Omdat we deze vakantie niet zo ver hoefden te reizen, konden we uitslapen. Rond half 8 opgestaan, de laatste dingen gedaan en afscheid genomen van mijn ouders en onze poes. Otto moest nog iets op zijn bedrijf ophalen, vandaar dat onze eerste stop Herne was. We vertrokken om half tien en kwamen rond 11 uur in Herne aan. Alles lag al klaar, zodoende konden we weer snel verder. Otto rijdt regelmatig dit deel van Duitsland en hij vertelde onderweg veel van zijn ervaringen en herinneringen, dat was leuk en gezellig. Onze lunchpauze hielden we in Gütersloh. De A2 is een mooie autobaan met veel glooiingen en heuvellandschappen, oa kwamen we langs het Teutoburgerwoud. Bij Wolfsburg gingen we van de A2 af. Via een mooie bosrijke route gingen we naar Kalbe, waar we de komende dagen zouden verblijven. ook deze vakantie waren de herfstkleuren weer een mooi schouwspel. In Kusey zagen we een mooie vakwerkkerk, dat had ik nog nooit gezien, zie foto. In dit deel van het oude "oostduitsland" zie je veel vakwerkhuizen, maar weer heel anders als bv in Beieren en het Sauerland. Hier hadden de huizen allerlei kleuren en ook veel natuursteen, dus niet witgekalkt of geverfd. Zelfs de houten balken varieerden soms van kleur. Een ander verschil is dat de balken elders in Duitsland een beetje speels zijn opgebouwd, hier waren ze loodrecht, een beetje als Piet Mondriaan om een beetje een indruk te krijgen. Tegen 4 uur kwamen we bij het hotel, het is een mooi hotel midden in het stadje Kalbe. Naast ons een supermarkt en een benzinepomp, onder het hotel een haarstudio, een invalidevoertuigreparatiebedrijf enz. Na ons geinstalleerd te hebben en met het thuisfront gebeld te hebben, gingen we eten. Net als onze vorige vakantie kon je elke dag 3 gangen eten in buffetvorm. Soep, hoofdgerecht en dessert. Daarna lekker uitgerust op de hotelkamer.
Dag 2 maandag 7 november
Na een lekker ontbijt besloten we vandaag de tourtocht te maken. Hoewel we begonnen met motregen, zei ik vrijwel meteen "Kijk we rijden naar het licht toe, daar is het droog en dan komt de zon" Otto's reactie "Dat is wel erg optimistisch Jacqueline" Maar ik kreeg gelijk, we hadden eerst droog weer met grijze luchten en na een klein uur brak de bewolking en kregen we niet alleen blauwe gaten in de lucht, maar ook de zon te zien. Zo zie je maar weer als je in de positiviteit in het leven gelooft, dan krijg je waar je aan denkt. Onze rit begon richting Osterberg, daarna Seehausen. Daar wilden we lunchen, maar maandags gesloten stond er overal. Overigens zoveel konditoreien en lunchrooms hadden ze niet in die regio. Bij ons over de grens hebben ze er veel meer. Daarna weer via een mooie route met een pontje over de Elbe gevaren. Ik heb diverse foto's van de rivier gemaakt, zie ook mijn fotosite, die ik hieronder nog even zal noemen. De route ging verder richting Arendsee, een vrij groot meer waar je in de zomer met een rondvaartboot kunt varen. Hier hebben we geluncht. Het gebouw en het haventje stamde uit 1953, dus al in DDR-tijd en zo gek veel was er niet veranderd. De mensen waren verder vriendelijk en het eten goedkoop, als voorbeeld een kop soep en meloen met ham kostte samen €7.00. Daarna weer richting hotel, de tocht was ca 140 km. Wat je in deze streek veel ziet is oud en gerestaureerd naast elkaar, een voorbeeld heb ik gefotografeerd, daar kun je goed zien hoe het was en hoe het moet