NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Inhoud blog
  • Wijzigingen - aanvullingen. Overlijdens religieuzen.
  • Wijzigingen - aanvullingen. Maria Van Dam, slechtoffer van het luchtbombardement in Mortsel.
  • Wijzigingen - aanvullingen. De kerkklokken weggeroofd.
  • Wijzigingen - aanvullingen.
  • Wijzigingen - aanvullingen. Het aardappelcontract van Frans Geerts.
    Zoeken in blog

    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     
    Kronieken van Leest
    bij Mechelen
    31-03-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Enkele voorwerpen die de afgelopen drie jaar werden gevonden
    op de plaats van het vroegere klooster Leliëndaal.
    De vorsers ter plaatse, Kris Van Herck en Stefaan De Cock,
    tekenen hiervoor. (foto Eddy Van Ranst)

     

     

     

    1994 – 7 december – G.v.M. : Nog opgravingen tot na 2000 mogelijk

     

               KLOOSTER LELIENDAAL GEEFT LANGZAAM GEHEIMEN VRIJ 

    “Op de grens tussen Hombeek en Leest aan de Zenne, heeft vele honderdan jaren geleden het klooster Leliëndaal gestaan. Dit klooster is omstreeks 1233 de start geweest voor georganiseerd leven in Hombeek. Plunderingen, verwoestingen, oorlogen en enkele afbraakwerken later zorgden dat er in de 17de eeuw van het klooster nauwelijks nog één steen op de andere bleef staan.
    Enkele leden van de archeologische vereniging Oud-Mechelen startten 3 jaar geleden met hun eerste opgravingen. Ondertussen zijn al enkele opmerkelijke feiten aan het licht gekomen. Op wetenschappelijke wijze wordt het opgravingswerk verricht.
    Er is dan ook een permanente interactie tussen geschiedkundige geschriften en het opgegravene.
    Kris Van Herck en Stefaan De Cock gaven kortgeleden uitgebreid toelichting over de stand van zaken. Een 50-tal personen in de bovenzaal van het gemeentehuis van Hombeek woonden deze voordracht bij op uitnodiging van de heemkundekring Hoembeka van Hombeek.
    ’s Anderendaags waren we te gast in hun lokalen op het Sint-Romboutskerkhof, of moeten we zeggen in de wijnkelders van dit gebouw, waar de schatten van o.a. Leliëndaal zijn opgeslagen. 

    Puin, puin,...
    Drie jaar geleden werd met de huidige eigenaar van de gronden waaronder zich de grondvesten van Leliëndaal bevinden een regeling getroffen. Jaar na jaar zou een bepaald gedeelte van deze gronden gepacht worden. Afspraak is dat telkens na een bodemonderzoek van een deel van het terrein de zaak jaarlijks opnieuw genivelleerd en van gras wordt voorzien. Ondertussen wordt het derde werkjaar ter plaatse afgerond. Vele tientallen putten van twee bij twee meter met een max. diepte van 1,5 meter werden ondertussen gegraven. Een vijfkoppige graversploeg is voor dit huzarenstukje in de weekends en in de vakantieperioden aan het werk.
    Puin, veel puin en nog eens puin is tot nu toe het lot geweest van de gravers.
    Omdat de bodem af en toe wat in petto heeft, wordt volgehouden. Ondertussen werd iets minder dan een kwart van het ongeveer 2 ha. grote kloosterterrein onderzocht.
    Een gedeelte van het klooster zal vermoedelijk verloren zijn.
    Eind 19e eeuw werd immers op die plaats een bocht uit de Zenne gehaald en voor enkele jaren werden de dijken nog eens aangepast op Sigma-hoogte.
    De opgravers vermoeden dat een gedeelte van het klooster en van de kerk op deze manier definitief verdwenen zijn door deze werkzaamheden. Na drie jaar is men de bijgebouwen van het klooster, zoals de waterputten, beerputten, gastruimte of keuken voorbij, en begint men nu aan het kloostergebouw zelf. 

    Vondsten
    Ondertussen werden enkele belangrijke ontdekkingen gedaan. Een greep uit de voornaamste : een pré-historische uit vuursteen geslepen bijl werd in een middeleeuwse gracht gevonden. Het vermoeden dat in Hombeek-Leest vroeger ook pré-historische nederzettingen zijn geweest, wordt hiermee gesterkt.
    In een 16de eeuwse beerput werd een haarstreng met een zijdedraad ontdekt. Het gaat hier waarschijnlijk om een rijke novice die toen haar intrede heeft gedaan in het klooster. De zijdedraad wijst erop dat ze een rijke jongedame was. Toen een jongedame haar intrede deed in het klooster, was één van de geplogenheden het afknippen van het haar.
    In een 16de eeuwse waterput werd een ijzeren zwaard gevonden, een lanspunt van een speer en een kruik uit steengoed met de afbeelding van Philips II. Deze vondsten wijzen dan weer op het feit dat de Spanjaarden ook hier actief zijn geweest. 

    Watermolen
    De fragmenten van sluisdeuren, een molensteen en een aflopende riool op dezelfde plaats gevonden, wijzen erop dat er vroeger een watermolen heeft gestaan en gewerkt. Omdat de Zenne quasi geen verval had, werd een stuwmeertje aangelegd (sluisdeuren). De molenstenen werden gebruikt om biermout te malen. Elk klooster had immers zijn bierbrouwerij. Ook zijn er sterke aanwijzingen dat in het klooster ook aan lederbewerking werd gedaan. Een groot aantal ledervondsten wijzen in deze richting.” 

     

    1994 – Zaterdag 10 december : Start 11de Kaarttornooi van SKR Leest
    Met voor 120.000 fr aan prijzen per avond. De eerste prijs was een kleuren TV (incl. teletekst en afstands bediening). Verder tal van elektrische toestellen waaronder microgolfoven, stofzuiger, e.a.
    De kaartavonden gingen door in zaal Sint Cecilia, Dorpstraat 6 te Leest met aanvang te 20 uur en met een deelnameprijs van 249 fr per persoon per avond.
    De andere avonden vonden plaats op 14 en 28 januari en 4 en 26 februari 1995.
    Tevens in de zaal : ‘een prachtige tombola’ onder de aanwezigen.
    Bij ijzel of sneeuwgang werden de avonden afgelast. (Folder)

     

    1994 – Zaterdag 17 december : Kinderfeest Leestse fanfare.
    “Voor het kinderfeest waren er dit jaar bijna 60 kinderen en ruim 70 volwassenen.
    Om 14 u. werd café ‘St.-Cecilia’ geopend en vanaf dat moment kwamen de ouders, de grootouders en zelfs tantes geleidelijk aan opdagen. Stilletjes was het wel niet want de kinderen zorgden voor een ongewone drukte. Het kinderfeest werd ingezet om 14.30 u.
    De Magic Clown deed goocheltrucs in samenwerking met de kinderen, die vooraan op het matje bij hem zaten. Die kinderen deden bijzonder goed mee. Er waren zelfs ouders bij die zich niet konden bedwingen en die goochelen ook plezierig vinden.
    In het eerste gedeelte kreeg papa Jacobs een doos over zijn hoofd en daardoor staken niet minder dan 17 messen. En toch was er geen schrammetje te zien toen hij de doos afzette. De toverstokjes vlogen na een tijdje in het rond en iedereen voelde zich een echte goochelaar. Het derde en laatste gedeelte vond iedereen het plezierigste. De kinderen mochten samen met de clown figuren maken met ballonnetjes. Ze knutselden hondjes, kronen, papegaaien, konijnen, indianen, pluimen en valhelmen in elkaar. Ieder kind wou zijn ballonfiguur hebben zodat ze helemaal aan ’t einde van dit feest tijdens het eten nog verder werkten.

    Tussen de optredens van de clown toonden de leerlingen-muzikanten van het tweede jaar van onze muziekschool dat ze al heel wat hebben geleerd. Ze speelden meestal in duo’s maar sommigen durfden al een solo-optreden aan. Door de zaal galmden onder andere de tonen van ‘God save the Queen’ en van ‘Jingle Bells’, een typisch kerstliedje.
    Ondanks het feit dat het een boeiend en gevarieerd programma was, konden de meeste kinderen het wachten-op-wat-er-nog-moest-komen moeilijk verteren. Eindelijk was het dan zo ver. De pakjes werden uitgedeeld en de papieren vlogen in het rond. Bij elk geschenk waren er zelfs pakjes snoep gevoegd. Nadat ieder kind zijn stuk speelgoed had ontvangen, was er voor hen nog een gratis tombola, zodat een aantal onder hen een tweede geschenk in ontvangst kon nemen.

    Het feest werd afgesloten met een gezellige koffietafel met op het menu belegde broodjes, koffiekoeken, chocolademelk en koffie.
    Sommige vaders hadden zoveel dozen mee te nemen voor hun zonen en dochters dat ze nog met moeite buiten geraakten.
    Iedereen vond het zeker een geslaagde namiddag !”
    ‘”T&T”, december ’94)

     

    31-03-2015 om 07:41 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    1994 – Decembernummer “T&T” van de K.F. St.-Cecilia : Rubriek Jeugdige Muzikanten

    Lien Peters (°18/01/81)
    “Lien woont in de Molenstraat 7 te Leest en ze is 13 jaar. Ze is lid van de fanfare sedert 1989 en volgde vier jaar notenleer aan de muziekacademie van Willebroek : twee jaar in de wijkafdeling van Tisselt bij onze dirigent Johan De Win, en twee héééél lange jaren bij Mevrouw Vink.
    Lien speelt cornet omdat het haar werd aangeraden. Het schijnt dat haar is gezegd dat het een goed instrument is om te beginnen.
    Op dit ogenblik zit Lien in het Scheppersinstituut te Mechelen. Zij krijgt nog 1 lestijd muzikale opvoeding per week, maar ook als middagactiviteit kan men in die school muziek gaan spelen. Op de vraag of ze haar cornet al heeft meegenomen naar school antwoordt ze negatief. Ze rijdt met de fiets naar Mechelen en ze vindt het dan nogal moeilijk om dat kostbare ding mee te nemen.
    Lien heeft nog bijzonder veel andere hobby’s : surfen, basket spelen, hardlopen, muziek beluisteren, reizen en lezen. Ze moet dus –volgens deze opsomming- een brede kijk op de wereld hebben en over een uitzonderlijk goede lichamelijke conditie beschikken. En die twee dingen zijn eigenschappen van toekomstige virtuozen !
    Daarnaast is Lien lid van een jeugdbeweging, met name ‘Chiro Battel’. Alles bij mekaar moet ze dan ook een erg druk leventje hebben.
    Op de vraag wat haar vrienden en vriendinnen erover vinden dat ze in de fanfare speelt, kan ze moeilijk een antwoord geven omdat ze er niet zoveel over praat.
    Het plezierigste in de fanfare vind ze meespelen in een tof stuk of ‘carrousel-muziek’. En als ze na de repetitie nog een lekkere boterham met spek kan eten, kan haar vrijdagavond niet stuk.
    ‘In de fanfare meespelen, vinden mijn ouders interessant voor later,’ zegt ze. ‘Ze vinden dat ik er dan toch al iets van afweet.’
    Naast de ‘carrousel-stukken’ in de fanfare houdt Lien van The Levellers, Nirvana, The Police, Paul Simon, Dire Straits, Lenny Kravits en van The Cranberries. In deze reeks zitten ook een aantal vaste (oudere) waarden van de popmuziek, nl. Paul Simon, The Police en Dire Straits. Van deze artiesten hebben wij zelfs nog platen. De anderen zijn voor ons grotendeels onbekenden, maar dat zal wel bij onszelf liggen.
    Lien vindt dat er verder niets speciaals over haar in het fanfareblad dient te verschijnen.

    Wij vinden Lien een lief meisje dat altijd goed oplet tijdens de repetities en als daar wat wordt gezegd. We denken dat ze niet zo graag op straat al stappend muziek maakt. Dat is wel lastig, maar…Volgens onze dirigent had ze het tijdens de zomervakantie en begin september moeilijk en zat ze met het probleem : ‘Zal ik nog naar de fanfare gaan of stop ik ermee ?’ Deze crisis, die wel eens eigen is aan haar leeftijd, is ondertussen voorbij en sindsdien is Lien zo goed als steeds aanwezig op de repetities en op de concerten !
    Lien, we hopen dat je het nog lang volhoudt en dat je altijd even blijgezind mag blijven !”

    Gerhard Gieselink(°11.12.1977)
    “Gerhard woont in Ten Moortele 37 te Leest, zowat het laatste huis van deze straat waar ze samen komt met de Vinkstraat. Hij is zeventien jaar en muzikant in de fanfare sedert 1987. Hij volgde de lessen notenleer aan het Mechels Conservatorium en kreeg heel die tijd les van Marcel Sterckx. Toen hij in het derde jaar zat, sloot hij aan bij de fanfare.
    Hij speelt bariton. Op de vraag waarom hij voor dat instrument koos, antwoordt hij erg origineel :”De ronde welvingen van de bariton deden mij dadelijk denken aan de weelderige vormen van de overbuurvrouw…”
    Een dergelijk antwoord hadden we niet verwacht en op dat moment waren we eventjes uit ons lood geslagen, zo erg dat we niet durfden doorvragen. We weten echter dat Gerhard zijn bariton met heel veel zorg behandelt…

    Op dit ogenblik is hij nog student aan de Muziekacademie in Willebroek. Tijdens de dag is hij leerling aan het Scheppersinstituut te Mechelen en daar volgt hij de 6de LW.
    Latijn staat op zijn dagelijs menu en daarbij komen per week nog 8 lestijden wiskunde. Hij vindt zijn directeur, de Heer Jef Cools, een bijzonder sympathiek man. Tijdens de terugreis van het voorbije concert in Steendorp zaten we samen in de wagen en we begrijpen best waarom hij deze uitspraak over zijn schooldirecteur er absoluut bij wou vermelden…
    Op school mocht hij tot in het vierde middelbaar muziek spelen, echter geen bariton. Hij was verplicht blokfluit te spelen. Zijn bariton heeft hij trouwens ook nog niet meegenomen naar school.
    Zijn hobby’s zijn gitaar spelen, muziek beluisteren en lezen. Het valt op dat de jeugdige muzikanten waarover we tot nu toe in het fanfareblad publiceerden allen in hun vrije tijd muziek beluisteren en…lezen. Vooral dat laatste valt op, nu er toch zoveel geklaagd wordt dat de jeugd haast niet meer leest.
    Gerhard is geen lid van een jeugdvereniging, maar ook nog muzikant bij Brass Band Willebroek. Op de vraag wat zijn vrienden en vriendinnen erover zeggen dat hij in een fanfare meetoetert, antwoordt hij dat ze een en al bewondering hebben voor zijn daadwerkelijke bijdrage tot het dichten van de generatiekloof. We staan er gelukkig dus niet alleen voor !
    Gerhard vindt dat er in de fanfare een goede sfeer heerst. Daarbij vindt hij het er plezierig omdat er het hele jaar door kerstverlichting is. Dit laatste zal zeker door onze technische dienst worden gelezen en waarschijnlijk zullen ze daarom binnenkort voor wat ‘meer watt’ zorgen.
    Op de vraag wat zijn ouders er over denken dat hij bij de fanfare speelt, zegt hij droogjes weg : “Ik veronderstel dat zij dat goed vinden.” Buiten fanfaremuziek houdt Gerhard nog van opera, blues, jazz en funk. Voor de rest moet er niets meer over hem verschijnen in het fanfareblad.

    Wij vinden Gerhard zeker een uitstekende muzikant. Daarnaast blijkt uit zijn antwoorden dat hij zin voor humor heeft en op een originele manier tegen het leven aankijkt.
    Hou het zo vol, Gerhard !”

     

    Bijgevoegd :
    -Lien Peters.
    -Gerhard Gieselink.





    31-03-2015 om 07:26 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    25-03-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    1994 – Dinsdag 8 november : Met Ziekenzorg Leest naar het MMT.
    Om 14u30 theater in het Mechels Miniatuur Theater : “Brieven zonder zegel”. Deelnemingsprijs : 150 frank. (PB, 26/10)

     

    1994 – Vrijdag 11 november : Herdenking Wapenstilstand Leest

    “Op de bewuste vrijdag waren er een 35 muzikanten komen opdagen om de Wapenstilstand te herdenken. Deze organisatie is een initiatief van de plaatselijke Oud-Strijdersbond.

    Om 09.45 u. trok de stoet met treurmuziek naar de kerk waar om 10 u. de herdenkingsmis werd opgedragen. Hierna volgde een burgerlijke plechtigheid aan het monument van de gesneuvelden in de aanwezigheid van de gemeenteraadsleden August Emmeregs, Louis Vloebergh en Jozef Vloeberghen.
    De fanfaresecretaris Stan Gobien kondigde de sprekers en de muziekstukken aan.
    De plechtigheid werd geopend met de neerlegging van de bloemen voor het monument terwijl de cornetsectie van onze vereniging het ‘Te Velde’ speelde. Vervolgens sprak Mw. Josefien Geerts de herdenkingsrede. De fanfare vervolgde met de ‘Vlaamse Leeuw’, omdat al de gesneuvelden die staan vermeld op de herdenkingssteen, Vlamingen en Leestenaars waren en alzo tot de Vlaamse Gemeenschap behoorden.
    De ‘Laatste Groet’ werd op een gevoelige en indrukwekkende wijze op de cornet gespeeld door Alfons Van Asch. Het officiële gedeelte van deze plechtigheid werd besloten met het ‘Vaderlands Lied’.
    In een optocht met marsmuziek trok de fanfare gevolgd door de oud-strijders naar café ‘St.-Cecilia’. De verantwoordelijken van de Leestse Oud-Strijdersbond waren uiterst tevreden over het verloop van de plechtigheid en het optreden van onze vereniging. We mochten dan ook oprechte felicitatie in ontvangst nemen.”
    (“T&T”, december ’94)

     

    1994 – Weekend 12 en 13 november : Bond zonder Naam
    Naar jaarlijkse gewoonte bood de Bond zonder Naam haar kaarsen, jaarkalenders, boeken, enz. aan, voor en na de missen. (PB 9/11)

     

    1994 – Vrijdag 18 november : Algemene Vergadering Landelijke Gilde
    Vanaf 19u30 in ‘Ons Parochiehuis’ met als onderwerp van de avond : ‘Humor in het dagelijkse leven’. (PB 9/11)

    1994 – 21 november – GvA : Onder Trein
    “Aan de overweg op de Kapelseweg in Leest reed zaterdagochtend omstreeks half negen een auto onder een trein van de lijn Mechelen-Sint-Niklaas. Als bij wonder kwam de chauffeur, Lucas Selleslagh (28) uit de Witveldstraat in Mechelen, er heelhuids vanaf. Hij liep niet eens een schrammetje op. De snuit van zijn auto werd wel tot schroot herleid. De Mechelse politie deed de nodige vaststellingen. De slagbomen aan de overweg functioneerden normaal.“

     

    1994 – 30 november – G.v.M. : Medailles voor ereleden en muzikanten

     

               KONINKLIJKE FANFARE SINT-CECILIA VIERT FEEST 

    Het jaarlijks ledenfeest van de K.F. Sint-Cecilia duurde dit jaar 3 dagen lang.
    De feestelijkheden werden zaterdag ingezet met een misviering in de Sint-Niklaaskerk, ter nagedachtenis van de overleden leden. De teksten, voorgelezen door feestleider Jef Lauwers, stonden volledig in het teken van “Harmonie in leven en samenleving”.
    De fanfare zorgde voor aangepaste muziek.
    Bij een ledenfeest hoort een banket en daarvoor was feestzaal Sint-Cecilia de aangewezen plaats. Voorzitter Kamiel Verschueren leidde de sprekers in. Na een overzicht van de activiteiten van het voorbije jaar door verslaggever Ilse Peeters, presenteerde penningmeester Maggy De Borger het financieel verslag.
    De jaarlijkse restaurantdagen en de Ceciliafeesten zorgen nog steeds voor de voornaamste bronnen van inkomsten, de grootste uitgaven zijn de aankoop van instrumenten en partituren, de investeringen en het onderhoud van de feestzaal en de opleiding van muzikanten. Al met al werd het boekjaar afgesloten met een klein overschot.
    Secretaris Stan Gobien gaf vervolgens een overzicht van de “vernieuwde start van de fanfare”. In de loop van het jaar werd Johan De Win dirigent. Hij is de kleinzoon van wijlen Rik De Bruyn, die de Leestse fanfare leidde van ’45 tot ’61.
    Kort na de aanstelling van Johan vond een aantal vroegere muzikanten de weg terug naar de fanfare en kwamen nieuwe leden zich melden. De repetities kunnen nu gemiddeld rekenen op een 40-tal muzikanten en de sfeer is echt kameraadschappelijk.
    Na het provinciaal concerttornooi, waar zo’n 50 korpsen uit de provincie Antwerpen aan deelnamen, werd de fanfare geklasseerd in ere-afdeling. De secretaris noemde dat een prachtprestatie, aangezien nog geen enkel korps erin slaagde een hogere juryquotering te krijgen. De vereniging blijft zich inspannen om nieuwe ereleden aan te trekken. Vooral op plechtigheden binnen de gemeente moet de fanfare aanwezig zijn, om de binding met de plaatselijke bevolking te versterken. De toekomst ziet er alvast rooskleurig uit. 

    Eretekens
    Een ledenfeest is dé geschikte gelegenheid om verdienstelijke ereleden en muzikanten te bedanken. Cecile Van Camp, nationaal secretaris van het Muziekverbond van België, beheerder Van Camp van het Muziekverbond en Raymond De Decker, afgevaardigde van de sectie Antwerpen van dat verbond, namen de uitreiking van de eretekens en diploma’s voor hun rekening.
    Vijf ereleden werden gehuldigd, twee voor 50 en drie voor 45 jaar. Van de 4 ere-muzikanten, allen minstens 50 jaar muzikant, spant Louis Verschueren de kroon. Hij is al 75 jaar lid, waarvan 65 muzikant. Er waren ook eretekens voor 10 muzikanten , die al 25 tot 45 jaar in de fanfare spelen.
    Jef Lauwers werd gevierd voor 25 jaar bestuurslid.
    Ere-voorzitter VicVerschueren, die inmiddels al 50 jaar in het bestuur zit, kreeg naast een ereteken nog de schaal van het departement cultuur van de Vlaamse gemeenschap.
    Ook Emerance Van den Heuvel werd in de bloemen gezet, meteen het bewijs dat een fanfare neit uitsluitend een mannenmaatschappij is. Zij werd beloond voor haar jarenlange inzet en haar onvoorwaardelijke steun aan de fanfare en de jonge muzikanten. Bij de jeugdige muzikanten en de leerlingen zijn er momenteel trouwens meer meisjes dan jongens.
    Na de toespraken volgde de trekking van de tombola, ten voordele van het instrumentenfonds en de jeugdwerking. De eerste dag van het ledenfeest werd besloten met een dansavond. 

    Verder vieren
    Zondag maakte de fanfare in de namiddag een korte muzikale wandeling door het dorp en de Heide, gevolgd door een feestmaal. Voor de animatie zorgden de leden en de muzikanten zelf en dat bleek geen probleem.
    Paul Van Roy presenteerde eerst een playbackshow en een cabaretopvoering, de avond werd verdergezet met een gezellig praatje en een dansje.

    Twee dagen feest was voor sommigen nog niet genoeg.
    Een 50-tal sportievelingen trok naar Heist-op-den-Berg, om rondjes te trekken op de schaatsbaan. Met nog een feestmaal in zaal Sint-Cecilia, voor een 80-tal leden, werd het ledenfeest definitief afgesloten.

