Ik ben LEDA, en gebruik soms ook wel de schuilnaam LEDALU.
Ik ben een vrouw en woon in de Kempen (België) en mijn beroep is nu mijn ouders helpen.
Ik ben geboren op 11/07/1954 en ben nu dus 71 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Zo wat van alles.
Beoordeel dit blog
Zoeken in blog
Mijn Man , Mijn Ouders
Ervaringen
20-01-2011
Een krop
Ik heb het moelijk gehad vandaag. Onverwachts bezoek gehad en het doet zo raar dat ze speciaal voor mij komen om te horen hoe het gaat. Als ik daar moet op antwoorden gaat het niet. De krop komt hoog in de keel en het duurt even voor hij weg is. Hij gaat weg maar komt terug. Vandaag met de regelmaat van de klok. Ik ben dan ook nog een attest van erfopvolging gaan vragen op het registratiekantoor. Dat heb ik nodig om te kunnen erven van mijn man !!! Morgen of vrijdag mag ik dat gaan afhalen. Ze gaan me bellen. Ik ben ook nog langs de kliniek geweest. Mijn man had nog verscheidene afspraken open staan. Daar heb ik echt geluk gehad. Een secretaresse heeft zich over mij ontfermd en zij brengt nu alles voor mij in orde. Als ge zo al enkele jaren bij dezelfde mensen langs komt ; dan begint er toch een band te groeien. Ik ben blij dat juist zij vandaag aan het werk was. Ze heeft me heel goed opgevangen. Ze heeft me de lijdensweg bespaard om langs vijf verschillende secretariaten te moeten gaan. Ik had ook nog juist de goede gedachte om te vragen hoe het met haar man was. Zij zijn nog jong. Hebben jonge kindjes en hun droom ging uitkomen om een huisje te bouwen. Plots is haar man ziek geworden. Er is een verlamming opgetreden en ze weten nog steeds niet waarvan. Hij is nu volop aan het revalideren. En er is beterschap. Ik ben blij voor hen. Ondanks al mijn verdriet en pijn kan ik toch blij zijn met de vooruitgang van iemand anders. Het maakt me op een zekere manier blij. En dan was ik blij dat het ondertussen al middag was. Een hele namiddag bezig geweest met papieren. Morgen nog één instantie raadplegen en dan hoop ik dat ik er door ben. Dan hoop ik dat iedereen is ingelicht die moet ingelicht zijn. Gelukkig bestaat er telefoon en e-mail. De vooruitgang is toch voor iets goed. Nu ben ik nog bezig met het leegmaken van fardes. Elk formulier , elk papier brengt een herinnering naar boven. Het is heel moeilijk werken. Voor mij toch. Ik ben nog bezig met een hoop papieren te verzamelen van mijn echtgenoot die ik nog zeker enkele jaren moet bijhouden. En ik heb nog enkele dozen vol. Vol met papieren die ik zeker niet mag wegsmijten. Dat hebt ge als ge zelfstandige zijt geweest. Ik stel me de vraag of dat bij anderen ook zo is. Ik stel me op het ogenblik ongelooflijk veel vragen. Helaas heb ik er momenteel nog altijd geen antwoord op gekregen. En ga ik een antwoord krijgen ?