NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Inhoud blog
  • Wijzigingen - aanvullingen. Maria Van Dam, slechtoffer van het luchtbombardement in Mortsel.
  • Wijzigingen - aanvullingen. De kerkklokken weggeroofd.
  • Wijzigingen - aanvullingen.
  • Wijzigingen - aanvullingen. Het aardappelcontract van Frans Geerts.
  • Zoeken in blog

    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     
    Kronieken van Leest
    bij Mechelen
    08-10-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

                                                     1996 

    1996 – Een jaarabonnement op het parochieblad (Kerk en Leven) bedroeg voor dat jaar 600 frank.

     

    1996 – Plechtige communicanten 1996.

    Voor de catechese van het vormsel werden voor het tweede jaar drie groepen gevormd.

    Groep A (Paula Bradt)
    De Hondt Stijn, Elleboogstraat 16.
    De Prins Ken, Alemstraat 23.
    Goossens Kelly, Larestraat 4.
    Leemans Leen, Blaasveldstraat 24.
    Moens Stefanie, Aland 2a.
    Mollemans Pieter, Vinkstraat 66.
    Selleslagh Ann, Kleine Heide 27.
    Slachmuylders Ann, Juniorslaan 14.
    Van Cauwenbergh Jelle, Elleboogstraat 12.
    Van den Eynde Rocsanne, Esptweg 8.
    Van der Hasselt Bart, Elleboogstraat 20.
    Vermeeren Wout, Vinkstraat 76.

    Allen leerlingen van de Vrije Basisschool. 

    Groep B (P.Pastoor Van Aken)
    Heylen Wouter, Kleine Heide 42 (Stedelijke Basisschool).
    Lauwers Annick, Tisseltsestwg 222 Willebroek (S.B.S.).
    Pauwels Sven, Juniorslaan 80 (S.B.S.)
    Torfs Nicky, Ontvoeringsplein 1 Mechelen (S.B.S.)
    Brabants Wim, Vinkstraat 42 (St.Rom. Mechelen)
    Huysmans Ilse, Maalstraat 5 (St.Rom.Mech.).
    De Rooster Gert, Juniorslaan 17 (urs.Mech.). 

    Groep C (P.Pastoor Van Aken)
    Van den Heuvel Wendy, Hertstraat 2 (S.B.S.).
    Robbens Lies, Vinkstraat 60 (S.B.S.).
    Van den Heuvel Andy, Larestraat 14 (S.T.K.).
    Bogaerts Lindsy, Fleerdonk 12 (Urs.Mechelen).
    De Maeyer Eveline, Vinkstraat 64 (Urs.Mechelen).
    Dalemans Els, Molenbeekstraat 36 Heffen (Vr.B.S.).
    Verlinden Sarah, Kapelseweg 81 Homb. (S.B.S.).
    Geuens Maaike, Roekstraat 9 (S.B.S.).
    Timmermans Xavier, Molenweg 14 Heffen (S.B.S.).
    Van Lint Caroline, Maalstraat 3 (S.B.S.).
    Verschuren Kristof, Juniorslaan 63 (S.B.S.).
    De Borger Tom, Keramiekstraat Heffen (S.B.S.).
    Selleslagh Kristof, Kapelseweg 95 Hombeek.
    (Met dank aan Els De Smet)

     

    1996 – Januari : Trainerswissel bij SK Rapid Leest

    In januari nam Edwin Comyn het roer over van trainer Jan Van den Heuvel . SK Rapid stond voorlaatste in de rangschikking.

    De nieuwe oefenmeester debuteerde tegen Schriek en Meerhout met twee opeenvolgende nederlagen, wat secretaris Apers in Gazet van Mechelen van 27 januari het volgende ontlokte : “Ik heb al sedert 25 seizoenen het wel en wee van Rapid meegemaakt. Ik mag nu wel zeggen dat we zeven vette jaren achter de rug hebben, maar dat we sedert vorig seizoen waarschijnlijk aan de zeven magere begonnen zijn. Het aantal kijkers daalde aanzienlijk, de sponsoring verminderde. Allemaal factoren die een club zeker niet ten goede komen. Het schoentje wringt bij onze club duidelijk in de aanval. We scoren te moeilijk ondanks de goede wil die iedereen aan de dag legt. Van onze zwarte spits Lumuanganu verwachten we natuurlijk dat hij doelpunten scoort. Hij spant zich zeer hard in, maar werd ook al regelmatig door blessures geplaagd en hij krijgt het in geen enkele wedstrijd gemakkelijk. Het gebeurt meermaals dat hij zelfs twee bewakers aan het been krijgt…”

    Deels door het gebrek aan afwerking, maar ook en vooral omwille van enkele langdurig geblesseerde spelers waren de wapens aanvankelijk uit handen genomen van oefenmeester Jan Van den Heuvel. Eddy Comyn zou de sputterende motor niet meer op een normaal toerental brengen. Men moest accepteren dat met een te beperkte kern overleven in eerste provinciale praktisch onmogelijk was.
    SK Rapid Leest eindigde 14de met 26 punten en kon zich opmaken voor 2de provinciale.

    Enige pluspunt dat seizoen was de overwinning tegen VV Leest op 1 oktober ’95 en het 2-2 gelijkspel tijdens de terugmatch :

    “Na de dinsdagavondtraining voor de derby zaten beide ploegen gemoedelijk rond de tafel. Dit op uitnodiging van kastelein en V.V.-vedette Hans Bouwmeester in wiens taverne de spelers rond een bord dampende spaghetti van gedachten konden wisselen.
    Tussen de krijtlijnen werd echter wel voor elke bal gestreden.
    Voor aanvang van de wedstrijd werd Chris Goossens door vriend en tegenstander in de bloemetjes gezet naar aanleiding van zijn 250ste wedstrijd in het eerste elftal van Rapid.

    De tweede derby van dat seizoen werd betwist voor een meer dan redelijke publieke belangstelling. Beide ploegen moesten immers knokken tegen degradatie.
    Het meeste initiatief ging uit van thuisploeg V.V. Leest die na een kwartier op voorsprong kwam na een strafschopfout op Jesse Verstraeten. Deze zette zelf de elfmeter om.
    Lumuanganu werd oordeelkundig door de Roemeen Cireasa afgestopt.
    Kort na de rust maakte Askraba voor Rapid gelijk maar het antwoord van V.V. liet niet lang op zich wachten. Via Van den Eede kwam de bal bij de debuterende Willems, die met een lobbal de thuisploeg weer op voorsprong bracht.
    Een kwartier voor het einde lukte Askraba, nu vanop de stip, zijn tweede doelpunt en de gelijkmaker.”

     

    Foto’s :
    -Edwin Comyn, de nieuwe trainer van SK Rapid Leest.
    -Secretaris Jean Apers.





    08-10-2015 om 07:46 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    27-09-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Directrice Amanda Verbergt op de plek waar
    de nieuwbouw zal opgetrokken worden.
    (Foto : VMZ) 

     

    1995 – 24 november – Het Laatste Nieuws : Basisschool groeit stevig door

    “LEEST – Met honderdtachtig lopen de kinderen elke morgen de poort binnen van de Vrije Basisschool St.-Niklaas aan de Dorpstraat in Leest. Kleuters en leerlingen van het basisonderwijs zitten er verdeeld over tien klassen. Maar de gebouwen dateren van 1932.

    Het is niet meer dan logisch dat een school met een lange staat van dienst stevig aan vernieuwen en uitbreiden denkt. Concreet wordt al meer dan tien jaar gesproken over veranderingen. Nu, mede door het almaar groeiend aantal schoolgaanden, kan het niet anders meer of er moest wat gebeuren.

    Dezer dagen starten de werken voor enerzijds het bijbouwen van een eetzaal en een polyvalente zaal en anderzijds een sanitair blok en een keukenruimte.

    Vijfentwintig miljoen
    Directrice Amanda Verbergt is blij. “Het is echt nodig. Er is lang over gepraat. Dankzij de intense en goede samenwerking met de parochie, kunnen we er aan beginnen. Het hele project vereist een investering tussen de 20 en de 25 miljoen. Zeventig procent daarvan wordt betoelaagd door het DIGO (Dienst Investering Gesubsidieerd Onderwijs). De rest moet dus door de school, de parochie, bijgelegd worden.”

    Aan de huidige klaslokalen verandert praktisch niets. Wel worden er heel wat renovatiewerken uitgevoerd, zoals het vervangen van de ramen en een verbetering van verwarming en elektriciteit.

    Kloostergebouw
    Het vroegere kloostergebouw kreeg de parochie in erfpacht. Daar gebeurt wel een nieuwe invulling. Men wil er het secretariaat, het directielokaal, het archief, de taalklas en de knutsel- en tv-klas in onderbrengen. Op het vrij terrein achter het kloostergebouw, naar de achtervleugel van de school toe, komt de nieuwbouw.

    Als alles naar wens verloopt, zou men zelfs einde van dit schooljaar het schoolfeest in de nieuwe ruimte kunnen laten plaatsvinden. Dat bouwen geld kost, weet iedereen en het deel dat de school moet bijleggen, is toch niet niks. Daarom worden komend weekend, op zaterdag 25 en zondag 26 november, in het Parochiecentrum in de Kouter restaurantdagen gehouden.
    -VMZ.”

     

     

    1995 – Zaterdag 25 november : 15de Hobby-Tentoonstelling CSC

    “Mariette De Bont – OCMW raadslid en Ivan De Borger – gemeenteraadslid en het C.S.C.-bestuur afdeling LEEST nodigen U vriendelijk uit op de opening van hun 15de HOBBY-TENTOONSTELLING op zaterdag 25 november om 15.00 u in de Stedelijke Basisschool – Ten Moortele. Openingsrede : L. Suykens, SP-Voorzitter-Volksvertegenwoordiger.”
    (folder)

     

    1995 – 25 en 26 november : Restaurantdagen van de Vrije Basisschool.

    In de parochiezaal Kouter Leest organiseerde de Vrije Basisschool Sint-Niklaas op haar beurt eetdagen. Op het hoofdmenu stonden biefsteak (350 frank) en kip (250 frank) op verschillende wijzen. (Folder)

     

    1995 – Zondag 26 november :

     

    Muziektornooi van de Stad Antwerpen – Gouden medaille voor Leestse fanfare

    De K.F. St.-Cecilia Leest behaalde, onder leiding van Johan De Win, de gouden medaille van de Stad Antwerpen.
    Die werd overhandigd op zaterdag 13 januari op het Antwerpse Stadhuis.
    De vereniging werd er vertegenwoordigd door de voorzitter en de penningmeester.
    (“T&T”, december ’95)

     

    1995 – Decembernummer “Toeters en Trompetten” :

     

                             De leerling-muzikanten voor het schooljaar 1995-1996
     

    Muziekschool St.-Cecilia – 1ste jaar notenleer - Klas van Rudy Croon.
    -Zana De Prins, Alemstraat 23, Leest
    -Ken De Prins, Alemstraat 23, Leest
    -Dorien Spoelders, Hombekerkouter 100, Hombeek
    -Dorien Van den Bergh, Valkstraat 2, Kapelle-op-den-Bos
    -Evelien Verschueren, Kloosterhoeveweg 3, Leest
    -Frederik Verschueren, Winkelstraat 7, Leest
    -Ruth Lefever, Moerstraat 21, Hombeek
    -Ward Lefever, Moerstraat 21, Hombeek
    -Tina Tavernier, Kouter 65, Leest

    Muziekschool St.-Cecilia – 2de jaar notenleer - Klas van Johan De Win.
    -Kevin Absillis, Tisseltbaan 44, Leest
    -Tanja Absillis, Tisseltbaan 44, Leest
    -Suzanne Bruggemans, Tiendeschuurstraat 3, Leest
    -Suzanne De Laet, Molenstraat 11, Leest
    -Kristof De Maeyer, Leestdorp 1, Leest
    -Bram Geens, Ten Moortele 22, Leest
    -Wesley Hendrickx, Ten Moortele 14, Leest
    -Jannes Jacobs, Kleinde Heide 31, Leest
    -Bert Jespers, Vinkstraat 46, Leest
    -Wouter Verschueren, Em. Rollierstraat 7, Willebroek
    -Charlotte Verschueren, Winkelstraat 7, Leest
    -Raf Van der Hasselt, Kattestraat 31, Hombeek
    -Nele van Nobelen, Kleinde Heide 32, Leest

    Leerlingen ingeschreven in de Gemeentelijke Muziekacademie Willebroek
    -Hilde Metdenanxt, Juniorslaan 20, Leest
    -Ann Slachmuylders, Juniorslaan 16, Leest
    -Geert Van Hoecke, Vinkstraat 24, Leest
    -Tom Hendrickx, Ten Moortele 14, Leest
    -Katrien Delaet, Elleboogstraat 17, Leest
    -Elke Verschueren, Em. Rollierstraat 7, Willebroek
    -Hans Van Houcke, Vinkstraat 24, Leest
    -Tineke De Decker, Dorpstraat 8, Leest
    -Thomas Delaet, Elleboogstrat 17, Leest.

    We hebben vanaf dit schooljaar niet alleen verschillende klassen koperblaasinstrumenten maar ook een slagwerkklas ! Volgens datgene wat de leraars vertellen zitten er grote talenten bij deze jeugdigen. Sommigen spreken al van supertalenten en van aankomende beroepsmuzikanten ! Eer het echter zo ver is, moeten er toch nog wat inspanningen getroost worden en moeten deze aspirant-muzikanten veel studeren en oefenen !

     

    1995 – Zaterdag 2 december : Kaas- en wijnavond CSC.
    In de Sted.Basisschool, Ten Moortele. (Folder)

     

    1995 – 6 december – Het Nieuwsblad : Kantoor van schoolhoofd leeggeplunderd

    In Leest is in de nacht van maandag op dinsdag ingebroken in de Vrije Basisschool in de Dorpsstraat. De daders haalden alle klaslokalen overhoop en plunderden het lokaal van het schoolhoofd. Ze gingen er vandoor met een computer, een faxtoestel, een draagbare telefoon, een rekenmachine en een stereoketen. De inbrekers veroorzaakten ook schade aan deuren. Alles bij mekaar raamt de school het verlies op 150.000 frank. Het is de tweede keer dit jaar dat inbrekers het op de school hebben gemunt.

     

    1995 – 6 december – Het Nieuwsblad : Racistische slogans bekladden sporthal Leest

    De omnihal van Leest, die geregeld verhuurd wordt voor trouwfeesten van Turkse families, is door onbekenden beklad met racistische slogans als “geen moskee in onze wijk” en “islam buiten”. Volgens beheerder Gust Emmeregs kost het 150.000 frank om de slogans te verwijderen en de gevels van de sporthal te behandelen met een verfafstotend product. Een tijdje geleden deed het gerucht de ronde dat de sporthal zou verkocht worden aan de Turkse gemeenschap, maar Emmeregs spreekt die geruchten tegen. (JC)

     

    1995 – Vrijdag 8 december : Sinterklaas bezocht repetitie Leestse fanfare

    De muzikanten van de K.F. St.-Cecilia werden, rond 21 uur, verrast door het bezoek van Sinterklaas en Zwarte Piet tijdens hun repetitie. Iedere muzikant kreeg wat snoepjes, een tube karvet om de pistons in te smeren en een plastieken zak met reservelucht…
    (“T&T”, december ’95)

     

    1995 – 16 december : Kinderfeest K.Fanfare St.-Cecilia

    “Dit jaar hadden we ruim honderd deelnemers aan het kinderfeest. Ze waren bijna met zoveel als er deelnemers waren aan het jaarlijks banket !

    Het werd een gezellige namiddag met muziek gebracht door onze ‘jongste’ muzikanten en onze leerlingen. Daarbij was er nog een film en natuurlijk een pak geschenken. En iedereen kreeg broodjes, koffiekoeken, thee, chocolademelk of koffie. En er waren ook vaders die het die namiddag liever bij andere dranken hielden…

    Dank zij de jaarlijkse tombola –waarmee we ook het instrumentenfonds en de bijdrage voor het banket van de muzikanten proberen bijeen te krijgen- kunnen we nog steeds zulke mooie geschenken uitdelen. We moeten echter ook al een flink pak bijleggen, zeker omdat we zoveel leerlingen hebben in onze muziekschool !

    Gelukkig hebben we nog zoveel leerlingen (en nog voldoende geld) !”
    (“T&T”, december ’95)

     

    1995 – Dinsdag 19 december : Pedro Ceuppens zwaar gewond.

    Op de Leestsesteenweg in Mechelen deed zich dinsdagnamiddag een frontale botsing voor tussen een personenwagen en een lichte vrachtwagen. Pedro Ceuppens (29) uit de Hombekerkouter 85 in Hombeek (en zoon van “Soi” Ceuppens van de gelijknamige Mazda-garage in de Tiendeschuurstraat) liep daarbij levensgevaarlijke verwondingen op. De chauffeur van de lichte vrachtwagen, Sven Jacobs uit Kontich, raakte slechts licht gewond. Het ongeval deed zich voor op enkele honderden meters van de Zennebrug.

     

     

     

    27-09-2015 om 06:56 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    17-09-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    1995 – 8 november – Parochieblad : Hernieuwing abonnementen
    Kostprijs : 600 fr voor een jaar. 


    1995 – 11 en 12 november : 9de Weekend zonder koken van V.C. Jovoc
    De volleybalclub V.C.Jovoc (voorheen de Lemmekes) organiseerde in samenwerking met resaturant “De Marmiet” in de feestzaal De Kouter te Leest haar 9e “Weekend zonder koken”. (Folder)

     

    1995 – Donderdag 16 november : Ziekenzorg bezocht Speelgoedmuseum
    De Leestse afdeling bracht een bezoek aan het Mechelse Speelgoedmuseum. (PB 8/11)

     

    1995 – 18 en 19 november : Jaarlijks Ledenfeest K.Fanfare St.-Cecilia 

    Programma van zaterdag :
    -Bijeenkomst in het lokaal om 14.15 u.
    -Met muziek naar de kerk en om 15 u. herdenkinsgmis voor de overledenen (Louis Verschuren, Virginie De Wit, Ferdinand De Prins, Stefanie Maes, Jan De Wit en Emerance Van den Heuvel).
    -Vanaf 15.45 u. herbergbezoek aan de “Rooselaer” en “Op den Hoek”.
    -Om 17.30 u. banket (met verslagen, trekking tombola…)
    -Aansluitend : familiebal met DJ Satan.

    Programma van zondag :
    -12 u. – 13 u. : biefstuk.
    -13.30 u. : vertrek naar de Leest-Heide (met de wagen) en herbergbezoek aan leden.
    -16 u. : vertrek naar Leest-Dorp en herbergbezoek “Op den Hoek”.
    -17.30 u. : banket.
    -Na het banket (omstreeks 20.30 u.) jaarlijkse playbackshow gepresenteerd door Bart Javell en Paul Deleeuw. 

    De opbrengst van de tombola ging dit jaar naar de aankoop van een nieuw drumstel en naar het Kinderfeest van 16 december. Het drumstel was nodig voor de leerlingen-slagwerkers.
    (“T&T”,oktober ’95)

     

    “Op die zaterdagmiddag halfweg november hing er muziek in de Leestse lucht. Het was in het Leestse dorpcentrum zelfs iets drukker dan normaal op een zaterdagnamiddag. Het was een gezellig herfstweertje en gelukkig was er een flauw novemberzonnetje. Het had evengoed kunnen pijpestelen of zelfs sneeuwen.

    Met marsmuziek trok onze fanfare van ons lokaal naar de kerk. Wij moeten tot ons spijt vaststellen dat er van jaar tot jaar minder muzikanten mee opstappen en dat er ook steeds minder en minder ereleden mee naar de kerk opstappen. Nochtans wordt daar een herdenkingsmis georganiseerd door Jef Lauwers, onze feestleider. Het thema was ook deze keer weer passend gekozen. “Ook kunnen luisteren naar anderen”, zo luidde het. Dit is niet alleen een gave voor muzikanten maar voor alle mensen, zeker als het muziekliefhebbers zijn.

    Na de mis ging de optocht naar “den Rooselaer” en daarna naar café “Op den Hoek”. Omstreeks 17.30 u. was iedereen in ons lokaal geraakt. De groep was ondertussen verdubbeld. En toch moeten we vaststellen dat er ook dit jaar weer minder deelnemers waren dan in 1994. Wat is de oorzaak van deze steeds minderende belangstelling voor het jaarlijks banket ?

    Aan het feestmaal zelf zal het niet liggen. De kwaliteit was uitstekend en alles werd daarbij netjes en verzorgd opgediend.

    Tijdens het feestmaal werd het activiteitenverslag voorgelezen door Ilse Peeters en Maggy De Borger zorgde voor het financieel verslag. Alles werd met een batig saldo afgesloten. De secretaris had het vervolgens over het feit dat het opnieuw organiseren van een internationale muziekwedstrijd grote financiële risico’s inhoudt. Voor een wedstrijd zoals die van vroeger zou nu alleen al een prijzengeld van om en bij het miljoen nodig zijn. Zulke bedragen moeten natuurlijk op de een of andere manier terugverdiend worden. Dat kan niet meer omdat de belangstelling voor muziekwedstrijden fel is terug gelopen. Dus, een internationale concertwedstrijd kunnen we in de toekomst wel vergeten, tenzij er op een genereuze manier wordt gesponsord. We kijken hier naar het Departement Cultuur van de Vlaamse Gemeenschap…De secretaris stelde eveneens dat er de laatste tijd teveel op een hoop werd georganiseerd. In september ’95 was er zo goed als elke weekeinde wat te doen voor de fanfare. Voor de muzikanten was dat een zware periode, zeker voor degenen die aan alles willen meedoen. Daarom wordt vanaf 1996 gezorgd dat de activiteiten meer gespreid zullen worden over het hele jaar. Dit is al duidelijk te merken aan de agenda voor dat jaar.

    Er werd ook een referendum gehouden. Aangezien het aantal deelnemers aan het jaarlijks banket steeds minder deelnemers trekt, wou het bestuur weten of de leden van onze vereniging nog wel willen of het banket over twee dagen wordt georganiseerd. De stemmen werden die avond nog niet geteld om de deelnemers van zondag niet te beïnvloeden.

    Ook was er nog de trekking van de hoofdprijzen van de jaarlijkse tombola. Heel wat hoofdprijzen werden gewonnen door onze eigen muzikanten of ereleden. Misschien verkopen velen onder hen de tombolaloten aan henzelf of aan elkaar…

    Het was ongeveer 22 u. toen er ook een aantal danslustigen kwamen opdagen. Zij waren uitgenodigd door muzikanten en ereleden. Het bal werd zo vlug als dat mogelijk was geopend door het koppel van het jaar, André Walschaers en Maria Lauwens. Zij gaven de aftrap met een “rock ’n roll”, zoals ze dat deden op hun gouden jubileum. We moeten echter vaststellen dat het in augustus beter liep. Dat zal wel aan het temperatuurverschil gelegen hebben. Een oudere motor geraakt moeilijker opgewarmd, wisten die oude rakkers van vroeger te vertellen. Daarna werd het bal nog officiëler geopend door het bestuur. De hele dansvloer stond vol tot verwondering van DJ Willem en hij wou het nog voller. Met een vermenigvuldigingsdans kreeg hij uiteindelijk dan toch zijn goesting. Er werden heel wat verzoeknummers aangevraagd en Willem kon ze zo goed als allemaal spelen. In vergelijking met vorig jaar werd er terug meer gedanst en al onze aansporingen hebben dan toch iets opgebracht. Het bal duurde tot in de vroege uurtjes, te lang volgens sommigen…

    Op zondagvoormiddag werden alle prijzen van de tombola getrokken en tegen de tijd dat er biefstuk werd geserveerd, stond de volledige uitslag al afgedrukt en had Polle al zo’n 200 kopieën klaar.

    Daarna ging het letterlijk en figuurlijk met de ‘wagen’ naar de Leest-Heide. De muzikanten namen plaats op de bierwagen die werd getrokken door een reuzengrote tractor en al musicerend ging het naar de Leest-Heide. Daar werd er lustig getoeterd in de beide café’s. De man met de grote trom sloeg zo geweldig dat de kachel bij Maryse er een ‘valse trek’ aan overhield en in het supporterslokaal van SKR Leest viel van het geklop de elektriciteit uit. En met de ‘wagen’ ging het dan terug naar Leest-dorp.