    En het verslag uit het fanfareblad “T&T” van december ’94 :

    Het jaarlijks banket
    “Op 22 en 23 november ll. had het jaarlijks banket van onze vereniging plaats. Dat heeft wel wat meer om het lijf dan alleen maar een feestmaaltijd want twee dagen aan een stuk eten en drinken zoals dat heel lang geleden het geval was, kan nu niemand meer.
    Op zaterdag werd er verzamelen geblazen om 14.30 u. in café ‘St.-Cecilia’. De muzikanten moesten eens niet in uniform aantreden want met de over- of regenjassen die daarover worden aangetrokken, is daarvan toch niet veel meer te merken. In stoet trok de fanfare, zo’n 35 muzikanten, en een zestigtal vergezellende ereleden met marsmuziek naar de kerk. Ook de delegatie van het Muziekverbond van België stapte mee op.
    De mis voor de overledenen werd opgeluisterd met fanfaremuziek en Jef Lauwers las de teksten. Het geheel stond in het teken van ‘harmonie in leven en samenleven’. Dat thema was uitstekend gekozen in functie van de vernieuwde start van de fanfare maar een aantal muzikanten stelden voor om volgend jaar te spreken van ‘fanfare in leven en samenleven’. Er zijn er nog een groot aantal die harmoniemuziek maar ‘fluitjesmuziek’ vinden.
    Na de mis trok iedereen op herbergbezoek naar de ‘Rooselaer’. Ondertussen groeide de groep ereleden geleidelijk aan en er kwamen zelfs nog een paar late muzikanten opdagen. Met de feestmars trok het hele gezelschap daarna naar de feestzaal waar van start werd gegaan met het banket om 17.30 u. De voorzitter heette alle deelnemers welkom en leidde de sprekers in. Na het voorgerecht gaf verslaggever Ilse Peeters het activiteitenverslag over het voorbije werkjaar. Maggy De Borger, de penningmeester, nam het financieel verslag voor haar rekening. Tot opluchting van iedereen was er het voorbije jaar geen tekort.
    Na de soep nam de secretaris het woord. Hij legde uit waarom hij na zoveel jaren was teruggekeerd. Hij maakte daarbij een vergelijking tussen de huidige toestand van de fanfare en deze vooraan in de jaren tachtig. Er is heel wat veranderd ondertussen. In zijn huidige bezetting is de fanfare kwalitatief beter en de sfeer onder de muzikanten is terug zoals hij vroeger was, dat wil zeggen opperbest. Wel maakte hij zich zorgen over de verbondenheid met de ereleden. Met de vernieuwde start van de fanfare was alle aandacht naar de muzikanten gegaan en waren de ereleden misschien wat verwaarloosd. Hij stelde dan ook voor daar in de toekomst werk van te maken en ervoor te zorgen dat de ereleden terug wat meer bij het fanfareleven worden betrokken.
    Na deze inleiding verleende de secretaris het woord aan de afgevaardigde van het Muziekverbond van België. Deze was uitgenodigd voor de huldiging van verdienstelijke muzikanten en ereleden en bestond uit Cecile Van Camp, nationaal secretaris en de Heer Raymond De Decker, provinciaal afgevaardigde. Beiden waren aanwezig met hun echtgenoot en echtgenote. De Heer De Decker beklemtoonde de kwaliteit van de Leestse fanfare en loofde de gehuldigden voor hun jarenlange inzet waarna werd overgegaan tot de uitreiking van de medailles en diplomas’s.
    De secretaris vertelde over elke gehuldigde wat typisch is voor hem op fanfaregebied. Sommigen zaten toen al met schrik want het zou kunnen dat hij te persoonlijke dingen openbaar ging maken, maar dat gebeurde helemaal niet.

    Herman (Armand) Goovaerts en Robert Van Camp werden gehuldigd voor hun 45 jaar lidmaatschap. Voor 50 jaar erelid waren dat Gust Mollemans, Louis Van Baelen en Jan De Wit. Een aantal ereleden vroegen zich na afloop van de plechigheid af waarom Ferdinand De Prins geen ereteken kreeg. De uitleg is simpel. Ferdinand heeft reeds eerder alle eretekens ontvangen die een erelid kan ontvangen en een tweede keer eenzelfde medaille geven doet het Muziekverbond van België niet, trouwens dat doet geen enkele officiële instantie.Dit neemt niet weg dat we de verdiensten van Ferdinand De Prins niet zouden erkennen, integendeel !
    Bij de ere-muzikanten kreeg Constant Van Alsenoy de medaille van ’45 jaar muzikant’ en André Walschaers die van ’60 jaar muzikant’. Beiden zijn ondertussen reeds ere-muzikanten maar hadden nog recht op deze onderscheiding. De beide ouderdomsdekens, Jan De Borger (65 jaar eremuzikant) en Louis Verschuren (75 jaar erelid en 65 jaar muzikant) konden niet aanwezig zijn. Hun medaille werd hen onlangs door een delegatie van het bestuur thuis overhandigd.
    Muzikanten waren er heel wat om hun medaille te ontvangen.In de categorie ’25 jaar muzikant’ waren dat Franky Lauwens, Edmond Muyldermans, Albert Van Alsenoy, Alfons Van Asch en Michel Van der Planken. Edward De Maeyer en Emiel Van Moer kregen hun ereteken van ’35 jaar muzikant’ en Karel Lauwens dat van ’35 jaar vaandrig’. Hubert De Borger en Rik Lauwens hebben reeds een dienstanciënniteit van ’45 jaar muzikant’.
    Bij de bestuursleden waren er twee gehuldigden. Jef Lauwerd heeft al 25 jaar dienst als bestuurslid en onze ere-voorzitter Vic Verschueren is al 50 jaar bestuurslid. Deze laatste kreeg om deze uitzonderlijke prestatie de schaal van het Departement Cultuur van de Vlaamse Gemeenschap.
    Helemaal niet voorzien was de huldiging van Emerance Van den Heuvel. Zij kreeg dankwoorden en een bos bloemen voor alles wat ze voor de fanfare en de muzikanten heeft gedaan. De secretaris bedankte eveneens Johan Vandeputte en Yves De Wit voor hun bewezen diensten als bestuursleden.
    Tenslotte prees de secretaris de inzet van Johan De Win, de nieuwe dirigent van de fanfare. Tevens sprak hij de wens uit dat hij het record van zijn grootvader, Rik De Bruyn, 25 jaar dirigent in de Leestse fanfare, ten minste zal evenaren.
    Daarmee was het afgelopen met de toespraken op deze teerfeesten. Na de hoofdschotel volgde de trekking van de jaarlijkse tombola.
    De eerste dag van het banket werd besloten met een bal.

    Op zondag, 20 november, begon het voor sommigen al vroeg. Zo’n honderdtal ereleden en muzikanten kwamen hun biefstuk eten tussen 11.30 u. en 12.30 u. Wegens omstandigheden –activiteiten van de jeugdbeweging en banketten of recepties van andere korpsen- waren er slechts een vijfentwintigtal muzikanten aanwezig om al wandelend te musiceren in de richting van de Leest-Heide. Het bestuur besloot daarom de verplaatsing met de wagen te maken en enkel in de Leest-Heide-Centrum muziek te maken. Met deze eerder beperkte groep ging dat nog voortreffelijk. Een aantal ex-muzikanten ging de groep versterken maar hun muzikale inbreng dient als te verwaarlozen beschouwd te worden.
    Na het herbergbezoek op de Heide, waar er in vergelijking veel spuitwater werd gedronken (door de heren), trok de hele groep, dames en heren, met de wagens terug naar het dorp. Daar werd weer muziek op straat gemaakt bij het bezoek aan de overige leden-herbergiers.
    Na het zondags feestmaal stond er animatie op het programma. We vonden dit het hoogtepunt van de tweede dag. Alle optredens waren tot in de puntjes verzorgd en men kan zich afvragen tot welke prestaties deze mensen in optimale omstandigheden in staat zijn. Het geheel werd gepresenteerd door Paul De Leeuw (Van Roy) in een verstaanbaar ‘Randstad Hollands’ zonder vulgariteiten.
    Het is al een maand voorbij wanneer we dit verslag schrijven en hopelijk vergeten we niemand van de optredende artiesten te vermelden. Tars Lootens aan de piano zorgde met life-optredens voor het muzikale tussenspel tussen de verschillende optredens. Aan zijn smaak en stijl te horen is hij sterk beïnvloed door de muziek uit de jaren zestig en zeventig, en dat waren toch de gouden jaren van de popmuziek !
    Edith Piaf was voortreffelijk in haar imitatie en haar Franse “r” rolde door de zaal zoals we het nooit voordien hadden gehoord. Margriet Hermans gaf een zwaarwichtig optreden weg, heup-en-nog-van-alles wiegend maar toch mooi gesynchroniseerd en zoetgevooisd zingend. Dorus bracht zijn “Figaro” op zo’n weergaloze wijze dat zelfs Pavarotti er een punt aan kon zuigen. De “Grauwe Maandag Compagnie”wist er met de “Vlucht naar Egypte” de spanning in te houden tot het laatste moment. De Max en zijn meisjes brachten een beschaafd erotisch nummer met zwoele zuiderse dansen. Een groep erg leuke meiden waarvan we vermoeden dat ze de “Def Dope Dames” (of zoiets) waren, zocht het in een moderner genre en deed het even schitterend. Mister John (s)Miles, speciaal overgekomen met de TGV onder het Kanaal, bracht deze keer geen “Music” zoals op de Proms maar cabaret van de bovenste plank en wist het publiek in een adembenemende spanning te houden met zijn gedicht “Little John and the Prumetree”, de Engels-Vlaamse versie van “Jantje zag eens pruimen hangen”. Je moet het zelf hebben meegemaakt, want woorden schieten tekort om het hele spektakel op een evenwaardige manier te beschrijven. Geef ons volgens jaar alsjeblieft nog zo’n show en laat het wat langer duren ! Met een vijftiental dergelijke optredens konden we er een uitzonderlijke avond van maken ! Dergelijk amusement van de bovenste plank kleurt maar eerst je dag, en dat zonder televisie !
    De jury van de deskundigen koos Max en zijn meisjes als winnaar, maar voor ons waren alle deelnemers winnaars, ieder in zijn genre !
    Daarna volgde nog een dansavond die bijna duurde tot in de vroege uurtjes.

    Op maandag, 21 november gingen nog een aantal moedigen door. We hebben vernomen dat ze met zo’n twintigtal zijn gaan schaatsen naar Heist-op-den-Berg en dat ze zich ondanks alles goed hebben recht gehouden. Slechts een paar zijn teruggekeerd naar Leest met geknikte knieën en blauwe vlekken op hun achterste. In de zaal hebben deze dapperen dan zelf nog een feestmaal georganiseerd met nog een veertig niet-schaatsers.
    Daarbij hebben ze nog eens op een kritische wijze de video-opname van het optreden op het provinciaal concerttornooi bekeken en –naar we vernomen hebben- waren de daar aanwezige muzikanten erg tevreden toen ze zichzelf en hun collega-toeteraars aan het werk zagen en hoorden.
    Alles bij elkaar zijn het dit jaar gewoon plezierige teerfeesten geweest. Het “drinken tot we zinken” van vroegere tijden is er niet meer bij, gelukkig maar ! Plezier maken kan ook zonder daarom overmatig kunstmatige middelen als alcohol te nemen !” 

     

    Foto’s :
    -De verdienstelijke leden en muzikanten van de Leestse fanfare, hier trots pronkend met hun medaille.
    Zittend van links naar rechts : Raymond De Decker voorzitter van het Muziekverbond van België, Emerance Van den Heuvel, erevoorzitter Vic Verschueren, Cecile Van Camp en M. Meeuws van het Muziekverbond van België.
    Staand van l. naar r. : Jef Lauwers, Edmond Muyldermans, Edward De Maeyer, Albert Van Alsenoy, Emiel Van Moer, Hubert De Borger, Alfons Van Asch, Robert Van Camp, Rik Lauwens, André Walschaers, Franky Lauwens, Constant Van Alsenoy, vaandeldrager Karel Lauwens, Herman Goovaerts, Louis Van Baelen en Jan De Wit.
    -Herman (Armand) Goovaerts ontving de medaille van het Muziekverbond van België voor 45 jaar erelid uit handen van provinciaal voorzitter Raymond De Decker. (Foto’s : familie Lauwens-Piessens)

     





    25-03-2015 om 10:05 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (5 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    16-03-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    1994 – 5 en 6 november : Rust Roest bracht “De Sunshine Boys” (Foto onderaan)
    In “Ons Parochiehuis”.
    Een blijspel van de Amerikaanse succesauteur Neil Simon in een vertaling van Fried Zuidweg en geregisseerd door Guido Hellemans.
    Deze komedie had ook een trits tragische elementen in zich waardoor het menselijke aspect alomtegenwoordig was. 

    Personages
    Willy Kloostermans, gepensioneerd artiest  Marcel Verwerft
    Ben Silverman, zijn neef en manager           Christof Mahieu
    Al Lewis, gepensioneerd artiest                    Jean-Pierre Berckmans
    Phil Schaffer, showrealisator                        Marc Windelen
    Hedwig, zijn assistente                                  Nadia Lahor
    Cameraman                                                  Raf Scheers
    Toneelactrice (patiënte)                               Frauke Vandenwyngaert
    Toneelactrice (verpleegster Renet)              Ria Verschooten
    Stem presentatrice                                        Kristien Smeekens
    Mevr. Janssens, verpleegster                                   Renild Pofliet 

    Achter de schermen
    Receptie                     Palmire, Francoise, Marleen, Julia, Germaine, Staf, Jan en Raf
    Teksthulp                    Kristien Smeekens en Frauke Vandenwyngaert
    Grime en kapsels       Ann Martens
    Kostuums                    Werkgroep
    Geluidsband               Benny Van Humbeeck

    Decorbouw                 Dominiek, Christof, Marc, Sylvia, Geert, Jo, Kurt, Jurgen, Eric, Frauke, Raf, Guido o.l.v. Fik Diddens

    Belichting/Techniek   Fik Diddens
    Algemene leiding       Guido Hellemans.
    (‘Rust Roest Ontmaskerd’, G. Hellemans)

     

    1994 – 6 november : 100-jarige Fien deelde geld uit voor ”Goede werken”. (Foto onderaan)

    “Het feestcomité “100 jaar moeder Selleslagh” heeft zichzelf ontbonden na het uitdelen van vier cheques van elk 42.000 frank.
    De uitdrukkelijke wens van de 100-jarige moeder Selleslagh was immers geen bloemen of geschenken te krijgen. Vrijblijvend konden giften geschonken worden voor het missiewerk van Pater De Laet, de melaatsenwerking van Els Duysburgh, de gehandicaptenzorg van Leest en voor Ziekenzorg Leest. De opbrengst hiervan werd zondagnamiddag door de 100-jarige aan de verantwoordelijke van de respectieve “goede doelen” overhandigd.
    Jef Lauwers zei namens het feestcomité dat het comité zeer vlot had samengewerkt. Het feest voor de 100ste verjaardag van Fien op 19 augustus was dan ook een pareltje. Het feit dat de cheques pas nu overhandigd werden, had alles te maken met het afrekenen van de facturen. De stad Mechelen sloot het rijtje af met haar factuur die pas veertien dagen geleden aan het feestcomité werd overgemaakt.

    Alvorens de familie en de afgevaardigden van alle Leestse verenigingen die aan het feest hadden meegewerkt, te weten kwamen over welke bedragen het nu precies ging, werd eerst nog een videoband van de feestelijkheden getoond. Door een technische storing werkte slechts één van de twee televisietoestellen, zodat het voor de achterste rijen gokken werd om te weten wat er gebeurde. Een verkoopstechniek zoals een ander (?), want de video is immers te koop. Men kan door een eenvoudig seintje en onmiddellijke betaling van 500 frank bij Pierre De Wit, de twintig minuten durende videoband bekomen.
    Het was moeder Selleslagh zelf die nadien de cheques overhandigde. Voor de melaatsenwerking van Els Duysburgh ontving de moeder, Suzanne Duysburgh, 42.000 frank.
    De voorzitter van de KVG-Leest, Johan Van de Putte, ging zelf de cheque afhalen. Voor Ziekenzorg Leest kreeg Christiane Annaert de cheque aangeboden. Voor de missiewerking van pater René De Laet ging zijn zuster José De Laet even naar voor. Haar broer pater De Laet komt overigens één van de volgende dagen naar huis van Zaïre.
    Een oogletsel verplicht hem huiswaarts te keren na 44 jaar bijna onafgebroken missiewerk in ex-Congo.” (GvA, 7/11)

     

    Foto’s :
    -Tweede rij : Guido Hellemans, Fik Diddens, Marcel Verwerft, Ann Martens, Jean-Pierre Berckmans, Kristien Smeekens, Eric Vandenwyngaert, Raf Scheers, Sylvia Van Hoeymissen, Marc Windelen, Benny Van Humbeeck.
    Eerste rij : Ria Verschooten, docher en haar moeder Nadia Lahor, Renild Polfliet, Christof Mahieu, Frauke Vandenwyngaert, Geert Selleslagh.
    -Moeder Fien (Delphine Selleslagh-De Wit) en dochter Raf tussen de afgevaardigden van de vier “goede doelen”.

     

     





    16-03-2015 om 07:23 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (4 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    1994 – Oktober en Decembernummers van “Toeters en Trompetten” :

     

    Samenstelling bestuur K. Fanfare St.-Cecilia Leest
    -Ere-voorzitter : Vic Verschueren, Elleboogstraat 36 Leest.
    -Voorzitter : Kamiel Verschueren, E. Rollierstraat 7 Willebroek.
    -Ondervoorzitter : Pol Huybrechts, Dorpstraat 60 Leest.
    -Secretaris : Stan Gobien, Kouter 79 Leest.
    -Penningmeester : Maggy De Borger, Juniorslaan 31 Leest.
    -Verslaggever : Ilse Peeters, Dorpstraat 34 Leest.
    -Jeugdverantwoordelijke : Roland Vanwelden, Juniorslaan 31 Leest.
    -Instrumentenbeheerder : Emiel Verschueren, Winkelstraat 7 Leest.
    -Feestsecretaris : Jef Lauwers, Kouter 68 Leest.

    Leden
    -Bert De Borger, Juniorslaan 31 Leest.
    -Rik Lauwens, Kouter 82 Leest.
    -Rik Peeters, Juniorslaan 105 Leest.
    -Adrienne Pepermans, Juniorslaan 105 Leest.
    -Marcel Van Loo, Dorpstraat 7 Leest.

    Verantwoordelijken per wijk
    -Dorp-Oost (Leest-Dorp, Molenstraat, Kouter, Verschuerenlaan, Cecilialaan, Kerkenblokweg) : Marcel Van Loo.
    -Dorp-West (Dorpstraat, Ten Moortele) : Pol Huybrechts.
    -Dorp-Zuid (Kouter, Kapelseweg-Hombeek) : Rik Lauwens.
    -Dorp-Noord (Vinkstraat, Keepstraat, Gorzenstraat,…+ nieuwe verkavelingen) : Ilse Peeters.
    -Centrum-Zuid (Elleboogstraat, Tiendeschuurstraat, Winkelstraat, Tisseltbaan, Kapelseweg-Leest) : Emiel Verschueren.
    -Centrum-Noord (Juniorslaan, Blaasveldstraat) : voorlopig nog Emiel Verschueren.
    -Heide-Noord (Juniorslaan, Kloosterhoeveweg, Hertstraat, Oude Tisseltbaan, Grote Heidestraat) : Rik Peeters.
    -Heide-Zuid (Kleine Heidestraat, Alemstraat, Aland) : Adrienne Pepermans.
    -Buiten grondgebied Leest : Kamiel Verschueren. 

    De Muziekschool van de fanfare…

    “Onze vereniging heeft in het verleden steeds erg veel belang gehecht aan de opleiding van jongeren. In vergelijking met 10 jaar geleden is er op dit punt zelfs een grote vooruitgang geboekt zowel op het gebied van de methode, de inhoud van de lessen en de organisatie. Kinderen die naar de muziekschool van de fanfare komen, kunnen ook deelnemen aan andere activiteiten als de jaarlijkse ontspanningsreis (dit jaar naar de Meli in Adinkerke – De Panne), het kinderfeest en de optredens van de fanfare.
    De lessen zijn volledig gratis. De leerlingen zijn ingeschreven bij het Muziekverbond van België, wat betekent dat ze op dezelfde manier zijn verzekerd als de muzikanten.
    De leraars die de lessen geven, weten iets af van fanfaremuziek en bekwamen zich nog verder, in vele gevallen door ook nog naar de muziekacademie of naar het conservatorium te gaan.
    De leerlingen krijgen na verloop van tijd een instrument waarvoor geen huurgeld wordt gevraagd. Het enige wat de vereniging vraagt is dat er zorg voor gedragen wordt. Het goedkoopste instrument kost al ongeveer 40.000 BEF. Als u de lijst op de volgende bladzijde ziet, kunt u al gauw berekenen wat voor investering er op deze manier door de fanfare wordt gedaan en nog moet gedaan worden.

    Het lerarenkorps is als volgt samengesteld :
    Algemene leiding & Leraar notenleer : Johan De Win.
    Leraar notenleer & instrument : Rudy Croon.
    Leraars instrument : Gerhard Gieselink, Gunter Peeters, Roland Vanwelden (ook verantwoordelijk bestuurslid i.v.m. de jeugdwerking). 

    Volgende leerlingen volgen de lessen aan de muziekschool van de fanfare of aan de Gemeentelijke Muziekacademie te Willebroek :

    Eerste graad, 1ste leerjaar
    Kevin Absillis, Tania Absillis, Sanne De Laet, Kristof De Maeyer,Marjolein Duran, Bram Geens,Wesley Hendrickx, Annick Huyghe, Jannes Jacobs, Bert Van Praet, Nelleke Van Praet, Charlotte Verschueren, Wouter Verschueren.

    Tweede graad, 2de leerjaar
    Sofie De Decker, Leendert Dierckx, Hilde Metdenancxt, Joke Scheers, Sarah Selleslagh, Ann Slachmuylders, An Van der Hasselt, Raf Van der Hasselt, Nele van Nobelen, Marc Leemans, Roger Verlinden, Marc Tavernier.

    Derde jaar, lagere 3.
    Katrien De laet, Tom Hendrickx, Nathalie Huyghe, Jet Peters.

    Vijfde jaar A.M.C. & instrument
    Tineke De Decker, Thomas Delaet, Hans Van Houcke, Elke Verschueren.

    Vijfde jaar en/of vrije leerlingen
    Gunter Peeters, Dries Rodet, Annelies Rodet, Kathleen Lamberts, Katrien Verschueren, Paula Van Hool, Veerle Lamberts.

    Studenten muziekacademie Willebroek
    Gerhard Gieselink, Edmond Muyldermans, Roland Vanwelden. 

    Naast de cursussen voor de jeugd zijn er ook mogelijkheden voor volwassenen indien zij bereid zijn een instrument te bespelen. Voor een aantal instrumentengroepen zijn er aparte leraars. Vraag informatie bij Jef Lauwers, Kouter 68 Leest.”  

     

    1994 – 2 november : Afreisdatum Vierdaagse Bourgondiëreis Davidsfonds (PB, 21/9)

     

    1994 – 2 november – Parochieblad : Ontruiming graven
    “Voor gewone graven van mensen die overleden zijn in 1979, worden de graven ontruimd vanaf 15 december. Belanghebbenden kunnen schriftelijk toelating vragen aan de Dienst begraafplaatsen om zelf hun zerken te mogen afhalen. : dit vanaf 15 november.”

     

    In hetzelfde weekblad : Bedevaarten – LG KVLV
    “Wie graag op bedevaart wil naar het Heilig Land Israël in het jaar 1995, met de LG-KVLV, deze zijn gepland van 7 tot 14 november, en van 14 tot 23 november. Liefhebbers kunnen navraag doen op het secretariaat in Leuven.”

    16-03-2015 om 07:03 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    09-03-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    1994 – Zondag 30 oktober : Provinciaal Tornooi – Ter Dilft Bornem . Verslag uit “T&T”, van juli 1994. 

    Het concertoptreden in Puurs op 8 oktober en het openluchtoptreden te Mechelen op 16 oktober stonden in het teken van deze wedstrijd, vooral om de jonge muzikanten te laten gewennen aan steeds nieuwe omstandigheden.
    In Bornem werd het menens. Het werd sinds de ‘vernieuwde start’ de eerste confrontatie met een jury van deskundigen. Het provinciebestuur van Antwerpen was vooraf op de hoogte gebracht van de samenstelling van de Leestse fanfare, zodat er nadien geen bijkomende afdeling diende te worden opgericht of naar andere kunstgrepen te worden gezocht.
    Muzikanten, bestuursleden en heel wat ereleden keken met hoge verwachtingen naar deze wedstrijd uit. Hoe zou Sint-Cecilia het er van afbrengen ? Hoe gingen de jonge muzikanten deze vuurdoop doorstaan ?

    Het provinciaal concerttornooi werd georganiseerd door het Antwerps Provinciebestuur en had plaats op 7 zondagen van 16 okober tot 27 november.
    Op 30 oktober traden er in totaal 8 korpsen op waaronder de fanfare uit Leest.
    De muzikanten traden op in uniform en dienden hun identiteitskaart voor te leggen want de identiteit van alle deelnemers werd gecontroleerd.

