Héhé, in vergelijking met gisteren is dit langslapen... We drinken op onze kamer snelsnel een koffie en ik een hotcémel en daar gaan we weer. Vandaag staat een bezoek aan het Westfield Shopping Center op het programma. Een beetje een ingwikkelde metroreis, want er is ergens iets met de signalisatie, dus moeten we via een andere weg ginder geraken. Dit gaat echter heel vlot en al heel snel staan we met ingehouden adem voor een spliksplinternieuw modern gebouw. (1 jaar oud). Zelfs vanbuiten is het adembenemend.... Maar we zijn gekomen om ook de binnenkant te bekijken. We komen binnen en zijn opnieuw verbluft door zoveel licht en zo'n prachtige architectuur. Ik slaag er in een plan van het gebouw te vinden en mijn echtgenoot duikt opnieuw achter een koffie terwijl hij het plan bestudeert. Voor mij is het duidelijk: ik kom om te shoppen en begin dus winkeltje in/ winkeltje uit. Maar het is er allemaal zo groot dat ik vrees mijn halve trouwboek niet meer terug te vinden.... Dan maar terug naar de coffeeshop waar we samen kijken wat we zeker willen zien. Want echt overal gaan kijken op 1 dag is onmogelijk. We blijven verbaasd kijken naar de prachtige architectuur van het gebouw zelf, en hoe "verloren" hoekjes omgebouwd zijn tot gezellige zithoekjes waar je even de vermoeide voeten kan laten rusten. We zien steeds meer pijlen naar "The Village" en vragen ons af wat dat kan zijn. Daar stappen we binnen in de grootste pracht die we ooit gezien hebben. "The Village" zijn dus winkels waar pure luxe verkocht wordt, een winkel van de bekende diamantairs De Beers, een winkel van Dior, en verderop dan weer de handtassen van Vuitton.... Ook hier kijken we weer onze ogen uit, maar deze winkels zijn niet voor onze beurs... Jammer.... We gaan terug naar het "gewone" gedeelte en eten een hapje in de Marks en Spencer. De rest van de namiddag wordt er nog veel geshopt, maar tegen vier uur is onze kaars uit. De metro-perikelen zijn ondertussen opgelost en we koersen naar ons hotel, waar we even op ons bed uitpuffen. De maag van de echtgenoot laat weten dat het etenstijd is, en dus trekken we naar Leicester Square waar we een van de talrijke restaurantjes uitkiezen. Nadien wandelen we nog even door Chinatown - het lijkt wel een mierennest, zo druk. We komen ook langs Trocadero en ook daar is ontzettend veel volk op de been. Rond 10 uur voelen we het echt wel in de benen en keren we terug naar ons hotel. Ook nu duurt het na de douche niet lang voor we onder zeil zijn....
Wat een schandalig lange pauze.... Een beetje beginnersangst, en dan het drukke leven.... Ondertussen zijn we enkele dagen naar Londen geweest. Voor de vierde keer, maar even fantastisch als de eerste keer! Een samenvatting van onze reis: 19/4 Half vijf 's morgens: piep piep piep kerm kreun zucht... Tja, wie met de eerste Eurostar wil vertrekken, moet vroeg uit zijn bed. Met slaapogen arriveren we in Brussel Zuid en kijken verbaasd om ons heen. Er staat een massa volk aan te schuiven voor aankoop Eurostar tickets. De gevolgen van de aswolk... Tijdens de treinreis worden we in slaap gewiegd. Oeps, we zijn in Londen voor we 't beseffen. Eerst een koffie en voor mij een chocomelk bij Costa. Als je een "large" vraagt, krijg je een kom waarin je bijna zelf verdrinkt. We genieten er van! Dan sporen we met de metro naar ons hotelletje, en we kunnen meteen inchecken. Wat een geluk! Onze eerste bestemming: Leicester Square, want we willen eigenlijk wel graag naar de musical "We will rock you" met de hits van Queen. We dweilen de verschillende kantoortjes af en jaja, voor woensdag zijn er echt "half price" tickets te verkrijgen. Daarna volgt een wandeling door de Chinese wijk. Lieve deugd, al die eethuisjes, niet te doen... Min of meer per ongeluk belanden we aan de Portrait Gallery. Even piepen, maar de lopende tentoonstelling kan ons niet echt boeien. We rusten even uit op een bankje onderweg, en bellen het thuisfront. Na de lunch trekken we richting Harrod's. Lieve deugd, we hebben dit al wel eerder gezien maar toch is het met ingehouden adem dat we rondkijken. In de food market loopt het water uit de mond, hoewel we net gegeten hebben. We verlaten Harrod's en wandelen door Brompton Road. Opeens staan we voor een ingang van Hyde Park. We zetten ons even langs de Serpentine en genieten van het schouwspel op het water. Mensen met waterfietsen, een eendenfamilie die ruzie maakt, ongelofelijk dit is hartje Londen. Even verder ontmoeten we een brutale eekhoorn, die tot vlak bij ons komt om te kijken of we voor hem niks bij hebben. Jammer, 't zal voor een volgende keer zijn. Onze maag begint te knorren, en dus trekken we naar Picadilly Circus, waar we in een klein straatje een Italiaan vinden. Lekkerrrrrrrrrrrrr. We zijn doodmoe, en besluiten om recht terug naar ons hotel te gaan. Na een douche vallen we al rond half 9 in een diepe slaap....
Vandaag zondag, stralend zonnig en dus ideaal voor een wandelingetje, dachten wij. En aan wat denkt een mens bij zon? Aan het strand. De Belgische kust ligt hier een dikke 150 km vandaan, maar waarom zo ver rijden als er op 40 km iets is waarover de Strangers al zongen? 't Strand van Sint-Anneke... dat zou het dus worden. Wij met gezwinde spoed de auto in richting Linkeroever, St.Annastrand. Het zou ons eerste bezoek aan St. Anneke worden, maar dat werd een vluggertje.... Eenmaal uit de auto was het zonneke er nog, maar ook een venijnige wind. Normaal gezien kan ik heel goed tegen de kou, maar dit was van het goede teveel. Wat is het dan geworden? Rap op de dijk eens gaan kijken, en dan op een drafje naar het eerste het beste café. Daar eindigde onze wandeling....
Welkom in kuri's hoekje. Hoera, het is gelukt! Een blog aanmaken is dan toch niet zo'n onmogelijke zaak Bedoeling is een soort "dagboek" bij te houden, met fietsbelevenissen en andere dingen. We gaan wel zien wat het allemaal wordt...