    Het feestmaal begon weer op tijd. Nieuwe deelnemers mochten ook meedoen aan het ‘referendum van de fanfare’ en dan zou er een playbackshow worden georganiseerd. Tot op de vrijdag voor het banket waren er geen inschrijvingen, maar het schijnt dat die er vroeger ook nooit waren. Het zou wel in orde komen…Maar het kwam niet in orde ! Bart Javell en Paul De Leeuw deden hun uiterste best om de ambiance erin te krijgen, maar door een gebrek aan kandidaten kregen zij heel het gewicht van de show op hun rug. Al hun inspanningen waren tevergeefs geweest…We hebben wel vastgesteld dat het voor de meeste deelnemers teveel was : er waren er bij die op zondagavond zo goed als uitgeput waren. Naar we vernomen hebben, is de ‘derde dag’ deze keer niet georganiseerd.

    De uitslag van het ‘referendum voor het jaarlijks banket’ :
    -totaal uitgebrachte stemmen                                    140 = 100%
    -stemmen voor twee dagen jaarlijks banket               56/140 = 40,0%
    -stemmen voor één dag jaarlijks banket                    79/140 = 56,4%
    -ongeldige of blanco stemmen                                   5/140= 3,6 %.

    Een beslissing over het banket van 1996 is er nog niet genomen. Dit gebeurt meer dan waarschijnlijk op een van de eerste bestuursvergaderingen van het nieuwe jaar.”
    (“T&T”,december ’95)

     

    1995 – 24 november – Het Nieuwsblad : Omnihal Leest niet verkocht
    Volgens geruchten die de jongste weken de ronde doen, zou de omnihal in Leest verkocht zijn. Gust Emmeregs, voormalig gemeenteraadslid in Mechelen en grote bezieler van het sportcomplex rond de terreinen van de voetbalclub VV Leest, ontkent het met klem.

    Aan een plaatselijke redactie gaf Emmeregs wel toe dat er afbetalingsproblemen zijn, maar verkocht is de hal in geen geval. De bezetting was overigens volgens Emmeregs nooit beter.

    Tot april van volgend jaar is de hal gereserveerd voor manifestaties. De hele infrastructuur rond de voetbalvelden van VV Leest, met een sporthal en een omnihal, heeft meer dan 50 miljoen gekost. De lasten voor de aflossing van die investering en voor het onderhoud en de exploitatie wegen zwaar. Als een kandidaat koper morgen 60 miljoen op tafel legt dan wil Emmeregs daar mee praten, maar een werk van vele jaren zomaar van de hand doen, daar is hij niet voor te vinden. (JC)

     

    17-09-2015 om 10:39 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    08-09-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    1995 – Vrijdag 20 oktober : Start 12de Kaarttornooi van S.K.R. Leest

    Start van een tornooi dat liep over 7 vrijdagen en doorging in de nieuwe hal van Ludy Spoelders Machinery (Juniorslaan 57 Leest). Er was een prijzenpot van 1.000.000 frank.

    Inleg : 249 frank per persoon per avond. Een tornooikaart kostte 1.500 frank. Per kaartavond kon men voor 80.000 frank aan prijzen winnen. Voor de winnaar van het eindklassement was er een wagen weggelegd : een Kia Sephia. (Folder)

     

    1995 – Zaterdag 21 oktober : “Posse Leest”- Kwisavond

    Een 30-tal ploegen streden om de “Posse-Leest-cup” t.v.v. het Posse-Leest comité.

    Plaats van gebeuren : zaal St.-Cecilia in de Dorpstraat te Leest. Inschrijvingsgeld per ploeg : 400 frank.

    Verslag uit “Toeters en Trompetten” (oktober ’95) :

     

    KWIS van het POSSE LEEST-Comité

    “In onze feestzaal werd door een dertigtal ploegen gestreden om de “Posse Leest-cup”, een beker van ongeveer een halve meter hoog. Aan deze kwis hebben we met twee ploegen deelgenomen, maar ook deze keer vielen we niet in de hoofdprijzen. De kwis werd gepresenteerd door iemand uit Dendermonde en vanaf de derde ronde konden we hem nog moeilijk verstaan, maar dat kan bij onszelf ook wel gelegen hebben. Deze keer kregen we weer een pak andere vragen te verwerken. Het ging voornamelijk over culinaire zaken en we hadden wel Bourgondisch uitziende kwissers, maar zij wisten er niet veel van. Het is veel beter goed eten en drinken te kunnen smaken en proeven dan er alles over te weten, vinden wij.

    Ook de vragen over godsdienst, sterrenkunde, scheikunde, schaaksport en nog wat onverwachte onderwerpen moesten verwerkt worden. Van de resultaten weten we niets af, buiten het feit dat we niet bij de eerste tien zaten. Opvallend was dat er weinig Leestse verenigingen deelgenomen hebben. De Leestse wijngilde ‘Balsemien’, de ‘Polfliet Kwisploeg’ en de ‘Bareel’ waren afgevaardigd en de andere waren ofwel gemengde Leestse ploegen ofwel deelnemers van buiten Leest.

    Ook al vielen we niet in de hoofdprijzen, we hebben ons toch goed geamuseerd en af en toe eens goed gelachen. En daarop komt het in de eerste plaats aan…denken we toch !”

     

    1995 – 1 november – Kerk en Leven : Bericht van het gemeentebestuur - Ontruiming van de graven “1980”

    “ Betreffende : Geets Emiel, Lamberts Frans, Plaskie Jacobus, Van Cauter Hendrik, Van Huynegem Leonie, Verbergt Jan. Belangstellenden mogen, mits schriftelijke toelating de zerken van deze graven weghalen, en dit voor 15 december.”

     

    1995 – 4 en 5 november : Rust Roest bracht “Trap het koren niet plat”.

               Een blijspel van Lode Pools.
               Plaats van opvoering : “Ons Parochiehuis” in de Kouter.

     

    Personages
    Eric Vermeulen, hoofdonderwijzer                           Jan Emmeregs
    Diane, zijn vrouw                                                      Imelda Van der Hasselt
    Ruben, zijn oudste zoon, Lic.Soc.Wetenschappen   Jean-Pierre Berckmans

    Ingeborg, hun vrijgevochten dochter                                    Martine Degraeve
    Dries, hun jongste zoon, genieter                              Christof Mahieu
    Eveline, verloofde van Ruben, psychologe               Ria Verschooten
    Marc Simons, Evelines vader, beenhouwer              Marcel Verwerft
    Gerda Simons, Evelines moeder, ernstig                  Renild Polfliet
    Jack, verloofde van Ingeborg, antiquair                    Marc Windelen
    Jef Leys, buurman, opschepper                                 Jan Devos
    Yucca, vriendin van Dries, springende tiener           Frauke Vandenwyngaert 

    Achter de schermen
    Receptie                                 Palmire, Francoise, Julia, Germaine, Staf, Raf en Dominiek
    Teksthulp                               Frauke Vandenwyngaert en Jan Devos
    Decorbouw                            Marc, Dominiek, Frauke, Sylvia, Christof, Jean-Pierre en Guido o.l.v. Christoph Bernaerts
    Decoraankleding                    Ivan Van der Haegen
    Belichting                               Johan De laet
    Geluidsband                           Benny Van Humbeeck
    Kledij                                     werkgroep
    Algemene leiding                   Guido Hellemans                                                                                        

     

    Na het stuk werd Jan Emmeregs gevierd :

    “Jan is geboren te Leest op 17 januari 1950. Hij stamt uit een familie met vocale aanleg : nonkels en vader waren jarenlang zangers in het kerkkoor. Ooit was Jan zelf sinds meerdere jaren actief als kerkkoorzanger. Hij begon zijn toneelloopbaan te Zemst in de toneelkring ’t Groeit in 1970 en bleef daar actief tot 1978. Vanaf 1979 speelt Jan bij Rust Roest. Alle genres heeft hij gespeeld, zowel kortere als gans het stuk dragende.
    Misschien ligt zijn grootste kracht in realistische personages die hij met technische bekwaamheid, zeer doorvoeld vorm geeft.
    Toneelspelen en zingen duidt op Jan’s creatieve aanleg; maar daarnaast heeft hij ook een sociale gerichtheid en inzet, wat blijkt uit zijn jarenlange bestuursfunctie in de Laarse voetbalploeg.”
    (‘Rust Roest Ontmaskerd’, G. Hellemans)

     

    Foto’s :
    -De affiche.
    -Derde rij : Benny Van Humbeeck, Marc Windelen, Jan Devos, Christoph Bernaerts, Johan De Laet, Christof Mahieu, Jean-Pierre Berchmans, Sylvia Van Hoeymissen.
    Tweede rij : Martine Degraeve, Ria Verschooten, Renild Polfliet, Marcel Verwerft.
    Eerste rij : Imelda Van der Hasselt, Jan Emmeregs, Francoise Cornelis, Guido Hellemans, Frauke en Eric Vandenwyngaert.
    -De gevierde Jan Emmeregs.







    08-09-2015 om 09:05 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    31-08-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    1995 – Zondag 1 oktober : 3de Herfstbuffet van de Vriendenkring van de St.Basisschool

    Uit de folder : “U bent welkom op dit uitgebreid herfstbuffet op zondag 1 oktober vanaf 11.30 uur. Het buffet is open van 12.00 uur tot 15.00 uur en van 17.00 uur tot 20.00 uur.
    Prijzen : 450 BFR voor volwassenen en 150 BFR voor kinderen jonger dan 12 jaar.”          

     

    1995 – 7 oktober : Overlijden Emmerance Van den Heuvel

    ‘Emmerance van de Croes’ was een figuur in Leest. Deze volkse vrouw met het hart op de tong was sociaal, idealistisch en immens populair. Iedereen kende Emmerance en Emmerance kende iedereen. Meer dan 30 jaar stond ze achter de toog van café De Zwaan op het dorpsplein, de huidige Vivelamour. 

    Emmerance Van den Heuvel was te Mechelen geboren op 22 juli 1915 als dochter van Jan en van Octavie De Win. Na hun huwelijk betrokken haar ouders een huisje in de Molenstraat om kort nadien naar de Warande te verhuizen waar Emmerance in 1915 werd geboren. Vijf jaar later verhuisde het gezin naar de Winkelstraat, naar een huisje met een schuur en een stal. In 1934 vonden we de keuterboertjes terug in de Elleboogstraat en was vader Van den Heuvel werkzaam in het Arsenaal. Het gezin bestond toen uit drie jongens en evenveel meisjes. 

    In 1936 trouwde Emmerance met Louis ‘Wikkes’ De Croes (°Leest 27/11/1911, +Leest 9/11/1982) en het jonge koppel vestigde zich bij de grootmoeder van Louis in café De Zwaan op de hoek van de Kouter en de Dorpsstraat. Tien jaar later, na het overlijden van grootmoeder, namen Louis en Emmerance De Zwaan over. 

    Vroeger hadden de mensen meer aan elkaar vertelde ze ooit. Als er in het dorp iemand ziek werd hielpen ze elkaar. De buren organiseerden een beurtrol om te koken, het huis rein te houden, boodschappen te doen…De mensen namen meer tijd voor elkaar, zaten meer bijeen. In haar café zaten de vrouwen te breien rond de kachel terwijl de mannen een kaartje legden.
    Ze hadden niet de latere welstand maar er was veel plezier, meer dan nu. De kleinste gift bijvoorbeeld met Nieuwjaar maakte hen superblij.

    Op het boerderijtje van haar ouders moest Emmerance mee de koeien melken en die naar de wei brengen, ook brood bakken behoorde tot haar taken.
    Voor haar zondag kreeg ze een cent en daarvan kon ze een snoepje kopen. Met de kermis kreeg ze 25 centiem en ook nog een extraatje van de familie. De juf vroeg die periode geld ‘om de naakten te kleden’, dus van haar kermisgeld werd getracht om nog 5 centiem over te houden voor school. Dat zal Emmerance zeker gelukt zijn, ik heb haar gekend als zeer gelovig en devoot. Tijdens de voetbedevaarten naar Scherpenheuvel nam ze steevast het voortouw voor een zoveelste bidronde. In de vijftiger jaren was ze meter van de Leestse jeugd bij hun vormsel. Toen ging het, om de drie jaar, in grote groep, te voet en met verschillende leeftijden naar de kerk van Hombeek. Na het vormsel bij hun terugkomst trakteerde Emmerance iedereen op een reep chocolade en van burgemeester Verschueren, toen de vormselpeter, kregen de kinderen een glas limonade of cola.

    In die periode ontfermde ze zich ook over de schooljeugd van Leest-Heide. In de wintermaanden mochten de leerlingen van de meisjes- en jongensschool bij haar ’s middags hun boterhammen gaan opeten. Geen enkele school bezat toen middagtoezicht. Met een twintigtal leerlingen van beiderlei kunne en diverse leeftijden zaten ze in de keuken, want in het café mochten ze niet. Ze kregen van Emmerance koffie, melk, cola of limonade.
    Emmerance zorgde er toen ook voor dat er tussen de meisjes en jongens geen romances ontstonden, want een jongen mocht niet naast een meisje zitten. In haar keuken ging het toe zoals in de kleuterschool : de meisjes aan de ene kant en de jongens aan de andere kant…

    Haar kindvriendelijkheid accentueerde ze ook door regelmatig namiddagen poppenkast te organiseren voor de jeugd van Leest. Vooral de voorstellingen van ‘Nonkel Harry’ spraken tot de verbeelding. Emmerance was ook één van de eerste Leestenaars met een televisietoestel. Alle kinderen waren welkom op hun vrije namiddag en kwamen massaal kijken naar ‘Nonkel Bob’ en ‘Tante Ria’ en de eerste jeugdreeksen van de ‘TV Ohee Club’ zoals ‘Jan zonder Vrees’, ‘Killary Harbour’, ‘Manco Kapak’ en later ‘Kapitein Zeppos’.

    Emmerance was ook een trouw lid van de K. Fanfare St.-Cecilia, haar man Louis ‘Wikkes’ De Croes was er jarenlang vaandrig. Deze laatste was ook oud-krijgsgevangene 1940-45 en bestuurslid van de Nationale Strijdersbond. Naast herbergier was Wikkes ook bierleverancier voor de Mechelse brouwerij Lamot wiens bier hij ook tapte.

    Als kind moest ik van mijn vader regelmatig met een grote glazen kan om bier in café De Zwaan. ‘Lamot’ rechtstreeks van ’t vat. Heerlijk dat schuim en zo lekker fris…. Onvergetelijke herinnering…

    Wikkes en Emmerance kregen twee kinderen : Magda en Jean De Croes.

    In mei 1987 haalde Emmerance de krantenkoppen toen er brand uitbrak in de achterkeuken van haar woning in de Kouter. Bij het aanzetten van de butaangasoven volgde er een luide knal waarop alle ruiten aan scherven vlogen en er brand uitbrak die snel uitbreiding nam in keuken en nabijgelegen bergplaats. Ze bleef gelukkig ongedeerd en de brandweer slaagde er vrij snel in de vlammen te doven. De schade was zeer groot en Emmerance trok tijdelijk bij haar kinderen in.

    Op haar tachtigste levensjaar overleed Emmerance in het A.Z. Sint-Jozef te Mechelen op 7 oktober 1995.

    Ze werd op donderdag 12 oktober 1995 om 10u30, onder grote belangstelling, begraven in de parochiekerk van Sint-Niklaas te Leest.

    “Liefde voor kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen, zoveel dingen hielden je bezig, vulden je leven. Jouw voorbeeld maakte het ons makkelijker op te groeien tot zelfstandige mensen. Dank u moe.” (Mooie woorden uit haar gedachtenisprentje)

    De mensen die haar gekend hebben zullen haar nooit vergeten.

     

    Foto’s :
    -Een Sinksenkermis niet lang voor de Tweede Wereldoorlog. Als tweede van links Emmerance, rechts haar man ‘Wikkes Croes’, naast de 'Jazz' van café De Zwaan.
    -Emmerance in de zestiger jaren. Links Josée Tourné.
    -Er kon geen fanfarefestiviteit plaatshebben of Emmerance stak een helpende hand toe. Hier in 1974 bij het vijfenzeventigjarig bestaan van de K. Fanfare St.-Cecilia. (Foto : familie Lauwens-Piessens)
    -“Met de beste wensen van uit Lourdes. Aan de grot heb ik voor u allen gebeden”.Deze wensen stuurde Emmerance in juni 1983 vanuit het Franse bedevaartsoord naar de familie Van Hoof uit de Scheerstraat.
    -Emmerance gezien door de ogen van Georges Herregods.

     

     

     











    31-08-2015 om 00:00 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    19-07-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    1995 – 23 en 24 september :  Groenten uit eigen streek…
    In feestzaal “de Kouter” Leest.
    Wij citeren de folder :

    “Met veel genoegen nodigen wij u uit op onze vierde eetdagen met als thema :

               GROENTEN UIT EIGEN STREEK
    Ingevolge de positieve weerklank die we in het verleden mochten ondervinden houden we eraan om de groenten uit Leest en omstreken op het menu te zetten en verder te promoten. Uw aanwezigheid van de vorige jaren steekt ons een hart onder de riem en geeft ons de moed om op de ingeslagen weg verder te gaan. Het is immers op deze manier voor ons mogelijk om de feestzaal en aaanverwante lokalen op een degelijke manier te onderhouden en waar nodig nog te verbeteren. Wij danken u alvast voor uw aanwezigheid en alle suggestie of opmerkingen zijn steeds welkom bij één van de bestuursleden.
                 Paul Peeters, Voorzitter.”

    De prijs voor een hoofdgerecht “groenten uit eigen streek met friet of brood” bedroeg 300 frank.

     

    1995 – Zondag 24 september :

     

    Demonstratiedag van het Muziekverbond van Antwerpen
    De korpsen die waren aangesloten bij het Muziekverbond van Antwerpen konden zich vrijblijvend laten beoordelen door een jury. Deze demonstratiedag werd georganiseerd in de zaal van de Leestse fanfare.

    Deze laatste diende enkel te zorgen voor de materiële organisatie en kreeg in ruil daarvoor de opbrengst van de drankenverkoop. (“T&T”, juni ’95)

     

    1995 – Zondag 1 oktober : Rapid Leest sloeg terug in Leests derby – 3-0. (Foto’s onderaan)
    Vorig seizoen behaalde VV Leest nog 4 op 4 tegen de buren van Rapid.
    Dit seizoen een heel ander beeld. Een fellere thuisploeg maakte komaf met zijn buur en boekte verdiend een eerste seizoensoverwinning. De thuisploeg was met de verwachte elf op de afspraak gekomen : Stroobants, Van Mullem, Desmedt, Engelen, Goossens, Selleslagh, Scheers, Van Goylen, Askraba, Lumuanganu, Meert (87’ Slachmuylders).
    Bezoekend trainer-speler had volgend team in stelling gebracht : Geert Claes, Bouwmeester, Verhaegen, Cireasa, Rohart, Molkens (46’ De Prins), Werner Huys, Paul Huys, Simons, Danny Claes en Leys (82’ Rillaerts).
    Nadat Lumuanganu zich losgerukt had van drie tegenstrevers besloot hij droog in de rechterbovenhoek : 1-0. Even later had Jeanke een dubbele voorsprong in zijn voet maar Geert Claes hield er nog even de spanning in. Na de pauze vloeide het spel vlot heen en weer. De gebroeders Huys zorgden voor het eerste gevaar maar een doelpunt volgde slechts nadat Meert op snelheid iedereen achter zich liet. Tien minuten voor het einde was de kous voor VV helemaal af, toen De Prins met een tweede gele kaart naar de kant moest. Het gaf Lumuanganu en Meert nog wat meer vrijheid en laatstgenoemde maakte er nog 3-0 van en mocht dan onder een daverend applaus de kleedkamer opzoeken. 

    Het Nieuwsblad van 4 oktober blokletterde :

    “Ratko” redt Rapid – 48-jarige doelman Willy Stroobants is al 180 minuten ongeslagen.
    De jaarlijkse derby maakte zondag weer de nodige emoties los in Leest. Thuisploeg Rapid boekte een eerste, ruime overwinning. Dat dat mocht gebeuren tegen buur VV zorgde voor dubbele pret. Een figuur trad tijdens het voetbalgebeuren doorlopend in het spotlicht : de 48-jarige thuisportier Willy Stroobants. De “Ratko” van Rapid Leest beleefde hoogdagen.
    Willy Stroobants was aan zijn tweede optreden in het eerste elftal toe ter vervanging van de geblesseerde Jan Van der Veer. Vorige week hield hij zijn netten schoon in Edegem en ook nu liet hij niks over de kalklijn passeren. Honderdtachtig minuten is de veteraan ongeslagen.
    “Na de blessure van Van der Veer moest de trainer kiezen tussen Gysen en mezelf. Het zou onrechtvaardig geweest zijn om de jonge Gysen in moeilijke omstandigheden voor de leeuwen te gooien en daarom nam ik letterlijk en figuurlijk de handschoen op. Wat volgde is te mooi om waar te zijn.”
    Stroobants is in feite de titularisdoelman bij de veteranen. Jaren geleden werd hij opgemerkt bij het ter ziele gegane Jimboys. “We speelden toen tegen SK Leest in vierde provinciale.Ik kreeg er wel veertien om de oren. Dat was daar trouwens geen aardigheid. De toenmalige voorzitter Van Dam vond mijn prestatie niet echt slecht en haalde me naar Leest als tweede doelman. Ik zou de club, die ik een warm hart toedraag, nooit meer verlaten.”
    De Lierse-supporter voetbalt nog met een indrukwekkende gretigheid. Navraag bij oefenmeester Van den Heuvel leert ons dat het zweet er na afloop nog geregeld afdruipt.
    “Ik probeer telkens de trainingen te volgen. De sfeer onder de doelmannen is ook uitstekend. We peppen elkaar voortdurend op, drijven onszelf tot het uiterste. Enkel zo kom je tot degelijke resultaten.”
    Willy is steeds een graaggeziene gast geweest op Rapid. De peetvader van de ploeg kan je stellen. Steeds goed geluimd, dienstig voor de club. Wat hem nu overkomt, is enkel een beloning voor jaren arbeid in stilte.
    “Vorig jaar moest ik enkele weken inspringen om Boonen te vervangen bij de reserven. Maar dat is natuurlijk nog wat anders. Ik wou de groep nu zeker niet in de steek laten. Het ging niet te best met Rapid, de belangen waren groot. De huidige resultaten zijn dan ook een opluchting voor iedereen.”
    “Wat zondag gebeurde was uiteraard een prachtige ervaring. Dit maakt niet alleen het huidige seizoen, maar ook de volgende vijf jaren nog goed. Na de match op handen gedragen worden, dat was een fantastische ervaring. Je voelde dat de spelers van VV speculeerden op een misser. Zij schoten vaak vanop wel dertig meter naar doel. Maar vanop die afstand pakt zelfs een 48-jarige de ballen natuurlijk,” grapte Willy naderhand.
    Ook zondag zal de Leestse trucker nog tussen het kaderwerk geplaatst worden. “Al zal ik er geen moeite mee hebben om mijn plaats terug af te staan. Moeilijk doen ligt niet in mijn aard. Elke week die ik speel is mooi meegenomen”. (OML)

     

                                          Willy STROOBANTS

    Willy Stroobants begon met voetballen bij de scholieren van VC Hooikt. Men plaatste hem toen maar in de goal opdat hij niet in de weg zou lopen vertelde hij. Op zijn achttiende kreeg hij daar zijn eerste kans in de fanionploeg en twaalf seizoenen later stond hij er nog onder de lat. Lierse kwam toen bij hem aankloppen maar omwille van zijn beroep als vrachtwagenchauffeur kon hij niet voldoende trainen. Via de reserven van Excelsior Kessel kwam hij respectievelijk bij Massenhoven en Jimboys Duffel terecht. Op zijn 35ste werd hij door Jean Van Dam naar Rapid Leest gehaald.
    Ingevolge een domme reactie op een scheidsrechter in een wedstrijd met de veteranen legde de voetbalbond hem drie jaar speelverbod op. Hij bleef echter actief in het liefhebbersverbond en na zijn schorsing nam hij opnieuw zijn plaats in bij de veteranen van SK Rapid.
    Na al die jaren raakte hij uiteindelijk op zijn 48ste in de eerste ploeg en tot zijn eigen verbazing voor vier opeenvolgende wedstrijden tot de terugkeer van Jan Van der Veer. Ook het jaar nadien, op zijn 49ste, maar dan in 2de provinciale, zou hij verschillende keren tussen de palen staan van het eerste elftal.
    Bij Rapid speelde Stroobants meestal bij de veteranen en de reserven. Hij was er ook keepers- en een korte periode hulptrainer. Later was hij voor zijn club nog een tijdlang woordvoerder naar de pers toe.
    Willy was echt gebeten door de voetbalmicrobe. Ooit kreeg hij als vrachtwagenbestuurder de bons omdat hij het vertikte langer te wachten op een lading in Oostenrijk, hij moest immers gaan voetballen. Op latere leeftijd was hij actief als buschauffeur.
    (Uit mijn boek “Van Telstar tot SK Rapid Leest” uit 2007)

     

    Foto’s :
    -Derby Sk Rapid Leest-VV Leest : Molkens is De Smet een voetje te vlug af. (Foto : DSJ)
    -Chris Meert wordt na het tweede doelpunt door zijn maats letterlijk onder de gelukwensen bedolven. (Foto : JL)
    -Rapid Leest plaatste na de blessure van goalie Van der Veer de 48-jarige Willy Styroobants in doel. Hij hield keurig zijn netten schoon, een prestatie voor een 48-jarige.(Foto : JL)







    19-07-2015 om 11:07 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    De brug over de Zenne was al
    afgesloten vanaf 16 augustus. 

