NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Inhoud blog
  • In het spoor van Frederik Hendrik
  • vakantie Kirchberg augustus 2018
  • sorry foto's staan op kop
  • Aalten deel 2
  • Beltrum langs natuur en kerkepaden
    Zoeken in blog

    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     
    Categorieën
  • dagblogje (66)
  • reisverslagen (5)
  • Weblinks (2)
  • Lientjes (reis)avonturen

    14-10-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.In het spoor van Frederik Hendrik

    In het spoor van Frederik Hendrik.

    Naar aanleiding van het feit dat het afgelopen week 450 jaar geleden was dat de 80 jarige oorlog begon en in Groenlo dat een groot item is, vond ik het toepasselijk om deze route vandaag te rijden. De route wordt vermeld in een boekje dat werd samen gesteld door Bennie Rouwhorst en Antoon Driessen en was destijds verkrijgbaar bij de VVV en ik zag dar hij daar nog steeds te koop is. De route wordt niet met pijlen aangegeven, maar in dit boekje beschreven. Er bestaan ook bewegwijzerde routes, maar ik heb voor deze variant gekozen.
    Officieel heeft het 2 startpunten nl Erve Kots in Lievelde en de parkeerplaats aan de Wheme in Groenlo bij de Hervormde Calixtuskerk. Maar omdat de route rond loopt ben ik hem begonnen in Zwolle.
    De route is 27 km lang, maar je kunt hem in 2 keer rijden en dan is het 2x 15 km. Ik heb voor de grote route gekozen.

    Even een klein stukje inleiding:
    De route volgt zoveel mogelijk de circumvalatielinie en de belegering van Grolle, zoals Groenlo in die tijd heette, in het jaar 1627. Een circumvalatielinie is een verdedigingswerk met aarden wallen die een gehele stad omsluiten op een afstand van 3 kilometer rondom de stad. Dit om er voor te zorgen dat kogels etc die vanuit de stad werden afgevuurd geen schade konden aanrichten. Groenlo ofwel Grolle was zo'n bolwerk dat in handen was van de Spanjaarden en Frederik Hendrik wilde Grolle weer in staatshanden hebben. Op elk strategisch punt werden kwartieren gebouwd, wat schansen genoemd werd. Het heeft aan beide kanten veel bloedvergieten gekost, maar uiteindelijk gaven de Spanjaarden zich over nadat Frederik Hendrik gedreigd heeft om de stad met 3 mijnen tegelijk aan te vallen en er geen zicht op was dat de Spanjaarden versterking konden krijgen van andere Spaanse troepen. Deze hele geschiedenis staat bekend als het Belegh van Grol. Ondertussen is het cultureel erfgoed geworden en het is ook vrij uniek, omdat de resten in de grond nog terug te vinden zijn, zeker als het een droge zomer is, zoals afgelopen zomer, maar daarover later meer. In andere steden zoals bv 's-Hertogenbosch zijn deze linies verdwenen onder autobanen en nieuwbouwwijken. Wilt u meer over deze geschiedenis lezen dan verwijs ik u naar de website www.circumvallatielinie.nl. Wilt u fysiek een indruk krijgen bezoek dan het stadje Groenlo, in bovengenoemde kerk is een muurschildering aangebracht over dit thema en her en der staan in Groenlo infopanelen en andere ludieke voorwerpen zoals bv deze soldaat en kanon aan de gracht bij het gerechtsgebouw. zie foto 1 en 2. Of net als ik de route rijden.

    Zoals ik al zei ben ik in Zwolle begonnen. In Zwolle komen we bij de Topsweg op de plek van het eerste kampement van mijn route, nl die van Ernst Casimir van Nassau. Dit was het één na grootste kampement. Deze Ernst was een neef van Frederik Hendrik en stadhouder van Friesland, Groningen en Drenthe.. In de nacht van 15 op 16 augustus 1627 werd de Spaanse inval hier ingezet op het bolwerk dat toen nog niet helemaal af was. Met vuurpijlen werd Frederik Hendrik gewaarschuwd, die er meteen aan kwam en hulp bood. De aanval werd gepareerd en de Spaanse aanvallers leden grote verliezen.
    Even later kom je langs het toenmalige Herberg Reirink, sinds 1662 al in het bezit van deze familie, er achter loopt het Reirinkpad, zie foto's 3 en 4. Helaas kun je er geen pauze houden, het is nu een accommodatie voor feesten en andere samenkomsten.

    Als we de Winterswijkse weg oversteken, goed uitkijken!, gaan we verder over de Zwolse weg en komen uiteindelijk bij huisnummer 8. Hier lag vroeger de Franse Schans. Bij droge zomers, zoals ik u hierboven al meldde, kun je de contouren zien van hoe de schans er vroeger uit heeft gezien. Dit komt omdat op de lijnen waar de schans heeft gestaan er een gracht was en daar was en is de grond een stuk vochtiger dan op de rest van het terrein. Vandaar dat je dus de lijnen af en toe kunt zien, zoals dit jaar. Zie foto's 5 en 6, waarbij de 1e foto van dagblad de Gelderlander is gehaald. U kunt op mijn eigen foto zien dat de groene streep een lijn is van die schans. Als je er naast rijdt is het nog duidelijker te zien.
    De Franse Schans controleerde de weg naar Bredevoort. De Franse huurlingen, vandaar de naam, konden hier de hele omgeving goed overzien, omdat het op een natuurlijke verhoging was gebouwd. Overigens hebben alle schansen een landennaam, nav de soldaten uit dat land die op die plek gestationeerd waren. je kunt dus zeggen dat er toen al een geallieerd leger was net als in WO II

    Daarna komen we op de Grolse dijk richting Vragender, foto 7. Op deze weg liepen de soldaten van het Staatse leger die 17 juli 1627 vanuit Emmerich, via Bredevoort naar hier liepen en daar 20 juli aankwamen. Eigenlijk best een gek idee dat deze weg er ca 400 jaar geleden ook al was. Ik vond het zo wie zo een mooi plaatje, je ziet al duidelijk de herfstkleuren en het was maar liefst 27 graden en dat in deze tijd van het jaar. het was dan ook de warmste 13e oktober sinds 1921, om maar even in de geschiedenis te blijven.

    Weer verderop deze weg gaan we rechtsaf en komen we langs de Engelse schans. Deze hebben ze in het geheel nagebouwd en je kunt het bewonderen via de grote uitkijktoren, zie foto 8 en 9. Zelf heb ik dit uiteraard niet kunnen zien.
    Deze schans ligt buiten de linie, maar diende om het kamp van Frederik Hendrik te beschermen. Wanneer deze schans nl in Spaanse handen zou vallen dan zou het kwartier van Frederik Hendrik binnen het bereik van de kanonnen van de Spanjaarden vallen en dat was uiteraard niet de bedoeling.

    Bij het bankje op de Flierstraat heb ik pauze gehouden en het grappige was dat er een waterkraan bij stond, dus hier is een mogelijkheid om evt lege flesjes weer bij te vullen. Goede service vond ik dat.

    Dan komen we in Lievelde, als je dit dorp uit bent kom je in het kwartier van Frederik Hendrik. Het grootste deel van het leger, 100 troepen van ca 100 tot 150 man. dus een man of 12000 waren hier gelegerd. De prins zelf had zijn tenten opgezet op het hoogste deel van de es. Rond Erve Kots, waren 20 bakovens die elke dag 28000 pond brood bakten.
    Bij Erve Kots kunt u, als u dat wilt een pauze houden. Hier is van alles te zien en te doen, zie ook mijn vorige blogjes.
    Achter Erve Kots lag het minst versterkte deel van de linie, dat kwam omdat hier een groot moerasgebied lag en ze daar geen aanval verwachtten.

    Als we verder rijden komen we bij de Ruurloseweg, die we oversteken, oppassen!. Na een poosje komen we bij de Lieftinkweg. Hier was het kwartier van Willem van Nassau, de admiraal van Holland. Willem was een onwettig kind van prins Maurits. Tijdens de inspectie van de Franse wallen werd hij geraakt door een kogel van de Spanjaarden. Zelfs Hugo de Groot, u weet wel de persoon die ontsnapte uit slot Loevestein via een boekenkist, heeft hierover geschreven.

    De tocht gaat weer verder en we komen bij de Deventerkunstweg. Hier vlak voor was de Hollandse schans. Deze schans moest de weg naar Zutphen en Deventer bewaken. Hier is weinig van overgebleven, maar in een bosje tussen de Deventerkunstweg en de Laarbergweg is nog een restant te vinden.

    Daarna kom je bij de Ruiterweg, helaas was die voor fietsers nog afgesloten en wordt je omgeleid naar het nieuwe industrieterrein. Maar je kunt een stuk van de weg nog wel zien als je er langs rijdt. Deze weg loopt mee met de oorspronkelijke linie en hier was de cavalerie van het staatse leger gehuisvest. Vandaar misschien de naam? Men denkt dat deze weg speciaal voor deze belegering is aangelegd. De cavalerie was het meest mobiele onderdeel van een 17e eeuws leger, omdat ze te paard overal en snel konden komen als er gevaar dreigde.

    Door de aanleg van de nieuwe N18 wijkt de route hier iets af van het boekje. Bij de kringloopwinkel volg je het fietspad richting Eibergen en rijdt dan het viaduct op, zodat je over de nieuwe weg heen gaat. Dan ga je weer een stukje richting Groenlo, tot je weer linksaf kunt de Ruiterweg op. Hier ga je meteen rechts de schietbaan op en volg je de route weer volgens het boekje.
    Op een gegeven moment kom je in een bosje, waar overigens veel kastanjes lagen, maar dat terzijde. Hier werd de kleinste schans aangelegd en die noemde ze Schans Altena. In het bosje is nog een bult te vinden, maar ik kon er niet meer bijkomen, was nu helemaal vol gegroeid.

    Als we nog even doorrijden komen we weer op de Boerijendijk richting Zwolle en is de route volbracht. Ik hoop dat u er weer van genoten heeft en wie weet heb ik u zo geënthousiasmeerd, dat u hem zelf eens wilt rijden. Het is heel goed te doen, je komt wel langs zandpaden, maar die waren voor mij geen enkel probleem.

    Elke 2 jaar wordt in Groenlo een hele happening gehouden rond dit thema, maar u moet geduld hebben tot volgend jaar, dan is het in oktober weer tijd voor het Belegh van Grol. Zelf ben ik hier niet zo'n voorstander van, maar ieder zijn meug zullen we maar zeggen. Geschiedenis ben ik voor, maar oorlogje spelen is iets voor kinderen en zouden wij, volwassenen, ontgroeid moeten zijn en over de gevolgen na moeten kunnen denken. Maar ja wie ben ik.

    Meer foto's kunt u weer vinden op mijn fotosite https://www.flickr.com/photos/40979853@N03/

    Dit was neem ik aan de laatste tocht voor dit jaar, deze rit was al erg uitzonderlijk. Ik hoop dat u dit jaar van mijn verhalen genoten heeft en wie weet zie ik u volgend jaar hier weer terug. Ik wens u een fijne wintertijd en tot ziens in het voorjaar zullen we maar zeggen.



















