NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Foto
Foto
Foto
Gastenboek
  • Groetjes voor de nieuwe week !
  • Mateke
  • Een fijne en aangename zondag toegewenst
  • ZONDAGGROETJES
  • zondaggroetjes

    Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek

    Foto
    Laatste commentaren
  • goedemorgen (noella)
        op Super kok Lana
  • Lieve groetjes vanwege DEWESTHOEK (Annie & Rogier)
        op Super kok Lana
  • Zondagsegroetjes (Rachel Belmans)
        op Super kok Lana
  • Fijne zondag (Annelies)
        op Mooie grote en kleine vrachtschepen
  • verfrissende groetjes ... (meeuw)
        op Eddy op zijn best
  • Foto
    Foto
    Rondvraag / Poll
    Zou u niet met lana een nachtje in bed willen liggen
    Ja ik wil
    Nee ik wil niet
    Even over nadenken
    Durf jij u bekent maken: ja
    Durf jij u bekent maken :nee
    Bekijk resultaat

    Foto
    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Archief per maand
  • 07-2015
  • 06-2015
  • 05-2015
  • 04-2015
  • 03-2015
  • 02-2015
  • 01-2015
  • 12-2014
  • 11-2014
  • 10-2014
  • 09-2014
  • 08-2014
  • 07-2014
  • 06-2014
  • 05-2014
  • 04-2014
  • 03-2014
  • 02-2014
  • 01-2014
  • 11-2013
  • 10-2013
  • 09-2013
  • 08-2013
  • 07-2013
  • 06-2013
  • 05-2013
  • 04-2013
  • 03-2013
  • 02-2013
  • 01-2013
  • 12-2012
  • 11-2012
  • 10-2012
  • 09-2012
  • 08-2012
  • 07-2012
  • 06-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 03-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 11-2011
  • 10-2011
  • 09-2011
  • 08-2011
  • 07-2011
  • 06-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 01-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 07-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 11--0001
    Blog als favoriet !
    De klinge een dorpje aan de grens
    lana

    Image and video hosting by TinyPic

    07-06-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De zus van lana




    Splinter



    Een vrouw komt bij de dokter de vrouw zegt: "ik heb een splinter in me kut''!
    De dokter vraagt hoe of dat komt waarop de vrouw antwoord : ''ik heb met Pinokio geneukt''

    07-06-2015 om 00:00 geschreven door Felix1  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    06-06-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Eddy op zijn best

    Eddy op zijn best

    Image and video hosting by TinyPic

    06-06-2015 om 12:05 geschreven door Felix1  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (5)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mooie grote en kleine vrachtschepen foto


    ...

    06-06-2015 om 00:03 geschreven door Felix1  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mooie grote en kleine vrachtschepen


    .

    06-06-2015 om 00:00 geschreven door Felix1  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De zus van Lana



    Indiaan

    Een boer had tien koeien en een stier. Maar de stier wilde absoluut niet de koeien dekken. Alles had de boer al geprobeerd. Op een dag staat er een man bij de wei een beetje lacherig ernaar te kijken. De boer wordt een beetje kribbig en vraagt waarom hij aan het lachen is. De man vertelt
    de boer dat hij eens bij een koe door de doos moet wrijven en daarna alles in het gezicht van de stier moet uitwrijven. De boer probeert het en warempel het lukt. De stier is niet meer te stoppen. "Nou", denkt de boer, "dat moet ik thuis ook eens proberen." Dus s'avonds ligt hij met zijn
    vrouw in bed. Hij gaat langzaam met zijn hand tussen haar benen en daarna wrijft hij door haar mossel. Vervolgens smeert hij alles in zijn gezicht uit en zegt: "Ooohhhh schat ik ben zo heet." Waarop zij antwoordt: "Ik zie het, je ziet er uit als een indiaan!!"

    06-06-2015 om 00:00 geschreven door Felix1  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    05-06-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Super kok Lana

                                                                   Super kok lana

    Image and video hosting by TinyPic

    05-06-2015 om 18:14 geschreven door Felix1  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (4)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een gratis etentje