     

    1995 – 1 september – Het Nieuwsblad :

     

               Wegenwerken volgens planning 

    In Mechelen zijn er verschillende wegenwerken aan de gang. Bovendien staan er ook nog enkele op het programma voor de komende weken en maanden. Volgens de schepen van openbare werken Willy Vandenbrande verlopen nagenoeg al die werken volgens planning. In enkele gevallen heeft de aannemer zelfs een voorsprong op het schema.
    (...)
    In Leest is de Zennebrug onderbroken door de aan de gang zijnde wegen- en rioleringswerken. In tegenstelling tot eerdere berichten blijft de brug slechts twee maanden gesloten, tot omstreeks half oktober. Daarna is Leest terug bereikbaar via de brug.

     

    1995 – Van 1 september dit jaar tot 31 augustus 1996 mocht de Leestse fanfare concerten verzorgen die in aanmerking kwamen voor subsidiëring. De organisatoren dienden wel door het departement Ministerie van Cultuur erkende organisaties zijn.
    Naar sommige mensen van de fanfare vernamen, had hun vereniging inspectie gekregen ter gelegenheid van het Palmzondagconcert en dat scheen in de smaak gevallen te zijn, want de uitkoopsom die St.-Cecilia mocht vragen, was verhoogd.
    (“T&T”, juni ’95)

    1995 – Zaterdag 2 september : St.-Cecilia-jeugd naar BellewaerdeDit werd door de fanfare georganiseerd voor de leerling-muzikanten van haar muziekschool.
    Ouders mochten mee als begeleiders maar dienden wel 300 BEF (74 £) te betalen. De kosten voor de autocar viel ten laste van de fanfare. (“T&T”, juni ’95)

     

    1995 – Zondag 3 september : Fietstocht van de K.F. ‘St.-Cecilia’.
    “Net als vorig jaar stond op de eerste zondag van september de fietstocht op het programma. Alice en Marcel hadden weer een aangepaste route uitgezocht. Het weer scheen aanvankelijk wel tegen te vallen. Wat ze de dag eerder in Bellewaerde kregen te verwerken, was nu boven Leest en omstreken aangekomen. Ruim zeventig deelnemers, de beentjes ingesmeerd met groene olie, de plastieken doorkijkhoedjes op het hoofd en de opplooibare regenjasjes om de middel, vertrokken omstreeks 13 u. vol goede moed aan de tocht. Tegen de verwachtingen in was de weg in laatste instantie gewijzigd. Op verzoek van Mille Van Moer werd het grensgebied tussen Leest en Heffen ook eens aangedaan. Vandaar ging het langs de Geuzen Hoek, waar het nog het voorbije weekeinde kermis was geweest, en toen ging het naar het grensgebied Leest – Tisselt – Kapelle-op-den-Bos om op de vaartdijk te belanden. Het was er veilig tot we in Humbeek kwamen. Een paar chauffeurs vonden er niets beters op dan door de waterplassen te rijden om hier en daar een Leestse fietser een verfrissing te geven. Waarschijnlijk hadden die chauffeurs in de gaten dat er hier en daar een toerist ‘droog stond’. De bespatte fietsers namen het echter niet en hier en daar zetten er een paar een eindspurt in zoals alleen Abdoejaparov of Nelissen dat kunnen. De roekeloze chauffeurs werden de levieten gelezen en dat niet altijd in een erg katholiek taaltje. Ergens tussen de Verbrande Brug en Eppegem werd er halt gehouden. De streekbieren vloeiden door de keelgaten : het was niet aan te zien dat hier erg gedisciplineerde sporters op weg waren ! Via Zemst ging het dan verder naar Hombeek. In deze verlaten streek, langs de boorden van de weg tegen de maïsvelden en er zelfs een paar meter in, waren de gevolgen van de streekbieren merkbaar. “Hetgeen erin ging, moest er ook uit !” In Hombeek werd er terug bijgetankt en toen ging het richting zaal ‘St.-Cecilia’ waar de koffietafel wachtte.

    Ondertussen was het al lang mooi weer geworden, zodat ook deze dag op een prettige manier en zonder ongevallen kon worden afgesloten. De feestleider kondigde nog aan dat er volgend jaar ook terug een hengelwedstrijd zou worden georganiseerd, maar dan moeten we een geschikt viswater vinden. We dachten al aan de Molenbeek en onlangs hebben we geprobeerd daar nog stekelbaarsjes te vangen, maar spijtig genoeg…ze zijn er verdwenen !”
    (“T&T”,oktober ’95)

     

    1995 – 15, 16, 17, 23 en 24 september : Ceciliafeesten  

    Op vrijdag (15/9) was er de 2de Nazomerkwis voor ploegen maar het hoogtepunt van de Ceciliafeesten lag op de Palingfeesten. Liefhebbers van vlees konden biefstuk bestellen en er waren ook kinderschotels te krijgen. Uiteindelijk zouden niet minder dan 580 eters komen opdagen. 

    In het fanfareblad van oktober 1995 verschenen verslagen van de Kwis en de Palingfeesten : 

    NAZOMERKWIS

    “Voor de tweede keer werden de Ceciliafeesten 1995 ingezet met een kwis. Vorig jaar was dat een onverhoopt succes geweest en daarom zouden we er mee doorgaan. Dit jaar waren er een paar ploegen minder, maar toch nog meer dan voldoende. Ploegen die het in 1994 te moeilijk hadden gevonden, waren er deze keer niet meer bij. In de plaats daarvan kwamen andere deelnemers, een aantal zogenaamde semi-professionele kwissers. Ze hadden gehoopt dat het ten minste zo moeilijk zou geweest zijn als vorige keer, maar we hadden de vragen anders ingedeeld : per reeks van 10 vragen hadden we 3 erg gemakkelijke, 4 gewone en 3 moeilijke vragen voorzien. En nog was het niet gemakkelijk genoeg voor sommigen…

    Het is ook mogelijk dat zij de verwachte vragen niet voorgeschoteld kregen. Het duurde dan ook niet lang of er kwamen protesten binnen tegen wat te gemakkelijke vragen. We hebben ondertussen een en ander uitgezocht. ‘My Way’ van Frank Sinatra is inderdaad een compositie van Franse oorsprong, maar het is geen volksliedje, wel een stuk dat is geschreven door wijlen Claude Francois. Zo staat het genoteerd in het documentatiecentrum van SABAM. De Noormannen die onze streken binnenvielen, kwamen wel uit Denemarken, volgens een universiteitsprofessor geschiedenis. De Winkler Prins is waarschijnlijk van Nederlandse origine en de Noormannen die Nederland binnenvielen, kwamen waarschijnlijk uit Noorwegen. Ze maakten waarschijnlijk destijds ook al afspraken over wie waar zou gaan plunderen. Dan waren er ook nog wat moeilijkheden rond een paar vragen over radio, film en televisie. Maar alles bij elkaar viel het nog best mee. Semi-professionele kwissers houden van wat heibel op zo’n avond, heeft men ons achteraf verteld.
    We kregen felicitaties voor de organisatie en de meeste deelnemers verklaarden achteraf dat ze zich goed hadden geamuseerd. Het was eveneens verheugend vast te stellen dat er toch nog zoveel Leestse ploegen hebben deelgenomen.
    De winnaar werd de Davidsfondsploeg, net als vorige keer. Op zondag werd dit al meegedeeld op RTV en zo kreeg onze vereniging en het Leestse Davidsfonds de nodige reclame.
    Ondertussen werd er al beslist dat we volgend jaar een nieuwe kwis organiseren en deze keer zullen we de nodige maatregelen treffen. We nemen geen vragen meer uit de radio-kwis van Guy Deprez, onze muziekvragen laten we conctroleren door Sabam, met onze aardrijkskunde- en geschiedenisvragen trekken we naar de universiteit en de radio-, tv- en filmvragen laten we controleren door VTM en de BRTN. Daarbij zullen we zorgen dat er meer andere prijzen zijn dan planten en bloemetjes en we verzekeren de kandidaat-deelnemers dat de kwis zal afgelopen zijn omstreeks 23.30 u. De prijsuitreiking kan dan ten laatste beginnen om middernacht.
    Maar om dat te kunnen realiseren, hebben we de hulp nodig van iemand die met de computer de resultaten kan intikken en de totalen kan berekenen. Indien iemand zich hiervoor kandidaat stelt, kan die zich altijd presenteren bij de kwisvoorzitter Lieve Vlemincx.”  

    PALINGFEESTEN

    “Het hoogtepunt van de Ceciliafeesten lag in 1994 op de Palingfeesten en omdat het vorig jaar zo’n succes was geweest, kon het niet anders of we moesten het dit jaar weer op het programma plaatsen. “Iets wat succes heeft, mag niet van het programma geschrapt worden,” zo hebben de vroegere Cecilianen het steeds gezegd. Maar destijds waren ze ook wel zo slim om af en toe wat aan te passen.

    Op de Palingfeesten van 1995 werd er daarom ook biefstuk geserveerd en er waren ook kinderschotels te krijgen. Dank zij de uitbreiding van het menu kregen we nog meer eters dan vorig jaar. Het waren er deze keer zo’n 580 ! Vermoedelijk kunnen we het nog aan om tot 600 mensen eten te geven, maar dan zitten we waarschijnlijk aan het verzadigingspunt.
    De deelnemers waren uiterst tevreden over de netheid en de zorg waarmee de tafels en de zaal waren versierd en over de wijze waarop de schotels werden opgediend. . Hier en daar waren er een paar wanklanken over de smaak van dit of dat, maar dat waren gelukkig uitzonderingen. Al met al waren de deelnemers bijzonder tevreden.
    Volgende keer moeten we toch een en ander veranderen en dan vooral wat de openingstijden van het restaurant betreft. De zondagavond komt te vervallen omdat we met een groot dood moment zitten tijdens de late namiddag. De medewerkers zijn dan al moe en ze beginnen zich te vervelen. Trouwens op zondagavond zijn er toch niet zoveel deelnemers die nog komen opdagen.
    We hebben het nog steeds moeilijk om voldoende medewerkers te vinden voor de zondag, meer bepaald dienstpersoneel. Het lukt nog wel, maar als de bestuursleden steeds moeten gaan smeken om toch maar op zondag te komen opdienen, dan komt er ooit een tijd dat ook dit niet meer helpt. En dan zal het afgelopen zijn met de restaurantdagen van de fanfare. De inkomsten van deze activiteiten zijn en blijven nodig, ja zelfs noodzakelijk. Als we deze niet meer hebben, dan is dat mogelijk het begin van het einde…En dat wil niemand van onze vereniging zelf, hopen we. Daarom vragen we iedereen, die de mogelijkheden heeft, zich in de toekomst kandidaat te stellen als er zo’n oproep komt.
    Toch houden we eraan al de medewerkers, en dat waren er weer een zestigtal, te danken voor hun medewerking. Gelukkig zijn zij er nog om de zaak draaiende te houden.
    Natuurlijk danken we ook al degenen, zowel muzikanten als ereleden als niet-leden, die hebben deelgenomen aan de palingfeesten. Dank zij hun talrijke opkomst hebben we steeds personeel te weinig. We hopen zelfs dat er nog wat deelnemers bijkomen !”

     

    1995 – Zaterdag 23 september : 1ste Herfstconcert van de K.F. St.-Cecilia.
    O.l.v. Johan De Win in de gelijknamige zaal, met moderne en ontspannende muziek en optredens van verschillende solisten. Creatie van “Tantalus” een nieuw werk van Johan Evenepoel, speciaal geschreven voor ‘Sint-Cecilia’ Leest.
    Solist : Tim Van Medegael, bastrombone.
    Voorverkoop : 100 frank, aan de kassa : 150 frank. 

    “Het muzikaal hoogtepunt van de Ceciliafeesten zou het 1ste Herfstconcert worden. We wisten dat het vrij moeilijk, zo niet onmogelijk zou zijn, om het aantal toeschouwers te halen van het 50ste Palmzondagconcert eerder op het jaar. Maar anderzijds stonden we voor een nieuwe uitdaging : een nieuw programma instuderen met de eerste uitvoering van een vrij moeilijk nieuw werk en dat een goede maand na het einde van de zomervakantie ! We hadden ook een beroep gedaan op sponsors en in totaal hadden we er toch een veertigtal. We hebben daarvoor géén huisbezoeken afgelegd en de handelaars waren vrij al dan niet in te gaan op onze oproep. De sponsors kregen wel wat als tegenprestatie : een aantal inkomkaarten, een vermelding in de brochure die op 1500 exemplaren werd gedrukt, een speciaal reclameblad dat werd uitgedeeld aan alle deelnemers van de Ceciliafeesten en…reclame via onze geluidsinstallatie. De eresponsors kregen daarbij nog een gratis fles wijn op het herfstconcert. In de toekomst moeten we afzien van de geluidsreclame omdat het zo goed als geen effect heeft. Ook zullen de sponsors die van hun vrijkaarten willen gebruik maken, zelf plaatsen moeten reserveren, want nu bleven een aantal voorbehouden plaatsen onbezet en dat terwijl er al toehoorders vanaf 19.10 u. uitkeken naar een zitplaats. Pas om half acht konden die plaatsen worden ingenomen. We hadden een volle zaal en dat voldeed ten zeerste aan onze verwachtingen.
    Over het optreden was iedereen het eens. Het was weer eens een verzorgd concert. “Goed afgeborsteld,” hebben we vernomen. Bart Lauwens ging deze keer met zijn presentaties de poëtische toer op en dat viel ten zeerste in de smaak van de kunstminnende aanwezigen. Het hoogtepunt was de creatie van “Tantalus” een solostuk voor bastrombone en groot koperensemble. Tim Van Medegael liet zich van zijn beste zijde zien en bracht eveneens met stijl “Monologue”, een echt solostuk zonder de minste begeleiding. Een groot aantal aanwezigen heeft op deze manier én de muzikale kwaliteiten van Tim én de bastrombone leren kennen. Verder waren er nog solostukken van Edy Van Asch op althoorn en van Arthur Vanderhoeft op bugel. Arthur Vanderhoeft is de dirigent van A.M.Brass en verving Marcel Schippers, die wegens een huwelijksfeest van een familielid moest verstek geven.
    “Dichter en Boer”, nochtans een stuk dat eerder steeds met veel zwier was uitgevoerd, liep deze keer wat stroever. Misschien is het tijd om von Suppé een tijdje links te laten liggen en eens “La Gaza Ladra” van Rossini aan te pakken !
    De componist van “Tantalus”, Johan Evenepoel, was in de wolken over de uitvoering van zijn nieuwe werk. Hij kon er maar niet over uitgepraat raken en we hebben vernomen dat hij omstreeks zondagmiddag nog steeds in Leest vertoefde…

    Aan de dirigent en de muzikanten onze gelukwensen voor dit eerste herfstconcert. Ondanks de erg drukke periode was het toch weer eens een succes ! Spijtig genoeg moesten we een beroep doen op een paar vrijwillige muzikanten uit andere korpsen, maar ooit zal nog wel de tijd komen dat ook dit tot het verleden behoort en wel wanneer onze huidige leerling-muzikanten met onze fanfare kunnen meespelen en wanneer alle instrumentengroepen volledig zijn opgevuld.
    Gerda Van Hool en Lieve Vlemincx zorgden voor de passende zaalversiering.”
    (“T&T”, oktober ’95) 

    De solist bastrombonist Tim Van Medegael
    Tim Van Medegael is een Leestenaar die in Mechelen werd geboren in 1971. Hij kreeg zijn eerste muzieklessen bij de Kon. Fanfare ‘St.-Cecilia’ Leest en werd evenals een aantal van zijn Leestse generatiegenoten beroepsmuzikant. Zijn opleiding tot bastrombonist genoot hij aan het Lemmensinstituut te Leuven en aan het Gentse conservatorium. Hij volgt nog les bij Ben Van Dijck voor contrabastrombone. Hij volgde een groot aantal ‘masterclasses’ in binnen- en buitenland. Sinds korte tijd volgt hij ook de vervolmakingscursus voor bastrombone aan het Conservatorium in Parijs bij F. Pottier.
    Sinds 1994 is hij bastrombonist bij het BRTN-Filharmonisch Orkest. Daarnaast is hij lid van het kamermuziekduo Tromba en speelt hij free-lance bij verschillende orkesten, o.a. bij Champ d’Action, het orkest van de Vlaamse Opera, de Muntschouwburg en de Beethovenacademie. Tim Van Medegael is daarnaast bastrombonist bij Brassband Willebroek en bij de Kon. Fanfare ‘St.-Cecilia’ Leest.
    In april laatstleden ging hij op tournee met het Gustav Mahler Jugend-Orchester onder leiding van Claudio Abbado en Bernard Haltink.
    Hij dirigeert eveneens het koperensemble ‘Booster Brass’.
    (Uit de feestbrochure van de Ceciliafeesten 1995)

     

    19-07-2015 om 10:55 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    27-06-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    1995 – 19 augustus : Gouden huwelijk André Walschaers-Maria Lauwens (“Den Dré” en “Maria van den Taar”). (Foto’s onderaan) 

    “Op vrijdagavond, 18 augustus, waren Maria en André aanwezig op de serenade ter gelegenheid van het huwelijk van Dora Van Beersel en Jan Van Dessel. Waarschijnlijk waren zij benieuwd hoe zo’n serenade eigenlijk verliep, want het was toch al een tijdje geleden dat er nog zo’n optreden werd gegeven en je weet maar nooit wat dat voor verrassingen kan brengen.
    Maria en André waren ook op de repetitie van onze fanfare die avond en André heeft daarna de pandoerders nog wat trucs geleerd. Dat duurde tot de geburen hem verplichtten naar huis te gaan, want ze gingen tijdens de nacht de Dorpsstraat versieren.
    ’t Was weer warm, die avond. Er werd zelfs begonnen met een muzikale optocht van “Op den hoek” naar “St.-Cecilia”, onder de tonen van de “Feestmars”. De jubilarissen stapten beiden flink in de maat voor het korps naast de standaard, die heel lang geleden door de vader van Maria werd gedragen.
    De geburenkring had ervoor gezorgd dat het Dorp versierd was in groen en wit. Ook de feestzaal was in dezelfde kleuren versierd. Nochtans waren dat de kleuren van de “tegenpartij”, want in zijn jonge jaren was André een lid van het muziekkorps van “rood en geel”, de Malinwa.Misschien had de geburenkring voor deze kleuren gekozen omdat de jubilaris de laatste jaren is uitgegroeid tot een vermaard “boer en tuinder”, iemand die met “blauwe korrels” de prachtigste groenten kan telen op om het even welke grondsoort. De bewijzen van zijn kunnen lagen uitgestald op een demonstratietafel in de feestzaal : forse bloemkolen, prei zoals die op de veiling niet te vinden is, wortelen zo groot als bieten en toch zo mals als boter, enfin...alles en nog wat om beroepstuinders jaloers te maken.
    André is ook voorzitter van de Leestse Oudstrijdersbond en daarom had hij gevraagd dat de serenade ordelijk en tuchtvol zou verlopen. We hebben daarvoor gezorgd en de genodigden waren stomverbaasd dat het er zo aan toe kon gaan. Alle stukken werden aangekondigd via de geluidsinstallatie en de aanwezigen hebben zich geen ogenblik verveeld. Sommigen zeiden zelfs dat het te rap gedaan was en...toch duurde de hele serenade bijna een vol uur. Omdat de jubilarissen zich beiden nog zo jong voelen, werd de serenade in de feestzaal ingezet met de “Jonge Amadeus”.
    Tijdens de gelegenheidstoespraak werden ze gehuldigd en geprezen omdat ze na zoveel jaren nog steeds naar alle optredens en organisaties van onze vereniging komen. Maria helpt nog op de vrijdagavondrepetitie. André, nu ere-muzikant, was destijds een “Battelse baritonspeler van formaat” en...daarom trouwde Maria met hem.
    Tijdens de oorlog van 40-45 heeft André de Duitsers dikwijls de stuipen op het lijf gejaagd en ze waren dan ook blij dat ze in ’45 terug naar hun Heimat mochten vertrekken.
    Pol Huybrechts, onze dienstdoende voorzitter, overhandigde daarna het geschenk en het “diploma van uitzonderlijke verdienste”. De fanfare speelde het lijfstuk van André,”Pavane in Blue”. Daarbij schoten de tranen van ontroering hem in de ogen. Tijdens zijn gelegenheidstoespraak dankte André de fanfare en hoopte hij er nog jaren bij te zijn, want ”het leven in de fanfare is toch zo schoon en zo plezant”. Nadat de muzikanten en sympathisanten de jubilarissen hadden geluk gewenst, werd de serenade afgesloten met een mars op verzoek van de jubilarissen, nl. “Centaur” van Broadbent.
    Ten slotte volgde er nog een receptie en op een van de volgende repetities hebben de muzikanten er “nog een lap op gegeven”, dank zij de milde steun van Maria en André.           Iedereen vond het bijzonder fijn dat ook Dora Van Beersel en Jan Van Dessel, pas getrouwd sedert de dag voordien, deelnamen aan de serenade.”
    (Uit “Toeters en Trompetten”, oktober ’95) 

    Leest in Feest’ over dit gouden huwelijksfeest :

    “Op zaterdag, 19 augustus 1995, een snikhete zomerdag, vierden eremuzikant André Walschaers en Maria Lauwens hun gouden huwelijksjubileum. De geburen hadden de omgeving van de Dorpsstraat versierd met dennenboompjes, coniferen, papieren bloemen en kleurige linten. De serenade werd dezelfde avond gegeven in de zaal ‘St.-Cecilia’.”

    De fanfare secretaris (Stan Gobien) had voor de jubilarissen een gelegenheidsvers gemaakt : 

    Het is alsof vandaag alle instrumenten zingen
    en ieder juicht in Leest en in ’t hele land !
    Vandaag viert hier iemand zijn jubileum
    en nog wel een beroemde ere-muzikant ! 

    Hij was vroeger een meester op de bariton.
    Hij bespeelde dat instrument als een atleet.
    Hij kon dat een heel lange tijd volhouden.
    Wij weten dat Maria daar wat aan deed. 

    Ze zei vroeger bij zichzelf :
    “ ‘k Zal trouwen zonder al teveel haast
    en als ik ooit een man zal nemen
    is ’t een Battelaar die bariton blaast.” 

    En André had het getroffen !
    Hij was van Battel en speelde bariton.
    Hij had dan ook de meeste kansen
    zodat hij het hartje van Maria won. 

    En toen hij in Leest Maria zag,
    heeft André dadelijk toegehapt !
    In het jaar negentien vijfenveertig
    Zijn ze hier in ’t huwelijksbootje gestapt. 

    De jaren die eraan voorafgingen
    was André een echte oorlogsheld !
    Op zijn manier vocht hij tegen de bezetter :
    met intelligentie, tactiek en met slim geweld. 

    Telkens hij een vijand kon bemerken,
    kroop hij met Maria achter de haag.
    Hij zei : “ ’k Wil in Duitsland niet gaan werken
    en Maria,…ik zie u toch zo graag !” 

