NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Inhoud blog
  • buurtschappenroute Winterswijk deel 2
  • buurtschappenroute Winterswijk deel 1
  • groenlo een cultuurhistorische fietstocht
  • eibergen, fietsen langs grenzen en graven
  • vakantie Kirchberg juni 2018
    Zoeken in blog

    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     
    Categorieën
  • dagblogje (58)
  • reisverslagen (5)
  • Weblinks (2)
  • Lientjes (reis)avonturen

    21-07-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.buurtschappenroute Winterswijk deel 2

    Deze keer heb ik de buurtschappenroute Noord deel 2 gereden. Zoals ik al bij deel 1 beschreef hebben ze de oude bekende bordjes weggehaald en gaat het nu via de knooppunten. Ik ben begonnen in Meddo, daar ben ik gekomen via Zwolle en de knooppunten 2 en 3. In Meddo moet je even een klein stukje anders rijden om bij knooppunt 4 te komen en wel: Volg de borden naar Winterswijk, bij de grote weg, ga je rechts af Meddoseweg en bij de 1e echte afslag ga je weer links de Lemmenesweg in, dan volg je de weg met de bocht rechts mee, de Wandersweg. Deze rij je een stuk door tot je bij knooppunt 4 bent aangekomen. Als je dan de route rechtdoor volgt, dan zit je op de route die ik gereden heb. Verder kom je geen obstakels meer tegen. De andere knooppunten zijn: 33,11,10,09,08. Officieel kun je dan naar 7, maar die route had ik de vorige keer al gehad, dus ben ik rechtdoor gegaan via de Meddoseweg zodat je weer in Meddo uitkomt. Overigens als u nu behoefte hebt aan iets te drinken of u moet naar de wc, dan zou ik hier gaan, want het eerstvolgende waar u wat kunt drinken etc. is Erve Hesselink, zie hieronder en dat is een paar km verder.

    Het 1e deel is vrij recht en lang, dat komt omdat dit vroeger veengebied was, het gebied heet Masterveld, u komt bv ook over de Masterveldseweg. Vanaf de steentijd woonden hier al mensen, dat blijkt uit de archeologische vondsten die hier gedaan zijn. Verder ligt er een urnenveld die weer stamt uit de bronstijd. Vanaf de middeleeuwen kwamen hier boerderijen. Het Masterveld is pas vanaf 1900 ontgonnen en door de verkaveling zijn de rechte lijnen en dus ook de wegen goed zichtbaar. In dit deel van Winterswijk kun je ook goed zien dat Winterswijk ook agrarisch is, je rijdt door weilanden en maisvelden, die door de mooie warme zomer al erg hoog staat.

    Op een gegeven moment komt u uit op de Vredenseweg, zoals de naam al zegt is dit de weg naar Vreden, het eerste dorp in Duitsland, mocht u daarheen willen om een extra uitstapje te maken, dan kunt u hier links af slaan en een poosje later komt u bij de oude grens en weer wat later in Vreden. Misschien rij ik daar ook nog wel eens heen vanaf Groenlo, we zullen zien. De route steekt echter de straat over en na wat gekronkel kom je weer terug op de Vredenseweg. Hier ziet u aan uw linkerkant Wijngaard Hesselink, dat tevens een rustpunt is, met heel belangrijk een toilet. Hier hebben ze een terras, maar er is veel meer te doen, u kunt er donderdags een rondleiding volgen, wel even tevoren een afspraak maken. Er is verder een wijnwinkel en een wijnproeverij. Zie foto 1.

    Een paar huizen verder zag ik een schoorsteenveger aan het werk, foto 2.

    Even verderop komt u langs het Lappenschaar, zie foto 3, hier heeft al vanaf 1646 een boerderij gestaan met dezelfde naam. Lap is een stuk en een schaar is een weiland groot genoeg om vee in te laten grazen. Maar dit Lappenschaar is in de buurt algemeen bekend, want het was vroeger een speeltuin. Ook ik heb hier vaak gespeeld tijdens de school en volksfeesten van school het Waliën, waarover later meer, maar het was ook een uitje voor de zondagmiddag. De hoge houten glijbaan was echt een begrip in Winterswijk. Ook vv Ratum heeft hier lang gevoetbald, tot het ging fuseren met andere clubs en men naar Winterswijk ging. Nu staat het gebouw er een beetje verlaten bij met overal onkruid, althans in mijn ogen. Tegenover het Lappenschaar is een golfbaan.

    Weer verder gaat de route rechtsaf en kom je uiteindelijk uit bij camping het Wieskamp en Antoons Kip en Schnitzelrestaurant, waar u weer een pauze kunt maken. Ook op deze plek heeft al vanaf 1619 een boerderij gestaan genaamd wijskamp, wat in de volksmond, dialect, Wieskamp werd. De camping bestaat al sinds de 60'er jaren.

    Verder vervolgen we de route en dan komt u langs mijn oude lagere school het Waliën, zie foto 4, dit is de achterkant van de school. Oorspronkelijk stond hier een ander gebouw, de grond is nog door mijn betovergrootmoeder geschonken, zeg ik met gepaste trots. Ik heb zowel in het oude gedeelte als in het nieuwe gedeelte les gehad.

    De school dankt haar naam aan de buren, nl Havezate het Waliën. Deze havezate wordt voor het eerst genoemd in 1340. Als u op het infobord kijkt, kunt u zien hoe het kasteel eruit heeft gezien, want het is door een kunstenaar, naam ben ik helaas vergeten ooit geschilderd. In 1908 ontstond er een brand, waardoor er niets meer van overbleef, alleen een muur is nog overeind gebleven. Nu kun je alleen nog de boerderijen zien. Zie foto 5.

    Aan het einde van de weg gaat de route rechtsaf richting Meddo. Nu kom je langs de voorkant van het Hilgelo, die ik de vorige keer beschreven heb in mijn blogje en ook langs de Sevinkmolen. Zie foto 6. De molen is van 1868 en staat op de grond van Sevink, één van de drie boeren die de opdracht gegeven hebben destijds, vandaar de naam. Al heet hij officieel De Zorg, las ik op internet. Als molen heeft hij gewerkt tot 1928, omdat toen door een storm het molenkruis van de molen afwaaide. Daarna was het van de coöperatie en werd het als mechanische maalderij en opslagplaats gebruikt. De molen is in 2011 heropent na een grondige restauratie. Nu is het een restaurant met een recreatiepark.

    Dit was het Noordelijk deel van de buurtschappenroute, binnenkort ga ik beginnen met het zuidelijke deel en ook dat doe ik in 2 delen. Hou mjn blogje dus in de gaten.















    21-07-2018 om 11:25 geschreven door lientje  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:dagblogje
    >> Reageer (0)
    17-07-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.buurtschappenroute Winterswijk deel 1

    Vandaag laat ik u mee genieten van de buurtschappenroute, althans deel 1 ervan. Officieel heb je een Noord en een Zuidgedeelte. Maar omdat ik met mijn Scooty niet zo ver kan, heb ik hem in vieren gedeeld. Dus deze 1e gaat over de Noordzijde en dan de 1e helft. Vroeger werd deze route aangegeven met de bordjes buurtschappenroute, maar dat is tegenwoordig niet meer, nu gaat het via de knooppuntenroute. Er is nog wel een folder te verkrijgen bij de plaatselijke VVV. Officieel beginnen de beide routes daar ook, maar ik ben de rit begonnen in Zwolle bij Groenlo. Vanaf daar rij je over de Geldereschweg richting Meddo en dan kom je vanzelf de knooppuntenbordjes tegen. Ik heb de volgende knooppunten aan gedaan: 2,3,7,14,20,21,19,18,06,05,02 en dan kom je vanzelf weer in Zwolle

    Van Zwolle rij je via een mooie weg naar Meddo, dit is een vrij grote buurtschap van Winterswijk, hier kunt u diverse stops houden, zoals bij café Spiekerman met speeltuin en het motorhotel Onland. Verder hebben ze zelfs een supermarkt, dat is tegenwoordig in kleine kernen al een probleem, laat staan in buurtschappen. Maar in Meddo hebben ze ook nog een heel mooie kerk. Deze kerk kun je nog echt bekijken, niet door een hek, maar je kunt hier helemaal naar voren lopen. De kerk heet H. Johannes de doper, uiteraard genoemd naar deze figuur uit de bijbel. Deze kerk is in 1863 gebouwd, maar al in 1635 hebben de Minorieten uit Bocholt al grensoverschrijdende geestelijke hulp geboden. In de tijd van de kerkelijke oorlogen, zie de route van Eibergen, gingen de Meddonaren naar het kerkje in Zwillbrock. Maar sinds 1863 hebben ze deze eigen kerk. Je kunt de kerk bezichtigen van 10 - 16.00 uur, als ik het goed onthouden heb en u kunt er bv een kaarsje aansteken voor uw dierbaren, zoals ik gedaan heb. Zie foto 1

    Meddo verlaat je via kerkepaden, zoals de naam al zegt, waren dit vroeger de paden die naar de kerk liepen, in dit geval van de omliggende boerderijen naar de kerk in Meddo. In de Achterhoek zijn veel van die kerkpaden en die worden ook door diverse instanties goed en mooi onderhouden. Een ander voorbeeld is Beltrum en de omgeving van Zieuwent, beide zullen hier vast ook nog wel eens voorbij komen.

    Via de kerkepaden kom je aan bij de achterkant van het Hilgelo. Het Hilgelo is een vrij groot meer of plas, hoe u het noemen wilt en is ontstaan uit zandwinning en ook tegenwoordig wordt er nog zand gewonnen. Hier zijn veel recreatiemogelijkheden, zoals zwemmen, surfen, duiken, (er ligt een autobusje op 20 meter diepte) en voor de nudisten onder ons is er een naaktstrand. Ook voor invaliden goed toegankelijk, met parkeerplaatsen en een invalidentoilet. Wel zijn er enkele hekwerken, maar daarvoor kun je een sleutel aanvragen. Las ik op hun website. Ik was dus aan de achterkant en voor mensen die niet zo van drukte houden, kun je daar goed toeven, want er zat bijna niemand. Wel zou ik het afraden met kinderen, omdat ik geen idee heb hoe diep het daar is en aan de voorkant zijn speciaal ingerichte zwemgelegenheden, ook voor (kleine) kinderen. foto 2. Aan de voorkant is ook de Sevinkmolen, zeg maar de buurman van het natuurgebied. Hier hebben ze een restaurant en voor de kinderen is dit ook met slecht weer een prima uitje, want ze hebben een binnen speeltuin. Maar u moet dan wel om het natuurgebied heen rijden, tijdens de route ziet u het niet.

    Na het Hilgelo gaat de route verder via zandwegen, die zijn er op deze route vele, maar ze zijn goed te rijden, alleen later in de route bij het Korenburgerveen, moet je het even met beleid en geduld doen, zowel op de fiets als met de scootmobiel. Ik weet niet of dat altijd zo is, maar in deze droge tijden dus wel.
    Afijn terug naar de route, na een poosje kom je langs de Ravenhorst. Dit is een plek met een grote en bijzondere geschiedenis. In de Middeleeuwen heeft hier al eens een kasteel gestaan. en was het in het bezit van de familie van Rhemen. Evert van Rhemen noemde zichzelf in 1375 heer van Ravenhorst. Later is het kasteel afgebroken en werd het een scholtenboerderij met 14 onderliggende boerderijen en een watermolen. Ook is het een poos een roversburcht geweest en het verhaal gaat dat er een schat begraven lag, die tot op de dag van vandaag nooit gevonden is. Nu kunt u er overnachten als u wilt. de Ravenhorsterweg, waar u straks Winterswijk binnen rijdt, refereert nog aan de Ravenhorst.

    Als u het zandpadgedeelte van de Ravenhorsterweg hebt gehad, dan ziet u, als u hem tenminste nu rijdt, dat er aan de weg gewerkt wordt, dus kunt u de gewenste route niet rijden. Wel kunt u de weg blijven volgen als u aan de kant blijft, waar u op zit, dus het linkerfietspad. Die rijdt u uit tot de rotonde, daar neemt u de 3e afslag, burgemeester Bosmastraat en rijdt u richting het oude gemeentehuis, waar u de bordjes weer kunt volgen. Het oude gemeentehuis is het 3e gemeentehuis, sinds 1818. Dit gemeentehuis is gebouwd in 1938 en in 1939 in gebruik genomen. Het is gebouwd door de architect Kok uit Dordrecht. Maar zoals u begrijpt, is het niet meer in gebruik als gemeentehuis, nu staat het nieuwe in de buurt van het station. In het oude gebouw zit nu oa de VVV, waar u terecht kunt voor allerlei informatie over Winterswijk en jaarlijks wordt sinterklaas gehuldigd op het bordes van dit gebouw. foto 3

    Tegenover het oude gemeentehuis ziet u het herdenkingsmonument van de gevallenen van de tweede wereldoorlog Het monument bestaat uit een jong vrouwenfiguur, dat symbool staat voor het leven. De granieten zuilen erachter staan schuin en symboliseren handen die ten hemel reiken, die om hulp vragen. Ook zijn de stenen ruw gelaten zodat het lijkt of ze niet af zijn en dat symboliseert weer het leven dat niet afgemaakt is, maar vroegtijdig beëindigd door de oorlog.
    Naast het gemeentehuis staat het standbeeld van tante Riek. Zij heeft de landelijke organisatie voor hulp aan onderduikers, het verzet, mede opgezet. Het gaat te ver om dit helemaal uit te leggen, maar er zjn tal van documenten, films etc over haar te vinden en bij de VVV kunnen ze u er vast ook meer over vertellen. foto 4

    Daarna rijdt u recht tegen het oude postkantoor aan. Het postkantoor stamt uit dezelfde tijd als het oude gemeentehuis, nl 1938. Beneden was het postkantoor en boven de bibliotheek of onder de bevolking beter bekend als leeszaal. Als kind ben ik daar ook nog regelmatig geweest. In 1983 verhuisde de bibliotheek naar de Spoorstraat, maar sinds het nieuwe Comrijcollege gebouwd is, is het daar gevestigd en dat staat ook in de buurt van het station. Door modernisering etc is er geen postkantoor meer in Winterswijk, u kunt nu terecht bij de Albert Hein in het centrum. Toch is dit gebouw nog in gebruik als sociaal hulporgaan voor alle inwoners van Winterswijk, met de toepasselijke naam De Post. foto 5

    Na het postkantoor gaat de route verder door het centrum en komt u langs de Jacobuskerk. Deze katholieke kerk bestaat al sinds 1799, maar is nog niet de huidige kerk. Daarvoor hielden de katholieken mis in de Jacobskerk op de Markt, daarover in een volgend deel vast meer. Na de reformatie, zoals ik al eerder beschreef moesten de katholieken de kerk uit en gingen ze naar kerken in bv het Zwillbrock of Oedingh, beide net over de grens. Maar in 1799 hadden de katholieken weer een eigen kerk op deze plek. Echter de kerk werd te klein en moest er groter gebouwd worden. Ze hadden eerst nog problemen met de financiering, omdat de Meddonaren hun eigen kerk mochten bouwen, zie hierboven. Maar uiteindelijk werd de huidige kerk gebouwd in 1869 en werd naar Jacobus de meerdere genoemd, naar één van de 12 apostelen van Jezus.
    In de oorlog ontplofte er nog een bom vlak naast de kerk, waardoor alle ruiten sneuvelden. Pas in 1947 zaten er weer ruiten in de kerk en kon er weer mis gehouden worden. Tot die tijd moesten ze uitwijken naar de kapel van het gasthuis of de kerk in Meddo. foto 6

    Officieel gaat de route nu langs de muziekschool, maar ook hier was weer een wegomleiding. Dus mocht u hem de komende tijd rijden, dan kunt u op het kruispunt waar u niet rechtdoor kunt, linksaf, richting het centrum. U komt dan langs de bieb. Bij de T-splitsing, promenade, gaat u rechts. Bij de kruising steekt u rechtover en u bent weer op de route. Overigens zijn er in het centrum genoeg gelegenheden om een pauze te nemen.