worden. Maar er staat ook erg veel te vergammelen of half ingestort. Ook oude legerkazernes kwamen we tegen, althans we denken dat het dat geweest moet zijn. Nu werden er strobalen in opgeslagen. Ook de wegen zijn heel verschillend. Soms splinternieuw, soms kinderkopjes als bestrating (nee geen echte, maar dat is een type steen) en veel wegen waar ze volgens mij gewoon teer over de kinderkopjes gegooid hebben, Het rammelde namelijk als gek en onwijs je kon bij wijze van spreken niet met goed fatsoen koffie drinken zonder te morsen. Tegen 3 uur waren we weer in het hotel, even bij de super wat fruit gekocht en in het hotel genoten van een kop thee en een stuk gebak, dat hoorde nl bij ons arrangement. Je hoefde het niet te doen, wij hebben hier 2 x gebruik van gemaakt. Ik kleedde me voor het eten altijd om, omdat het in het restaurant veel te warm was voor mij. Deze avond heb ik voor het eerst een jurkje aan gehad met een maillot dus zonder lange broek en ik was zo trots als een pauw. Nu vraagt u zich af waarom? Nu ik heb vanwege lipoedeem vrij dikke benen, ik heb nu ca een jaar een pleistertherapie en mijn omvang is per been met 19 cm geslonken. Daarom kon ik vandaag eindelijk een jurkje aan en vandaar dus apetrots!
Dag 3 dinsdag 8 november:
Vandaag stond museum Phaeno op het programma. Na het ontbijt vertrokken we richting Wolfsburg. We vertrokken in de mist, daarom waren we blij dat we gisteren de tocht gereden hadden, maar we hebben hier geen sneeuw, dus alles verliep goed. De heenreis was mooi, ik had weer een andere route gevonden, dan van de dag van aankomst, was ietsjes om, maar als je ergens bent wil je toch zoveel mogelijk andere omgeving zien. Het 1e kadootje van vandaag was een groep kraanvogels, die in een weiland zaten langs de weg en zelfs ik kon ze goed zien. Tegen 11 uur waren we in Wolfsburg, Pheano was een museum als bv het Evoluon in Eindhoven, maar dan meer op natuurwetenschappelijk gebied. Echt alle facetten kwamen aan bod. Van de 4 elementen, zoals bv de grootste indoor vuurtornado. Verder veel dingen met techniek, maar ook optische dingen waarbij de ogen min of meer in het ootje genomen werd. Alles kon je zelf uitproberen met proefjes, testjes, computeroefeningen etc. Otto zat nog op een vliegend tapijt, zie foto. Het functioneerde net als een hoovercraft. De tijd vloog voorbij, want er werd omgeroepen dat het tijd was om te gaan en we hadden helaas lang niet alles gezien. Het was inmiddels 5 uur geworden. Otto heeft hierbij zijn record "niet roken" gebroken, 6 uur zonder sigaret goed hé? Ik zei tegen hem "We moeten hier vaker naar toe, dan kom je nog van je roken af....." Buiten was het inmiddels donker geworden, daarom hebben we nu de kortste weg naar het hotel genomen. Het was een klein uur rijden, dus ik heb in die tussentijd even lekker met mijn moeder gekletst. Dat deed ik elke avond even om onze avonturen te vertellen en horen of er nog nieuws was aan het thuisfront. Voor wie geinteresseerd is in het museum zie hun website http://www.phaeno.de Eenmaal in het hotel aangekomen stond er een grote bus, die sliepen net als wij tot donderdag in het hotel. Het was bij het eten een waar kippenhok en vooral een aantal dames hadden zo'n overdreven luide lach, dat ik het hoogst irritant vond. Normaal nemen we altijd even de tijd tussen de gangen, maar vandaag wilde ik zo snel mogelijk naar de kamer.