    In het fanfareblad van december 1994 verscheen volgend verslag :

    “Op zondag 30 oktober nam onze vereniging deel aan het Provinciaal Concerttornooi van Antwerpen. In totaal schreven hiervoor een 55 ensembles in, het merendeel harmonieën, fanfares en brass bands. Daarnaast waren er nog big bands en slagwerkensembles. Deze korpsen konden niet allemaal op dezelfde dag optreden en het tornooi werd gespreid over de zondagen van oktober en november.
    Na een vrij drukke voorbereiding met heel wat repetities en bijkomende repetities hoopte iedereen dat onze fanfare een goede klassering zou behalen. Sommigen waren al tevreden met een 1ste afdeling, anderen tipten op de afdeling uitmuntendheid, nog grotere optimisten zagen er zelfs een ere-afdeling inzitten. Echter, de meesten gingen min of meer met een bang hart naar Bornem. Van dit optreden hing heel wat af voor de toekomst van de fanfare. In voetbal- of wielertermen spreekt men in dergelijke gevallen over de invloed op ‘het moreel’.
    Tijdens de week die aan de wedstrijd voorafging werd er niet alleen op muzikaal gebied geoefend. Er werd zelfs gerepeteerd hoe en in welke volgorde de muzikanten op het podium zouden verschijnen en wanneer ze mochten gaan zitten. Op een teken moesten ze zelfs tegelijkertijd gaan zitten. Er stonden punten op de presentatie en dat was de reden ! Sommige muzikanten vonden er niets aan om zo gedrild te moeten optreden, maar toen ze vlak voor de wedstrijd achter het podium stonden te wachten, waren ze waarschijnlijk toch tevreden dat er geen paniek was en dat ze zich konden concentreren op wat ging gebeuren. Bij de lottrekking kwam het nummer ‘1’ te voorschijn voor de Leestse fanfare. Gelukkig had de dirigent dit voorzien en was de algemene repetitie van zaterdagavond naar zondagmiddag geplaatst…Hij had waarschijnlijk een voorgevoelen dat…

    En nu was het zo ver ! Vanuit de zaal was het een prachtig gezicht hoe zo goed als alles perfect verliep bij de opstelling. De presentatie was werkelijk af ! De basspelers zorgden ervoor dat het nog beter werd. Zij hadden waarschijnlijk met elkaar afgesproken dat hun grote, zware instrumenten tegelijkertijd de hoogte ingingen, of was dat een toevalstreffer ??? De Leestse fanfare –de enige op heel het concerttornooi- durfde het zelfs aan om zonder inspeelwerk te beginnen. Vanaf het moment dat de eerste noten weerklonken, werd het nog beter ! Het komt er immers in de eerste plaats op aan goede muziek te maken ! En het klonk hemels ! De toehoorders zaten aan hun stoelen gekluisterd en werden vanaf de eerste noten geboeid ! Ook de juryleden waren geboeid en dat konden we merken. Op de vorige wedstrijddagen hadden die er druk op los geschreven en deze keer leek het wel of ze kregen zo goed als niets uit hun pen. Waren ze van de hand Gods geslagen ? Later bleek dat niet het geval te zijn. Ze waren over de Leestse prestatie opgetogen ! Ze vonden zelfs dat het té goed en té proper afgewerkt was ! Ze oordeelden zelfs dat onze vereniging te makkelijke stukken had gekozen ! Het hele muzikale optreden was naar menselijke maatstaven zo goed als perfect ! De solisten deden hun werk uitstekend en de jeugdige muzikanten, die voor ’t eerst aan een zo belangrijk optreden deelnamen, hadden merkbaar geen last van de zenuwen. Op muzikaal gebied verliep alles opperbest en het aftreden ws tot in de puntjes verzorgd en vooral ordelijk !

    Toen we na afloop ook naar het café van het cultureel centrum gingen om de dirigent en de muzikanten te feliciteren, werden we langs alle kanten bestormd met de vragen als : ‘Hoe is het geweest ? Klonk het goed ? Hebben we ons best gedaan ? in welke afdeling zou jij ons klasseren ?’ Muzikanten die voordien schijnbaar weinig hadden gegeven om de presentatie informeerden nu ook naar de wijze waarop dit overkwam in de zaal. We hebben hen gerust gesteld en verklaard dat we alles voortreffelijk vonden.
    Ondertussen stond het in de buurt van de tapkast vol met muzikanten met een grijze broek of rok en een bordeaux truitje.Velen zijn daar blijven staan, tot de fanfare van Wiekevorst aan de beurt was. Anderen zijn ook gaan luisteren naar de overige deelnemers.
    Toen de resultaten werden bekend gemaakt, was het café waarschijnlijk zo goed als leeg en was de concertzaal goed gevuld. De juryvoorzitter gaf de resultaten. ‘De Leestse fanfare wordt gerangschikt in ere-afdeling !’ Het doel dat we ons hadden gesteld, was ruimschoots gehaald. Tevreden trok een groot gedeelte van de muzikanten daarna naar café ‘St.-Cecilia’ in Leest waar er verder werd gevierd… 

    Op dinsdag 6 december ll. had de nabespreking van dit concerttornooi plaas in het Provinciehuis te Antwerpen. De voorzitter van de jury, Vic Van Eetvelt, gaf in het inleidend gedeelte een overzicht van de inspanningen van het provinciebestuur om de amateurmuziek in de provincie nieuw leven in te blazen. De heer Eddy Avonds gaf namens de muziekjury een overzicht van de voornaamste vaststellingen op muzikaal gebied. De Leestse fanfaresecretaris (Noot : Stan Gobien) werd verzocht namens de deelnemende korpsen het woord te voeren. Hij dankte het provinciebestuur omdat de subsidies meer dan verdubbeld werden en vroeg de juryvoorzitter hiervoor namens de deelnemers de dank over te brengen aan het provinciebestuur. Hij dankte de juryleden voor hun objectiviteit en deelde mee dat sommige korpsen er moeite mee hadden dat de jury zo streng was geweest. Dankwoorden waren er eveneens voor de secretaressen van de jury en voor de controleurs. Tevens deed hij een oproep om de subsidie op een goede manier te besteden.
    Daarna gaf de secretaresse van de provinciale cultuurdienst nog wat uitleg over de subsidiëring en dat interesseerde ons in hoge mate : onze vereniging krijgt de drie volgende jaren de toelage voor de ere-afdeling ! Hiermee werd het algemeen gedeelte afgesloten.
    Ten slotte was er een groepsbespreking met jurylid, Dirk De Caluwé. De verslagen van de korpsen die in onze groep waren ingedeeld, werden voorgelezen en besproken. Samengevat, zoals de heer De Caluwé het zei, kwam het neer op : ‘De Leestse fanfare heeft haar optreden in alle aspecten tot op de millimeter nauwkeurig afgewerkt !’
    Nog een detail : de dirigent van de Wiekevorstse fanfare, de heer Denis Van den Putte, zei in het openbaar dat onze vereniging het uitstekend had gedaan en dat we terecht in de ere-afdeling waren geklasseerd.

    En nu hopen we dat onze fanfare het in 1997 ten minste even goed zal doen en met de inzet en de werkkracht van de dirigent en de muzikanten wordt het dan misschien zelfs de superieure afdeling, een afdeling waarin geen enkel korps werd gerangschikt. 
    Het provinciaal concerttornooi is geen wedstrijd ! Het is een tornooi waarbij de korpsen worden aangespoord zelf wat te doen aan hun muzikaal peil om dat van jaar tot jaar, van deelname tot deelname te verbeteren.
    Uit dit globaal overzicht blijkt dat de jury nogal vrij streng heeft beoordeeld. De verdeling over de verschillende afdelingen ziet er als volgt uit :
    -superieure afdeling : 0 korpsen;
    -ere-afdeling : 4 korpsen; (Noot : waaronder K.F. St.Cecilia Leest)
    -uitmuntendheid : 5 korpsen;
    -1ste afdeling : 17 korpsen;
    -2de afdeling : 14 korpsen;
    -3de afdeling : 12 korpsen  

    Bij de nabespreking bleek dat de meeste muzikanten –uitgezonderd die van Leest- na de wedstrijd enigszins misnoegd naar huis trokken omdat ze zo weinig punten hadden gekregen. Haast niemand begreep wat van het puntensysteem. Het was voor velen moeilijk te begrijpen dat bv. 51% in de afdeling uitmuntendheid een beter resultaat is dan 79% in de 1ste afdeling. De Leestse muzikanten wisten daarentegen wel hoe de punten moesten geïnterpreteerd worden…

    Hiermee was het voor onze muzikanten voornaamste optreden van 1994 achter de rug. Het was uitstekend geweest ! Proficiat aan de dirigent en de muzikanten ! Hiermee werd de richting aangegeven voor de toekomst van de Leestse fanfare !”

     

    09-03-2015 om 17:21 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    03-03-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    1994 – 9 oktober : Gemeenteraadsverkiezingen. 

    De uitslag

    Zetels : 10 CVP (-4), 10 SP (-3), 9 Vlaams Blok (+6), 7 VLD (+1), 3 Agalev(+1) 1 CDV (+1) en 1 VU (-2).

    Het stadsbestuur werd als volgt samengesteld : Geert Bervoets (SP) burgemeester, Patrick Backx (CVP) 1ste schepen, Willy Vandenbrande (SP), 2de schepen, Johan Lamon (Agalev) 3e schepen, Leo Stevens (CVP) 4de schepen, Jan Pepermans (Agalev) 5de schepen, Frank Nobels (CVP) 6e schepen, Jaak De Wachter (SP) 7e schepen, Raymond Janssens (SP) 8e schepen. 

    In Gazet van Mechelen van 11 oktober verscheen :

               Emmeregs begraaft politieke strijdbijl

    Gust Emmeregs kon gisteren de zware verliescijfers van zijn CDV, de partij van de burgemeester, nog steeds niet verwerken.“Ik begrijp het niet. Ik haal 505 voorkeurstemmen en moet mijn zetel in de raad afstaan aan kandidaten die niet eens 50 stemmen achter zich kregen”. Hij toonde zich bitter omdat sommige kiezers voor kleinere partijen als bv. Rossem hebben gestemd. Dat doet mensen zoals hij de das om. Nochtans verklaart dàt niet de nederlaag van de CDV. Na 24 jaar actieve politieke bedrijvigheid legt Gust Emmeregs er het bijltje bij neer. Hij wil zich de volgende jaren volledig toeleggen op zijn zaak. Over of hij ooit nog in de politieke arena zal aantreden liet Emmeregs zich gisteren niet uit. Voorlopig wil hij de dingen eens rustig bekijken. Emmeregs neemt zich voor om “zijn” omnihal in Leest verder te blijven uitbouwen ten dienste van de gemeenschap. Of hij nu gemeenteraadslid is of niet.  

    En dezelfde krant blokletterde op 31/12/1994 :  

    Gust Emmeregs sluit een tijdperk af.

    Na 30 jaar politiek leven is dat tijdperk voor Gust Emmeregs (54) onherroepelijk afgesloten. Dat hij niet werd herverkozen is voor hem nochtans geen reden dat hij zich niet verder ten dienste van zijn medemensen zou stellen.“Ik ben nu eenmaal zo,” zei Emmeregs. De man die zonder fusies hoogstwaarschijnlijk nog altijd burgemeester van Leest zou geweest zijn, verheelt niet enigzins teleurgesteld te zijn. Hij had méér respons verwacht van de kiezers voor wie hij meent zich steeds dienstbaar te hebben opgesteld. De teleurstelling van Emmeregs heeft ook te maken met wat hij omschrijft als een “afrekening tussen personen” bij de breuk tussen CVP en CDV. Die breuk verklaart volgens hem ook dat de CDV bij de Mechelaars niet aanslaat en dat waarschijnlijk nooit zal doen.“Het is niet goed dat mensen die hetzelfde gedachtengoed verdedigen zich in verschillende formaties opstellen” is zijn overtuiging. Zelf heeft Emmeregs er geen spijt van dat hij de stap naar de CDV heeft gezet. Hij verklaart die overstap als een gevolg van de zaken die van dag tot dag gebeuren. De politieke maneuvers waren er oorzaak van dat Gust tot tweemaal toe achter een schepennet viste. Na de fusie opteerde men in Mechelen voor een CVP-schepen die uit de deelgemeente Muizen kwam.

    In 1982 werd de CVP na de verkiezingen in de oppositie gedrongen. Gust verklapte ons ook een geheim : “Waar het voor een meerderheid duidelijk was dat ik in de uitlopende legislatuur een schepenambt zou toegewezen krijgen, kantte reeds in...maart 1983 een groep binnen de jongeren van de Mechelse CVP zich daartegen. Dat heeft me tot op vandaag diep gekrenkt”, aldus Gust.

     

    1994 – 12 oktober – Parochieblad : Oproep tot misdienaars.
    Voor de zondagsmis van 09u30 kwam er via het Parochieblad een oproep tot kinderen en jongeren ‘om alzo sterker betrokken te zijn bij de misviering.’ Belangstellenden konden zich wenden tot de pater-pastoor.

     

    1994 – Zondag 16 oktober : Leestse fanfare gaf een kioskoptreden te Mechelen
    “Het concert werd door de stad Mechelen georganiseerd in het kader van de ‘Trein-, Tam-& Busdag’. Aanvankelijk vonden de organisatoren geen korpsen om dit optreden te verzorgen. Er waren immers geruchten vespreid dat het om een autoloze zondag zou gaan. Uiteindelijk werd het een vrijwillig autoloze zondag en toen hebben wij onze bereidwilligheid getoond om de klus te klaren. Er moet daarbij gezegd worden dat dit concert paste in onze voorbereidingsperiode op het provinciaal concerttornooi. Het was een gelegenheid om weer eens in andere omstandigheden op te treden. Een openluchtconcert is iets heel anders dan een optreden in een zaal. De jonge muzikanten hadden vooral meegedeeld dat ze dit keer naar de jeugdbeweging gingen omdat daar voor hen een speciaal programma was voorzien. Er waren dan ook minder muzikanten, zo’n vijfendertig. Gelukkig maar, want op de kiosk was zeker geen plaats voor ons hele korps.
    De kiosk was dit keer opgesteld vlak voor het stadhuis en het musiceren viel op deze plaats wel mee. Ook deze keer hadden een aantal ereleden de verplaatsing meegemaakt en samen met de op bepaalde momenten toevallige luisteraars, had onze vereniging heel wat bekijks.
    Het traditionele programma werd zo goed als feilloos afgewerkt terwijl op de lege Mechelse Grote Markt groepen fietsers voorbijreden en kinderen allerlei gekke fietsen uitprobeerden. Om 15 u. begon de stadsbeiaardier aan zijn concert en toen hebben we ons programma gestopt om hem niet te zeer in verwarring te brengen.
    Na het optreden trokken alle muzikanten naar café ‘St.-Cecilia’ in Leest dat voor deze gelegenheid open was tot omstreeks 17.30 u. waar nog werd verbroederd en verzusterd.”
    (“T&T”, december ’94)

    1994 – 22 oktober : Eerste wedstrijd van 7 Superkaartavonden
    In het Omni Sportcentrum van Leest. Totale prijzenpot van 510.000 fr. Kaarten in voorverkoop : 1.500 fr. en 249 fr inleg per avond. (Folder)

     

    1994 – 26 oktober – Gazet van Mechelen : Nieuwe aanbesteding voor riolering Leest
    “Er moet een nieuwe aanbesteding worden uit geschreven voor de aanleg van de riolering en de doorsteek onder de Zenne te Leest. De eerder aangestelde aannemer mag dat werk niet uitvoeren omdat hij nu niet over de nodige vergunningen beschikt. Dat was bij de aanbesteding niet het geval, maar de spelregels werden inmiddels gewijzigd. Het gaat om een bedrag van 35 miljoen. Om de kans op toeslagen niet te verliezen wil het schepencollege dit jaar nog een nieuwe aanbesteding én toewijzing doen. Eens die werken zijn uitgevoerd, is heel Leest aangesloten op het waterzuiveringsstation aan de Blarenberglaan.
    (...)”

     

    1994 – Zondag 30 oktober : VV Leest won derby tegen SKR met 1-3. (Foto’s onderaan)
    Deze vierpuntenwedstrijd in Eerste Provinciale werd onder barre weersomstandigheden betwist. Felle windstoten verhinderden dikwijls de goede bedoelingen van de acteurs. De bezoekers van VV wonnen met 1-3, met twee doelpunten van hun speler-trainer Luc Leys. VV-voorzitter Gust Emmeregs was de eerste om zijn ploeg in de kleedkamer te gaan feliciteren. Hij beloofde een etentje.

    In GvM van 2 november verscheen volgend verslagje :

    Jan Van den Heuvel, de trainer van SKR, toonde zich na de 1-3 nederlaag vrij ontgoocheld.
    “We gingen vrankweg aanvallend spelen met twee zuivere spitsen. Onze plannen werden vroeg in de wedstrijd flink overhoop gegooid door het doelpunt van de gasten. Na onze gelijkmaker sloop de hoop weer in onze rangen maar een nieuwe treffer van VV brak de veer. De vervanging van Geert Haentjes door Tom Heremans voerde ik door omdat ik vooraan meer vaart in de ploeg wou brengen. Steven Van Giel zat immers stevig in de greep van Hans Simons en ook Marc Asseloos kwam niet dikwijls in beeld omdat mandekker Kurt De Prins zijn opdracht honderd procent uitvoerde. In feite heeft de ganse ploeg mij ontgoocheld. Ik moet vaststellen dat aanvallend spel niet loont. Voetbal is verdedigen en gepast uitbreken.”

    Collega Luc Leys zat in de kleedkamer met de brede glimlach. “Vandaag hebben we getoond wat we waard zijn. Er zat veel beweging in de ploeg. De zege noem ik er één van de collectiviteit. Dat ik tweemaal kon scoren, dank ik uiteraard aan mijn spelers die voor de opbouw zorgden.”

    De bezoekers kwamen aan de aftrap zonder de gekwetste Sinisa Askraba. Jan Rohart was geel geschorst. Jean Lumuanganu stond bij de thuisploeg nog steeds op de gekwetstenlijst.
    Scheidsrechter Stragier kende weinig problemen met twee sportieve ploegen. Hij moest enkel geel trekken voor Milan Misic en Danny Willems.
    Hans Bouwmeester speelde als libero een beresterke partij, samen met Staf Verhaeghen. Hans Simons en Kurt De Prins waren onverbeterlijk in de mandekking. Ralf De Smedt en Peter Engelen speelden op niveau bij de gastheren. Jan Van der Veer ging naar ons gevoelen niet vrijuit bij de tweede treffer. Steven Van Giel kwam niet in het stuk voor. 

    Na de derby werd te Leest een ludieke doodsbrief verspreid waarin de dood van Rapid SK Leest werd aangekondigd. Een ongelukkige zet omdat zaterdagavond Ludo Paulus overleed, nadat die in de namiddag nog een wedstrijd met de SKR-veteranen had gespeeld en op zondagmorgen Tim Van Heck, zoon van de voorzitter, om het leven kwam in een verkeersongeval (zie artikel hierna). Zware klappen voor SKR.

     

    1994 – Zondag 30 oktober : Tegen hoekgevel te pletter in Mechelen (Foto onderaan)
    De 21-jarige Tim Van Heck uit de Blaasveldstraat 16 in Leest reed zich zondagavond om tien minuten voor vijf met zijn auto te pletter tegen de hoekgevel van het voormalige Klein Seminarie op het Hoogstratenplein in Mechelen. Hij was op slag dood.
    De hulpdiensten, met een geneesheer uit het dichtbijgelegen O.L.Vrouwziekenhuis, waren onmiddellijk ter plaatse maar voor het slachtoffer kon geen hulp meer baten.
    Tim, een zoon van SKR Leest-voorzitter Van Heck, zat alleen in zijn voertuig. (GvM)

     

    Foto’s :
    -De derby te Leest : Luc Leys, hier in strijd met Peter Engelen en Kris Van Goylen, scoorde tweemaal voor de bezoekers. (Foto MAB, GvM)
    -Deze ludieke doodsbrief was op een slecht moment verspreid.
    -Het totaal verhakkelde voertuig van Tim Van Heck.







    03-03-2015 om 06:26 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    27-02-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    Vervolg verkiezingen van 1994.

     

                                                                 Propaganda van de SP

     

    Uw Leestse SP-Ploeg
    Ivan De Borger 7de plaats, Mariette De Bont 10de plaats, Romy Roelants 17de plaats, Malvina Verschaeren 8ste plaats. 

    Wat we de voorbije zes jaar, onder impuls van de SP, in Leest realiseerden :
    -oprichting nieuw monument oudstrijders.
    -kerk : plaatsen sfeerverlichting.
    -kerk : herstelling dakgoten en afloop.
    -pastorij : herstelling dak en aflopen.
    -oprichting columbarium en aanleggen strooiweide.
    -duikers in Tisseltbaan en Kapellebaan werden vernieuwd.
    -Leestsesteenweg werd volledig vernieuwd en voorzien van riolering.
    -Leest centrum : wegenwerken en aanpassing verlichting.
    -Nieuwe wijk ‘Kleine Landeigendom’ plaatsing moderne verlichting.
    -Vinkstraat : vernieuwing verlichting en aanleg nieuwe straat en voetpaden.
    -Hertstraat : nieuwe slijtlaag.
    -SBS : schilderwerken.
    -Vinkstraat : zone 30 km/u.


    Wat we de komende zes jaar in Leest willen realiseren :
    -herstellen betonbaan ‘Kleine Heide’ naar Kapelle o/d Bos.
    -herstellen Juniorslaan.
    -dienst stadsautobussen uitbreiden tot fusiegemeenten.
    -speelvelden Kerkenblokveld herstellen en onderhouden.
    -aansluiten riolering Leest op riool Leestsesteenweg op zuiveringsstation.
    -open riolen inbuizen.
    -wandelpaden promoten en bewegwijzeren.
    -zitbanken plaatsen langs wandelroutes.
    -… 

    Uittredend SP-gemeenteraadslid Jef Vloeberghen :
    Beste Leestenaars,

    Met heel veel plezier en enthousiasme heb ik mij jarenlang ingezet om de belangen van de inwoners van Leest te verdedigen in de gemeenteraad. Met genoegen kan ik terugblikken op een diversiteit aan verwezenlijkingen, die ik samen met mijn SP-vrienden kon realiseren.
    Met fierheid stel ik U onze SP-kandidaten voor de komende gemeenteraadsverkiezingen voor :

    -Ivan De Borger, uittredend gemeenteraadslid.
    -Mariette De Bont.
    -Romy Roelants en
    -Malvina Verschaeren.

    Met een gerust hart draag ik de fakkel aan hen over. Met uw steun zullen zij in de Mechelse gemeenteraad ‘UW STEM’ laten horen.
    Daarom doe ik een warme oproep tot U allen : STEM VOOR ONZE LEESTSE SP-PLOEG, SCHENK HUN UW VERTROUWEN, ZIJ VERDIENEN HET !!! 

    Ivan De Borger
    Ik ben momenteel gemeenteraadslid. Gedurende de voorbije zes jaar heb ik me ingespannen om de opgesomde punten in deze folder te verwezenlijken. Leest is een deelgemeente van Mechelen maar Leest heeft evenveel rechten als het oude Mechelen.

    OOK DE VOLGENDE ZES JAAR IS DIT MEER DAN OOIT VAN BELANG !!!
    DAAROM MOETEN ER OOK MENSEN DIE MET LEEST BEGAAN ZIJN IN DE GEMEENTERAAD ZITTEN !!!
    DAAROM REKEN IK OP U !!!

    Ik vecht voor een stadsbestuur dat luistert naar zijn inwoners ! Burgers hoeven niet naar politici te gaan, NEEN !!! Het stadsbestuur moet zelf de Mechelaars opzoeken !!!
    Zes jaar in de Mechelse gemeenteraad hebben mij geleerd dat informele contacten en gesprekken met zoveel mogelijk inwoners van onze stad een rijke bron aan creatieve ideeën vormen. Ik wil op de ingeslagen weg verder gaan !
    Inwoners van Groot-Mechelen. Ik wil Uw stem zijn in het stadsbestuur. Daarom reken ik op U op 9 oktober !

    Mariette De Bont
    Mariette De Bont is 49 jaar en gehuwd met Armand De Bleser en werkzaam bij Belgacom als adjunct-technicus. Zij woont reeds 30 jaar in Leest en is daar voorzitter van de plaatselijke SP-afdeling, steeds bereid een oplossing voor ieders probleem te zoeken.
    Zij is van mening dat er niet genoeg kan gedaan worden voor de opvang van jongeren om hen een goede begeleiding en goed onderwijs te geven.
    Wat de derde leeftijd betreft vindt ze dat we samen moeten ijveren om onze sociale zekerheid te behouden.
    Haar bijzondere interesse gaat uit naar beleidsthema’s als leefmilieu, verkeersveiligheid en sport. Maar in de eerste plaats natuurlijk naar Leest. Zo meent ze dat al het mogelijke moet gedaan worden om het landelijk karakter van Leest te bewaren. Zelfs meer. Leest moet zich ontwikkelen tot een van de grootste groene zones binnen groot-Mechelen.

    Kordaat kiezen voor Leest dat doet U met Mariette De Bont !

    Tenslotte wil ik dat er paal en perk wordt gesteld aan de praktijken van gewetenloze sjacheraars die op bedrieglijke wijze allerhande minderwaardige handelswaar aan woekerprijzen proberen te verslijten aan vele goedgelovige bejaarden.

    Malvina Verschaeren
    Malvina is stadsbediende en gehuwd met Celest VAN NECK, leraar SITO en SMS 1.
    In het verleden was zij kabinetsmedewerker van Burgemeester Georges Joris. Haar huidige functie is kabinetsmedewerker bij Constant DEMEESTER, eerste schepen, schepen van Openbare Werken. Wie in het verleden ooit op haar beroep deed, weet dat dit nooit tevergeefs gebeurde, zij kennen haar sociaal engagement.