    U gaat via de Wooldseweg het dorp weer uit, onder een fietstunnel door en uiteindelijk komt u bij het openlucht zwembad. Dit zwembad, in de volksmond strandbad, is gebouwd in 1933 als werkverschaffingsproject. Deze projecten ontstonden om werklozen aan het werk te houden, met name in de crisisjaren 1930-1940. Dit zwembad is nog een echt natuurbad, dus zonder chloor en tegels. In 2001 moest het echter gesloten worden vanwege te troebel water oa door de achterliggende beek, waar het water vandaan kwam. Maar de Winterswijkse bevolking heeft gezorgd dat er weer nieuw leven in het zwembad kwam en vanaf 2011 kan men er weer zwemmen en u kunt hier ook nog een kop koffie drinken of een hapje eten in de strandlodge. foto 7

    Even verderop gaat de route naar de watermolen Den Helder. Deze molen heeft al een rijke geschiedenis. De 1e meldingen zijn al van 1303. Het was toen onderdeel van havezate Plekenpol. In de 19e eeuw werd de molen gekocht door Jan Helder vandaar de naam. Oorspronkelijk heet de molen Plekenpolse molen. Maar elke Winterswijker kent het onder de naam Den Helder. Ik weet als kind dat we hier vaak waren en dan zei ik:" We gaan naar Den Helder bootje varen" en onbekenden dachten dat we naar de plaats Den Helder gingen. Vond ik toen een leuk grapje. Maar u kunt hier nog steeds varen op de Boven Slinge met een roeibootje. Is een echte aanrader, de Boven Slinge is hier erg mooi met overwoekerende bomen, tenminste als dat nog steeds zo is. Het is voor mij 40 jaar geleden of meer. Maar terugkomend op de geschiedenis. In 1922 wordt de molen via een veiling verkocht aan de familie Berenschot, die ook de molen verderop had, waar we vast ook nog wel langs zullen komen. Vanaf 1910 heeft de gemeente het watergebied gekocht en dat werd toen het openbare openlucht zwembad. Tot 1933 toen het zwembad hierboven gebouwd werd. Na de 2e wereldoorlog was er een ijssalon en een restaurant gevestigd. Nu is alles gerestaureerd, heeft het weer de originele kleuren en kunt u er ook nu weer terecht voor een versnapering en zoals gezegd een bootje huren en de speeltuin voor de kinderen is ook weer in ere hersteld, zag ik. foto 8

    Dan zijn de routebordjes een beetje onduidelijk, maar u moet niet over de brug, maar rechtdoor de parkeerplaats op, u komt dan op de Wooldseweg weer uit, die steekt u over richting zorgboerderij De Olden Goarden aan de Olde Goorweg. Deze weg was voor mij nieuw en ook de volgende Greversweg. Bij de zorgboerderij kunt u ook pauze houden, daar is een klein huisje ingericht speciaal voor wandelaars en fietsers. Maar als u geen geld bij u heeft, zoals ik en wel proviand, dan kunt u een klein stukje doorrijden naar de Greversweg. Hier komt u bij een klein vennetje en geniet u van rust, ruimte en natuur. Zo dicht bij het dorp en zo rustig. ik vond het in elk geval geweldig.

    De route gaat verder en u komt weer in Winterswijk uit op het industrieterrein. Dit is niet echt interessant, maar u komt wel langs de Venemansmolen. Deze molen is in 1898 gebouwd aan de Venemansweg, vandaar de naam en is oa gebouwd van een andere molen genaamd de Goede Hoop in Zaandam. In de negentiger jaren is de molen gerestaureerd. Tot 1992 is het in handen gebleven van de familie Venemans, dus bijna 100 jaar. Nu is de eigenaar stichting Venemansmolen. U kunt de molen elke zaterdagmiddag bekijken en in de zomermaanden ook elke zondagmiddag. Er is een expositie, u kunt een rondleiding krijgen en er is een koffiekamer waar u tevens het gemalen meel kunt kopen, om bv thuis een pannenkoek of kruidkoek te maken. foto 9

    Dan is het even oppassen geblazen, want u moet de drukke rotonde 3x oversteken om uiteindelijk in het zandpad, dat bijna parallel aan de grote weg naar Aalten loopt, in te rijden. U rijdt nu een stuk richting Miste en komt uiteindelijk in Corle uit. Corle is ook een buurtschap, de kleinste van Winterswijk met ca 265 inwoners. Er is niet zoveel te zien, maar het heeft een café en daar worden regelmatig activiteiten gehouden zoals het volksfeest en ze hebben samen met Miste een voetbalvereniging genaamd MEC, dat staat voor de toepasselijke woorden Miste en Corle.
    Ik las dat in Corle de 1e aardolieboringen van Nederland gedaan werden en wel in 1928, maar het was niet rendabel genoeg. Misschien maar gelukkig ook, dan was er van het idyllische Corle en de mooie Winterswjkse buurtschappen niet veel meer over gebleven denk ik.

    Na Corle moet u een stuk de Korenburgerveenweg inrijden, die was zoals gezegd een beetje lastig te rijden, maar u komt dan uiteindelijk wel bij het Korenburgerveen terecht. Dit is een beschermd natuurgebied, waar u onder leiding van een gids een wandeltocht kunt maken. Het begin kun je zelf bewandelen, maar als u echt het veen in wilt, zou ik u aanraden om onder begeleiding van een kenner te gaan. Het is nl erg drassig en je kunt misstappen en dan zit je tot je heupen in het veen en het lastig om eruit te komen. Ik spreek uit ervaring, ik was hier als kind. Maar als u dit overweegt dan ziet u wel uitzonderlijk mooie natuur zoals oa. de zonnedauw, orchideeën en dieren zoals vlinders, de bonte specht en salamanders.

    De weg wordt vervolgd en uiteindelijk steek je de Groenloseweg over en komt langzaam weer aan bij het beginpunt, Zwolle.

    Ik vond het een erg mooie route, als de andere 3 delen ook zo mooi zijn, dan hebben we nog een paar mooie ritten voor de boeg.
    Ik hoop dat u ook deze kleine ritten, "avontuurtjes" interessant vindt en ik zou het leuk vinden als u onderaan mijn blogje eens een reactie geeft. Voor mij leuk om te lezen, dan weet ik dat u het mijn ervaringen waardeert. Ik rij ze natuurlijk ook voor mezelf, maar het opschrijven doe ik voor u, omdat ik hoop dat u er van geniet en dat u geïnspireerd raakt om ook eens één van de ritjes te rijden. Nederland is zo mooi en ik ben ook apetrots op de Achterhoek waar ik woon.

    Meer foto's zijn te vinden op mijn fotosite https://www.flickr.com/photos/40979853@N03/?



















    17-07-2018 om 00:00 geschreven door lientje  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:dagblogje
    >> Reageer (1)
    11-07-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.groenlo een cultuurhistorische fietstocht

    Rondje Groenlo en omgeving

    Mijn 2e lokale blogje gaat over de route: "Groenlo, een cultuurhistorische fietstocht", geschreven door Peter Sikma gemeente Oost Gelre en provincie Gelderland. De route is 27 km en loopt ook weer rond. De officiële start is station Lichtenvoorde - Groenlo in Lievelde. Maar ik ben hem begonnen aan de oostkant van Groenlo bij de Boerijendijk, richting Zwolle bij Grolle. Dit om misverstanden te voorkomen, Zwolle heeft nl. ook nog een grote broer in Overijssel. Ook deze route is wat verouderd, maar nog goed te doen, maar ook deze heeft last van de nieuwe N18, maar hieronder geef ik u weer de aanpassingen.

    Zwolle bij Grolle is een klein gehucht, het heeft een paar huizen en een school, oorspronkelijk hoorde het bij Eibergen, later bij de heren van Borculo, toen weer bij Eibergen en sinds de gemeentelijke herindeling hoort het bij Groenlo. Dat Zwolle een lange geschiedenis heeft kun je zien aan Erve Reirink, waar je langs komt. Deze herberg dateert al vanaf 1662, dit was toen al een herberg met brouwerij en tegenwoordig is het een groepsaccommodatie en kun je er feesten en partijen geven.

    De route volgt eerst het buitengebied van Groenlo en met name de geschiedenis. Groenlo is erg belangrijk geweest in de tijd van Frederik Hendrik. Hij heeft gevochten tegen het Spaanse leger en rondom Groenlo heeft hij een paar verdedigingswerken laten bouwen, de zogeheten schansen. Er zijn er meerdere geweest, oa. de Hollandse, Franse, Friese en Engelse schans. U komt al deze locaties tegen. Er is er geen eentje meer te zien, maar de Engelse schans hebben ze in zijn origineel nagebouwd. Deze is gelokaliseerd in Lievelde, dat gebied heet ook de Schans. De diverse namen zijn gerelateerd aan de nationaliteit van de soldaten die er gelegerd waren, Dus je kunt zien dat het toen al een internationale oorlog was. Elke 2 jaar wordt deze veldslag nagebootst n Groenlo door internationale re-enacters en u kunt een groot schilderij zien in de oude Calixtuskerk in het centrum tegenover het oude gemeentehuis.

    Helaas kon ik niet bij de Schans komen ivm de jaarlijkse Zwarte Cross. Ook dat is een begrip geworden in de Achterhoek. Het mooie van deze happening, die elk jaar groter wordt, is dat het een "onmundig" groot en gek festijn is, maar dat er nooit onenigheid is, er komen elk jaar ruim 200.000 bezoekers op af en is daarmee het grootste muziekfestival van Nederland en de grootste cross van de wereld. Heel eerlijk, ik ben er zelf nooit geweest, ik hou niet van lawaai en zoveel drukte, maar een ieder die er geweest is, spreekt er vol lof over en ze komen werkelijk uit binnen- en buitenland, zowel de artiesten als de bezoekers. Wat ooit begonnen is als een kleine gekke cross met muziek, is nu echt een culturele happening met elk jaar een ander thema. Zo is het dialect al eens aan de orde geweest, waarbij ze een kinderleesboek hebben uitgegeven. De homoscene heeft zijn aandacht gehad en dit jaar is het thema: "Er is leven voor de dood". Waarin ze oa een minuut stilte houden voor iedereen die leeft, met de gedachte erachter, dat je eens moet nadenken hoe goed je het eigenlijk hebt in je leven en na die minuut is er een groot applaus voor jezelf. Is dat geen mooie gedachte, ik vind in elk geval van wel.

    Dit gebied is ook belangrijk geweest in de 2e wereldoorlog. Zo is er aan de overkant van de zwarte cross een werkkamp geweest. Niet lang, maar hij is er geweest. De beheerders waren niet zo streng als je wel eens elders op beelden ziet, totdat er een hoge officier od langs kwam en dit zag en zei "Het is hier geen sanatorium!" Toen moest er met harde hand worden opgetreden. Op een gegeven moment is het kamp door de Duitsers ontruimd en gingen de mensen naar Westerbork, waar ze uiteindelijk de dood vonden in andere concentratiekampen.

    Even verderop kun je nog een schuilhut bekijken, zie foto 1 en 2 hieronder. Het is niet voor te stellen, dat in zo'n kleine ruimte 5 personen bijna een jaar gezeten hebben, persoonlijk moet ik er niet aan denken. De foto is wat onduidelijk, maar je kunt je wel een idee vormen hoe groot het was.

    Iets verder rijdend kom je op de route Erve Kots tegen. Deze herberg heeft ook al een eeuwenoude geschiedenis. Ten tijde van Frederik Hendrik, had hij hier zijn hoofdkwartier. Nu is het veel meer dan een herberg. Erve Kots, heeft een openluchtmuseum, die absoluut de moeite waard is. Hier leer je veel over het boerenleven van de Achterhoekse bevolking door de geschiedenis heen, bv waarom de boerderijen vroeger blauw geschilderd werden, dat had te maken met insecten. Meer verklap ik niet, neem er zelf maar eens een kijkje. Verder heeft het een pannenkoekenboerderij, een restaurant, bierbrouwerij en een logement, zoals ze dat noemen. Kortom een leuke pauze om tot rust te komen of om iets op te steken. Dit is in het buitengebied, overigens de enige stop die je tegenkomt.

    In Lievelde heb je nog wel Loco Lievelde, een restaurant waar je terecht kunt voor een lunch of diner en ze hebben zelfs een afhaal lunch. Een tip als u de tocht n Lievelde begonnen bent. Ik las op de site dat je er zelfs kunt overnachten, ze hebben 7 kamers en een mooie prijs incl. ontbijt.

    Weer verder met de route rij je over het Trampad, foto's 3 en 4. Groenlo had vroeger een verbinding met Lievelde en wel door een tram, deze lijn werd in 1883 geopend, deze heeft bestaan tot 1911, toen werd het niet meer rendabel vanwege de aanleg van de spoorbaan Winterswijk - Groenlo - Neede. Maar in 1915 werd het tramvervoer toch weer opgestart. Uiteindelijk heeft de tram nog tot 1922 gereden, daarna kwam de bus en hebben ze de lijn opgebroken. Het Trampad herinnert hier nog aan en het station in Groenlo, wat nu een woonhuis is. Maar vorig jaar hebben ze ter herinnering er een oude loc en wagen neergezet op een stukje rails. Overigens het gebouw is al van 1884 en tot 1972 gingen er nog goederen langs, al was dat over het andere spoor wat ik hier noemde. Het gebouw wordt op dit moment gerenoveerd, dus voorlopig blijft dit behouden voor het nageslacht.

    Het 1e dat je in Groenlo tegen komt is de oude houtzagerij Nahuis, dit is een stoomhoutzagerij en tevens de oudste nog werkende zagerij in Nederland en is nu een museum. soms zijn er ook draaidagen. Deze zagerij dateert al vanaf 1850, maar toen werd er nog met de hand gezaagd. In 1918 werd er over gegaan op stoom en deze heeft geproduceerd tot 1977 en nu is er dus een museum gevestigd, waar u de geschiedenis van dit bedrijf kunt bekijken. Maar ik zie op hun site, dat er dit jaar geen draaidagen zijn ivm technische keuringen. Maar het is van buiten wel te zien en op de website van de zagerij kunt er alles over lezen.

    Groenlo is bekend geworden om zijn bier het Grolsch, dit heeft ook al een lange geschiedenis, in 1676 werd er al bier gebrouwen in de binnenstad van Groenlo, door Peter Cuyper.  Later werd dat overgenomen door de familie Groen, die een brouwerij buiten de grachten bouwde. Pas na 1922 heet het bier echt Grolsch. Een aantal jaren geleden is de fabriek verhuist naar Boekelo bij Enschede en liep dus een stuk geschiedenis ten einde. Maar niets is minder waar, want dit jaar heeft een telg van de familie Groen en nog anderen weer een Groenlose bierbrouwerij opgezet en kunt u dus weer een Groenlo´s biertje drinken. De brouwerij is gevestigd n Huize Adriana, wat ooit een huis was voor mensen met een beperking, foto 5 In bar de lange gang, waar oorspronkelijk het bier gebrouwen werd, zie foto 6, kun je een biertour maken. Aan de hand van films en een rondleidng leer je meer over de geschiedenis van het Grolsche nat, zoals ze dat in deze streek noemen. Op de plek van de brouwerij buiten de gracht is nu een hele woonwijk in aanbouw, maar de ketel herinnert nog aan het feit dat hier ooit een grote bierbrouwer was gevestigd. Hij komt langs de route, dus u kun het niet missen, Elke dinsdag en donderdag in de zomermaanden, kun je wandelen door het historische stadje Groenlo olv `Frederik Hendrik`. Daar zal zeker de geschiedenis van het Grolsche bier uitgebreid aan bod komen.

    Op de Markt in Groenlo, zie je een paar markante gebouwen. Als u er voor staat ziet u links bakker Wissink. Deze bakkerij, lunchroom en ijssalon bestaat al sinds 1898. In de tijd dat het busstation nog op de Markt was vierde het hoogtijdagen, zeker de scholieren die op de bus moesten wachten, brachten hier hun tijd door, ik was er eentje van, dus kan er over mee praten. Maar nog steeds is het een geliefde trekpleister waar nostalgie, vakmanschap en service nog steeds hoog in het vaandel staat en waar je zomers heerlijk op het terras kan zitten.

    Naast Wissink zie je het oude gemeentehuis van Groenlo, dit stadhuis dateert van 1875, door de gemeentelijke herindeling is zijn functie vervallen en moeten de Grollenaren ofwel de inwoners van Groenlo naar Lichtenvoorde om van de gemeentelijke diensten gebruik te kunnen maken. Nu is hier de plaatselijke VVV gevestigd, waar je nog veel meer informatie over Groenlo kunt vinden.

    Tegenover Wissink staat het oude postkantoor, dit postkantoor is gebouwd in 1904 in een neo renaissance bouwstijl, Deze is gebouwd door architect Peters, die ook het postkantoor in Amsterdam heeft gebouwd. Dit heeft al lang niet meer de functie van postkantoor, maar tegenwoordig is er een restaurant gevestigd met de wel bekende naam Frederik Hendrik. Overigens staat Groenlo ook bekend om de gastronomie en het uitgaansleven. Vandaar dat Frederik Hendrik en Wissink niet de enige horecagelegenheden zijn, als u het stadje bezoekt en ronddoolt, komt u er vele tegen.