dag 4 woensdag 9 november
We werden wakker met een zonnetje, een goed begin van de dag. Na het ontbijt hadden we het plan om naar Salzwedel te gaan. Via wederom een mooie route, al was het ditmaal een grotere weg, kwamen we daar aan. Overigens zie je in dit gebied ontzettend weinig auto's en mensen op straat, zelfs maar een paar mensen die met een hond liepen. Wij denken dat het allemaal forenzendorpen zijn, zodat ze overdag in de grotere steden werken. We kwamen aan in Salzwedel en parkeerden de auto en gingen door een stadspoort Salzwedel binnen. Salzwedel is één van de Hanzesteden die Sachsen Anhalt rijk is. Wij kennen ook hanzesteden, denk maar aan Zutphen en Doesburg. Hanzesteden stammen al uit de middeleeuwen en waren handelssteden, in 1e instantie van duitse oorsprong, later werd dat uitgebreid met de zgn lage landen, waar Nederland toebehoorde. Het was een mooi oud stadje met leuke winkeltjes. Er was al redelijk veel kerstaanbod en ook ik kon de verleiding niet weerstaan en heb enkele leuke dingen gekocht. Salzwedel staat bekend om zijn Baumkuchen, een taart die als een boom is opgebouwd en hol van binnen is. Als je hem doorsnijdt, dan lijkt het net of het jaarringen heeft als een boom, vandaar ook de naam. Het is al een 100 jaar oude traditie. Wij hebben natuurlijk een stukje geprobeerd. Heel eerlijk ik vond hem erg zoet en machtig. Je koopt het per ons, pond of kg. We hebben ook voor mijn ouders een stukje meegebracht. Daarna met de auto nog een eindje gereden. We hadden nl onderweg veel reclameborden gezien van een kerstmarkt wat de 1e adventszondag gehouden zou worden in het plaatsje Kläden. Maar we waren het nog nergens tegengekomen. Ik was behoorlijk nieuwsgierig geworden, daarom de navigatie ingetoetst. Nu bleken er 2 te zijn in de buurt. We hebben de dichtsbijzijnde genomen, maar helaas fat bleek de verkeerde plaats te zijn, sterker nog dat waren een paar huizen en dat was het dan. Het andere Kläden lag in de buurt van het hotel, de bus in die richting gestuurd en via leuke kleine weggetjes het dorpje gevonden. We werden meteen verwelkomt door een kerstman en even verderop kaarsen, beiden gemaakt van hooibalen. zie foto. Toen terug naar het hotel. We zagen elke keer een supermarkt met de naam NP ofwel niedrig Preis. zoals ik al schreef ben ik een beetje nieuwsgierig aangelegd en was dus benieuwd hoe laag de prijzen daar dan wel waren. Nu dat viel een beetje tegen. Alleen de appels waren goedkoop, die heb ik dan ook gekocht. Ik eet nl elke dag een appel, want als je dat elke dag doet, dan houdt je de dokter buiten de deur en ik ben het voorbeeld. Ik ben zelden ziek en griep heb ik nog nooit gehad. In het hotel de koffers weer ingepakt en in de bus geladen, gegeten en vroeg naar bed gegaan.
dag 5 donderdag 10 november
We hebben een klein beetje uitgeslapen en wat later ontbeten, maar tegen tien uur zijn we vertrokken. Het motsneeuwde een beetje, maar dat mocht geen naam hebben. We konden daarom mooi een stuk binnendoor rijden, zoals we van plan waren. We hebben onderweg wel wat sneeuw gezien, maar dat was echt niet de moeite, je kon zeggen het was wit, maar het mooie winterplaatje was er niet. Er lag alleen wat op de grond en de bomen waren gewoon in hun eigen tooi te zien. We hebben in Sulingen geluncht, ook een mooi dorpje, maar we hadden geen tijd om het te bezoeken. Overigens toen we de oude Duitse grens overstaken konden we meteen het verschil zien, de huizenbouw was totaal anders, later kwamen er wel weer wat vakwerkhuisjes, maar het overgrote deel was toch de huizenbouw zoals wij die hier langs de grens kennen. We zijn binnendoor gereden tot Osnabrück, daar hebben we de autobaan gepakt, het was inmiddels ook half 3 geworden en omdat het mistte was het al vroeg schemerig. Tegen 5 uur waren we thuis en daar wachtte mijn moeder ons op met koffie en soep.