    Volgende denkpiste is voor haar primordiaal : ‘Een ambtenaar, een politicus, zijn er voor U, moeten ten dienste staan van U, moeten er zijn als U het wenst, als U hen nodig heeft, en niet omgekeerd, U staat niet ten dienste van hen !!!’

     

    Foto’s :
    -De Leestse SP-ploeg : Malvina Verschaeren, Mariette De Bont, Romy Roelants en Ivan De Borger.
    -Ivan De Borger, 7de plaats.
    -Malvina Verschaeren, 8ste plaats.
    -Mariette De Bont, 10de plaats.
    -Romy Roelants, 17de plaats.

     











    27-02-2015 om 08:37 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    25-02-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    Vervolg verkiezingen.

     

    Propaganda van Ward Leemans : (Foto’s onderaan) 

                                                        

    CVP – Uw toekomst in goede handen 

    Nieuwe ideeën van Ward.

    “Beste vrienden, 

    Velen kennen mij als zoon van Charel van Pandoer. Anderen als WARD LEEMANS.
    In ieder geval ben ik 47 jaar geleden geboren te Leest, waar ik woon langsheen de Blaasveldstraat nr. 19. Ik werk in het Imeldaziekenhuis te Bonheiden.
    Als zoon van een tuinder ben ik jarenlang bestuurslid geweest van de K.L.J. Zo ben ik terecht gekomen in het ACV, waar ik op dit ogenblik nationaal bureaulid en raadslid ben van LBC, de bediendenbond van het ACV. Tevens ben ik verbondslid in het ACV Mechelen. In het ziekenhuis ben ik hoofddelegee.
    Twee zaken werden me met de moedermelk ingegeven : mijn liefde voor de land- en tuinbouw én mijn sociale bewogenheid.
    Binnen het CVP-programma, dat ik volledig onderschrijf, wil ik me, als nieuweling, met al mijn krachten inzetten om gedurende de zes jaar die komen, enkele zaken te realiseren.
    De tuinders hebben specifieke problemen en verdienen méér aandacht. Ik zal met bijzondere belangstelling naar hen luisteren en oplossingen zoeken voor hun moeilijkheden.
    Jonge land- en tuinbouwgezinnen kampen hoe langer hoe meer met een onzeker bestaan. Om hén daadwerkelijk te steunen zal ik me inspannen om een vermindering van de milieubelasting te bekomen. Tevens moet er meer aandacht besteed worden aan het landelijke van de fusiegemeenten.
    Het zwaar verkeer dient geweerd te worden uit de dorpskernen. Echter met één uitondering : de land- en tuinbouwvoertuigen.
    Geen inspanning is te groot om in de eigen streek extra werkgelegenheid te creëren. Ik zal impulsen geven om een degelijk seniorenbeleid uit te bouwen met méér opvangmogelijkheden van onze bejaarden gedurende de dag.
    Dit verwezenlijken kan enkel met Uw steun, met Uw stem. Uw stem voor :
    Ward LEEMANS – CVP lijst Nr 7 – 34e Plaats Ward Leemans
    Dank U voor uw steun ! Dank U voor Uw stem !
             Ward LEEMANS.” 

    Ward Leemans plaatste ook zijn naam, samen met die van Jan De Keye, Hugo Servaes en Leo Stevens onder een folder van de CVP tegen de komst van de sociale woonwijk in Leest : 

    Sociale wonijk in Leest : ons standpunt.

    Mevrouw, Mijnheer, Beste Leestenaar, 

    Ruim een jaar geleden ondertekenden 863 Leestenaars een bezwaarschrift tegen het verkavelen van gronden, gelegen aan de Kouter in Leest.
    Een stuk landelijk Leest zou in het kader van de woonprojecten Domus Flandria worden opgeofferd aan de bouw van 97 appartementen.
    Het door een bekende Leestenaar opgezette plannetje ging evenwel niet door : Domus Flandria vond – naar onze mening overigens zeer terecht – dat woonuitbreiding in een landelijk gebied helemaal niet paste.
    Dezelfde Leestenaar weet evenwel van geen ophouden : via andere wegen wil hij de bouw van deze sociale woningen alsnog realiseren.
    Het C.V.P.-standpunt ter zake is voldoende bekend – en wij spreken dezelfde taal voor en na de verkiezingen :
    -het stukje landelijk Leest aan de Kouter mag niet verdwijnen.
    -het kunstmatig droppen van een grote groep mensen gaat problemen opleveren qua integratie en sociale communicatie.
    -De C.V.P. vindt dat kleinschalige projecten in de verkrotte delen van de binnenstad de voorkeur genieten.
    Dit is ons standpunt. Daar staan wij voor. Daar stappen wij niet van af. Ook niet na de gemeenteraadsverkiezingen.

     

    Omzendbrief van de VU : (Foto’s onderaan) 

    VU                                                             BESTUREN ZONDER KUREN

    Vlaamse Vrije Demokraten 

    Beste Leestenaars, 

    Aan deze zuidkant van Mechelen zijn de Volksunie-mensen altijd nauw betrokken geweest bij allerlei activiteiten tot BEWAREN EN BEVORDEREN van een GAAF LEEFMILIEU en het behoud van het LANDELIJK KARAKTER van de gemeente.
    De Leestenaars zullen zich zeker herinneren hoe wij in de jaren zeventig de kat de bel hebben aangebonden toen het spookbeeld van een mega-industrieterrein van het Zeekanaal tot de spoorweg in Leest boven onze hoofden hing.
    Of onze inspanningen voor het behoud van de typische poort hekken en muur rond de kerk.
    Om de VERSTEDELIJKING tegen te gaan hebben wij ons ook altijd verzet tegen de inplanting van TE GROTE SOCIALE WIJKEN in onze landelijke deelgemeente.
    Wij vrezen samen met vele andere Leestenaars dat dergelijke plannen in Leest vooral bedoeld zijn om de mensen op te vangen die uit het stadscentrum weggedrukt worden bij de renovatie van de volkswijken.
    Wij zullen ook in de toekomst steeds op de bres staan voor een VEILIG, LANDELIJK EN LEEFBAAR LEEST.
    Geef ons uw stem op LIJST Nr. 4.
         Milou Mertens-Van Stijvoort 11de plaats.
         Toon Sneyers 34ste plaats.

     

    Foto’s :
    -Verkiezingsfolder van Ward Leemans.
    -De voor- en achterkant van de folder tegen de sociale woonwijk van de vier CVP-kandidaten.
    -Milou Mertens-Van Stijvoort, 11de plaats VU.
    -Toon Sneyers, 34ste plaats VU.











    25-02-2015 om 10:25 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    18-02-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    Vervolg verkiezingspropaganda van Gust Emmeregs :

     

    Gust Emmeregs hoeft zich voor niets of niemand te schamen
    Weg met onverdraagzaamheid en leugens !!! Leest is een dorp waar het goed is om te wonen en te leven en dat zal zo blijven. Gust, als dank voor alles wat U voor Leest gedaan hebt laten wij het artikel dat vandaag in ‘Gazet van Mechelen’ is verschenen aan alle Leestenaars geworden.
    Interviewer ging op ontdekkingstocht, op zoek naar informatie over belangrijke politieke figuren. Wij ontdekten een markante figuur : Gust EMMEREGS uit Leest kan alleen maar vaststellen dat zijn populariteit misschien nog groter is dan hijzelf wel dacht…
    Uitspraken als : Gust is een werker, een doorbijter, een doorbrave mens, een duivel-doet-al, een vechter, een organisator, een dienstvaardige, zijn slechts goede eigenschappen. En als deze eigenschappen verenigd zijn in een politieke figuur, is dat een voor de politiek in zijn geheel en voor de CDV -Partij van de Burgemeester – in het bijzonder een goede zaak. Na al hetgeen ik heb gehoord, kan ik nu niet anders dan duimen voor lijst nr. 13 – plaats nr.3.

    1.Fusiegemeenten
    Als er iemand is die zich de voorbije jaren heeft ingezet opdat de mensen van Leest, Heffen, Hombeek en Muizen het als Mechelaar ‘goed’ zouden hebben, dan is dat wel Gust Emmeregs geweest. De realisaties in de Vinkstraat, de Leestse Steenweg en omgeving, de Kapelseweg, de verbeteringswerken in de directe omgeving van de scholen te Hombeek en Leest zijn er gekomen om aan de verlangens van de mensen tegemoet te komen en die hij tot vervelens toe verwoordde naar het stadsbestuur toe.

    2.Huisvesting
    Een aangepaste en betaalbare huisvesting is voor hem zeer belangrijk. Samen met het bestuur van de Mechelse Goedkope Woning werden onder zijn impuls zeer veel initiatieven op gang gebracht. Ook tal van renovatieprojecten werden gerealiseerd of zijn aan uitvoering toe. In de toekomst zal daar verder werk van gemaakt worden.

    3.Dagverblijf voor 55-plussers
    Gust Emmeregs is van oordeel dat heel wat mensen, die gans hun leven gewerkt hebben, graag naar een kleinere woning zouden willen gaan. Die moet dan wel in hun vertrouwde omgeving beschikbaar zijn. Heel veel mensen herinneren zich het voorstel dat hij in 1988 als CVP-kandidaat naar voren schoof, namelijk de inplanting van een dagcentrum voor bejaarden in een geheel van 80 sociale woningen te Leest.

    4. Sport en ontspanning
    Politiekers beloven – Gust Emmeregs doet het. De oprichting van het Sportcentrum te Leest – Sporthal en sportterreinen – werden met privé-investeringen gerealiseerd. Alle sportclubs en de vele sportbeoefenaars zijn Gust Emmeregs dankbaar.

    5. Sociaal dienstbetoon
    Alle geïntervieuwde mensen zijn het er over eens. Gust Emmeregs is voor iedereen aanspreekbaar, bereikbaar en één en al dienstvaardig.
    Bij hem is men direct thuis en daarom zijn leuze : geen bureaucraat, man van de daad !

    Gust genoot ook de steun van enkele notoire Leestenaars :

    Louis Vloebergh(uittredend gemeenteraadslid) : “Eerst en vooral wil ik alle vrienden bedanken die mij bij vorige verkiezingen gesteund hebben. Ikzelf ben geen kandidaat meer maar ik vraag nu aan al mijn vrienden om deze keer voor Gust EMMEREGS te stemmen.”

    Frans De Prins(Oud-Schepen Leest) : “Als er iemand is die altijd bereid is om te helpen dan is dat Gust EMMEREGS. Ik was niet meer zinnens om mij nog met politiek in te laten. Omwille van de speciale omstandigheden en het belang van deze verkiezingen vraag ik aan al mijn familieleden, vrienden en kennissen te doen zoals ik : STEMMEN VOOR GUST EMMEREGS.”

     

    Foto’s :
    -“De snelheidsremmende ingrepen hebben een grote bijdrage geleverd tot de verkeersveiligheid ter hoogte van de Sint-Martinusschool te Hombeek.”
    -Zijn realisaties.
    -Nog drukwerk.
    -De kandidaten van de CDV voor de provincieraadsverkiezingen. Van links naar rechts : Germaine Peeters, Gust Emmeregs, Johnny De Fre, Jos Vanroy, Christel Smedts, Nancy Smedts en Herbert Crol.
    -Gust Emmeregs.
     











    18-02-2015 om 09:42 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    16-02-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    1994 – 8 oktober – G.v.M. : 

                             Gust Emmeregs over Hoembeka en het gemeentehuis

    Vrijdag werd gepubliceerd dat het gemeentehuis van Hombeek toe is voor Hoembeka. Gust Emmeregs, die op geen enkel moment in dat artikel wordt genoemd, wenst daarover te reageren.Hij zegt aan Hoembeka-voorzitter Ward De Kempeneer dat hij, Gust Emmeregs, niet inziet waarom er met Allerheiligen geen tentoonstelling zou georganiseerd worden in de bovenzaal van het gemeentehuis.“Uit de door mij ingewonnen informatie blijkt immers dat het college van burgemeester en schepenen hiervoor toestemming gaf op 17 februari van dit jaar.”

    Emmeregs schrijft ook dat hij tijdens de gemeenteraad van 28 oktober van vorig jaar gestemd heeft tot uitvoering van veiligheidswerken in het oud-gemeentehuis. “Ik heb het verloop van het dossier van dichtbij gevolgd en kan melden dat er noodverlichting, een rookluik, noodtrap, 2de uitgang zaal 1e verdieping, 2 sassen en Rf.deuren lift , 3de en 1ste traphal worden aangebracht.De totale kosten voor deze veiligheidswerken werden op 750.000 frank geraamd. Aangezien deze werken met eigen financiële middelen mogen           uitgevoerd worden, zal dit dit jaar nog gebeuren”, aldus Gust Emmeregs.
               (F.T.)  

     

    Na het schisma in de Mechelse CVP kwam Gust Emmeregs op voor de CDV (Christen Democratische Vernieuwing) waartoe ook burgemeester Vanroy was toegetreden.
    De partij afficheerde zich als de ‘partij van de burgemeester’ en kreeg naast Vanroy ook coryfeeën als Luc Charlier (1ste plaats gemeenteraad) en Fons Vanstappen (37ste plaats gemeente) op haar lijst.
    Gust spaarde kosten noch moeite om de kiezers te overtuigen, hierna enkele uittreksels uit zijn barnum-campagne : 

    Geachte Mevrouw, Geachte Heer. 
    Naar aanleiding van de komende verkiezingen, vraag ik enkele minuten van Uw tijd om mezelf en mijn programma even voor te stellen. U weet allicht dat ik iemand ben die zich de voorbije jaren heeft ingezet opdat de mensen van Leest, maar ook van Hombeek en Heffen, het als ‘Mechelaar’ goed zouden hebben.

    Sport en ontspanning
    U weet dat ik niet op een inspanning noch op (eigen) centen heb gekeken om Leest een sportcentrum te bezorgen dat men de deelgemeenten tot ver in de omgeving benijdt. Door de oprichting van de Omnihal in de directe omgeving van het sportcentrum en de reeds lang bestaande voetbalvelden van VV Leest zijn de mogelijkheden voor sport en ontspanning in onze deelgemeenten nog gestegen. Bovendien zijn al deze initiatieven er gekomen met privé-investeringen. Men geloofde toen niet dat ik er iets zou van terecht brengen. Zelfs toenmalig burgemeester Ramaeckers kon op de openingsplechtigheid van het sportcentrum niet nalaten de haalbaarheid van dit project in vraag te stellen. Ondanks de vele inspanningen, verheug ik mij vandaag over de stand van zaken. De Leestenaren, maar ook Hombekenaren, Heffenaren en vele anderen, hebben hier de beschikking over een sportcomplex dat zich over 6 ha uitspreidt en waarin voor meer dan 50 miljoen aan privé-kapitaal is geïnvesteerd.

    U merkt het GUST EMMEREGS - GEEN BUREAUKRAAT -   MAN VAN DE DAAD.

    Huisvesting
    Reeds jaren ijver ik om het nijpende gebrek aan een degelijke en betaalbare huisvesting te lenigen. Gans Leest en omgeving waren het er roerend over eens dat men er een goede zaak aan deed toen circa 20 jaar geleden in de Kouterweg gronden werden gekocht om er een negentigtal sociale woningen op te trekken. Toen ik later lid werd van de raad van bestuur van ‘Het Gelukkig Gezin’, deden we het onmogelijke om die woningen te bouwen maar de plannen strandden op geldgebrek. Reeds verschillende jaren wenst het stadsbestuur van Mechelen en de Mechelse Goedkope Woning deze gronden de bestemming te geven waarvoor ze gekocht en goedgekeurd zijn. De jongste maanden kreeg ik uit onverwachte hoek tegenwind voor mijn plannen om een honderdtal sociale woningen te laten optrekken aan de Kouter te Leest. Nochtans dateren deze plannen reeds van voor de vorige verkiezingen. Deze plannen hadden de instemming van de CVP gekregen. Vandaag stelt men een en ander voor alsof ik daar nu zo maar mee voor de dag ben gekomen. Maar heel wat mensen hebben precies om al die initiatieven in 1988 achter mijn naam gestemd. Het is niet omdat de christen democratische familie nu verdeeld is in 2 kampen dat men nu omwille van louter politieke overwegingen nu tegen is waar men toen ondubbelzinnig voor was. Ik verwijs naar uitspraken van onder meer onze Minister-President Luc Van den Brande die het sociaal woonproject begin 1992 als model heeft gesteld voor wat in Vlaanderen op dat terrein moet gerealiseerd worden. Uit mijn ervaringen als zaakvoerder-afgevaardigd beheerder van de Mechelse sociale bouwmaatschappij ‘De Mechelse Goedkope Woning’ weet ik dat er voor zulke woningen honderden gegadigden zijn. Niemand denkt echter aan de 100 gezinnen die bij niet-uitvoering van zulke projecten in de kou blijven staan.

    Het voormalige gemeentehuis van Hombeek (Foto onderaan)
    Gust Emmeregs stemde in de Gemeenteraad van 28 oktober 1993 voor de nodige aanpassingswerken. Deze zullen nog dit jaar uitgevoerd worden. HOEMBEKA en de andere verenigingen zullen opnieuw gebruik kunnen maken van de bovenzaal voor hun manifestaties.

    Verkeer – Politie – Verkeersveiligheid
    Als verkozene uit de deelgemeente zal ik blijven ijveren voor de politionele aanwezigheid in elke deelgemeente. Anderzijds is er de verscherpte aandacht voor de steeds toenemende verkeersdrukte en de dikwijls hiermee samengaande verkeersonveiligheid.De realisaties in de Vinkstraat, Battelse Bergen, de verbeteringswerken in de directe omgeving van de scholen (Hombeek en Leest) zijn er gekomen om aan Uw verlangens een stuk tegemoet te komen en die ik jaren lang tot vervelens toe verwoordde naar het stadsbestuur toe. Kortelings worden de werken aangevangen om de ‘doorsteek’ onder de Zenne te realiseren, zodat Hombeek, Heffen en Leest eveneens aangesloten zal zijn op het waterzuiveringsstation.

    Leest – Dorp
    ( Foto onderaan)
    Het dorpsplein te Leest moet in de eerste plaats als parkeerplaats functioneren. Het voorzien van een IN- en UITRIT zal een einde maken aan de huidige moeilijkheden.

    Sint-Amanduskerk –Heffen
    (Foto onderaan)
    Eindelijk worden de noodzakelijke herstellingswerken uitgevoerd. Allemaal zaken die vroeger werden beloofd…Maar wij, de C.D.V. – Partij van de Burgemeester, hebben ze uitgevoerd. Geen woorden maar daden.

    Vernieuwing landbouwwegen
    (Foto onderaan)
    De Hertstraat wordt geasfalteerd.

    Verkeer en handel
    (Foto onderaan)
    Wie verkeer zegt, dankt veiligheid. In Leest werd ter zake heel wat gerealiseerd. Bij dit alles moeten ook de bestaande handelszaken beleverd kunnen worden en een minimum aan parkeermogelijkheid dient voorzien te worden.

    Sociaal dienstbetoon
    Veel uitleg hoef ik niet te geven. De mensen, die in het verleden mij geraadpleegd hebben om aan hun kleine of grote problemen een oplossing te geven kunnen dit zeker beamen.

    Besluit : De GUST, die elke dag van ’s morgens tot ’s avonds voor iedereen beschikbaar is, die daadwerkelijk helpt als het enigszins kan. De GUST, die samen met zijn echtgenote met zorgen maar ook met voldoening terugblikt op wat ten bate van de jeugd, de sport en de verenigingen gerealiseerd werd. De GUST, die voor Hombeek, Heffen en Leest nog verschillende initiatieven in petto heeft. Deze GUST rekent weer op U allen, opdat U opnieuw zes jaar lang op mij zal kunnen rekenen.
    Hartelijke groeten, Gust Emmeregs, Tisseltbaan 34 Leest.
    GUST EMMEREGS GEEN BUREAUKRAAT MAN VAN DE DAAD

    Vervolgt…

    Foto’s :
    -Gust Emmeregs voor het voormalige gemeentehuis van Hombeek : “Hoembeka zal opnieuw gebruik kunnen maken van de bovenzaal van het voormalige gemeentehuis”.
    -“ Aan de kerk van Leest. Wie verkeer zegt, denkt veiligheid. In Leest werd er ter zake heel wat gerealiseerd. Bij dit alles moeten ook de bestaande handelszaken beleverd kunnen worden en een minimum aan parkeermogelijkheid dient voorzien te worden.”
    -“Eindelijk worden de noodzakelijke herstelingswerken aan de kerk van Heffen uitgevoerd.”
    -“Vernieuwing landbouwwegen : de Hertstraat werd geasfalteerd.”
    -“Het dorpsplein te Leest moet in de eerste plaats als parkeerplaats funcioneren. Het voorzien van een IN- en UITRIT zal een einde maken aan de huidige moeilijkheden.”

     











    16-02-2015 om 08:59 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    14-02-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Het voorblad van de uitnodiging voor het
    Mosselfeest van de Landelijke Rijvereniging Leest.

     

     

     

     

     

     

     

    1994 – 1 oktober : Gala-Namiddag van het Vlaamse Lied

    “Speciaal bericht aan de inwoners van Heffen – Hombeek – Leest.

    Zoals vermeld op de keerzijde van dit briefje gaat op 1 oktober om 14u30 een GALA-NAMIDDAG door van het VLAAMSE LIED met artiesten die het schitterend brengen : SAMANTHA, JO VALLEY, JACQUES RAYMOND en LA ESTERELLA.
    Ten einde U behulpzaam te zijn met het vervoer heb ik contact genomen met het autocar-bedrijf Malou-Express uit Tisselt. Dit autocarbedrijf, dat goed gekend is in de streek, biedt zich spontaan aan om de mensen van Heffen, Hombeek en Leest kosteloos naar deze galavoorstelling te vervoeren. Maloe-express doet dit uit eigen beweging om aan Uw eventuele verplaatsingsproblemen een oplossing te bieden en omdat zij weten dat die inspanning de goede werking van hun bedrijf siert.
    De plaatsen en uren waar U en Uw vrienden, die eventueel dit bericht niet ontvangen hebben, kunnen opstappen, zijn vermeld op het bijgevoegd inschrijvingsformulier.
    U kan dit inschrijvingsformulier zenden naar Gust Emmeregs, Tisseltbaan 34 2811 Leest-Mechelen.

    Belangrijk : ten laatste om 19u00 is iedereen met de autocar weer veilig thuis. Zoals U weet is er 150 Bef inkom te betalen, maar wie zich op voorhand inschrijft wordt gratis een stuk taart met koffie aangeboden. In afwachting U aldaar persoonlijk te mogen begroeten, verblijf ik
       met vriendelijke groeten, Gust Emmeregs.”

    “GUST EMMEREGS GEEN BUREAUKRAAT MAN VAN DE DAAD”

    Deze folder stond onder het hoofding CDV Christen Democratische Vernieuwing Mechelen. Partij van de Burgemeester.

     

    1994 – 1 en 2 oktober : Grote vogelshow in de Omnihal
    De vogelkundige kring De Kneuter organiseerde een grote vogelshow in de Leestse Omnihal. Naast de vogelshow was er een tentoonstelling van aquarellen, orchideeën en vleesetende planten. Tevens konden de bezoekers genieten van een prachtige vlindershow en kennismaken met tamme vogels en papegaaien.
    Er werden doorlopend vogels verkocht en voor de kinderen tot 12 jaar was er een speciale verrassing. (GvM, 21/9)

     

    1994 – Vrijdag 7 oktober : Mosselavond LRV Leest
    Van 18 tot 22 uur in het parochiecentrum te Leest.
    Mosselen+frieten of brood a volonté : 400 frank. Kindermenu : 250 fr.
    Fricassee van kip+fritten of brood : 300 frank. Kinderen 175 fr.

    Voorinschrijven kon bij volgende bestuursleden :
    -Walter De Prins, voorzitter.
    -Werner Neefs, kommandant.
    -Jos Moons, bestuurslid.
    -Willy De Beck, springmeester.
    -Paul Appelmans, bestuurslid.
    -Fons Vanhauter, voorzitter ponyclub.
    -Erik Laveren, kommandant ponyclub.
    -Marcel Neefs, secretaris.
    -Hilde De Beck, secretaris.
    -Gunther Lauwers, bestuurslid.
    -Bart De Smet, bestuurslid.
    (Folder) 

     

    1994 – Zaterdag 8 oktober : K.F. St.-Cecilia gaf concert in Puurs.
    “De avond voor de gemeenteraadsverkiezingen gaf onze vereniging een concert dat werd gesubsidieerd door de Dienst Cultuurspreiding van het Departement Cultuur in de feestzaal ‘Volkshuis’ te Puurs. Op het programma stonden o.a. de beide stukken die zouden worden uitgevoerd op het provinciaal concerttornooi in Bornem (30/10). Er waren 45 muzikanten aanwezig die zich van hun beste zijde lieten zien. De vorm begint stilaan te groeien…
    Uit het verslag dat we kregen, waren de inrichters opgetogen over de gebrachte muziek en we hebben vernomen dat we in de toekomst nog zullen gevraagd worden…”
    (“T&T”,december ’94)

    14-02-2015 om 11:23 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    12-02-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    Vervolg 1994 oktobernummer “T&T”.

