07-09/07 2017
  • 12/06-18/06 2017
  • 05/06-11/06 2017
  • 29/05-04/06 2017
  • 15/05-21/05 2017
  • 01/05-07/05 2017
  • 17/04-23/04 2017
  • 10/04-16/04 2017
  • 03/04-09/04 2017
  • 27/03-02/04 2017
  • 20/03-26/03 2017
  • 13/03-19/03 2017
  • 06/03-12/03 2017
  • 27/02-05/03 2017
  • 13/02-19/02 2017
  • 06/02-12/02 2017
  • 30/01-05/02 2017
  • 23/01-29/01 2017
  • 16/01-22/01 2017
  • 09/01-15/01 2017
  • 02/01-08/01 2017
  • 26/12-01/01 2017
  • 19/12-25/12 2016
  • 05/12-11/12 2016
  • 28/11-04/12 2016
  • 21/11-27/11 2016
  • 07/11-13/11 2016
  • 24/10-30/10 2016
  • 17/10-23/10 2016
  • 10/10-16/10 2016
  • 03/10-09/10 2016
  • 26/09-02/10 2016
  • 19/09-25/09 2016
  • 05/09-11/09 2016
  • 22/08-28/08 2016
  • 15/08-21/08 2016
  • 01/08-07/08 2016
  • 25/07-31/07 2016
  • 18/07-24/07 2016
  • 11/07-17/07 2016
  • 04/07-10/07 2016
  • 27/06-03/07 2016
  • 20/06-26/06 2016
  • 13/06-19/06 2016
  • 06/06-12/06 2016
  • 30/05-05/06 2016
  • 23/05-29/05 2016
  • 16/05-22/05 2016
  • 09/05-15/05 2016
  • 02/05-08/05 2016
  • 25/04-01/05 2016
  • 18/04-24/04 2016
  • 11/04-17/04 2016
  • 04/04-10/04 2016
  • 21/03-27/03 2016
  • 14/03-20/03 2016
  • 07/03-13/03 2016
  • 29/02-06/03 2016
  • 22/02-28/02 2016
  • 15/02-21/02 2016
  • 08/02-14/02 2016
  • 25/01-31/01 2016
  • 04/01-10/01 2016
  • 28/12-03/01 2016
  • 21/12-27/12 2015
  • 07/12-13/12 2015
  • 23/11-29/11 2015
  • 16/11-22/11 2015
  • 09/11-15/11 2015
  • 02/11-08/11 2015
  • 19/10-25/10 2015
  • 12/10-18/10 2015
  • 05/10-11/10 2015
  • 21/09-27/09 2015
  • 14/09-20/09 2015
  • 07/09-13/09 2015
  • 31/08-06/09 2015
  • 13/07-19/07 2015
  • 22/06-28/06 2015
  • 08/06-14/06 2015
  • 01/06-07/06 2015
  • 25/05-31/05 2015
  • 11/05-17/05 2015
  • 04/05-10/05 2015
  • 27/04-03/05 2015
  • 20/04-26/04 2015
  • 13/04-19/04 2015
  • 06/04-12/04 2015
  • 30/03-05/04 2015
  • 23/03-29/03 2015
  • 16/03-22/03 2015
  • 09/03-15/03 2015
  • 02/03-08/03 2015
  • 23/02-01/03 2015
  • 16/02-22/02 2015
  • 09/02-15/02 2015
  • 02/02-08/02 2015
  • 26/01-01/02 2015
  • 19/01-25/01 2015
  • 12/01-18/01 2015
  • 05/01-11/01 2015
  • 29/12-04/01 2015
  • 15/12-21/12 2014
  • 08/12-14/12 2014
  • 24/11-30/11 2014
  • 17/11-23/11 2014
  • 10/11-16/11 2014
  • 03/11-09/11 2014
  • 20/10-26/10 2014
  • 13/10-19/10 2014
  • 06/10-12/10 2014
  • 29/09-05/10 2014
  • 22/09-28/09 2014
  • 08/09-14/09 2014
  • 01/09-07/09 2014
  • 25/08-31/08 2014