    14-10-2018 om 20:01 geschreven door lientje  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:dagblogje
    >> Reageer (0)
    23-08-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.vakantie Kirchberg augustus 2018

    Vakantie Kirchberg augustus 2018

    Zondag 12 augustus dag 1

    Wat als een normale reisdag begon werd helaas een heel avontuur. We reden een kwartier eerder de grens over dan normaal en alles liep fantastisch! Er was bijna geen verkeer en soms hadden we zelfs de autobaan voor ons alleen. Ook het ontbijt verliep normaal, we ontbeten net als anders in Siegen.
    Maar...... Toen we bij Giessen waren zei de bus van het ene op het andere moment: "Ik heb er geen zin meer in, zie maar hoe je verder komt". Het vervelende was dat het uitgerekend op een autobaan-afrit plaats vond naar een volgende autobaan. Veel andere chauffeurs meenden dat ze leuk waren en toeterden volop, of wij niet wisten dat we daar niet konden staan. Wij braaf de ANWB gebeld en er zou iemand komen. Vrij snel kwam zelfs de politie aanrijden. Nu bleek dat die toevallig voorbij waren gekomen. Meteen werd er gehandeld, fakkels werden op de weg gelegd, onze gevarendriehoek moest een heel eind verder neergezet worden en zij belden rechtstreeks met de ADAC, de Duitse dochteronderneming van de ANWB. Ook de radio werd ingelicht, we hebben ons 2 keer gehoord, zelfs toen we allang verdwenen waren werd het nog omgeroepen. Afijn ruim een half uur later kwam de man van de Afsleepdienst. Bus werd opgetakeld, zie foto 1 en we gingen naar het ADAC station in Giessen. Wij met zijn vieren in de vrachtauto en de bus hing aan de takel. Vanwege vele wegwerkzaamheden moesten we maar liefst 75 km om rijden. Eenmaal aangekomen werd er gekeken wat er evt. aan de hand kon zijn. Naar alle waarschijnlijkheid had de brandstofpomp het begeven. Helaas het was zondag dus reparatie kon niet, bovendien zou het nog besteld moeten worden, dus het zou een meerdagenproject worden, Wij de ANWB bellen, dat hadden we beter niet kunnen doen, want het gaf alleen maar gezeur en ergernissen. A konden ze de bus niet naar huis brengen, die moet dus de komende week opgehaald worden, jawel, door mijn vader zelf! Kostenvergoeding ho maar. Gevraagd of ze een hotel vergoeden, "Nee mevrouw alleen de taxi er naar toe." Ja daar hadden we niets aan. "Rijdt u ons dan terug naar huis", "Nee mevrouw, dat zit niet in ons pakket." "Kunnen we dan een bus huren op uw kosten?" "Nee mevrouw we vergoeden alleen een derde deel van de gemaakte kosten als u een rekening kunt overleggen". Dus wij met zijn vieren in beraad wat we zouden doen. We waren op weg naar Kirchberg en ook als we terug zouden gaan moesten we een bus huren, waar mijn scooty in kon. Dus toen maar besloten om toch naar Kirchberg te gaan. Wij de ANWB weer gebeld of ze een bus voor ons konden regelen. Half uur later, "Sorry mevrouw geen bus, alles is verhuurd aan voetbalsupporters in een straal van 100 km." Mijn moeder vraagt aan de nette man van de afsleepdienst of hij kon helpen. Die heeft gebeld en wat bleek een straat verder had Sixt een bus vrij en die konden we huren en gelukkig ook nog bij ons in de buurt wegbrengen aan het einde van de vakantie. Uiteindelijk 5 uur! verder konden we onze reis weer voortzetten. U begrijpt dat we de ANWB meteen opzeggen en naar de concurrent gaan. We betalen al jaren de wegenwacht en de reisverzekering en dit is nu de 3e keer dat ze ons benadelen en dan druk ik me heel netjes uit, want ik heb een ander woord in mijn gedachten.
    Afijn dus 5 uur later, veel geld armer en een veel kleinere minder comfortabelere bus gingen we weer op weg richting Kirchberg. Daar kwamen we moe maar niet voldaan aan om half tien in de avond, 4 uur later dan normaal. De enige charme was dat we nu Tirol in de avond konden aanschouwen, wat toch ook wel weer een bijzonder schouwspel was.
    Gelukkig was de ontvangst wel als vanouds. Leni, onze gastvrouw, had weer Limonade en bier voor ons klaar gezet en we konden zelfs buiten zitten en we hadden ook nog achtergrondmuziek van een plaatselijk hotel. Dus toen kwam de vakantiestemming wel weer terug en die is gelukkig ook de hele week gebleven, alleen werd de week een dag korter i.v.m. de bus die weer terug gebracht moest worden.

    Maandag 13 augustus dag 2:

    Deze dag begon, na een lekker en uitgebreid ontbijt buiten, traditioneel met bezoekjes aan de beide NKD's. In Kirchberg vonden we deze keer niet zoveel, maar in Hopfgarten zijn we goed geslaagd, zelfs al voor de komende herfst en winter.
    Daarna Helmut van de kiosk begroet en geluncht bij de M Preis, de supermarkt aldaar. Dat is het mooie in Hopfgarten, zowel de NKD als de kiosk en de M Preis zitten op hetzelfde pleintje, tegenover de Raifeisentoren, dat is niet te missen. Daarna zijn we even naar de grens gereden om te tanken, daar is het meestal het goedkoopst. Weer verder ging de reis, nu achter de Wilde Kaiser langs richting Schwendt, daar is ons vaste rustplaats bij de forellenvijver. Daar genoten we van een lekkere sorbet en enthousiaste kinderen die daar aan het vissen waren, zie foto 2.
    Na een uurtje reden we naar Sankt Johann, daar hebben we voor kennissen een radio afgegeven. Tegen half 6 waren we weer in Kirchberg, na ons wat opgefrist te hebben gingen we naar ons favoriete restaurant Kalswirt. Ook hier werden we enthousiast ontvangen en begroet en we hebben lekker gegeten.

    dinsdag 14 augustus dag 3 Bella Italia:

    We ontbeten vandaag binnen, omdat het te fris was om buiten te zitten.
    Tegen tienen zaten we in de bus. Ons eerste doel was Innsbruck, waar we de springschans wilden zien. Die kun je van 2 kanten zien, de 1e keer bij de brug in Innsbruck en de 2e keer als je richting de Brennerpas gaat. Zie foto 3. Als je hem zo bekijkt, vanaf een afstandje, lijkt het of het niet veel voorstelt, maar ik denk als je bovenin staat, dat het dan wel erg hoog is.
    Daarna ging de tocht richting de Brennerpas en wel de oude. De nieuwe Brennerpas zagen we verschillende keren voorbij komen, zie foto 4. Ik hoor u denken, waar ken ik de Brennerpas van, nu Henk Wijngaard had ooit een liedje over deze Brennerpas, zie deze link https://www.youtube.com/watch?v=CQrmaqM24pM
    We hoorden op de radio van het ongeluk in Genua Italië, waar de brug was ingestort en als je de foto bekijkt kun je je indenken welke ramp zich daar heeft voltrokken. Maar wij vonden het nu indrukwekkend om te zien, hoe hoog en innovatief de bruggenbouwers toen waren. Hoewel we ook wel weten dat er vele mensen gestorven zijn tijdens de bouw.
    Na een poos kwamen we in Bella Italia ofwel Mooi Italië.
    De reis ging nog ietsje verder Italië in, richting Vipiteno, dat was ons einddoel. De Oostenrijkers en Duitsers kennen het onder de naam Sterzing. Dit gebied heet Sùd Tirol en voor de 1e wereldoorlog behoorde het nog bij het Keizerrijk Oostenrijk, denk maar aan de Sisifilms, die meestal met de Kerstdagen vertoond worden. Daarom kun je ook nog heel goed Duits spreken daar, omdat het nog een echte spreektaal is. We hebben gemerkt dat het plaatselijke dialect een mix is van Duits en Italiaans.
    De vorige keer dat we in Vipiteno waren was het stil en doods, dat was deze keer compleet anders, Er was veel volk op de been en ook alle winkels waren weer vol en open. we hebben lekker geluncht bij het gouden kruis ofwel Crosso d´oro. Daarna een beetje geslenterd door het stadje, de poort is heel herkenbaar, zie foto 5. Als je in Italië bent, met je ook een Italiaans ijsje gegeten hebben, dat hebben we dan ook gedaan. In het stadje stonden ze rijen dik voor de diverse ijssalons, maar bij de ijscokar aan de parkeerplaats was niemand en ze hadden super lekker ijs.
    De terugweg moest over dezelfde weg, de andere route was te ver om. Tegen half 7 waren we weer in Kirchberg. Deze keer hebben we gegeten bij Ephesus, ook hier werden we meteen weer herkend en enthousiast begroet. Het was weer een mooie dag om in te lijsten.

    Woensdag 15 augustus dag 4 Maria Hemelvaart:

    Feestdag in Oostenrijk, Maria Hemelvaart, als je deze dag in sommige delen van Duitsland en in heel Oostenrijk op vakantie bent, hou er dan rekening mee, dat alle winkels en officiële instanties deze dag gesloten zijn en dat in de meeste plaatsen wel een feest plaats vindt. Dit even ter extra informatie.

    De dag begon een beetje trueb zoals de weervrouw het op de radio meldde. Wat zoveel betekent als een beetje druilerig, maar toen we richting het dorp gingen was er van druilerigheid al geen sprake meer en werd het heerlijk fijn bloemencorsoweer met zon en een vriendelijke stapelwolk.
    Maar eerst hebben we eindelijk de oliemolen van ons pension bezocht. Ons pension heet Schwaigermùehle, genoemd naar de molen en de familie Schwaiger waar deze molen al generaties lang toe behoort. Zie foto 6. Het is echt een bezoekje waard als u Kirchberg bezoekt. Slaapt u n het pension, dan is het zelfs gratis te bezichtigen, slaapt u elders dan vragen ze een kleine entree, waar ze de molen dan weer van kunnen onderhouden.
    De molen is een lijnzaadmolen. Lijnzaadolie wordt gebruikt voor het lakken van kleine houtoppervlakken en de `koek` wat overblijft werd als veevoer verkocht. Maar de olie is niet eetbaar voor ons mensen.
    De molen heeft tot ca 1960 gewerkt en werkte maar 7 weken in het jaar, 4 weken in het voorjaar en 3 in het najaar, dit i.v.m. het klimaat aldaar. Ik heb een aantal foto´s van de molen gemaakt, die staan op mijn fotosite: https://www.flickr.com/photos/40979853@N03/, waar u nog veel meer foto´s van deze vakantie en eerdere vakanties en dagtochtjes kunt bekijken.
    Nadat de molen niet meer werkte had een openlucht museum interesse in de molen, maar de gemeente Kirchberg wilde de molen zelf als museum behouden. Ze hebben hem toen gerestaureerd en dit jaar is er een heel nieuw dak opgekomen, in originele stijl. U kunt dit museum sponseren, zie voor info mijn vorige blogje over Oostenrijk. In het museum wordt u alles verteld over hoe de molen functioneerde en waar bv. de term slaolie op slaat, de olie en ook deze lijnzaadolie, wordt verkregen door er met een slaghamer op te slaan. Het hoe en wat laat ik aan de familie Schwaiger over om u dat te vertellen als u er een keertje naar binnen gaat. Mocht u dus in Kirchberg zijn, dat kan zowel in de zomer als in de winter, dan heeft u voor een klein bedrag een leerzaam uurtje en u helpt de molen er ook mee in de voorziening van zijn onderhoud.
    Na dit leerzame uur gingen we richting het centrum van Kirchberg. Eerst hebben we bij Kalswirt apfelstrudel met koffie en chocomelk genuttigd. Daarna in beide souvenirwinkels gekeken, heb in één van hen nog iets leuks gevonden voor mijn plantenverzorger.
    Radio U1 van Tirol had bij de muziekkoepel een uitzending genaamd `Frùhschoppen` georganiseerd met diverse bands uit de regio. We hebben gekeken, geluisterd en wat gedronken. Maar waar wij zaten hoorden we hoofdzakelijk alleen de bassen, vandaar dat we vast naar Kalswirt gingen, omdat daar het bloemencorso 2 keer voorbij zou komen en daar hadden we een mooie plek om te kijken. Het leuke was dat er ontzettend veel volk op de been was, met name veel bussen uit Frankrijk en Beieren, dus er was genoeg te zien, die middag.
    Om 3 uur, nu ja bijna, het Kirchbergs kwartiertje was ook daar bekend, begon het bloemencorso. Dit jaar werd het voor de 26e keer georganiseerd. We zijn 2 jaar geleden ook hier geweest tijdens het bloemencorso, zie één van mijn blogjes hieronder, toen was het niets vergeleken bij wat we in de Achterhoek gewend zijn. Maar dit jaar was het echt de moeite waard en waren er maar liefst 30 elementen aanwezig en ook de wagens waren beduidend mooier en groter. Ik heb me alleen geërgerd aan het publiek dat achter het corso aanliep. Die moesten plaats maken omdat het corso voor de 2e keer langs kwam. In plaats dat ze achter ons gingen staan gingen ze voor ons staan en wel zo dat we niets meer konden zien. Niet alleen ik, maar ook de kinderen die voor mij zaten op de grond. Dan zijn mensen toch echt egoïstisch. Maar al met al hebben we ervan genoten, veel foto's van dit corso zijn ook te zien op mijn fotosite, met dank aan Andreas, die ze voor mij en dus ook voor u gemaakt heeft. Voor mij was het nl niet te doen, omdat ik zat en dan krijg je niet zulke mooie foto´s.