     

     

     

    Van Grootvader RIK DE BRUYN (°23.09.1909-+16.05.1991)

    naar kleinzoon JOHAN DE WIN (°03.08.1968)

     

    “…Rik De Bruyn heeft het 25 jaar volgehouden als dirigent. Op de momenten dat het tot moeilijkheden kwam tussen de volgende dirigenten en de vereniging werd Rik terug tot dirigent aangesteld. Hij kon in een korte tijd de gemoederen tot bedaren brengen en ervoor zorgen dat het samenhorigheidsgevoel bij de muzikanten de bovenhand haalde op het tumult bij een dirigentenwissel. Als het bestuur dan een geschikte opvolger had gevonden, trad Rik terug en werd hij weer muzikant.
    Voor de oorlog was hij begonnen als muzikant in de Leestse fanfare. Een echte muzikale opleiding zoals de jeugd er nu een krijgt, heeft hij nooit gehad. Hij had het vrij vlug tot solo bugel gebracht en op de zondagen ging hij ook ‘bal spelen’ op de vele wijkkermissen samen met een aantal andere muzikanten van de fanfare.
    Hij was een typisch voorbeeld van iemand die door zelfstudie heel wat weet te bereiken, maar er moet ook worden gezegd dat hij muzikaal talent had.
    De harmonieleer had hij uit een lang vergeten boekje ‘Muziektheorie’ (Mouling) dat hij had volgekrabbeld met zijn potlood. Het dirigeren had hij in de praktijk geleerd.
    Naast de kennis van de muziek was hij ook gekend als een gewaardeerd beeldhouwer, een ‘sculpteur’. Hij sneel de figuurtjes uit de eiken planken voor zijn plezier. Hij stond tot ’s avonds laat aan zijn werkbank, las tijdens zijn rustpauzen de sportrubriek en de politieke bijdragen in ‘Het Laatste Nieuws’. Hij zorgde ook voor de opleiding van de toekomstige muzikanten. Aan de werkbank stonden ze hun les te zingen en speelden ze hun stukjes. Terwijl bleef hij hout snijden, lonkte af en toe eens of de leerlingen nog wel de maat sloegen en of dat wel in overeenstemming was met het gezongen ritme en tempo. Hij kende de Notenleer van Alpaerts helemaal van buiten en kon op die manier twee dingen tegelijkertijd aan. Wanneer een leerling-muzikant er niet teveel van bakte, dan legde hij toch zijn beitels neer, zong mee en sloeg de maat. Ging het dan nog niet, dan kreeg de leerling een bolwassing en kon hij zijn les tegen de volgende keer goed leren.
    Zijn werkhuis (zie foto onderaan) gaf uitzicht op de straat en stond in de schaduw van een abrikozenboom. In de lente stonden daarop prachtige bloemen en in de zomer droeg hij de sappigste vruchten die men zich kan indenken. ‘Ge moogt ervan eten zoveel ge wilt, maar kom morgen niet klagen dat ge last hebt van uw darmen, hé !’ zei hij dan.

    Vooral op de jeugd had hij een enorme positieve invloed. Wie uit Mechelen van school kwam, stopte een kwartiertje bij Rik en reed dan verder. Het ging hier dan vooral over degenen die op de Leest-Heide woonden. Over alles kon hij meepraten en wanneer het op school wat minder was met de cijfers, had hij het direct ondervonden vanaf het moment dat men binnen was.
    Het was dan ook niet te verwonderen dat de latere muzikanten voor de ‘sjef’, want zo werd hij genoemd, door het vuur zouden zijn gegaan als hij het hun had gevraagd. Hij wist wanneer het plezant kon zijn en wanneer men zich in de fanfare serieus moest gedragen. Hij zei dat dan ook direct en zelfs met de teerfeesten eiste hij dat het stappend musiceren –ondanks de vele cafébezoeken- toch gedisciplineerd zou verlopen.
    Onder de leiding van Rik De Bruyn werden op stapmarswedstrijden én concertwedstrijden ruim twintig eerste prijzen (en geen lagere) behaald op muziekwedstrijden en waarvan zo’n 60% met lof van de jury. Plezier maken en tegelijkertijd toch goede resultaten halen kon in die tijd nog…!

     

    JOHAN DE WIN

    De huidige dirigent van de fanfare is een rasechte Leestenaar. Zijn hele leven heeft hij doorgebracht aan de Dorpstraat 64. Van toen hij nog erg jong was, werd hij betrokken bij het fanfareleven. De eerste dirigent onder wie hij zelf musiceerde was Jan-Piet Leveugle. Aanvankelijk speelde hij cornet. Daarbij kreeg hij nog ‘bijles’ van zijn grootvader en ook van André Van Driessche. Johan kwam uit een erg sterke lichting jonge muzikanten en een aantal onder hen zijn –zoals hijzelf- beroepsmuzikant geworden.
    Op dit ogenblik is hij leraar aan de muziekacademieën van Willebroek, Boom en St.-Niklaas waar hij notenleer en muziekgeschiedenis ‘doceert’. Daarnaast is hij ook nog dirigent van de Kon. Harmonie ‘De Rupelzonen’ in Boom en zelf muzikant in Brass Band Willebroek. Op dit ogenblik studeert hij nog contrapunt, fuga en hafabra aan het Kon. Conservatorium te Antwerpen.

    Veel tijd voor wat anders dan muziek zal er op dit ogenblik wel niet overschieten, want ook de algemene verantwoordelijkheid voor de muzikale opleiding van de jeugd in de Leestse fanfare komt daar nog bij.
    In vele opzichten kan een vergelijking worden gemaakt met de trekken die zijn grootvader had. Ook Johan De Win houdt van plezier maken, maar als het erop aan komt, kan hij even ernstig en hard werken. Hij weet het goede evenwicht tussen die schijnbaar twee uitersten goed in te schatten en te bewaren. Hij heeft dezelfde ambitie als zijn grootvader, er het beste van te maken ! In zijn binnenste koestert hij erg hoge verwachtingen in de Leestse fanfare ! Met de huidige en toekomstige muzikanten en in samenwerking met het bestuur wil hij onze vereniging terug brengen waar ze ooit stond. Niet alleen op muzikaal gebied maar ook wat betreft de samenhorigheid van de muzikanten.
    Zijn eerste openbaar optreden als dirigent met de Leestse fanfare t.g.v. de viering van de honderdjarige Mw. Delphine De Wit was niet echt een meevaller omdat er vakantie was en heel wat muzikanten ontbraken.Op de Bevrijdingsfeesten te Mechelen echter verliep alles uitstekend ! Ook het eerste openbaar concertoptreden in Steendorp was erg goed, zo goed zelfs dat de aanwezigen muisstil zaten te luisteren. De aanwezigheid op de repetities haalt een meer dan behoorlijk peil en steeds meer muzikanten komen zoveel als ze maar kunnen naar de repetitie van vrijdagavond.
    Het leek er aanvankelijk op dat een aantal muzikanten eerder afwachtend reageerden ten opzichte van de nieuwe dirigent. ‘Hij is nog zo jong en zo onervaren en we zullen zien waar we uitkomen,’ dachten en zegden ze. Ondertussen is die eerder afwachtende houding omgebogen tot een zeker enthousiasme. Nu wordt er gezegd : ‘Komaan, we vliegen er tegenaan en we zullen eens laten zien tot wat we in staat zijn !’ Dat zijn woorden die ook vroeger –toen zijn grootvader dirigent was- door de muzikanten werden uitgesproken en zij zetten zich dan ook daadwerkelijk in om het gestelde doel te bereiken. We zijn er zeker van dat het weer zo wordt ! De eerste tekenen zijn reeds zichtbaar : nieuwe (vreemde) muzikanten komen zelf vragen of ze spelend lid mogen worden ! Ook buiten Leest heeft men het door dat er in de Leestse fanfare wat aan het gebeuren is !

    Ten slotte nog dit : het bestuur heeft het volste vertrouwen in de nieuwe dirigent en met de huidige gang van zaken. Men is van oordeel dat het met Johan De Win als dirigent een goede keuze heeft gemaakt die heel wat mogelijkheden biedt naar de toekomst !”

     

     

                                                   K.F. St.-Cecilia : JEUGD IN DE KIJKER 

    “Vanaf deze uitgave stellen een aantal jonge muzikanten zichzelf voor. Na een van de voorbije repetities kregen ze een vragenlijst voorgelegd. Hun antwoorden op de gestelde vragen zijn te lezen in de volgende stukjes. Opdat ook de ereleden de jeugdige muzikanten zouden herkennen, hebben we er telkens hun computerfoto bij afgedrukt.”
    (“T&T” oktober ’94)

     

    Veerle LAMBERTS
    Leeftijd : 17 jaar. Adres : Juniorslaan 27 Leest.
    Lid van de fanfare sinds 1987. Instrument : alto.
    Op de vraag waarom Veerle nu juist alto speelt, antwoordt ze : ‘Ze hebben mij dat instrument gegeven, maar eigenlijk had ik het toch gekozen. Waarom juist kan ik onmogelijk zeggen’.
    Veerle gaat naar het Sint-Theresiacollege in Kapelle-op-den-Bos naar school en op haar lessenrooster zit geen muziek meer. Op de vraag of ze haar alto al ooit heeft meegenomen naar school om er een demonstratie te geven, antwoordt ze negatief.
    Haar hobby’s zijn natuurlijk muziek maken en beluisteren, maar daarnaast gaat ze graag naar de Chiro en houdt ze ook van babysitten. Haar vrienden en vriendinnen vinden het wel tof dat ze muziek maakt in de fanfare, maar zelf zouden die dat niet willen doen (Waarschijnlijk hebben ze het nooit geprobeerd of konden ze de moeite niet opbrengen om muziek te leren…).
    Op de vraag wat ze plezierig vindt in de fanfare, kregen we als antwoord : ‘Muziek spelen, maar ook alles wat erbij komt kijken.’ Inderdaad, als er eetdagen of andere activiteiten worden georgeniseerd, is Veerle steeds bereid om te serveren of andere taken uit te voeren.
    Haar ouders vinden het uitstekend dat ze op deze wijze actief deelneemt aan het fanfareleven. Trouwens heel de familie Lamberts is erg betrokken bij de fanfare.
    Veerle zegt dat ze van alle soorten muziek houdt, behalve –en dat is misschien wel opvallend voor iemand van haar leeftijd- van HOUSE-muziek. Gelukkig heeft de dirigent deze nog niet op het programma geplaatst.
    Op de vraag of ze zelf nog wat over haarzelf in het fanfareblad ziet verschijnen, antwoordt ze : ‘Liefst niet teveel andere dingen meer !’ En dan laten we het daar ook bij…
    Behalve toch dit…Zelf vinden we dat Veerle steeds optimistisch en blij naar de repetitie komt en al even blij naar huis gaat en dat ze wat betreft de stiptheid als voorbeeld kan gesteld worden voor de jongere vrouwelijke muzikanten in de fanfare. 

    Thomas DELAET
    Leeftijd : 12 jaar. Adres : Elleboogstraat 17 Leest.
    Lid van de fanfare sinds 1990. Instrument : bariton.
    Thomas gaat ook nog naar de muziekacademie in Willebroek en volgt er A.M.C.
    Op de vraag waarom hij gekozen heeft voor bariton weet hij niet zo direct het antwoord. Waarchijnlijk is hem dat aangeraden door de muziekleraars en een goede raad kun je best volgen.
    Net als Veerle gaat ook Thomas naar het Sint-Theresiacollege in Kapelle-op-den-Bos. Op zijn lessenrooster staat nog wel muziek, maar hij vindt dat de muziek in de fanfare veel plezieriger is dan op school. Hij heeft zijn bariton ook nog niet meegenomen naar school. Misschien kan hij de muzieklessen op school zelf wat leuker maken en aan de leraar voorstellen om eens wat te vertellen over koperblaasinstrumenten en tegelijkertijd voor een solo-optreden zorgen ?
    Naast muziek houdt hij zich nog bezig met het verzamelen van postzegels. Thomas heeft echter nog meer hobby’s : hij leest graag en veel en houdt ook van fietsen en joggen.
    Op de vraag hoe zijn vrienden en vriendinnen reageren op het feit dat hij muzikant is in de fanfare, antwoordt hij dat zij hem daarover niet veel vertellen.
    Persoonlijk vindt hij de repetities en de optredens het meest plezierige in de fanfare en…voor elke rasechte muzikant zou dat ook zo moeten zijn.
    Zijn ouders vinden het ‘heel goed’ dat Thomas muziek speelt in de fanfare. Ook al zijn zij geen geboren Leestenaars, toch doen ze ook actief mee aan het fanfareleven. En deze stap wordt door nieuwe Leestenaars in vele gevallen niet gezet omdat nog steeds een aantal onder hen denken dat het fanfareleven en de fanfaremuziek niet veel met het echte culturele leven te maken hebben. Gelukkig zijn er ook ouders die inzien dat een fanfare ook wat kan betekenen voor de vorming en de opvoeding van hun kinderen !
    Thomas houdt ook van klassieke muziek en…van HOUSE-muziek. Door deze uitspraak komt de dirigent voor een probleem te staan. De een houdt niet van dit muziekgenre en de ander is er gek op !
    Thomas vindt zelf dat het meer dan genoeg is als dat over hem in het fanfareblad verschijnt. Als ze nog meer over hem willen te weten komen, moeten ze maar eens komen luisteren als de fanfare optreedt, vindt hij.
    Wij vinden Thomas een pienter en gevat kereltje dat erg aandachtig is tijdens de repetities en de optredens. Ook hij komt steeds op tijd naar de repetities en ook hij kan als voorbeeld gesteld worden voor zijn jeugdige medemuzikanten.

     

    Foto’s :
    -Rik De Bruyn aan zijn werkbank.
    -Johan De Win.
    -Computerfoto van Veerle Lamberts.
    -En van Thomas Delaet.









    12-02-2015 om 09:44 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    11-02-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    Vervolg

    1994 – Oktobernummer “Toeters en Trompetten” :

     

    Waar willen we naartoe met onze fanfare ? 

    “Op de voorbije bestuursvergaderingen werd er geregeld van gedachten gewisseld over het toekomstbeleid van de fanfare. ‘Wat voor een fanfare willen we ?’ ‘Welke maatregelen kunnen we nu zelf nemen om te bereiken wat we willen ?’

    Iedereen was het erover eens dat we alle muzikanten de kans moeten geven om te musiceren in het korps. Er komt geen A-korps en geen B-korps. Als we de muzikanten op een dergelijke manier gaan selecteren, dan werkt dat gewoon de onderlinge concurrentie in de hand. Dan krijgt men vragen als : ‘Waarom mag hij in het A-korps spelen en waarom niet ik ?’ Het gevolg is dat de solidariteit verdwijnt onder de muzikanten.

    ‘Wat voor een korps willen we dan ?’ Een harmonie kan niet omdat deze samenstelling niet past bij de huidige bezetting. We hebben geen houtblazers ! Dan blijft nog de keuze tussen een fanfare en een brass band. Een brass band-bezetting heeft een strikt voorgeschreven samenstelling. Indien we daarvoor kiezen, moeten we een aantal muzikanten op wedstrijden langs de kant laten en dan komen we weer in de knoei, want dat kan worden opgevat als : ‘A-muzikanten mogen meespelen en B-muzikanten mogen toezien als het om een wedstrijd gaat.’ Er blijft uiteindelijk nog een mogelijkheid over : een fanfare. We weten wel dat er de laatste jaren ook normen zijn gesteld aan wat een fanfarebezetting zou moeten zijn en dat we in die samenstelling geen echte fanfare zijn omdat er te weinig bugelspelers zitten en omdat er geen saxofonisten in onze fanfare zijn. Heel lang geleden en zelfs onlangs heeft dit meegespeeld bij muziekwedstrijden waarop de Leestse fanfare optrad. Eertijds werd de Leestse fanfare zelfs ondergebracht bij de reeks ‘zuivere fanfares’. In het Frans heet dat de ‘fanfares purs’. Nader beschouwd zijn we ondertussen ook al wat betreft de samenstelling geen zuivere fanfare meer, maar misschien wel een groot koperensemble. Het standpunt dat de vereniging hierbij inneemt is het volgende : ‘De dirigent bepaalt in overleg met het bestuur dat samenstelling van het korps. Ontbreken er hier of daar instrumentengroepen of zit er in een korps zekere wanverhoudingen tussen de verschillende instrumentengroepen, dan zal daarover eerst een voorstel worden gedaan aan de muzikanten om eventueel van instrument te veranderen.’ In feite bepaalt de vereniging op deze manier zelf hoe het geheel zal klinken en wat de klankkleur zal zijn. We zijn van oordeel dat we in zekere zin ook muziek maken voor onszelf en dat we de muziek op een eigen manier mogen brengen. Wij zullen ons dan ook niet bemoeien met de samenstelling van andere korpsen en zij mogen zelf ook de samenstelling kiezen die het best voor hun past. Het opleggen van te strikte regels voor de volksmuziekkorpsen maakt voor een groot gedeelte zelf de hafabra-muziek kapot.

    Een korps bestaat uit muzikanten. In het verleden werd soms nogal eens beroep gedaan op ‘losse muzikanten’, muzikanten die ofwel gratis of tegen betaling, kwamen meespelen op wedstrijden of belangrijke concerten. Er is besloten dat we geleidelijk aan af moeten van deze manier van handelen. Aan de nieuwe muzikanten die zich aanmelden, wordt in de eerste plaats gevraagd of ze willen beschouwd worden als ‘vaste muzikanten’, muzikanten die ingeschreven zijn op de ledenlijst en die de wekelijkse repetities geregeld zullen bijwonen en de optredens meedoen. Kunnen zij dit niet, dan worden ze niet als muzikant aanvaard. We hebben vastgesteld dat korpsen met een te groot aantal ‘losse muzikanten’ het moeilijk hebben om hun vaste muzikanten te blijven motiveren. Op belangrijke optredens spelen de losse muzikanten de hoofdrol en krijgen de muzikanten die wekelijks naar de repetities komen een bijrolletje. Het is dan ook te begrijpen dat deze muzikanten ontmoedigd raken en dit heeft dan voor gevolg dat de aanwezigheid van de muzikanten op de repetities en de gewone concerten daalt. En stilaan is de vereniging daarvan zelf het slachtoffer, want de sfeer ebt weg en het plezier verdwijnt !

    Over het volgende moeten we het ook eens zijn. In de Leestse fanfare worden geen’politieke noten’ meer gespeeld. Toen Leest nog Leest was, kon het niet anders omdat de gemeentepolitiek werd gevoerd op het vlak van de fanfares. Met de fusie bij Mechelen was het ook met de Leestse dorpspolitiek afgelopen. De muzikanten en ereleden van onze fanfare zijn in de eerste plaats lid omdat het om de muziek gaat. Het is natuurlijk zo dat iedereen zijn politieke opvatting mag hebben en daarvoor mag uitkomen en zich mag verkiesbaar stellen op een of andere lijst. Echter, de politieke opvatting, de geloofsovertuiging en de persoonlijke levenswijze mogen niet meespelen als het om muziek maken en het fanfareleven gaat. Iedereen heeft respect voor de persoonlijke overtuiging van de andere. Hierover worden dan ook best geen kwetsende opmerkingen gemaakt !

    Dit alles heeft zijn gevolgen voor de optredens van de fanfare. Veronderstel dat er twee vogelpikverenigingen zijn in Leest : ‘Altijd raak’ en ‘Nooit mis’. Muzikanten en ereleden kunnen supporter zijn van een van deze verenigingen. Als de fanfare een optreden verzorgt bij ‘Altijd raak’ dan kan het niet dat de muzikanten-supporters van ‘Nooit mis’ niet optreden. Het omgekeerde kan ook niet. Bij optredens mogen geen persoonlijke voorkeuren een rol spelen. Bij optredens vertegenwoordigen de muzikanten de Kon. Fanfare ‘St.-Cecilia’ Leest !

    Daarbij zijn we beland bij onze houding tegenover andere verenigingen. In de eerste plaats zijn er de muziekkorpsen uit het omliggende. Er zal steeds een concurrentie blijven bestaan en de ene vereniging zal betere muziek willen brengen dan de andere. Door die milde vorm van concurrentie is het mogelijk dat er betere muziek wordt gemaakt. Het is echter nooit de bedoeling dat –nu er zoveel nieuwe aanvragen zijn- onze vereniging muzikanten wil afsnoepen van andere korpsen.De eerste stap dient gezet te worden door deze muzikanten zelf. ‘Vaste muzikant’ zijn in ons korps met alles wat erbij hoort, is dan weer een voorwaarde die door onze vereniging wordt gesteld. Wij geven ook geen commentaar op optredens van andere verenigingen, tenzij onze vereniging zelf onrecht wordt aangedaan, d.w.z. dat we in de eerste plaats respect hebben voor de inspanningen van andere muziekkorpsen.

    Hetzelfde respect brengen we op voor de verenigingen die zich niet als zodanig met muziek bezig houden. Er wordt geen negatieve commentaar gegeven over het beleid en de organisaties van deze verenigingen. Het komt er vooral op aan dat we in de eerste plaats met alle Leestse verenigingen samenwerken.

    Een vereniging als de Kon. Fanfare ‘St.-Cecilia’ Leest heeft een vrij groot aantal muzikanten en ereleden. Het kan niet anders of er zal in zo’n groep mensen af en toe iemand met wat ongenoegen rondlopen. Hoe worden zulke zaken het best opgelost ? Niet door elkaar niet meer aan te spreken of elkaar uit de weg te gaan, want daardoor worden kleine problemen na een zekere tijd grote ruzies. Als er een zekere wrevel ontstaat over een of andere zaak zeg het dan direct aan de betrokkene. Vermeld er ook uw argumenten bij. Kan dat op deze directe manier niet, roep dan een tussenpersoon in : de dirigent, de voorzitter of een ander bestuurslid. Iedereen kent wel iemand in het bestuur waaraan de kwestie kan worden voorgelegd. Dit bestuurslid zal dan proberen eventueel met advies of hulp van andere bestuursleden de zaak op te lossen.

    We weten dat dit stuk vrij saai is, maar…willen we de ‘vernieuwde start’ verder zetten op de ingeslagen weg zodat er een fundering ligt voor de toekomst, dan was het in ieder geval nodig. Zo weet iedereen (en het staat op papier) waar we naartoe willen met de fanfare. De muzikanten en ook de ereleden dienen hiervan op de hoogte te zijn opdat het er in de Kon. Fanfare ‘St.-Cecilia’ Leest zo democratisch mogelijk aan toe zou gaan, opdat iedereen zijn rechten en zijn plichten zou kennen en weten wat van hem of haar wordt verwacht…” 

    In de wachtkamer…
    “Oud-muzikanten die terug in de fanfare wensen te musiceren, worden niet zomaar in het korps opgenomen. Iemand die een jaar of meer inactief is geweest, kan niet onmiddellijk terug mee in de fanfare. Deze muzikanten worden eerst een tijdje ‘in de wachtkamer’ geplaatst. Hiermee wordt dan bedoeld dat ze een speciale begeleiding krijgen van onze dirigent. De dirigent oordeelt wel wanneer ze tot het korps worden toegelaten, de repetities kunnen volgen en aan de optredens deelnemen.
    We hebben gedacht dat dit een goede maatregel was in het belang van deze muzikanten, omdat we in het verleden meermaals hebben vastgesteld dat de ‘oude nieuwelingen’ ontgoocheld raken wanneer ze zonder voorbereiding terug in een muziekvereniging gaan meespelen.”

     

     

    11-02-2015 om 09:33 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    10-02-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    1994 – 23 september – Gazet van Mechelen : Vrije Basisschool Sint-Niklaas gaat uitbreiden

               EIGEN VZW SUBSIDIEERT TIEN JAAR OUDE BOUWPLANNEN
    “Al ruim 10 jaar heeft de vrije basisschool Sint-Niklaas aan de Dorpsstraat plannen voor uitbreiding. Deze plannen bestonden toen uit het bouwen van een nieuwe eetzaal. Afgelopen week werd het sein op groen gezet door de Dienst Infrastructuur Gemeenschaps Onderwijs (DIGO) die instaat voor de subsidiëring van de nieuwbouw.
    Er komen nieuwe kleuterklassen, een nieuwe refter, een sanitair blok, enz. goed voor een prijskaartje van 20 miljoen frank.
    Of, zoals het schoolhoofd Amanda Verbergt het zei, “De noodzakelijke infrastructuur en vernieuwing van de schoolgebouwen om onze schoolvisie ‘een school met een hart’ nog meer in de realiteit om te zetten”.
    Deze basisschool telt drie kleuterklassen en 6 leerjaren.
    Toen 10 jaar geleden in de basisschool Sint-Niklaas de plannen werden gesmeed voor de uitbreiding met een nieuwe eetzaal, was de school afhankelijk van een andere inrichtende macht. De vrije basisschool Sint-Niklaas werd, om het eufemistisch uit te drukken, stiefmoederlijk behandeld. Vandaag is het al een jaar geleden dat de school een eigen inrichtende macht installeerde : de vzw katholiek schoolcomité Sint-Niklaas.
    Schoolhoofd Amanda Verbergt vertelt dat in deze inrichtende macht allemaal Leestenaars zetelen die met hun hart bij de Leestse dorpsschool betrokken zijn.
    Dit heeft uiteraard tot gevolg dat men de krachten beter kan bundelen om snel tot resultaten te komen.
    Vorige week werd het licht door DIGO (de subsidiëringsinstelling) op groen gezet om het project volledige renovatie van de school, inclusief nieuwe kleuterklassen, refter, enz. mogelijk te maken. Aan het project hangt immers een prijskaartje van 20 miljoen frank waarvan 70 procent wordt gesubsidieerd.
    Het schoolhoofd vertelt dat alleen dankzij de goedwerkende oudervereniging en de nieuwe vzw-structuur, de nodige andere miljoenen in de toekomst zullen bij elkaar geharkt worden.