    Maria hielp toen bij haar moeder
    in de winkel met lakens en linnen.
    Zij dacht : “Kwamen er maar meer Duitsers,
    dan kon ik André weer eens beminnen !” 

    En dat doen ze nu al een halve eeuw,
    zeker meer dan vijftig jaar !
    Spijt hebben ze er nog niet van,
    want ze zijn nog steeds een gelukkig paar. 

    Er zijn nog andere dingen te vertellen !
    In ’t begin wou hij van ons fanfare niet weten.
    De reden kunnen wij best veronderstellen :
    Ze konden hier nog niet met mes en vork eten. 

    Toch is hij bij de Leestse fanfare gegaan.
    Maria haar dromen zijn in vervulling geraakt.
    De beschaving heeft hier haar intrede gedaan :
    ’n Battelaar heeft onze manieren vervolmaakt. 

    Muziek geeft aan zijn leven de nodige kleur.
    Zingen doet hij tijdens zijn werk als chauffeur.
    In de kerk durfde hij met het orgel meefluiten
    en om die reden vloog hij er ooit bijna buiten.

    Met de kaart spelen is zijn lang leven.
    Als hij meedoet, zitten de anderen te beven.
    ‘Pandoeren’ is zeker zijn lievelingspel.
    Na de repetitie lukt hem dat wonderwel. 

    Hij probeert de volgende generaties te leren
    hoe ze hun kaarten best kunnen laten renderen.
    Hij zegt : “Begin met de kaarten goed te steken
    en laat dan uw gezicht en uw handen spreken.” 

    Verder amuseert André zich nog in zijn tuin.
    Van daarin te werken ziet hij ook zo bruin.
    Hij strooit geen roze korrels maar echte blauwe.
    Wie z’n groenten eet, zal ’t zich niet berouwen.
     

    ’t Laatste wat we vandaag van André vertellen,
    hoorden we vorige vrijdag na het bellen.
    Hij zei toen : “Mens, wat is het leven schoon.”
    Voor André is…dat heel gewoon. 

    Nu nog even Maria op de rooster leggen.
    Want ook over haar is er wat te zeggen.
    Maria is een vrouw met heel veel temperament.
    Daarom is ze ook buiten Leest heel bekend.
     

    In Tisselt maakten ze haar ooit razend kwaad.
    Ze ging niet akkoord met ’t concoursresultaat.
    Ze gaf de jury kletsen met haar paraplu
    en weg waren die van Leest ! Salut ! 

    Van jongsaf was ze voor de Leestse fanfare !
    Ze maakte ‘r goede dingen mee maar ook rare.
    Wordt er door de fanfare wat georganiseerd,
    dan is Maria direct geobsedeerd. 

    In haar jonge jaren speelde ze ook muziek
    en sprong ze rond als Zorba de Griek.
    Op de derde dag sloeg ze de grote trom.
    Het sloeg toen in als een bom.
     

    Als ’t maar goed gaat met onze vereniging
    dan is dat voor haar een hartversterking.
    Helpen deed Maria steeds met plezier.
    Bier serveren kon ze met stijl en met zwier.
     

    Op vrijdagavond komt ze nog naar ons café.
    Dan is ze altijd in topvorm, o wee of o jee !
    Op een avond had ze haar gladde schoenen aan
    en toen is ze pardoes tegen de grond gegaan. 

    Aan haar hand had ze toen een grote wond
    maar geen geklaag kwam er uit haar mond.
    Vlug zijn ze met haar naar de dokter gegaan
    en die heeft er een plakker op gedaan. 

    Veertien dagen nadien was Maria weer paraat.
    Ze was genezen en wel in de hoogste graad.
    Het was ook te zien aan haar manieren
    want ze dronk duvel en andere sterke bieren. 

    Ze maakt geen lawaai : ze begint met kwelen.
    En wie dan goed luistert, zal zich niet vervelen.
    De waarheid krijgt men naakt en bloot.
    En…Maria heeft een hart van koekenbrood. 

    Ze heeft haar man één zoon geschonken.
    Muzikaal heeft die steeds uitgeblonken.
    “Beter één die heel goed muziek kan spelen
    dan een grote hoop die de mensen vervelen!” 

    Zonder hem gaat het bij ons misschien niet !
    Hij tovert uit zijn tuba muzikaal dynamiet.
    Ik geloof dat we daarmee alles hebben verteld
    hoe het bij Walschaers-Lauwens is gesteld. 

    Zoals gezegd : “St.-Cecilia is hun fanfare.”
    Dat geen mens daar kwaad van zegt.
    Daarmee zijn ze reeds lang verbonden.
    Van onze fanfare houden ze oprecht.
     

    Vijftig jaar door het huwelijk verbonden,
    delend samen lief en leed.
    Vijftig jaar elkaar beminnen
    is iets wat men nooit vergeet. 

    We wensen dat U de dag mag beleven
    dat men U met diamanten kroont.
    Dat uw mooi en werkzaam leven
    hiermee nog wordt beloond. 

    Geluk en voorspoed voor U beiden
    en tot het volgend schitterend feest.
    Dat is de hartenwens van eenieder
    en ook de hartenwens van St.-Cecilia Leest. 

    En we stoppen hiermee :
    “Lang leve André !
    Lang leve Maria !
    Lang leve St.-Cecilia !”

     

    Karel ‘Dré’ Walschaers werd te Mechelen geboren op 14 februari 1921.
    Hij was o.a. Ere- muzikant van de Koninklijke Fanfare “Sint-Cecilia” Leest en Ere-voorzitter van de Nationale Strijdersbond afdeling Leest.
    André overleed in het A.Z. Sint-Maarten te Mechelen op 16 oktober 2011.

    “Wat is het leven ? Je wordt geboren en je gaat dood en ergens tussenin leef je met volle teugen of gewoon, daar kies je zelf voor. Dré koos voor ‘genieten’ en leefde voor twee : lang en met plezier. Je lente gaf melkwitte bloesems in de geborgenheid van Battel, tussen een meanderende Zenne en een strak Kanaal, tussen het bochtige opgroeien en een ijzeren vadershand.
    Je zomer bracht je lief en latere vrouw Maria, ‘ons witte’, die je al dansend veroverde. Je was een ‘beau’, een pallieter, die met de handen-in-de-zakken-fluitend door de vele kermissen van het seizoen liep. De zomer kent ook felle onweders als oorlog en bezetting. Donder en bliksem troffen het jonge koppel recht in het hart en namen Lisetteke van hen weg. Je reed je verdriet tevergeefs kilometers weg langs Belgische en Franse wegen, samen met Dolf, je compagnon-de-route. Zomerse fanfareklanken hebben je gered. In muziek kon je herleven en discuteren over de concours. Je liefde voor de koperblazers kon je doorgeven aan je zoon. ‘Onze Freddy was weer den beste.” Leest werd je tweede thuis. Letterlijk geprangd tussen het warme café- en dorpsleven groeide je uit tot de schertsende maar altijd plezante ‘kleine burgemeester van Leest.’
    Je herfst is mooi en zacht en leert je de geheimen van de aarde kennen en het wassen van het witte goud. Het zien opgroeien van je enige kleinkind en de verwennerij. Samen met Vanessa omarm je de ganse groep schoolkinderen en krijg je de verdiende eretitel ‘Chef bus’.
    De winter van je leven is soms hard maar in de warmte van jouw thuis zorgen je kleine familie, je vele goeie vrienden en behulpzame buren voor prachtige momenten vol leuke verhalen. De tuin en het café moeten laten omdat het lijf niet meer wil, kon je niet verkroppen. Je was daar boos over zoals over je laatste weken. Als je zelf had kunnen beslissen dan was het anders en sneller gegaan.

    Wiebelend op de twee achterste poten van je stoel kijk je dromerig nergens naar. Een sigaret bengelt tussen twee geelgekleurde vingers van je hand. Je monkelt en vraagt : “Zal ik eens iets zeggen ?” We kunnen je helaas niet meer horen. God, wat zullen we je missen. Donderdagavond zal nooit meer dezelfde zijn.”
    (Beklijvende woorden uit zijn gedachtenisprentje)

    De uitvaartliturgie rond de asurne, vond plaats in de parochiekerk van Leest op woensdag 2 november 2011 om 10 uur.

     

    1995 – 26 augustus : Concertoptreden fanfare uit Leest in Tisselt.
    Ter gelegenheid van het 135-jarig bestaan van de K.F. Concordia uit Tisselt gaf de fanfare uit Leest volgens de inrichters ‘een prachtig concert’ in de zaal ‘Silvermoon’.
    (“T&T”, oktober ’95) 

     

    Foto’s :
    -Het gouden paar André Walschaers-Maria Lauwens.(Foto : “Leest in Feest”)
    -“Den Dré”, zoals de meeste mensen hem gekend hebben.(Foto : Familie Lauwens-Piessens)
    -Met zijn bariton.

                     

     







    27-06-2015 om 10:50 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    22-06-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    1995 – Zondag 23 juli : 7de Zennetochten (Wisselbekertocht) van De Slak. (Foto’s onderaan)

    De Leestse wandelclub organiseerde die dag de “Provinciale Wandeldag Antwerpen” met vertrek en aankomst aan het Sportcentrum van Leest.
    Afstanden : 5, 8, 13, 20 en 30 km.
    Er waren trofeeën voorzien voor scholen, verenigingen, groepen en families vanaf 20 deelnemers.
    Deelname : 35 frank gaf recht op een clubstempel en een aandenken. 50 frank op een clubstempel, een aandenken en een zelfklever. De folder sprak nog over een “ruime parking, verzorgde controleposten en een gratis springkasteel”.

    Bij het afsluiten van de inschrijvingen noteerden de organisatoren 2.864 wandelaars die de warmte zouden trotseren. Afkomstig van een 160-tal clubs. De grootste aanwezigheid lieten de Kleitrappers uit Terhagen noteren met 111 wandelaars.

     

    1995 – Zondag 6 augustus : Feest bedorven door eten slechte kip.

    Een levering bedorven kip zette een lelijke domper op een feestvreugde tijdens een huwelijksfeest in de Omnihal te Leest. Het feest was georganiseerd door een franstalige familie uit het Brusselse. Meer dan 300 gasten woonden de trouwpartij bij.

    De familie had voor haar genodigden gebraden kip laten aanrukken afkomstig van een leverancier uit Vilvoorde. Bij het openen van de eerste ketel met gebraden kippen rook men al onraad. Een verdachte geur steeg oveneens op uit andere ketels. Uit voorzichtigheid werd de kip niet geserveerd en zocht de familie contact met de leverancier maar die vertikte het om te reageren. Op aanraden van de Mechelse politie liet de familie een dierenarts ter plaatse komen die het bange vermoeden bevestigde dat er met de kippen iets niets in orde was. Voor de familie een sein om de rijkswacht te verwittigen, die enkele kippen in beslag liet nemen voor verder onderzoek. (Nieuwsblad 8/8)

     

    1995 – Zaterdag 12 augustus : Buurtfeest in Ten Moortele

    “Beste Buur,

    Eindelijk is het weer zover. Ons 2de buurtfeest komt eraan, en dit op zaterdag 12 augustus. Deze barbeque gaat door in de tuin van Mark De Win. Het aperitief wordt u aangeboden om 18.00 uur.
    Verder staat er op het menu : saté, barbeque worst, gemarineerde kippefilet, hamburger, aangepaste groenten en sausen, drank naar believen (wijnen, bieren, frisdranken) en muziek en dans naar hartelust. De prijs van dit feestje (eten en drinken) bedraagt 500 frank per volwassene en 150 frank per kind. Voor inschrijvingen en betalingen komen we persoonlijk bij u langs in de week van 1 augustus.
               Het Buurtcomité.”
    (Uitnodiging voor de buren)

     

    1995 – Vrijdag 18 augustus : 

    Huwelijksserenade voor Dora Van Beersel en Jan Van Dessel

    Naar aanleiding van het huwelijk van muzikante Dora Van Beersel met Jan Van Dessel gaf de K.F. St.-Cecilia om 18 u. een serenade in de feestzaal ‘Lemenhoek’ in Onze-Lieve-Vrouw-Waver. (“T&T”, juni ’95)

    “Het was warm geweest tijdens de periode rond halfoogst ! ’t Was al heel de zomervakantie zo warm en terwijl de tuinders op hun velden alle kranen opdraaiden, deden de café’s ook goede zaken, want daar ook werden de kranen opengedraaid.

    We wisten het al een tijdje. Dora, een van onze althoornspeelsters, zou gaan trouwen met Jan Van Dessel. We hadden inlichtingen genomen over de toekomstige echtgenoot en we vernamen dat het een heel brave en lieve jongen was. We hadden dan ook geen bezwaren tegen dit huwelijk en dat wilden we tonen door een serenade te geven op hun huwelijksdag in de feestzaal ‘Lemenhoek’ in Onze-Lieve-Vrouw-Waver. Iets over 17 u. vertrok de muzikanten- en sympathisantencaravaan in Leest-Dorp. We hadden verwacht dat we het met een klein groepje muzikanten zouden moeten doen omdat er heel wat Cecilianen hun zomervakantie nemen na 15 augustus.

    Wanneer we echter de parking van de ‘Lemenhoek’ opreden, zagen we meer Leestse wagens geparkeerd staan dan we hadden gehoopt. Toen we de inkomhal binnenkwamen, zagen we –onverwacht- toch al een dertigtal muzikanten klaar staan en er kwamen er nog van alle kanten bij. Omstreks 18 u. begon de serenade. Het werd een traditioneel programma. Tijdens de gelegenheidstoespraak werd Dora geprezen om haar werklust en omdat ze zo’n lief en braaf meisje is en ook omdat ze graag naar de repetitie komt. Aan Jan, haar kersverse echtgenoot, werd de raad gegeven om terug trombone te spelen en met zijn vrouw mee te komen naar de repetitie. Heel wijselijk heeft hij daar niet op geantwoord, maar we hopen toch dat hij ooit nog via de ‘wachtkamer’ de trombones komt versterken. Daarna kreeg het bruidspaar het traditionele geschenk overhandigd door voorzitter a.i. Pol Huybrechts. Iedereen kreeg de gelegenheid de bruid en de bruidegom proficiat te wensen en met een mars werd de serenade beëindigd.

    Voor de muzikanten was het echter nog niet afgelopen…Er was na de receptie nog een repetitie in onze eigen zaal geprogrammeerd omwille van het concert bij Concordia Tisselt en ons eigen herfstconcert. De repetitie was iets vroeger gedaan dan anders en daarna waren er boterhammen en kon het kaarten beginnen. Op een van de volgende repetities werd door het bruidspaar nog een natje en een droogje aangeboden aan de muzikanten.
    (“T&T”, oktober ’95)

     

    Foto’s :
    -De folder van De Slak die de 7de Zennetochten aankondigde.
    -Enkele deelnemers van de wandeling te Leest.

     





    22-06-2015 om 06:22 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    14-06-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Delphine De Wit.

     

     

     

    1995 – 13 juli : Moeder Selleslagh, Delphine De Wit, overleden. 

    “Op 19 augustus zou ze 101 worden. Delphine De Wit overleed echter op donderdag 13 juli thuis in de Dorpstraat. Ze was in Leest beter gekend als ‘moeder Selleslagh’.
    Woensdag 19 juli wordt ze begraven op het kerkhof van Leest. Vooraf heeft de uitvaartliturgie plaats in de parochiekerk van Leest om 10.30 uur.

    Moeder Selleslagh was een bekende dame in Leest. Vorige zomer werd ze door heel Leest gevierd op haar honderdste verjaardag. Ze was een vrouw die eenvoudig heeft geleefd, altijd op de achtergrond en die elke dag nam zoals hij kwam. Ze schikte zich in haar lot en heeft dit steeds gedaan met een kwinkslag en een lach.

    Delphine De Wit is in de vorige eeuw geboren, heeft op jeugdige leeftijd haar moeder verloren, heeft gewerkt voor het hele gezin, trouwde, kreeg acht kinderen, twee kinderen overleden, echtgenoot overleed en ze is de ouderdomsdeken van de familie geworden.

    Moeder Selleslagh heeft nog zes kinderen in leven, aangevuld met dertien kleinkinderen en evenveel achterkleinkinderen. Met het jongste achterkleinkind Pieter werd ze nog voor 14 dagen op de foto vereeuwigd.” (GvM)

     

    1995 – 15 juli – Gazet van Antwerpen : Annelies Van den Eede zwaar gewond

    “Leest.- De veertienjarige Annelies Van den Eede, Kouter 83 Leest, kwam woensdagavond in de buurt van haar woning met haar fiets onder een auto terecht. Het meisje werd met zware verwondingen overgebracht naar het Sint-Jozefziekenhuis.”

     

    1995 – Zondag 16 juli : Chiro Car Wash

    Tussen 10 en 17 uur kon men zijn wagen laten wassen door de aspi’s en de toppers van Chiro Leest op hun terrein achter de parochiezaal.

    Prijs : 180 frank. (Folder)

     

    1995 – 17 juli – G.v.M. : Boxing Club Leest sterft stille en snelle dood

    “Het lijkt erop dat de dit seizoen opgerichte boksclub BC Leest een stille en snelle dood zal sterven. Het voltallige bestuur diende immers een tweetal weken geleden zijn ontslag in.

    BC Leest –nooit echt van de grond gekomen- blijft dus ouderloos achter. Maar meteen kondigden voorzitter Stan Clough, secretaris Etienne Brusselmans en penningmeester Willy De Groof aan nog voor het seizoen ’95-’96 weer de handschoenen op te nemen. Ditmaal in hartje Mechelen. Zoals geweten startte BC Leest op vraag van Gust Emmeregs dit seizoen in de Leestse Omnihal met boksactiviteiten. Emmeregs had al enkele succesvolle boksavonden ingericht en droeg de bokssport een zodanig warm hart toe dat hij actief wou meewerken aan de revival van de Mechelse pugilistiek. Hij garandeerde de investeringskosten en een vaste stek in de Omnihal. “Maar al snel werd duidelijk dat Gust zijn beloften niet na kwam. Van de aanvankelijk beloofde infrastructuur kwam niks in huis. We werden ergens in een klein magazijntje van de Omnihal gestopt. We trainden als het ware in onze kleedkamer. Bijgevolg was de aankoop van een boksring (86.000 fr.) totaal nutteloos. Een ring die nota bene verre van reglementair was”, stelt secretaris Etienne Brusselmans.

    “Afijn, de problemen waren legio. Ook naar de organisatie van een meeting toe. We hadden een meeting met verschillende revanches van de Belgische kampioenschappen liefhebbers én de spektakelrijke profkamp Barret-Wuestenberghs in het achterhoofd. Gust wou echter absoluut Hassan Mokhtar op het programma. Onmogelijk, want Mokhtar had een contract om zijn titel in Drogenbos te verdedigen”.

    Brusselmans had overigens al bij voorbaat het gevoel dat BC Leest op drijfzand gebouwd werd. “Klopt, ik zag dat al veel langer aankomen. Er was geen samenwerken mogelijk. Gust betaalde zelfs nooit de verplichte clubverzekering. Wat dus betekent dat wij niet verzekerd waren. We mogen van geluk spreken dat er al die tijd geen ongeval gebeurde. En als klap op de vuurpijl kregen we deze week nog een al 10 maanden openstaande rekening van de leverancier van boksmateriaal. Rekening die dus nooit betaald werd. Nu goed, ten einde alle plooien glad te strijken stelden we voor een ultieme evaluatie-vergadering te houden zodat we de meubels konden redden. Maar daar kwam nooit reactie op. Ons ontslag was dus logisch.”

    The Max
    Gust Emmeregs zelf konden we niet bereiken, maar de kans dat hij voor het volgend seizoen voor BC Leest alsnog een vergunning bij de boksbond neemt, is in deze omstandigheden bijzonder klein. Brusselmans, Clough en De Groof hebben ondertussen wel al aangekondigd zich verder voor de heropbouw van de Mechelse bokssport in te zetten. “Zeker, we hebben een nieuwe locatie gevonden. In de buurt van het station opende mijn zoon Carl onlangs café The Max. Achteraan en boven wordt plaats voorzien voor een feestzaal, theatertje en een boksclub die ook “The Max” zal gaan heten. We maken ons sterk dat we nog dit seizoen aan de slag kunnen en dat het –hartje Mechelen- wel een succes kan worden”, zegt Brusselmans vastberaden niet in de hoek waar de klappen vallen te blijven. (P.P.) 

    Op 19 juli reageerde Emmeregs in dezelfde krant onder de kop : 

    Emmeregs blijft in Mechelse bokssport investeren

    Gust Emmeregs blijft ook na het ontslag van het bestuur van BC Leest in het boksen geloven. Dat kondigde een verbolgen Omnihal-beheerder in reactie op ons artikel van maandag aan : “De beschuldigingen die het bestuur mij ten laste legt zijn belachelijk”, aldus Emmeregs. “Ik kwam wel degelijk mijn beloftes na, betaalde steeds elke maandag op tijd de 6.000 frank van trainer D’Hondt (nu ook ontslagen, nvdr). Sterker nog, ik investeerde het afgelopen jaar een kwart miljoen in de Mechelse bokssport. Wie kan dat zeggen ? Ik had trouwens vooraf duidelijk gesteld dat ik alleen de eerste investeringen zou doen, nadien moest de club zelf zien rond te komen. Zo heb ik nooit beloofd de clubverzekering te betalen : neen, elke bokser betaalde zijn eigen verzekering, zijnde 500 frank. En wat betreft het inrichten van een meeting, die meeting zou mij zo’n 250.000 frank kosten. Begrijpelijk toch dat ik dat bedrag niet zonder garantie en inspraak neertelde. Je kan goed zijn, maar niet gek.”

    Emmeregs noemde het in de gegeven omstandigheden zinloos de evaluatievergadering bij te wonen. “Het vonnis was blijkbaar al geveld. Ach, volgens mij zochten de betrokkenen al langer een manier om op eigen houtje met een club te starten. Ik vraag me alleen af of dat niet op een deftiger manier kon.”

    Klare taal van Emmeregs die aankondigde wel degelijk de vergunning voor BC Leest te verlengen. En eraan toevoegde dat hij van zijn inrichtersvergunning (“nr.10918”,zegt hij) gebruik zal maken. Mogelijk opnieuw met Vilvoordenaar Surin. Of onze boksglorie Jean Lamarque trainer blijft, kon nog niet worden bevestigd. (P.P.)    

    1995 – 19 juli : Omhaling chiro.

    De Leestenaars hadden volgende folder in hun bus gekregen :

               Geachte Leestenaar,

    De zomervakantie is volop aan de gang, het Chirovolkje pakt zijn valiezen in om op kamp te vertrekken. Om de Chirokas enigszins te sparen, houdt de Chiro een aloude traditie in stand : de groentenronde. U kan tijdens dit gebeuren allerhande groenten en voedingswaren overhandigen aan de passerende Chiromannen. Deze omhaling is geheel vrijblijvend.
    Enkele praktische wenken :
    -de omhaling gebeurt op woensdag 19 juli vanaf 10u00.
    -om niet elke deurbel te tiranniseren, vragen we U om deze brief goed zichtbaar langs de straatzijde te bevestigen als teken dat U iets wil meegeven met de Chiro.
    De Chiro dankt U alvast voor Uw giften, tot woensdag ?
                                 De Chiroleiding.  

     

    14-06-2015 om 06:21 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    1995 – Vrijdag 7 juli : Leestse fanfare op Heide-Kermis

    “Het was een prachtige zomeravond en het begin van de vakantie-uittocht. Terwijl er op de radio almaar berichten werden omgeroepen over files op weg naar zee, opstoppingen aan de Kennedy-tunnel en verkeersongevallen richting Luxemburg, kwamen nog een vijfentwintig muzikanten afgezakt naar de Leest-Heide. De andere zaten in de files of waren reeds lang op hun vakantiebestemming aangekomen.

    De tubaspelers weren nog allemaal op de Leest-Heide en op één na alle basspelers. Bij andere instrumenengroepen ontbraken heel wat muzikanten. Voor de eerste keer waren er meer vergezellende ereleden dan muzikanten, maar het kan zijn dat de aanwezige supporters allemaal fervente mosseleters waren. Eén van onze oud-dirigenten, Frans Dierckx, was ook van de partij.