    Donderdag 16 augustus dag 5:

    We werden wakker met een stralende zon en strakblauwe luchten. Helaas was het te fris om buiten te ontbijten, dus dat deden we gezellig binnen.
    Vandaag stond een tocht naar Reith im Winkel, Beieren, op het programma. Tegen half tien gingen we op pad naar Kufstein am Grùnen Inn, bekend van het witte slot, zie foto 7. Ook dit kunt u kennen van een lied: https://www.youtube.com/watch?v=RNIMjrBii5M het Kufsteinlied. Daarna gingen we bij Kòssen de grens over en via een mooie weg kwamen we aan in Reith im Winkel. Een mooi dorp, zoals gezegd in de deelstaat Beieren in Duitsland. Het nadeel was alleen dat al het verkeer door het stadje moest, dus een beetje rumoerig en rommelig. Het is niet groot, maar wel mooi en zeker de moeite waard om eens te bezoeken, vooral de kerk vond ik erg mooi. Het interieur was roze met wit, zie foto 8, het deed me een beetje denken aan de Liebfrauenkirche in Dresden. Verder had het een paar leuke winkeltjes en Maria en Margot Hellwig, 2 bekende Duitse schlagerzangeressen,hadden en hebben hier een restaurant genaamd Kuhstall.Maria is nl een paar jaar geleden overleden, zij was de moeder van Margot.
    We hebben chic geluncht, niet omdat wij zo chic zijn, maar dat had een toilet op de begane grond en ja dat is wel handig als je geen trappen kunt lopen. We hebben daar een lekkere gevulde "windbeutel" gegeten, dat noemen wij een soes, alleen was deze veel groter dan onze soesjes en gevuld met ijs en slagroom en desgewenst aardbeiensaus, dat overigens ook van echte aardbeien gemaakt was.
    Op de terugweg hebben we nog een kleine bergweg gereden richting huis Filzerhof. Dit kunt u kennen als u de oude Soko Kitzbùhlseries gekeken heeft op de Duitse tv. Hier werden nl de opnames gemaakt van het restaurant van de vader van de vrouwelijke inspecteur. Nu wordt het huis verbouwd tot appartementen hoorden we later. We hebben een paar mooie foto's gemaakt, waaronder van Kirchberg, zie foto 9, de rest staat op de fotosite zoals ik hier al beschreef.
    Ons laatste diner bij Kalswirt is altijd traditioneel de "Grillplatte", een grote schaal met voor iedereen een aantal stukken vlees, verder rijst, patat en rösti en daarbij nog diverse groentes. Ook traditioneel is de vruchtencocktail zonder alcohol. Van de baas kregen de heren nog een kleine Obstler en wij, dames, een vruchtendrankje als afscheid en een groet voor het komende jaar, we waren weer welkom. Leuk gebaar net waar?
    In het pension namen we vast afscheid van oma en pakten onze laatste spullen weer in.

    Zaterdag 17 augustus dag 6, de terugreis:

    Om kwart voor 6 ging de wekker, althans zou die gaan, maar ik was iets eerder wakker, mijn dagelijkse oefeningen gedaan en me klaar gemaakt voor het ontbijt. Die nuttigden we voor de laatste keer om ongeveer 8 uur en om goed half 9 zaten we weer allemaal in de bus en konden we aan de terugreis beginnen. Die verliep gelukkig weer perfect. Ondanks dat het een stuk drukker was konden we redelijk goed doorrijden. Lunchen deden we in Geisselwind, zoals u van ons gewend bent. We moesten nog even terug naar Giessen, want we waren wat vergeten en mijn vader wilde even kijken welk type brandstofpomp onze bus had. Daar hebben we ook nog even een ijsje op de hand gegeten.
    Uiteindelijk kwamen we rond half negen in Vreden, nog wat kleine boodschappen gedaan en bij een Imbiss wat gegeten. Tegen half tien waren we weer thuis en kon ik heerlijk gaan slapen.

    Dat was weer een heel avontuur in Oostenrijk, ik hoop dat u er weer van genoten heeft. Als het weer zo mooi blijft, dan rij ik af en toe nog een paar dagtochtjes en wie weet ook nog wel een scootytocht, dat ligt aan een aantal factoren, o.a. het weer en mijn gezondheid. Dus blijf mijn blog in de gaten houden, als u het leuk vindt.

    ps helaas staan sommige foto's niet rechtop, ik weet nog niet hoe ik dat moet veranderen, hopelijk ben ik er met mijn volgende blogje achter, tot zover excuses voor het ongemak, maar op mijn fotosite staan ze wel rechtop.



















    23-08-2018 om 21:32 geschreven door lientje  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:dagblogje
    >> Reageer (0)
    09-08-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.sorry foto's staan op kop

    Sorrt foto's staan op kop bij het laatste blogje, ik weet niet hoe dat kan en hoe ik het kan veranderen, maar u kunt ze ook bekijken op mijn fotosite https://www.flickr.com/photos/40979853@N03/? daar staan er nog veel meer. groetjes Lientje

    09-08-2018 om 21:05 geschreven door lientje  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (2 Stemmen)
    Categorie:dagblogje
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Aalten deel 2

    Rondje Aalten deel 2

    Vandaag deel 2 en tevens laatste deel van het Rondje Aalten. Ik heb niet heel Aalten besproken, maar wel het grootste deel, zie ook deel 1 van Aalten hieronder. Overigens krijgt u er vandaag meerdere tegelijk nl 5, omdat ik simpelweg tussendoor geen tijd had om ze hier te plaatsen, dus dan heeft u ook meteen een heleboel te lezen. Leuk voor een mooie zomeravond buiten of als het een keertje wat minder mooi weer is.

    Ik heb me in het centrum van Aalten af laten zetten en heb de volgende knooppunten gereden: 46,44,36,39,43,59,60, 61 en weer terug naar Aalten Ook deze route is ongeveer 30 km. Ik had een klein beetje tijd over en heb toen nog even een stukje wandelroute gereden uit het boekje Langs Heilige huisjes, waarover later meer.
    De meeste wegen en ook zandwegen zijn goed begaanbaar, echter in Barlo en in een stuk van natuurgebied het Goor moet je in deze tijd even met beleid rijden, vooral het laatste stuk in het Goor, vergt wat extra concentratie, zowel voor de fiets als de scootmobiel.

    De tocht begint in het centrum en als 1e kom je langs de Joodse Synagoge, zie foto 1 Deze werd in 1857 gebouwd en staat in de Stationsstraat. Tijdens de 2e wereldoorlog werd de synagoge leeggeroofd en werd als opslag voor meubels en munitie gebruikt. Niet alles werd geroofd een 5 tal Thorarollen, Bijbelboeken, werden voor de tijd verstopt. In de oorlog zijn vele Joden uit Aalten gestorven, zie de plaat rechts naast de synagoge. Diensten worden er niet meer gehouden, er moeten nl 10 Joodse mannen bj een dienst aanwezig zijn volgens de regels en die hebben ze blijkbaar niet meer. Soms worden er speciale diensten gehouden als er gasten zijn bv uit Israël. Wel kunt u in de zomermaanden de synagoge bezoeken op woensdagmiddag en donderdag, Kijk voor exacte tijden op hun website.

    Bij de kruising Beeklaan - Hogestraat kunt u de Westerkerk zien liggen. Deze kerk is in 1891 gebouwd en was een schuurkerk, dit was een schuilkerk binnen in een schuur, ten tijde van de reformatie, hier al veelvuldig besproken. Oorspronkelijk was het voor de gereformeerde inwoners van Aalten, tegenwoordig is het van de Euregio Christengemeente Aalten/Bocholt. Dus een internationaal gebeuren.

    Langzaam gaan we Aalten uit en gaan we noordwaarts, daar kunnen we goed zien dat Aalten glooiend is, we moeten echt heuveltjes op en af, nu is heuvel een groot woord, maar af en toe moet u echt flink doortrappen om boven te komen, maar naar beneden gaat dan een stuk makkelijker. Als u met een scootmobiel deze route rijdt, raad ik u aan om deze heuveltjes op slaktempo te rijden, dat spaart nl de accu en kunt u dus meer en langer rijden, weet ik uit ervaring. Na een km of 5 komt u in Barlo, een kleine buurtschap van Aalten.
    Dit kleine buurtschap, 122 inwoners heeft waarschijnlijk al in de prehistorie bewoners gehad, gezien een grafveld en sporen van een nederzetting uit de IJstijd. In 1982 kwam Barlo landelijk in het nieuws, omdat een sekteleider genaamd Baghwan plannen had om een complex in Barlo te kopen. De Barlonaren hadden hier schijnbaar geen trek in want het brandde in zijn geheel af en dat had een boer op tv al aangekondigd. Bagwhan zag toen van de koop af. Later werd het een recreatiecentrum en weer later een asielzoekerscentrum.

    Net voor Barlo slaan we linksaf een klein pad in, hier ziet u op een gegeven moment een bord staan akerrandenproject. Elk jaar worden er in Aalten, Bredevoort en Dinxperlo akkerranden en bermen ingezaaid. Dit zorgt voor biodiversiteit (een levende en productieve natuur) en voorkomt wildvraat van de gewassen. foto 2

    Het zandpad gaat verder en we komen uiteindelijk bij boerderijmuseum de Neeth uit, u ziet meteen aan uw rechterhand een klein huisje met de toepasselijke naam hoeke daale, Ga dit huisje even binnen u heeft nog nooit zoveel verschillende wc rollen bij elkaar gezien, Echt rollen met de gekste opdrukken, spreuken etc. foto 3 Aan de andere kant van het huisje, ziet u een ouderwetse wc, zoals die vroeger bij elke boerderij stond. Rij je het erf op, dan kom je langs het kannenhuuske. Een hokje vol met theekannen en koffiepotten. foto 4.
    Als u een plaspauze wilt inlassen, maar geen gebruik van de horeca wil maken, wat overigens ook lekker is hier, vooral de pannenkoeken, dan kunt u richting de speeltuin rijden en om de hoek van de schuur is een wc. Wees wel zo netjes om iets in het bakje te doen, zo zorgt u ervoor dat het ook voor de volgende wandelaar of fietser mogelijk blijft om naar de wc te kunnen gaan.

    Dan nog even een tip, als u geen bordjes ziet, dan moet u steeds rechtdoor gaan, dat moet bij elke knooppuntenroute, maar bij deze was het wel heel extreem, ook bij kruisingen waren ze soms een beetje laks met bordjes.

    Afijn de route gaat verder en we rijden een heel groot stuk over de Zilverbekendijk. Ik las op het internet dat de zilverbeek vroeger een beroemde beek was en dat er aan die beek ergens in Barlo een papiermolen gestaan heeft en dat nam het water van deze zilverbeek, Nu ligt er nog wel een beek, maar die heet de Veengoot en dat is een werkproject geweest, dus niet dezelfde beek.

    Hierna komt u bij een moeilijk begaanbaar zandpad, met goed beleid en geduld komt u er doorheen. Of het door de droogte komt of dat het altijd zo is weet ik niet, maar ik kon er door met mijn Scooty, dus u vast ook.

    Maar als u al de moeite gedaan hebt komt u in het Aaltense Goor, dit is een natuurgebied gelegen op de Halse Rug. Een 12 km lange dekzandrug gelegen tussen Zelhem en Aalten. Dit is een prachtig natuurgebied, met bos en hei. Een paar km verderop in de route is een picknickplaats waar u desgewenst een pauze kunt houden. Zelf heb ik hier mooie herinneringen aan, omdat ik op mijn bruiloft hier met al mijn gasten gepicknickt heb. De route gaat dwars over deze picknickplaats, dus het kan niet missen. zie foto 5.

    Verder gaat de reis en na een mooie tocht kom je bij de grote weg naar Varsseveld, die steken we over. Bij een mooi bospaadje kwam ik deze fleurige bank tegen, zie foto 6.

    Uiteindelijk kom je in IJzerlo, ook een buurtschap van Aalten, het is hoofdzakelijk agrarisch, maar u zult zien dat er een echte kern is met bv een buurthuis en daar kunt u evt. een versnapering kopen.
    Wanneer u IJzerlo uitrijdt komt u op een gegeven moment langs een schoolgebouw, dit gebouw is al gebouwd in 1914. In 1937 zijn er 2 ramen veranderd, want het moest dienst doen als opslagruimte voor de Coöperatieve Landbouwvereniging van Aalten. Verder is het gebouw nog in originele staat. Nu zit er een verzekeringsadviseur.

    Langzaam maar zeker komen we weer terug in Aalten. Zoals ik in het begin al schreef had ik wat tijd over eer ik werd opgehaald. Ik heb toen een klein stukje gereden uit het boekje “Langs heilige huisjes”. Dit is uitgegeven nav het project "Langs heilige huisjes religieus erfgoed in Aalten, Dinxperlo, Bredevoort en Süderwick" Het was destijds gratis verkrijgbaar bij de plaatselijke VVV, of dat nog zo is weet ik niet.

    In elk geval kwam ik langs nog een kerk, deze was een stuk nieuwer. Van oorsprong was het een gereformeerde kerk, maar nu behoort het tot de PKN kerken. De kerk is even oud als ondergetekende, nl uit het jaar 1965 en er kunnen 750 mensen in. Wat meteen opvalt is de muurschildering aan de buitenkant, die er overigens later is aangebracht. Het stelt Mozes voor die staat bij de brandende braamstruik. zie foto 7

    Toen was het tijd om naar mijn ophaalplaats te gaan. Dit was even de laatste blog voorlopig, want er staat weer een vakantie voor de deur. Dus blijf mijn blogje in de gaten houden als u ze interessant vindt.