    Project
    De school kent ieder jaar een gestage aangroei van kleuters en basisschoolleerlingen. Er zijn nu al drie kleuterklassen en de basisschool telt 6 leerjaren, geen graadklassen. Bovendien zijn er zowel voor kleuters als voor de scholieren een aantal zorgverbredingslessen voorzien. Kinderen met bv. leerachterstand krijgen dan nog extra aandacht.Om het renovatie- en nieuwbouwproject te verwezenlijken, werd ook van de kerkfabriek de nodige medewerking verkregen. Het vroegere kloostergebouw, eigendom van de kerkfabriek, werd voor 30 jaar in erfpacht verkregen. Het kloostergebouw, alsook de bestaande schoolgebouwen, zullen nieuwe ramen krijgen, nieuwe elektriciteit, nieuwe centrale verwarming en krijgen een verfbeurt.

    Dorpsschool
    Achteraan het kloostergebouw bevindt zich de keuken. Deze zal aansluiting krijgen op de daarachter te bouwen refter. Om de aansluiting met het achterliggende schoolgebouw compleet te maken, wordt een kleuterunit gebouwd, bestaande uit drie kleuterklassen, sanitair en speelhoek. Met andere woorden : als men de speelplaats betreedt, wordt de rechterzijde tussen het kloostergebouw en het schoolgebouw dichtgebouwd.
    Schoolhoofd Verbergt wil op deze manier zo snel mogelijk tot een volwaardige dorpsschool komen, volgens de geest van een dorp, luidt het. De geciteerde werkzaamheden zullen pas in 1995 hun aanvang kennen.”
    (Foto onderaan)

     

    1994 – 24 en 25 september : Parochiale Eetdagen
    In “Ons Parochiehuis”. Met “groenten uit eigen streek” of “koninginnehapje”. (PB, 21/9)
    “Dank aan alle medewerkers en eetlustigen. Alzo zullen wij de kosten van ‘Ons Parochiehuis’ verder kunnen afdragen en tevens de ‘nieuwbouw’ van de chiro-meisjeslokalen helpen verwezenlijken”. (PB, 28/9)

     

    1994 – Dinsdag 27 september : Ziekenzorg
    Om 20 uur in het Klooster : Vormingsaanbod ‘Visie op lijden en sterven’. (PB, 21/9)

     

    1994 – Oktobernummer T&T : Wijzigingen aan “Toeters en Trompetten”.
    Dit nummer van de periodiek van de K.F. St.-Cecilia Leest had een gedaanteverwisseling ondergaan. Stan Gobien had in ‘94 niet alleen zijn functie van secretaris hervat, hij werd opnieuw Verantwoordelijke Uitgever van ‘Toeters en Trompetten’, -het fanfaretijdschrift dat hij had opgestart- en ontfermde zich over het wat zieltogende blad. En dat niet enkel de layout wijzigingen onderging kan u nalezen in zijn openingswoord :
     

    “Ons fanfareblad ‘Toeters en Trompetten’ bestaat reeds lange tijd. In de beginperiode was het vooral een blad waarin verslagen waren opgenomen van voorbije activiteiten en waarin eveneens nieuwe activiteiten werden aangekondigd. Op geregelde tijden werden er artikels gewijd aan verdienstelijke mensen van de fanfare, muzikanten of ereleden die op de een of andere manier iets hadden gerealiseerd ten dienste van de vereniging.
    Oorspronkelijk had het fanfareblad nog een andere functie. Het was een middel om de ereleden nauwer te betrekken bij het fanfareleven. Geleidelijk aan lukte dat en we herinneren ons nog dat het fanfareblad een trouw en fanatiek lezerspubliek kreeg. Bij sommigen onder hen kon ‘T&T’destijds niet dikwijls genoeg verschijnen. Velen hoopten ook dat er ook eens wat van hen of van hun kameraden zou worden gepubliceerd en dat was regelmatig het geval. Zo gaven de gepubliceerde verhalen aanleiding tot andere en nieuwere verhalen en anekdotes. De sfeer in de fanfare werd er zelfs door beïnvloed. ‘Toeters en Trompetten’ was een familieblad geworden.

    De eerste nummers werden destijds gemaakt met een aftandse schrijfmachine. Ondertussen zijn de mogelijkheden om wat te doen aan de vormgeving en teksten heel wat groter geworden. Wanneer dit nummer naast de eerste fanfareblaadjes zou worden gelegd, zou het verschil maar eerst opvallen.

    Met de inhoud van het fanfareblad gaan we ook terug naar wat de oorspronkelijke bedoeling was : verslag geven over voorbije activiteiten, aankondigingen doen van wat komt, verhalen publiceren over mensen van de fanfare die we hebben gekend en die we kennen, vergelijkingen maken van toestanden vroeger en nu,…Op sommige momenten zal het fanfareleven achter ook kritisch worden bekeken. We doen dat dan niet om op zere teentjes te trappen, maar uitsluitend om de goede zaak. ‘Toeters en Trompetten’ mag en zal zeker geen roddelblaadje worden, want dan schiet het aan zijn doel voorbij !

    ‘Toeters en Trompetten’ zal vermoedelijk om de twee à drie maanden verschijnen. Indien er mededelingen moeten worden gedaan op andere tijden dan verschijnen die in de omzendbrieven.
    We wensen u veel leesgenot !”   
     

    Stan Gobien
    “Stan Gobien werd geboren in 1946. Veerleer tegen wil en dank werd hij leerling muzikant in 1959, eerst bij Rik De Bruyn, later bij Edward De Maeyer en toen hij al in de fanfare speelde nog bij Theo Fierens. Het was vooral zijn grootvader Victor Robijns en zijn moeder Clementine Robijns die aandrongen om toch maar fanfaremuziek te maken omdat zijn jongere broer Vic dat ook deed. Vanaf 1961 speelde hij bugel en hield dat vol tot in 1985.
    In 1967 werd hij verslaggever in opvolging van Bert Robijns, die daar zelf op aangedrongen had. Het was een slimme zet om hem in het bestuur te krijgen, want in 1968 werd Bert Robijns terug verslaggever. Datzelfde jaar werd Stan Gobien fanfaresecretaris.
    In de jaren zeventig gaf hij samen met vooral Pol Piessens en August Lauwers de muziekwedstrijden en de latere Ceciliafeesten handen en voeten. Aan het eerste Europese kampioenschap voor brassbands en aan de internationalisering van de concertwedstrijden besteedde hij erg veel tijd en zorg. Veel tijd en moeite gingen naar het verkrijgen van subsidies voor deze organisaties. In 1978 startte hij met het fanfaretijdschrift ‘Toeters en Trompetten’. Vanaf 1982 kreeg hij de hulp van Johan Vandeputte voor onder andere de ledenadministratie.
    In de periode dat hij als onderwijzer en later als schoolhoofd met lesopdracht verbonden was aan de Leestse gemeenteschool gaf hij muziekles met zijn bugel of liet hij klassieke, beschrijvende muziek beluisteren als ‘1812’. Daarbij werd geschiedkundige uitleg gegeven. Een van de muzikanten die toen in de klas kwam vertellen over vroegere tijden was Eugeen Vloeberghen en tijdens muzieklessen speelde die tuba. Ooit had hij met leerling-muzikanten van de fanfare een orkest dat de conferenties muzikaal inleidde.
    Na zijn onderwijzersloopbaan te Leest werd hij inspecteur basisonderwijs. In die hoedanigheid gaf hij voor het Muziekverbond van België uiteenzettingen over de wijze waarop amateurmuziekverenigingen en basisscholen kunnen samenwerken.
    Na een onderbreking van ongeveer tien jaar werd hij terug fanfaresecretaris in 1994 op aandringen van een aantal van zijn oud-leerlingen. Vanaf 1997 nam hij terug zijn eerste bestuursfunctie van verslaggever waar en ging hij zich bezighouden met het opnieuw organiseren van de internationale concertwedstrijden.
    In 1998 en 1999 werkte hij aan ‘Leest in Feest’ over St.-Cecilia Leest, dit naar aanleiding van het 100-jarig bestaan van de fanfare”.
    (“Leest in Feest”) 

    1994 – Oktobernummer “Toeters en Trompetten” : 

    Vernieuwde start van de fanfare…

    “De Leestse fanfare heeft in de loop van haar bijna honderdjarige geschiedenis heel wat wel en wee gekend. Gelukkig waren er meer plezierige momenten dan andere. Op muzikaal gebied zijn er –zoals in om het even welke muziekvereniging- steeds momenten van hoge bloei die worden afgewisseld met perioden van stilstand. Waarom het op en neer gaat, is in de meeste gevallen niet te achterhalen. Meestal gaat het om een samenloop van factoren : aan bepaalde dingen kan de vereniging of het bestuur zelf wat doen, maar daarnaast zijn er andere dingen waarop niemand vat heeft. Soms zijn er enorme inspanningen nodig die haast tot geen resultaat leiden, in andere gevallen geeft een initiatief een onverhoopt groot succes.
    De op- en neergang van de vereniging kunnen we met het volgende historisch overzicht even toelichten. We starten na de tweede wereldoorlog. Het eerste muziekconcert na de tweede wereldoorlog werd opgeluisterd door een vijftiental muzikanten en Rik De Bruyn was de dirigent. Een paar jaren later bestond de fanfare uit een vijftigtal muzikanten. Op het tijdperk met Rik De Bruyn komen we verder in dit nummer nog terug.

    Dan kwam de periode met Theo Fierens als dirigent.De opleiding van jeugdige muzikanten werd fel opgevoerd. De jonge muzikanten kregen een erg technische opleiding en de aandacht ging vooral naar het ‘klein koper’.

    De periode onder dirigent Frans Dierckx werd gekenmerkt door meer aandacht voor het ‘groot koper’. Het was ook een tijd waarin het er vooral plezant aan toe moest gaan. In die tijd werd er ook een jeugdfanfare opgericht o.l.v. Edward De Maeyer. Er was ook een drumband en de leider hiervan was Jan-Piet Leveugle.

    Zo goed als tien jaar heeft de fanfare daarna kunnen werken met Jan-Piet Leveugle. De drumband werd geleidelijk afgebouwd en de trommelaars werden grotendeels omgeschoold tot koperblazers. De leden van de jeugdfanfare werden te ‘oud’ en dit orkest werd opgenomen in het korps van de volwassenen. Zelfs André Van Driessche werd aangetrokken om de muzikanten op een degelijke manier te leren het instrument op de lippen te plaatsen. Jan-Piet Leveugle heeft de muzikanten vooral leren ademen, leren aanzetten en naar mekaar leren luisteren. Hij begon met de fanfare in de derde afdeling en na een vijftal jaren zaten we terug in de ere-afdeling.

    De (voorlopig) laatste grote periode is die onder leiding van Frans Violet. Ook hij heeft het korps wat bijgebracht : professionaliteit, kracht en dynamiek. De opleiding werd meer dan ooit doorgedreven,…maar spijtig genoeg konden niet alle muzikanten de gevraagde inspanningen blijven leveren. Het bestuur zorgde er in deze periode ook voor dat de vereniging over een eigen zaal kon beschikken, de huidige infrastructuur ‘St.-Cecilia’.

    Iedere dirigent en elke bestuurssamenstelling heeft op de een of andere manier zijn of haar stempel gedrukt op de fanfare en allen hebben ze gedaan wat ze konden omdat ze dachten dat het zo het beste was.

    Eind juni 1994 heeft het bestuur aan de muzikanten, de ereleden en aan de oud-muzikanten een brief gericht waarin sprake was van een ‘vernieuwde start’ voor de fanfare. Dergelijke initiatieven werden ook reeds in het verleden genomen, maar dan op een kleinere schaal. Misschien hadden sommigen verwacht dat er direct meer oud-muzikanten waren teruggekomen, maar de tijden zijn veranderd ! Anderen hadden van de ‘vernieuwde start’ helemaal niets verwacht. De toestand zoals die nu is kunnen we bestempelen als een geslaagde onderneming. We moeten niet euforisch gaan doen maar we mogen ook niet zeggen dat het tot niets heeft geleid. In ieder geval zijn er terug veel meer muzikanten op de repetitie en op de optredens en iedereen voelt op de een of andere manier aan dat er terug vaart komt in het fanfareleven.

    Dit is een signaal naar degenen die tijdens de voorbije maanden een eerder afwachtende of twijfelende houding hebben aangenomen ! Er is nog steeds plaats voor iedereen…die op een positieve manier zijn steentje wil bijdragen.”

     

    In hetzelfde nummer : De terugkeer van de ‘oude mannen’…

    “Omstreeks half juli hadden twee van de vroegere muzikanten, ex-bugelspelers, beslist om de draad met de fanfare terug op te nemen. Dat nieuws ging in Leest en zelfs daarbuiten rond als een vuurtje. Er werden nogal veronderstellingen gemaakt en commentaren gegeven :

    -“’t Is erg gesteld met de fanfare als het bestuur zo’n maatregelen moet treffen !”

    -“In geval van crisis zijn alle maatregelen goed ! Eén kan crisismanager spelen en de ander kan er terug de moed in blazen.”

    -“Zijn die ‘oude mannen’ op hun hoofd gevallen. Wat kunnen die nog in de fanfare gaan doen. ’t Is er helemaal veranderd dan tegenover tien jaar geleden toen ze er zelf nog bij waren ! En de mentaliteit van de mensen is ook niet meer als vroeger !”

    -“’t Zal weeral niet lang duren ! Ze hebben hun principes en water in hun wijn doen hebben ze nooit gekund. En dat zullen ze nu nog niet kunnen !”

    Op al deze commentaren wordt hier een antwoord gegeven :

    1.Reeds jaren geleden waren er bestuursleden, muzikanten en ere-muzikanten die regelmatig de vraag stelden of er geen mogelijke terugkeer in zat. Het is dus helemaal niet plotseling gekomen.

    2.’t Zou crisis zijn geweest of ’t is nog crisis. Over de tijd voor de voorbije zomervakantie kunnen we niet oordelen. Van een crisis is –in vergelijking met wat met andere korpsen is gebeurd- niet veel te zien in de Leestse fanfare.

    3.De uitspraak over ‘die oude mannen’ kwam van een aantal mensen die zelf ruim een stuk in de vijftig of nog ouder zijn. Zelf voelen wij ons nog niet zo oud, maar we weten ook wel dat we geen achttien jaar meer zijn. Daarnaast zijn we ook niet op ons hoofd gevallen, de kalende plekken en de grijze haren zijn het gevolg van een natuurlijk proces.

    Het voornaamste is dat we denken dat we samen met de huidige muzikanten, ereleden en met de jongere mensen (d.w.z. jonger dan 45 jaar) ondanks alle omstandigheden die zogezegd tegen zitten er toch nog iets van kunnen maken.  

    4.Of het lang zal duren of niet zo lang zal duren, hangt niet alleen van onszelf af. Onze principes hebben we nog altijd en die zijn ondertussen nog niet veranderd. Als we ondervinden dat het wantrouwen de kop opsteekt en als er belangrijke zaken ‘achter de hand’ worden geregeld die in feite op de bestuursvergadering zouden moeten worden besproken, dan zou het inderdaad kunnen dat het niet zo lang zal duren. Met het hele bestuur zijn afspraken gemaakt opdat zich in de toekomst dergelijke dingen niet mer zouden herhalen. Ze werden opgenomen in het stuk ‘Waar willen we naartoe met de fanfare ?’ Als iedereen zich houdt aan wat daarin staat afgedrukt, zullen er zo goed als geen echte problemen meer de kop opsteken.

    En…dat wensen de ‘twee oude mannen’ die als eersten de stap terug hebben gezet ook !” 

    Vervolgt…

     

    Foto’s :
    -De kinderen van de Vrije Basisschool Sint-Niklaas poseren wat graag op de plaats waar binnenkort hun nieuwe lokalen zullen verrijzen. Een klasfoto in de tuin. (foto Eddy Van Ranst)
    -Stan Gobien.





    10-02-2015 om 11:02 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    05-02-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    1994 – Zondag 4 september : Wandelconcert K.F. St.-Cecilia
    N.a.v. de Bevrijdingsfeesten te Mechelen. 

    Stijlvolle uitvoering van de “Star-Spangled Banner”.
    “Op zondag 4 september ll. was het vijftig jaar geleden dat Mechelen was bevrijd. Voor deze herdenkingsplechtigheid werd beroep gedaan op onze fanfare. Meteen was het ook het tweede openbaar openluchtoptreden o.l.v. Johan De Win. Het aantal deelnemende muzikanten was lichtjes gestegen t.o.v. 20 augustus. Wat echter veel belangrijker was, vonden we het gedisciplineerd optreden van de muzikanten. De opstelling verliep vlot en zelfs de piepjonge muzikanten hadden niet meer die moeite om netjes in de maat te stappen en tegelijkertijd muziek te maken. De gebrachte muziek was van erg goeie kwaliteit en hiervoor kregen we de felicitaties van het stadsbestuur. Er waren ook gelukwensen van de vertegenwoordiger van de Amerikaanse ambassade omdat het Amerikaans volkslied zo ‘stijlvol en met gevoelen’ werd vertolkt. Ook het aftreden van de Grote Markt te Mechelen en het afsluiten van het optreden verliep even vlot en gedisciplineerd. We hebben herondekt hoe het kan en hoe het ook moet op officiële plechtigheden.”
    (“T&T”, oktober ’94)

     

    1994 – Woensdag 7 september : Hervatting turnlessen KVLV.
    Beter Bewegen : turnlessen werden vanaf deze dag hervat om 19u30 in de turnzaal van de Sted.Basisschool.

    1994 – Zaterdag 10 september : KWB Dagboottocht
    Op de Kempische kanalen. (PB, 24/8)

     

    1994 – Zondag 11 september : Viering vijfjarig bestaan Ziekenzorg Leest
    Werd gevierd met een misviering om 10 uur in de kerk, gevolgd door een feestmaal in “Ons Parochiehuis”. (PB, 31/8)

     

    1994 – Zondag 11 september : Concert St.-Cecilia te Steendorp 

    “Na het optreden op de bevrijdingsfeesten en de steeds toenemende aanwezigheid van de muzikanten op de repetities werd er uitgekeken naar dit concert, niet alleen door de muzikanten en de ereleden maar ook door een aantal buitenstaanders. Hoe zou het aflopen ? Hoe zou het gesteld zijn met de kwaliteit van de gebrachte muziek ?
    Een eerste vaststelling : er werd goede tot zeer goede muziek gebracht ! Het valt echter ook op dat er heel wat jeugdige muzikanten meespelen die echt nog moeten groeien (op muzikaal gebied). Hiermee moeten we zeker rekening houden als er wordt deelgenomen aan wedstrijden.
    Een tweede vaststelling : er waren een vijfenveertigtal muzikanten op dit optreden en ook het aantal vergezellende ereleden was hoger dan een tijd geleden. Dat is een tweede positieve noot ! Muzikanten van andere korpsen waren hierover enigszins verwonderd !
    Een derde vaststelling : de luisteraars waren muisstil tijdens het optreden. Er werd haast niets gezegd en tussen de verschillende stukken in hebben we erg goede commentaren opgevangen.
    Algemeen kan hieruit worden besloten : de Leestse fanfare is terug vertrokken…
    We gingen kritisch zijn t.o.v. onszelf ! Er was ook negatieve commentaar. Na ons optreden hadden de muzikanten niet het respect tegenover de andere korpsen door in dezelfde stilte te luisteren ! Misschien werd dit veroorzaakt door de spanning die wegviel en door het gelukkig gevoelen dat het weer goed draait, maar deze keer ligt de oorzaak wel degelijk bij onszelf en het ware best dat we in de toekomst ook eens denken aan de omstandigheden waarin e andere korpsen moeten optreden…”
    (“T&T”, oktober ’94)

    1994 – Zondag 11 september : Fietsen met de KVLV
    Samenkomst om 13.30 uur. De tocht ging richting Steenhuffel en de Scheldedijken. De afstand : ongeveer 30 km. (PB, 7/9)

     

    1994 – 14 september – Kerk en Leven : Herschikking misviering

    Bij de herschikking van de misviering op zondag.
    “Voor de misintenties die genoteerd zijn om 8 uur, zullen verschuiven naar de hoogmis, tenzij U uitdrukkelijk anders wenst en dit dan ook mededeelt!”

     

    1994 – Vrijdag 16 september : Davidsfonds Leest organiseerde politiek debat
    Voor een 80-tal politiek geinteresseerden organiseerde Davidsfonds Leest een politiek debat in de parochiezaal met als onderwerp het stedelijk beleid na de volgende gemeenteraadsverkiezingen.

    Delegaties van CVP, Vlaams Blok, VU, PVDA, VLD, Rood-Groene Beweging, SP, Natuurwetpartij, WOW en Agalev namen er aan deel. De avond bestond uit twee delen. Eerst stelden de partijen, meestal vertegenwoordigd door hun lijsttrekker, het eigen programma voor. Daarna werden schriftelijke vragen uit het publiek beantwoord, begeleid door moderator Alex Puissant, bekend BRTN-journalist. Het debat werd opgenomen door de lokale radio Reflex. Animo ontstond er rond de verkaveling van Leestse gronden voor sociale woningen. De CDV kwam onder vuur voor haar positieve beslissing in het dossier. De doorsnee Leestenaar, zo bleek, lust de CDV en specifiek de verantwoordelijken in het dossier wel rauw. De CDV-er Charlier zei dat er met de Leestenaar te weinig overleg was geweest in dit dossier, maar dat dit in de toekomst niet meer zou gebeuren...
    Waarom er nog milieutaks diende betaald was voor niemand nog duidelijk. Alle partijen pleitten hier voor een andere formule.
    Op 20 september (zie verder in deze Kronieken) verscheen in Gazet van Mechelen een reactie van Gust Emmeregs onder de titel : “Gust Emmeregs is boos”. Gust, als zaakvoerder-afgevaardigd bestuurder van de sociale bouwmaatschappij “De Mechelse Goedkope Woning” vond dat hem onrecht was aangedaan. Omdat hij op de debatavond, als gemeentemandadatis, en als verantwoordelijke van de MGW niet was uitgenodigd. Ook omdat hem ter oren was gekomen dat hij op die bijeenkomst als politieker in een slecht daglicht was gesteld.