    Van de geplande muzikale wandeling kwam niets…Er zijn nog weinig muzikanten te vinden voor echte stapmarsoptredens. We vinden dit spijtig, maar het is nu eenmaal zo. We zullen hierop in de toekomst niet meer aandringen, maar we vragen ons af of we dan nog een aantal diensten kunnen leveren zoals dat vroeger het geval was. Kunnen we dan nog deelnemen aan optochten ? We zullen afwachten, maar eens moeten we de knoop toch doorhakken…!

    Er zou een kermisconcert worden gegeven op het wegdek van de Juniorslaan, het oude stuk dat voor het verkeer was afgesloten. Tegen de glasbol aan waren stoelen en lessenaars geplaatst. Toen de dirigent de aanwezige muzikanten even had overschouwd, besloot hij zelf mee te toeteren omdat er volgens hem te weinig althoorns waren. Onze hulpdirigent, Warre De Maeyer, legde zijn tuba in het gras en werd gelegenheidsdirigent. En onze hulpdirigent deed het ook zeer goed !

    Wat het programma betreft –en daar moeten we in de toekomst rekening mee houden- houden de mensen van Leest-Heide van andere muziek. Op de Heide houden ze van Eddy Wally, van Corry en de Rekels, van Vader Abraham en van de Zangeres zonder Naam. Ze moeten daar niets hebben van UB40, de Cranberries of ander Engels gedoe. Voor fanfaremuziek gaat hun voorkeur naar stevige en bekende marsmuziek als ‘Colonel Bogey’, ‘Stars and Stripes’, ‘Alte Kameraden’ en zelfs ‘Prager Musikanten’. Zij houden er niet van trage nummers. De mensen van de Heide willen op muziek kunnen meestappen en in de handen klappen. Ze willen de deuntjes ook kunnen meefluiten. Nu kregen ze er te weinig gelegenheid toe, zegden ze. Maar ze voegden eraan toe : “We zijn toch tevreden dat de fanfare nog eens op de Heide een concert heeft komen spelen.”

    Omstreeks 21 u. was het concert afgelopen en toen zijn de liefhebbers van mosselen aan de slag gegaan. “Ze zijn uitstekend van kwaliteit en ze zijn goed klaargemaakt,” hebben we horen zeggen. “En de steak natuur was ook heel goed !”

    Dit kermisconcert was teven het laatste muzikale optreden van Pol Huybrechts, onze ondervoorzitter. Hij is één van de trouwste muzikanten van onze vereniging geweest en heeft er ruim 45 jaar als muzikant opzitten. Vanaf 8 juli 1995 is Pol nu ere-muzikant. Hij blijft echter wel naar de repetitie komen en zal de muziekbibliotheek in orde houden. Hij blijft zich ook bezig houden met ons druk- en kopieerwerk.

    De muzikanten kregen een consumptie aangeboden van Henri Verbeeck, Pol Huybrechts en van de fanfare zelf.”
    (“T&T”, oktober ’95)

    Initieel had de fanfare het plan om voor deze Heide-Kermis een TD of een bal te organiseren maar dat werd afgeblazen : “…een TD is financieel haalbaar maar we vernemen dat er de laatste tijd zoveel nare dingen omheen gebeuren dat de veiligheid van het gemeenschappelijk bezit en van de omwonenden nogal eens te lijden krijgt. We hebben ook de prijzen gevraagd van de vedetten met een orkest. Meestal komt daar minder gewelddadig volk op af, maar de prijzen zijn om van te duizelen. Voor een playback optreden van ongeveer een half uurtje durven sommigen al gauw 130.000 BEF vragen en dan zijn ze enkel nog maar vrij na 24 u. Het uur van optreden kan wel geheim blijven, maar het is voor degenen die inkomgeld betaald hebben niet prettig zolang te moeten wachten. We kregen ook prijzen binnen van om en bij het half miljoen voor zogenaamde vedetten die actueel wel in de markt liggen en dan hebben we het niet over de Rolling Stones of andere vermaarde groepen. Financieel is dat voor onze vereniging een te groot risico…”
    (“T&T”,maart ’95)

     

    Ondervoorzitter Pol Huybrechts (foto’s onderaan) blies op deze Leest-Heide kermis zijn laatste noten uit zijn bariton. Vanaf dit moment werd hij ere-muzikant.
    Leopold ‘Pol’ Huybrechts is een zoon van Frans en van Jeanne De Bruyn en werd te Leest geboren in 1933. Hij was muzikant van 1951 en bestuurslid van de K.Fanfare St.-Cecilia Leest sinds 1979. In 1981 werd hij wijkverantwoordelijke.
    Hij hield zich vooral bezig met het kopieer- en drukwerk van de fanfare en samen met zijn echtgenote Maria Buggenhout zorgde hij voor het dagelijks onderhoud van café-zaal ‘St.-Cecilia’. Pol was ook beheerder van de voorraad dranken in het fanfarelokaal. (‘Leest in Feest’) 

     

    1995 – 8, 9 en 10 juli : Leest Heide Kermis
    “Bij Maryse, de eerste zeeuwse supermosselen met friet of brood of koude schotel aan democratische prijs vanaf 16.00 uur.
    Zondag 9 juli 1995 – 3de grote volksspelen vanaf 14.00 uur.
    Inschrijving vanaf 13.30 u., tf 015/71.35.44.
    Mooie prijzen.
    Springkasteel & magic clown voor de kinderen gratis.
    Om 20.30 dans en vermaak met DJ Wasch&Go.  
    Maandag 10 juli : zeeuwse super mosselen vanaf 16.00 uur.
    Dit alles t.v.v. Maryse Boys.”
               (folder) 

    Op zaterdag werd een kaartavond georganiseerd met een prijzenpot ter waarde van 30.000 frank. De inleg bedroeg 150 frank en zondag speelde DJ Dolf vanaf 20 uur ten dans. Deze activiteiten gingen door aan het terrein Grote Bleukens aan de Zennebrug.

     

    Foto’s :
    -Leopold ‘Pol’ Huybrechts met zijn bariton.
    -Pol in 2013. Rechts Marcel Van Loo.

     

     





    14-06-2015 om 06:05 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    07-06-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    1995 – 4 juli – GvA : Rioleringswerken in september

    “…de geplande rioleringswerken door de NV Aquafin situeren zich aan de Krekelenberg (Blaasveld) en de Tisseltbaan (Leest) en verderop in de Blaasveldstraat, Hoogstraat en Overloopstraat (Tisselt). De collector die dient aangelegd moet de afvalwaters afvoeren van zowat 2000 personen die aan de zijde Tisselt-Oost en het stukje Leest wonen.”

     

    1995 – 5 juli : Overlijden van Ferdinand De Prins, Ere-Schepen en Ere-Bestuurslid K.F.St.Cecilia Leest. (Foto’s onderaan)

    Ferdinand “Nante” De Prins was in de Leestse Alemstraat geboren op 6 januari 1908.

    Hij was gehuwd met Alida ‘Lida’ De Wit (°Leest 28/9/1909, +Leest 30/10/1990) die hem vijf kinderen schonk : Jan, Constant, Marcel, Walter en Maria.

    Naast muzikant van de fanfare St.-Cecilia was hij er ook wijkverantwoordelijke, bestuurslid en ondervoorzitter. Vanaf 1946 was hij gemeenteraadslid en schepen van 1959 tot 1970.

    Rond 1930 kocht hij op het Dorpsplein (Leest-Dorp) de woning van de familie Huysmans die er daar een limonadefabriekje op nahield. Nante verbouwde de woning tot beenhouwerij die na zijn opruststelling werd overgenomen door zijn zoon Walter en later door de familie Cremie.

    Meer over Ferdinand De Prins in deze kronieken : juli 1963 (Huizenbouw te Leest), juni 1987 (oorlogsherinneringen) en begin maart 1995 (“Nante den beenhouwer”).

     

    1995 – 7 juli : Overlijden van Jan De Wit. (Foto onderaan)

    “Jan van Poeles” was erelid van de Kon. Fanfare St.-Cecilia en geboren te Leest op 27 juli 1913.

    Hij woonde aan de Kleine Heide en bleef zijn leven lang een trouw lid van de fanfare.

    Hij was gemeentewerkman in Leest en werkte in die functie samen met onder andere Eugeen Vloeberghen en later met Leo Lauwens.

    Jan De Wit was aanwezig op elke uitstap van de vereniging ongeacht de afstand die daarvoor moest afgelegd worden. Hij verplaatste zich een hele lange periode met een ‘2 pk-tje’, zelfs toen die wagentjes bijna helemaal uit het straatbeeld waren verdwenen. Wanneer dat wagentje ergens stond geparkeerd, wist iedereen dat Jan niet ver uit de buurt was.

    Wanneer de feesttent voor de Cecilianen werd opgebouwd en wanneer na afloop van de festiviteiten alles moest worden opgeruimd, stak hij altijd een handje toe.
    Jan De Wit was de eenvoud en de vriendelijkheid zelf. Zijn grote hobby’s waren de duivensport en het volgen van de concertuitvoeringen van de fanfare.
    (“Leest in Feest”, Stan Gobien)

     

    Foto’s :
    -Nante als soldaat.
    -Lida met zoontjes Constant en Jan.
    -Nante kocht, rond 1930, het vroegere limanadefabriekje van de familie Huysmans aan en verbouwde het tot beenhouwerij. Op de foto voor beenhouwerij De Prins : Fons, Godelieve en Leo Hellemans.
    -De huidige beenhouwerij Cremie.
    -Jan De Wit. (Foto : familie Lauwens-Piessens)

     











    07-06-2015 om 07:35 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    02-06-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    1995 – Juni “T&T” : Rubriek ‘Jeugdige Muzikanten’ :
    De muzikanten die deze keer worden voorgesteld (Kathleen Lamberts en Katrien Verschueren) hebben allebei wat gemeenschappelijks. Ze houden er niet van bloemtuilen af te geven ter gelegenheid van concerten. “Het zijn altijd de jongste meisjes die daarvoor opdraaien ! Er zijn toch ook jonge jongens en zelfs volwassen dames in de fanfare ! Laat hen het de volgende keer maar opknappen, misschien doen zij het wel graag ! Ofwel kun je ook nog kiezen uit de rijpere mannelijke muzikanten !”
    We zullen eraan denken tegen het kerstconcert…

     

    Kathleen LAMBERTS (°10.06.1980)
    “Kathleen is de zus van Veerle, die al eerder in deze rubriek voorkwam. Zij woont aan de Juniorslaan 27 te Leest. Kathleen is 15 jaar en weet zelf niet meer sedert wanneer ze lid is van de fanfare.
    Ze heeft twee jaar muziekschool gevolgd. Nu gaat ze niet meer naar de muziekschool. Ze toetert enkel nog mee in de fanfare en ze zorgt ervoor dat ze haar partituur zo goed mogelijk kan spelen.
    Ze speelt, je houdt het niet voor mogelijk,…bugel. Dan zijn er toch nog goede zielen, zoals Hendrik Verschueren en Marcel Schippers, die dit prachtig instrument willen bespelen !!!
    Op de vraag waarom ze nu juist voor een bugel heeft gekozen, kan ze enkel antwoorden : “Ze hebben me dat instrument gegeven en ik dacht dat het dan ook goed was.”
    Kathleen loopt school in het Sint-Godelieve Instituut in Kapelle-op-den-Bos. Daar krijgt ze nog maar één uurtje muziek. Ze vindt het dan ook niet de moeite haar instrument mee te nemen naar school, want dan pikt zij weer kostbare tijd in van de lerares muziek.
    Haar hobby’s zijn muziek spelen, muziek beluisteren en naar de chiro gaan.
    Sommigen van haar vrienden en vriendinnen vinden het leuk dat ze in een fanfare meespeelt, omdat ze vroeger ook gespeeld hebben.
    Kathleen houdt van alle muziek behalve van house en klassieke muziek. Tot haar favorieten rekent ze de Cranberries en REM.
    In de fanfare vindt ze het tof omdat er zo’n goede sfeer heerst en omdat er zoveel jeugd is. Wij hebben al gezien dat er wat te lachen valt als Kathleen in de buurt is. Daarbij komt ze heel dikwijls naar de repetitie en als het enigszins kan, helpt ze altijd mee als de fanfare wat organiseert !” 

    Katrien VERSCHUEREN (°15.09.1980) (foto onderaan)
    “Katrien woont aan de Winkelstraat 7 te Leest. Zij is één van de kleindochters van ere-voorzitter Vic Verschueren en wordt binnenkort 15 jaar. Ze weet nog wanneer ze lid van de fanfare is geworden. Dat was in 1989 en ze was er al vlug bij. Muziekschool volgt ze niet meer, want die heeft ze al achter de rug.
    Zij speelt cornet, zoals haar vader. Eerst had ze een althoorn gekregen, maar die vond ze te groot. Alle andere leerling-muzikanten kregen toen een cornet en daarom wou ze die ook.
    Ze gaat naar school in Mechelen, bij de Ursulinen. Daar krijgt ze geen muziekles meer. Ze heeft wel één jaar in het schoolensemble gespeeld, maar daarvan is ze nu geen lid meer. Zij is een van de weinigen die haar cornet dan ooit wel mee naar school heeft genomen…
    Haar hobby’s zijn in de eerste plaats naar de fanfare gaan. Daarbij komen nog fietsen, lezen, met de computer spelen en werken en…muziek beluisteren. Katrien is ook lid van de chiro.
    Sommigen van haar vrienden en vriendinnen vinden het maar niets om naar de fanfare te geen en ze vragen zich af wat zij daaraan leuk kan vinden. Anderen vinden het daarentegen wel fijn en zouden ook wel eens willen proberen.
    Katrien vindt vooral de sfeer in de fanfare tof. Na de repetitie en tijdens andere fanfare-organisaties babbelen en lachen, doet ze graag. Vooral veel lachen vindt ze gezond.
    Haar ouders vinden het goed dat ze naar de fanfare gaat. Ze zegt dat het zowat een traditie is in haar familie. Haast iedereen speelt in de fanfare of is leerling-muzikant.
    Ze houdt echter ook nog van andere dan fanfaremuziek, zelfs van hard-rock.
    Katrien is er steeds bij als er wat georganiseerd wordt in de fanfare. Ze helpt bij de kwis, bij de jaarlijkse eetdagen en bij alles wat er maar enigszins te doen valt. En wij kunnen haar hulp en die van haar jeugdige medemuzikanten best gebruiken !”

     

    1995 – Vrijdag 2 juni : Opening nieuwe lokalen Chiromeisjes (foto onderaan)
    De chiromeisjes van Leest en de Raad van Bestuur van “Ons Parochiehuis – De Kouter” melden u met grote vreugde de geboorte van hun nieuwe lokalen. Het doopsel zal toegediend worden door onze Proost op vrijdag 2 juni 1995 om 19.30. U en uw partner worden vriendelijk uitgenodigd op deze plechtigheid met aansluitend een receptie.”(De uitnodiging)

     

    1995 – Vrijdag 2 juni : Consternatie na de repetitie van de fanfare.
    “Af en toe gebeuren er onverwachte dingen op de repetitie. Niet zozeer tijdens het repeteren, maar wel na de repetitie. Aan drie tafels werd er met de kaart gespeeld toen er omstreeks 23 u. onverwachts gekleurd bezoek kwam. Een Afrikaan haalde uit zijn lederen tas broeksriemen, t-shirts en lederen vesten. In vrij goed Nederlands begon hij zijn waren aan te prijzen. In het café waren op dat moment nog muzikanten en ereleden die iets van de Afrikaanse handel kennen. Een bekend muzikant die weet hoe hij zaken moet doen, vroeg of de betrokkene paternosters bijhad. Die kon hij tot zijn grote spijt niet meer leveren. Wel kon hij tegen een fel naar beneden gedreven prijs broeksriemen verkopen.
    Van ’t verschieten schoof Maria Lauwens uit met een hele schotel bierglazen. Zij kwam op de grond terecht en kwetste zich aan de hand. Daarom was voor haar een nachtelijk doktersbezoek nodig en een kwartiertje later was ze gelukkig terug aanwezig.”
    (“T&T”, juni ’95)

     

    1995 – 11 juni : Eetdag Sportvrienden SP Leest
    In het chalet van SK Leest.
    Voor 350 frank kon men steak au poivre, steak nature of steak champignons met frieten verkrijgen. Een ½ kip nature met champignons en frieten kostte 250 fr.
    Inschrijven kon bij volgende bestuursleden :
    Vloeberghen Jozef, Ten Moortele 5.
    De Borger Ivan, Vinkstraat 32.
    De Bont Mariette, Dorpstraat 78.
    Van Neck Celest, Electriciteitstraat 27 Mechelen.
    De Borger Gerard, Vinkstraat 32.
    Verschaeren Malvine, Electriciteitstraat 27 Mechelen.
    Van Damme Jozef, Juniorslaan 61.
    De Bleser Armand, Dorpstraat 78.
    Demeester Stan, Fr. Hoogenberghstraat 19 Mechelen.
    Verheyden Ingrid, Leuvensesteenweg 643 Muizen.
    Van Ingelghem Franky, Moerbeistraat 34 Hombeek.
                 (folder)

     

    1995 – 24 juni : Opening vernieuwde speelplaats en nieuw logo
    De leerlingen en leerkrachten van de Stedelijke Basisschool Leest meldden met grote vreugde de geboorte van hun nieuwe logo en vernieuwde speelplaats.
    Peters : Jommeke en Filiberke.
    Meters : Rozemieke en Annemieke.

    Feestprogramma :
    10.30 – 12.00 : Feestelijke fietsenstoet doorheen Leest met als eregasten  Jommeke & Cie.
    Gratis feestdronk nadien.
    12.00 – 14.00 : Feestmaal. Heerlijk “Geboortemenu”.
    15.00 – 16.30 : Optreden feestelingen (kleuters en lagere schoolkinderen) op de vernieuwde speelplaats.
    16.30             : Plechtige onthulling van de boreling “Ons nieuw logo”onder het peterschap van tal van personaliteiten.
    17.15             : “Wie doet het beter B” Jij ? Hoger..., verder..., meer...
    19.00             : Kinderbal met optredens van beloftevolle vedetten.
    21.00             : Officiële opening galabal. Gastoptredens van de vaste waarden van onze showbizz. Alle feestvarkens op post !!!
    Doorlopend ijssalon, barbecue, kraampjes, terrascafé !!  
               (folder)

     

    1995 – Vrijdag 30 juni : Etentje voor muzikanten en helpers St.-Cecilia
    De Leestse fanfare had voor die dag een gratis etentje georganiseerd voor de muzikanten en de helpers in hun zaal. Op het menu stond kip met groenten en frieten.
    (“T&T”, juni ’95)

     

    Foto ‘s :
    -Katrien Verschueren.
    -De voorzijde van de uitnodiging van de Chiromeisjes voor de opening van hun nieuwe lokalen.

     





    02-06-2015 om 17:43 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    27-05-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    1995 – 24 mei : Fik Diddens nam ontslag als bestuurslid van Rust Roest
    De functie van ondervoorzitter verviel.
    (“Rust Roest Ontmaskerd, deel II – G. Hellemans)

     

    1995 – Zondag 28 mei : Concertoptreden K.F.St.-Cecilia Mechelen – Park
    “Ter gelegenheid van de “Dag van het Park” mochten we dit jar helemaal alleen het muzikaal gedeelte opluisteren. Tijdens de voormiddag was het weer nog schitterend, maar tegen de middag aan begon de lucht te betrekken. Omstreeks 14 u. toen het optreden zou beginnen, ging de hemel dicht. Voor het chalet hadden de parkmensen een podium opgetimmerd en op het terras zat het publiek. Zo goed als alle stoelen waren bezet, voor een groot gedeelte weer met eigen supporters. Degenen die de beste zaken hebben gedaan, zijn vermoedelijk de uitbaters van het parkchalet…

    Aan het einde van het eerste deel begon het stilletjes aan te regenen. De bassen hadden er eerst last van. Mille Van Moer moest om de twee maten het water uit zijn grote bas halen, want hij zat onder de lek. Daarop werd het eerste gedeelte afgesloten.

    Het tweede gedeelte zou beginnen omstreeks 14.50 u. maar het bleef zachtjes regenen. Er werd gewacht tot het zou ophouden, maar…het was het bgein van de Europese mousson die tot voorbij half juni heeft geduurd.

    Uiteindelijk werden de lessenaars en de stoelen van het podium gehaald en onder de grote kastanjeboom gezet. Op dat moment hielden de bladeren de druppels nog tegen, in een flink tempo werd het tweede gedeelte afgewerkt. En eigenaardig, het klonk beter van onder de kastanjeboom dan van op het podium. Toen de bladeren het regenwater niet meer konden tegenhouden, was het concert ook afgelopen. De merels zorgden er ook voor dat er nog wat anders naar beneden kwam. Zo kreeg één van de tuba’s wat in zijn paviljoen en gaf hij het toeteren op. Na het concert is hij stilletjes naar de parkvijver getrokken en heeft daar zijn instrument doorgespoeld. Hij moest het op een lopen zetten, want de wedstrijdvissers waren niet gediend met zijn wildwatermanieren.

    Het viel ons weer op dat er bijzonder veel ereleden aanwezig waren ter gelegenheid van dit parkconcert. In Hombeek was het dus helemaal geen toevallige uitschieter geweest !
    Een volgende parkoptreden zal ons waarschijnlijk in 1997 te beurt vallen ter gelegenheid van het ‘Jaar van de Roos’.”
    (“T&T”, maart ’95)

     

    1995 – Zondag 28 mei : V.V. Leest miste bevordering naar Vierde Klasse (Foto’s onderaan)
    De beslissende wedstrijd tegen Hemiksem om promotie naar vierde klasse werd door Hemiksem gewonnen van VV Leest met 1-3.
    Een bittere ontgoocheling voor de thuisploeg die met heel wat tegenslag had af te rekenen. Speler-trainer Luc Leys was niet hersteld van zijn enkelblessure, terwijl Hans Simons wegens een hielletsel langs de kant moest blijven, Danny Willems met zijn achillespees sukkelde en Bert Wets al geruime tijd niet inzetbaar was.
    Hemiksem had de heenwedstrijd gewonnen, met 3-2 cijfers.
    Na de wedstrijd was de thuisploeg ook niet te spreken over de scheidsrechter die verschillende dubieuze beslissingen had laten noteren.

     

    1995 – Juninummer “Toeters en Trompetten”. Uit de rubriek ‘Historische figuren ‘ : 

    Bert ROBIJNS (°27.09.1918, +26.11.1985) (Foto’s onderaan)
    “Ook Bert Robijns is één van de meest verdienstelijke leden van onze vereniging geweest. Hij was bestuurslid vanaf 1945, hulpdirigent, leraar notenleer en instrument, later ook penningmeester, maar eerst en vooral muzikant. Hij werkte voor de ASLK, waar hij een belangrijke functie had. Hij was steeds voornaam en piekfijn gekleed en sommigen van toen vonden dat hij daardoor teveel opviel. “Waarom moet hij met een hoed naar de repetitie komen als dat met een klak ook gaat ?” vroegen ze zich dan af.

    Bert was vermoedelijk de beste muzikant als het op wandelend musiceren aankwam. Destijds waren er heel wat stapmarsenwedstrijden, processies en ‘verhuizingen’. Er werd wandelend muziek gemaakt op allerlei soorten wegen : op aardewegen, op betonwegen en zelfs op bijna onberijdbare kasseistroken, zoals er alleen nog te vinden zijn in Parijs – Roubaix. Terwijl het moeilijke stappen bij andere muzikanten gevolgen had voor het musiceren, scheen dat geen invloed te hebben op het musiceren van Bert. Gezwind stapte hij door en blies de juiste tonen. Onvoorstelbaar, voor de meeste andere muzikanten…

    Bert had ook de financiële leiding, samen met Jef Vloeberghen en Richard Van Praet, van de vroegere Ceciliafeesten. Hij zorgde er dan voor dat er zoveel mogelijk winst werd gemaakt en dat die winsten op een goede manier werden belegd. Als er af en toe wat moeilijkheden waren op de bestuursvergadering en men kon er niet tot een vergelijk komen, wachtte hij rustig af tot iedereen zijn woord had gezegd. Aan het einde van de discussie zei hij zijn mening en een paar minuten daarna werd er beslist zoals hij het had voorgesteld.