    09-08-2018 om 20:53 geschreven door lientje  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:dagblogje
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Beltrum langs natuur en kerkepaden

    Beltrum Natuur en kerkepaden

    Ik heb even een uitstapje gemaakt, heb niet deel 2 van Aalten gereden, maar ik ben in de omgeving van Beltrum geweest en wel de tocht Natuur en Kerkepaden van Beltrum. Het is een route uit 2009 die ik destijds voor €1.50 gekocht heb, Ik heb geen idee of hij nog steeds te koop is, maar mocht dat niet zo zijn en u wilt hem willen rijden, dan kunt u altijd bij mij de routebeschrijvng vragen. Even een reactie geven, zie link onder dit blogje en dan uw mailadres erbij melden, dan komt het helemaal goed. Hij is ca 27 km lang

    Deze tocht bestaat voor 75 % uit zandpaden, die allemaal goed te doen zijn, ondanks de droogte. Mocht u hem rijden met echt warm weer, dan is het aan te raden om zo vroeg mogelijk te vertrekken, dan heeft u de meeste schaduw, als u hem, net als ik, vanuit Groenlo begint.

    Zoals gezegd ben ik begonnen bij de brug over de Hartebroekseweg, daar gaat de route rechtsaf het zandpad in langs de Slinge. Dit pad volgt de Slinge tot aan de brug bij de houtzagerij. Daar steken we de Ruurloseweg over en komen uiteindelijk in de Schuurmansweg. eerst kom je een minicamping tegen met de leuke naam De Hippe Kip, daar kun je bv overnachten in een pipowagen of in een retro caravan, dus eentje uit vervlogen tijden.
    Even verderop kom je langs zorgboerderij de Weiden, waar u evt een pauze kunt maken en kunt genieten van Boerderij-ijs of een potje honing en/of eieren kunt kopen. Zie foto 1

    Uiteindelijk komt u uit op de grote weg Groenloseweg, de route steekt deze weg over, maar als u wat wilt drinken of een kleine lunch wilt nuttigen, rij dan even iets verder dan komt u bij café, restaurant de Duif.
    De route steekt, zoals ik al zei de grote weg over en dan volgt een fraai stuk door de Beltrumse natuur, de route gaat over de brug, dan kom je bij een picknickplaats, waar u even kunt pauzeren en lezen over het natuurgebied. de route vervolgt het fietspad bij de parkeerplaats, dus niet de knooppuntenroute volgen.

    U komt dan langs het Spilmanshuuske, waar u ook evt een kleine pauze kunt maken, zie foto 2.

    Zoals ik al zei rijdt u over natuurpaden, maar ook Kerkepaden, zowel aan deze kant van Beltrum als straks aan de andere kant. Kerkepaden waren vroeger paden die de boeren en hun familie gebruikten als route om naar de kerk te gaan, dit waren veelal kleine zandwegen. Beltrum wilde in 1e instantie deze paden herstellen, maar door de huidige ruilverkavelingen was dat niet mogelijk. Toch hebben ze een 23 km aan "Kerkepaden", kleine fiets/wandelpaden door de rustige natuur aangelegd. Dit hebben ze afgekeken van de Zieuwentse Kerkepaden. Zie foto 3.

    Na een aantal van deze paden kom je Beltrum binnen, dit is een klein kerkdorp, wat in 1795 als eigen gemeente bestond, veel later bij de gemeente Eibergen kwam en nu hoort het bij de gemeente Berkelland. Maar het werd al in 1236 genoemd. Het dorp onderging in 1927 een natuurramp, nl een windhoos, waarbij 20 boerderijen werden verwoest. Beltrum heeft qua horeca ook nog wat te bieden. Zo kun je heerlijk softijs eten bj café en cafetaria Dute aan de Meester Nelissenstraat, waar je ook een plaspauze kunt inlassen, mits je wat gebruikt. Iets verder in de straat heb je café restaurant Spilman, waar u u fiets kunt opladen. Beltrum heeft verder nog een pinautomaat tegenover de kerk. Iets verder richting Ruurlo kunt u ook nog inkopen doen bij supermarkt Coop.

    Rijdt u Beltrum uit richting Groenlo dan komt u langs ‘s wereld grootste klompenfabriek Nijhuis, dit wijkt dus af van de route. Deze fabriek bestaat al sinds 1938 en ze hebben een winkel. Ook is bruidshuis Beijer Besselink een begrip in de Achterhoek bij aanstaande bruidjes.
    Verder heeft Beltrum een jaarlijks bloemencorso en is het landelijk bekend om zijn survivaltocht, elke keer aan het begin van het jaar.

    Maar we keren weer terug naar de route. Als eerste ziet u de kerk als u Beltrum binnen rijdt. Dit is de Onze Lieve Vrouwekerk ten Hemelopneming. Deze kerk is in 1847 gezegend en in gebruik genomen en werd gebruikt als een filiaalkerk van Groenlo. In 1855 werd het een zelfstandige kerk met een eigen kerkbestuur. De toren is echter pas van 1894. Foto 4 . In de kapel, kunt u evt een kaarsje branden. Naast de kerk staat het huis Gerardus Majella stichting dit is in 1926 gebouwd en was een zustershuis.

    Tegenover het kerkgebouw komt u op het Mariaplein, aan dit plein staat achter in de hoek een glazen gebouw en in dat gebouw ziet u een stoommachine. Dit is de laatste stoommachine van de melkfabriek. Als u een 50 eurocent muntstuk in de automaat doet, kunt u zien hoe de machine vroeger werkte. Het monument heet de witte olifant. foto 5.

    We verlaten Beltrum weer via één van de Kerkepaden en komen bij een vijver, die nu helaas droog stond en een standbeeld als aanduiding van de kerkpaden. Iets verder ziet u Henk Wolterincks schuilhut, dit is een eerbetoon aan deze Beltrummer, die deze schuilhut bedacht heeft en inmiddels overleden is. Als je er in gaat heb je het idee of je in een soort kapel bent, maar dan een natuurlijke, althans die associatie had ik. Het was in elk geval lekker koel in deze warme dagen.

    Bij de mooie wegwijzer, zie foto 6, kunt u kiezen om weer naar Beltrum te gaan, ik ben weer richting Groenlo gereden.

    Dat was dan het rondje Beltrum, dit laat weer zien hoe klein een dorp ook is, het beslist niet saai hoeft te zijn, zoals ik al vaker zeg Nederland is schitterend en onze Achterhoek zeer zeker! Tot de volgende keer.













    09-08-2018 om 20:43 geschreven door lientje  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:dagblogje
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Aalten deel 1


    Aalten Bredevoort deel 1:

    Deze keer gaat mijn blogje over deel 1 van de route in Aalten, ook dit doe ik aan de hand van knooppunten en ook deze gaat in delen, evenals de buurtschappenroute in Winterswijk, zie hiervoor.

    Het startpunt is camping de Twee Bruggen, waar ik de vorige keer geëindigd ben. Officieel zou ik de route beginnen bij knooppunt 17, daarvoor moest ik een stukje hetzelfde rijden als ik de vorige keer gedaan heb, dus heb ik een alternatief gezocht en wel het volgende: Ga als u met de rug naar de camping staat linksaf, richting de beek, net over de beek kunt u een pad in, de Pieriksweg, dit is een zandpad. Overigens u komt in deze route meerdere zandpaden tegen, die zijn ondanks de droogte goed te doen. Alleen als u met een scootmobiel rijdt, dan moet u als u het bos van havezate Walfort binnen rijdt, dit even met beleid doen, want het loopt vrij schuin en aan de andere kant is een sloot. Met de fiets gaat dit moeiteloos. Bij de t splitsing gaat u links de Goordiek, einde rechts Misterstraat en die blijven volgen dat zit u weer op de goede weg. Dan heb ik daarna de volgende knooppunten gereden: 23, 47, 25, 61, 46, 47, 45, 17 en weer terug naar de Twee Bruggen. De route is ca 30 km.
    Ondertussen bent u langs de Slingeplas gekomen, dit recreatiegebied is ontstaan uit zandwinning. Het gebied is het hele jaar open en is gratis toegankelijk. Ik heb hier geluncht en hoe gek het ook klinkt, ik was op 3 mensen na helemaal alleen en dat met het mooie weer van nu en vakantietijd.. U kunt helemaal rond rijden langs de plas en uiteraard even een frisse duik nemen, als u handdoeken meeneemt.

    Daarna gaat de tocht naar Bredevoort, Bredevoort is bekend als boekenstad, dat houdt in dat dit kleine stadje meer dan 20 antiquariaten en boekwinkels heeft. U vindt dan ook op vele plekken boekenkasten met boeken die te koop worden aan geboden, zowel binnen als buiten. Op mijn fotosite heb ik daarvan een foto opgezet. ik kan hier nl maar 9 foto's plaatsen en ik moest een keuze maken.
    Bredevoort dankt zijn naam aan een brede doorwaadbare plaats in het moeras, wat het destijds was. Voorde betekent nl doorgang. Bredevoort is al erg oud, de oudste vondsten zijn potten uit 7000 v Chr. waarschijnlijk jagers die trokken. Maar vele vele jaren later werd er een burcht gebouwd en dat werd voor het eerst vermeld in 1188 na Chr en heette kasteel Bredevoort. Uiteindelijk werd het vestingstad Bredevoort, dit is oa nog te zien aan de vestingwal waar de molen op staat, waarover zo meer. 200 jaar later kreeg Bredevoort stadsrechten, dus je hoeft helemaal geen grote stad te zijn om stadsrechten te verwerven. Stadsrechten hield in dat die plaats meer rechten hadden dan andere dorpen in de omgeving.
    Het kasteel heeft er gestaan tot 1646, toen kwam er bliksem in de kruittoren en ontplofte de hele boel, waardoor de toenmalige bewoners op een zoon na om kwamen en het kasteel ook ter ziele ging. Zoals ik meldde is Bredevoort een oud stadje en in de echte kern is dat nog duidelijk merkbaar, smalle straatjes, leuke kleine huisjes, het lijkt of de tijd hier heeft stil gestaan, het is, vind ik, ook echt de moeite waard om er eens te gaan kijken en rond te dolen. Ik heb buiten de route om ook even rond gereden en een paar foto's gemaakt en ik wil u daar graag wat over vertellen.

    Als eerste komt u de molen tegen, die zit nog in de route, zie foto 1. Dit is de Prins van Oranje en is van vele kanten duidelijk te zien, omdat hij op een vestingwal staat, zoals ik net al genoemd heb. De 1e molen is al in 1646 gebouwd en de opdrachtgever was niemand minder dan Frederik Hendrik, de prins van Oranje, vandaar ook de naam. De 1e molen brandde in 1869 af en er werd op dezelfde plek een nieuwe gebouwd en werkte weer in 1870. Na de tijd is hij nog 2 keer gerestaureerd. De molen is nog steeds in bedrijf en werkt voornamelijk voor de industrie en verder staan ze op diverse markten en kunt u het meel kopen bij de reformzaken.

    Het 2e wat u tegen komt, als u even rechtsaf gaat, is de NH kerk Sint Joris, tegenwoordig uiteraard behorende bij de PKN. De kerk dankt zijn naam aan de Bijbelse figuur Joris, die de draak overwon. Daarom ziet u geen haan op de kerktoren, maar Joris en de draak. Zie foto 2. Deze Sint Joris was de beschermheer van de Borgmannen. Dit waren weer mannen, die het kasteel moesten bewaken en in ruil voor hun trouw kregen zij een stuk grond te leen, de zgn Borgleen.
    De fundamenten van deze kerk bestaan al sinds 1316. In 1597, tijdens het beleg van Bredevoort is de toenmalige kerk volledig afgebrand. In 1599 werd begonnen aan een nieuwe kerk, maar door de Kruittoren brand, zie boven, heeft ook deze kerk veel schade opgelopen en is een verkleinde vorm gebouwd, zoals hij nu is. U kunt de kerk in de zomermaanden juli en augustus gratis bekijken en ook tijdens boekenmarkten en monumentendagen. Ook dit is een aanrader, ik vind het een mooie aparte kerk, maar ja dat is niet echt doorslaggevend, breng een bezoekje en oordeel zelf, zou ik zeggen.

    Als u nu rechtuit rijdt komt u op het Zand, een plein midden in Bredevoort. Dit plein is eigenlijk de gracht van het oorspronkelijke kasteel en dankt zijn naam aan het feit dat deze gracht gedempt is en 2 eeuwen lang een zandvlakte was omringd met bomen. Op dit plein werd vroeger recht gesproken. Voor op het plein staat een standbeeld en wel van Hendrickje Stoffels, foto 3. Zij was niemand minder dan de werkgeefster en liefdespartner van jawel Rembrand van Rijn, de welbekende kunstschilder.