    Iets verder gaat de route door het kleine straatje, de Noteboomstraat, ook hier kun je nog zien hoe het vroeger was, er is maar weinig veranderd, een paar statige huizen aan de rechterhand en wat kleinere huisjes verderop in de straat. Ongeveer in het midden aan de linkerkant, ziet u een oude Stadsboerderij, die al dateert van 1623. Je ziet dat de 15e eeuw een belangrijke eeuw was voor Groenlo en dat het ook nog allerlei oorlogen etc. doorstaan heeft. foto 7 In deze stadsboerderij is een museum gevestigd, waar u kunt zien hoe ze anno de 15e eeuw leefden en u kunt er ook nog genieten van een kopje thee of koffie met een kontenklopper, de specialiteit van het huis, in de potstal.

    Iets verder gaat de route naar rechts en komt u uit bij de gracht, hier ziet u de kanonswal, ook weer een overblijfsel van de oorlog van Frederik Hendrik. Als u langs de gracht verder rijdt, dan komt u aan het einde bij een weg en dan ziet het u het volgende gebouw al liggen. Het kantongerecht. Dit gebouw dateert uit het jaar 1938, maar vanaf 1828 werd er al rechtgesproken in Groenlo. Dat gebeurde toen in het Stadhuis wat ik hierboven besproken heb. Tot 2013 is er hier rechtgesproken, eerst als kantonrecht en vanaf 2002 het civiel recht. nu is het in handen van een particulier die er woont en een kantoor heeft.

    Toen ik omkeek, zag ik de fluisterboot, zie foto 8. In de zomermaanden tot oktober kun je je elke zaterdag en zondag met de fluisterboot rond laten varen over de Groenlose gracht, waar je ook een deel van de geschiedenis te horen krijgt. Uit eigen ervaring weet ik dat dit leuk is om een keer mee te maken, je ziet Groenlo weer eens van een totaal andere kant. reserveren moet je wel, dat kan op hun website.

    Dan ga je uiteindelijk Groenlo weer uit via de halve Maan, de andere kant van de gracht en kom je weer langs een aantal schansen om uiteindelijk weer bij de Boerijendijk uit te komen.

    Eigen aantekeningen:

    1: Bij het kruispunt met de Hamalandroute loopt het verhaal een beetje gek, in elk geval moet je de grote N18 oversteken, dan volg je de weg richting Lievelde en die weg heet ook de Hamalandroute en dan kun je je weg vervolgen.

    2: Dan heb je hier ook weer `last` van de nieuwe N18 en het nieuwe industrieterrein,, vanaf het ruiterpad volg je de nieuwe weg naar industriegebied de Laarberg. Ik kon nl niet het ruiterpad volgen door werkzaamheden od. Je volgt dit tot de kringloopwinkel. Als je door de weeks komt is dit ook even een leuke rustpauze, ze hebben zelfs een wc, iets wat onderweg soms een heikel punt kan zijn. Nu ga je de weg links het Bolwerk op, die rij je helemaal door tot je bij de brug bent die over de nieuwe N18 gaat.. Dan volg je de nieuwe weg en bij de 2e weg aan je linkerhand ga je de schietbaan in. Als je die doorrijdt tot bij het bos, dan ben je weer op de route. Zo heb je alles in één, geschiedenis en de moderne tijd.

    Het grappige voor mij van dit rondje is, dat je hele bekende wegen weer eens ziet door de ogen van een toerist, omdat ik u zoveel mogelijk van het mooie stadje en zijn omgeving wil laten zien. Ik hoop dan ook dat u mijn blogje de moeite waard vond en Groenlo ook eens gaat bezoeken, hetzij voor de 1e keer of net als ik weer eens door de ogen van een toerist. Tot de volgende keer.

    Meer foto's kun je weer vinden op mijn fotosite https://www.flickr.com/photos/40979853@N03/?

















    11-07-2018 om 21:26 geschreven door lientje  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:dagblogje
    >> Reageer (0)
    06-07-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.eibergen, fietsen langs grenzen en graven

    Vanaf vandaag wil ik u niet alleen mijn reisverslagen van de vakanties laten lezen, maar wil ik u ook mee laten genieten in de kleinere tochtjes die ik bij mij in de buurt maak en dat is in dit geval de mooie Achterhoek. Want dat ik in een mooie streek woon, dat staat, voor mij,  als een paal boven water en omdat ik vind dat iedereen daar eens rond moet rijden om van al het moois te genieten, geef ik u via mijn blog een klein voorproefje. Ik hoop dat u door mijn enthousiasme ook zelf ge-enthousiasmeert raakt en dat u ook eens een tocht maakt, het zij per fiets, scootmobiel of auto. Alleen de routes die ik rij zijn met de auto niet te doen, maar er zijn genoeg autoroutes die ook de mooie achterhoek laten zien. Zelf rij ik in een scootmobiel en meestal rij ik een route in etappes, omdat mijn accu ahders leeg raakt, maar per fiets en zeker met een e-fiets kunt u dat makkelijk in één keer doen.

     

    Deze keer heb ik de tocht "Eibergen, fietsen langs grenzen en graven" gereden, deze route staat beschreven in een boekje, dat is uitgegeven door Rijksdienst voor het oudheidkundig Bodemonderzoek en is te leen bij de bibliotheek, dat heb ik nl ook gedaan. Het boekje is uitgegeven n 2004, maar hij is nog heel goed te rijden, al heb ik er wel een paar aanpassingen bij, dat vertel ik helemaal onderaan mijn blogje. Het startpunt is eigenlijk bij het oude Raadhuis in Eibergen, maar omdat hij rond loopt en ik op de camping zit, ben ik hem begonnen bij het Zwillbroek, net over de grens bij Groenlo.

    Dit Zwilbroek of in het duits Zwillbrock is een natuurgebied, dat oorspronkelijk als veenopgraving gebruikt werd, er werd dus turf afgegraven, dit werd nog gedaan tot 1938, vanaf dat moment werd het een natuurgebied. In het Zwilbroek komen elk jaar ca 15000 kokmeeuwen, een fantastisch fenomeen als u 's avonds daar een kijkje neemt. De één vindt het een kakofonie van schreeuwende vogels, maar ik noem het altijd een meeuwenconcert. U kunt om het gebied heen lopen en op diverse plekken hebben ze uitkijkposten staan, zowel hoog als laag. Ga even binnen in zo'n hutje en neem even de tijd om van dit concert te genieten. Na een poosje kunt u de info lezen, die aangegeven staat, overigens kun je over de hele route, ca 5 km, infoborden vinden. De grootste trekpleister is echter de flamingo's. Elk jaar komen er zo'n 50 flamingo's, om in dit gebied te broeden, men denkt dat ze ooit ontsnapt zijn uit een dierentuin of vogelpark en hebben hier toen in het voorjaar hun toevlucht gevonden. In het begin waren het er ca 20, nu hebben ze zich ongeveer verdubbeld. Het lastige is, dat je ze maar van 1 hut af kunt zien, omdat ze op een eilandje broeden in het water, maar als u bij de "ingang" meteen links gaat en doorloopt tot de schuilhut, dan kunt u ze met een verrekijker bezichtigen, u kunt ook de aanwezige verrekijker gebruiken, dan dient u klein geld mee te nemen.

    Bij het Zwillbroek, wat tevens de naam van de buurtschap is, hoort ook een kerk met klooster. deze kerk is de noordelijkste Barokkerk van Duitsland en is absoluut de moeite waard om even te bezoeken. De kerk staat bijna pal aan de grens, dit werd gedaan omdat er veel Katholieken in de tijd van de 17e en 18e eeuw uit Nederland kwamen, die waren daar nl toen verboden en moesten of zich bekeren of stiekem ter kerke gaan en dat kon in Zwilbroek. Het kleine paadje, de Kloppendiek, herinnert daar nog aan dit loopt van de voormalige grens rechtstreeks naar de kerk. De kerk is een paar jaar geleden gerestaureerd, nog een reden meer om het te bekijken. In Wattens, in Oostenrijk, vonden ze het interieur van de kerk zo mooi, dat ze het na hebben laten bouwen. we hebben dit in Oostenrijk bezocht en ik kan het beamen, het is een exacte kopie van deze kerk.

    Tegenover de kerk staat een klein kapelletje, waar u evt. een kaarsje kunt aansteken.

    Als u in Eibergen begint en u heeft zin in een versnapering, dan heeft u hier diverse keuzes, aan de Duitse kant heb je café Reiring, dit is een heel ludiek café, waar bv 1 keer per jaar een fietstocht dwars door het café gaat, maar waar je bv ook nog zelf mag tappen en waar ze de consumpties ongeveer schatten en geloof me, ze hebben het niet vaak mis.

    Aan de overkant heb je café restaurant Kloppendiek, waar je kunt eten en op het terras een versnapering kunt eten of drinken. Net over de grens heb je café restaurant Grenszicht, waar je ook op een terras kunt zitten, maar binnen ook een uitgebreide Achterhoekse kaart hebben. Als u de route volgt en u bent vlakbij de leemputten, dan komt u langs speeltuin en café Haak en Hoek, dit is met name voor kinderen een leuke pauzeplaats.

    Over het natuurgebied gesproken, u nadert nu de Leemputten, ook dit is een opgravingsgebied, her werd leem  opgegraven voor de steenfabriek, die toen op de plaats stond van camping de Goede Hoop, deze camping ontleend zijn naam aan de naam van de toenmalige fabriek. 

    Nu is het een natuurgebied en ook hier is een wandelroute uitgezet met infoborden, volg de paaltjes met gele pijltjes. Ook hier kunt u tegenwoordig weer een pauze maken en niet alleen een kleine versnapering nemen, maar ook waterfietsen. zie foto 1

    Ik ga niet alle bezienswaardigheden noemen, die staan immers ook allemaal verteld in het boekje, maar datgene wat ik de moeite waard vind om te melden. Maar u komt langs oude essen, grafheuvels, forten en schansen, die er niet meer zijn etc.

    Uiteindelijk komt u aan in Eibergen, dit is een redelijk groot dorp met een leuk winkelcentrum, waar mijn moeder en ik regelmatig rond dolen, de meeste bekende winkels hebben ze er wel. Uiteraard is ook hier veel aanbod aan horeca. Verder heeft het een mooi museum, genaamd Museum Schepers, waar de plaatselijke historie wordt verteld.

    Ook heeft Eibergen een heuse haven, jawel, de haven en aanlegplaats van de Berkelzomp, dit was vroeger een vrachtscheepje dat voer over de Berkel, een kleine rivier dat dwars door de gemeente Berkelland kronkelt. Tot eind 19e eeuw werden dit soort schepen nog als vrachtvervoer gebruikt. Nu is het een toeristische trekpleister en kunt u zelf met de Berkelzomp meevaren over de Berkel, naar bv de Mallumse Molen. waarover later meer

    Ook komt u langs een oude fabriek, dit was een oude weverij, gerund door een Belg, die in 1834 uitgeweken was vanwege de Belgische opstand. Deze weverij was de 1e in zijn soort. In de hoogtijdagen hadden ze 300 arbeiders in dienst. Na de tijd werd het een fabriek voor drijfriemen, die weer nodig waren om stoommachines aan te drijven. Recentelijk is het verbouwd tot een hotel.

    De brug er voor dateert ook al uit 1835, dit had de fabrieksbaas geregeld om de Eibergse werknemers makkelijker over de Berkel te kunnen laten komen.

    Als u de route verder volgt via de brug, die ook met de scootmobiel goed te rijden is, er staan aan beide kanten van het pad wel hekken, maar met wat geduld en precisie kun je er door, kom je langs zogeheten Markestenen. Dit zijn grensstenen, zoals u ze misschien wel kent van de Duits - Nederlandse grens, maar nu geven ze de grens van de verschillende Marken aan. Marken waren verenigingen van grondgebruikers. Zo had je Marke Mallum, waar we nu doorheen gaan, even verderop ligt Marke het Loo enz. foto2

    Na dit mooie pad kom je uit bij de Mallumse molen, dit is een watermolen, die dateert van de 18e eeuw, tot de 20e eeuw had dit een dubbel rad. Bij de boeren was deze molen niet erg geliefd, omdat hij bekend stond als dwangmolen. Dat hield in dat de boeren verplicht hun graan hier moesten laten malen. In het Muldershuis kunt u weer evt. een pauze maken foto 3

    Bij de dierenbegraafplaats in Eibergen vindt je een bijzonder monument, het is een stalen zuil met de naam James erop en een datum, ik meen me te herinneren 29 maart 1945. Dit is een verzetsmonument. Hier werden containers gedropt met wapens en een radio, Helaas functioneerde de radio niet. Deze operatie heette operatie James en de zuil heeft de vorm van zo'n container. foto 6

    In Rekken kom je langs de NH Kerk, die stamt al uit de 13 eeuw, maar dit was destijds de tegenhanger van het kerkje in Zwilbroek wat ik boven besproken heb, maar dan voor de verdrukte calvinisten, de meeste kerkgangers kwamen uit Vreden. Dit was een doorn n het oog van de bisschoppen van Münster en iedereen de daar ging trouwen of dopen werd een grote boete opgelegd. Daarna brak er een oorlog uit en werd Rekken door het bisschoppelijke leger bezet en werd ook de kerk gesloten. Dit heeft er voor gezorgd dat het calvinisme in Vreden werd beëindigd. foto 5

    Iets verderop in Rekken kom je langs de molen, dit is een zgn. flesmolen, dat kun je aan de vorm al zien en daar is er maar eentje van in heel Nederland. Waarom, vanwege de vorm was de afwatering niet goed en dat gaf overlast. De molen is van 1796. foto 4

    Tegenover de molen kunt u bij café Kerkemeier pauzeren, dit is een typisch dorpscafé.

    Daarna passeert u de grens bij Oldenkotte, deze grens heeft 180 jaar dienst gedaan, voor die tijd moesten mensen zich melden in Eibergen bij de komies. Na Schengen gingen alle grenzen open, dus ook hier, Ook hier kunt u aan beide kanten pauzeren in de diverse cafés en restaurants.

    Verder komt u nog langs enkele grafheuvels, die overigens ook in Eibergen nog te vinden zijn om uiteindelijk weer bij het kerkje in Zwillbrock te eindigen.

    Ik hoop dat u van mijn verhaal genoten heeft en dat u zelf de tocht ook eens wilt rijden.

    Zoals gezegd was dit de 1e en ik hoop er deze zomer nog een aantal voor u en mijzelf te rijden, hou mijn blogje dus n de gaten als u dit leuk vindt om te lezen en te kijken. Hieronder nog enkele foto's, meer foto's kunt u vinden op mijn fotosite: https://www.flickr.com/photos/40979853@N03/

    Ik had beloofd dat ik nog wat aantekeningen zou geven.

    1: Omdat er een nieuwe N18 is gekomen, moet u bij de Wesselsdijk blz. 66, de borden volgen naar Eibergen, u mist nu een klein stukje van de originele route. Dan volgt u het fietspad en rijdt naar het oude stadhuis, een rood gebouw aan de Grotestraat, in dezelfde straat als de NH Kerk in het centrum, dus vrij makkelijk te vinden. Daar kunt u weer verder rijden vanaf het startpunt.

    2" Als je, net als ik met de scootmobiel op pad gaat, moet je bij de Hoge Haarweg op blz 45, niet het voetpad opgaan, want je komt een hekwerk tegen, waar je niet tussendoor kunt. Vervolg gewoon de weg naar de oude Twenteroute, die zie je al liggen. Steek die over en rij even terug tot de volgende afslag rechts, Oude Needseweg en u bent weer op de route.













    06-07-2018 om 22:09 geschreven door lientje  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:dagblogje
    >> Reageer (0)
    01-07-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.vakantie Kirchberg juni 2018

    Vakantie Kirchberg juni 2018

    Donderdag 21 juni dag 1:

    Om half 5 ging de wekker en ik had goed geslapen. Alles klaar gemaakt voor vertrek en om 6 uur vertrokken we.

    We gingen dit keer eerder vanwege de te verwachte wegwerkzaamheden. dat was maar goed ook, want bij Hamm waren er een paar auto's op elkaar gebotst, dus daar hadden we een extra vertragng van een half uur. Voor de rest verliep de reis voorspoedig. We hebben weer gegeten bij de tradiitonele stops in Siegen en Gaisselwind. We kwamen al met al op de normale tijd aan in Kirchberg. Het weer was ook goed, in het Ruhrgebied wat gemiezer en een onweersklap in Kufstein, maar verder mooi, zonnig en niet al te warm reisweer. In Kirchberg werden we weer warm onthaald door Leni met koud bier en voor mama en mij eigen gemaakte vlierbessensiroop uit de bergen.