    Zijn grote hobby, naast muziek, was hengelen op zoetwatervis. Als hij ging vissen, dan zette hij wel zijn klak op en dan had hij ook zijn laarzen aan. Samen zijn we dikwijls gaan paling vissen op de Leuvense vaart aan het Zennegat. We hebben er toen heel wat gevangen. Maar tweemaal hebben we een wonderbaarlijke visvangst meegemaakt : de eerste keer op de vijvers van de ASLK in Meise. Op een uur vingen we een tiental karpers waarvan de kleinste nog 3,5 kg woog. Een andere keer huurden we een forelput in Elewijt en toen we die hadden leeggevist, veranderden we van huurvijver. Dat mocht wel niet, maar we konden het niet laten. We hadden gezien dat de vissers daar zo goed als niets hadden gevangen en toen zij vertrokken, gingen we hun plaats innemen. We hebben toen samen op een drietal uur bijna tweehonderd forellen gevangen. Ze bleven maar bijten. Toen het donker werd, vond Bert de oorzaak van de wonderbaarlijke visvangst : er was een gat in zijn leefnet…Enkel de dikste zaten er nog in !

    Na afloop van de repetitie of ter gelegenheid van een optreden speelde hij steevast met de kaarten. Het groepje bestond uit Eugeen, Juul en Jef Vloeberghen, Gust Mollemans, Willy Robbens, meester Meyers, Gust Nuytkens, Dré Walschaers en nog een paar anderen. Zij waren de ‘pandoerders van het eerste uur’. Samen met Eugeen Vloeberghen werd hij gerekend tot de eerder verdedigende spelers en als zij samen speelden, was het als voetballen tegen een betonnen muur…

    Bert dronk ook graag een pint. Maar vooral was hij een eenvoudig en goed mens, die zijn gedacht zei en die zich niet zo vlug kwaad maakte. Hij heeft voor de Leestse fanfare heel wat gedaan, meer dan de meeste mensen zich kunnen indenken !”  

    Albert ‘Bert’ Robijns was te Leest geboren op 27 september 1918 en hij overleed te Mechelen op 26 december 1985.
    “Ridder in de Leopoldsorde, Ridder in de Kroonorde, Oud-muzikant en bestuurslid- penningmeester van de K.F.St.-Cecilia Leest, Lid van de Bond der Gepensioneerde, Lid van de K.W.B.
    Hij was een zachtmoedig en eerlijk mens, een vriend voor allen.
    Hij was een man van weinig woorden maar zijn gegeven woord was hem heilig.
    Door zijn grote eerbied voor alles wat leeft, genoot hij bovenal van de kleine, eenvoudige dingen des levens. Voor zijn vrienden was Bert een eerlijke, trouwe kameraad, een onvermoeibare werker voor zijn fanfare.
    In familie was het goed bij hem te vertoeven.” (Treffende woorden uit zijn gedachtenisprentje)
    Hij was gehuwd met Virginie De Wit die hem twee kinderen schonk : Frans en Maries. Virginie was geboren te Target op 17 oktober 1918 en overleed thuis te Hombeek op 28 mei 1995.

     

    Foto’s :
    -V.V. Leest-Hemiksem. Leestenaar Werner Huys in achtervolging op Hemiksem-speler Bastiaens.
    -Duel tussen Claes en bezoeker Verstraeten.
    -Huwelijksfoto van Bert Robijns en Virginie De Wit.
    -Virginie De Wit.
    -Bert Robijns was steeds voornaam en piekfijn gekleed. (Foto's Bert en Virginie : familie Lauwens-Piessens)

     











    27-05-2015 om 10:29 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (4 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    17-05-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    1995 – 22 en 23 april : Rust Roest bracht ‘Maandag, en dan niks meer…’ (Foto’s onderaan) 

    Personages
    De profeet, Jezus van Nazareth                     Christof Mahieu
    De landman Matthias                                    Jan Devos
    Zijn vrouw Tamara                                        Imelda Van der Hasselt
    De apostel Judas                                            Marcel Verwerft
    Zijn vrouw Ruth                                            Ria Verschooten
    Koning Herodes (Antipas)                            Guido Hellemans
    Zijn ‘vrouw’ en nicht Herodias                     Renild Polfliet
    De hogepriester Kalifas                                 Jean-Pierre Berckmans
    De lagere priester Zelus                                 Eric Vandenwyngaert
    De bezorgde (Maria) Magdalena                   Frauke Vandenwyngaert
    De arme boer Simon                                      Marc Windelen
    Twee gezelschapsdames                                Hilde en An De Rooster
    Twee Koninklijke dragers                             Raf Scheers en Dominiek Van Laenen 

    Achter de schermen
    Receptie                                                         Palmire, Francoise, Julia, Marleen,

                                                                           Germaine, Staf, Jan en Raf
    Teksthulp                                                       Raf Scheers
    Grime en kapsels                                           Ann Martens
    Kostuums                                                      werkgroep
    Muziek en dans                                             Hilde en An De Rooster
    Geluidsband                                                  Benny Van Humbeeck
    Decorbouw                                                    Geert, Christof, Marc, Dominiek, Eric,

                                                                           Frauke, Sylvia, Raf, Guido o.l.v. Fik Diddens
    Decorschildering                                           Tony Baarendse
    Belichting en techniek                                   Fik Diddens
    Algemene leiding                                          Guido Hellemans.
    (‘Rust Roest Ontmaskerd’, G. Hellemans)              

     

    Commentaar van Herman Emiel Mertens bij het stuk :

    “Guido, nog eens proficiat !

    Ik ben blij dat ik dit stuk gezien heb. Origineel. En de regie was geslaagd.
    Tamara, Judas en Herodes krijgen van mij heel veel punten. De sfeer in de zaal was ook prima.
    Conclusie : je hebt een puike prestatie op je blazoen, gefeliciteerd !

    Dank ook voor je trouwe vriendschap. Heel veel groetjes aan Julia !
       Herman.”
    (‘Rust Roest Ontmaskerd’, G. Hellemans)

     

    1995 – Zondag 21 mei :

     

    Concertoptreden K.F. St.-Cecilia Heindonk in zaal ‘De Zwaan’
    “De dag van de verkiezingen trad onze fanfare op in Heindonk. Het was ter gelegenheid van het slotconcert van de ‘Heindonkse fanfaredagen’. Vermoedelijk zullen heel wat landgenoten vermoeid geweest zijn van het volbrengen van hun stemplicht want bij het optreden van onze vereniging waren er niet zoveel toeschouwers. Degenen die er wel waren, werden wel beschouwd als kenners. En zij vertelden dat ze genoten hebben van het Leestse optreden.”
    (“T&T”,juni,’95)

     

    1995 – Donderdag 25 mei : Concertoptreden van de Leestse fanfare Hombeek-Plein.
    “…Vlak na een wolkbreuk boven Hombeek-Plein, hebben we op Ons-Heer-Hemelvaart een volgende concert gegeven. Veel last hebben we daarvan niet gehad, want het was een uitstekende organisatie.
    De organiserende vereniging “St.-Cecilia Hombeek” had een bijzonder prachtige feesttent gehuurd, een mooi en strak gespannen tentzeil, wanden in kunststof, tapijten op de grond over de hele oppervlakte , een reuzengroot podium en een sfeervolle verlichting.. Het was de viering van het 100-jarig bestaan van deze vereniging waardig.
    Onze vereniging trad op na de K.F. ‘”Moed en Volharding” uit Heist-op-den-Berg en voor de K.F. “St.-Cecilia” uit Vichte. De stijl en de samenstelling van deze korpsen is wel verschillende, ook het repertoire. “Moed en Volharding” en “St.-Cecilia” Vichte pakten uit met eerder modernere stukken. Onze dirigent en zijn muzikanten hielden het eerder bij een klassiek optreden met populaire stukken en solo-optredens.De muzikanten waren in vorm. Marcel Schippers gaf een prachtige solo in “Misty” ten beste, waarin zijn fluwelen bugeltoon én zijn virtuositeit bijzonder goed tot uiting kwamen. Samen met Edmond Muyldermans speelde hij met fanfarebegeleiding een niet voorzien stukje ter gelegenheid van het 25-jarig huwelijksjubileum van de gastheer, baron Christian de Meester de Ravenstein. Deze was zodanig in zijn nopjes dat hij het hele stuk met de videocamera opnam.
    Tijdens ons optreden was het bijzonder stil in de feesttent. Dit bewijst dat de toehoorders geboeid waren.
    We moeten al onze ereleden bedanken die dit concertoptreden hebben bijgewoond en ze waren deze keer met velen : ruim een vijftigtal volwassenen met daarbij nog een heel pak jeugdigen. Zo hoort het ook te zijn. En wat ons het meest opviel : onze supporters kunnen ook nog luisteren naar andere korpsen. Daarbij wisten we ook dat onze muzikanten niet doen zoals vele anderen : een drankje halen met hun bonnetje en dan vlug naar huis. Neen, onze muzikanten blijven samen in groep en in de buurt van de tapkast, nog een of meer drankjes naar binnen werken tot de laatste noten weerklinken. En als het volk dan uiteindelijk weg is, zijn er nog fantasten die met de fiets een rally organiseren in de feesttent. Dat laatste hebben we niet gezien, wel vernomen…
    De organisatoren hebben ons bedankt –ondertussen ook schriftelijk- voor het fijne optreden en voor de grote opkomst van muzikanten en ereleden !”
    (“T&T”,juni ’95)

     

    Foto’s :
    -Voorblad van de programmabrochure van “Maandag, en dan niks meer…” van Rust Roest.
    -Boven : Guido Hellemans, Fik Diddens, Benny Van Humbeeck, Marcel Verwerft, Ria Verschooten, Dominiek Van Laenen, Renild Polfliet, Marc Windelen, Jean-Pierre Berchmans.
    Onder : Hilde en An De Rooster, Frauke Vandenwyngaert, Christof Mahieu, Imelda Van der Hasselt, Jan Devos, Eric Vandenwyngaert.





    17-05-2015 om 06:41 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    11-05-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    1995 – 16 en 17 april :  Posse Leest (Foto’s onderaan) 

    Uit de Jaarmarkt brochure :
    “Posse Leest ’95 moet weerom een denderend succes worden ! Alles laat voorzien dat deze 4e uitgave het even goed doet als de vorige ! En dit dankzij de inzet van sponsors, de Leestse verenigingen en het comité.
    Voor jong en oud kunnen we dit jaar weer een zeer gevuld en gevarieerd programma aanbieden. Als nieuwigheid hebben we deze keer de weging van ‘de vette os’ waaraan tevens een gratis wedstrijd is verbonden !
    Ambachten en marktkramers zijn weerom talrijk aanwezig. Aan paarden, koeien, schapen en ander kleinvee ontbreekt het ook dit jaar niet !
    Wij danken iedereen voor zijn inzet en steun en hopen u dit jaar opnieuw te mogen begroeten op het Leestse Dorpsplein en omliggende straten !
       De Voorzitter, namens het Posse Leest comité, Willy De Nies.” 

    Gazet van Mechelen publiceerde daarover volgend verslag : 

               Miezerige druilregen zet geen domper op Posse Leest
    Wie nu nog wil beweren dat Posse Leest geen bestaansrecht heeft en op een paar jaren tijd niet is uitgegroeid tot een volwaardig gebeuren, zit fout. Zelfs een miezerige druilregen slaagde er niet in een domper te zetten op het druk bezochte gebeuren.
    Was het dus niet het geschikte moment om in zomerkleren rond te lopen en ging er her en der een regenscherm open, toch mogen de organisatoren met fierheid terugblikken op een geslaagd gebeuren.
    Kortom, Posse Leest is niet meer weg te denken en het ziet er naar uit dat het initiatief nog verder zal uitgroeien.
    Het begon al zondag met de Vevoc-stratenloop. Hoewel de weermaker niet zo gunstig gestemd was, was er toch een ruime opkomst en werd er fel gestreden om de hoogste eer.
    De muziek van de plaatselijke fanfare St.-Cecilia was het traditionele opwarmertje. Geslaagd initiatief was het klokkenwerpen, een beetje afgekeken van grote broer Mechelen, maar daarom niet minder attractief. Er werd duchtig gegraaid door de kinderen, en op bepaalde ogenblikken ging het er zelfs hard aan toe om toch maar een tennisbal met een nummertje te kunnen bemachtigen. Daar was immers een mooie prijs aan verbonden.
    De kinderdierenshow die nu ook al een paar jaren loopt en die dit jaar uitgebreid werd naar alle huisdieren, kreeg wel belangstelling, maar zou, mits een duidelijker promotie, nog hogere toppen kunnen scheren.
    De jaarmarkt van maandag heeft evenzeer bestaansrecht verworven.
    Zelfs van zeer vroeg in de morgen was er al een grote opkomst van marktkramers en bezoekers.
    De verscheidenheid was er, zodat iedereen wel zijn gading kon vinden. En dat men het slechte weer niet aan zijn hart liet komen bleek uit het feit dat voor tienen maandagmorgen de hot dog-, pensen- en alikruikenkraampjes al beste zaken deden.
    De ommegang voor St.-Cornelius, een heilige die aanroepen wordt tegen stuipen en andere kinderziekten, blijft nog altijd een druk bezocht gebeuren. Voor velen is het de enige keer in het jaar dat ze de kerk van de binnenkant zien.
    Opmerkelijk ook is dat dit gebeuren niet alleen de mensen uit eigen gemeente aanspreekt. Ook vanuit de ruime omgeving komt men naar Leest afgezakt, omdat men er de sfeer van Posse Leest wil snuiven.
    En of het nu dankzij St.-Cornelius was of niet, in de loop van de voormiddag, toch het hoogtepunt van het jaarmarktgebeuren, lonkte de hemel wel grijs, maar bleven de hemelsluizen dicht, zodat een nieuw succes mag genoteerd worden in de annalen van Posse Leest. – VMZ.

     

    En het fanfareblad (juni 1995) : Posse Leest bij de fanfare
    “Posse Leest werd ingezet op zondag 16 april met een kioskconcert op het dorpsplein door onze fanfare. Met Pasen zelf is het nog niet de echte Posse Leest. Traditiegetrouw is dat paasmaandag.
    Daar lag de klemtoon voor onze vereniging. In onze zaal konden de kermisgangers tegen heel democratische prijzen zich tegoed doen aan pensen met appelmoes of aan balletjes met krieken. De verkoop hangt natuurlijk af van de opkomst. Op het Palmzondagconcert hadden we al reclame gemaakt voor Posse Leest en we hebben dan ook erg veel mensen van op dat concert teruggezien. Sommigen van hen zijn al vroeg komen eten, omdat ze dan zeker waren dat er nog zitplaatsen waren. Echter vanaf 11.30 u. zat onze zaal helemaal vol en dat bleef zo duren tot 16 u. Een record aantal balletjes en pensen werden verkocht, zoveel zelfs dat er geregeld nieuwe voorraad moest aangehaald worden. Iedereen werd zo goed als dat mogelijk was bediend, maar organisatorisch kan er in de toekomst nog wel wat worden verbeterd. We hebben op Posse Leest steeds een tekort aan personeel en dit is zeker het geval vanaf 11.30 u. Het gevolg hiervan is dat het aanwezige personeel erg hard moet werken en dat deze mensen handen te weinig hebben. Voor volgend jaar moeten we zorgen voor een bijkomende ploeg, nl. mensen die zich uitsluitend bezig houden met het opruimen en dekken van de tafels. Hierdoor kunnen de serveerders en serveersters zich volledig concentreren op hun taak.

    Reeds in de namiddag vernamen we dat er door buitenstaanders schattingen werden gemaakt over de winsten die onze vereniging had gemaakt. We hoorden bedragen vernoemen die in de buurt van een half miljoen lagen, maar we stellen u nu al gerust : zo’n vaart is het niet gelopen. Om dat winstbedrag te halen, zouden we een hele week tegen dit tempo moeten doorwerken en dan zou de zaal ook de hele tijd moeten vol zitten. Maar klagen doen we zeker niet ! Volgend jaar werken we terug op dezelfde wijze mee aan Posse Leest en komt er weer een elektrisch orgel in onze zaal.”  

    Foto’s :
    -Posse Leest anno 1995.
    -Eén van de topevenementen op Posse Leest was de stratenloop. Meer dan 100 lopers hadden zich ingeschreven.

     





    11-05-2015 om 08:08 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    06-05-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    1995 – 15 maart : Overlijden van Louis Verschuren “de Witte van den Do”. (Foto’s onderaan)
    “Vrij onverwacht overleed Louis Verschuren op woensdag 15 maar ll. De meeste Leestenaars kennen hem waarschijnlijk beter onder de naam “Witte van den Do”.
    Reeds lang voor zijn overlijden kon hij beschouwd worden als een echte historische figuur, niet alleen voor onze vereniging (Noot : de Kon.Fanfare St.-Cecilia Leest), maar zelfs voor heel Leest.
    Louis Verschuren heeft zijn hele leven doorgebracht op de Leest-Heide. Toen we hem leerden kennen werkte hij bij General Motors in Antwerpen. Elke dag reed hij naar zijn werk met de bus en de trein. Als hij zich te voet verplaatste leek het steeds of hij gehaast was. Verwonderlijk was dat niet, want Louis Verschuren was in zijn jonge jaren nog lange-afstandsloper geweest. Toen deed hij mee aan wedstrijden van 100 km of meer. Zijn “trainer” was Rik De Bruyn, die met de fiets achter hem aanreed (Noot : Rik De Bruyn woonde in zijn jonge jaren in het ‘ruthuis’). Louis trainde ook dikwijls op het pad langs het treinspoor. Hij liep dan zo hard als een goederentrein destijds kon rijden.

    Louis Verschuren was ere-muzikant van onze vereniging. Destijds speelde hij solo-bugel (vanaf 1920). Tijdens één van de laatste stapmarsenwedstrijden die onze vereniging heeft meegedaan, in Tisselt was het, was hij de enige solo-bugel die bleef musiceren toen het korps in een bocht kwam. Terwijl hij toeterde draaide hij zich naar zijn medespelers en keek met kwade ogen zodat alle bugelspelers terug begonnen te spelen. Later, in 1971, toen het kleine mondstuk hem moeilijkheden bezorgde, stapte hij over naar bariton. Louis is één van de trouwste muzikanten die onze vereniging ooit heeft gekend. Hij stopte als muzikant in 1984, op 78-jarige leeftijd.

    Tijdens zijn vrije tijd had hij nog heel wat andere hobby’s. In zijn grote achtertuin heeft hij ooit een pretpark in ’t klein opgebouwd met een echte hoge schuifaf. Hij wou de jeugd van de Heide wat plezier laten beleven op de plaatselijke kermis. Dat duurde niet lang, want de eerste die naar beneden kwam gegleden barstte halverwege in een oorverdovend gejank los en greep naar zijn billen. De Witte was een spijker vergeten…Als gevolg van deze proefrit had de schuifaf op de Heide geen succes meer en Louis heeft dan zijn pretparkdromen definitief opgeborgen.

    Later teelde hij ook groenten die hij dan op de Mechelse markt leverde. Hij was steeds fier dat hij zo’n prachtige groenten kon telen. En zijn aardbeien mochten er ook zijn ! Aan een struikje hebben zijn medemuzikanten ooit 126 bloempjes geteld. Daarbij kweekte hij konijnen. Het waren er niet zo’n beetje. Hij had er een 150-tal. In de jaren ’50 waren dat angorakonijnen, diertjes die werden gekweekt om hun lange vacht. Later schakelde hij over op Vlaamse reuzen. Zijn konijnen waren steeds tot in de puntjes verzorgd.

    Louis hield bijzonder veel van plezier en van muziek maken. Haast elke dag repeteerde hij en wel zodanig tot hij de stukken zo goed als van buiten kon spelen. Jaren aan een stuk was hij aanwezig op de repetities en optredens : waarschijnlijk heeft niemand in de Leestse fanfare dit ooit gerealiseerd. Zelfs als hij op een trouwfeest was uitgenodigd, kwam hij nog voor een drietal uren naar de repetitie. Ook met het opzetten van de feesttent ter gelegenheid van de vroegere Ceciliafeesten hielp hij…
    Louis Verschuren is één van de meest markante figuren uit de Leestse fanfare geweest : 65 jaar muzikant en 75 jaar erelid !”
    (“T&T”, juni ’95 en “Leest in Feest”, Stan Gobien) 

    Louis Verschuren was te Leest geboren op 24 mei 1906 en overleed in het A.Z. “Imelda” te Bonheiden op 15 maart 1995.
    Hij was gehuwd met Josephine Van Lierde die te Mechelen geboren was op 8 januari 1908 en te Leest overleed op 21 maart 1987.  

     

    1995 – 25 maart – G.v.M. : Dieven op school
    Uit de stedelijke basisschool, Ten Moortele, hebben inbrekers een kleine som geld gestolen. Ook in het oud gemeentehuis te Leest werden inbrekers gesignaleerd. Of daar iets werd gestolen moet nog worden uitgemaakt.

     

    1995 – 3 april : Installering OCMW-raad (Foto onderaan)
    In handen van burgemeester Geert Bervoets legden de nieuwe voorzitter Lieve Keuleers en de 12 overige OCMW-leden de eed af. Voor het eerst in de geschiedenis van Mechelen nam een dame het voorzitterschap van het Openbaar Centrum voor Maatschappelijk Welzijn in Mechelen waar.
    Onder de leden ook iemand van Leest : Mariette De Bont uit de Dorpstraat, echtgenote van Armand De Bleser, die zetelde namens de SP.

     

    1995 – 9 april : Palmzondag Jubileumconcert K.F. Sint-Cecilia
    Omdat het de 50ste keer was van het bestaan van dit concert kreeg het, het statuut van jubileumconcert. De fanfare die dit eerste exploot volbracht, bestond net na WO-II uit een 15-tal muzikanten die werden gedirigeerd door Rik De Bruyn.Hij is niet toevallig de grootvader van de huidige dirigent Johan De Win. De cirkel van 50 jaar palmzondagconcert is hiermee gesloten. Johan De Win is als leraar actief in Boom, Willebroek en Sint-Niklaas. Zelf studeert hij nog contrapunt, fuga, althoorn en hafabra-directie aan het Koninklijk Conservatorium van Antwerpen. Verder is hij nog dirigent van de K.Harmonie De Rupelzonen in Boom en muzikant bij Brassband Willebroek. Dit 50ste palmzondagconcert vond plaats in de zaal St.-Cecilia.
    Toegangsprijs aan de kassa : 150 frank, in voorverkoop : 100 frank. 

    In “T&T” van december 1994 was volgende aankondiging verschenen :

    “Vijftig jaar geleden, in 1945, werd door onze vereniging het eerste echte palmzondagconcert gegeven in de zaal ‘St.-Cecilia’ aan de Dorpstraat. Dat gebeurde in heel andere omstandigheden van vandaag. Onze vereniging telde toen, vlak na afloop van de tweede wereldoorlog, bijna twintig muzikanten. Dit concert werd geleid door Rik De Bruyn die daarmee een traditie in gang zette.Een tiental jaren later was de fanfare uitgegroeid tot een korps van ruim zestig muzikanten, de beroemde ‘tijd van de zestien solo-bugels’.
    We zijn nu 50 jaar later en daarom wordt het een speciaal jubileumprogramma. De fanfare zal de prachtigste gedeelten uitvoeren van de successen die in de loop van de voorbije 50 jaar op het programma stonden. We maken er een soort opvoedkundige concertavond van waarbij de evolutie in de fanfaremuziek duidelijk zal worden. We richten ons vooral op goed in het oor liggende stukken waarvan elke liefhebber zal kunnen genieten. Voor onze dirigent en muzikanten wordt het daarbij een hele uitdaging omdat heel wat van deze stukken niet geschreven zijn voor de huidige bezetting van ons korps. Maar dat zal wel geen al te grote problemen met zich brengen.
    Het concert wordt opgedeeld in verschillende delen. Er is een gedeelte met muziek van juist na de oorlog, de tijd van Rik De Bruyn. Daarna komen werken uit de tijd van Theo Fierens, Frans Dierckx, Jan-Piet Leveugle en Frans Violet. Ook een aantal nieuwe composities, aangeleerd door Johan De Win, onze huidige dirigent, worden voorgesteld. 

    Op dit concert zullen de muzikanten vermoedelijk verschijnen in een nieuw uniform. De grijze broeken en rokken zijn zo goed als versleten en de stof waarvan ze gemaakt werden, is niet meer te verkrijgen. Dat dit gedeelte van het uniform wordt vernieuwd staat al vast. Nu kunnen de onderhandelingen beginnen met de ateliers die hun voorstellen en prijzen hebben ingestuurd.” 