    Als u nu linksaf slaat en de Prinsenstraat ingaat en dan oversteekt naar de Kerkstraat ziet u de Sint Georgiuskerk al staan, foto 4. Na de reformatie, die ik al verschillende malen in mijn blogjes genoemd heb, werd in 1798 weer de 1e Katholieke kerk gebouwd, deze stond toen aan de overkant van de huidige kerk. deze werd ingewijd in 1878. de toenmalige kerk werd afgebroken en de grond verkocht. Apart detail, las ik, dat voor de bouw de stenen werden aangevoerd door de parochianen uit het Duitse Barlo met kruiwagens, dat is van Bredevoort af gezien 10 km, dat is in deze tijd toch niet meer voor te stellen.
    Als u nu het andere smalle straatje inrijdt, ziet u a een mooie muurschildering van dat kleine straatje, maar als u dan aan het eind weer rechts af gaat, komt u weer op de route uit.

    Overigens zijn er diverse horecagelegenheden, waaronder middeleeuws restaurant Bertram (u kunt hier ook nog overnachten), café het Zwaantje en cafetaria / eetcafé Misterpoort en Bredevoort heeft een supermarkt.

    Na het buitengebied van Aalten komt u langzaam bij Aalten en als eerste komt u dan bij landgoed Havezathe 't Walfort. Hier moet u dus even goed uitkijken, als u met uw Scooty rijdt, fietsers hebben, zoals ik al meldde, geen enkel probleem.
    Iets verder komt u bij het huis 't Walfort. De 1e melding is al van 1402, toen iemand het als borgleen had, tot 1795 was het een leenborg, daarna ging het over in de Landdag en uiteindelijk is het in handen gekomen van het Gelders landschap. Het huis bestaat nog wel, maar van de originele staat is niet veel meer over, alleen de t bouw is nog in tact gebleven. foto 5.

    Het 2e wat u tegenkomt is de grafheuvel bij het Nannielaantje, hier is ook een bankje om uit te rusten.
    Van 1811 - 1818 was de heer Stumph burgemeester van Aalten, deze man overleed in 1820. Hij wilde perse op dit terrein begraven worden, omdat hij het niet eens was met de wantoestanden bij de kerkhoven van die tijd midden in het dorp. uiteindelijk werden hier 4 mensen begraven, deze burgemeester, zijn schoonzoon en 2 kinderen van een toenmalige arts uit Aalten.

    Via mooie kleine paadjes komt u Aalten binnen. Aalten wordt al in de 6e eeuw genoemd en is een plaats met diverse bezienswaardigheden, waarover zo meer. Aalten is groot geworden door de textielindustrie en de hoornindustrie, met name de hoornindustrie was uniek voor Nederland. Van buffelhoorn uit Azië werden pijpen, kammen, knopen etc gemaakt. Uiteindelijk waren er zelfs 4 fabrieken die werk boden aan vele honderden Aaltenaren. Tot 1976 heeft deze 120 jarige oude industrie bestaan. Door de opkomst van kunststoffen ging het ter ziele.
    Bekende inwoner van Aalten is Angus Young van de band AC/DC. Vele bekende mensen komen of kwamen uit Aalten waaronder de kunstschilder Piet te Lintum.
    Aalten heeft ook enkele musea, waaronder het onderduikmuseum op de Markt en daarbij gevestigd het industriemuseum waar bovenstaande allemaal piekfijn verteld en getoond wordt.
    Horeca is er ook volop aanwezig, zowel op de Markt als elders in het dorp.

    Maar we keren weer terug naar de route. Als u in Aalten komt, dan rijdt u eerst tegen de Ahof aan, foto 6. Dit is van oorsprong ook weer een havezate, het heette vroeger het hof van Ahave, wat later Ahof werd. Het ontleend zijn naam aan AA wat water is, dus een hof aan het water. Dit wordt in 1281 voor het eerst genoemd. Van het origineel is niets meer over, wel staat er nu een markante boerderij uit 1743 genaamd de Pol, wat weer hoogte in het land betekent. Nu is het een kinderboerderij, u kunt deze bezoeken, kijk hiervoor bij de ingang voor de openingstijden.

    U rijdt verder richting het centrum van Aalten en bij de Hervormde kerk is de Markt en daar treft u het gemeentehuis van Aalten aan, het oorspronkelijke gemeentehuis is het witte statige gebouw wat u ziet. Dit herenhuis staat er al vanaf de 18e eeuw, maar in 1826 werd het in gebruik genomen als gemeentehuis en tussen 1830 en 1877 werd het tevens gebruikt als kantongerecht. Na een aantal aankopen en renovaties is het hele complex nu gemeentehuis.

    Als u zich omdraait, ziet u de imposante oude st Helenakerk, deze Helena was de moeder van keizer Constantijn de Grote. De kerk is al gebouwd tussen de 15e en 16e eeuw en de toren zelfs al tussen de 11e en 12e eeuw. in 1973 moest het pleisterwerk gerenoveerd worden en toen bleek dat er mooie muurschilderingen onder het pleisterwerk zaten, oa van de 12 apostelen. Dit komt omdat het eerst als Katholieke kerk gebouwd was en tijdens de reformatie het een Nederlands Hervormde kerk werd en daar mochten geen beelden, schilderingen etc vereerd worden. U kunt de kerk in de zomermaanden bezichtigen tussen mei en september, foto 7

    Dan gaat de route weer het centrum uit en over de brug ziet u de andere Helenakerk ofwel de nieuwe Helenakerk. In 1859 werd hier een 1e kerk gebouwd, in 1895 werd er een nieuwe kerk ontworpen, omdat de 1e door brand verwoest werd. Helaas had ook deze kerk geen lange geschiedenis, want in de 2e Wereldoorlog vielen er vlakbij 2 bommen en daardoor bleef alleen de toren staan, de rest werd vernietigd. Begin jaren 50 werd er weer een nieuwe kerk gebouwd en de toren werd daarop aangepast. Dus dit is een betrekkelijk jong kerkgebouw. zie foto 8.

    Daarna verlaten we Aalten en komen weer in het buitengebied, we gaan eerst richting de grens, net voor de grens gaat de route linksaf, maar heeft u zin in een ijsje of wilt u een voet op Duitse bodem zetten, rij dan een klein stukje door, u ziet de overgang al voor dat u af moet slaan. Overigens kunt u iets verderop ook voet op Duitse bodem zetten, daar is een mogelijkheid om de groene grens over te steken.
    Wat betreft pauzemogelijkheden, in dit laatste stuk, komt u maar liefst drie rustpunten tegen, dat is vrij uniek in de Achterhoek, zo wie zo als je onderweg bent.
    Uiteindelijk komt u weer via mooie wegen in Bredevoort en kunt u uw weg terug rijden naar de 2 Bruggen, als u net als ik daar opgestapt bent.

















    09-08-2018 om 20:41 geschreven door lientje  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:dagblogje
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.buurtschappenroute Winterswijk deel 4

    Winterswijk Buurtschappenroute deel 4

    De laatste etappe van de buurtschappenroute Winterswijk, heb ik Woold, Miste en Corle aangedaan en ik ben via Vragender naar huis gereden. Ik ben begonnen bij watermolen Berenschot, waar ik de vorige keer geëindigd was. Zie vorige blogje. Mocht u vanuit Winterswijk gekomen zijn, dan raad ik u aan om hier een plas- en of consumptiepauze in te lassen, want de eerstvolgende mogelijkheid is bij de 2 Bruggen en dat is zeker een 10 km verder.

    Het Woold bestaat uit veel zandwegen, dus ook deze route, maar ze zijn allemaal goed begaanbaar, op de 1e weg en de Kotmansweg na. Maar met een beetje beleid is ook dat goed te doen. Het 1e deel rij je door de Bekendelle, dit is een natuurgebied en zoals de naam al zegt je rijdt door beek en dal. de beek is de Boven Slinge, die bij Kotten ons land binnenkomt, waar hij de Slinge heet en helemaal doorloopt tot iets boven Varsseveld, waar hij in de Bielheimerbeek verder gaat. In Winterswijk krijgt hij overigens een vertakking richting Groenlo en Ruurlo. De Bovenslinge is een regenrivier, net als de Maas in Limburg. Dat houdt dus in dat hoe meer er regent, hoe voller de rivier of beek is. Nu met deze droogte heb ik gezien, dat hij bij de 2 bruggen in Miste, waarover later meer, bijna helemaal droog staat. Dat had ik persoonlijk nog nooit gezien.
    Terug naar de Bekendelle, van de beek zelf zie je niet veel, maar je kunt hier goed een wandeling maken, bv vanaf de watermolen en het is de moeite waard, want als je geluk hebt, zie of hoor je de ijsvogel.
    Buurtschap het Woold heeft ook een eigen kern met oa een school en een verenigingsgebouw Juliana, zie foto 1. Dit gebouw bestaat al sinds 1928, het is destijds gebouwd om de verjaardag van de toenmalige koningin te vieren en om nuttige en aangename bijeenkomsten te houden. Ik las op hun site, dat er in al die jaren niet veel veranderd is

    De route gaat verder door het Achter Woold en dan komt u op een gegeven moment een oorlogsmonument tegen, zie foto 2. dit monument herdenkt de slachtoffers uit de oorlog en viert 40 jaar bevrijding, het is dus in 1985 geplaatst.
    Een paar km verderop komt u langs de dikke steen. Dit is ook als monument daar neergezet en wel ter viering dat de grote verbindingswegen tussen Woold en Miste evenals Woold en Bocholt is verhard en dat was al in 1915. Deze dikke steen weegt maar liefst 12000 kg, hij is van roodachtig graniet en is 2,5 meter hoog. Winterswijk heeft meerdere van deze grote zwerfkeien, denk maar aan de steen bij het Oude gemeentehuis, de steen in Meddo. Allen zijn ze overblijfselen uit de ijstijd zo'n 200.000 jaar geleden. foto 3

    U doorkruist in het Woold 2 keer de Oude Bocholtse baan, dit was zoals u al vermoed, de spoorbaan tussen Winterswijk en Bocholt in Duitsland. Foto 4. Deze spoorlijn is aangelegd in de 70'er jaren van de 19e eeuw, dus rond 1870 en is opgebroken in 1936. maar u kunt dit hele traject fietsen van Winterswijk, tot net bij de grens. 2 spoorhuisjes zijn oa nog bewaard gebleven.

    Ergens kwam ik ook dit pauzehokje tegen, waar ik gebruik van gemaakt heb, daar wat van mijn proviand genuttigd. foto 5

    De route gaat bij het houtbedrijf rechtsaf, maar wilt u een voet op Duitse bodem zetten, rij dan een klein stukje door, waar het bosterrein ophoudt is de grens, deze weg komt uiteindelijk uit in Bocholt.

    Na het Woold komt u in Miste, de naam is afgeleid van de edelman Theodoricus de Misthae, die hier leefde vanaf 1248 op het hof ter Miste, wat weer onder de Heerlijkheid Bredevoort viel. Een bekende schrijver uit Miste was schrijver Henk Krosenbrink. Hij heeft diverse boeken geschreven en veel voor de Winterswijkers en Mistenaren gedaan. Hij overleed in 2015. U kunt een speciale Henk Krosenbrink route wandelen of fietsen langs plekken die hij in zijn vele boeken beschreven heeft. Wie weet komt die hier ook nog eens voorbij.

    U komt bij de grote weg via huize Meenk, dit is een bijzondere boerderij, want het heeft 2 voorhuizen, die ruggelings tegen elkaar staan, het huis is al in 1895 gebouwd, maar er was al bewoning op deze plek vanaf de Middeleeuwen. Huize Meenk is één van de vele Scholtenboerderijen, die ik hiervoor als eens beschreven heb. Als u nog iets verder kijkt over de grote weg, dan ziet u de Meenkmolen. Juist ja, de bewoners van boerderij Meenk hebben de opdracht gegeven om deze molen te bouwen en heet dan ook toepasselijk Meenkmolen. ik kon er helaas geen mooie foto van maken ivm de drukte op de weg, wie weet een andere keer. De molen is in 1851 gebouwd en de opdrachtgever was de familie Tenkink die op de Meenk woonden. Molenaar was en is nog steeds de familie Woordes, eerst in opdracht van en tijdens het 100 jarig bestaan kreeg de familie de molen ook in eigendom. De Meenkmolen was de 1e molen in Winterswijk die gerestaureerd is en draait nog regelmatig op eigen kracht. Naast de molen staat ook een mechanische molen.

    Als u de weg oversteekt en langs de molen rijdt, dan komt u ook langs camping de 2 bruggen. Hier kunt u een versnapering nemen of een duik in het zwembad met grote glijbanen, met dit weer een welkome afkoeling, denk ik. Mocht u geen consumptie willen gebruiken, dan kunt u iets verder rijden en dan afslaan bij de Schoppe, hier kunt u gratis naar het toilet. Houdt u niet zo van de drukte, dan kunt u ook nog terecht bij theetuin de Wacht. Dit ligt niet op de route, maar wordt wel aangeduid met een wegwijzer.