We kunnen weer terug kijken op een mooie vakantie, voor dit jaar is dit de laatste. Ik wens u een mooie adventstijd toe en fijne feestdagen en wie weet tot volgend jaar. groetjes Lientje
Meer foto's kunt u bekijken op https://www.flickr.com/photos/40979853@N03/?
Om 5 uur opgestaan, alles klaar gemaakt en afscheid genomen van Otto en onze poes Chloë. Goed half 7 vertrokken we, iets na negen uur onze eerste stop in het Siegener Wald, daar hebben we weer lekker ontbeten. 12 uur hebben we geluncht in Geisselwind.
Rond vier uur waren we in het Hotel in Phillipsreut, Het was een mooi hotel boven op een berg, dus we hadden een mooi uitzicht. het hotel ligt 4 km van de grens met Tsjechië. We konden de bus in de garage zetten, dat was voor ons gunstig, niet alleen omdat hij dan droog staat, maar ik kon ook via de lift naar de hotelkamer. Ook mocht ik via het terras naar de eetzaal, anders kon ik er niet komen ivm. trappen. Wat een service hé? Om 6 uur hebben we gegeten, we hadden elke avond keuze uit 2 hoofdmenu's die ze 's morgens al op een bord schreven bij het ontbijt. Menu 1 was een gerecht met vlees en menu 2 was vegetarisch. Je kon elke dag beginnen met een kop soep en een saladebuffet en ook kreeg je elke dag een dessert, varierend van gebak tot vruchtenbowl. Alles was zelfgemaakt, dus niet uit een potje en veel regionale gerechten, zoals knödel, dit zijn ballen van aardappels of brood, spaetzle is een soort meelgerecht etc.
dag 2 maandag 24 oktober
Weer een dag met een gouden randje. Na een lekker ontbijt, (buffet) zijn we richting Passau gereden. De zon scheen volop, dus we hebben een mooie tocht gehad. De boot, MS Sisi liet nog even op zich wachten, dus hebben we op een terrasje in de zon gewacht, Dat was geen straf want we hadden een erg mooi uitzicht op Passau en de Donau. Passau is een oude stad met een grote geschiedenis, daarom vind je er veel mooie oude gebouwen, kerken etc. De huizen en kerken zijn in vrolijke kleuren geschilderd variërend van wit tot blauw, roze en groen. Om 12 uur vertrok de boot, helaas konden we niet op het dek, niet vanwege het weer, maar vanwege de trappen, maar desalniettemin was het uitzicht erg mooi en indrukwekkend. Passau heeft 3 rivieren, de Donau, de Inn en de Ilz. Deze laatste noemden ze de zwarte rivier, omdat hij een donkere kleur had. Ondertussen genoten van een lekkere kop chocomelk en Apfelstrudel met slagroom. De tocht duurde 3 kwartier. Daarna nog even wat langs de kade geslenterd. Mijn vader heeft nog even door Passau gereden, waarbij we een goed beeld konden krijgen van de oude stad en het nieuwe gedeelte. Ik vond het oude deel mooier.
Daarna gingen we op weg richting Freyung, Dit is een redelijk groot stadje met leuke vriendelijke huisjes. We hadden op internet tevoren al gezien dat er een NKD was en die hebben we ook gevonden. Heb 2 leuke kussentjes en een trui met passende sjaal gekocht en mijn moeder dezelfde maar een andere kleur. We hadden weer geluk, want juist vandaag was er op de dameskleding 20% korting en de kussentjes waren voor de helft. We hadden wat trek gekregen, daarom hebben we in een klein knus "rustikales" restaurantje wat gegeten, erg lekker en niet duur. Nog even door de plaatselijke super gelopen, daar vond ik nog een leuke pop voor mijn poppentafel en daar lag ook al kerstdeco, waar ik niet vanaf kon blijven, dus ook gekocht. Toen richting hotel gereden en na het eten vroeg in bed gegaan.