    In het fanfareblad van maart ’95 stond dat de vereniging de vroegere dirigenten en de oud-muzikanten had uitgenodigd, althans zij die nog terug te vinden waren.
    Ook dat de fanfare gedeeltelijk in een nieuw kleedje zou verschijnen : de grijze, versleten broeken en rokken zouden worden vervangen door gloednieuwe donkerblauwe exemplaren. 

    Het verslag zelf verscheen in “T&T” van juni ’95 :

    “Naar het 50ste Palmzondagconcert had het hele korps zowat een tweetal maanden toe geleefd. Er werd veel van verwacht, niet alleen door de dirigent en de muzikanten zelf, maar ook door het bestuur. Velen vroegen zich af of het deze keer wel zou lukken, met andere woorden : “Zouden er wel zoveel luisteraars komen opdagen als in de goede oude tijd ?” En inderdaad, ze kwamen opdagen en nog wel vrij vroeg ook…Zo vroeg zelfs dat er omstreeks 19.15 u. al geen plaatsje meer vrij was. Bijkomende stoelen werden aangehaald en toen die er niet meer bij konden, moesten de luisteraars kiezen : rechtstaan of zich in het café terugtrekken. Een aantal verkozen zelfs terug te keren naar huis. We moeten eerlijk toegeven dat we niet zoveel volk verwacht hadden. We hadden wel gehoopt op een volle zaal, maar dat we er in totaal (met inbegrip van de muzikanten) ruim 400 mensen in konden onderbrengen hadden we nooit gedacht.
    Vooraf was er een eenvoudige receptie georganiseerd voor de oud-dirigenten en voor de componisten die ooit wat met onze vereniging te maken hadden. Deze receptie had plaats bij onze dirigent thuis, dicht in de buurt van het huis waar ooit Rik De Bruyn leefde en werkte.
    Om halfacht begon dan het jubileumconcert. In zijn welkomstwoord gaf de secretaris een kort overzicht van 50 jaar Palmzondagconcerten en stelde hij de aanwezige oud-dirigenten en de oud-muzikanten die het concert in 1945 hadden gespeeld voor aan het publiek. Ook de aanwezige componisten werden niet vergeten. Daarna gaf hij het woord aan presentator Bart Lauwens, die alle werken op een humoristische en gepaste wijze inleidde.
    De gebrachte muziek kon iedereen aanspreken. Er waren stukjes en stukken bij van heel lang geleden, o.a. ‘Spontin’ en ‘Dichter en Boer’. Andere waren van meer recente datum, o.a. ‘Fragments for Band’. Zelfs gewezen tophits ontbraken niet met ‘A whiter shade of pale’ en ‘Abba Gold’. Later hebben we vernomen dat de gewone mensen bijzonder hebben genoten van de gebrachte muziek en velen zijn –zoals in vroegere tijden- met een of ander melodietje in het achterhoofd naar huis getrokken. En dat is wat we wilden bereiken met ons Palmzondagconcert. Het hoeft niet altijd hedendaagse en authentieke fanfaremuziek te zijn, die slechts door weinig mensen, de muziekkenners, naar waarde wordt geschat maar die de gewone luisteraars moeilijk kunnen begrijpen.
    De muzikale prestatie van onze fanfare werd evenzeer naar waarde geschat. Iedereen was vol lof over de muzikanten en over het werk van onze dirigent. Hier en daar werd wellicht een foutje gemaakt, maar dat is wel het geval bij elke uitvoering, zelfs bij beroepsorkesten en zelfs bij virtuozen die in b.v. de Koningin Elisabethwedstrijd de finale halen. Aan het einde van het concert kregen de dames die de zaal hadden versierd een welgemeend en oorverdovend applaus ! Zij hadden het inderdaad verdiend ! De dirigent, de oud-dirigenten en de presentator werden daarna bedacht met een bos lentebloemen en de muzikanten kregen een vroeg paasei.
    Tot laat in de avond werd er nog tussen pot en pint druk nagepraat over dit concert en over de herboren Leestse fanfare. Muzikanten die ooit nog voorheen in de fanfare hadden meegespeeld, vonden het fijn dat er terug leven zit in ‘hun fanfare’ en maakten al afspraken voor Posse Leest en voor het volgende concert…
    Onder andere door de voorverkoop van inkomkaarten, waaraan ook alle muzikanten hebben meegewerkt, is het 50ste Palmzondagconcert een groot succes geworden !”

     

    Foto’s :
    -Louis Verschuren.
    -Met zijn echtgenote Josephine Van Lierde.
    -De nieuwe Mechelse OCMW-raad. Als vierde van rechts de Leestse Mariette De Bont.

     

     

     







    06-05-2015 om 08:37 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    01-05-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    1995 – Zondag 5 maart : V.V. Leest won derby met kleinste verschil. (Foto onderaan)
    Voorafgaand aan deze wedstrijd tussen V.V. Leest en SK Rapid Leest publiceerde GvM op 4 maart :

    Leestse derby op scherp van de snede.
    “VV Leest blijft reeds acht competitiewedstrijden op rij ongeslagen. Doelman Geert Claes moest zich gedurende deze 720 minuten slechts één maal gewonnen geven. Pluspunt alleszins voor de goalie, die zich achter een solide en degelijk georganiseerde verdediging duidelijk in zijn schik voelt.
    Zijn collega bij Rapid Leest, Jan Van der Veer, moet echter niet veel onderdoen. Acht wedstrijden in de voorbije weken leverden het team van Jan Van den Heuvel tien punten op, met een dozijn gescoorde doelpunten en vijf stuks op het passief. Blauw-rood scoorde daarin elfmaal. Op gebied van afwerking moet VV dus lichtjes de duimen leggen.
    Achter de omnisporthal wordt morgen de Leestse derby gespeeld. Een partij op het scherp van de snede, zeker weten. Met het oog op de periodetitel is de uitslag van het duel vooral voor de thuisploeg van kapitaal belang.
    In de heenwedstrijd toonde VV zich de beste ploeg qua afwerking (1-3). Vooral speler-trainer Luc Leys was de opportunist bij uitstek. Hij nam twee treffers voor zijn rekening. Toen speelde Jean Lumuanganu niet mee. Morgen is de zwarte parel van blauw-rood wel van de partij. Dat kan een slok op de borrel schelen, weliswaar in een ploeg die nog steeds fel verzwakt is ingevolge de onbeschikbaarheid van Tom Heremans, Chris Van Goylen en Peter Engelen.

    Luc Leys :“voor mij betekent de derby een wedstrijd als een andere. Dat we in de heenwedstrijd het laken naar ons konden toehalen, betekent niet dat wij de klus nu als gemakkelijk bekijken. Integendeel”, aldus de spits bij VV. “Voor de zoveelste maal dit seizoen kan ik met mijn typeploeg aan de aftrap staan. Enkel Frans Croes moet bij de doublures nog competitieritme opdoen na zijn lange afwezigheid ingevolge kwetsuur. We hebben stevig getraind, kennen de mogelijkheden van de tegenstrever en zijn op alles voorbereid. Voor ons alleszins een belangrijke wedstrijd waarin we voluip voor winst zullen gaan.” 

    “Als Leestenaar doet de partij op VV me wel iets”, geeft Jan Van den Heuvel grif toe. “Voor de spelers gaat het enkel om de twee punten. Iedereen weet dat VV goed bezig is en dat wij enigszins in een mindere periode zitten. VV bezit veel routine rond de bal. Mijn ploeg moet vooral kleine onnauwkeurigheden vermijden en zeker aan een rustige opbouw denken. Ik voel dat er in de groep een positieve stress aanwezig is. Nodig in een voor beide clubs belangrijke wedstrijd”, besluit de oefenmeester bij blauw-rood.
           W.V.D.”

     

    VV Leest won het duel tegen buur Rapid met de kleinste score.
    Met Jean Lumuanganu in de spits kregen zowel Staf Verhaeghen als Hans Bouwmeester de handen vol. Jeanke dolde aanvankelijk met zijn rechtstreekse tegenstrever, maar vond in Geert Haentjes en Marc Asseloos geen aflossingspunt. Pascal Van Mullem hield Luc Leys onder controle zodat de thuisploeg aanvallend weinig kon uitrichten. Zeker omstreeks het halfuur was het al blauw rood wat de klok sloeg. Het steekspel kreeg na de hervatting een verlengstuk en het werd met de minuut duidelijker dat wie zou scoren, ook als winnaar naar de kleedkamer zou trekken. Danny Willems, na de rust tussen de lijnen gebracht ten nadele van Hans Simons, was steeds aanspeelbaar op links. Met loepzuivere voorzetten van zijn voet kwamen Luc Leys en Danny Claes oog in oog met Jan Van der Veer, maar deze had steeds het laatste woord. Toch moest Jan zich twintig minuten voor tijd gewonnen geven. Staf Verhaeghe stuurde een vrijschop richting tweede paal, waar Danny Claes het leer zonder pardon in één tijd op de slof nam.
    Rapid Leest nam dan risico’s waarvan Luc Leys er eentje afstrafte. Op weg naar een tweede doelpunt werd hij echter door Jan Van der Veer foutief gestopt. De goalie kwam met geel goed weg, maar de ref legde de bal wel op de stip. Luc keilde de bal echter keihard op de staander. Zo bleef het bij een 1-0 score, maar de bezoekers mochten met opgeheven hoofd het terrein verlaten.

     

    1995 – Van 6 tot 11 maart : Jeugdboekenweek in de basisschool
    De stedelijke basisschool organiseerde een jeugdboekenweek met boekenbeurs. De kinderboeken kregen er een zeer speciaal plekje. Het thema van de boekenweek was “Tijd” en in Vlaanderen ging dat samen met de slogan “Geen tijd, ik lees”.

    In Leest werd die toepasselijk aangepast in “Geen tijd, Leest leest”. Op woensdag werden de ouders om 20 u uitgenodigd voor een lezing “De prehistorie van het lezen” en de boekenweek werd bekroond met op zaterdag een kinderboekenbeurs.  
    Van 14 tot 18 uur stonden de mooiste kinder- en jeugdboeken te kijk en het werk van de schoolkinderen werd in een tentoonstelling bijeengebracht. Er werden gedichtjes voorgedragen door de kinderen en de winnaars van de affiche- en poëziewedstrijd werden beloond met boekenbonnen.

     

    1995 – Zaterdag 11 maart : Solidariteitsactie rond Nicaragua
    De Leestse verenigingen organiseerden een gezamenlijke solidariteitsactie rond Nicaragua in de Sint-Niklaaskerk van Leest. De opbrengst ging naar Nitlapan, een landbouwproject dat liep onder leiding van de universiteit van Managua en het UFSIA van Antwerpen.
    Het project zorgde ondermeer voor kredietverlening aan kleine boerenbedrijven in verscheidene dorpen te Masaya. Het Mechelse solidariteitskoor Weer-Klank, bestaande uit ongeveer 70 personen, bracht internationale strijdliederen die door passende bindteksten aan elkaar werden gepraat. Carmen Mercado, de lokale dirigente van een vrouwengroep en verantwoordelijk voor de coördinatie van de boerenbank bracht een getuigenis over de Nicaraguaanse realiteit.
    Gezinskaarten kostten 500 frank in voorverkoop, aan de kassa betaalde men 150 frank per persoon.

     

    1995 – 15 maart – G.v.M. : GARAGIST KREEG KLAPPEN (Foto onderaan)

     

               René Hendrickx werd bont en blauw geslagen. 

    René Hendrickx van de gelijknamige takeldienst in Mechelen heeft er nog altijd het raden naar wat een vijftal jongeren bezielde hem af te troeven.
    De feiten dateren van zaterdagochtend omstreeks vier uur. René werd toen door de politie ontboden naar de sporthal in LEEST.
    Hij moest daar een voertuig wegtakelen toen hij plots vijf kerels op zijn nek kreeg. Die waren niet gediend met het wegslepen van het voertuig en gingen Hendrickx te lijf. Een blauw oog, een blauw scheenbeen en kneuzingen over gans het lichaam maken René Hendrickx alvast voor enkele dagen werkonbekwaam?
    “Als de politie niet was tussenbeide gekomen, was ik er nog erger aan toe geweest”, vreest hij. 

    Zes jaar geleden nam René (35) de takeldienst aan de Neerweg over van Pierre Verbruggen. Hij zet diens goede reputatie bij snel en efficiënt opruimen van voertuigen die bij verkeersongevallen zijn betrokken voort. Met takeldienst De Cuyper in Heffen heeft Hendrickx in dat kader een beurtrol in Mechelen. Ook voor het wegtakelen van voertuigen die een obstakel vormen of die om andere redenen moeten weggebracht worden, wordt Hendrickx dagelijks ingeschakeld. 

    Gestolen auto
    Zaterdagochtend was dat nog maar eens het geval. Even voor vier uur rinkelde aan de Neerweg de telefoon. De opdracht luidde een elders in Mechelen gestolen voertuig dat was teruggevonden op de parking van de sporthal in Leest, naar het politiecommisariaat over te brengen.
    Een antal politie-agenten in burger wezen René het te takelen voertuig aan. Een viertal jongemannen poogden toen reeds de politiemannen uit te dagen maar er kwam geen reactie. Hendrickx trok het voertuig op zijn takelwagen en reed zachtjes weg. Opeens hoorde hij een luide klap. “Ik vermoed dat er iemand met volle vuist of met een hard voorwerp op het koetswerk van mijn takelwagen klopte. Daarom dat ik uitstapte om te kijken wat er gebeurde”. 

    Pandoering
    Nog vooraleer René vragen kon stellen, lag hij reeds op de grond. Het regende stampen en klappen over zijn ganse lichaam.
    “Ik kon me niet eens verdedigen. Ik was machteloos”, herinnert hij zich.
    De politiemensen hadden aanvankelijk niet in de gaten wat er aan de hand was. De vrachtwagen stond in hun gezichtsveld. Maar eens ze de situatie door hadden, werd René ontzet. Eén van de kerels werd ter plaatse ingerekend. Vier van zijn spitsbroeders ondergingen wat later hetzelfde lot.
    Ook al is daarover nog geen uitsluitsel gegeven, vermoedt men dat de 5 onder invloed van drugs waren. Bij de eerste van de kerels, die overigens nog steeds met stampen doorging op het ogenblik dat de politie toeliep, werd in zijn zakken een aanzienlijke hoeveelheid verdovende middelen aangetroffen.
    Enkele van de heethoofden beweren dat René op hen is willen inrijden. Die beschuldiging wordt door de takelaar met klem ontkend.
    Ook de politie die, PV opstelde, heeft geen enkele aanwijzing of vaststelling in die richting.
    De heethoofden zijn allen uit het Willebroekse afkomstig. (Fons Jacobs)

     

    Foto’s : (GvM)
    -Het Leestse derby : Luc Leys klimt hoger dan Pascal Van Mullem terwijl Rapid-doelman Jan Van der Veer bezorgd toekijkt.
    -René Hendrickx voor zijn takelwagen.

     





    01-05-2015 om 08:45 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    1995 – Maart – “Toeters en Trompetten” : uit de rubriek :

     

                                               JEUGDIGE MUZIKANTEN St.Cecilia

     

    Annelies RODET (°21.01.1981)
    Adres : Juniorslaan 56 Leest. Leeftijd : 14 jaar.
    Annelies is volgens het archief van de fanfare muzikant sedert 1991, want zelf weet ze niet zo best van wanneer je als muzikant wordt aanzien.
    Zij heeft het eerste en tweede jaar muziekschool (AMV) gevolgd bij onze dirigent. Daarna heeft ze het derde jaar en nog de helft van het vierde jaar gevolgd aan de muziekacademie te Willebroek (wijkafdeling Tisselt) bij Mw. Vinck.
    “Ik speel cornet omdat het mij werd aangeraden,” vertelt ze. Ook haar broer, Dries, bespeelt hetzelfde instrument.
    Op dit ogenblik loopt ze school in het St.-Theresiacollege te Kapelle-op-den-Bos. Op school krijgt ze nog één uur per week muziekles. Ze heeft haar cornet nog niet meegenomen naar school. Ze zegt wel dat er een schoolorkest is, maar daaraan doet ze niet mee.
    Haar hobby’s zijn lezen, jazz, naar de fanfare en naar de chiro gaan en ook nog zwemmen. Haar vrienden en vriendinnen vinden het tof dat ze in de fanfare speelt, want sommigen onder hen zijn ook lid van een muziekvereniging. Zij vindt de sfeer in de Leestse fanfare erg goed en uiteraard houdt ze van musiceren in een grote groep.
    Haar ouders vinden het uitstekend dat ze zich inzet voor de fanfare. Zelf zijn ze ook zo goed als altijd aanwezig als de fanfare wat organiseert.
    Annelies houdt natuurlijk van fanfaremuziek maar ook nog van wat anders. Ze is gek op Queen (Freddy Mercury) en The Flying Pickets en ook nog op een heleboel andere groepen waarvan ze de naam niet heeft vermeld.
    Voor de rest wil ze dat er niet teveel over haar wordt geschreven in het fanfaretijdschrift. Ze wil zich liever laten opmerken door goed muziek te spelen. Of toch…ze vraagt om te vermelden dat ze er niet meer uitziet zoals ze op het fotootje staat : “Ik heb nu langere haren !” vertelt ze.
    Op een van de vorige bladzijden hebben we geschreven dat er een aantal jonge muzikanten tijdens het voorbije familierestaurant op een uitstekende wijze hebben geholpen en Annelies was één van hen. We hopen dat ze de volgende keren weer van de partij zal zijn.
    Wij hebben al opgemerkt dat Annelies erg goed oplet en luistert als er mededelingen worden gedaan op de repetitie. Daarbij is ze altijd lief, blijgezind en direct bereid om een handje toe te steken als er wat moet gedaan worden. Annelies, hou het zo vol en amuseer je nog vele jaren bij de fanfare ! 

    Hans VAN HOUCKE (°01.12.1982)
    Adres : Vinkstraat 30 Leest. Leeftijd : 13 jaar.
    Hans is muzikant sedert september 1991. Ondanks zijn jeugdige leeftijd heeft hij reeds heel wat muziekonderwijs gevolgd. Hij begon zo’n vijf jaar geleden aan het Mechels Conservatorium en volgde daar het 1ste en 2de jaar AMV. De volgende twee jaren AMV volgde hij aan de muziekacademie van Willebroek (afdeling Tisselt).
    Op dit ogenblik volgt Hans de lessen in het 1ste jaar AMC in Willebroek.
    Hij speelt cornet en dat doet hij al vier jaar. Hij kan dat al erg goed maar toch volgt hij ook nog de praktijklessen aan de academie. Op de vraag waarom hij dat instrument heeft gekozen, antwoordt hij dat het Tineke De Decker en Dries Rodet waren, die hem bij zijn keuze hebben beïnvloed. “Zij vonden dat een leuk instrument,” beweerden ze. “En zo is het ook !” zegt onze jongste muzikant.
    Hans gaat naar school in het Sint-Romboutscollege te Mechelen. Hij krijgt elke week één uur muzikale opvoeding (blokfluit en theorie) en dat vindt hij een beetje te weinig. Zijn cornet heeft hij nog niet meegenomen naar school omdat ze het daar nog niet hebben gevraagd.
    Zijn hobby’s zijn volksdansen, zwemmen en ‘sandy art’. Sandy art is zandfiguren maken op zelfklevende folie. Maar daarbij fietst Hans nog graag en werkt hij ook nog met plezier in de tuin. Hans is ook nog lid van de chiro en van de volksdansgroep.
    Hij verklaart verder dat zijn buren in de Vinkstraat het leuk vinden dat hij muziek maakt. Ze vragen hem zelfs de ramen open te zetten, wanneer hij musiceert.
    In de fanfare vindt Hans het vooral plezierig als hij samen met andere muzikanten kan muziek maken. Het liefst treedt hij in het openbaar op. Er mag zelfs heel veel volk komen kijken en luisteren, hoe meer hoe liever. Concertoptredens en ook wandelconcerten vindt hij erg tof.
    Zijn ouders vinden het eveneens fijn dat hij muziek maakt in de fanfare. “Ze komen graag luisteren,” vertelt hij. “En daarbij moedigen ze mij ook aan om elke dag te oefenen.”
    Hans houdt van house- en klassieke muziek en hij zou ook nog graag zien dat er in dit nummer van “Toeters en Trompetten” wordt afgedrukt dat hij twee broers heeft die ook al muziek studeren. Ten slotte vroeg hij ook mee te delen dat hij er graag meedoet aan solistenwedstrijden.
    Wij vinden Hans een kereltje met pit ! We hopen dat er –zoals hij het zou willen- erg veel volk naar het Palmzondagconcert komt om hem in actie te zien !”

     
    1995 – Maart – “Toeters en Trompetten” : Solo-Slim
    De muzikant van de K.F.St.-Cecilia Leest Edy Van Asch slaagde er in een ‘solo-slim’ te spelen en te winnen. Volgens kenners een heuse zeldzaamheid en een waar kunststukje. 

    Foto’s : (“T&T”)
    -Annelies Rodet.
    -Hans Van Houcke.

     





    01-05-2015 om 08:14 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    25-04-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    1995 – 16 februari – G.v.M. : Dode en drie gewonden op E19
    “Vilvoorde. – Een ongeval met een vrachtwagen en drie personenwagens heeft vrijdag rond 05u40 een zware tol geëist. Op 100 meter van de parkeerplaats van Peutie reed een zware personenwagen, bestuurd door de 37-jarige Kees Van den Bogaert uit Vegel (Nederland) tegen een vrachtwagen. In de zware Mercedes overleed de 51-jarige Cristianus Van Der Sanden uit Vegel. Bestuurder Van den Bogaert raakte licht gewond. Een tweede passagier, Luc Vermeiren (25) uit Kalmthout, werd eveneens gewond.
    In een tweede voertuig dat bij de aanrijding betrokken geraakte, liep bestuurder Emiel Spruyt uit Leest zware verwondingen op. Hij werd in kritieke toestand naar het militair ziekenhuis gebracht. De 29-jarige Tanja Peremans uit Edegem kon op het nippertje de aanrijding voorkomen en botste met haar wagen tegen de vangrails.
    Het verkeer op de E19 liep meer dan drie uur vertraging op.” 

    Emiel Spruyt (foto onderaan) was te Hombeek geboren op 22 september 1938 en overleed op 29 september 1999 na een smartelijk ongeval.
    Hij was gehuwd met Maria Emmeregs en vader van Conny, Daisy en Pascal. In 2002 zou zijn zoon Pascal eveneens overlijden aan de gevolgen van een verkeersongeval.
    Miel Spruyt was ook een tijdlang voorzitter en secretaris van V.V. Leest.

     

    1995 – 18 en 19 februari : Jaarlijkse restaurantdagen K.F. St.-Cecilia
    De opbrengst was bestemd voor de aankooop van nieuwe muziekinstrumenten. Enkele verkrijgbare hoofdschotels : steak natuur, steak met peperroomsaus, steak archiduc, telkens met frietten. Prijs 350 frank. Een kip-filet natuur of archiduc kon men consumeren voor 250 frank. 

    “…Bij de organisatie werd er rekening gehouden met een verwacht aantal van ongeveer 650 deelnemers. Het zijn er heel wat meer geworden en waarschijnlijk kunnen we er met onze mogelijkheden ook niet veel meer laten inschrijven. Het moet voor de medewerkers van onze vereniging haalbaar blijven en tegelijkertijd mogen we het de mensen ook niet te moeilijk maken door hen te lange wachttijden aan te smeren.
    Met de voorbereidingen begonnen de mensen van de keuken reeds vanaf woensdag. De aankopen moesten geregeld worden. We kopen alles zoveel mogelijk bij de handelaars in Leest.
    Donderdag en vrijdag werd dan met het grote werk begonnen voor zover als dat mogelijk is. Deze keer hebben de muzikanten de tafels en stoelen klaargezet na afloop van de vrijdagrepetitie. Met z’n allen was het klaar na ongeveer een half uurtje.