    Dan gaan we de Boven Slinge over, waarover ik in het begin gesproken heb, die er nu erg "droog" bij stond. Als we de brug gepasseerd zijn, komen we weer in buurtschap Corle, ik heb hier in deel 1 al iets over verteld. Iets verder aan de weg komt u langs het lindenarboretum. Dit is een soort bomenmuseum met linden. U kunt dit "museum" gratis bekijken en u kunt hier ook even uitrusten. zie foto 6
    Uiteindelijk komt u weer bij café Woordman uit. Als u de route richting Winterswijk wilt afmaken, moet u bij het volgende knooppunt weer rechtsaf, de Korenburgerveenweg in en verder kijken bij blogje 1. Ik heb ervoor gekozen om via Vragender te gaan richting Groenlo.

    Vragender is een klein kerkdorp wat hoort bij Lichtenvoorde, tegenwoordig gemeente Oost Gelre. in het dorp vallen 2 gebouwen meteen op, de molen de 4 Winden en de Sint Antonius van Paduakerk, zie foto 7 en 8.
    Op de plek van de huidige molen stond al vanaf 1869 een andere molen, die is echter in 1958 vervangen door deze molen. De molen is nog steeds dagelijks productief en ook u kunt in het winkeltje meel kopen voor bv brood en pannenkoeken. Ze zijn open van woensdag tot vrijdag en in de zomermaanden ook op zaterdagochtend.
    De kerk is van 1871, toen nog zonder toren en parochiehuis, dat werd een paar jaar later gerealiseerd.. De naam is gegeven aan de heilige Antonius, die in katholieke kringen wordt aangeroepen als men iets verloren heeft. Overigens is dit niet de originele kerk, want na de oorlog was de kerk vervallen en heeft men besloten om hem in zijn geheel weer op te bouwen in Neo Romaanse stijl. Alleen de toren is nog origineel, maar die kwam weer in het nieuws omdat de spits in 2010 door een storm van de toren afwaaide. 2 jaar later was de kerk weer in alle glorie hersteld.

    Weer verder gaat de route door de Schans, dat heb ik al uitgebreid besproken in het blogje over Groenlo. Wel kom je nog langs het AVOG crashmuseum, foto 9. In dit museum zie je alles over de Tweede Wereld Oorlog bij ons in de buurt en dan met name over de luchtoorlog, dus vliegtuigen etc. de naam zegt het al het gaat over gecrashte vliegtuigen in de Achterhoek. Zij hebben veel materiaal teruggevonden en er is ook een indrukwekkende film die je er kunt bekijken, ik spreek uit ervaring. Ze zijn elke 1e zondag van de maand geopend en in de zomermaanden elke zondag of via telefonische afspraak. Als dit u interesseert is het een echte aanrader.

    Zo dat was dan de buurtschappenroute Winterswijk, ik hoop dat u ervan genoten heeft en dat u hem zelf een keertje gaat rijden, hetzij met de fiets, hetzij met de scootmobiel. Meer foto's kunt u weer vinden op mijn fotosite.
    Wat de volgende tour is, is voor u en mijzelf nog een verrassing. Maar als dit weer zo blijft, dan komen er vast nog een aantal, tot ziens.



















    09-08-2018 om 20:38 geschreven door lientje  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:dagblogje
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Buurtschappenroute Winterswijk deel 3

    Buurtschappenroute Winterswijk deel 3

    Vandaag vertel ik mijn bevindingen van deel 3 van de buurtschappenroute, ditmaal deel 1 van de buurtschappenroute zuid. Ik heb de knooppunten 14,15,16,22,50,29 en 30 gereden. Daarna ben ik na watermolen Berenschot, waarover later meer, rechtsaf gegaan, over het spoor tot aan de Vreehorstweg. Hier ben ik rechtsaf gegaan richting Winterswijk, bordjes centrum volgen tot je weer bij het oude gemeentehuis bent, waar ik begonnen ben. Zelf ben ik daarna op visite geweest en ben ik via de oude spoorbaan weer naar huis gereden. Deze bereik je door bij het oude gemeentehuis richting postkantoor te gaan, daar sla je rechtsaf, meteen weer links tot je op de Gasthuisstraat komt, daar ga je rechts. Bij de ij-splitsing, na de parkeerplaats van cultureel centrum de Bron ga je links en meteen weer rechts de Morgenzonweg in, deze rij je helemaal uit, steekt de rondweg over en voor het spoor ga je rechtsaf het fietspad in, dit is de oude spoorbaan. Wil je de route blijven volgen, dan kun je bij de watermolen rijden naar knooppunt 19.

    Ik ben dus begonnen bij het oude gemeentehuis, zie mijn blogje over deel 1 van dit kwartet. Als je dan ervoor staat en je kijkt links, zie je een mooi plaatje van de Jacobskerk, zie foto 1, op de Markt. Al vanaf 785 stond hier een kerkgebouw en wel een houten kerk. Rond 1225 werd het eerste stenen gebouw gebouwd. Elke keer werd er iets bij aangebouwd. Je kunt dan ook goed zien dat er een gotisch deel en een Romaans deel is. In 1507 werd de toren vervangen door een nieuwe. Vanaf 1550 werd er niet meer verbouwd en bleef de kerk zoals hij nu is. Eerst heette hij de Jacobuskerk, omdat het een katholieke kerk was. Tijdens de reformatie werd de naam omgedoopt tot Jacobskerk. De Jacobuskerk kwam iets verder en wel als u recht naar voren kijkt, zie ook het verhaal in deel 1 van de buurtschappenroute. Tussen 1968 en 1972 is de kerk uitgebreid gerestaureerd en zijn ook de originele muurschilderingen weer tevoorschijn gekomen.

    De route ging echter niet naar de Markt, maar via de Burgemeester Bosmastraat en de Singelweg langs de oude begraafplaats. Voorheen werden de mensen begraven rondom de kerken, maar vanaf 1 januari 1829 mocht men niet meer in de bebouwde kom begraven worden. Zo ontstond deze begraafplaats aan de Singelweg. Hier kun je dus zien hoe een kern in feite snel groeit, want het ligt nu eigenlijk aan de rand van de kern van het dorp. Hier mochten de mensen begraven worden tot 1908, want daarna mocht het ook daar niet meer en werden de mensen begraven verderop aan de Waliënseweg. Je kunt het oude baarhuisje nog zien en als je op de begraafplaats loopt, vind je nog enkele graven van gegoede burgers, zoals de familie Willink, oprichter van de tricotfabriek, die zijn bewaard gebleven. De armere bevolking kreeg destijds alleen houten kruizen en die zijn in de loop der jaren vergaan.

    De route gaat hier rechtsaf verder en voor dat u bij de volgende kruising linksaf slaat even stoppen bij slager Wassink, dat overigens ook een begrip is in Winterswijk. Het bestaat volgend jaar 100 jaar en is altijd in dezelfde familie gebleven, nu al de 4e generatie. Zij staan bekend om hun eigengemaakte worsten, zoals bv de Hausmacher leverworst, wat mijn absolute favoriet is, niet goedkoop, maar je hebt wel waar voor je geld. Ik lees op hun website ook nog dat het vlees van boerderijen uit Winterswijk en Lichtenvoorde afkomstig is.
    Maar goed terug naar dat kruispunt, voordat u afslaat rijdt u even rechtdoor en komt dan bij Villa Mondriaan, u ziet het al vanaf de kruising liggen, zie foto 2. Piet Mondriaan is een zeer bekende schilder oa van zijn schliderijen met rood, geel en blauwe vlakken, waaronder bv Victor Boogie Woogie, dat een paar jaar geleden nog in het landelijke nieuws was vanwege de dure aanschafkosten, u herinnert zich dat vast nog wel. Nu, deze Piet Mondriaan heeft van zijn 8e tot zijn 20e jaar in Winterswijk gewoond en is hier zijn schilderscarrière begonnen. In deze villa heeft hij jaren gewoond en er is nu een museum waar zijn verhaal verteld wordt, er is verder veel educatie met name door moderne middelen als een audio-tour. in 2013 heeft Prinses Beatrix dit museum geopend, dit was zelfs groot in het nieuws, omdat het één van de eerste openbare optredens was als prinses en ik meen zelfs de 1e. 2 Jaar geleden was dit museum ook landelijk nieuws, want de nieuwe directrice was de jongste directrice van een museum van Nederland, ze telde toen 23 lentes.

    Dan gaat de route verder richting de Bataafse molen. .
    Mocht u behoefte hebben aan drinken, eten of een plaspauze, dan adviseer ik u om even terug te rijden naar het centrum, waar tal van mogelijkheden zijn, want de eerst volgende horecagelegenheid is Rozenhage en dat is een paar kilometer rijden.
    De Bataafse molen is gebouwd ten tijde van de Bataafse republiek, vandaar de naam, voorheen was het de adel die het recht van wind en gemaal had. De Bataaf is de 1e molen in Winterswijk die na de tijd gebouwd is door burgers. De 1e keer dat de molen draaide was in 1801. Tot 1963 heeft de molen gemalen, toen gingen de wieken eraf en was het gedaan. Vanaf 2007 is de restauratie van de molen begonnen en in 2010 was de klus geklaard. Nu kunt u elke zaterdag, als er genoeg wind staat en hij draait, de molen bezoeken en kunt u een rondleiding krijgen. Tevens is er een permanente expositie over de Scholtenboeren van vroeger. Scholtenboeren waren Herenboeren, ofwel grootgrondbezitters. In Winterswijk waren 20 van deze scholtenfamilies. foto 3

    We verlaten nu Winterswijk en komen in de buurtschap Vosseveld. Zoals gezegd gaan we via de Lageweg, dieper het Vosseveld in naar de Steengroeve. Op de Lageweg had ik het geluk dat er appels van de boom waren gevallen, degene die niet rot waren heb ik geraapt en daar heb ik vandaag appelcompote van gemaakt.
    Mijn wortels liggen in het Vosseveld, een paar boerderijen voor de steengroeve heb ik mijn wiegje gehad, maar helaas de route ging daar niet langs. Maar dat terzijde. De steengroeve is een kalksteengroeve, die al sinds 1932 in gebruik is. In totaal zijn er 3 groeven, waarvan er nog 1 echt in gebruik is om kalksteen te winnen. De andere 2 zijn beschermd natuurgebied en het kreeg landelijke bekendheid door de oehoe die daar al een paar jaar nestelt en natuurmonumenten er een webcam heeft opgehangen, waarbij u deze vogel en haar familie via het internet kunt volgen. Ook was het onlangs nog op tv bij het programma Vroeger Vogels van de Vara.
    Dit kalksteen is ontstaan ca 240 miljoen jaar geleden toen hier een ondiepe zee, vergelijkbaar met de waddenzee was. Daarom worden er nog regelmatig fossielen gevonden van visjes, krabjes etc. Ook wordt hier pyriet gewonden, in de volksmond "Winterswijk goud” genoemd. Onder begeleiding kan hier gebikt worden, zie foto 4. Dan kun je meteen zien hoe groot de groeve is, want je vindt de mensen bijna niet weer.

    De route gaat verder via de buurtschap Ratum naar de buurtschap Kotten. Aan uw linkerhand komt u Rosenhaege tegen. Dit is naast een pauzeplaats, waar u aparte koffie en gebakjes kunt nuttigen ook een tuinen-siertuin, u kunt maar liefst 4.5 hectare tuin bewonderen, hoofdzakelijk in de Engelse stijl. De hele omgeving van Rosenhaege is in Engelse stijl opgebouwd. Daarnaast hebben ze ook een winkel waar je Engelse producten zoals kleding etc. kunt kopen. Komt u hier in lunchtijd, dan kunt u ook nog diverse broodjes en soep kopen. Dit is voorlopig weer de laatste mogelijkheid om naar het toilet te gaan, hou er dus rekening mee. foto 5

    Na een poosje steken we de drukke Kottenseweg over, dus even uitkijken en rijden Kotten binnen. Het heeft niet zoveel om het lijf, maar wat opvalt is de school, deze school is al in 1933 gebouwd en in 1911 had Kotten ook al een eigen schoolgebouw op de plek waar nu een kapper in zit. Directeur van beide scholen was de heer Meinen, vandaar ook de Meester Meinenweg, waar u overheen rijdt. Echter deze meester Meinen mocht maar 54 jaar worden.
    Het verenigingsleven is in Kotten wel erg groot, naast een muziekvereniging en een toneelgroep, hebben ze een autocrossclub, een schietvereniging, voetbalclub en een gymnastiekvereniging en als laatste nog een koor. Zeer divers voor zo'n kleine gemeenschap.

    Weer verder rijdend kom je een aantal dahliavelden tegen. Dit zijn velden voor de jaarlijkse bloemencorso in Winterswijk en de buurtschappen. Ja ook de meeste buurtschappen hebben hun eigen corso. Deze dahlia's worden op houten of papiermache figuren geplakt met ieder zijn eigen thema. Het grote corso wordt elk laatste weekend in augustus in Winterswijk gehouden samen met het volksfeest en de buurtschappen hebben elk hun eigen weekend. Eén van de dahliavelden die je tegenkomt is het veld van de Genieters, zie foto 6. Overigens als u het bloemencorso nog nooit gezien hebt, is dit echt een aanrader, het corso heeft zowel grote wagens als kleine en ook de kinderen doen volop hieraan mee.