dag 3 dinsdag 25 oktober
We stonden op met mist, daarom hebben we na het eten even gewacht op beter weer. Omdat we bovenop een berg zitten zijn we na een poosje toch maar op pad gegaan en we hadden gelijk, beneden in het dal was het bewolkt, maar goed weer en we konden weer overal genieten van de mooie vergezichten. Zelfs de zon kwam later ook nog tevoorschijn. We wilden naar Lalling, waar een automuseum was, maar helaas hij was gesloten. De poort was erg mooi, helaas vergeten om een foto te maken, het was nl in de vorm van een oude auto. Toen hebben we onze plannen gewijzigd en zijn naar Grafenau gegaan, het oude station was omgebouwd tot restaurant en daar hebben we geluncht. We hadden helaas niet veel keus, want we waren net te laat voor de dinerkaart, die liep tot 2 uur. Duitsers eten nl warm in de middag, Dat kan daar ook, want de kinderen komen na 1 uur thuis en hebben dan geen school meer. Ze "moeten" dan de middag besteden aan huiswerk.
Ook hier vonden we een NKD en die hadden ook nog een magazijnverkoop van de zomerartikelen, dus ook hier weer wat gekocht. Ook nog in enkele andere winkels gekeken, ben geen echte shopper, maar als je toch ergens bent, kun je ook even binnengaan, nietwaar..? Op de terugweg nog even door ons plaatsje gereden, dat stelde niet zoveel voor, maar ze hadden wel een hele mooie aparte kerk, zie foto. Later bleek dat we die bouwstijl nog vaker tegen zouden komen.
Dag 4 woensdag 26 oktober
Na een gezellig ontbijt, we hebben nl leuke buren uit Wurzburg en die kletsten gezellig met ons. Dat moet ik nog even vermelden. Normaal had je geen vaste plaatsen, maar voor ons werd een uitzondering gemaakt, we mochten dicht bij het buffet zitten, zodat ik niet zo ver hoefde te lopen en we waren blijkbaar leuk gezelschap, want dit paar ging altijd naast ons zitten. Zij bleven ook wat langer dan wij en toen we weggingen zeiden ze, we zullen jullie gezelschap missen, lief nietwaar? Zowel van de hotelbediening, als van het echtpaar. Dus na het ontbijt gingen we op weg naar Grafenau, daar zijn we eerst bij een Bauernmöbelmuseum geweest. Een leuk museum met veel mooie oude kasten en andere meubels. Het aparte was dat ze de 3 huizen, waar het museum uit bestond, op die plek weer hadden opgebouwd, net zoals het bij ons openluchtmuseum ook gebeurd is. Eén van de huizen was een gereedschapschuur, dat was natuurlijk interessant voor mijn vader. We hadden nog wat tijd over en onderweg hadden we een kringloopwinkel gezien, daar hebben mama en ik ook weer leuke dingen gevonden.
Om 12 uur gingen we met de Waldbaan, een regionale trein naar Zwiesel, een mooie tocht door bossen en onderweg zagen we soms ook mooie vergezichten. de herfstkleuren waren de slagroom op de taart. Zwiesel is overigens bekend van het glasservies Scotch Zwiesel. Overigens het hele Beierse Woud staat bekend om de glaskunst, vele glasblazerijen en glaskunst-ateliers zijn daar te vinden. We zijn meteen weer terug gegaan, want we hadden nog meer plannen.