    We wilden eten bij ons vaste restaurant Kalswirt, maar helaas zij hadden de hele maand juni vakantie. Dus gingen we naar Rosselwirt. Daar vielen we met de neus in de boter, want er was livemuziek van de Brixentaler, een duo uit de omgeving. Ondanks de regenbui konden we toch fijn buiten zitten, omdat ze hele grote parasols hadden.

    Weer thuis hebben we de spullen uit de bus gehaald en zijn we op bed gegaan. Het was een lange dag, maar een hele mooie.

    Vrijdag 22 juni dag 2:

    Na een heerlijk en gezellig ontbijt hebben we eerst onze traditionele dingen gedaan, dat houdt in als 1e naar de NKD in Kirchberg en Hopfgarten. In beide zaken hebben we alle drie leuke kleding gevonden, zelfs mijn vader heeft in beide zaken hemden gekocht. Mijn moeder en ik hebben shirts, blouses en broeken gekocht en ook nu hadden we geluk want er was weer een opruimingsweek, dat hoorde we al toen we de grens over gingen op Radio Tirol, dus het begon meteen al goed.

    In Hopfgarten hebben we ook Helmut goedendag gezegd, hij is de bedrijfsleider van de tabakswinkel aldaar

    Daarna gingen we lunchen bij de Spar in Rattenberg, niet in het stadje zelf, maar er net buiten. Als je iets kleins wilt nuttigen, dan kun je in Oostenrijk altijd bij de spar terecht, ze hebben daar broodjes met zowel warm als koud beleg en uiteraard ook wat te drinken en de meesten hebben ook nog een terras buiten.

    Via het Zillertal hebben we de Gerlospas gereden. De koeien hebben we ook deze keer gezien, maar ze liepen nu niet over de weg. Ondanks dat de weermannen en vrouwen buien hadden voorspeld hadden we mooi zonnig doeweer, zo'n 18 tot 21 graden, al naar gelang het tijdstip van de dag.

    We zijn de hele dag op zoek geweest naar een kerk die open was om voor een goede vriend een kaarsje aan te steken, maar nergens iets gevonden Tot we in Kirchberg terug kwamen, die was gelukkig wel open. Toen we thuis waren en de radio luisterden, bleek dat de kerken gesloten waren omdat er elke 2 dagen wel iets uit een kerk gestolen werd en niet alleen kerken zijn doelwit, ook muziekverenigingen en theaters, want muziekinstrumenten schijnen bij criminelen ook een gewild object te zijn. Dus als je nu een kerk wil bezoeken, moet je naar een telefoonnummer bellen en dan komt de koster langs en laat je binnen. Het is toch wat in deze gekke wereld.

    Eenmaal thuis hebben we even gerust en overlegd waar we deze keer zouden gaan eten. Dat werd dus Daxer op de hoek van onze straat. Vele malen langs gereden, maar nog nooit naar binnen geweest. Eens moet de 1e keer zijn, nietwaar...? Het was de moeite waard en voor herhaling vatbaar. Het bleek dat er dat weekend een Bike kampioenschap werd gehouden, daarom waren er veel bikers aanwezig en werd er ook veel pizza's gebakken, niet eentje uit een doos gehaald en warm gemaakt. Nee deze werden nog handmatig gemaakt en gebakken zoals je dat wel eens op tv ziet. De kok was er erg handig in, we konden dat zien omdat ze een open keuken hadden en we tegenover de keuken zaten.

    Naast ons zat een echtpaar uit Wenen, de man was ook een biker, was even gezellig, alleen kwam het ondewerp politiek voorbij en daar waren we het niet echt eens met elkaar. Het voordeel was dat het intelligente mensen waren en we elkaar lieten uitpraten, dan is een discussie ook te doen. Toch ben ik absoluut geen fan van discussiëren, maar af en toe heb ik ook een woordje meegesproken.

    Weer thuis, moe, maar voldaan gaan slapen, dit was weer een dag om in te lijsten.

    Zaterdag 22 juni dag 3:

    We werden wakker met een stralend zonnetje, dus meteen een goed humeur. Na het ontbijt waren we klaar voor een grote tour. Via de Thurnpas gingen we naar Rauris. Daar was ik ca 15 jaar niet geweest. Het was een heel mooi gebied, maar heel eerlijk mijn geheugen liet me een beetje in de steek. Maar ik herkende wel het plein, de kerk en ons hotel van toen. We reden de weg nog een stukje verder, omdat ik vertelde dat de wereld aan het einde ophield, maar helaas zover kwamen we niet want de weg was afgesloten voor een groot evenement. Later hoorden we dat het een paardenevenement was, de paarden werden de berg op gelaten, een soort festijn als de Almabtrieb n de herfst wanneer de koeien weer de bergen afkomen, zie een eerder blogje.

    Daarom keerden we maar weer om en gingen verder op Saalfelden aan. Bij de Hochkönig, een groot rotsgebergte, net als de Wilde Kaiser, hebben we geluncht bij de Eggeralm. Een mooie Stube, zoals ze dat in Oostenrijk noemen.

    Weer verder richting Hochfilzen en Fieberbrunn, daar waren mama en ik ooit 30 jaar geleden. Maar ook daar geen punt van herkenning, wel ook hier een mooie omgeving. Toen gingen we richting Sankt Johann in Tirol. We hadden overgens ook Sankt Johann im Pongau gezien, die 2 vond ik wel wat op elkaar lijken, er werd veel nieuw gebouwd en een moderne winkel- cq industrie-uitstraling. We zagen nu de achterkant van de Kitzbuhlerhorn en die was aan deze kant een stuk kaler dan aan de andere kant, veel gras en weinig bomen.

    Het was nog redelijk vroeg en mijn vader vroeg of we nog zin hadden in een extra rondje, achter de Wilde Kaiser langs, dat hadden we uiteraard.

    We kwamen langs de forellenvijver, daar hebben we buiten op het terras genoten van een lekker ijsje en ik van een apfelstrudel met slagroom en uiteraard van een mooi uitzicht. We verwonderden ons dat er maar zo weinig mensen aan het vissen waren en dat op een mooie zaterdagmiddag. De serveerster zei dat het daar 's morgens geregend had en dat de mensen dan net meer komen. Wij hadden alleen maar mooi weer gehad. Zelfs Leni in Kirchberg had wel een afwisselende wolk en zon dag gehad, maar geen regen en hemelsbreed is dat maar weinig in kilometers. Zo kun je zien dat voor en achter een berg het weer erg kan verschillen.

    Verder ging het langs Kössen en de Walchsee en bij Ebbs gingen we weer op Kirchberg aan.

    We kwamen langs Westendorf, de landingsplaats van onze ballonvaart, zie het blogje van vorig jaar september.

    Tegen kwart over 5 waren we weer in het dorpje, daar even wat warmers aangetrokken, want we wilden eten bij Ephesus en daar moesten we buiten zitten, omdat er in Oostenrijk nog steeds binnen in restaurants etc gerookt mag worden. We werden daar ook weer door iedereen herkent en ze waren ook nu weer erg vriendelijk. Ook hier geldt,dit is een aanrader als je in Kirchberg bent. voor iedereen die van een kleine snack houdt, voor een fijne prijs heb je een goede kwaliteit en een fatsoenlijke portie op je bord. Ik had bv een holzfällersteak met ham en kaas overbakken, patat en een bordje sla en dat kost maar 9 euro. Als je niet van saus houdt, dan kun je dat beter melden, want ze zijn beslist niet gierig en zeker niet met saus. Dit was ook weer zo'n dag om in te lijsten

    Zondag 24 juni dag 4:

    Weer een mooie dag, de dag begon bewolkt, de bergen lagen nog in hun slaapsluier. Maar we waren net op weg naar Ebbs, toen de bewolking brak en de zon tevoorschijn kwam en dat is de hele dag zo gebleven en met 20 graden prima "vakantie doe weer".

    Ons 1e doel was de rommelmarkt in Ebbs, die is deels overdekt en wordt elke 14 dagen gehouden, soms hebben we geluk en soms niet, deze keer dus wel. Het is een vrij grote en de bezoekers komen van overal, vooral veel uit Duitsland, logisch, want het ligt vlak aan de grens. Daar vonden we een leuke blouse, een sneeuwpop voor mijn aankomende kerstthema en een mooie houten adventskalender.

    Daarna gingen we naar Kössen, waar een oldtimer evenement werd gehouden. Daar hebben we vele voertuigen gezien, oa oude fietsen, motoren, bromfietsen, auto's en tractoren. We vonden een trekker met het bouwjaar van mijn vader, zie foto, ze zijn dus even oud. Verder mijn favoriet de kever, Puch-motoren, Staigertrekkers etc. Meer foto's heb ik op mijn fotowebsite, zie onder aan de tekst. In Kössen hebben we ook ergens geluncht.

    Thuis heb ik even geslapen en mijn vader kon in die tijd mooi de formule 1 kijken, waar Max Verstappen netjes 2e werd.

    Gegeten hebben we weer bij Ephesus, het zonnetje piepte hier ook weer tussen de wolken door en dat gaf weer een mooi gezicht op de berg waar we op keken.

    Maandag 25 juni dag 5:

    Toen we de gordijnen open deden leek het net of we in Nederland waren, de bergen waren omhuld in een dk wolkenpakket, waar regen uitviel. Maar bij het ontbijt was het al een stuk minder en toen we Kirchberg onveilig gingen maken was het weer helemaal droog en kwam ons zonnetje er ook weer bij.

    Eerst gingen we wat laatste boodschappen doen en daarna gingen we naar Josefine van het souvenirwinkeltje. Ook daar weer wat leuks gekocht voor mijn kerstthema's en een leuke houten waxinelichthouder met een engel er uit gesneden. Daarna nog even bij het andere souvenirwinkeltje geweest, waar we nog een aantal kleine cadeautjes gekocht hebben. Toen gingen we weer in de bus voor een tour die ook weer helemaal nieuw was. Eerst gingen we naar de Pillersee, die viel wat tegen omdat het leek of die niet meer onderhouden werd. Daarna ging de reis verder richting Waidring. Ik had op tv gezien dat daar een tolweg was richting de Steinplatte. Het was inderdaad een mooi weg, alleen vond ik het jammer dat er zoveel bomen stonden, je had niet zoveel uitkijkjes als bv bj de Horn of de Gerlospas. Maar mooi was hij wel. Boven bij de parkeerplaats konden we niet verder, de rest moest je lopen, daar is ook een soort Jurassicpark, genaamd Triassic park. We zaten daar midden in de wolken, dus helaas geen uitzichten, maar wel een aparte ervaring, een beetje het donkere bos van Hans en Grietje.

    Eenmaal terug in Waidring hebben we geluncht.

    Verder ging de tocht naar Reith im Winkel, dat is net over de grens in Beieren, een leuk stadje, die we zeker weten eens uitgebreider gaan bezoeken. Verder ging de reis weer richting Kirchberg via Kufstein en Wörgl.

    We hebben gegeten bij Rösslwirt, maar deze keer was het absoluut geen succes, de serveerster luisterde überhaupt niet naar ons, met als gevolg dat ze drie keer het bord terug moest brengen naar de keuken. Tot uiteindelijk de chef erbij kwam en toen kregen we wel wat we wilden, maar de sfeer was al weg en mijn moeder vond het eten ook nog niet lekker en te duur voor hetgeen ze kreeg. Bij het afrekenen kregen we nog wel een Obstler, maar voor ons was de zaak afgedaan, hier zouden we nooit meer naar toe gaan. Bij navraag bij Leni, bleek dat de eigenaren hadden bezuinigd, de goede "dure" ervaren krachten waren eruit gedaan voor goedkopere buitenlandse krachten en zodoende was kwaliteit en service niet meer wat het geweest was. Nu moet u niet denken dat ik tegen buitenlanders ben, integendeel, maar je moet er wel iemand neerzetten die de taal machtig is en ook met toeristen weet om te gaan en beide kwaliteiten hanteerde deze dame niet.

    Eenmaal in het huisje ben ik lekker gaan slapen, de tassen had ik 's morgens al ingepakt

    Dinsdag 26 juni dag 6:

    's Morgens waren we al vroeg op, want we wilden ook vroeg vertrekken, na het ontbijt hebben we van Leni afscheid genomen en haar museum gesponsord. Ze heeft nl een molen op haar terrein staan en die is nog intact, maar kost het nodige aan onderhoud. Zo hebben ze er een compleet dak op moeten zetten, overigens wel een mooi gezicht, want de dakpannen zijn van hout, zoals ze origineel waren. Dus mocht u geld over hebben voor een goed doel, dan is dit er evt. eentje. Voor wie dat wil kan contact opnemen met mij. In ruil krijg je een koperen plaatje met je naam erop en die komt dan weer op een groot bord in het museum te hangen. In augustus gaan we er weer heen, dus het komt altijd goed terecht.

    De terugreis verliep voorspoedig, geluncht in Gaisselwind en getankt in een plaats in de buurt van Limburg aan de Lahn, daar heeft mijn vader nog een klein stukje binnendoor gereden.

    Het avondeten hebben we genuttigd in Vreden bij de Barkelsee en daarna weer richting huis. Nog even nagepraat en toen moe maar voldaan naar bed.

    We kunnen weer terug kijken op een fantastische vakantie, ik hoop dat u een beetje een indruk hebt gekregen vaqn onze avonturen en dat u ook ge-enthousiasmeert bent geraakt van het mooie Tirol.

    Zoals gezegd in augustus gaan we weer, dit keer met een goede vriend, dus als u het leuk vindt, blijf mijn blogje in de gaten houden. Overigens heb ik ook een paar mooie routes in mijn buurt gevinden, dus het kan maar zo zijn, dat ik die tochtjes ook met u deel, we zullen zien.

    Hieronder vindt u nog de link die verwijst naar mijn fotowebsite op Flickr.

    https://www.flickr.com/photos/40979853@N03/

















    01-07-2018 om 12:52 geschreven door lientje  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:dagblogje
    >> Reageer (0)
    02-06-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    Scootyvakantie Achterhoek mei 2018

    Dag 1 vrijdag 25 mei

    Voor de verandering heb ik deze nacht eens goed geslapen. Ik had de dag ervoor al zoveel mogelijk gedaan en een goede kennis heeft mij geholpen met de mandjes aan elkaar te maken, zodat ik meer bagage kon meenemen. Je moet nl heel wat mee sjouwen, naast kleding en proviand, de oplader, regenkleding en de hoes van scooty, radio om met de buitenwereld in contact te blijven, etc.,
    Normaal helpt mijn vader mij altijd, maar die had helaas autopech, dus moesten we een alternatief zoeken. Dat gold ook voor het wegbrengen, daarom ging ik met de Valystaxi. Hij was een beetje laat, maar ik had vakantie en het was mooi weer, dus dat was niet zo heel erg. Hij moest in Groenlo nog even tanken en toen konden we tegen 11 uur echt vertrekken. Omdat er bij Zevenaar file was, gingen we daar een stukje binnendoor, dat was leuk, meestal zie je die omgeving niet.
    Tegen half één waren we in het buitengebied van Velp, waar mijn reis dan echt begon.
    Het 1e wat ik hoorde was de koekoek, dat is voor mij een bijzondere vogel en ik voelde meteen dat het goed zat. Overigens heb ik die de afgelopen reis vaker gehoord. Deze hoorde ik op het Roozendaalse veld. De route ging verder langs de Posbank, richting de Steegh. Daar zag ik een Schotse Hooglander schuilen voor de zon, zie foto.
    Dat kon ik zien, omdat ik natuurgebieden altijd stapvoets rijd. Als ik dan van die wielrenners of razende senioren op efietsen voorbij zie komen, denk ik altijd: "Waarom rijden jullie hier, jullie zien totaal niets van de omgeving, het gaat jullie er alleen maar om te vertellen hoeveel km jullie gejaagd hebben" Sommige zijn zelfs gefrustreerd als ik, volgens hun, niet snel genoeg rijd. Domme lui denk ik dan meestal.
    Even verderop zag ik een boom, die leek op een krokodillenbek, zie foto.
    Na een kleine pauze op de heide, ging de reis verder richting Ellecom. Daar kon k de route niet vervolgen vanwege wegwerkzaamheden. Vroeg toen naar de weg richting Dieren, maar werd de verkeerde kant opgestuurd.. Weer terug in Ellecom kwam ik langs de VVV, annex bakkerij, buurtsuper. Daar naar de weg gevraagd en mezelf getrakteerd op een ijsje. Dat waren nog eens prijzen, ik had een cornetto voor €1,00. waar vind je dat nog? Van de week was ik met mijn ouders op pad en daar rekende ze €2,50 voor hetzelfde ijsje, zag ik op een bord.
    In Dieren ben ik, op advies van mijn huidtherapeute, met het pontje naar Olburgen gegaan en via de andere kant naar Brummen gereden langs de IJssel. Hoewel ik niet veel van de IJssel gezien heb, was de route erg mooi. Veel vergezichten gezien. Ik had veel geluk, het dreigde te gaan regenen, maar op een paar drup na, hield ik het droog. Bij Bronkhorst ben ik weer op de pont gegaan. Daar was het ook weer prachtig weer en dat is ook de hele avond zo gebleven.
    In Brummen vond ik snel de juiste straat. Vlakbij het logeeradres was een cafetaria, daar heb ik een broodje kroket gegeten. Om kwart over 5 was ik op mijn logeeradres, daar werd ik hartelijk ontvangen. Ik heb geslapen in een luxe huisje met alle gemakken die je kunt bedenken, zelfs een keuken was aanwezig en in de koelkast lag bier en frisdrank die je tegen een vergoeding kon gebruiken.