    Daarna komen we in de buurtschap het Woold en kom je bij een evt volgende pleisterplaats de Berenschotmolen. Deze molen heb ik in deel 1 al even aangeroerd. De watermolen dateert al van het jaar 1652 en is herbouwd in 1749. Vanaf 1911 komt de boerderij in handen van de familie Berenschot, vandaar ook de naam. Tot 1988 is hier gemalen en wel veevoer. Vanaf 1991 is hier een restaurant gevestigd en is de molen in zijn geheel in tact gebleven. Naast een restaurant hebben ze ook nog een streekproduktenwinkel en in de Schoppe worden feesten en partijen gegeven. Mocht u slecht ter been zijn, dan kunt u in het restaurant even vragen of u naar de wc in de Schoppe mag, die is nl op begane grond, anders moet u een trap op.

    Ik ben dus even verderop richting Winterswijk gereden, zie hierboven. De terugweg ben ik over de oude spoorbaan gereden, een mooie route die rustig is en bijna paralel aan de grote weg loopt. Over deze spoorlijn heb ik verteld in de route door Groenlo, zie één van de blogjes hieronder.
    U rijdt halverwege dwars door het rommelgebergte. Dit is een mooi natuurgebied met oa een trimparcours met 30 oefeningen in 2 niveaus. Ook als je niet wilt sporten, dan is het een mooie wandeltocht, kronkelend door het bos. U ziet ook diverse vakantiewoningen, heel vroeger in mijn kindertijd was dit een camping, waar wij toen vaak naar toe gingen, maar dat is dus nu veranderd in een bungalowpark met vaste "bewoners", zo ver ik weet, dus het is niet per week te verhuren.
    Uiteindelijk kwam ik via Zwolle weer op plek.
    Dit was deel 3 van de buurtschappenroute, binnenkort het 4e en laatste deel, tot snel.......













    09-08-2018 om 20:35 geschreven door lientje  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:dagblogje
    >> Reageer (0)
    21-07-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.buurtschappenroute Winterswijk deel 2

    Deze keer heb ik de buurtschappenroute Noord deel 2 gereden. Zoals ik al bij deel 1 beschreef hebben ze de oude bekende bordjes weggehaald en gaat het nu via de knooppunten. Ik ben begonnen in Meddo, daar ben ik gekomen via Zwolle en de knooppunten 2 en 3. In Meddo moet je even een klein stukje anders rijden om bij knooppunt 4 te komen en wel: Volg de borden naar Winterswijk, bij de grote weg, ga je rechts af Meddoseweg en bij de 1e echte afslag ga je weer links de Lemmenesweg in, dan volg je de weg met de bocht rechts mee, de Wandersweg. Deze rij je een stuk door tot je bij knooppunt 4 bent aangekomen. Als je dan de route rechtdoor volgt, dan zit je op de route die ik gereden heb. Verder kom je geen obstakels meer tegen. De andere knooppunten zijn: 33,11,10,09,08. Officieel kun je dan naar 7, maar die route had ik de vorige keer al gehad, dus ben ik rechtdoor gegaan via de Meddoseweg zodat je weer in Meddo uitkomt. Overigens als u nu behoefte hebt aan iets te drinken of u moet naar de wc, dan zou ik hier gaan, want het eerstvolgende waar u wat kunt drinken etc. is Erve Hesselink, zie hieronder en dat is een paar km verder.

    Het 1e deel is vrij recht en lang, dat komt omdat dit vroeger veengebied was, het gebied heet Masterveld, u komt bv ook over de Masterveldseweg. Vanaf de steentijd woonden hier al mensen, dat blijkt uit de archeologische vondsten die hier gedaan zijn. Verder ligt er een urnenveld die weer stamt uit de bronstijd. Vanaf de middeleeuwen kwamen hier boerderijen. Het Masterveld is pas vanaf 1900 ontgonnen en door de verkaveling zijn de rechte lijnen en dus ook de wegen goed zichtbaar. In dit deel van Winterswijk kun je ook goed zien dat Winterswijk ook agrarisch is, je rijdt door weilanden en maisvelden, die door de mooie warme zomer al erg hoog staat.

    Op een gegeven moment komt u uit op de Vredenseweg, zoals de naam al zegt is dit de weg naar Vreden, het eerste dorp in Duitsland, mocht u daarheen willen om een extra uitstapje te maken, dan kunt u hier links af slaan en een poosje later komt u bij de oude grens en weer wat later in Vreden. Misschien rij ik daar ook nog wel eens heen vanaf Groenlo, we zullen zien. De route steekt echter de straat over en na wat gekronkel kom je weer terug op de Vredenseweg. Hier ziet u aan uw linkerkant Wijngaard Hesselink, dat tevens een rustpunt is, met heel belangrijk een toilet. Hier hebben ze een terras, maar er is veel meer te doen, u kunt er donderdags een rondleiding volgen, wel even tevoren een afspraak maken. Er is verder een wijnwinkel en een wijnproeverij. Zie foto 1.

    Een paar huizen verder zag ik een schoorsteenveger aan het werk, foto 2.

    Even verderop komt u langs het Lappenschaar, zie foto 3, hier heeft al vanaf 1646 een boerderij gestaan met dezelfde naam. Lap is een stuk en een schaar is een weiland groot genoeg om vee in te laten grazen. Maar dit Lappenschaar is in de buurt algemeen bekend, want het was vroeger een speeltuin. Ook ik heb hier vaak gespeeld tijdens de school en volksfeesten van school het Waliën, waarover later meer, maar het was ook een uitje voor de zondagmiddag. De hoge houten glijbaan was echt een begrip in Winterswijk. Ook vv Ratum heeft hier lang gevoetbald, tot het ging fuseren met andere clubs en men naar Winterswijk ging. Nu staat het gebouw er een beetje verlaten bij met overal onkruid, althans in mijn ogen. Tegenover het Lappenschaar is een golfbaan.

    Weer verder gaat de route rechtsaf en kom je uiteindelijk uit bij camping het Wieskamp en Antoons Kip en Schnitzelrestaurant, waar u weer een pauze kunt maken. Ook op deze plek heeft al vanaf 1619 een boerderij gestaan genaamd wijskamp, wat in de volksmond, dialect, Wieskamp werd. De camping bestaat al sinds de 60'er jaren.

    Verder vervolgen we de route en dan komt u langs mijn oude lagere school het Waliën, zie foto 4, dit is de achterkant van de school. Oorspronkelijk stond hier een ander gebouw, de grond is nog door mijn betovergrootmoeder geschonken, zeg ik met gepaste trots. Ik heb zowel in het oude gedeelte als in het nieuwe gedeelte les gehad.

    De school dankt haar naam aan de buren, nl Havezate het Waliën. Deze havezate wordt voor het eerst genoemd in 1340. Als u op het infobord kijkt, kunt u zien hoe het kasteel eruit heeft gezien, want het is door een kunstenaar, naam ben ik helaas vergeten ooit geschilderd. In 1908 ontstond er een brand, waardoor er niets meer van overbleef, alleen een muur is nog overeind gebleven. Nu kun je alleen nog de boerderijen zien. Zie foto 5.

    Aan het einde van de weg gaat de route rechtsaf richting Meddo. Nu kom je langs de voorkant van het Hilgelo, die ik de vorige keer beschreven heb in mijn blogje en ook langs de Sevinkmolen. Zie foto 6. De molen is van 1868 en staat op de grond van Sevink, één van de drie boeren die de opdracht gegeven hebben destijds, vandaar de naam. Al heet hij officieel De Zorg, las ik op internet. Als molen heeft hij gewerkt tot 1928, omdat toen door een storm het molenkruis van de molen afwaaide. Daarna was het van de coöperatie en werd het als mechanische maalderij en opslagplaats gebruikt. De molen is in 2011 heropent na een grondige restauratie. Nu is het een restaurant met een recreatiepark.

    Dit was het Noordelijk deel van de buurtschappenroute, binnenkort ga ik beginnen met het zuidelijke deel en ook dat doe ik in 2 delen. Hou mjn blogje dus in de gaten.















    21-07-2018 om 11:25 geschreven door lientje  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:dagblogje
    >> Reageer (0)
    17-07-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.buurtschappenroute Winterswijk deel 1

    Vandaag laat ik u mee genieten van de buurtschappenroute, althans deel 1 ervan. Officieel heb je een Noord en een Zuidgedeelte. Maar omdat ik met mijn Scooty niet zo ver kan, heb ik hem in vieren gedeeld. Dus deze 1e gaat over de Noordzijde en dan de 1e helft. Vroeger werd deze route aangegeven met de bordjes buurtschappenroute, maar dat is tegenwoordig niet meer, nu gaat het via de knooppuntenroute. Er is nog wel een folder te verkrijgen bij de plaatselijke VVV. Officieel beginnen de beide routes daar ook, maar ik ben de rit begonnen in Zwolle bij Groenlo. Vanaf daar rij je over de Geldereschweg richting Meddo en dan kom je vanzelf de knooppuntenbordjes tegen. Ik heb de volgende knooppunten aan gedaan: 2,3,7,14,20,21,19,18,06,05,02 en dan kom je vanzelf weer in Zwolle

    Van Zwolle rij je via een mooie weg naar Meddo, dit is een vrij grote buurtschap van Winterswijk, hier kunt u diverse stops houden, zoals bij café Spiekerman met speeltuin en het motorhotel Onland. Verder hebben ze zelfs een supermarkt, dat is tegenwoordig in kleine kernen al een probleem, laat staan in buurtschappen. Maar in Meddo hebben ze ook nog een heel mooie kerk. Deze kerk kun je nog echt bekijken, niet door een hek, maar je kunt hier helemaal naar voren lopen. De kerk heet H. Johannes de doper, uiteraard genoemd naar deze figuur uit de bijbel. Deze kerk is in 1863 gebouwd, maar al in 1635 hebben de Minorieten uit Bocholt al grensoverschrijdende geestelijke hulp geboden. In de tijd van de kerkelijke oorlogen, zie de route van Eibergen, gingen de Meddonaren naar het kerkje in Zwillbrock. Maar sinds 1863 hebben ze deze eigen kerk. Je kunt de kerk bezichtigen van 10 - 16.00 uur, als ik het goed onthouden heb en u kunt er bv een kaarsje aansteken voor uw dierbaren, zoals ik gedaan heb. Zie foto 1

    Meddo verlaat je via kerkepaden, zoals de naam al zegt, waren dit vroeger de paden die naar de kerk liepen, in dit geval van de omliggende boerderijen naar de kerk in Meddo. In de Achterhoek zijn veel van die kerkpaden en die worden ook door diverse instanties goed en mooi onderhouden. Een ander voorbeeld is Beltrum en de omgeving van Zieuwent, beide zullen hier vast ook nog wel eens voorbij komen.

    Via de kerkepaden kom je aan bij de achterkant van het Hilgelo. Het Hilgelo is een vrij groot meer of plas, hoe u het noemen wilt en is ontstaan uit zandwinning en ook tegenwoordig wordt er nog zand gewonnen. Hier zijn veel recreatiemogelijkheden, zoals zwemmen, surfen, duiken, (er ligt een autobusje op 20 meter diepte) en voor de nudisten onder ons is er een naaktstrand. Ook voor invaliden goed toegankelijk, met parkeerplaatsen en een invalidentoilet. Wel zijn er enkele hekwerken, maar daarvoor kun je een sleutel aanvragen. Las ik op hun website. Ik was dus aan de achterkant en voor mensen die niet zo van drukte houden, kun je daar goed toeven, want er zat bijna niemand. Wel zou ik het afraden met kinderen, omdat ik geen idee heb hoe diep het daar is en aan de voorkant zijn speciaal ingerichte zwemgelegenheden, ook voor (kleine) kinderen. foto 2. Aan de voorkant is ook de Sevinkmolen, zeg maar de buurman van het natuurgebied. Hier hebben ze een restaurant en voor de kinderen is dit ook met slecht weer een prima uitje, want ze hebben een binnen speeltuin. Maar u moet dan wel om het natuurgebied heen rijden, tijdens de route ziet u het niet.

    Na het Hilgelo gaat de route verder via zandwegen, die zijn er op deze route vele, maar ze zijn goed te rijden, alleen later in de route bij het Korenburgerveen, moet je het even met beleid en geduld doen, zowel op de fiets als met de scootmobiel. Ik weet niet of dat altijd zo is, maar in deze droge tijden dus wel.
    Afijn terug naar de route, na een poosje kom je langs de Ravenhorst. Dit is een plek met een grote en bijzondere geschiedenis. In de Middeleeuwen heeft hier al eens een kasteel gestaan. en was het in het bezit van de familie van Rhemen. Evert van Rhemen noemde zichzelf in 1375 heer van Ravenhorst. Later is het kasteel afgebroken en werd het een scholtenboerderij met 14 onderliggende boerderijen en een watermolen. Ook is het een poos een roversburcht geweest en het verhaal gaat dat er een schat begraven lag, die tot op de dag van vandaag nooit gevonden is. Nu kunt u er overnachten als u wilt. de Ravenhorsterweg, waar u straks Winterswijk binnen rijdt, refereert nog aan de Ravenhorst.