    1994 – 16,17 en 18 september : CECILIAFEESTEN
    “Van vrijdag 16 t.e.m. zondag 18 september werden de jaarlijkse Ceciliafeesten georganiseerd. Een aantal muzikanten hebben ons reeds aangesproken over de samenstelling van het programma. Zij zijn van oordeel dat er –zoals vroeger- terug muziek van harmonieën, fanfares en brass bands moet worden geprogrammeerd. Het moet daarom geen Internationale Concertwedstrijd zijn, maar er zou toch ten minste een concertavond mogen geprogrammeerd worden. Om hierover een standpunt in te nemen, is het nog te vroeg !
    Muziekwedstrijden organiseren in Vlaanderen is een moeilijke zaak geworden. In de eerste plaats komen er weinig deelnemers opdagen en de meeste deelnemende korpsen zijn daarbij nog uit Nederland, niet dat we daar weigerachtig tegenover staan, maar op deze manier profiteren de Vlaamse korpsen er in verhouding minder van. Ten tweede is er het financieel aspect : het prijzengeld dat op de Leestse concertwedstrijden werd uitbetaald in de jaren 70 was erg hoog. Als dat wordt omgerekend naar vandaag dan zal dat wel een stuk over het half miljoen zitten. De vraag wordt dan of deze organisatie nog in die mate zal worden gesubsidieerd door het Departement Cultuur dat we er geen financiële kater aan overhouden. Ten slotte moeten de vroegere contacten met de buitenlandse muziekbonden opnieuw worden opgezocht en gelegd. Korpsen van achter het vroegere ‘IJzeren Gordijn’ naar Leest halen, zal al erg moeilijk zijn omdat die ook niet meer worden gesubsidieerd door hun overheid. Muziekverenigingen uit het zuiden, Spanje of Italië, naar hier halen zal waarschijnlijk geen probleem vormen, ook niet voor Skandinavische korpsen. De vraag is telkens of deze buitenlandse verenigingen financieel worden gesteund door hun overheid of door privé-ondernemingen. Alle regeringen zitten in geldtekort en privé-ondernemingen willen steunen op voorwaarde dat het hun economisch voor de wind gaat en dat er tegelijkertijd wat publiciteit aan verbonden is.
    Daarbij moeten we zelf ook binnen onze vereniging kunnen rekenen op een heel pak medewerkers…We wachten af en zullen de toestand onderzoeken.
    En een concertavond dan ? Kan er op vrijdagavond geen concertavond worden georganiseerd ? Dat kan zeker en dat kan op iedere andere dag, maar…zijn alle korpsen nog wel bereid voor een niet zo groot bedrag te gaan optreden ? Krijgen ze de muzikanten wel bijeen ? Dat zijn tegenwoordig de vragen die men zich moet stellen. Een concertavond was vroeger voor de organisatoren nooit een lonende activiteit. Het ontvangen geld werd zo goed als helemaal uitbetaald aan de optredende korpsen. Maar in de plaats daarvan werd er toen nog echt ‘verbroederd’. Zo’n concertavond heette toen ook ‘verbroederingsavond’, een woord dat is verdwenen waarschijnlijk door het toenemend aantal vrouwelijke muzikanten. Als de concertavond op zaterdag wordt georganiseerd dan kan het gelegenheidsrestaurant enkel nog op zondag worden geopend. Geen makkelijke zaak om zomaar op te lossen !
    Op vrijdagavond, 16 september werd de eerste fanfarekwis georganiseerd. Het was meteen een schot in de roos ! De optimisten hadden een twintigtal ploegen verwacht, maar er kwamen er veertig opdagen. Meer kunnen we er in onze zaal niet aanvaarden. Sommigen vonden de gestelde vragen nogal aan de moeilijke kant en meer dan waarschijnlijk was dat ook zo. De ploegen die regelmatig aan een kwis deelnemen, scoorden het hoogst. De gelegenheidsploegen zaten onderaan de rangschikking.
    De eerst gerangschiikte ploegen waren :
    1.Davidsfonds (94/130)
    2.Vennekant (85/130)
    3.De Beunhazen – Tremelo (76/130)
    4.Utopia (74/130)
    5. Mechels Harmonieorkest (72/130)
    De eerste Leestse ploeg met uitsluitend Leestenaars als deelnemers was K.V.G.Leest. Zij kregen de bijkomende verrassingsprijs : voor elke deelnemer een etentje op onze palingfeesten.
    Op zaterdagnamiddag en vanaf zondagmiddag konden liefhebbers van paling terecht in het gelegenheidsrestaurant. In de kranten werd gepubliceerd dat er 200 kg paling werd geserveerd. ‘Dat is toch nog wel wat minder dan op de palingfeesten in Mariekerke,’ hebben we iemand achteraf horen zeggen. Dat is inderdaad zo en we hebben nooit de pretentie gehad om de mensen van Mariekerke naar de kroon te steken. Na de mosselfeesten vond men het hier aangeraden om eens wat anders te doen. Er worden al zoveel mosselen gegeten…!
    Volgens de commentaren van de deelnemers was de paling lekker klaargemaakt en prima opgediend. Na de afloop van de Ceciliafeesten was er ook andere commentaar : ‘De saus van de paling in ’t groen was niet groen genoeg !’ en ‘De gebakken paling was te dik en de paling in ’t groen was te dun’. En toen we vroegen of die commentatoren op onze restaurantdagen zelf gaan eten waren en hun eigen gedacht wilden zeggen, antwoordden ze : ‘We zijn niet komen eten want echt goeie paling is alleen maar te krijgen in de palingstreek, ’t is te zeggen in het Scheldeland.’ Commentaar geven uit de tweede hand is erg makkelijk en erg betrouwbaar is dat ook niet : palingsaus die uitsluitend naar kervel en peterselie smaakt, is het ook niet, maar ze is wel groen en…de paling kan altijd en overal te dik of te dun zijn. Trouwens, die paling kwam wel van het Scheldeland en hij werd geleverd door een originele palingboer !
    Ann De Keersmaecker en Christel De Maeyer hebben in ieder geval op een voortreffelijke wijze de taak van Rik Lauwens overgenomen. Rik heeft nog geholpen waar het nodig was en dat was ook de afspraak. We hadden wel wat moeilijkheden om aan het nodige dienstpersoneel te komen, maar uiteindelijk werden toch nog een aantal mensen gevonden die wilden inspringen op de piekmomenten. Verder zijn de Ceciliafeesten eveneens verlopen zonder heibel onder het personeel en zo hoort het ook.
    Deze Ceciliafeesten hebben zeker de verwachtingen overtroffen. Er werd vastgesteld dat ook kwissers vreselijke dorst kunnen hebben, zeker als het om ploegen gaat als de ‘Koekedozen’ en ‘Wie laatst lacht’. Het is wel een veel jonger publiek dan men aantrekt in vergelijking met een kaartavond. Deze eerste palingfeesten waren ook een meevaller wat betreft de deelnemers. Er waren ruim 500 mensen ingeschreven en dat is toch zo’n honderdtal meer dan er werden verwacht. De meesten vonden dat ze zeker waar voor hun geld hadden gekregen, want voor de opgediende portie betaalt men op andere plaatsen ongeveer 600 BEF, ongeveer 150 BEF meer dan op onze Ceciliafeesten het geval was. Velen hebben beloofd dat ze in de toekomst nog zullen terugkomen…en daar zijn we dan ook blij om.
    Nu we zelf een kwis hebben georganiseerd, kregen we al twee uitnodigingen om met een ploeg mee te doen. Telkens vraagt men ploegen van 5 personen. Wie zich hiervoor interesseert, mag een ploeg samenstellen en meedoen onder de naam ‘St.-Cecilia Leest’ !
    (“T&T”, oktober ’94) 
     

    1994 – 20 september : Gust Emmeregs is boos.
    “Gust Emmeregs, zaakvoerder-afgevaardigd bestuurder van de sociale bouwmaatschappij “De Mechelse Goedkope Woning”, vindat dat hem onrecht is aangedaan. Vorige vrijdagavond organiseerde het Davidsfonds van Leest een politiek debat in het vooruitzicht van de gemeenteraadsverkiezingen. Omdat hij daar, als gemeentemandataris en als verantwoordelijke van de MGW, niet werd op uitgenodigd is Gust Emmeregs uit zijn krammen geschoten. Van sommige mensen uit het publiek dat de debatavond heeft bijgewoond, kwam Gust Emmeregs ter ore dat hij op die bijeenkomst als politieker in een slecht daglicht werd gesteld. “Ik vind het niet eerlijk dat ik mij niet heb kunnen verdedigen. Van het Davidsfonds vind ik het bovendien niet correct dat ze toelieten dat plaatselijke mandatarissen volgens een vooral opgezet scenario een hak werd gezet”.

    Emmeregs voelt zich na zes bewogen politieke jaren min noch meer geviseerd door bepaalde groepen uit zijn eigen gemeente. Tegen die gang van zaken heeft hij alvast geprotesteerd.”
    (GvA, 20/9)

     

     

    05-02-2015 om 07:50 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    29-01-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    1994 – September : Nieuw voetbalseizoen. 

    SK Rapid Leest (Foto onderaan)
    SK had eens te meer een regelmatig seizoen achter de rug met een negende plaats in de eindrangschikking als resultaat. Oefenmeester Jan Van den Heuvel slaagde erin om met een beperkte kern de hoger gerangschikte ploegen het vuur aan de schenen te leggen. De 52 geïncasseerde doelpunten gaven echter reden tot nadenken. Voor het nieuwe seizoen kreeg de coach de beschikking over volgende nieuwe gezichten : Jan Van der Veer (doelman) aangekocht bij FC Duffel. Milan Misic (middenvelder) speelde reeds bij Vorselaar en Herentals. Thierry Moreel (middenvelder) doorliep de jeugd van Lierse en speelde bij Emblem. Stanny Verschueren, inzetbaar als libero werd voor een seizoen bij Lint aangekocht. Steven Van Giel (aanvaller) werd bij Willebroek weggehaald. 

    Afdeling : Eerste provinciale Antwerpen.
    Terrein : Grote Bleukens (Leest brug).
    Voorzitter : Francis Van Heck.
    Secretaris : Jean Apers.
    Trainer : Jan Van den Heuvel.
    Kern : Asseloos Marc, Boonen Guy, De Lauw Steve, De Smedt Ralf, De Vos Johan, Engelen Peter, Goossens Chris, Haentjes Geert, Heremans Tom, Lenie Wim, Lumuanganu Jean, Misic Milan, Morreel Thierry, Van Giel Steven, Slachmuylders Eric, Van der Veer Jan, Van Goylen Chris, Van Mullem Pascal, Verschueren Stanny.
    Aantal jeugdploegen : geen.
    (GvM,29/6/ en 2/9/1994) 

    VV Leest (Foto onderaan)
    Wat voor VV een degelijk seizoen moest worden, draaide uit op een sisser. In de Beker van België, tijdens de maand augustus van 1993, leverde blauwgeel spektakelvoetbal en werden Ol. Wijgmaal en Bergen zonder pardon uitgeschakeld. Op het terrein van Stade Leuven was de stand na 90 minuten nog blank. Ook na de verlengingen was er niet gescoord. Bij het nemen van de strafschoppen kende de thuisploeg heel wat meeval (4-3). De eerste wedstrijd van de competitie op Linda Olen bezorgde trainer Yvan Emmerechts een regelrechte nachtmerrie. Uitsluitingen en kwetsuren van basisspelers maakten de coach onmiddellijk vleugellam. Het werd een moeilijk seizoen maar VV kon zich in eerste provinciale handhaven. Yvan Emmerechts werd als trainer door Luc Leys vervangen. De ex-Racing Mechelen-speler werd tevens als aanvaller aangetrokken. Hij was twee seizoenen op rij topschutter bij de Kempenzonen.
    Voor het nieuwe seizoen werd VV versterkt met routiniers : Hans Bouwmeester, die op het middenveld voor meer creativiteit moest zorgen samen met Frans Croes. Bouwmeester speelde voor RWDM, Lierse en Bornem. Croes, ex-Racing Mechelen, keerde na twee seizoenen Temse naar VV terug. Nita Cireasa, Roemeen van geboorte en verdediger, kwam van tweede klasser Verbroedering Geel.
    Vertrekkers waren : Mike Melis (Boom), Gerrie Dijkstra (terug naar Nederland), Marc Van Oppens (St-Anneke), Sven Diddens (Blaasveld), Gery Verschaeren (Walem), Freddy Selleslagh (Tisselt) en Koen Baudet (Willebroek). 

    Afdeling : Eerste provinciale Antwerpen.
    Terrein : Dorpstraat (achter sporthal).
    Voorzitter : August Emmeregs.
    Secretaris : Bruno Claes.
    Trainer : Luc Leys.
    Kern : Askraba Sinisia, Bouwmeester Hans, Cireasi Nita, Claes Danny, Claes Geert, Croes Frans, De Prins Kurt, Huys Paul, Huys Werner, Leys Luc, Op de Beeck Eddy, Rohart Jan, Selleslagh Patrick, Simons Hans, Teugels Ronald, Wets Robert, Willems Danny.
    Aantal jeugdploegen : 8.
    (GvM,29/6 en 2/9/94)

     

    Aan het seizoenbegin 1994-95 stelde Jan Casteels een boekje samen voor de supporters :

     

    Beste sportliefhebbers, 

    Het nieuwe voetbalseizoen staat voor de deur. De afgelopen weken is er aan de accomodaties heel wat tijd gespendeerd om U beter en aangenamer te ontvangen. Tevens hebben de speelvelden hun jaarlijkse ‘beurt’ gekregen waardoor zij opnieuw in ‘topconditie’ zijn om een gans jaar fris en oogstrelend voetbal toe te laten.
    In deze map hebben wij, beste sportliefhebber, naar onze mening een schat aan waardevolle informatie gebundeld, die wij dan ook met veel plezier ter beschikking stellen.
    Met sportieve groeten,
       Jan Casteels.

     

                                                       Organisatie V.V. Leest (K.B.V.B. 8077)

     

    Werking VV Leest

    Zoals U wellicht weet, heeft elke VZW een raad van bestuur. Deze blijft dus, volgens de statuten verantwoordelijk voor het financieel beleid van de club. Tijdens een speciale algemene vergadering, is deze Raad van Bestuur kortelings verjongd en uitgebreid (o.a. wegens het overlijen van Staf).
    Het vorige seizoen is gestart met de uitbouw van het dagelijks bestuur. Een aantal jonge mensen zijn aangetrokken om mede de doelstellingen te verwezenlijken. Deze mensen zijn reeds enkele maanden ‘achter de schermen’ actief en worden U nu dan ook officieel voorgesteld.
    Last but not least blijft er de groep van ‘werkende leden’, die instaan voor de infrastructuur, uitbating en onderhoud van terreinen en gebouwen. Hierdoor zijn wij stilaan in het vaarwater gekomen van onze doelstellingen en beleidslijnen voor het komende seizoen :
    1.Verdere uitbouw van het jeugdvoetbal. Jeugd is zo belangrijk voor onze toekomst.
    2.Verbetering van de accomodaties. Zoals U allicht kunt merken is er opnieuw geld noch inspanningen gespaard voor een verfrissingsbeurt van het chalet. Tevens zijn er plannen voor de definitieve vernieuwing van de kleedkamers.
    3. Verbetering van de algehele organisaties met als belangrijkste doelstelling : een georganiseerde taakverdeling. 

    Raad van Bestuur
    August Emmeregs (Afg.Beheerder), Jan Casteels (Secretaris), Herman De Neve (Ondervoorzitter) en Christiane Buelens (Penningmeester).

    Dagelijks Bestuur
    August Emmeregs, Jan Casteels, Carl Clissen, Bruno Claes, Louis Van Moer, Jan Flips, Emiel Spruyt en Mark De Jonghe. 

    Trainers
    1ste ploeg : Luc Leys.
    Reserven en juniores: Johnny De Fré.
    Scholieren : Rudi Beeckmans.
    Knapen : Pascal Gonzalez.
    Miniemen : Mark Van Waeyenberghe.
    Preminiemen : Hans Bouwmeester en Freddy Selleslagh.
    Duveltjes : Rudi Beeckmans en Hans Bouwmeester. 

    Sponsor
    Glaswerken Jean Vos Bvba, Mechelsesteenweg 359 Willebroek-Blaasveld
    Jean Vos, zaakvoerder : geboren op 8 augustus 1955.
    Ex-speler van VV Leest (1980-1985)
    Hoofdsponsor VV Leest (1994-1996)

     

    Historisch overzicht VV Leest
    -1973 : Stichting met stamnummer 8077. Voorzitter Marcel Diddens.
    -1974-75 : Start KBVB in vierde provinciale. Eerste wedstrijd : VV Leest-Schelle : 0-0.
    -1976 : Pieter Van Asch wordt voorzitter.
    -1977-78 : VV met nog steeds Charel Fierens als trainer promoveert via de eindronde naar 3de provinciale.
    -1978-79 : Marcel Sterckx wordt als trainer aangeworven (Charel Fierens stopt om gezondheidsredenen). VV wint Beker van Antwerpen en promoveert naar 2de provinciale.
    -1979-80 : VV degradeert naar 3de provinciale.
    -1980-81 : Frans Pepermans traint VV. Emiel Spruyt wordt de nieuwe voorzitter.
    -1981-82 VV promoveert opnieuw naar 2de provinciale et Julian Van den Broeck als trainer.
    -1982-83 : Einde seizoenstrainer Cois Tuyaerts zorgt voor het behoud in 2de provinciale.
    -1983-84 : VV start met een damesploeg. Yvan Emmerechts zal als nieuwe trainer VV 4 seizoenen trainen.
    -1984-85 : VV behaalt de titel en promoveert naar 1ste. VV wint ‘SUPERSCORE’ als club met de hoogste scores op verplaatsing.
    -1985-86 : VV speelt provinciaal kampioen. Op 5 april ’86 wordt het huwelijk Emmeregs-Pauwels voltrokken met de bouw van de tribune tot gevolg. VV krijgt Gust Emmeregs als nieuwe voorzitter.
    -1986-87 : 6 maart ’87 – Pauwels distantieert zich van VV. Einde seizoen springt Cois Tuyaerts opnieuw bij als hulptrainer.
    -1987-88 : Rudy Geens wordt speler-trainer en wordt alzo de jongste trainer van het nationaal voetbal. VV sluit met Eternit en Brems de belangrijkste sponsorovereenkomst voor 3 seizoenen. Het seizoen wordt afgesloten met een eervolle 5de plaats.
    -1988-89 : Het duo Heremans-Slachmuylders wordt het eerste trainersduo uit de VV-geschiedenis. Tijdens dit seizoen wordt Roger Mergeay aangetrokken als trainer voor de rest van het seizoen. De laatste maand springt Cois Tuyaerts nog in voor de 3de maal.
    -1989-90 : Johnny Defré brengt VV naar een 8ste plaats.
    -1990-91 : Met slechts 13 punten degradeert VV na 5 jaar nationaal voetbal opnieuw naar 1ste provinciale.
    -1991-92 : Met Julien Van den Broeck als trainer weet VV een plaats in de eindronde af te dwingen. Willebroek haalt het na verlengingen van VV. VV blijft in 1ste provinciale. Hoelang nog ?
    -1992-93 : Jan Van den Heuvel wordt hoofdtrainer. Dank zij de inbreng van eigen jeugd, behoudt VV zijn plaats in 1ste provinciale. VV investeert in een 2de speelveld (met verlichting). Gust viert 20 jaar afgevaardigd beheerder van VZW VV Leest.
    -1993-94 : Ondanks de investering in enkele spelers, wordt een pover resultaat gehaald met Yvan Emmerechts als nieuwe trainer.
    -1994-95 : Luc Leys wordt speler-trainer. Zowel de Raad van Bestuur als het dagelijks bestuur wordt verder verjongd en uitgebreid. Het jeugdbestuur wordt defenitief geïntegreerd in het dagelijks bestuur.

     

    Foto’s :
    -SK Rapid Leest coach Jan Van den Heuvel met zijn team bij aanvang van het seizoen 1994-1995.
    -VV Leest bij aanvang van het seizoen 1994-1995. Derde van links bovenaan is sponsor Jean Vos van de gelijknamige Glaswerken.

     





    29-01-2015 om 16:17 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    25-01-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Ere-Voorzitter Vic Verschueren.

     

     

     

     

     

     

     

     

    1994 – 21 augustus : Fietstocht St.-Cecilia
    “Op zondag, 21 augustus, de dag na de viering van de hondedjarige Delphine De Wit, was de fietstocht gepland. Vanaf 13 uur kwamen de eerste deelnemers zich aanmelden in het lokaal. Bij hun aankomst kon men direct zien of het om professionelen of amateurs ging : aan de fiets, aan de kledij en aan de koersbenen. Op die koersbenen werd commentaar gegeven door de anderen (die om een of andere medische reden hun onderste ledematen niet mochten blootstellen aan het zonlicht). Omstreeks 13.15 u. vertrok de groep : ruim 70 deelnemers, zowel erg jonge als eerder bejaarde fietsers. Er werd zo’n dertig kilometer afgelegd en onderweg werd er heel wat gepraat en gelachen. Er werd ook commentaar gegeven door buitenstaanders : “ ’t Is vandaag de Gordel toch nog niet !” of “Dat is precies een heel dorp dat hier rijdt”. Eén keer moest een lekke band worden hersteld, maar dat verliep vlot want er waren helpers teveel. Tweemaal werd er halt gehouden : de eerste keer aan de visvijvers van het Molenveld in Elewijt en de tweede keer bij de ereleden-herbergiers in Hombeek.
    Na de fietstocht waren er in de feestzaal nog broodjes en koffiekoeken en werd er bingo gespeeld. Omstreeks 20.30 u. was het afgelopen.
    De fietstocht was volgens de deelnemers erg plezierig geweest. Het was een perfecte organisatie die goed was gepland. Er werd niet te vlug en niet te traag gereden.
    Lovende commentaar was er voor de begeleiders Alice Segers, Louis Huysmans, Willem Van Linden en Johan Hendrickx. Volgend jaar staat er weer een fietstocht op het programma ! Misschien halen we dan wel de 100 deelnemers !
    (“T&T, oktober ’94)

    1994 – 23 augustus : Ere-voorzitter K.F.St.-Cecilia VIC VERSCHUEREN 75 jaar. (Foto bovenaan)

    Vic VERSCHUEREN, ere-voorzitter driekwart eeuw jong ! (°23.08.1919)
    “Onlangs werd onze ere-voorzitter 75 jaar. Vic Verschueren wordt door iedereen ‘Vikke’ genoemd, maar eigenlijk heeft hij een veel plechtiger voornaam, want op zijn identiteitskaart staat ‘Bonifacius’ vermeld. Deze verandering van voornaam is bij Leestenaars van zijn leeftijd wel erg gewoon.
    Vic is de zoon van de vroegere burgemeester, Emiel Verschueren sr. en de kleinzoon van de stichter van onze fanfare, Theofiel Verschueren. De Verschuerens hebben in de Leestse fanfare steeds een belangrijke rol gespeeld en dat is nog steeds zo.
    Vic Verschueren bracht zijn jeugd door in de Dorpstraat 6, het huidige lokaal ‘St.-Cecilia’, waar zijn vader Emiel Verschueren sr., kolenhandelaar, boer en beheerder van de feestzaal was. In 1931 kocht Emiel Verschueren sr. het Hof ter Haelen in de Elleboogstraat. Later werd Vic eigenaar van de boerderij en samen met zijn talrijk gezin heeft hij deze weten uit te bouwen tot een bloeiend bedrijf. Hendrik Verschueren zet de landbouwbedrijvigheid nu op dezelfde manier verder zoals dat eerder door zijn vader en grootvader is voorgedaan.
    Zoals uit het voorgaande kan worden afgeleid, werd ‘de fanfare en de volksmuziek’ er bij de ere-voorzitter met de moedermelk ingegoten. Dat was trouwens destijds in Leest steeds het geval : men werd als ‘Ceciliaan’ geboren. Later kon men dat ook nog worden, maar dan bijna uitsluitend door een huwelijk.
    In al die tijd dat Vic Verschueren bestuurslid is geweest, dat wil zeggen ruim 50 jaar, heeft hij nooit met ontslag gedreigd of is hij nooit om een of andere reden opgestapt op een bestuursvergadering. Waar anderen deze tactiek wel gebruikten om hun gelijk te halen, was en is hij steeds een man van de verzoening geweest en gebleven. Sommigen vonden hem nogal stil van aard, maar dit was maar schijn. Als het nodig was en is, wist en weet hij op een vriendelijke manier de gemoederen tot bedaren te brengen en wijst hij erop wat de principes zijn in de fanfare. Hij is al zowat een halve eeuw het geweten van de fanfare, iemand die heel goed weet welke de goede en de minder goede beslissingen waren die werden genomen en iemand die dan ook met de nodige wijsheid kan voorspellen wat de gevolgen kunnen zijn van beslissingen die vandaag door het bestuur worden genomen.
    Daarnaast heeft hij, -ondanks het vele werk op zijn bedrijf- heel wat muzikanten en ereleden van de vereniging geholpen waar hij kon, door bijvoorbeeld met zijn tractor grond te verplaatsen op bouwwerven of door andere karweitjes op te knappen.
    Hij ligt eveneens mee aan de basis van de ‘vernieuwde start van de fanfare’. Toch weet hij dat de ondertussen bereikte opflakkering realistisch moet worden bekeken. ‘Ik heb al zoveel meegemaakt in de fanfare’, zegt hij dan. Maar tegelijkertijd is hij toch fier dat het in de Leestse fanfare, zijn fanfare, terug beter gaat.
    Ter gelegenheid van de eerste dag van het jaarlijks banket op zaterdag 19 november e.k. zal de erevoorzitter op een gepaste wijze worden gehuldigd met zijn 75ste verjaardag en voor het vele dat hij heeft gedaan voor de Kon. Fanfare ‘St.-Cecilia’ Leest.”
    (“T&T”, oktober ’94)  
     

     

    1994 – 27 augustus : Davidsfonds reisde naar Frankrijk.
    Bestemming Arras, Amiens, Lille. Vertrek om 7 uur.

     

    1994 – Zondag 28 augustus : Eetdag KVG-Zennevallei
    De katholieke vereniging gehandicapten afdeling Zennevallei organiseerde een eetdag in de parochiezaal. Naast een aperitief, twee voorgerechten, soep en twee desserten was er keuze tussen drie hoofdgerechten aan 360 frank. Een kinderschotel kostte 200 frank.
    Informatie kon men verkrijgen bij voorzitter Johan Vandeputte, Vinkstraat 58. (Folder)

    25-01-2015 om 09:26 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    24-01-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    Vervolg en slot Delphine “Fien” Selleslagh-De Wit : een mensenleven in beeld.

     

    Het familiefeest van de dag nadien.