    Dag 2

    Ik werd wakker met het zonnetje en een mooi vogelconcert. Na het wassen en aankleden scooty ingepakt.
    Daarna buiten de Groenlose gids gelezen, dat had ik thuis nog niet gedaan. Zag dat er een Grolse fietstocht in stond, die heb ik meteen uitgeknipt.
    Inmiddels was het half negen, tijd voor het ontbijt. Ook die heb ik buiten genuttigd, die was goed, alleen het krentenbrood was een beetje droog, maar dat mocht de pret niet drukken.
    Na de boel afgeruimd te hebben, vertrok ik rond negen uur. De 1e plaats was Oeken, een klein rustig gat.
    In Voorstonder (buurtschap met een kasteel) heb ik even met mijn moeder getelefoneerd. Als u vaste lezer bent, dan weet u dat dat 's morgens een vast ritueel is.
    De route gng verder naar Tonden, ook een kleine buurtschap. Daar stond bij een knooppunt (via de knooppunten rij ik altijd mijn routes), een mobiele Italiaanse ijscokar en daar kon ik niet aan voorbij rijden, heb genoten van een ijsje en ook hier was de koekoek met zijn concert aanwezig
    Een stukje verderop zag ik de 1e ooievaar, heb er in totaal 4 gezien. Daarvoor zag ik al 2 zwanen en een aantal ganzen
    Tegen 1 uur was ik in Gorssel. Ook hier ben ik weer met de pont geweest, zelfs een klein stukje "gevaren", de overkant was nl niet helemaal recht er tegenover. Heb even door Gorssel gereden, maar daar was het me te druk en er waren hoofdzakelijk terrasjes, die vanwege het mooie weer helemaal vol zaten. Daarom ben ik maar richting mijn logeeradres gereden. Iets verderop stond een bankje in de schaduw, waar ik de resterende tijd doorgebracht heb met het schrijven van dit verslag, route voor de volgende dag bepalen en puzzelen. Het was er heerlijk rustig, op het geluid van boeren die aan het maaien en hooi schudden waren na.
    Het logeeradres was ditmaal ook weer een luxe huisje, opnieuw voorzien van alle gemakken en een super service! Kreeg een douchekrukje en buiten een luie stoel met voetenbankje en had een mooi uitzicht op de uiterwaarden van de IJssel en de gierzwaluwen gaven hun beste concert ten gehore.

    Dag 3 zondag 27 mei

    Toen ik de gordijnen open sloeg zag ik een vogelvergadering, zie foto Ik dacht dat het zwaluwen waren, , maar ze leken me wat groot. De gastvrouw meende dat het merels waren. Wat het waren is dus de vraag, mocht u het weten, geef het dan even door, dan kan ik het hier melden en bovendien ben ik er ook erg nieuwsgierig naar. In elk geval vond ik dat het 1e cadeautje van die dag,
    Nadat ik alles weer reisklaar gemaakt had, werd ik getrakteerd op een vorstelijk ontbijt. Jammer dat ik niet zoveel meer kan eten, daarom heb ik me beperkt tot een croissantje, waarvan de ene helft met geitenkaas en de andere helft met oude kaas en verder een half bakje verse fruitsla. Ook de sinaasappelsap was vers geperst, het eitje maakte het
    geheel voor mij compleet. Het 2e cadeautje.
    Tegen 9 uur ging ik weer op pad. Het 1e uur weer 2 ooievaars gezien, deze keer beide op het nest en eentje had volgens mij ook jongen, want ik zag wat boven het nest uitsteken. Zag ook nog een oldtimer vrachtautootje.
    Tegen 12 uur gepauzeerd aan het kanaal bij de sluizen van Eefde. Daarna ging de tocht door naar Almen. Het drukkerijmuseum bestaat nog steeds, maar was gesloten en het mosterdmuseum was een dorpshuis geworden. Het winkeltje hadden ze gesloopt en daar hebben ze een foeilelijk glazen modern gebouw neergezet, althans dat is mijn mening. Het paste totaal niet in de oude dorpskern.
    De volgende pauze was op landgoed Velhorst, want dat had ik verdiend, vond ikzelf. De weg ernaar toe ging langs het water en was erg smal en liep ook nog eens schuin. ik moest helemaal overhellen de andere kant op, voelde me net een bakkenist van een zijspanmotor. Die doen dat nl ook.
    Ik kon zo waar ergens een plaspauze nemen, dat is vaak een heus probleem. Maar dit keer had k geluk, ik kon terecht bij zorgboerderij de Heidepol in Vorden. Een goed verzorgd rustpunt, waar je naast een toilet ook diverse versnaperingen kunt kopen. Maar ik had proviand genoeg bij me. Maar voor de fietsers een aanrader.
    Verder ging de rit via Kranenburg en de Wiersse tuinen. Voor wie van tuinen houdt, is dit ook erg mooi, is alleen beperkt in het voorjaar geopend. Ik had geen tijd meer en er dreigde weer regen, dus ben ik verder gegaan en kwam ik tegen 5 uur aan op mijn logeeradres in Ruurlo, vlakbij Anny Cactus. Ook dit is een aanrader voor als u er nog nooit geweest bent.
    Dit logeeradres is absoluut het kleinste wat ik tot nu toe gehad heb, maar ook de meest bijzondere slaapplaats ooit. Een vriend noemde dit een kippenhok. Afgelopen 2 dagen had ik het echt heel luxe, maar hier ging ik echt back to basic en dat past veel beter bij mij. Dit was een huisje zonder elektrisch en water en een oude potkachel diende als verwarming. Verder moest je eigenlijk naar de wc in het huis en ook de badkamer was daar. Maar dat was voor mij een behoorlijk eind lopen, dus ik mocht mijn plas lozen ergens in de natuur, lees hun tuin. De vrouw des huizes zei: " Dieren doen het ook, dus waarom zouden wij mensen het niet doen." Verder hadden ze een joekel van een wilde tuin met kikkerpoel, veel wilde planten, kippetjes etc. Bekijk de foto's maar op mijn fotopagina. Overigens kreeg ik wel een thermoskan met heet water mee.

    Dag 4 maandag 28 mei

    De kikkers hebben me de hele nacht een concert gegeven, althans de momenten dat ik even wakker was, maar ik ga ervan uit dat ze de hele nacht gekwaakt hebben. Niettemin heb ik heerlijk geslapen. Heb ooit van mijn moeder een kikker als totemdier gekregen, de trouwe beestjes hielden gewoon de wacht over mij deze nacht.
    Ik was op een bijzondere plek, dus ik kreeg ook een bijzonder ontbijt. Naast allerlei bio producten, was er ook kikkererwtenpasta en amandelmelk. Ik heb beide geproefd, maar dat was toch niet aan mij besteed. Heb het maar bij meergranenbrood met kaas en aardbeien gelaten. Die smaakte overigens erg lekker en daarbij heb ik groene ginsengthee gedronken.
    Ik vertrok om half 10, de 1e stop was Wolversveen, een klein gehucht met dure huizen en een mooie bomenlaan. Daar werd ik staande gehouden door een goedwillende dame, die vond dat ik andere kleding aan moest trekken, want mijn groene kleding zou voor de auto's niet opvallen en volgens haar was het een drukke straat. Heb haar bedankt voor het goede advies en verteld dat ik een positief ingesteld mens ben met veel ervaring op mijn scooty en dat ik auto's eerder hoorde dan dat zij mij zagen en ik dan automatisch in de berm stop. Heb achteraf welgeteld 1 vrachtwagen en 3 personenautos gezien. Maar zoals ik al zei het was goed bedoeld van haar.
    De 2e stop was ergens in het buitengebied van Halle bij een rustpunt bij minicamping de Hofshoeve. Daar kon ik naar het toilet en heb ik boerenijs gegeten. Ik heb daar een leuk gesprek met de eigenaar senior, een oude baas van ergens in de 80. We hebben een gezellig half uurtje gehad, hij was belangstellend naar mijn avonturen en ik weer in zijn bedrijf. de tijd vloog om, na een half uur heb ik er een eind aangebreid, de reis ging immers nog verder. Heb daar nog 2 boeken gekocht voor het goede doel: Dr Zhivago voor mijn moeder en voor mij een boek van Prinses Irene over de natuur. Zo hadden we drie vliegen in 1 klap, wij konden lezen en we steunden het diabetesfonds en dat alles voor maar €2.00. Het geluk hoeft niet altijd groot te zijn. Kleine dingen, zoals deze, brengen meer geluk en vreugde in het leven dan het winnen van een miljoen in de staatsloterij, die je a nooit wint en b ook niet die tevredenheidsfactor geeft, die mensen dan menen te krijgen. Maar dat is mijn mening.
    Op een gegeven moment kwam ik bij de Radstake, daar zag ik 2 veulentjes met moeder, zie foto.
    Ik moest een extra ommetje rijden, omdat er wegwerkzaamheden waren en een ander pad veel te mul suikerzand had. Op zich kan scooty daar door, maar dan is meteen al zijn energie op. Daarom werd het een rondje nostalgie, via het Goor, Dale en Barlo. In Dale heb ik 8 jaar gewoond, dus het was leuk om er weer even terug te zijn, kon ik kijken of er iets veranderd was, maar dat bleek niet zo te zijn. In buitengebieden veranderd er niet zo snel iets.
    De laatste stop was museum de Neeth, die hebben tegenwoordig ook een pannenkoekenboederij, je kunt wel raden wat ik daar gedaan heb. Juist ja, een appelpannenkoek gegeten. Kon hem niet helemaal op, maar hij smaakte verrukkelijk.
    Ik kwam rond half 5 aan op minicamping de Kei in Lichtenvoorde. ik werd weer hartelijk ontvangen en mocht ook hier een krukje gebruiken voor het douchen. Na het douchen het thuisfront gebeld en lekker uitgerust.

    Dag 5 dinsdag 29 mei

    Werd om half 7 wakker door de zon en werd meteen begroet door kikkers en schapen. Heb heerlijk geslapen, alleen heb ik me een beetje gestoord aan mijn medekampeerders, de moesten zo nodig om half tien afwassen en dat vrij luidruchtig. Aangezien ik naast het washok stond en het afwasgedeelte ook nog aan mijn kant stond, heb ik een half uur lang mee mogen "genieten" van afwasgeluiden en conversaties over het weer en andere kampeerders op het terrein, die er uiteraard niet bij aanwezig waren. Ik lag al vroeg in bed. Dus kamperende senioren, mocht u willen afwassen op dat tijdstip, denk dan ook eens aan uw medekampeerders die eerder dan u naar bed gaan.......
    De rit ging via Lichtenvoorde naar Beltrum. Halverwege ging ik door de poort van de hel, zie foto en kwam uiteindelijk in de hemel terecht. Letterlijk en figuurlijk. Ik kwam in een mooie omgeving terecht, maar eerst heette het de Hellerweg en daarna werd het het Hemmelspad, grappig nietwaar?
    Daar heb ik pauze gehouden bij een kikkerpoel, ditmaal zonder kikkers, maar wel met heel veel vogels.
    Kwam ook nog langs een bunker uit de 2e wereldoorlog, na de oorlog schijnt een mevrouw Aaltje en meneer Fokke, bekend als de bunker van Aaltje Fokker dit gekraakt te hebben en het is voor mij onbegrijpelijk dat iemand, laat staan 2 man daar in gewoond hebben. je moet echt niet depressief en claustrofobisch aangelegd zijn, want het was klein en donker nu is het een monument.
    Vlakbij Beltrum heb ik in het bos gepicknickt, ook dat was nostalgie, want ik heb ook een paar jaar in Voor Beltrum gewoond en toen kwam ik regelmatig op deze plek even uitrusten.
    Verder ging de tocht, Beltrum heb ik links laten liggen, heb nog gedacht om bij Dute een ijsje te gaan eten, maar heb er toch vanaf gezien, omdat die route korter was en ik nog tijd genoeg had.
    Daarom ging de tocht verder richting Haarlo, vlak voor Haarlo ging het weer richting Eibergen. Via een mij onbekende zandweg kwam ik uiteindelijk uit bij de nieuwe fietstunnel aan de nieuwe N18 en die bracht mij naar de Kerkdijk en was ik bijna thuis. Vlak voor de regen kwam reed ik de parkeerplaats op. Daar werd ik warm onthaald door mijn moeder en zij trakteerde me op haar fameuze brokkebonensoep.

    ik kan dus weer terug kijken op een fijne . vakantie, waar ik weer de nodige avonturen beleefd hebt. Ik moet nog wel even kwijt, dat wij Achterhoekers de naam hebben, gastvrij te zijn, maar heel eerlijk, dit is de 1e vakantie, dat ik bij niemand verwelkomt werd met een welkomstdrankje, laat staan dat ik ergens mee mocht eten. Niet dat dat mijn prioriteit heeft, maar het viel wel op.

    Ik hoop dat u weer genoten heeft van mijn avonturen. Hou mijn blogje de komende tijd in de gaten, want ik heb van mijn vader een weekje Oostenrijk gekregen en dat gaat, als alles lukt, binnenkort gebeuren.

    Meer foto's kunt u vinden op mijn fotosite: https://www.flickr.com/photos/40979853@N03/ Helaas is het wel in omgekeerde volgorde, maar dat mag de pret niet drukken



















    02-06-2018 om 16:49 geschreven door lientje  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:dagblogje
    >> Reageer (0)
    15-10-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.vakantie Kirchberg sept 2017

    Vakantie Kirchberg sept 2017

    Een beetje later dan u van mij gewend bent, maar helaas door privé-omstandigheden heeft het een beetje vertraging opgelopen

    dag 1 donderdag 21 sept

    Na een vrij rustige nacht werd ik net voor de wekker wakker om half 6. Net als elke Oostenrijkvakantie gingen we om 7 uur de grens over.
    Omdat er op de autobaan file stond zijn we een stukje verder gereden over de lokale wegen dan normaal. Maar dat vonden we niet erg, de zon was net opgekomen en we kenden deze omgeving niet. Bij Werl zijn we weer op de autobaan gegaan. Ontbeten hebben we bij de Biggekopf in het Sauerland. Geluncht hebben we bij Geisselwind, daar hadden ze vanwege de oktoberfeesten aardappelsoep en hij was erg lekker.
    De rit verliep voorspoedig en rond 6 uur kwamen we aan in Kirchberg. Er lag veel sneeuw op de toppen van de bergen, dat had ik nog niet gezien. Daar werden we weer hartelijk ontvangen door Leni, haar man Gert en oma. Die laatste gaf me een compliment voor mijn korte koppie. Zij zag er voor haar leeftijd ook erg goed uit. Na wat gekletst te hebben gingen we dit keer bij Kalswirt eten. Normaal gaan we altijd de 1e dag naar Efesus, maar omdat het in deze tijd sneller donker wordt en je in de café's en restaurants nog roken mag, hebben we voor Kalswirt gekozen. Deze week hadden we geluk, want ze hadden een speciaal wildmenu. Dus dat was de hele week smullen.

    dag 2 vrijdag 22 sept

    Een superleuke dag. We gingen eerst naar Zell am See via de Thurnpas. Een mooie route, omdat veel toppen van de bergen besneeuwd waren en vooral op een helderblauwe luchtachtergrond en daaronder de donkergroene kleuren van de bomen, echt een kijkspektakel.
    Eenmaal in Zell am See hebben we eerst rond het meer gereden, toen we eenmaal de rondvaartboot gevonden hadden hebben we ook op het meer gevaren. Helaas konden we niet op het dek omdat 18 treden teveel voor mij waren. Maar we hadden een moooie plek en konden alles goed zien, heb wat foto's gemaakt, hoop dat de ruit niet al te goed te zien is.
    Daarna opperde mijn vader om via de Gerlospas terug te rijden, dat was een leuke verrassing. Heb zelfs even in de sneeuw gestaan en een sneeuwbal naar Gerard gegooid, was niet helemaal de goede richting, maar dat mocht de pret niet drukken. Het was echt een geslaagde dag.

    dag 3 zaterdag 23 sept

    Weer zo'n superdag. Het begon al met de zon en die heeft ons de hele dag vergezeld. Deze dag stond in het teken van de Alm-abtrieb, een groot dorpsfeest, omdat de koeien dan van de bergweide, Alm, afkomen om de winter in het dorp door te brengen. Dit gaat gepaard met veel muziek, een boerenmarkt en natuurlijk de koeien, die erg mooi opgetuigd zijn. Als de koeien van een boer niet opgetuigd zijn, dan betekent dat dat er een koe in de bergen gestorven is. Maar alle koeien waren ogetuigd, dus dat was groot feest en als ze langs kwamen klonk er een groot applaus. Wij zaten op een plek waar we de koeien konden zien, maar ook de muzikanten en de dansers van de Trachtengruppe uit Kirchberg. De kleindochter van Leni danstte ook mee, dat was nog wel een koddig gezicht, omdat haar danspartner in het begin een klein jochie was en zij is voor haar leeftijd groot.
    We hebben daar Krapfen gegeten, dat is een soort appelflap, maar dan gevuld met kaas of aardappel. We hebben ook nog een dikke plak boerenlandkaas gekocht, dat hrinnerde we ons nog van een vorige keer.
    Onze koetsierster van de vorige keer, zie blogje 29 juli jl, was er ook weer en ik heb nog een keer in de koets gezeten. Ditmaal rondje Kirchberg. Ze herkende me nog weer, erg leuk. Tegen 3 uur zijn we weer richting pension gegaan. We kwamen nog een andere markt tegen en daar heb ik nog een egel van stro gekocht voor mijn poppentafel. Elke keer als ik ergens ben zoek ik een mooie pop of figuur als aandenken en ik heb al een mooie verzameling ondertussen.