    Als u het zandpadgedeelte van de Ravenhorsterweg hebt gehad, dan ziet u, als u hem tenminste nu rijdt, dat er aan de weg gewerkt wordt, dus kunt u de gewenste route niet rijden. Wel kunt u de weg blijven volgen als u aan de kant blijft, waar u op zit, dus het linkerfietspad. Die rijdt u uit tot de rotonde, daar neemt u de 3e afslag, burgemeester Bosmastraat en rijdt u richting het oude gemeentehuis, waar u de bordjes weer kunt volgen. Het oude gemeentehuis is het 3e gemeentehuis, sinds 1818. Dit gemeentehuis is gebouwd in 1938 en in 1939 in gebruik genomen. Het is gebouwd door de architect Kok uit Dordrecht. Maar zoals u begrijpt, is het niet meer in gebruik als gemeentehuis, nu staat het nieuwe in de buurt van het station. In het oude gebouw zit nu oa de VVV, waar u terecht kunt voor allerlei informatie over Winterswijk en jaarlijks wordt sinterklaas gehuldigd op het bordes van dit gebouw. foto 3

    Tegenover het oude gemeentehuis ziet u het herdenkingsmonument van de gevallenen van de tweede wereldoorlog Het monument bestaat uit een jong vrouwenfiguur, dat symbool staat voor het leven. De granieten zuilen erachter staan schuin en symboliseren handen die ten hemel reiken, die om hulp vragen. Ook zijn de stenen ruw gelaten zodat het lijkt of ze niet af zijn en dat symboliseert weer het leven dat niet afgemaakt is, maar vroegtijdig beëindigd door de oorlog.
    Naast het gemeentehuis staat het standbeeld van tante Riek. Zij heeft de landelijke organisatie voor hulp aan onderduikers, het verzet, mede opgezet. Het gaat te ver om dit helemaal uit te leggen, maar er zjn tal van documenten, films etc over haar te vinden en bij de VVV kunnen ze u er vast ook meer over vertellen. foto 4

    Daarna rijdt u recht tegen het oude postkantoor aan. Het postkantoor stamt uit dezelfde tijd als het oude gemeentehuis, nl 1938. Beneden was het postkantoor en boven de bibliotheek of onder de bevolking beter bekend als leeszaal. Als kind ben ik daar ook nog regelmatig geweest. In 1983 verhuisde de bibliotheek naar de Spoorstraat, maar sinds het nieuwe Comrijcollege gebouwd is, is het daar gevestigd en dat staat ook in de buurt van het station. Door modernisering etc is er geen postkantoor meer in Winterswijk, u kunt nu terecht bij de Albert Hein in het centrum. Toch is dit gebouw nog in gebruik als sociaal hulporgaan voor alle inwoners van Winterswijk, met de toepasselijke naam De Post. foto 5

    Na het postkantoor gaat de route verder door het centrum en komt u langs de Jacobuskerk. Deze katholieke kerk bestaat al sinds 1799, maar is nog niet de huidige kerk. Daarvoor hielden de katholieken mis in de Jacobskerk op de Markt, daarover in een volgend deel vast meer. Na de reformatie, zoals ik al eerder beschreef moesten de katholieken de kerk uit en gingen ze naar kerken in bv het Zwillbrock of Oedingh, beide net over de grens. Maar in 1799 hadden de katholieken weer een eigen kerk op deze plek. Echter de kerk werd te klein en moest er groter gebouwd worden. Ze hadden eerst nog problemen met de financiering, omdat de Meddonaren hun eigen kerk mochten bouwen, zie hierboven. Maar uiteindelijk werd de huidige kerk gebouwd in 1869 en werd naar Jacobus de meerdere genoemd, naar één van de 12 apostelen van Jezus.
    In de oorlog ontplofte er nog een bom vlak naast de kerk, waardoor alle ruiten sneuvelden. Pas in 1947 zaten er weer ruiten in de kerk en kon er weer mis gehouden worden. Tot die tijd moesten ze uitwijken naar de kapel van het gasthuis of de kerk in Meddo. foto 6

    Officieel gaat de route nu langs de muziekschool, maar ook hier was weer een wegomleiding. Dus mocht u hem de komende tijd rijden, dan kunt u op het kruispunt waar u niet rechtdoor kunt, linksaf, richting het centrum. U komt dan langs de bieb. Bij de T-splitsing, promenade, gaat u rechts. Bij de kruising steekt u rechtover en u bent weer op de route. Overigens zijn er in het centrum genoeg gelegenheden om een pauze te nemen.

    U gaat via de Wooldseweg het dorp weer uit, onder een fietstunnel door en uiteindelijk komt u bij het openlucht zwembad. Dit zwembad, in de volksmond strandbad, is gebouwd in 1933 als werkverschaffingsproject. Deze projecten ontstonden om werklozen aan het werk te houden, met name in de crisisjaren 1930-1940. Dit zwembad is nog een echt natuurbad, dus zonder chloor en tegels. In 2001 moest het echter gesloten worden vanwege te troebel water oa door de achterliggende beek, waar het water vandaan kwam. Maar de Winterswijkse bevolking heeft gezorgd dat er weer nieuw leven in het zwembad kwam en vanaf 2011 kan men er weer zwemmen en u kunt hier ook nog een kop koffie drinken of een hapje eten in de strandlodge. foto 7

    Even verderop gaat de route naar de watermolen Den Helder. Deze molen heeft al een rijke geschiedenis. De 1e meldingen zijn al van 1303. Het was toen onderdeel van havezate Plekenpol. In de 19e eeuw werd de molen gekocht door Jan Helder vandaar de naam. Oorspronkelijk heet de molen Plekenpolse molen. Maar elke Winterswijker kent het onder de naam Den Helder. Ik weet als kind dat we hier vaak waren en dan zei ik:" We gaan naar Den Helder bootje varen" en onbekenden dachten dat we naar de plaats Den Helder gingen. Vond ik toen een leuk grapje. Maar u kunt hier nog steeds varen op de Boven Slinge met een roeibootje. Is een echte aanrader, de Boven Slinge is hier erg mooi met overwoekerende bomen, tenminste als dat nog steeds zo is. Het is voor mij 40 jaar geleden of meer. Maar terugkomend op de geschiedenis. In 1922 wordt de molen via een veiling verkocht aan de familie Berenschot, die ook de molen verderop had, waar we vast ook nog wel langs zullen komen. Vanaf 1910 heeft de gemeente het watergebied gekocht en dat werd toen het openbare openlucht zwembad. Tot 1933 toen het zwembad hierboven gebouwd werd. Na de 2e wereldoorlog was er een ijssalon en een restaurant gevestigd. Nu is alles gerestaureerd, heeft het weer de originele kleuren en kunt u er ook nu weer terecht voor een versnapering en zoals gezegd een bootje huren en de speeltuin voor de kinderen is ook weer in ere hersteld, zag ik. foto 8

    Dan zijn de routebordjes een beetje onduidelijk, maar u moet niet over de brug, maar rechtdoor de parkeerplaats op, u komt dan op de Wooldseweg weer uit, die steekt u over richting zorgboerderij De Olden Goarden aan de Olde Goorweg. Deze weg was voor mij nieuw en ook de volgende Greversweg. Bij de zorgboerderij kunt u ook pauze houden, daar is een klein huisje ingericht speciaal voor wandelaars en fietsers. Maar als u geen geld bij u heeft, zoals ik en wel proviand, dan kunt u een klein stukje doorrijden naar de Greversweg. Hier komt u bij een klein vennetje en geniet u van rust, ruimte en natuur. Zo dicht bij het dorp en zo rustig. ik vond het in elk geval geweldig.

    De route gaat verder en u komt weer in Winterswijk uit op het industrieterrein. Dit is niet echt interessant, maar u komt wel langs de Venemansmolen. Deze molen is in 1898 gebouwd aan de Venemansweg, vandaar de naam en is oa gebouwd van een andere molen genaamd de Goede Hoop in Zaandam. In de negentiger jaren is de molen gerestaureerd. Tot 1992 is het in handen gebleven van de familie Venemans, dus bijna 100 jaar. Nu is de eigenaar stichting Venemansmolen. U kunt de molen elke zaterdagmiddag bekijken en in de zomermaanden ook elke zondagmiddag. Er is een expositie, u kunt een rondleiding krijgen en er is een koffiekamer waar u tevens het gemalen meel kunt kopen, om bv thuis een pannenkoek of kruidkoek te maken. foto 9

    Dan is het even oppassen geblazen, want u moet de drukke rotonde 3x oversteken om uiteindelijk in het zandpad, dat bijna parallel aan de grote weg naar Aalten loopt, in te rijden. U rijdt nu een stuk richting Miste en komt uiteindelijk in Corle uit. Corle is ook een buurtschap, de kleinste van Winterswijk met ca 265 inwoners. Er is niet zoveel te zien, maar het heeft een café en daar worden regelmatig activiteiten gehouden zoals het volksfeest en ze hebben samen met Miste een voetbalvereniging genaamd MEC, dat staat voor de toepasselijke woorden Miste en Corle.
    Ik las dat in Corle de 1e aardolieboringen van Nederland gedaan werden en wel in 1928, maar het was niet rendabel genoeg. Misschien maar gelukkig ook, dan was er van het idyllische Corle en de mooie Winterswjkse buurtschappen niet veel meer over gebleven denk ik.

    Na Corle moet u een stuk de Korenburgerveenweg inrijden, die was zoals gezegd een beetje lastig te rijden, maar u komt dan uiteindelijk wel bij het Korenburgerveen terecht. Dit is een beschermd natuurgebied, waar u onder leiding van een gids een wandeltocht kunt maken. Het begin kun je zelf bewandelen, maar als u echt het veen in wilt, zou ik u aanraden om onder begeleiding van een kenner te gaan. Het is nl erg drassig en je kunt misstappen en dan zit je tot je heupen in het veen en het lastig om eruit te komen. Ik spreek uit ervaring, ik was hier als kind. Maar als u dit overweegt dan ziet u wel uitzonderlijk mooie natuur zoals oa. de zonnedauw, orchideeën en dieren zoals vlinders, de bonte specht en salamanders.

    De weg wordt vervolgd en uiteindelijk steek je de Groenloseweg over en komt langzaam weer aan bij het beginpunt, Zwolle.

    Ik vond het een erg mooie route, als de andere 3 delen ook zo mooi zijn, dan hebben we nog een paar mooie ritten voor de boeg.
    Ik hoop dat u ook deze kleine ritten, "avontuurtjes" interessant vindt en ik zou het leuk vinden als u onderaan mijn blogje eens een reactie geeft. Voor mij leuk om te lezen, dan weet ik dat u het mijn ervaringen waardeert. Ik rij ze natuurlijk ook voor mezelf, maar het opschrijven doe ik voor u, omdat ik hoop dat u er van geniet en dat u geïnspireerd raakt om ook eens één van de ritjes te rijden. Nederland is zo mooi en ik ben ook apetrots op de Achterhoek waar ik woon.

    Meer foto's zijn te vinden op mijn fotosite https://www.flickr.com/photos/40979853@N03/?



















    17-07-2018 om 00:00 geschreven door lientje  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:dagblogje
    >> Reageer (1)


    Archief per week
  • 08/10-14/10 2018
  • 20/08-26/08 2018
  • 06/08-12/08 2018
  • 16/07-22/07 2018
  • 09/07-15/07 2018
  • 02/07-08/07 2018
  • 25/06-01/07 2018
  • 28/05-03/06 2018
  • 09/10-15/10 2017
  • 04/09-10/09 2017
  • 07/08-13/08 2017
  • 26/06-02/07 2017
  • 13/03-19/03 2017
  • 07/11-13/11 2016
  • 31/10-06/11 2016
  • 12/09-18/09 2016
  • 05/09-11/09 2016
  • 01/08-07/08 2016
  • 04/07-10/07 2016
  • 07/12-13/12 2015
  • 12/10-18/10 2015
  • 13/07-19/07 2015
  • 22/06-28/06 2015
  • 15/09-21/09 2014
  • 25/08-31/08 2014
  • 18/08-24/08 2014
  • 04/08-10/08 2014
  • 28/07-03/08 2014
  • 21/07-27/07 2014
  • 14/07-20/07 2014
  • 07/07-13/07 2014
  • 30/06-06/07 2014
  • 23/06-29/06 2014
  • 16/06-22/06 2014

    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !



    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!