    Een gratis etentje



    Op de achtergrond speelde klassieke muziek. Een opera van Verdi had de kelner geantwoord toen Tom er naar informeerde. In het Italiaans restaurantje dat zijn schoonbroer hem in lovende bewoordingen had aangeraden stonden slechts enkele tafels. Het was een familiezaakje dat door drie man werd gerund. Guiseppi zorgde voor de bar, zijn broer Carlo diende op en in de keuken boog Umberto, een neef van Guiseppi zich over het fornuis. Ze waren alledrie minstens zestig jaar oud. Zijn schoonbroer had niet overdreven. De bereidingen van Umberto waren exquis en Carlo was een hoogst charmante kelner die zijn klanten wist te amuseren. Net zoals zijn twee collega's had Carlo een gebrekkige kennis van het Nederlands maar zijn sappige Italiaanse uitdrukkingen waren heerlijk om horen. Tom en Ilse hadden genoten van hun avondje uit. Alles was perfect: de familiale sfeer, de bediening en de Spaghetti Aglio e Peperoncino.
    "Drinken we nog een espresso schat," vroeg Ilse, "of heb jij liever een glaasje grappa?"
    Tom overwoog even maar hield het bij een espresso. Er wachtte nog een autorit naar huis en hij had reeds drie glazen chianti op.
    Carlo plaatste de kopjes op tafel en zei dat de espresso's op kosten van de zaak waren. Tom en Ilse waren aangenaam verrast.
    "Gracias, heel gracias voor espresso," probeerde Tom met een Italiaans accent en handgebaren.
    Carlo fronste de wenkbrauwen, knikte koel en ging weg. Tom en Ilse keken elkaar verbaasd aan. Vanwaar die plotse verandering in Carlo's houding?
    "Is dank u wel in het Italiaans soms niet grazie," zei Ilse, "gracias is Spaans, ik herinner me dat van vorig jaar in Barcelona."
    Tom liet een vlugge blik op Carlo vallen, "hopelijk heb ik hem niet beledigd. Italianen zijn nogal gevoelig voor zo'n dingen. Je weet wel: het zuiderse temperament."
    "Maak je geen zorgen, die kelner is meer gewoon. Iedere dag krijgt hij wel een klant over de vloer die pochen wil met zijn Italiaans," zei ze met lichte spot.
    "Ik probeer het toch," antwoordde Tom, "ik ben niet zoals jij. Bang om een foutje te maken," en hij schoof zijn stoel achteruit, "ik moet een plasje doen."
    Toen hij terug plaats nam zag Ilse een bezorgde blik in zijn ogen.
    "Scheelt er iets?"
    Tom boog zich naar haar toe en fluisterde, "mijn portefeuille, ik ben hem vergeten."
    "Vergeten!?" kwam het er nogal luid uit, "hoe kan dat nou?"
    Tom gebaarde haar meteen stiller te praten want Carlo en Guiseppi staakten hun gesprek en keken in hun richting.
    "Ben je zeker," vervolgde ze zachtjes.
    "Zeker ben ik zeker, " antwoordde hij geïrriteerd, "ik heb iedere zak driemaal binnenste buiten gekeerd...en weet je wat...het is jouw schuld."
    "Nu nog mooier, geef je vrouw maar de schuld."
    "Ik had eerst mijn blauw jasje aan met mijn portefeuille reeds in de binnenzak, " verduidelijkte hij, "maar het blauw vloekte met mijn schoenen en je verplichtte me deze grijze aan te trekken. Ik dacht totaal niet aan mijn portefeuille toen ik van jasje veranderde. Conclusie: jouw schuld."
    "Met elkaar te beschuldigen lossen we niets op. We moeten er iets op vinden. Denk na."
    "Hoeveel zit er in je tasje," vroeg Tom zonder echt te hopen.
    Ilse knipte haar tasje open en haalde er een briefje van vijf uit. Een pareltje zweet rolde over Toms voorhoofd, "een briefje van vijf? Is dat alles...en je visa-kaart? Die heb je toch altijd bij je."
    Ilse schudde de inhoud van het tasje dooreen en vond nog een stuk van vijftig cent maar geen visa-kaart.
    "Vijf euro en een beetje. Zelfs te weinig als fooi," en Tom groef zijn handen in zijn haar.
    "De waarheid," zei Ilse, "we vertellen hen de waarheid. Ze noteren onze naam, we ondertekenen een briefje en morgen betalen we hen...plus tien of twintig euro voor de last."
    Tom zag er tegen op maar het was de enige mogelijkheid. Hij dronk zijn espresso in één teug leeg, schraapte zijn keel en wenkte Carlo.
    "Het was pico bello, we hebben echt genoten," zei hij ernstig.
    Carlo glimlachte, "Grazie signore, ik betank," en hij articuleerde het volgende klaar en traag, "grazie signore...grazie."
    Tom plaatste zich wat comfortabeler op zijn stoel, "Het zit echter zo...mijn portefeuille ligt nog thuis en ik kan de rekening nu niet betalen. Dit is de eerste keer dat mij zoiets voorvalt en ik voel me er heel ongemakkelijk bij, echt waar. Morgen vereffen ik de hele rekening, ik zweer het u. U hoeft zich geen zorgen te maken. Morgenochtend sta ik hier stipt om tien uur aan de deur en dan betaal ik u. Zeker weten."
    "Niet betalen?" vroeg Carlo verbaasd, "spaghetti niet goed? Chianti niet goed? Niet betalen?"
    Guiseppi had zich ondertussen bij Carlo gevoegd en ze begonnen in het Italiaans met elkaar en toen keek Guiseppi Tom kwaad aan.
    "Waarom betalen...euh...waarom niet betalen?" verbeterde hij zichzelf en met zijn handen in zijn heupen.
    Tom antwoordde verontschuldigend, "portefeuille vergeten, sorry. Morgen betaal ik u. Geef een papiertje en ik onderteken het dat ik u geld schuldig ben. Dat kan toch geen probleem zijn. U hoeft zich geen zorgen te maken. Het komt in orde."
    Ilse zei ook iets, "morgen betaalt mijn man u en nog eens twintig euro voor de last."
    Guiseppi gunde Ilse slechts een korte blik en wees met zijn vinger naar Tom, "u betaal of polizia!"
    Zijn gezicht was rood aangelopen en Carlo had een stap achteruit gezet.
    Tom wist niet meteen wat te zeggen en hij keek naar Ilse en toen terug naar Guiseppi, "ik kan nu niet betalen. Mijn portefeuille ligt thuis. Portefeuille...thuis. Casa, you understand, money Casa."
    "Jij niet betaal. Jij dief, jij ladro," brieste Guiseppi.
    "Versta jij mij eigenlijk wel," zei Tom geërgerd, "dat verblijft hier al jaren en verstaat geen Nederlands."
    Tom voelde zich ongemakkelijk met die snuivende Italiaan te dicht bij hem en hij wou opstaan. Guiseppi dacht dat Tom iets van plan was en hij gaf hem een duw. Tom verloor zijn evenwicht en sleurde in zijn val het tafellaken mee. De kopjes, een kaars en een vaasje met rozen kletterden op de grond. Ilse sprong ontzet van haar stoel en stond met een mond vol tanden. Tom klauterde recht en was ziedend.
    "Ben jij nu helemaal gek geworden! Ik ben mijn portefeuille vergeten en jij slaat compleet tilt!"
    Zijn geroep maakte het alleen maar erger. Guiseppi was een trots man en niemand schold hem uit in zijn eigen zaak. Hij schopte de stoel opzij en haalde uit en raakte Tom aan zijn schouder. Instinctief sloeg Tom de oude man terug. Een uppercut en één in de maag. Guiseppi vloog achterover en op de grond, uitgeteld. Carlo vluchtte achter de bar en telefoneerde de politie. Het tumult was hoorbaar tot in de keuken en een verbaasde Umberto verscheen in de deuropening met een hakmes in de ene hand en een bos wortelen in de andere. Hij zag zijn bewusteloze neef en na een korte uitleg door Carlo kwam hij dreigend op Tom af.
    Ilse vreesde het ergste en schreeuwde het uit, "pas op, hij heeft een mes!"
    Het lemmet zoefde rakelings langs zijn hoofd en raakte een houten pilaar. Het mes had zich stevig in het hout geplant en terwijl Umberto het los wrikte greep Tom zijn vrouw bij de arm en sleurde haar het restaurant uit.
    "Lopen," riep hij en ze renden zo hard ze konden. Ze hoorden hoe Umberto hen achterna kwam en hen vervloekte maar lang hield de oude man het niet vol.