    Dag 4 zondag 24 september

    De dag begon met dikke wolken en de weersberichten waren ook niet gunstig. Toch klopte onze spreuk, "als engelen op reis gaan, lacht de hemel" want we hebben geen druppel regen gehad, nee het was zelf zonnig met grote blauwe gaten tussen de wolken.
    Ons 1e doel vandaag was Rattenberg, daar zou een oldtimerparade zijn rond 1 uur. We waren wat vroeg en zagen dat er iets verderop een rommelmarkt was, dus daar gingen we eerst aan. Daar heb ik een leuke sjaal gekocht en een warme wintertrui in "trachtenlook" en samen met mama 2 mooie adventskalenders. Toen naar het stadje Rattenberg, het was vol met bussen, maar ondanks dat het stadje eigenlijk maar uit 1 smalle straat bestaat kon je niet merken dat er zoveel mensen waren
    We hebben Margareta begroet bij Trachtenwelt, dé tirolerkledingwinkel aldaar, waar ik een paar kaarten gekocht heb en mijn vader een nieuwe hoed. Op ons vaste terrasje geluncht. We zagen van alles voorbij komen, maar helaas geen oldtimerparade. Op een gegeven moment zag ik een groep senioren wandelen en zei ik gekscherend tegen mijn vader "kijk daar heb je onze oldtimerparade" Later toen we weer weggingen zagen we dat het een week verschoven was, jammer want mijn vader houdt van oldtimers.
    Op aanraden van Margaretha zijn we naar Kramsach geweest, daar zou een kerkendag zijn, die was blijkbaar al afgelopen, want er was niets meer te zien.
    Dus maar verder gereden naar ons 2e doel St Johann, daar was een Knödelfest, knodels zijn een soort van aardappelballetjes. Maar we kwamen eerst langs Scheffau, daar was ook een rommelmarkt en zijn we even heen gegaan. Heb nog een sjaal gekocht. mama heeft bij beide markten een geschenk gekregen omdat ze er zo vriendelijk uitzag, dat was toch een aardige geste nietwaar? Veel was er niet te zien, want de meesten waren al aan het inpakken.
    Eenmaal in St Johann bleek dat we te laat waren, maar we hebben nog wel even door het stadje gereden. Onderweg naar Kirchberg kwamen we nog een verkoopgelegenheid tegen waar ze pronkappels verkochten en mooie paarse schorseneren, die laatste hebben wij gekocht.

    dag 5 maandag 25 september

    De dag begon al fantastisch, strakblauwe lucht en 20 luchtballenonnen in de lucht. Deze week stond Kirchberg nl in het teken van de Ballonweek. Sommige vlogen rakelings aan ons voorbij. De ballonnen waren in allerlei kleuren en maten.
    Na het ontbijt gingen we naar de NKD, daar heb ik 2 feestoutfits gekocht voor een feestje in november van mijn zwager, eentje voor mooi en eentje voor minder mooi weer. Bij de supermarkt ernaast oa 2 flessen rum voor Otto gekocht. Toen richting Hopfgarten, daar heb ik opnieuw sjaals gekocht, niet dat ik er geen eentje heb, maar mama en ik hebben een sjalentik, als ze mooi en goedkoop zijn en we hebben ze nog niet, dan kopen we ze. Daarna bij de de plaatselijke tabakzaak nog een kennis begroet. Het mooie van Oostenrijk is dat mensen met een lichamelijke beperking tabakszaken met of zonder kantoorartikelen, alleen maar mogen runnen. Daar kennen ze geen WAO-uitkering, zoals bij ons, maar hebben ze deze oplossing bedacht. In Oostenrijk mag je ook nog steeds in restaurants etc binnen roken. Zolang ze geen oplossing hebben voor deze doelgroep, zal het roken ook wel toegestaan blijven, anders zouden mensen met een beperking geen inkomen hebben.
    Na de lunch, dit keer bij de Mpreis, een supermarkt. Dat is ook zo mooi aan Oostenrijk, bijna bij elke supermarkt heeft een soort van lunchroom, cafetaria, waar je kleine gerechten kopen kunt zoals belegde broodjes, diverse worsten en soms ook patat.
    Terug in Kirchberg nog even bij de souvenirwinkel geweest en bij de bloemist een bloemetje gekocht voor Leni. Zij heeft nl geregeld dat wij deze avond in een luchtballon mee konden varen, dat was super, gaaf, sensationeel, maar laat ik bij het begin beginnen.
    Ik wilde eigenlijk even rusten na de winkelactiviteiten, maar ik was zo opgewonden, dat ik de slaap niet kon vatten en ben buiten bij de anderen gaan zitten en keek werkelijk de minuten vooruit. Eindelijk was het kwart voor 4 en konden we naar het ballonterrein, we hadden met de ballonvaarder, die ook in het pension logeerde, afgesproken dat we elkaar zouden treffen bij het restaurant. Onze ballonvaarder heette Thomas. Weet u overigens waarom het ballon varen heet? Vroeger in de tijd van de 1e ballonvaart, werd er hoofdzakelijk over rivieren, dus water, gevaren. De Gebroeders Montgolfier hebben de 1e luchtballon uitgevonden en zeiden "we varen in de lucht" vandaar dus ballonvaren.
    De 1e pogingen mislukten, omdat de ballon niet omhoog ging. Op een avond zaten ze in de kroeg en liep er regelmatig een bardame langs de open haard en elke keer als ze dat deed ging haar rok iets omhoog. Toen kregen ze het idee dat iets lichts door de warmte van het vuur opstijgt en kon dus ook hun ballon door vuurwarmte de lucht in. Die ballon was toen overigens gemaakt van pek en papier. De 1e vlucht ging met een aantal dieren, een geit, haan en een eend. Alle 3 kwamen levend weer naar beneden, alleen de eend had een vleugel gebroken, dat kwam niet door de ballon, maar de geit was op de vleugel gaan staan. Toen kwam het volgende probleem, er moesten personen in, maar als ze zelf gingen en het mislukte, dan waren ze dood en was het avontuur voorbij. Dus hadden ze bedacht om ter dood veroordeelden mee ta laten gaan, die zouden immers toch al dood gaan. Maar daar was de adel het weer niet mee eens, die hadden toen nog heel wat in de melk te brokkelen. Hun argument was, als ze overleefden, dan zou hun straf kwijt gesscholden worden, dat vonden ze weer te gek voor woorden. Dus van toen af aan mochten alleen de adelen mee, vandaar ook dat je aan het eind gedoopt wordt tot baron of barones of een andere adelijke titel.
    Maar terug naar onze tocht, om 5 uur mochten we op het veld, ik heb me vorstelijk op mijn krukje gezet en kon al het moois aanschouwen. Ik moet even vertellen dat ik helemaal gek ben van luchtballonnen, als het even kan ga ik er achter aan als er eentje boven ons huis vliegt.
    Maar goed ik zat dus op het krukje en kon de hele voorbereidingen goed volgen. Eerst wordt de mand uitgeladen, met de branders er al aan. Dan komt iemand met een uit de kluiten gewassen "sporttas" en wordt de ballon uitgepakt, die is tegenwoordig van een soort ruimtevaartstof, met een compressor wordt er lucht in geblazen, zodat hij gaat opbollen. Mijn vader heeft geholpen met de ballon vasthouden, dat is een tamelijk zwaar karwei, want die lucht heeft kracht en je moet dus behoorlijk tegenkracht geven, zodat de ballon niet weggeblazen wordt. Als de ballon bol genoeg is, gaan de branders aan en komt er hete lucht in, zodat de ballon rechtop komt te staan en dat ging vrij snel moet ik zeggen. Toen dat eenmaal gebeurd was mochten wij erin. Wij, is in ons geval, mama, ik en nog een mevrouw uit Hopfgarten. Na nog een beetje uitleg konden we dan eindelijk omhoog. Wat een sensatie! Het was a anders als in Nederland, wat logisch was, omdat hier bergen zijn en bij ons niet. maar ook het geheel was anders, het is echt overweldigend en je voelt je ontzettend klein, omdat je veel hoger bent, in elk geval voor je gevoel. We gingen ook erg hoog, daarmee hadden we geluk, want enkele andere ballonnen konden niet zo hoog, vanwege de termiek en omdat de wind vrij zwak was. Maar wij gingen op een gegeven moment zo hoog als de bergtop die tussen Kirchberg en Brixen. het was echt een mooi spektakel, temeer omdat er meerdere in de lucht waren en wij als één van de laatsten opgestegen waren en dus een mooi panoramabeeld hadden, zie foto.
    Na ruim 3 kwartier vond Thomas een geschikte plek om te landen. Dat is ook nog een dingetje, niet elke boer wil dat je op zijn grond land. Daarom zie je in die week ook weilanden met witte plastic vlakken als teken dat ze daar niet gewenst zijn. Wij hadden een wei zonder vlak, dus konden we daar landen. helaas gaf het later wel wat gedoe, maar Thomas was het gewend, ze zullen daar wel voor verzekerd zijn.
    De landing verliep vlekkeloos, de mand kiepte niet eens, wat Thomas verwachtte, hij hupte 1 keer en toen stond hij mooi stil. je ziet dat ook wel bij turners, een klein hupje en dan staan ze stil.
    Ondertussen was de bus van Thomas en onze bus aangekomen. Er werd weer een beetje warme lucht in de ballon geblazen en ging de ballon al vliegend op de aanhangwagen, een handig foefje. Daarna werd de bovenklep open getrokken en klapte de ballon langzaam in. Hij werd mede met hulp van mijn vader opgerold en in de tas gestopt en keerden we huiswaarts.
    Nadat we van het eten thuis kwamen werd mama gedoopt tot "Gravin van Kirchberg opgestegen tot geland in koeweide Brixen" en kreeg ze een speldje. Ze heeft nu als recht dat ze eigenaar is van de lucht boven onze gevaren route en als plicht heeft ze dat wanneer er een ballon in problemen komt, ongeacht waar, dat ze dan hulp moet bieden. Zelf was ik in Nederland al in de adel verheven.
    Het was echt een supergeslaagde dag die ik en ook mama niet snel zullen vergeten!

    dag 6 dinsdag 26 september

    Opnieuw een toffe dag, de zon lachtte alweer aan de hemel toen we de gordijnen open deden. Na een lekker en gezellig ontbijt reden we eerst naar het postkantoor en daarna ging het richting Scheffau am Wilden Kaiser. In een Tirolerzaak had mijn vader de vorige keer een stuurhoes besteld van schapevacht. Die hadden ze klaar, maar het was een donkerder kleur dan mijn vader besteld had, dus een nieuwe besteld die we de volgende morgen op konden komen halen. Daarna via Kufstein, achter de Wilde Kaiser langs naar Schwandt, bij de Visvijver, waar we lekker aan het water gegeten hebben. Ons volgende doel was Griesenau, we hadden nl in een boekje gelezen dat er een mooie tolweg was. We hebben hem ook gevonden en het was inderdaad een mooie weg. We reden letterlijk vlak achter de Wilde Kaiser langs aan de achterkant. Het was erg imposant, net als gisteren voelde ik me heel klein en nietig. Daarna heeft Gerard ons nog op een extra rondje Tirol getrakteerd als afscheid.
    Eenmaal thuis de koffers weer ingepakt en vroeg naar bed gegaan.

    Dag 7 woensdag 27 september

    De wekker ging een uur eerder, omdat we om half negen wilden vertrekken. na het ontbijt afscheid genomen van Leni en de anderen. Eerst via de winkel van de stuurhoes gegaan, ditmaal kreeg hij wel de goede kleur. Daarna richting grens, iets anders dan we normaal gewend zijn, maar het had ook wel iets. Bij Geisselwind weer geluncht en nog een tankstop gemaakt. Tegen half 7 waren we in Vreden waar we gegeten hebben.
    We kunnen weer terug kijken op een fantastisch vakantie, zo wie zo een fantastisch vakantiejaar. Nu zit het er voorlopig eventjes op, volgend jaar weer nieuwe kansen.
    Ik wens u een paar mooie maanden in dit jaar en het nieuwe jaar en in het voorjaar hoop ik dat ik hier weer een nieuw blogje kan plaatsen.

    Hieronder zoals u van mij gewend bent een aantal foto's, meer foto's kunt u bekijken op https://www.flickr.com/photos/40979853@N03/?

