    Ook dochter Raf liet zich niet onbetuigd :
    “Beste feestelingen, onze pastoor heet met zijn voornaam Karel,
    maar in de Chiro noemen ze hem allemaal Charel.
    Wel, ik heb een mooi cadeautje bij,
    voor Charelke van de pastorij.
    Aan onze voorgevel prijkt met trots,
    ne mozaïk van aalmoezenier Herregods.
    Daags voordien door Charelke voorzien van de nodige prullen,
    zou hij de dag zelf de eeuwelinge en het huis zegenen en de steen onthullen.
    Stellig beloofd en vast toegezegd,
    gaf Charelke forfait en werd de stoet een half uur lamgelegd.
    Ons Moe was wel beschut tegen wind en regen,
    maar ze wacht nog steeds op Charelke zijne zegen !!!
    Als dank dit cadeau, een koord n’n draad, twee nagels en een vod,
    en voor de rest rekenen we best, op de zegen van de goede God.” 

    Het vertrek van de stoet was de dag voordien door de Pater een half uur vertraagd. Hij had immers toegezegd de steenonthulling bij te wonen en de eeuwelinge en haar woning te komen zegenen. Verzachtende omstandigheden waren dat hij die dag ook een uitvaartdienst en een huwelijksviering diende te celebreren.

    Raf noteerde in het gedenkboek :
    “De eeuwelinge had een dochter rad van tong,
    die op het familiefeest wat graag op het gebeuren als volgt terugsprong…”
    Dit voorafgaand aan haar reprimande van hierboven.
    “Maar slim als ons pastoorke was, had hij dat voorzien,
    en dacht bij zijn eigen, ‘k zal z’eens leren die dochter van Fien.
    Toen kwam er een oud vrouwtje op het familiefeest,
    haar hoofd getooid met een pruik en een cornet
    en op haar neus een lorgnet gezet.
    Ne rok tot op de grond,
    en ne grote strik bedekte haar…achterwerk.
    Voorwaar dat is een oudje geestelijk gestoord,
    pas ontsnapt uit een Mechels rustoord !!
    Maar nee hoor ’t was onze pastoor, die voorzien van een schuurborstel
    en een plastiekemmer met water gevuld,
    een dag te laat zijn plicht heeft vervuld.”    

    Moeder Fien, haar familie en intimi genoten met volle teugen van het delicieus banket en van de speeches en optredens en later noteerde Raf : ”Na de viering werd alles herinnering. Maandag 22 augustus, werd het kranten lezen, ruimen, sorteren. En ons nog met veel bezoeken amuseren. De dag was druk bezet, er diende nog zoveel verteld en uitgelegd !” 

    Eén van de beklijvendste bezoeken kreeg Fien op 25 augustus van haar jongste dochter Maria en schoonzoon Hugo die in het gezelschap waren van hun vrienden Bea, Roza en Walter. Die vrienden hadden zich op de dag van het eeuwfeest niet kunnen vrijmaken en wilden beslist hulde brengen aan de honderdjarige. Dat deden ze, samen met Maria en Hugo, door middel van een zelf geschreven en vertolkte ballade op de wijze van de cantate van Shostakovich ‘Stenka Razin’ (‘Aan de oevers van de Dijle…’) :

     

    Ballade van Moeder Fien : 100 jaar

    Ergens in een vlasfabriekje,
    daar in Tisselt bij de vaart,
    stond juist 100 jaar geleden
    aan de deur de ooievaar. 

    ’t Was een schattig, mollig wichtje,
    vader stond ervan versteld.
    ’t Was het eerste hemellichtje,
    ’t nieuws was gauw al rondverteld ! 

    Delphine heet dat lief klein meisje,
    maar ’t is nu geen meisje meer,
    honderd jaar is ze geworden,
    en nog altijd in de weer. 

    Daarom zijn we hier te samen,
    op het feest bij moeder Fien,
    want zo’n krasse oude dame,
    hebben wij nog nooit gezien. 

    Nog heel jong stierf plots haar moeder,
    bij De Wit werd erg gerouwd,
    zij wou voor haar zussen zorgen,
    daarom is ze laat getrouwd. 

    Toen ze’n meisje was van dertig,
    zag ze Victor Selleslagh,
    zo ne knappe onderwijzer,
    bracht haar helemaal van slag.

    Hij was niet alleen een meester,
    maar ook nog verzekeraar.
    En ze gingen saam proberen :
    z’ had acht kinderen op tien jaar.

    Ze was baas over haar bende,
    desnoods met de bezemsteel,
    dat z’haar pappenheimers kende !
    En ze waren met zo veel ! 

    Maar ze heeft zich weggecijferd,
    veel gewerkt en hard gezwoegd,
    want voor hare man en kinderen,
    was het beste niet genoeg ! 

    Ze is eerlijk en rechtvaardig,
    elkeen krijgt steeds evenveel,
    elk kind is evenwaardig
    en ze trekken aan één zeel. 

    En de kind’eren van haar kinderen,
    achterkleinkinderen bovendien,
    haar liefde zal lang niet verminderen,
    ze gaan graag naar moeder Fien. 

    Ze had veel gelukk’ge jaren,
    maar ook wel eens echt verdriet.
    ’t Noodlot wilde haar niet sparen,
    toen man en zoon haar jong verliet. 

    Z’heeft een schitterend geheugen,
    zelden dat ze iets vergeet,
    daarin mogen w’ ons verheugen,
    in haar hoofd is gene sleet. 

    Z’heeft nog scherpe kommentaren,
    gaat recht door zee, heeft soms kritiek,
    maar wil de vrede steeds bewaren,
    van ruzie maken wordt ze ziek. 

    En ze geeft nog steeds bevelen,
    van op haren hogen troon.
    Wat ze heeft kan ze goed delen,
    dat zijn we van haar gewoon.

    Moeder Fien kan nog goed tetteren,
    legt ook veel beslag op Raf,
    wil nog alles zelf beredderen,
    haar moederrol geeft ze niet af. 

    Raf gaat soms naar haar vriendinnen,
    z’heeft dat altijd graag gedaan.
    ’t Is niet steeds naar moeders zinnen,
    want ze laat haar niet graag gaan. 

    Dat moeder Fien volgende jaren,
    nog lang mag in ons midden zijn,
    dat ze vreugde mag ervaren,
    lijk op dit prachtig festijn. 

    Laat ons heffen nu ons pintje,
    op dit groots geweldig feest,
    en we drinken op ons Fientje,
    met de vrienden hier in Leest. 

    Verjaardagsgeschenken voor ‘Goede doelen’.

    De uitdrukkelijke wens van moeder Selleslagh was geen bloemen, noch geschenken te krijgen voor haar verjaardag. Vrijblijvend konden giften gestort worden voor het missiewerk van Pater René De Laet, de melaatsenwerking van Els Duysburgh, de gehandicaptenzorg van Leest en voor Ziekenzorg Leest.

    Op zondag 6 november was het dan zover. In zaal St.-Cecilia kon het feestcomité ‘100 jaar Moeder Selleslagh’ vier cheques overmaken van elk 42.000 fr. Een totaal dus van 168.000 fr., waarvan 29.670 fr. afkomstig was van de omhaling in de kerk bij haar viering.
    Jef Lauwers zei namens het feestcomité dat het comité zeer vlot had samengewerkt. Het feit dat de cheques pas nu overhandigd werden, had alles te maken met het afrekenen van de facturen. De stad Mechelen sloot het rijtje af met haar factuur die pas veertien dagen geleden aan het feestcomité werd overgemaakt.
    Alvorens de familie en de afgevaardigden van alle Leestse verenigingen die aan het feest hadden meegewerkt, te weten kwamen over welke bedragen het nu precies ging, werd eerst nog een videoband van de feestelijkheden getoond. Door een technische storing werkte slechts één van de twee televisietoestellen, zodat het voor de achterste rijen gokken werd om te weten wat er gebeurde. Geen erg, een copie van de 20-minuten durende videoband kon voor 500 fr. bekomen worden bij Pierre De Wit.
    Het was Moeder Selleslagh zelf die nadien de cheques overhandigde. Voor de melaatsenwerking van Els Duysburgh ontving haar moeder, Suzanne Duysburgh, 42.000 fr. De voorzitter van de KVG-afdeling Zennevallei, Johan Van de Putte, ging zelf de check ophalen. Voor Ziekenzorg Leest kreeg Christiane Annaert-Van Medegael de check aangeboden en voor de missiewerking van Pater René De Laet daagde zijn zuster José De Laet op. De 70-jarige pater zou trouwens één van de volgende dagen naar huis komen van Zaïre. Een oogletsel verplichtte hem huiswaarts te keren, na 44 jaar bijna onafgebroken missiewerk in ex-Congo.
    Zowel feestleider Jef Lauwers als voorzitter Louis Vloebergh toonden zich opgetogen over het hoge bedrag van de stortingen.

     

    Moeder Selleslagh bedankte op de haar eigen wijze…
    U die mij persoonlijk erkentelijk 
    wil ik met deze mijn dank betuigen.
    Uw genegenheid, uw lieve attentie
    gaven mijn honderdste verjaardag een speciaal tintje.
    Het was me zeer aangenaam. Oprecht en hartelijk bedankt.
    Hopelijk wacht u ook een zonnige toekomst.
    Ik wens het u van harte.
         Mevr. Delphine Selleslagh-De Wit. 

    Delphina Francisca De Wit overleed thuis in familiekring op 13 juli 1995. 

    “Je was in eenvoud
    sterk en groot
    en toegewijd aan die
    U dierbaar waren.
    Dit is het beeld dat wij
    van U bewaren.”
    (Uit haar gedachtenisprentje)

     

    Foto’s :
    -De Pater in actie tijdens het inpakken van het bas-reLiëf.
    -Fientje werd uiteindelijk toch gezegend.
    -De Ballade van moeder Fien.
    -De overhandiging van de checks.
    -Het dankwoord van de honderdjarige.

     











    24-01-2015 om 11:09 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    Vervolg Delphine “Fien” Selleslagh-De Wit : een mensenleven in beeld. 

     

    Het familiefeest van de dag nadien.

    Dit was de kers op de taart voor moeder Fien. Haar familieleden hadden voor een sprankelend feest gezorgd.
    Het menu van de feestmaaltijd bestond uit : aperitief, garnaalcocktail, aspergeroomsoep, ossehaas met groenteweelde en kroketten, ijsroom met aardbeien en slagroom, koffie met versnapering. Voor de wijnen werd geopteerd voor Bergerac, Caves sigoulès, Saint Chinian Dom. Grasset.  
    Er was een gesmaakt optreden van buikspreker Gert Boelaert en in naam van haar kroost las dochter Maria :
    “Lieve moeder, onze kinderjaren zijn al lang voorbij en allemaal staan we reeds lang op eigen benen. De herinneringen aan t‘ huis zijn talrijk. Er zijn goeie en minder goeie. Dat is zeer natuurlijk, maar de eerste soort overtreft toch ver al de andere. Dat we nu stevig op eigen benen staan, heeft ieder van ons aan jou te danken. Graag zouden we je vandaag een speciale decoratie aanbieden. Maar we hopen met fierheid zelf uw zegebulletijn te kunnen zijn, door aan mekaar te tonen wat jij voor ons jarenlang volkomen belangloos hebt verwezenlijkt.
    Wij wensen voor jou te mogen zijn en te blijven, hetgeen jij voor ons al zo lang bent, een hartelijke t’ huis en een grote zegen. Moge het zo blijven nog vele gelukkige jaren.
    Zeer veel dank Moe…”

    Een verrassing was het optreden van de kleinkinderen :
    “Wij zijn hier nu allen tesamen in Leest
    Bonneke is weer eens jarig geweest.
    We drinken en eten hier om t’ er meest.
    Is dat nu geen reuze gezellig feest,
    alop haar honderd jaar. 

    En is dat nu niet tant Irma
    ja, dat is hier tant Irma.
    En is ze d’aatste van de schaa
    ja, z’is d’aatste van de schaa. 

    En is dat niet den brandweerman
    ja, dat is den brandweerman.
    En zegt hem nie dat’m alles kan,
    ja, hij zegt dat’m alles kan. 

    En is dat niet ons Tante Tit
    ja, dat is ons Tante Tit.
    En heeft ze niet een stem vol pit,
    ja, ze heeft een stem vol pit. 

    En is dat hier niet Tante Raf 
    ja, dat is hier Tante Raf.
    Zonder vent, is dat niet straf,
    zonder vent, dat is heel straf.  

    En is dat hier niet Nonk’l Cyriel
    ja, dat is hier Nonk’l Cyriel.
    En is die thuis niet altijd stil,
    ja, die is thuis altijd stil. 

    En is dat ook geen van den Dens
    ja, dat is één van den Dens.
    En is dat nu geen heel braaf mens,
    ja, dat is een heel braaf mens. 

    En is dat hier niet Nonkel Frans,
    ja, dat is hier Nonkel Frans.
    En is dat gene zonder zwans,
    ja, da’s ene zonder zwans. 

    En is dat hier niet Tant Rosette,
    ja, dat is hier Tant Rosette.
    En et ze geire Crêpe Suzette,
    ja, z’et geire Crêpe Suzette. 

    En is dat hier niet Nonkel Hubert,
    ja, dat is Nonkel Hubert.
    En is dat na geen voetbalster,
    ja, dat is een voetbalster. 

    En is dat hier niet Tant Maria,
    ja, dat is hier Tant Maria.
    En ga ze niet gere naar de Malinwa,
    ja, ze gaat gere naar de Malinwa. 

    En is dat hier niet Nonkel Stuyck,
    ja, dat is hier Nonkel Stuyck.
    En eit die gene malse buik,
    ja, die ei n’een malse buik. 

    En is dat hie niet Tant Maria,
    ja, dat is hie Tant Maria.
    Is’t de leste van de schaa,
    ja, t’is de leste van de schaa. 

    En is dat hier niet Bomma Fien,
    ja, dat is hie Bomma Fien.
    En is ze nu niet 10 x 10,
    ja, ze is al 10 x 10. 

    En is dat gene schone gateau,
    ja, dat is ne schone gateau.
    En is dat niet onze cadeau,
    ja, dat is onze cadeau.”  

    Na deze gezongen persiflage kreeg moeder Fien van haar kleinkinderen 100 rode rozen en een reusachtige koninklijke taart ten geschenke.

    Vervolgt.

    Foto’s :
    -De eretafel.
    -Buikspreker Gert Boelaert was zijn geld meer dan waard.
    -Het optreden van de kleinkinderen.
    -Honderd rode rozen.
    -De koninklijke taart.











    24-01-2015 om 10:46 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)


    Archief per week
  • 15/07-21/07 2019
  • 08/07-14/07 2019
  • 01/07-07/07 2019
  • 24/06-30/06 2019
  • 17/06-23/06 2019
  • 10/06-16/06 2019
  • 03/06-09/06 2019
  • 20/05-26/05 2019
  • 13/05-19/05 2019
  • 06/05-12/05 2019
  • 22/04-28/04 2019
  • 15/04-21/04 2019
  • 01/04-07/04 2019
  • 18/03-24/03 2019
  • 04/03-10/03 2019
  • 25/02-03/03 2019
  • 18/02-24/02 2019
  • 11/02-17/02 2019
  • 21/01-27/01 2019
  • 14/01-20/01 2019
  • 07/01-13/01 2019
  • 24/12-30/12 2018
  • 17/12-23/12 2018
  • 10/12-16/12 2018
  • 03/12-09/12 2018
  • 26/11-02/12 2018
  • 12/11-18/11 2018
  • 29/10-04/11 2018
  • 22/10-28/10 2018
  • 15/10-21/10 2018
  • 08/10-14/10 2018
  • 17/09-23/09 2018
  • 03/09-09/09 2018
  • 20/08-26/08 2018
  • 13/08-19/08 2018
  • 06/08-12/08 2018
  • 30/07-05/08 2018
  • 23/07-29/07 2018
  • 16/07-22/07 2018
  • 09/07-15/07 2018
  • 25/06-01/07 2018
  • 18/06-24/06 2018
  • 11/06-17/06 2018
  • 04/06-10/06 2018
  • 21/05-27/05 2018
  • 07/05-13/05 2018
  • 23/04-29/04 2018
  • 16/04-22/04 2018
  • 09/04-15/04 2018
  • 02/04-08/04 2018
  • 26/03-01/04 2018
  • 19/03-25/03 2018
  • 12/03-18/03 2018
  • 05/03-11/03 2018
  • 19/02-25/02 2018
  • 12/02-18/02 2018
  • 05/02-11/02 2018
  • 29/01-04/02 2018
  • 22/01-28/01 2018
  • 15/01-21/01 2018
  • 08/01-14/01 2018
  • 01/01-07/01 2018
  • 25/12-31/12 2017
  • 18/12-24/12 2017
  • 04/12-10/12 2017
  • 27/11-03/12 2017
  • 20/11-26/11 2017
  • 06/11-12/11 2017
  • 23/10-29/10 2017
  • 16/10-22/10 2017
  • 09/10-15/10 2017
  • 25/09-01/10 2017
  • 18/09-24/09 2017
  • 11/09-17/09 2017
  • 04/09-10/09 2017
  • 28/08-03/09 2017
  • 21/08-27/08 2017
  • 14/08-20/08 2017
  • 31/07-06/08 2017
  • 10/07-16/07 2017
  • 03/07-09/07 2017
  • 12/06-18/06 2017
  • 05/06-11/06 2017
  • 29/05-04/06 2017
  • 15/05-21/05 2017
  • 01/05-07/05 2017
  • 17/04-23/04 2017
  • 10/04-16/04 2017
  • 03/04-09/04 2017
  • 27/03-02/04 2017
  • 20/03-26/03 2017
  • 13/03-19/03 2017
  • 06/03-12/03 2017
  • 27/02-05/03 2017
  • 13/02-19/02 2017
  • 06/02-12/02 2017
  • 30/01-05/02 2017
  • 23/01-29/01 2017
  • 16/01-22/01 2017
  • 09/01-15/01 2017
  • 02/01-08/01 2017
  • 26/12-01/01 2017
  • 19/12-25/12 2016
  • 05/12-11/12 2016
  • 28/11-04/12 2016
  • 21/11-27/11 2016
  • 07/11-13/11 2016
  • 24/10-30/10 2016
  • 17/10-23/10 2016
  • 10/10-16/10 2016
  • 03/10-09/10 2016
  • 26/09-02/10 2016
  • 19/09-25/09 2016
  • 05/09-11/09 2016
  • 22/08-28/08 2016
  • 15/08-21/08 2016
  • 01/08-07/08 2016
  • 25/07-31/07 2016
  • 18/07-24/07 2016
  • 11/07-17/07 2016
  • 04/07-10/07 2016
  • 27/06-03/07 2016
  • 20/06-26/06 2016
  • 13/06-19/06 2016
  • 06/06-12/06 2016
  • 30/05-05/06 2016
  • 23/05-29/05 2016
  • 16/05-22/05 2016
  • 09/05-15/05 2016
  • 02/05-08/05 2016
  • 25/04-01/05 2016
  • 18/04-24/04 2016
  • 11/04-17/04 2016
  • 04/04-10/04 2016
  • 21/03-27/03 2016
  • 14/03-20/03 2016
  • 07/03-13/03 2016
  • 29/02-06/03 2016
  • 22/02-28/02 2016
  • 15/02-21/02 2016
  • 08/02-14/02 2016
  • 25/01-31/01 2016
  • 04/01-10/01 2016
  • 28/12-03/01 2016
  • 21/12-27/12 2015
  • 07/12-13/12 2015
  • 23/11-29/11 2015
  • 16/11-22/11 2015
  • 09/11-15/11 2015
  • 02/11-08/11 2015
  • 19/10-25/10 2015
  • 12/10-18/10 2015
  • 05/10-11/10 2015
  • 21/09-27/09 2015
  • 14/09-20/09 2015
  • 07/09-13/09 2015
  • 31/08-06/09 2015
  • 13/07-19/07 2015
  • 22/06-28/06 2015
  • 08/06-14/06 2015
  • 01/06-07/06 2015
  • 25/05-31/05 2015
  • 11/05-17/05 2015
  • 04/05-10/05 2015
  • 27/04-03/05 2015
  • 20/04-26/04 2015
  • 13/04-19/04 2015
  • 06/04-12/04 2015
  • 30/03-05/04 2015
  • 23/03-29/03 2015
  • 16/03-22/03 2015
  • 09/03-15/03 2015
  • 02/03-08/03 2015
  • 23/02-01/03 2015
  • 16/02-22/02 2015
  • 09/02-15/02 2015
  • 02/02-08/02 2015
  • 26/01-01/02 2015
  • 19/01-25/01 2015
  • 12/01-18/01 2015
  • 05/01-11/01 2015
  • 29/12-04/01 2015
  • 15/12-21/12 2014
  • 08/12-14/12 2014
  • 24/11-30/11 2014
  • 17/11-23/11 2014
  • 10/11-16/11 2014
  • 03/11-09/11 2014
  • 20/10-26/10 2014
  • 13/10-19/10 2014
  • 06/10-12/10 2014
  • 29/09-05/10 2014
  • 22/09-28/09 2014
  • 08/09-14/09 2014
  • 01/09-07/09 2014
  • 25/08-31/08 2014
  • 18/08-24/08 2014
  • 04/08-10/08 2014
  • 28/07-03/08 2014
  • 21/07-27/07 2014
  • 14/07-20/07 2014
  • 07/07-13/07 2014
  • 30/06-06/07 2014
  • 23/06-29/06 2014
  • 16/06-22/06 2014
  • 09/06-15/06 2014
  • 02/06-08/06 2014
  • 26/05-01/06 2014
  • 19/05-25/05 2014
  • 12/05-18/05 2014
  • 05/05-11/05 2014
  • 28/04-04/05 2014
  • 21/04-27/04 2014
  • 14/04-20/04 2014
  • 07/04-13/04 2014
  • 31/03-06/04 2014
  • 24/03-30/03 2014
  • 17/03-23/03 2014
  • 10/03-16/03 2014
  • 03/03-09/03 2014
  • 24/02-02/03 2014
  • 17/02-23/02 2014
  • 10/02-16/02 2014
  • 03/02-09/02 2014
  • 27/01-02/02 2014
  • 20/01-26/01 2014
  • 13/01-19/01 2014
  • 06/01-12/01 2014
  • 30/12-05/01 2014
  • 23/12-29/12 2013
  • 16/12-22/12 2013
  • 09/12-15/12 2013
  • 02/12-08/12 2013
  • 25/11-01/12 2013
  • 18/11-24/11 2013
  • 11/11-17/11 2013
  • 28/10-03/11 2013
  • 21/10-27/10 2013
  • 14/10-20/10 2013
  • 07/10-13/10 2013
  • 30/09-06/10 2013
  • 23/09-29/09 2013
  • 16/09-22/09 2013
  • 09/09-15/09 2013
  • 02/09-08/09 2013
  • 05/08-11/08 2013
  • 29/07-04/08 2013
  • 22/07-28/07 2013
  • 15/07-21/07 2013
  • 08/07-14/07 2013
  • 01/07-07/07 2013
  • 24/06-30/06 2013
  • 17/06-23/06 2013
  • 10/06-16/06 2013
  • 03/06-09/06 2013
  • 27/05-02/06 2013
  • 13/05-19/05 2013
  • 06/05-12/05 2013
  • 29/04-05/05 2013
  • 22/04-28/04 2013
  • 25/03-31/03 2013
  • 18/03-24/03 2013
  • 11/03-17/03 2013
  • 04/03-10/03 2013
  • 18/02-24/02 2013
  • 28/01-03/02 2013
  • 21/01-27/01 2013
  • 07/01-13/01 2013
  • 31/12-06/01 2013
  • 24/12-30/12 2012
  • 17/12-23/12 2012
  • 10/12-16/12 2012
  • 03/12-09/12 2012
  • 26/11-02/12 2012
  • 19/11-25/11 2012
  • 12/11-18/11 2012
  • 05/11-11/11 2012
  • 29/10-04/11 2012
  • 22/10-28/10 2012
  • 15/10-21/10 2012
  • 08/10-14/10 2012
  • 01/10-07/10 2012
  • 24/09-30/09 2012
  • 10/09-16/09 2012
  • 03/09-09/09 2012
  • 13/08-19/08 2012
  • 06/08-12/08 2012
  • 30/07-05/08 2012
  • 23/07-29/07 2012
  • 02/07-08/07 2012
  • 25/06-01/07 2012
  • 18/06-24/06 2012
  • 11/06-17/06 2012
  • 04/06-10/06 2012
  • 28/05-03/06 2012
  • 14/05-20/05 2012
  • 07/05-13/05 2012
  • 30/04-06/05 2012
  • 23/04-29/04 2012
  • 16/04-22/04 2012
  • 09/04-15/04 2012
  • 02/04-08/04 2012
  • 26/03-01/04 2012
  • 19/03-25/03 2012
  • 12/03-18/03 2012
  • 05/03-11/03 2012
  • 27/02-04/03 2012
  • 20/02-26/02 2012
  • 13/02-19/02 2012
  • 06/02-12/02 2012

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!