     
    In de wagen werd niet gesproken. Tom keek strak voor zich uit en vroeg zich af hoe het zo uit de hand had kunnen lopen. Zijn oor jeukte en hij krabde er aan.
    "Verdomme, hij heeft me geraakt met zijn mes," en hij toonde twee bebloede vingers.
    "Geraakt?" vroeg Ilse verbaasd, "je vingers?"
    "Niet mijn vingers. Mijn oor, mijn rechter. Hij had me kunnen vermoorden, die seniele kok."
    Ilse knipte het leeslampje aan en bekeek zijn oor. Er hing wat bloed aan en wat losse huid maar meer dan een schaafwondje was het niet.
    "Ik dep het met een doekje."
    "Laat maar, ik voel het al niet meer."
    Daar wou ze niet van horen. Een keukenmes is vuil en het wondje kon ontsteken. Het pakje tissues in haar tasje was leeg en ze graaide in de broekzak van haar jeans naar haar zakdoekje. Ze voelde iets hards en rechthoekig.
    "Tom," zei ze beduusd.
    "Wat?"
    "Kijk eens hier," en tussen haar duim en wijsvinger hield ze haar visa-kaart omhoo

    05-06-2015 om 00:00 geschreven door Felix1  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De zus van Lana


     



    Dieper

    Moerder gaat even weg ze zegt tegen dieper
    "niemand binnen laten, en je mag ook niet op mijn bed"
    even later gaat de bel
    het is lotte "kom je spelen?"
    "oke, wat gaan we doen ?"
    "zullen we op moeders bed vrijen?"
    "leuk, dat is goed"
    even later komt moeder thuis
    ze roept dieper, dieper! later antwoord dieper "ik kan niet verder"

    05-06-2015 om 00:00 geschreven door Felix1  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    04-06-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Eddy op zijn best

                                                            Eddy op zijn best

    Image and video hosting by TinyPic

    04-06-2015 om 21:42 geschreven door Felix1  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (6)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De zus van Lana

    sherida van der hiele

    Jantje zat in een stoel en zijn vader zat er naast en Jantje vroeg aan vader mag ik 100 euro? En vader zegt ja als je maar niet gaat naar de sexshop! En tog ging Jantje naar de sexshop.En zeg wat kan ik doen voor 100 euro? De vrouw aan de kassa zegt: Een vrouw zoeken en der mee neuken! De volgende dag: zat Jantje weer in zijn stoel en zijn vader er naast en zeg:Mag ik 200 euro en Vader zegt ja als je maar niet ga naar de sexshop! En tog ging Jantje naar de sexshop! En vraagt aan de kassa wat kan ik doen voor 200 euro? Een vrouw zoeken en een kind zoeken en met die vrouw neuken! De volgende dag vraagt Jantje aan zijn vader mag ik 300 euro? En vader zegt ja als je maar niet gaat naar de sexshop! En tog gaat Jantje naar de sexshop! En vroeg aan de kassa wat kan ik doen voor 300 euro? En vrouw zoeken en daar mee neuken en het kind pijpen ! Even later kwam zijn vader binnen en zei Jantje wat ben je nou aan het doen ja ik ben met een vrouw aan het neuken en een kind aan het pijpen!

    04-06-2015 om 00:00 geschreven door Felix1  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.geluk..

    geluk..



    Ik keek in haar stralende ogen, reikte met mijn rechterhand naar haar hoofd, en veegde met mijn duim de waterdruppeltjes van haar wang. Ik kwam dicht tegen haar aan staan en gaf haar een kus.
    'Ik heb vandaag veel aan je gedacht.' zei ik, terwijl ik mijn linkerhand op haar bil legde.
    'Ik ook aan jou.' was het antwoord, en ze stak een hand in mijn achterzak. 'Ik heb trouwens een boxer van je geleend, schattig, die hartjes.' Mijn hart ging als een razende tekeer. Ik drukte haar stevig tegen me aan en heb haar sindsdien nooit meer losgelaten.

    Op zijn minst zou je een 'plop' verwachten, maar er was niets. Ik zat vrolijk op mijn fiets en was op weg naar huis. Ik was plotseling op een andere plek en op een andere plaats, bezig met een totaal andere bezigheid. En niemand - mezelf incluis - viel het op.