    15-10-2017 om 20:48 geschreven door lientje  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:dagblogje
    >> Reageer (0)
    10-09-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.scootyreis sept 2017

    Scootyreis van west naar Oost, september 2017

    dag 1 vrijdag 1 september

    De dag begon om 6 uur, omdat ik Otto wekken moest vanwege zijn werk. Ik ben samen met hen opgestaan en heb het rustig aangedaan. Tegen 8 uur vertrokken we richting het westen. Ons 1e doel was Wassenaar, was eigenlijk nieuwgierig hoe onze koning Willem-Alexander woonde met zijn Maxima. We hebben allerlei villa's gezien, maar Villa Eikenhorst helaas niet. Ben je net zo nieuwsgierig als ik, dan kun je op deze link klikken
    http://www.paleizen.nl/Paleizenbestanden/Nederland/Den%20Haag/Eikenhorst.htm
    Overigens zou ik in geen van deze villa's willen wonen, te strak, te groot en teveel stenen, dan heb ik langs de Vecht, later in de week, mooiere pareltjes gezien.
    Daarna richting Zoeterwoude, dat bestaat overigens uit drie delen, Zoeterwoude dorp, Zoeterwoude-Rijndijk en Zoeterwoude Weipoort. Ik ben door alle drie de kernen gekomen.
    In Zoeterwoude dorp zochten we een eetgelegenheid om te lunchen, helaas dat was er niet, het enige café dat er was, was dicht, dus na wat navraag kwamen we net buiten het dorp terecht bij La Place, een gezellig ding met terras, waar wij gezeten hebben.
    Tegen 1 uur was het tijd voor afscheid, ik kreeg van mijn ouders nog een zakcentje mee, die ik later nuttig besteed heb.
    Het was eerst even zoeken welke kant ik op zou gaan, uiteindelijk via het Molenpad richting Zoeterwoude Weipoort gegaan. Het voelde net of ik thuis was, er was een boer aan het werk en het stikte er van de meeuwen. Bij ons, net over de grens bij het Zwillbrock, heb je een meeuwenkolonie, dus het voelde helemaal vertrouwd.
    Het 2e kadootje was een koppeltje zwanen en even later zag ik nog een koppeltje en ook nog een standbeeld van zwanen, dus je kunt zeggen dat het een echte zwanenmiddag was. De zwaan staat voor liefde en spiritualitet, mooi toch, voor het begin van een bijzondere reis.
    Na ca 5 km zag ik het Bommelmuseum, u weet wel van Tom Poes. Dit is een absolute aanrader als u eens in de buurt komt. Het is gratis, alleen moet je van te voren even bellen, het is nl niet altijd open. Ik had geluk dat de heer thuis was. Deze man heeft in zijn leven van alles wat je maar kunt bedenken over deze Bommel, heer van stand gespaard. het is echt omvoorstelbaar, zeepjes, speelgoed, kaarten, boeken uiteraard en alle krantenstripverhalen. Want zo is alles uiteindelijk begonnen. Ook heeft deze man een dik boek geschreven met de uitleg van alle spreuken en woorden die deze Bommel gebruikt heeft. Hij verkocht ook een aantal zaken en omdat ik graag puzzel, heb ik een legpuzzel van hem gekocht. Hij was zo lief om hem op te sturen, want scooty was zo vol gepakt, dat ik hem niet mee kon krijgen. Heb ook nog 2 kaarten gekocht. Als je meer wilt weten kijk hier: http://www.bommelzolder.nl/. Hij raadde me aan om even verderop bij een ijsboerderij appelgebakijs te eten. Dat heb ik gedaan, ik had het nog nooit gegeten, maar het was echt verrukkelijk. Dus een deel van het geld van mijn ouders had ik al goed besteed. Het was zo wie zo een wonderlijk geheel, ik zat in de zon op het terras en in de verte zag je het weerlichten en hoorde je het donderen. Voelde me echt geweldig!
    Toen ging de route weer verder naar Zoeterwoude - Dorp, het was eigenlijk een uur te vroeg, maar omdat de bui steeds dichterbij kwam, heb ik gebeld of ik iets eerder komen mocht. Dat mocht. Ik werd heel hartelijk ontvangen door een gepensioneerd kunstenaarsechtpaar, erg lieve mensen. Kreeg meteen een kan water met koekjes en chocolaadjes. Ze vroegen of ik mee wilde eten, op het menu stond pompoensoep, uiteraard ja gezegd. en we hebben gezellig gekletst. Even later kwam de man nog met druifjes uit eigen tuin. Na wat administratieve dingetjes gedaan te hebben, zoals dagboek bijhouden, smsjes sturen naar vrienden en familie en de volgende route uitstippelen, kreeg ik mijn soep, die was lekker, had van mij iets pittiger gemogen, maar je kon echt de smaak van eigengemaakt proeven, dus goed.
    Heb de hele middag en avond buiten kunnen zitten, vergezeld van een heleboel parkietjes, in allerlei soorten en maten, die in de voliere zaten. Eentje leek op ons roodborstje dat in de winter altijd bij ons in de tuin vertoefd. Kreeg ook nog een aantal kranten, zodat ik, volgens de man, op de hoogte bleef van het nieuws. Het mooie was dat ze vol van vertrouwen waren, ze moesten nl oppassen en lieten me alleen in hun huis. ik voelde me erg vereerd dat ze dat deden. Toen ik ze bedankte voor het compliment, zei de vrouw, we kijken onze gasten aan en als het ons niet bevalt, dan was één van ons thuis gebleven. Nu dat compliment kon ik in mijn zak steken en ging dus moe, maar vergenoegd slapen.

    dag 2 zaterdag 2 september

    Na een vorstelijk ontbijt, de heer des huizes was extra naar de bakker gegaan voor vers brood en een croissantje, afscheid genomen.
    Bij een natuurgebied even mama gebeld, de heide bloeide, dus dat was een mooi gezicht. Later nog bij een ander natuurgebied, bij Leiderdorp, pauze gehouden. De weg verliep verder erg mooi, langs 2 meren, de laatste was meer een kanaal vond ik. Daar vaarden schepen in alle soorten en maten en ook in alle prijsklasses. Zag ook een boot met een arreslee erop. Nu bleek later dat er die avond een verlichte botenparade was, heb nog even overwogen om er heen te gaan, maar het duurde me te lang en dan zou ik niet uitgerust aan de volgende dag kunnen beginnen.
    Onderweg vele vele vliegtuigen gezien, maar eenmaal op plek spande het de kroon. Er gingen daar om de 3 minuten vliegtuigen over, waar ik de letters van de vliegtuigen kon zien en bij sommige zelfs de wielen die uitgeklapt waren., gaaf nietwaar. Althans ik vond het wel gaaf. Ik vond het "lawaai" niet eens hinderlijk. Heb er zelfs goed bij geslapen, hoewel ze van 11 tot 7 in de nacht niet mogen vliegen.
    Maar nog even over deze dag, onderweg kwam ik langs een fort en die was open en dat bleek dus een crashmuseum te zijn. Wij hebben in Lievelde ook een crashmuseum, maar deze was vele malen groter. De vrijwilligers, mannen, waren erg enthousiast en vertelden 100 uit, heb dan ook in een vrij korte tijd veel geleerd. Er was ook een groep Zweden aanwezig.
    Ik heb de mannen verteld over ons crashmuseum, dat kende ze niet en werd meteen op het web opgezocht. Ook verteld over Tante Riek, de verzetsvrouw uit Winterswijk. Dit omdat zij een gedeelte gewijd hadden aan vrouwen in het verzet, waaronder uiteraard de bekendste Hannie Schaft. Onze tante Riek kende ze wel, maar het ging nu eenmaal om hun eigen gebied, vandaar dat ze niet genoemd werd. Al met al een interessante middag en voor iedereen die geinteresseerd is in Crashes tijdens de 2e Wereldoorlog een aanrader. Nieuwsgierig, kijk hier http://www.crash40-45.nl/museum_nl/start.htmOok ging de route via een pontje, een fietspontje wel te verstaan. Het was even wat lastig om erop te komen, maar er waren een aantal sterke heren, die mij en scooty geholpen hebben. Eraf ging overigens makkelijker.
    Scooty heeft zich voorbeeldig gedragen, deze reis, zo ook deze dag, al kwamen we op de tenen op plaats van bestemming, maar ze had net iets meer als 30 km gereden, dus dat is netjes. Onderweg kwam ik nog langs de studio's in Aalsmeer.
    Eenmaal op plek werd ik weer warm ontvangen met een kopje thee en een koekje. We hebben gezellig gepraat, het bleek een gepensioneerde weduwnaar te zijn. Hij vroeg of ik mee wilde eten, dus ik zei ja. het grappige is dat we sla kregen, nu is dat normaal een gerecht dat ik erg lekker vind, maar deze keer was hij aangevuld met tonijn en feta. Nu moet u weten dat ik een "hekel" heb opgebouwd in het verleden, aangezien ik als kind elke dag vis moest eten, want dat was goed voor mijn ogen. maar ik wilde me niet laten kennen en dacht bij mezelf, Jacq proeven en als het echt niet gaat, dan moet je het eerlijk zeggen. ik vond het nog gaan ook, dus ik voelde me apetrots, ik zou het niet nadoen, maar voor een keertje was het goed te doen.
    Na het eten buiten nog even de administratieve dingen gedaan en toen lekker naar bed, deze keer sliep ik in een kas, dat was voor mij de 2e keer in mijn scootyreisavonturen. Deze keer hadden ze, destijds, een gedeelte omgebouwd tot atelier voor de vrouw des huizes. Ja schijnbaar heb ik deze rit ook wat met kunst en kunstenaars.

    dag 3 zondag 3 september

    Vandaag gezellig ontbeten, de heer vroeg of hij erbij mocht zitten, dus heb ik ja gezegd, ook nu had ik weer een lekker croissantje en een vers gebakken broodje.
    om 9 uur vertrok ik met een lekker zonnetje, richting Kuddelstaart. Daar waren nog resten van de botenparade te zien, het lag er bezaaid met glas, dat was best even spannend. op een rustige plek even met het thuisfront gebeld en daarna verder richting Vrouwenakker en Uithoorn. Heb nog op een pontje gevaren, deze keer ging het makkelijker, want het was een autoveer.
    Verder richting Vinkeveen, daar was ik vrij vroeg, gelukkig was mijn nichtje thuis, want ze hadden verteld dat ze waarschijnlijk niet thuis zouden zijn, vandaar. Eenmaal gesetteld werd het plan geoppperd om een autotour te maken, dus zo gezegd zo gedaan. Eerst ging het naar Amsterdam, langs de Johan Cruyff Arena, we hadden geluk, want net die dag moest Nederland voetballen tegen Bulgarije, maar blijkbaar zat iedereen al in het stadion. De tour ging verder naar Bussum, waar ik ze getrakteerd heb op een ijsje en hamburger, daarna via een mooie route weer naar Vinkeveen. Thuis heeft mijn nichtje groentesoep gekookt, nog wat tv gekeken en toen was de koek op.Zij wonen overigens in een Ark.

    dag 4 maandag 4 september

    Vanmorgen om 6 uur al wakker, a om Otto te wekken en b omdat ze beiden werken en vroeg op moesten staan. Wim ging als eerste weg en met mijn nichtje heb ik gezellig ontbeten. Tegen 8 uur ging zij ook op weg. Heb toen rustig mij aangekleed en scooty weer ingepakt en tegen half tien vertrok ik weer. Eerst dwars over de Vinkeveense plassen, daarna via Baambrugge, met een bijzonder kerkportaal, zie foto, naar Abcoude. Het was een kleine omweg, maar deze weg leek me leuker en dat was ook zo. Zowel Baambrugge, als Abcoude zijn mooie oude dorpen met kleine smalle straten. Daarna langs de Gein naar Nichtevegt, In Nichtevecht had ik eigenlijk met een pontje over gemoeten, maar dan moest ik 2 uur wachten en daar had ik niet veel zin in. Dus koos ik een andere route en die liep aan de andere kant van de Vecht en daar had ik geen spijt van. Het was nl een stuk rustiger en niet van die dure villa's, maar gewoon oude boerderijen. Deze gevolgd tot aan Vreeland, onderweg een aantal molens tegengekomen. Ook deze dorpen waren mooi en ook oud, als je daar natuurlijk van houdt. Daarna ging het helaas langs de grote weg naar 's Graveland, maar groot voordeel, ik kwam langs een plas, dat heette Wijde Blik en daar stonden dixies (toilethokjes), dus kon ik eindelijk naar de wc. Dat is onderweg echt een dingetje, gelukkig kan ik op deze reizen vrij lang mijn urine ophouden. Maar ik vind dat mensen die routes uitstippelen, daar ook wel eens aan mogen denken, maar dat terzijde.
    Het was deze dag de hele dag mooi weer en kon ik in mijn bodywarmer rijden, maar nu betrok de lucht en heb ik toch mijn jas weer aangedaan.
    De slaapplaats was makkelijk te vinden, want ik kwam al op de goede weg binnen. Eenmaal daar werd ik begroet door een hushpuppy en even later de vrouw des huizes. Er werd van alles getoond en uitgelegd en het bleek dat ik een eigen huisje aan het water had. Dat water heette de Gravelingervaart en was door dwangarbeiders uitgegraven voor alle wasserijen en blekerijen in de buurt. Heel eerlijk, ik heb ze niet gezien, maar het kan iets uit het verleden zijn. Eenmaal gesetteld heb ik thee gezet met munt uit de tuin van de vrouw des huizes, samen met de lange vingers die ik zelf van huis had meegenomen. Dus ik voelde me de koning te rijk.

    dag 5 dinsdag 5 september

    Ok deze dag begon weer met een lekker ontbijt, deze keer geserveerd op een dienblad. Had nu zelfs yoghurt met muesli erbij, wat een verwennerij was dat toch weer deze week.
    Tegen 9 uur begon de reis weer en ging het richting Leersum. ik wist dat dit te ver zou zijn, dus zag ik wel tot waar scooty me brengen zou.
    Als 1e kwam ik op de heide bij Hilversum. Er waren veel hardlopers met honden. Ik deed daar mijn dageljkse telefoongesprek en een man kwam in die tijd 3 keer langs met zijn mooie witte herder en de 4e keer trokken we een klein stukje samen op Hij was nieuwsgierig en vroeg met wie ik toch zo lang belde en daarna of ik op vakantie was, dus we hebben even gezellig met elkaar gebabbeld. Mensen vragen wel eens waarom ik Otto niet meeneem. Nu dit is zo'n voorbeeld, als we dit met zijn tweeén hadden gedaan, dan had ik dit gesprek nooit gevoerd, want dat doen mensen dan niet zo snel. Bovendien beleef ik de natuur etc anders dan Otto, omdat we andere interesses hebben. Dat houdt niet in dat ik niet deel, integendeel ik sms en bel elke dag als ik weer iets leuks beleefd heb, dus ze blijven op de hoogte en ik kan mijn ei kwijt.
    Verder ging het weer, vandaag stond in het teken van bos en hei. In Den Dolder heb ik gelunched, daar kwamen 2 mensen langs die een vreemd taaltje brabbelde. Nu was ik nieuwsgierig en vroeg waar ze vandaan kwamen en dat bleken Belgen te zijn, ze hebben ook nog verteld vanwaar ze kwamen, maar dat ben ik vergeten.
    Weer verder ging de reis. Op een gegeven moment kwam ik langs militair vliegveld Soesterberg, dat is nu een musuem. Mijn route ging over het terrein en ik reed over de landingsbaan. Dan pas besef je pas hoe groot dat eigenlijk is, ik vond het erg indrukwekkend. Je kunt hier meer over lezen op https://www.nmm.nl/over-het-nmm/park-vliegbasis-soesterberg/
    Weer verder kwam ik langs Austerlitz, maar ik kwam niet langs de pyramide, dat vond ik niet zo heel erg, want die had ik al eens met Otto gezien.
    Het dreigde te gaan regenen en scooty was bijna leeg, dus ben ik bij de Bergse Bossen in Driebergen gestopt. Ik was net binnen en het begint me toch te gieten. Met die bui had ik de hele dag een soort van kat en muisspel gespeeld. Elke keer als ik ergens stopte haalde hij me weer een beetje in, maar net voor die tijd ging ik weer op pad en bleef hem dus telkens voor. Uiteindelijk haalde hij me wel in, maar toen zat ik hoog en droog in een restaurant en scooty was ondergedekt.
    Daar heb ik me getrakteerd op een lekkere tosti en een portie brokkelkaas met 2 koppen thee.
    In de taxi had ik een naar rookstinkende blaaskaak als taxichauffeur, eentje die alles beter wist en kon.
    Maar dat alles vergat ik snel toen ik op plek kwam, jeetje wat was het daar mooi, een boerderij met paarden, kippen, schapen, een poes en heel veel vogels. Ik mocht slapen in een oldtimercaravannetje, zie foto. ik dacht dat die heel klein waren, maar dat viel reuze mee. lekker buiten een kop thee gedronken en toen heerlijk naar bed.

    dag 6 woensdag 6 september

    Vandaag kreeg ik mijn ontbijt in een picknickmand, er was aan alles gedacht, tot radijsjes uit einge tuin toe, maar die waren helaas niet aan mij besteedt, dat zou meer iets voor mama geweest zijn. Het enige dat ontbrak was vleeswaren, niet dat ik dat miste, maar het kwam omdat ze vegetarisch waren, dat vond ik wel grappig dat ze dat zo ver doorvoerden. Toen ik het er met Otto over had, vond hij het vreemd, want nu verplichten ze mij om die dag ook vleesloos te ontbijten, nu een beetje gelijk had hij wel, maar ik vond het ook wel weer wat hebben.
    Met de vrouw des huizes heb ik nog even gekletst over scootmobielen etc, omdat haar moeder ook zoiets wilde, maar ze vond zich nog veel te jong, lees 85. affijn het was een gezellig half uurtje.
    Tegen tienen op pad, de lucht was inmiddels opengebroken en de zon scheen er weer fijn tussen door, je moet weten dat het 's nachts nl geregend had.
    De weg ging eerst naar Amerongen, hier staat het bekende kasteel Amerongen.
    Verder ging het richting de Grebbeberg en ja scooty kon het trekken, verder langs de oude Rijn naar Wageningen, hier heb ik Hotel de Wereld gezien, waar in 1945 de Capitulatie werd getekend van de 2e Wereldoorlog. (http://www.hoteldewereld.nl/geschiedenis/)
    Weer verder ging het naar Oosterbeek, hier heb ik de derde oudste kerk van Nederland bezocht, ik heb daar niet alleen een kaarsje aangestoken, maar ook een video gezien over de geschiedenis van de kerk, was een interessant verhaal. Overigens wordt in de kerk verteld dat het de oudste kerk is, maar op deze site lees je wat anders: http://kunst-en-cultuur.infonu.nl/geschiedenis/168611-top-100-oudste-kerken-van-nederland.html
    In de oorlog is er veel gebombardeerd en verwoest in Oosterbeek en daarom is er het oorlogsmuseum http://www.airbornemuseum.nl/ Wij waren te laat, wij is in dit geval Otto en ik, hij had me nl bij de kerk opgehaald. We hebben eerst wat gegeten, daarom waren we te laat om het te bezoeken. We zijn er wel langs gereden, maar het stond in de steigers. Wel zijn we bij de Naald geweest, het eigenlijke herdenkingsmonument.
    daarna gingen we weer huiswaarts, onderweg nog een versnapering genomen. Eenmaal thuis wachtte mama op ons en heb ik mijn verhalen verteld en ging het huiswaarts.

