Dag ierereen Ja je leest het goed, de familie gaat uitbreiden, en als alles goed gaat met drie babytjes tegelijk, want mijn schoondochter is zwanger van een drieling. De mama van mijn eerste kleinzoontje is ondertussen 14 weken zwanger, je zou denken dat ze reeds 5 a 6 maand zwanger is, zo zwaar is ze al, maar zo ver zijn we nog niet. Tot hiertoe zou alles normaal verlopen, en zouden de kleintjes ok zijn . In ieder geval wij wachten in spanning af wat het wordt, want zeg nu zelf, echt alledaags is dit toch niet. Er is een eeneiige tweeling en een eenling. Ik vind het wel spijtig dat ik er niet zo veel zal kunnen aan helpen, als je in een rolstoel zit ben je in alles beperkt, al wil je nog zo veel doen, je stoot telkens tegen een muur aan, daarom heb ik ook die bergen genomen voor mijn blog, het illustreerd het best mijn dagelijkse struggle. Groetjes
Dag iedereen Ik zal eens vertellen wat er mij nu overkomen is, na bijna 43 jaar werken en bijna 65 jaar, hebben ze mij nu vollledig zonder inkomen gezet. Vorig jaar in maart was ik pensioengerechtigd, doch ik wilde mijn pensioen niet opnemen omdat ik mijn werk nog veel te graag deed. Ik mocht dan twee jaar langer werken met toestemming van het ziekenhuis waar ik werkte, eerst heb ik 29 jaar als verpleegster gewerkt, doch na een arbeidsongeval, waardoor ik mijn rug kapot gemaakt heb was ik afgekeurd voor de verpleging, maar kreeg ik een job aangeboden in de administratie, met degradatie en loonverlies tot gevolg, maar ik was blij dat ik kon werken, privé allerlei cursussen gevolgd om in de administratie mee te kunnen, doch dit was geen piobleem. Het bedrag dat ik kreeg van de ziekenkas aanvullend aan mijn halftijds loon, ik mocht van de medisch adviseur niet full time meer werken, dus daarom die aanvullende vergoeding, die werd op mijn pensioengerechtigde leeftijd wel gestopt, dus 900 werd zomaar elke maand van mij afgenomen, mijn onkosten bleven nochtans wel dezelfde Van de ziekenkas mocht ik in die periode van twee jaar drie maanden ziek zijn en dan moest ik verplicht op pensioen. Spijtig genoeg ben ik op 26 juli ziek geworden, zoals ik in mijn eerste verslagje reeds vertelde, die maand wordt dus voor een hele maand aangerekend, dus ze hebben mij in september van de mutualiteit afgeschreven, met als gevolg geen inkomen meer, en moet ik wachten tot januari voor ik van mijn eerste pensioen kan genieten. Er wordt wel van de daken geschreeuwd om langer te werken en als men dat wil doen, dan wordt men langs alle kanten gestraft, dit kan toch niet normaal zijn. Heren en dames ministers, in deze omstandigheden denk ik dat je niet veel mensen zult vinden die als vrouw tot hun 65 willen werken. Groetjes Tot morgen
Dag iedereen Nog maar eens proberen om hier een verslagje op te zetten, de eerste twee keren is het mij niet gelukt, de eerste keer had ik bovenaan geklikt om toe te voegen en niet onderaan, de tweede keer probeerde ik een foto op te zetten, doch die bleek te groot te zijn, dan maar zonder foto.
Gisteren hebben we dus de verjaardag van mijn kleinzoontje gevierd. Het was ook grootoudersdag in zijn school, dus mijn man was reeds om 6u vertrokken naar het Gentse, wij wonen in Vlaams Brabant, dit om het verkeer voor te zijn. Om 7u15 was hij al aan mijn zoon zijn woning, iedereen sliep nog, ik kon niet mee om de gekende reden vermeld in mijn eerste verslag. Tegen de middag kwamen ze dan naar hier, het feestje werd hier gehouden om dezelfde reden, dat ik het een beetje moeilijk heb om bij mensen op visite te gaan, toilettoestanden enz.
Wij hadden een traiteur besteld, die alles op tijd heeft afgeleverd, en het zag er weer allemaal perfect uit.Voor er aan de maaltijd kon worden begonnen wilden ze met de kleine naar de manège om hem te laten kennis maken met de paarden, hij heeft zelfs enkele toertjes mogen doen op een paard, hij leek het reeds heel zijn leven te doen. Niet bang of zo, nee hoor, zijn vader heeft in diezelfde manège nog veel dressuur gedaan als hij kind was, het zal in de genen zitten zeker. Dan was het tijd voor het feestmaal, eerst een glaasje champagne om alles in te luiden, het eten was verrukkelijk als naar gewoonte, afgesloten met de nodige taart en een expresso. Ook de nodige cadeautjes werden niet vergeten, wij kochten zijn eerste computer, ene van nijntje, hij zal het nog een beetje moeten leren, maar dat komt wel, want het is een intelligent baasje. Dit was een heerlijke dag die toch wat afwisseling bracht in mijn geisolleerd bestaan. Groetjes
Dag allemaal Mij even voorstellen. Ik ben een vrouw van 64 jaar, tot voor een paar maanden nog aan het werk, doch nu door zware fysische problemen thuis en verplicht op pensioen te gaan. In juli hebben ze mijn tweede been afgezet, en doordat de wonden niet of zeer traag genezen kan ik nog geen prothese aagemeten krijgen, en zal dit nog wel enkele maanden op zich laten wachten, daardoor raak ik een beetje geiosolleerd, mijn man gaat en doet wat hij wil, gelukkig, maar ik zit altijd thuis en kom alleen buiten als ik naar het ziekenhuis op controle moet, ik kan met mijn auto rijden, maar het kost mij zo veel moeite om er in te komen. Gisteren was het mij gelukt en als ik er in zat besefte ik dat ik mijn bril niet bij mij had. maar terug naar boven en dan terug naar beneden zag ik toch niet zitten. Dit maar om te zeggen dat het allemaal niet zo eenvoudig is. Tot morgen voor meer nieuws.