    De fietsrit kwam tot een einde daar ik mijn huis naderde. Voor de garagedeur stond een vrij grote zwarte volkswagen. Ik zette mijn fiets in de garage, opende de voordeur en met een fijn gevoel van thuiskomen betrad ik de hal. Vrolijk fluitend hing ik mijn jasje aan de kapstok en dumpte ik mijn tas eronder. Enigszins hongerig besloot ik gelijk maar te kijken wat er aan voedsel in huis was. Ik stapte de hoek om waar de huiskamer eindigde en de keuken begon, en zag twee pannen op het vuur staan waarvan de damp vrolijk de afzuigkap in dwarrelde. Ik keek om mij heen, bekeek de rest van de keuken en schrok. In mijn herinnering was ik hier nooit eerder geweest. Ook de garage, de hal en de huiskamer leken nu ik eraan terugdacht nieuw te zijn. Tóch was ik hier op de automatische piloot naar toe gefietst en tóch had ik mij geen moment onzeker gevoeld tot het moment dat ik de pan op het vuur zag staan. Terugdenkend aan de fietstocht die ik gemaakt had kon ik niet zeggen waar ik gefietst had, welke straten ik had doorkruist en zelfs niet waar ik vandaan was gekomen. Ik probeerde nog dieper in mijn herinneringen te graven maar het enige wat ik vond was dat gelukkige moment in de kroeg. Het enige dat ik wist was haar hand in mijn achterzak, de geur van haar haar en het ritme van haar ademhaling waardoor haar borsten met een prettige regelmaat tegen mijn borst werden gedrukt. Het moment dat ik Elise had losgelaten bestond niet in mijn hoofd. Wel de herinnering aan intens geluk, het kloppen van mijn hart, het bevochtigen van mijn op slag droge lippen en opeens, plotseling, vanuit het niets: ik vrolijk fluitend en fietsend in de namiddagzon.

    Beduusd stond ik in het midden van de keuken, mijn ogen weer gefixeerd op de pannen op het vuur. Met een hand reikte ik naar mijn hoofd waar ik krampachtig tijd en ruimte probeerde te herconstrueren. Het bleek een vergeefse poging en met de andere hand steunde ik op het aanrecht. Na enige momenten herpakte ik mij en begaf me weer naar de hal, waar ik een spiegel had zien hangen. Ik haalde diep adem, rechtte mijn rug en bekeek mijn voorkomen in de spiegel. Voor mij zag ik een jongeman van een jaar of dertig, gestoken in een mooie pantalon en een effen overhemd afgemaakt met een rustige stropdas. Mijn kapsel was vrijwel hetzelfde als ik het altijd had en mijn blauwe ogen tinkelden nog vol levenslust. Mijn ogen verwijdden zich toen achter mijn beeltenis in de spiegel een vrouw de trap afdwaalde en via de spiegel in mijn ogen keek. Haar stralende ogen deden mijn hartslag omhoog schieten. Haar blik scheen me vertrouwd en warm toe en pure liefde denderde als een sneltrein door mijn bloedvaten. Ze bracht een vrolijk giecheltje ten gehore en terwijl ze haar wenkbrauwen een weinig optrok zei ze vrolijk: 'Hoi schat.'
    Abrupt draaide ik mij om en nam haar in mijn armen. 'Elise,' fluisterde ik, terwijl ik het moment uit de kroeg herbeleefde, 'ik hou van je.'
    Ze maakte zich los uit mijn armen en duwde met haar wijsvinger even op het puntje van mijn neus. 'Ik ook van jou, maar nú ga ik even naar het eten kijken.'
    'Kan ik helpen?' vroeg ik terwijl ik achter haar aan liep richting de keuken omdat ik zo dicht mogelijk bij haar wilde blijven.
    'Nee dat is niet nodig,' ze tilde een deksel op, een wolkje stoom steeg op en werd verslonden door de afzuiger, 'jij mag morgen weer.'
    'Oké, dan ga ik even me spullen boven leggen!'
    'Is goed,' sprak ze terwijl ik alvast richting de trap liep, 'zeg dan ook gelijk tegen Robin dat we over vijf minuten gaan eten.'
    Ik kwam tot een onmiddelijke stop. Een moment stond ik stil, maar daarna vervolgde ik mijn weg des te sneller. In mijn haast struikelde ik over de laatste trede van de trap en viel ik languit de overloop op. Ik bleef liggen om tot mezelf te komen. Ik snoof de geur van het tapijt op en verbaasde mij over het feit dat dit zo vertrouwd rook, alsof elke dag hier mijn neus op het tapijt lag. Een geluidje trok mijn aandacht. Ik verlegde mijn blik van het rode tapijt naar daar waar het geluid vandaan scheen te komen. Een klein kereltje keek met een verbaasde blik op mij neer. Een jochie van een jaar of vijf met een blond koppie en blauwe ogen. Ik keek hem met een vertederde glimlach aan. 'Robin, we gaan over vijf minuten eten.'
    'Hmkay.' antwoordde het kereltje met bevestigende blik, om zich vervolgens om te draaien en weer terug te keren in de kamer waar hij een ogenblik eerder uit was gekomen. Ik legde mijn hoofd weer ten ruste op het tapijt en al ruikende aan het tapijt overdacht ik mijn situatie en vooral wat ik er mee zou doen.

    Het ultieme burgerlijke geluk was mij ten deel gevallen. Zonder te hoeven leren, zonder te moeten bikkelen, job-hoppen en anderszins carrièreplannen had ik een redelijke baan weten te bemachtigen, getuige het huis, de auto en de breedbeeldtelevisie. Bovendien had ik een leuke vrouw, een schattig zoontje en allemaal leken we zo gezond als een vis te zijn. Alle ingrediënten om gelukkig te zijn waren aanwezig, het enige dat ontbrak was voldoening. De voldoening van het rusten na het harde werken. Vruchten plukken van je eigen oogst is fijner dan ze te kopen in de dichtstbijzijnde supermarkt.
    Moest ik het Elise zeggen? Was het tijd om professionele hulp te gaan zoeken? Of moest ik mijn verlies van ruimte en tijd vóór me houden en doorleven op de automatische piloot, genietend van mijn kunstmatige - en voor mijn gevoel onrechtmatig verkregen - geluk? Zou ik dat kunnen?