    Het was weer een bijzondere reis, dat in het teken stond van boten, vliegtuigen en dieren. Ik heb weer enorm genoten en heb weer bijzondere ontmoetingen gehad en veel gezien, ook de weergoden waren me goed gezind.

    Hou mijn site in de gaten, in heel korte tijd gaan we weer naar Oostenrijk en dan ga ik in de luchtballon, waar ik me ook erg op verheug.



















    10-09-2017 om 20:27 geschreven door lientje  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:dagblogje
    >> Reageer (0)
    07-08-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.vakantie Oostenrijk juli 2017
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    ,Vakantie Oostenrijk 2017

    Dag 1 donderdag 27 juli:

    Na een onrustige nacht om 5 uur opgestaan, alles klaar gemaakt en naar mijn ouders gegaan. Mijn vader heeft nog snel een opstapplank gemaakt voor mij, want we gingen dit keer met een gehuurde bus, omdat onze kuren had en niet op tijd gerepareerd kon worden. Iets voor 7 gingen we op weg om om 7 uur over de grens te kunnen zijn, traditie bij ons, zoals de vaste lezers inmiddels wel weten.
    Het was erg druk onderweg, dat begon al op het 1e deel voor de autobaan. Maar ook daar was het vrij druk, dit ondanks de vakantietijd, een paar wegwerkzaamheden was daar ook debet aan. We hadden fijn reisweer op een regenbui in Beieren na.
    Tegen half 7 kwamen we in Kirchberg, daar werden we weer hartelijk ontvangen door Leni, oma en de kleinkinderen. Leni had voor Gerard en Andreas het bier al koud staan en voor ons lekker frisse vlierbeslimonade. Vooral het gezicht van oma vergeet ik niet snel meer, toen ze mama zag, haar hele gezicht fleurde helemaal op. Oma is al 94 en nog echt een kwieke dame, zeker van geest.
    Nadat we onze presentjes hadden gegeven, stroopwafels voor de volwassenen en snoep voor de kinderen, zijn we naar Efesus gegaan. We hoopten Amber weer te treffen, maar helaas die werkte er niet meer en ook de andere dagen hebben we haar niet meer gezien. Nu werkt er een vriendelijke turk genaamd Ugur.
    Eenmaal thuis snel in bed gekropen, het was een lange, maar mooie dag.

    Dag 2 vrijdag 28 juli 2017

    Na een fijne rustige nacht werd ik rond kwart voor 7 wakker. Leni trakteerde ons weer op een lekker ontbijt. Daarna gingen we op pad.
    Traditioneel is dit de shopdag. Ons 1e doel was dan ook de NKD in Kirchberg, we hadden weer eens geluk, er was weer sale. hoewel het dit keer een beetje vreemd ging, want op de posters hing in kleine lettertjes dat het de 27e afgelopen zou zijn. Daar waren we het niet mee eens, dan hadden ze het weg moeten halen. Toen we de kassiere overtuigd hadden kregen we alsnog de korting. Niet dat we zo op onze centen zitten, maar dan moet je de borden weghalen, want zo is het een vorm van volksverlakkerij en daar houden we niet van. Alle 4 hebben we iets gevonden, dus het blijft een goede winkel, Bij de supermarkt ernaast hebben we wat fruit en kaarten gekocht.
    2e doel was NKD Hopfgarten, ook daar vonden we nog wat, dus dat was ook weer geslaagd.
    3e doel was Rattenberg, eigenlijk wilde ik deze keer geen schoenen kopen, want Otto had nog 2 paar. Maar toen we zagen dat ze nu maar €19.95 kosten ipv. €99.95, hebben we er toch maar drie paar gekocht. Nu kan hij er een poosje tegen. Ook hebben we weer nieuwe stenen gekocht.
    Voor de lunch hebben we alle 4 frankfurterworstjes gekocht, een soort knakworst met brood. Het begon ondertussen iets te druppelen, dus werden er meteen 2 parasols open gezet, zodat we fijn buiten konden blijven zitten. Wat een service weer hé?
    Tegen half vier waren we weer in Kirchberg en ben ik even op bed gegaan.
    Daarna naar ons favoriete restaurant Kalswirt. Ook daar werden we hartelijk ontvangen.

    Dag 3 29 juli, mijn verjaardag:

    Een superverjaardag mag ik wel zeggen.
    Mijn 1e cadeautje kreeg ik al bij het opstaan, de zon scheen nl heerlijk door het slaapkamerraam. Ik werd meteen gefeliciteerd door mijn ouders en later Andreas. 2e cadeau kreeg ik bij het ontbijt, eerst al deden we dat buiten en van Leni, de pensionhoudster, kreeg ik een glazen waxinelichthouder met een roosje er middenin.
    Ik mocht vandaag kiezen wat we gingen doen, dus koos ik voor een koetsentocht en dat kreeg ik ook aangeboden van mijn ouders en Andreas. Nou een mooier cadeau hadden ze me niet kunnen geven en tot grote verrassing mocht ik ook nog voor op de bok zitten. We zijn echt op plekken geweest die we nog nooit gezien hadden, want de route was bijna geheel autovrij en de koetsierster gaf op al mijn vragen een enthousiast antwoord. Na een uur was het voorbij en we zeiden allemaal dit is voor herhaling vatbaar. Daarna heb ik getrakteerd op koffie en gebak bij Konditorei Lorenzoni.
    Na wat overleg besloten we om naar St Johann te gaan, dat was een superzet, want daar vond mijn vader eindelijk de broek die hij al zo lang gezocht had. Hij draagt nl altijd lederhosen met rits en de meesten zijn met knopen. Daarna nog even genoten van een lekker ijs. De bediening was een nederlandse, waar we even mee gesproken hebben. Ze woonde er nu 2 jaar, maar dit seizoen was het laatste want ze had heimwee naar haar familie.
    In Kirchberg even gerust en daarna richting dorpsfeest gegaan. We werden meteen weer herkend in de tent, hoewel we er 4 jaar niet meer geweest waren. Hannes, die daar altijd bedient, zorgde meteen voor een tafel en ook kregen we ons briefje weer, waar de consumpties opgeschreven werden. Normaal moet je altijd meteen betalen, maar dat vond mama ooit te onhandig en toen werd de regeling van het briefje ingevoerd en dat wist Hannes dus nog. De Haendels, hele gegrilde kip, was ook weer vertrouwd lekker. Even later werd er zelfs door de muziek een lied voor mij gezongen op aanvraag van mijn vader. Ik kan dus echt zeggen dat ik een topdag gehad heb.

    dag 4 zondag 30 juli

    Vandaag konden we helaas niet buiten zitten, maar na het ontbijt klaarde de hemel helemaal op en konden we richting Ebbs, daar was een rariteitendierentuin. Je moet dan denken aan neusberen, schildpadden, stokstaartjes, een soort grote haas, waar ik de naam van vergeten ben en vele vogelsoorten waaronder flamingo's, roze lepelaars. bonte gieren enz. Het was een leuke kleine dierentuin en de beesten hadden voldoende ruimte om in te leven en te wonen. Op het terras nog een broodje gegeten.
    Daarna ging de tocht verder naar Schwendl, onze favoriete uitrustplek als we daar zijn. Bij de forellenvijver, genoten van een lekker ijscoupe, de bergen en de rust van het water met de vele forellen en goudvissen die daar zwemmen.
    Eenmaal thuis weer even geslapen, daarna weer bij Kalswirt gegeten.

    dag 5 maandag 31 juli

    Weer een mooie dag, na het ontbijt gingen we eerst de laatste boodschappen kopen, voor Otto 2 Kirschrum en voor mij 4 flessen vlierbessensiroope ter voorkoming van verkoudheid.
    Daarna via Hopfgarten en Ellmau naar de Kitzbühlerhorn. Daar waren we 4 jaar niet geweest en het mooie was dit keer kon ik met eigen ogen ontzettend ver kijken, zonder verrekijker. We konden de sneeuwtoppen zien van de Gross Glockner en de Grosvenedig. Ons dorpje Kirchberg en de Schwarzsee. Ik werd er een beetje emotioneel van. We hebben boven op de Horn ook meteen gelunched.
    Heb daar ook een beschermengel gekocht als aandenken aan een lieve vriend.
    Weer beneden gerust en voor de laatste keer naar Kalswirt gegaan. Traditioneel eindigen we altijd met de Grillplatte, zo ook deze keer. We kregen zelfs een toetje gratis met bosbessen die de moeder van Thomas die dag geplukt had. Nog een andere traditie is mijn alcoholvrije cocktail,. deze keer eentje met sinaasappelsap en rode kers od.
    Thuis de tassen weer ingepakt en afscheid genomen van oma, die zouden we de volgende dag nl niet meer zien, vanwege het vroege tijdstip van vertrek.

    Dag 6 dinsdag 1 augustus:

    Deze laatste dag ging om 6 uur de wekker, aangekleed, koffers in de bus, ontbeten en van iedereen afscheid genomen. Goed 8 uur reden we Kirchberg uit.
    Onze 1e stop was weer Geisselwind, helaas ook nu was onze leuke serveerster
    Petra er niet. De reis verliep voorspoedig, al was het ook nu vrij druk op de weg.
    De 2e stop was een plaspauze bij Limburg aan de Lahn. Ca 10 uur later kwamen we in Oeding daar wat boodschappen gedaan en uiteindelijk gegeten in Vreden, ditmaal niet bij de Berkelsee, die hadden vakantie. Maar nu hebben we gegeten in een grillimbiss, naast de aldi.
    Rond 8 uur waren we weer thuis, Otto stond ons al op te wachten en was blij dat we weer thuis waren.

    Dit was weer een reisverslag, blijf mijn blog in de gaten houden, want als alles goed gaat, dan maak ik in september nog 2 reisjes, eentje met scooty en eentje opnieuw naar Kirchberg en dan ga ik de lucht in in een ballon. Dus weer spannende dingen om me op te verheugen en hopelijk u als lezer ook.
























    07-08-2017 om 21:25 geschreven door lientje  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:dagblogje
    >> Reageer (0)
    29-06-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.weekendje Sauerland

    Weekendje Sauerland

    Dag 1 vrijdag 23 juni:

    Dit verslag gaat over ons weekendje Sauerland samen met mijn ouders en 2 Duitse vrienden. Omdat we pas om 1 uur vertrokken kon ik het nog rustig aan doen. Maar om 12 uur had ik me omgekleed en was ik reisvaardig, afscheid van Otto genomen en iets eerder dan gepland togen we richting Bocholt om onze vrienden op te halen.
    Toen ook zij de koffers in de bus hadden geladen en er zelf in zaten gingen we richting Marsberg in het Sauerland, waar we het weekend zouden doorbrengen.
    We hebben autobanen gemeden om wat van de omgeving te kunnen zien. Voor ons begint de vakantie zodra we in de auto zitten en eindigd die als we weer thuis uit de bus stappen. Dus snelheid is geen thema, maar genot wel. Mijn vader had een mooie route uitgezocht en tegen 6 uur waren we in Hotel Diemelsee. Marsberg ligt namelijk aan de rivier de Diemel.
    Na ingecheckt te zijn hebben we lekker en goed gegeten. Helaas was de hoteleigenaar een sikkeneurige man en hij deed erg moeilijk over bier en water die we wilden bestellen en later bleek dat het niet aan deze avond lag of aan ons, maar dat hij gewoon een slecht gehumeurde man was. Maar we lieten onze pret niet bederven en genoten even goed van het eten, want dat was, zoals gezegd goed.
    Na het eten hebben we op het terras van een café aan de overkant van het hotel nog wat gedronken.

    Dag 2 zaterdag 24 juni:

    Na lekker geslapen te hebben werden we wakker met het zonnetje, een heerlijk ontbijt genuttigd en tegen half 10 richting het centrum gegaan. We hadden geluk, er was een NKD, als u mijn blogje vaker leest, weet u dat dit onze favoriete winkel is. Ook vandaag weer leuke kleding ingeslagen.
    Daarna op weg richting Edersee. De Edersee is een stuwmeer. Dit is een kunstmatig meer dat ontstaat omdat ze een dam hebben gebouwd in een rivier, in dit geval de Eder. Eerst hebben we over de dam gelopen, cq gereden. Ons plan was om een boottocht over de Edersee te maken, maar helaas kon mijn scooty niet naar beneden of naar boven komen ivm de steilheid van de oprit dat naar het schip ging. Daarom het plan gewijzigd en gingen we terug over de dam en hebben op een terras genoten van ijs, bier of koffie met wafels.
    Ons 2e doel was het Boomkroonpad, ietsje verderop. Dit pad vonden we mooier dan het pad in het Beierse Woud, hoewel die al erg mooi was. Helemaal bovenin hadden we een prachtig uitzicht op de Edersee, het kasteel Waldeck Pyrmont en de heuvels van het Sauerland. Het mooie van dit pad was dat er onderweg veel interactieve leermomenten waren, leuk voor kinderen, maar ook voor ons volwassenen.
    Toen we terug kwamen hadden de mannen trek gekregen, dus zochten we een imbiss op en die vonden we. Het leuke was dat op dat terrein ook een huis stond dat op zijn kop stond, zie foto. Het was een klein museum. Echt alles stond op de kop, fietsen hingen aan het plafond, de brievenbus zat op zijn kop, de gordijntjes echt alles, heel apart, dit had ik nog nooit gezien.
    Tegen half 6 waren we weer in het hotel. De heren toogden weer richting terras en de dames hadden zich even opgefrist. Het eten was weer prima, dus hebben we kok op een consumptie getrakteerd. ik ging daarna lekker naar bed en de anderen genoten nog van een paar consumpties op het terras bij de buren.

    Dag 3 zondag 25 juni:

    Na wederom een goed ontbijt gingen we richting Mohnesee. We hadden wel wat tijd nodig om te komen, mede door een omleiding, maar uiteindelijk kwamen we er en het was de moeite waard. Het leek een beetje op de stuwdam van de Edersee, maar dan een stuk kleiner. Daar hebben we genoten van koffie, cacao en lekker gebak. Dat is echt iets Duits, zij kunnen heerlijke taarten bakken, bijna elke huisvrouw bakt taarten voor verjaardagen, maar ook zo in het weekend. Dit ging er dan ook letterlijk in als koek.
    Daarna ging het weer langzaam richting Bocholt om onze vrienden naar huis te brengen. Wij hebben nog een tankstop gemaakt voor ook wij naar huis gingen. Daar wachtte Otto al op mij, dus we hadden elkaar veel te vertellen.
    We kunnen terug kijken op een gezellig weekend, met als minpuntje het humeur van de hoteleigenaar en de badkamer van onze vrienden, die niet helemaal volgens onze normen was. Dus ik zou dat hotel niet echt aanraden om heen te gaan. Dat lag niet aan voordeeluitjes.nl.want tot nu toe hebben we hele goede ervaringen met deze firma.

    Dat was voorlopig weer even mijn blogje, binnen een paar weken volgt het verslag van Kirchberg, hou mijn blogje dus in de gaten.

















    29-06-2017 om 11:44 geschreven door lientje  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:dagblogje
    >> Reageer (0)


    Archief per week
  • 16/07-22/07 2018
  • 09/07-15/07 2018
  • 02/07-08/07 2018
  • 25/06-01/07 2018
  • 28/05-03/06 2018
  • 09/10-15/10 2017
  • 04/09-10/09 2017
  • 07/08-13/08 2017
  • 26/06-02/07 2017
  • 13/03-19/03 2017
  • 07/11-13/11 2016
  • 31/10-06/11 2016
  • 12/09-18/09 2016
  • 05/09-11/09 2016
  • 01/08-07/08 2016
  • 04/07-10/07 2016
  • 07/12-13/12 2015
  • 12/10-18/10 2015
  • 13/07-19/07 2015
  • 22/06-28/06 2015
  • 15/09-21/09 2014
  • 25/08-31/08 2014
  • 18/08-24/08 2014
  • 04/08-10/08 2014
  • 28/07-03/08 2014
  • 21/07-27/07 2014
  • 14/07-20/07 2014
  • 07/07-13/07 2014
  • 30/06-06/07 2014
  • 23/06-29/06 2014
  • 16/06-22/06 2014

    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !



    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!