    Vanaf de zaterdagvoormiddag draaide de keuken echter op volle toeren. Er werd gebakken, gekookt en gebraden en de geuren van exotische sausjes dwarrelden de zaal binnen. Daar werden de tafels in orde gebracht. Deze keer werd er gekozen voor rose tafelpapier, rose servetten, rose…Het was helemaal “la vie en rose”. De eerste deelnemers die op zaterdagavond binnenkwamen waren vaste klanten. Zij keken eerst even rond en zeiden toen tegen elkaar : “Gelijk wanneer je naar een feest van de Leestse fanfare komt, steeds is dat hier prima verzorgd ! Dat valt toch op, nietwaar ?”
    Ook op zaterdagavond liep de zaal, en dat in tegenstelling tot eerdere organisaties, op bepaalde momenten helemaal vol. Er was wel gesteld dat de deelnemers aan tafel konden komen vanaf 18 u. tot 22 u. maar er waren er al bij die deze tijd overschreden en later verschenen. Zo kwam het dat er omstreeks middernacht nog mensen zaten te eten. Het gevolg hiervan was dat de meeste medewerkers paraat moesten blijven.
    Volgende keer zullen we de deelnemers van de zaterdagavond vragen ook het uur in te vullen waarop ze denken toe te komen. Zo weten wij, wie met een goedgevulde maag naar het zaterdagavondvoetbal wil of de ‘Familie’ of ‘FC De Kampioenen’ niet wil missen. Mensen die niet naar het voetbal gaan en die eventueel graag wat langer aan tafel blijven zitten, schrijven dan best in voor een later tijdstip.
    Aanvankelijk hadden we personeelsleden te weinig, maar dank zij een aantal van de jongste muzikanten en een paar bereidwillige nieuwe muzikant-medewerkers verliep alles zoals het moest. De kersverse nieuwelingen hebben hun uiterste best gedaan.

    Op zondag werd de grote toeloop verwacht en die kwam er ook. De eerste reeks (11.30 u. – 12.45 u.) was zo goed als helemaal volgeboekt. Spijtig dat een aantal ingeschrevenen te laat kwamen opdagen want zo konden ze geen plaats meer maken tegen 13 u., het tijdstip dat de tweede reeks deelnemers kwam opdagen. Ook hier waren er bij die laattijdig aan tafel kwamen. Als er dan nog groepen zijn die met meer personen toekomen dan er op hun inschrijvingsformulier staan, is het wel even goochelen met de beschikbare plaatsen.

    Dit jaarlijks Familierestaurant is al bij al een succes geworden. Er worden nogal wat geruchten verspreid in Leest en het omliggende als zou de fanfare met dit restaurant een half miljoen of nog meer winst gemaakt hebben. Degenen die iets van dergelijke organisaties afweten, zullen wel beter weten, denken we !
    Er was bijzonder lovende commentaar op de kwaliteit van de maaltijden. Proficiat aan allen die ze hebben klaargemaakt en daarbij hebben geholpen. Er waren eveneens woorden van lof voor het dienstpersoneel ! Aan allen onze hartelijke dank !
    We danken ook de deelnemers, maar we verzoeken hen in de toekomst met het volgende rekening te houden :
    -Schrijf in met het juiste aantal personen. Vermeld jonge kinderen ook op uw inschrijformulier. Breng eventueel zelf een kinderstoel op hoge poten mee, zodat u rustig kunt eten en niet steeds de kleine bij de kraag moet pakken.
    -Bestel zo correct mogelijk, ook voor de voorgerechten. Zo waren de verkochte ‘scampi’s in een jasje’ een veelvoud van het bestelde. We hebben alle moeite gehad om de mensen die er voor ’s zondags hadden besteld te bedienen zoals ze hadden gevraagd.
    -Schrijf in voor de sluitingsdatum ! Het zou wel eens kunnen dat (te) late inschrijvers niet meer worden toegelaten wegens een teveel aan inschrijvingen.”
    (“T&T”, maart 1995) 

    Op het menu van deze restaurantdagen:

    Aperitieven
    -Rode porto 70 bef.
    -Cecilia ’95 80 bef.
    Voorgerechten
    -Kaaskroketten 80 bef
    -Scampi’s in een jasje 160 bef
    Soep
    -Cressonsoep 70 bef
    Hoofdschotels met frieten
    -Steak natuur 350 bef
    -Steak met peperroomsaus 350 bef
    -Steak archiduc 350 bef
    -Kip-filet natuur 250 bef
    -Kip-filet archiduc 250 bef
    Nagerechten
    -Dame blanche80 bef
    -Biscuit 60 bef
    -Hasseltse koffie 100 bef
    -Kinderijsje 50 bef
    Kinderschotels
    -Steak naar keuze 175 bef
    -Kip-filet met appelmoes 125 bef.
    (Uit de Informatiebrochure 1995)

     

    1995 – Zaterdag 25 februari : 11de Kaarttornooi S.K.R. Leest
    Laatste van vijf zaterdagen waarop gespeeld werd voor de prijzenpot van 120.000 frank per avond. Dit ging telkens door in zaal Sint-Cecilia, Dorpstraat 6 Leest.Aanvang 20 uur en inschrijvingen vanaf 18u30 aan de prijs van 249 frank per persoon en per avond.

     

    1995 – Maartnummer “Toeters en Trompetten” :

     

                         Joanna De Bruyn “Jeanne van Soeike’(°20.09.1906, +23.04.1976) (Foto onderaan)
    “Wijlen Jeanne De Bruyn was de moeder van Pol Huybrechts, onze ondervoorzitter. Haar man, Soei(ke) Huybrechts, hebben we niet zo goed gekend omdat die overleed in 1960. Het enige wat we nog weten van hem is dat hij, zoals Louis De Croes, op de weekdagen een linnen stofjas droeg. Maar dat was zo de Leestse gewoonte bij de cafébazen.
    Jeanne was ook de zuster van Rik De Bruyn, de toenmalige dirigent. Tot aan haar overlijden, in 1976, was zij de bazin van café-zaal ‘St.-Cecilia’. In de periode na de tweede wereldoorlog was dat zo wat het centrum van Leest-dorp, omdat daar heel wat verenigingen feesten organiseerden. Het was niet het enige centrum, want de parochiale verenigingen gaven hun organisatie in de Parochiezaal. Het verschil was dat het café van Jeanne alle dagen van ’s morgens vroeg tot ’s nachts open was, de parochiezaal was enkel open als er ‘wat te doen’ was. Zo’n zes maanden per jaar was er repetitie in de zaal ‘St.-Cecilia’. Dat wil niet zeggen dat de muzikanten toen een half jaar niet repeteerden. Om de drie maanden werden de lessenaars, de pauken, de grote trom en het verhoog van de dirigent verhuisd van het Dorp naar de Leest-Heide en omgekeerd.

    In die tijd werden in zaal ‘St.-Cecilia’ vrij veel bals georganiseerd en nog wel op de zondagavond. Op Paasmaandag en met tweede Sinksendag was dat ook het geval. Toen speelde er een orkest en zo goed als altijd liep de zaal helemaal vol. Op bepaalde organisaties kon het volk zelfs niet binnen.
    Naast haar café en zaal had Jeanne ook nog een kruidenierswinkel. We herinneren ons nog dat er een reclamebord van ‘De Spar’ hing, omdat het een van de eerste woorden was die we konden lezen. De kruidenierswinkel was in een aantal gevallen praktisch. Het was zo’n dertig jaar geleden een normale zaak dat de boodschappen door de huisvrouwen of opgroeiende schoolkinderen werden gedaan. Mannen deden geen boodschappen bij de kruidenier. En toch…hadden de mannen erg veel (na)dorst, dan zouden zij wel de boodschappen doen, zogezegd omdat ze hun vrouw wilden helpen. Ze gingen dan niet de kruidenierswinkel binnen, want dan zag iedereen dat een man vrouwenwerk deed en dat was vernederend. Ze gingen het café binnen en nadat ze een pint hadden besteld, werd de ‘winkelwaar’ besteld. Jeanne kon rechtstreeks van achter de tapkast naar de winkel.
    Zo’n kruidenierswinkel had nog andere voordelen : na de repetitie werd er door sommige muzikanten ook nog een half pond Hollandse kaas gekocht, die ze dan opaten tussen het drinken van bier.
    Na de repetitie bleef het café open tot ongeveer halfdrie. Toen het twee uur werd keek Jeanne op de horloge en zei ze dat het ‘stillekens aan tijd werd om naar huis te gaan’. Om halfdrie begon ze in haar handen te klappen en zei ze : ‘Allé mannekes, komaan naar huis want morgen is het weer vroeg !’ Als er dan een groepje zat te kaarten, mochten ze nog wel het spel helemaal uitspelen.
    Jeanne was één van de vurigste verdedigsters van de fanfare. Ze kon daarover geen kwaad woord horen ! Ze verdiende wel haar boterham door de fanfare, maar regelmatig gaf ze een souper of een ‘vierdeke’ voor de muzikanten of een biefstuk voor het bestuur.
    Jeanne was één van die vele Leestenaars die een stuk geschiedenis hebben geschreven van ‘St.-Cecilia’. Ze was dan ook bekend in heel Leest en zelfs ver daarbuiten.”

     

                       Ferdinand De Prins “Nante, de beenhouwer” (°06.01.1908)
    “Ferdinand De Prins is een van de oudste leden van onze fanfare. Hij heeft alle muzikale eretekens ontvangen die er maar te krijgen zijn. In dit nummer van onze vereniging ging het om mensen die op de een of andere manier wat te maken hebben met café-zaal ‘St.-Cecilia’. Velen zullen zich afvragen wat Ferdinand De Prins daarbij komt doen. Natuurlijk was hij een geregeld bezoeker van die zaak, maar dan kan iedereen die wat met de fanfare te maken heeft, in verbinding gebracht worden met de zaal ‘St.-Cecilia’.
    Echter volgens welingelichte bronnen, is de slagerij ‘De Prins’ ooit van start gegaan in één van de bijgebouwen van ons huidig lokaal. Vandaar…
    Ferdinand werd ook ‘Nante van Lyda’, naar zijn echtgenote genoemd. Ze hebben vijf kinderen en allen hebben ze een slagerij of zijn ze in de vleesindustrie gaan werken.
    Walter, zijn jongste zoon, heeft nu de slagerij in Leest-Dorp, waar hij opgroeide.
    Nante was politiek bedrijvig eerst als gemeenteraadslid en later als schepen van onderwijs, sport en cultuur. Hij lag mee aan de basis van het ontwerp van de huidige Leestse gemeenteschool. Nante was ook bestuurslid van de fanfare en tegelijkertijd wijkverantwoordelijke voor het Dorp. Na de tweede wereldoorlog heeft hij bijzonder goed de eerste bloeiperiode van de fanfare onder leiding van Rik De Bruyn meegemaakt. Hij was aanwezig op alle ‘maandelijkse verhuizingen’, langs muzikale wandelingen die door de gemeente werden gemaakt op de zondagnamiddagen. En de bestuursleden niet-muzikanten liepen toen nog voor de fanfare uit, achter of naast de ‘drapeaudrager’.
    Op zondagnamiddag ging hij supporteren voor RC Mechelen, veelal samen met Louis De Croes en veldwachter Vic Van Hoof. Toen het nog goed ging met Racing gingen ze ook bijna steeds mee op verplaatsing. Zijn kinderen waren ook Racing-supporters met uitzondering van Walter. Deze laatste koos voor Malinois om –zo zei hij ons ooit eens- thuis wat leven in de voetbaldiscussie te brengen. In die tijd was dat dikwijls in Leest zo : waar de één voor was, daar was de ander tegen, ook al hadm en daartoe geen echte redenen. ’t Was gewoon maar om te kunnen discussiëren.
    Ferdinand was daarnaast ook een verwoed kaartspeler en zoals het toen het geval was, speelde hij ‘pandoeren’. We hebben ons laten vertellen dat Ferdinand bijzonder graag won bij dit kaartspel ! ‘Pressen, wiezen of harten jagen’ waren volgens de meest fervente kaartspelers van toen kinderspelletjes.
    Ferdinand heeft destijds een grote invloed gehad op het fanfareleven en hij heeft heel wat bijgedragen voor de Leestse gemeenschap. Ondanks zijn hoge leeftijd heeft hij nog deelgenomen aan ons jaarlijks banket in november ll. en we hopen dat hij ook kan aanwezig zijn op ons 50ste Palmzondagconcert !”    

    Van Ferdinand De Prins staan reportages in deze Kronieken die terug te vinden zijn onder data : juli 1963 en juni 1987.
    ‘Nante’ werd te Leest geboren op 6 januari 1908, zijn echtgenote Alida De Wit in dezelfde gemeente op 28 september 1909. Zij huwden op 24 oktober 1931 en vierden hun gouden huwelijksjubileum op zaterdag 24 oktober 1981 in zaal ‘St.-Cecilia’ (zie foto).

    Het echtpaar kreeg vijf kinderen : Jan, Constant, Marcel, Walter en Maria en allen kregen ze de beenhouwersstiel mee van vader. Moeder Alida sprong jarenlang haar man bij in de zaak op Leest-Dorp die later door zoon Walter werd overgenomen en thans wordt uitgebaat door de familie Cremie.
    Ferdinand was leerling in de fanfare in 1924 en muzikant (bugel) tot 1935. Begin jaren ’30 beenhouwer te Leest-Dorp. Wijkmeester-Bestuurslid van 1946 tot 1965 en Ondervoorzitter van 1965 tot 1971. Gemeenteraadslid vanaf 24/11/1946 en Schepen van 1954 tot 1970. Ere-Schepene en Ere-Bestuurslid van de fanfare van 21/11/1971 tot bij zijn overlijden te Leest op woensdag 5 juli 1995.
    Nante was ook de eigenaar van een viertal medailles nl. : 25-jaar bestuurslid, 50 jaar Ere-lid beide via Fedekam en 60 jaar Ere-lid en 65 jaar Ere-lid via het ‘Muziekverbond van België.
    Alida ‘Lyda’ De Wit overleed te Leest op 30 oktober 1990.
    (Info : Antoon Lauwens)

     

    Foto’s :
    -Emiel Spruyt.
    -Jeanne De Bruyn.
    -Nante en Lyda in zaal ‘St.-Cecilia’ bij de viering van hun gouden huwelijksjubileum. (foto : familie Lauwens-Piessens)







    25-04-2015 om 00:00 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)


    Archief per week
  • 08/07-14/07 2019
  • 01/07-07/07 2019
  • 24/06-30/06 2019
  • 17/06-23/06 2019
  • 10/06-16/06 2019
  • 03/06-09/06 2019
  • 20/05-26/05 2019
  • 13/05-19/05 2019
  • 06/05-12/05 2019
  • 22/04-28/04 2019
  • 15/04-21/04 2019
  • 01/04-07/04 2019
  • 18/03-24/03 2019
  • 04/03-10/03 2019
  • 25/02-03/03 2019
  • 18/02-24/02 2019
  • 11/02-17/02 2019
  • 21/01-27/01 2019
  • 14/01-20/01 2019
  • 07/01-13/01 2019
  • 24/12-30/12 2018
  • 17/12-23/12 2018
  • 10/12-16/12 2018
  • 03/12-09/12 2018
  • 26/11-02/12 2018
  • 12/11-18/11 2018
  • 29/10-04/11 2018
  • 22/10-28/10 2018
  • 15/10-21/10 2018
  • 08/10-14/10 2018
  • 17/09-23/09 2018
  • 03/09-09/09 2018
  • 20/08-26/08 2018
  • 13/08-19/08 2018
  • 06/08-12/08 2018
  • 30/07-05/08 2018
  • 23/07-29/07 2018
  • 16/07-22/07 2018
  • 09/07-15/07 2018
  • 25/06-01/07 2018
  • 18/06-24/06 2018
  • 11/06-17/06 2018
  • 04/06-10/06 2018
  • 21/05-27/05 2018
  • 07/05-13/05 2018
  • 23/04-29/04 2018
  • 16/04-22/04 2018
  • 09/04-15/04 2018
  • 02/04-08/04 2018
  • 26/03-01/04 2018
  • 19/03-25/03 2018
  • 12/03-18/03 2018
  • 05/03-11/03 2018
  • 19/02-25/02 2018
  • 12/02-18/02 2018
  • 05/02-11/02 2018
  • 29/01-04/02 2018
  • 22/01-28/01 2018
  • 15/01-21/01 2018
  • 08/01-14/01 2018
  • 01/01-07/01 2018
  • 25/12-31/12 2017
  • 18/12-24/12 2017
  • 04/12-10/12 2017
  • 27/11-03/12 2017
  • 20/11-26/11 2017
  • 06/11-12/11 2017
  • 23/10-29/10 2017
  • 16/10-22/10 2017
  • 09/10-15/10 2017
  • 25/09-01/10 2017
  • 18/09-24/09 2017
  • 11/09-17/09 2017
  • 04/09-10/09 2017
  • 28/08-03/09 2017
  • 21/08-27/08 2017
  • 14/08-20/08 2017
  • 31/07-06/08 2017
  • 10/07-16/07 2017
  • 03/07-09/07 2017
  • 12/06-18/06 2017
  • 05/06-11/06 2017
  • 29/05-04/06 2017
  • 15/05-21/05 2017
  • 01/05-07/05 2017
  • 17/04-23/04 2017
  • 10/04-16/04 2017
  • 03/04-09/04 2017
  • 27/03-02/04 2017
  • 20/03-26/03 2017
  • 13/03-19/03 2017
  • 06/03-12/03 2017
  • 27/02-05/03 2017
  • 13/02-19/02 2017
  • 06/02-12/02 2017
  • 30/01-05/02 2017
  • 23/01-29/01 2017
  • 16/01-22/01 2017
  • 09/01-15/01 2017
  • 02/01-08/01 2017
  • 26/12-01/01 2017
  • 19/12-25/12 2016
  • 05/12-11/12 2016
  • 28/11-04/12 2016
  • 21/11-27/11 2016
  • 07/11-13/11 2016
  • 24/10-30/10 2016
  • 17/10-23/10 2016
  • 10/10-16/10 2016
  • 03/10-09/10 2016
  • 26/09-02/10 2016
  • 19/09-25/09 2016
  • 05/09-11/09 2016
  • 22/08-28/08 2016
  • 15/08-21/08 2016
  • 01/08-07/08 2016
  • 25/07-31/07 2016
  • 18/07-24/07 2016
  • 11/07-17/07 2016
  • 04/07-10/07 2016
  • 27/06-03/07 2016
  • 20/06-26/06 2016
  • 13/06-19/06 2016
  • 06/06-12/06 2016
  • 30/05-05/06 2016
  • 23/05-29/05 2016
  • 16/05-22/05 2016
  • 09/05-15/05 2016
  • 02/05-08/05 2016
  • 25/04-01/05 2016
  • 18/04-24/04 2016
  • 11/04-17/04 2016
  • 04/04-10/04 2016
  • 21/03-27/03 2016
  • 14/03-20/03 2016
  • 07/03-13/03 2016
  • 29/02-06/03 2016
  • 22/02-28/02 2016
  • 15/02-21/02 2016
  • 08/02-14/02 2016
  • 25/01-31/01 2016
  • 04/01-10/01 2016
  • 28/12-03/01 2016
  • 21/12-27/12 2015
  • 07/12-13/12 2015
  • 23/11-29/11 2015
  • 16/11-22/11 2015
  • 09/11-15/11 2015
  • 02/11-08/11 2015
  • 19/10-25/10 2015
  • 12/10-18/10 2015
  • 05/10-11/10 2015
  • 21/09-27/09 2015
  • 14/09-20/09 2015
  • 07/09-13/09 2015
  • 31/08-06/09 2015
  • 13/07-19/07 2015
  • 22/06-28/06 2015
  • 08/06-14/06 2015
  • 01/06-07/06 2015
  • 25/05-31/05 2015
  • 11/05-17/05 2015
  • 04/05-10/05 2015
  • 27/04-03/05 2015
  • 20/04-26/04 2015
  • 13/04-19/04 2015
  • 06/04-12/04 2015
  • 30/03-05/04 2015
  • 23/03-29/03 2015
  • 16/03-22/03 2015
  • 09/03-15/03 2015
  • 02/03-08/03 2015
  • 23/02-01/03 2015
  • 16/02-22/02 2015
  • 09/02-15/02 2015
  • 02/02-08/02 2015
  • 26/01-01/02 2015
  • 19/01-25/01 2015
  • 12/01-18/01 2015
  • 05/01-11/01 2015
  • 29/12-04/01 2015
  • 15/12-21/12 2014
  • 08/12-14/12 2014
  • 24/11-30/11 2014
  • 17/11-23/11 2014
  • 10/11-16/11 2014
  • 03/11-09/11 2014
  • 20/10-26/10 2014
  • 13/10-19/10 2014
  • 06/10-12/10 2014
  • 29/09-05/10 2014
  • 22/09-28/09 2014
  • 08/09-14/09 2014
  • 01/09-07/09 2014
  • 25/08-31/08 2014
  • 18/08-24/08 2014
  • 04/08-10/08 2014
  • 28/07-03/08 2014
  • 21/07-27/07 2014
  • 14/07-20/07 2014
  • 07/07-13/07 2014
  • 30/06-06/07 2014
  • 23/06-29/06 2014
  • 16/06-22/06 2014
  • 09/06-15/06 2014
  • 02/06-08/06 2014
  • 26/05-01/06 2014
  • 19/05-25/05 2014
  • 12/05-18/05 2014
  • 05/05-11/05 2014
  • 28/04-04/05 2014
  • 21/04-27/04 2014
  • 14/04-20/04 2014
  • 07/04-13/04 2014
  • 31/03-06/04 2014
  • 24/03-30/03 2014
  • 17/03-23/03 2014
  • 10/03-16/03 2014
  • 03/03-09/03 2014
  • 24/02-02/03 2014
  • 17/02-23/02 2014
  • 10/02-16/02 2014
  • 03/02-09/02 2014
  • 27/01-02/02 2014
  • 20/01-26/01 2014
  • 13/01-19/01 2014
  • 06/01-12/01 2014
  • 30/12-05/01 2014
  • 23/12-29/12 2013
  • 16/12-22/12 2013
  • 09/12-15/12 2013
  • 02/12-08/12 2013
  • 25/11-01/12 2013
  • 18/11-24/11 2013
  • 11/11-17/11 2013
  • 28/10-03/11 2013
  • 21/10-27/10 2013
  • 14/10-20/10 2013
  • 07/10-13/10 2013
  • 30/09-06/10 2013
  • 23/09-29/09 2013
  • 16/09-22/09 2013
  • 09/09-15/09 2013
  • 02/09-08/09 2013
  • 05/08-11/08 2013
  • 29/07-04/08 2013
  • 22/07-28/07 2013
  • 15/07-21/07 2013
  • 08/07-14/07 2013
  • 01/07-07/07 2013
  • 24/06-30/06 2013
  • 17/06-23/06 2013
  • 10/06-16/06 2013
  • 03/06-09/06 2013
  • 27/05-02/06 2013
  • 13/05-19/05 2013
  • 06/05-12/05 2013
  • 29/04-05/05 2013
  • 22/04-28/04 2013
  • 25/03-31/03 2013
  • 18/03-24/03 2013
  • 11/03-17/03 2013
  • 04/03-10/03 2013
  • 18/02-24/02 2013
  • 28/01-03/02 2013
  • 21/01-27/01 2013
  • 07/01-13/01 2013
  • 31/12-06/01 2013
  • 24/12-30/12 2012
  • 17/12-23/12 2012
  • 10/12-16/12 2012
  • 03/12-09/12 2012
  • 26/11-02/12 2012
  • 19/11-25/11 2012
  • 12/11-18/11 2012
  • 05/11-11/11 2012
  • 29/10-04/11 2012
  • 22/10-28/10 2012
  • 15/10-21/10 2012
  • 08/10-14/10 2012
  • 01/10-07/10 2012
  • 24/09-30/09 2012
  • 10/09-16/09 2012
  • 03/09-09/09 2012
  • 13/08-19/08 2012
  • 06/08-12/08 2012
  • 30/07-05/08 2012
  • 23/07-29/07 2012
  • 02/07-08/07 2012
  • 25/06-01/07 2012
  • 18/06-24/06 2012
  • 11/06-17/06 2012
  • 04/06-10/06 2012
  • 28/05-03/06 2012
  • 14/05-20/05 2012
  • 07/05-13/05 2012
  • 30/04-06/05 2012
  • 23/04-29/04 2012
  • 16/04-22/04 2012
  • 09/04-15/04 2012
  • 02/04-08/04 2012
  • 26/03-01/04 2012
  • 19/03-25/03 2012
  • 12/03-18/03 2012
  • 05/03-11/03 2012
  • 27/02-04/03 2012
  • 20/02-26/02 2012
  • 13/02-19/02 2012
  • 06/02-12/02 2012

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!