    'plop'

    Ik deed een poging om haar te zoenen, maar ze draaide haar gezicht weg en het enige waar mijn tong mee in aanraking kwam was haar wang die nog vochtig was van de regen. Ze probeerde zich uit mijn omhelzing te wurmen, dus greep ik haar des te steviger vast. Ze was van mij. En ze hield van mij, alleen besefte ze het zelf nog niet. Ik had het onze toekomst mogen aanschouwen en die zag er rooskleurig uit. Nooit zou ik haar laten gaan en mijn kans op het ultieme geluk laten schieten.
    Eindelijk begon Elise een beetje bij te draaien. Ze pakte me nu ook stevig vast en woelde stevig door mijn haar. Ze beet me verleidelijk in mijn nek en trok bijna mijn haardos uit mijn hoofd. Ik opende een moment mijn ogen en zag de uitsmijter zich een weg door de mensenmassa heen banen richting de plek waar wij ons bevonden. Met een simpel hoofdgebaar probeerde ik hem duidelijk maken dat alles met mij oké was. Ik was gevleid door het feit dat hij zo op me lette, hij moest gedacht hebben dat onze hartstochtelijke omhelzing een aanval van haar op mij was en dat het tijd werd om in te grijpen. Een goede vent, dat was het zeker. Plotsklaps zag ik een vuist mijn kant op razen. Ik voelde geen klap toen ik geraakt werd; ik hoorde slechts een simpele 'plop' voordat alles zwart werd.

    04-06-2015 om 00:00 geschreven door Felix1  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    03-06-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Super kok Lana

                                                                 Super kok Lana

    Image and video hosting by TinyPic

    03-06-2015 om 10:45 geschreven door Felix1  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (7)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De zus van Lana

    penis lengte een belg een duitser en een nederlander zitten om een tafel in de kroeg voetbal te bespreken, totdat de nederlander allemaal streepjes op de tafel zag staan. hij roept de ober erbij en vraagt "wat zijn dit voor streepjes" waarop de ober zegt "gistere waren hier vier negers die hielden een wedstrijdje wie de grootste penis had. de drietal kijkt naar de streepjes en het valt op dat ze maar tot de 18 cm kwamen, dus de belg haalt zijn leuter uit zijn broek en legt hem op tafel. helaas hij komt niet verder dan de 14 cm, dan komt de duitser en ook hij legt zijn leuter op de tafel, hij haalt het net niet. dan komt de nederlander hij legt zijn swans op tafel en begint kei hard te lachen, tssss ik heb gewoon een grote lul dan vier negers bij mekaar. waarop de ober trug kom en zegt "hun stonden aan de andere kant van de tafel"

    03-06-2015 om 00:00 geschreven door Felix1  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Grote orkaan

    Grote orkaan

    Er is een grote orkaan geweest in marokko en er zijn 15000 marokanen gestorven
    de eu heeft besloten om hulp te bieden.
    de duitsers sturen vredestroepen.
    de engelsen sturen voedsel en de belgen sturen gewoon 15000 nieuwe marokanen

    03-06-2015 om 00:00 geschreven door Felix1  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    02-06-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Eddy op zijn best

                                                                Eddy op zijn best

    Image and video hosting by TinyPic

    02-06-2015 om 20:42 geschreven door Felix1  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (6)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het Dappere snijdertje

    Het Dappere snijdertje




    Op een mooie zomermorgen zat een snijdertje op zijn tafel voor het venster; hij was opgewekt en naaide dat het een aard had. Toen kwam een boerenvrouw de straat af en riep: "Moes te koop! Moes te koop!" Dat klonk het snijdertje heerlijk in de oren: hij stak zijn kleine hoofd uit het raam en riep: "Kom maar boven vrouwtjelief, hier kun je je moes kwijt."

    De vrouw klom de drie steile trappen op naar het snijdertje, en ze moest al haar manden met vruchtenmoes voor hem uitpakken. Hij bekeek alles, nam van iedere soort in de hand, rook eraan, en zei tenslotte: "Dat is lekkere jam, weeg me vier lood af, en als t een kwart pond wordt, is het ook niet erg." De vrouw die gehoopt had een flinke bestelling te krijgen, gaf hem de vier lood, maar ze ging knorrend en brommend weg. "Nu, God zegen de maaltijd," zei het snijdertje, "dit zal mij kracht en moed geven," en hij haalde een brood uit de kast, sneed overdwars een hele snee af, en streek er de jam overheen als beleg. "Dat zal niet kwaad smaken," zei hij, "maar eerst moet dat buis nog klaar, voor ik mijn tanden in het eten zet." Hij legde het brood naast zich, naaide verder en maakte steeds grotere steken van puur plezier.

    Intussen steeg de geur van de moes langs de wanden omhoog, waar een massa vliegen zat. Ze werden er door gelokt, en streken in zwermen op het brood neer. "Nou, wie heeft jullie uitgenodigd?" sprak het snijdertje, en hij joeg de ongenode gasten weg. Maar de vliegen die geen Hollands verstonden, lieten zich niet wegjagen, maar kwamen terug in steeds groter getale. Toen liep het snijdertje de gal over, hij haalde uit zijn voorraad een grote lap, "wacht, ik zal jullie!" en hij sloeg er zonder genade op los. Toen hij de lap eraf trok en telde hoeveel er waren, lagen daar niet minder dan zeven vliegen dood met uitgestrekte poten. "Ben je zó'n held?" vroeg hij en bewonderde zijn grote dapperheid, "dat mag de hele stad wel eens weten." Haastig knipte de snijder een gordel, naaide hem dicht en stikte er met grote letters op: zeven in één klap! "Wat, de hele stad?" zei hij toen, "de hele wereld zal het weten!" en zijn hart hamerde van blijdschap als een lammestaartje. Het snijdertje bond zich de gordel om en wilde de wijde wereld in, want hij meende, dat zijn werkplaats te klein was voor zoveel dapperheid. Voor hij weg trok, zocht hij in 't huis na, of er niet nog iets was, wat hij mee kon nemen; maar hij vond niets anders dan een oud stuk kaas, en dat stak hij bij zich. Voor de poort zag hij een vogel, die verward was in de struiken; die moest bij de kaas in z'n zak.