  • 18/08-24/08 2014
  • 04/08-10/08 2014
  • 28/07-03/08 2014
  • 21/07-27/07 2014
  • 14/07-20/07 2014
  • 07/07-13/07 2014
  • 30/06-06/07 2014
  • 23/06-29/06 2014
  • 16/06-22/06 2014
  • 09/06-15/06 2014
  • 02/06-08/06 2014
  • 26/05-01/06 2014
  • 19/05-25/05 2014
  • 12/05-18/05 2014
  • 05/05-11/05 2014
  • 28/04-04/05 2014
  • 21/04-27/04 2014
  • 14/04-20/04 2014
  • 07/04-13/04 2014
  • 31/03-06/04 2014
  • 24/03-30/03 2014
  • 17/03-23/03 2014
  • 10/03-16/03 2014
  • 03/03-09/03 2014
  • 24/02-02/03 2014
  • 17/02-23/02 2014
  • 10/02-16/02 2014
  • 03/02-09/02 2014
  • 27/01-02/02 2014
  • 20/01-26/01 2014
  • 13/01-19/01 2014
  • 06/01-12/01 2014
  • 30/12-05/01 2014
  • 23/12-29/12 2013
  • 16/12-22/12 2013
  • 09/12-15/12 2013
  • 02/12-08/12 2013
  • 25/11-01/12 2013
  • 18/11-24/11 2013
  • 11/11-17/11 2013
  • 28/10-03/11 2013
  • 21/10-27/10 2013
  • 14/10-20/10 2013
  • 07/10-13/10 2013
  • 30/09-06/10 2013
  • 23/09-29/09 2013
  • 16/09-22/09 2013
  • 09/09-15/09 2013
  • 02/09-08/09 2013
  • 05/08-11/08 2013
  • 29/07-04/08 2013
  • 22/07-28/07 2013
  • 15/07-21/07 2013
  • 08/07-14/07 2013
  • 01/07-07/07 2013
  • 24/06-30/06 2013
  • 17/06-23/06 2013
  • 10/06-16/06 2013
  • 03/06-09/06 2013
  • 27/05-02/06 2013
  • 13/05-19/05 2013
  • 06/05-12/05 2013
  • 29/04-05/05 2013
  • 22/04-28/04 2013
  • 25/03-31/03 2013
  • 18/03-24/03 2013
  • 11/03-17/03 2013
  • 04/03-10/03 2013
  • 18/02-24/02 2013
  • 28/01-03/02 2013
  • 21/01-27/01 2013
  • 07/01-13/01 2013
  • 31/12-06/01 2013
  • 24/12-30/12 2012
  • 17/12-23/12 2012
  • 10/12-16/12 2012
  • 03/12-09/12 2012
  • 26/11-02/12 2012
  • 19/11-25/11 2012
  • 12/11-18/11 2012
  • 05/11-11/11 2012
  • 29/10-04/11 2012
  • 22/10-28/10 2012
  • 15/10-21/10 2012
  • 08/10-14/10 2012
  • 01/10-07/10 2012
  • 24/09-30/09 2012
  • 10/09-16/09 2012
  • 03/09-09/09 2012
  • 13/08-19/08 2012
  • 06/08-12/08 2012
  • 30/07-05/08 2012
  • 23/07-29/07 2012
  • 02/07-08/07 2012
  • 25/06-01/07 2012
  • 18/06-24/06 2012
  • 11/06-17/06 2012
  • 04/06-10/06 2012
  • 28/05-03/06 2012
  • 14/05-20/05 2012
  • 07/05-13/05 2012
  • 30/04-06/05 2012
  • 23/04-29/04 2012
  • 16/04-22/04 2012
  • 09/04-15/04 2012
  • 02/04-08/04 2012
  • 26/03-01/04 2012
  • 19/03-25/03 2012
  • 12/03-18/03 2012
  • 05/03-11/03 2012
  • 27/02-04/03 2012
  • 20/02-26/02 2012
  • 13/02-19/02 2012
  • 06/02-12/02 2012

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!