    Dapper ging hij nu op weg, en daar hij licht en vlug was, voelde hij geen moeheid. De weg voerde hem naar een berg, en toen hij de hoogste top had bereikt, zat daar een geweldige reus, die rustig op alles neerkeek. Het snijdertje ging heel trouwhartig op hem toe, en sprak hem aan: "Goedenmorgen, kameraad, zeg, kijk je de wereld eens aan? Ik ben juist op weg naar de wijde wereld en ik wil er mijn geluk proberen. Heb je zin om mee te gaan?" De reus keek het snijdertje verachtelijk aan en zei: "Lomperd! armzalig kereltje!" - "Dat zou je denken," zei het snijdertje, knoopte de mantel los en liet de gordel zien, "daar kan je lezen, hoe ik ben." De reus las: "zeven in één klap!" Hij dacht dat 't mensen waren, die het snijdertje had neergeslagen, en hij kreeg een beetje respect voor hem.

    Toch wilde hij hem eerst op de proef stellen; hij nam een steen in zijn hand en drukte die in elkaar, zodat het water eruit droop. "Doe me dat eens na," zei de reus, "als je zo sterk bent." - "Is dat alles?" zei het snijdertje, "dat vinden wij kinderachtig," greep in zijn zak, pakte de kaas en drukte hem samen, zodat het vocht eruit liep. "Zeg," zei hij, "is dat nog niet een beetje beter?" De reus wist niet wat hij zeggen moest, en hij kon het van dat manneke niet geloven. Toen hief de reus een steen op en wierp die zo hoog, dat men hem met het blote oog nauwelijks meer zien kon: "Nou jij, kleine aardappel, doe me dat eens na." - "Een goede worp," zei het snijdertje, "maar jouw steen moest weer op de aarde terug vallen, ik zal er een opgooien, zo hoog, dat hij helemaal niet meer valt." Hij greep in zijn zak, pakte de vogel en gooide hem omhoog. De vogel, blij met zijn vrijheid, steeg omhoog, vloog weg en kwam niet meer terug. "Hoe bevalt je dat stukje, kameraad?" vroeg het snijdertje. "Gooien kan je wel," zei de reus, "maar nu zullen we nog eens zien, of je iets kunt dragen."

    Hij bracht het snijdertje naar een geweldige eik, die geveld ter aarde lag, en zei: "Als je sterk genoeg bent, help me dan de boom het bos uit te dragen." - "Graag," antwoordde het mannetje, "neem jij dan de stam, dan neem ik de takken en de twijgen, dat is het grootste en het zwaarste deel." De reus nam de stam op zijn schouder, maar het snijdertje ging op een tak zitten, en de reus, die niet kon omkijken, droeg de boom alleen en het snijdertje erbij. Deze was, achteraan, heel vrolijk en floot het liedje "Daar reden drie snijdertjes uit de poort", alsof het sjouwen een kleinigheid was. De reus sleepte zijn zware last een eind mee, toen kon hij niet verder en riep: "Pas op! ik moet de boom laten vallen." De snijder sprong er vlug af, pakte de boom met beide armen beet, alsof hij hem zo aldoor had getorst, en zei tegen de reus: "Nou ben je zo'n grote kerel en je kunt niet eens een boom dragen." Samen gingen ze verder. Toen kwamen ze langs een kersenboom, en de reus pakte de kroon waar de sappigste vruchten hingen, boog hem naar beneden, gaf die aan het snijdertje om vast te houden en zei hem dat hij moest eten. Maar het snijdertje was veel te zwak om die boom te houden, en toen de reus losliet, ging de boom omhoog, en het snijdertje mee de lucht in. Toen hij weer zonder letsel op de grond stond, ze de reus: "Wat nu? Kan je zo'n zwak boompje niet eens neer houden?" - "Kracht genoeg," zei het snijdertje, "denk je dat dat voor mij iets was ik, die er zeven in één klap sla? Ik ben over de boom gesprongen, omdat er jagers aan het schieten zijn in de struiken. Spring ook maar zo, als je kunt." De reus probeerde het, en kon niet over de boom heen, maar hij bleef in de takken hangen en het snijdertje was hem weer de baas geweest.

    De reus zei nu: "Als je zo'n dappere kerel bent, kom dan bij ons in 't hol en slaap bij ons." Het snijdertje wilde wel en ging mee. Ze kwamen in 't hol, waar meer reuzen zaten, bij 't vuur elk met een gebraden schaap in de hand. Ze aten. Het snijdertje keek om zich heen en dacht: "Het is hier toch heel wat ruimer dan in mijn werkplaats." De reus wees hem een bed, daar moest hij maar in gaan liggen en eens uitslapen. Maar 't snijdertje vond 't bed te groot, ging er niet in, maar kroop in een hoekje. Toen het middernacht was, en de reus dacht dat het snijdertje al lang sliep, stond hij op, nam een grote ijzeren stang en sloeg het bed met één slag in tweeën en hij dacht dat hij die sprinkhaan nu wel kwijt was. Vroeg in de morgen gingen de reuzen het bos in, ze hadden 't hele snijdertje vergeten, daar kwam 't ineens heel vrolijk en zelfbewust aan. De reuzen schrokken, waren bang dat hij hen allen dood zou slaan en liepen haastig weg.

    Maar het snijdertje trok verder, steeds z'n spitse neus achterna. Toen hij een eind gelopen had, kwam hij in de tuin van een paleis en omdat hij moe was, ging hij in 't gras liggen en sliep in. Terwijl hij lag te slapen, kwamen de mensen, bekeken hem en lazen op zijn gordel: "Zeven in één klap". "Och," zeiden ze, "wat wil die grote krijgsheld hier midden in de vrede? Dat zal wel een groot heer zijn." Zij gingen zijn komst aan de koning vertellen: als er oorlog kwam, zou dat wel een bruikbaar en belangrijk man zijn, die ze zeker niet moesten laten vertrekken. Dat vond de koning een goede raad, hij zond een paar mensen van de hofhouding naar de man toe, om, als hij wakker was geworden, hem een aanbod te doen voor het leger. De afgezanten bleven bij de slapende staan, wachtten geduldig tot hij zich uit ging rekken en zijn ogen uitwreef, en brachten toen het aanbod over. "Daarom ben ik juist gekomen," zei hij, "en ik ben bereid, in dienst van de koning te treden."

    Dus werd hij ontvangen, en hem werd een afzonderlijke woning aangeboden. Maar de soldaten moesten niets van het snijdertje hebben en wensten hem duizend mijlen ver. "Wat moet daarvan komen?" zeiden ze onder elkaar, "als wij ruzie met hem krijgen en hij slaat er op, dan slaat hij er in één slag zeven dood. Dan kunnen wij niet meer bestaan." Zo namen ze een besluit, togen allemaal samen naar de koning en vroegen hun ontslag. "Wij zijn er niet," zeiden ze, "om te werken met iemand die er zeven in één klap kan doodslaan." De koning werd bedroefd, dat hij om die ene held al zijn trouwe soldaten moest verliezen; hij wilde dat hij nooit van zijn bestaan had gehoord, en hij wilde wel dat hij hem kwijt kon. Toch durfde hij hem niet te ontslaan, uit vrees dat de man hem en zijn volk allemaal samen dood zou slaan, en zich tenslotte op de troon zou nestelen. Hij dacht er lang over na en eindelijk wist hij raad. Hij zond een boodschap naar het snijdertje.

    Omdat hij zo'n krijgsheld was, wilde hij hem iets aanbieden. In een groot bos in zijn land woonden twee reuzen, die met roof, moord, brand en plundering veel kwaad stichtten. Niemand durfde hen te naderen. Als het snijdertje die twee reuzen kon doden, zou de koning hem zijn dochter tot vrouw geven en het halve koninkrijk als bruidsschat, honderd ruiters mochten meegaan als hulp. "Dat zou nog eens wat zijn voor een man als ik," zei het snijdertje bij zichzelf, "een mooie prinses en een half koninkrijk, zo iets krijg je niet elke dag." - "Wel ja," was zijn antwoord, "die reuzen zal ik wel aan kunnen en die honderd ruiters heb ik er niet bij nodig, wie zeven in één klap slaat, hoeft zich om twee niet te bekommeren."

    Het snijdertje trok er op uit, en de honderd ruiters reden achter hem aan. Toen hij aan de rand van het bos kwam, sprak hij tot zijn geleide: "Blijf hier maar wachten, de reuzen neem ik wel alleen." Toen sprong hij het bos in, en keek links en rechts. Na korte tijd kreeg hij de twee reuzen in 't oog: ze lagen onder een boom te slapen en snurkten dat de takken op en neer woeien. Het snijdertje, vastberaden, deed zijn beide zakken vol stenen en klom in de boom. Middenin liet hij zich op een grote tak glijden, tot hij vlak boven de slapers zat. Toen liet hij de ene reus een steen op de borst vallen en nog één en nog één. Eerst merkte de reus niets, toen opeens werd hij wakker, stootte zijn gezel aan en zei: "Waarom sla je mij?" - "Je droomt," zei de ander, "ik sla je niet." Ze gingen weer slapen, toen gooide het snijdertje een steen op de andere reus. "Wat," zei de ander, "waarom gooi je naar mij?" - "Ik gooi niet," zei de eerste brommend. Ze kibbelden een poos, werden weer moe en hun ogen gingen weer dicht. Weer begon het snijdertje zijn spel, hij zocht de dikste steen, en gooide die de eerste reus op z'n borst. "Dat is te kras!" riep die, sprong woedend op en gooide zijn makker tegen de boom, zodat die trilde. De ander betaalde hem echter met gelijke munt, en ze werden zo driftig, dat ze bomen uittrokken, op elkaar lossloegen, tot ze beiden ter aarde vielen. Nu sprong het snijdertje omlaag. "Gelukkig maar," zei hij, "dat ze de boom waarin ik zat, niet hebben uitgerukt, anders had ik als een eekhoorntje van de ene boom in de andere moeten wippen!" Hij trok toen zijn zwaard en gaf elk van de reuzen een paar zware slagen in de borst, toen ging hij weg, liep naar zijn ruiters en sprak: "Het is gebeurd. Ik heb ze allebei gedood; maar het is er hard toegegaan: ze hebben in hun angst bomen uitgetrokken en zich daarmee verweerd, maar het hielp allemaal niets, wanneer er iemand bij is als ik, die er zeven slaat in één klap." - "Bent u dan niet gewond?" vroegen de ruiters. "Dat gaat best," antwoordde het snijdertje, "geen haar hebben ze me gekrenkt." Dat wilden de ruiters niet geloven en ze reden het bos is, waar ze weldra de reuzen vonden, badend in hun bloed en overal in het rond uitgerukte boomstammen!

    Het snijdertje kwam nu bij de koning om de beloofde prijs, maar die had spijt van zijn belofte en zon weer op een middel om zich de held van de hals te schuiven. "Voor je mijn dochter krijgt en het halve koninkrijk," zei hij, "moet je nog eenmaal een heldendaad verrichten. In het bos loopt een eenhoorn rond. Hij richt overal schade aan. Hem moet je eerst nog vangen." - "Voor een eenhoorn ben ik nog minder bang dan voor twee reuzen. Zeven in één klap, dat is mijn kracht." Hij voorzag zich van een touw en een bijl, ging het bos weer in, en liet zijn geleide weer wachten. Lang hoefde hij niet te zoeken, de eenhoorn kwam er weldra aan en sprong recht op het snijdertje af, alsof hij hem zonder uitstel op de hoorn wilde nemen. "Rustig, rustig," zei hij, "zo gauw gaat het niet!" Hij bleef staan en wachtte, tot het dier vlakbij was; dan sprong hij heel vlug achter een boom. Maar de eenhoorn was met een aanloop tegen de boom opgevlogen en spietste zijn hoorn zo stijf in de stam, dat hij hem niet weer weg kon trekken. En zo was hij gevangen. "Daar heb ik hem in de knip," zei het snijdertje, kwam achter de boom vandaan, legde z'n touw om de hals van de eenhoorn, hakte met zijn bijl de hoorn uit de boom, en toen alles klaar was, leidde hij hem aan het touw naar de koning.

    Maar de koning wilde hem het beloofde nog niet geven en stelde een derde eis. Het snijdertje moest voor de bruiloft nog een wild zwijn vangen, dat grote last in t bos veroorzaakte, en daarbij moesten de jagers hem helpen. "Best," zei het snijdertje, "dat is kinderwerk." De jagers nam hij niet eens mee tot hun groot genoegen want ze kenden dat wilde zwijn en ze hadden geen zin het nog eens te ontmoeten. Toen het wild zwijn de snijder zag, kwam het schuimbekkend en met dreigende slagtanden op hem afgerend en wilde hem omverwerpen, maar de snelle held sprong in een boskapelletje dat daar stond, en met één sprong weer het venster uit. Het wild zwijn was achter hem aan naar binnen gedraafd, maar 't snijdertje liep vlug om en sloeg de deur van 't kapelletje dicht. Nu was 't woedende dier opgesloten, en 't was veel te dom en te dik om uit het raam te springen. Het snijdertje ging de jagers halen: ze moesten de gevangene zelf zien, maar de held stapte naar de koning, die nu, goedschiks of kwaadschiks, zijn belofte moest houden, en hem zijn dochter gaf en 't halve koninkrijk toe. Had hij geweten dat het geen held was, maar een snijdertje, dat voor hem stond, dan had hij het nog erger gevonden. De bruiloft werd dus met veel pracht en weinig plezier gehouden en 't snijdertje werd koning. Na een poos hoorde de koningin 's nachts, hoe haar man in de droom sprak. "Jongen, eerst 't buis en dan gauw de broek naaien, anders sla ik je met de maatstok om je oren." Nu wist ze in welke steeg de jonge koning geboren was, en de volgende morgen klaagde ze bij haar vader haar nood, hij moest haar toch afhelpen van een man die een geboren snijdertje was. De koning troostte haar en zei: "Laat vannacht de deur van de slaapkamer open. Mijn lakeien zullen buiten staan en als hij in slaap is, komen ze binnen, slaan hem in boeien en dragen hem naar een schip, dat hem de wijde wereld in zal varen." De vrouw vond het best, maar 's konings wapendrager die de jonge koning aardig vond, had alles gehoord en bracht alles over. "Daar zullen we een stokje voor steken," zei het snijdertje. 's Avonds ging hij gewoon met zijn vrouw naar bed; toen zij geloofde dat hij sliep, stond ze op, deed de deur open en ging weer liggen. Het snijdertje dat maar deed alsof hij sliep, begon met luide stem te roepen: "Jongen! eerst 't buis en dan gauw de broek naaien, anders sla ik je met de maatstok om je oren. Zeven sloeg ik in één klap, twee reuzen heb ik gedood, een eenhoorn gevangen en een wild zwijn en zou ik dan nog bang zijn voor die lakeien buiten de kamerdeur?" Toen ze het snijdertje zo hoorden, joeg hij hun de schrik op 't lijf. Ze liepen of de wilde jacht hun op de hielen zat, en niemand wilde zich meer met hem meten. Zo was en bleef het snijdertje al z'n levensdagen een koning!

    02-06-2015 om 00:00 geschreven door Felix1  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De zus van Lana

    Bij de dokter Er komt een vrouw bij de dokter. Vrouw: dokter, wilt u eens nakijken of het hier allemaal wel nog in orde is "vanonder" want ik ga voor de derde keer trouwen... Dokter: Ok mevrouw... Maar mevrouw, u bent nog maagd! Vrouw: Ja. wel, de eerste keer trouwde ik met een gyneacoloog en het enigste wat die kon doen is er naar kijken... De tweede keer met een psycholoog en die kon er alleen maar over praten... Maar nu ga ik trouwen met een advocaat, dus ik ben zeker dat ik genaaid wordt!

    02-06-2015 om 00:00 geschreven door Felix1  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    01-06-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Super kok Lana

                                                              Super kok Lana

    Image and video hosting by TinyPic

    01-06-2015 om 15:31 geschreven door Felix1  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (5)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De zus van Lana

    Hoe heet het sperma van een ambtenaar? Kruipolie.

    01-06-2015 om 00:00 geschreven door Felix1  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nieuwe fiets

    Nieuwe fiets

    Jantje heeft net een nieuwe fiets gekregen van zijn moeder. Als een gek fietst hij door de straten. Even later ziet hij zijn moeder en schreeuwt "KIJK MA, ZONDER HANDEN". Met losse handen scheurt hij langs zijn moeder. Later gebeurt precies hetzelde,"KIJK MA ZONDER HANDEN", terwijl hij als een gek langs zijn moeder fiets. Een half uurtje later ziet Jantje's moeder Jantje rustig aan komen rijden waarop Jantje zegt,"kijk ma, zonder tanden".

    01-06-2015 om 00:00 geschreven door Felix1  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (1)


    T -->

    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!