Na de lunch gingen we weer terug naar Lalling, dit keer hadden we wel geluk en konden we het museum bekijken. Nu dat is echt een aanrader, hadden we vorig jaar in het Schwarzwald al een mooi museum, dit was nog mooier, hier kwam je echt ogen te kort en eigenlijk zou je hier uren moeten doorbrengen. Het was een privéverzameling en wat deze man allemaal bij elkaar gespaard had, echt ongelofelijk. Naast grote Oldtimers, als NSU, Corvette, Tempo bus en vrachtwagen, BMW, kevers en vele andere merken, had hij langs de muren vitrines vol met kleine modelvoertuigen. Hij had er echt honderden, varierend van auto's, bussen, graafmachines, vrachtauto's etc. Ook aan de dames had hij gedacht, want hij verzamelde ook nog glas en hij had één muur helemaal vol met vitrines met glaskunst, vazen, glazen, beelden enz. De grappigste auto vond ik een Peugeot, daar moest de schoonmoeder in een stoel in de achterbak zitten. Verder had hij nog alles wat ook maar iets met auto's te maken had, zoals boeken, reclameborden, benzinepompen, radio's en nog veel meer. Maar dan had je nog niet alles gezien want op de bovenverdieping had hij ook nog brommers, maar daar kon ik helaas niet bijkomen. Moe maar voldaan gingen we weer naar huis, Hoewel de weersberichten zeer somber waren, hebben we fantastisch weer gehad met zon en goede temperaturen.
dag 5 donderdag 27 oktober
Vandaag hebben we een 3 landentocht gemaakt. Eerst Duitsland, daarna Oostenrijk en als laatste Tsjechië. Het grappige was dat er duidelijke verschillen waren in de landen. In het Beierse Woud, heb je veel bomen, zowel den- als loofbomen. Zeker nu met de herfstkleuren, een plaatje. Het Oostenrijkse deel had zowel bos als wei, maar met nog veel meer vergezichten en piepkleine dorpjes, wat bij ons een buurtschap zou heten. In het Boheemse, dus Tsjechische gedeelte waren veel weilanden en vooral het Lipnomeer was groots aanwezig. Het is echt een behoorlijk groot meer, je kunt hier in de zomer ook op varen. Hier zijn blijkbaar ook erg veel Nederlanders, want er stonden borden met villa's te koop en nog meer Nederlandse reclame-aanduidingen. In Lipno hebben we geluncht. Ook hebben we bij de grens met Tsjechië een souvenirwinkel bezocht, u kent ze vast wel als u een keer in de buurt geweest bent. Ze zijn herkenbaar aan de vele tuinkabouters die buiten staan. Hier heb ik lekkere warme kousen gekocht. Natuurlijk hebben we hier ook getankt, het scheelde 10 cent met Duitsland. Dus dat was zeker de moeite waard. We zijn nog even naar Freyung geweest, want ik had in de folder van de NKD gelezen dat ze deze dag de kerstartikelen hadden. Helaas had ik niet goed gekeken, er stonden 2 data's in de folder, dus had ik het fout. Tegen 4 uur waren we weer in het hotel. Het was weer een mooie zonnige dag, waarin we genoten hebben van de prachtige natuur en de kleine dorpjes.
Dag 6 vrijdag 28 oktober
Dit was alweer de laatste dag, we zaten als eerste aan het ontbijt, ze deden zelfs de eetzaal voor ons open, want we wilden zo snel mogelijk vertrekken. Dat was wel grappig. Onze "buren" kwamen ook op tijd, dus we konden nog even afscheid nemen. Goed negen uur gingen we op pad. het verliep allemaal goed, ondanks dat ze deze dag in Beieren herfstvakantie kregen. Mijn vader wilde de weekendfiles vermijden, dus we zijn een heel stuk binnendoor door het Sauerland gereden. Dat was een extra kadootje en een mooi einde van onze vakantie. Op een gegeven moment trok de lucht dicht met mist, dus hebben we de autobaan weer opgezocht. Rond 7 uur waren we weer thuis en daar stond ons nog een verrassing te wachten, vrienden van ons hadden voor ons Goulash gekookt met aardappelen en rijst, dus dat ging er in als koek na zo'n lange rit. Hieronder een aantal foto's, meer foto's zijn te vinden op https://www.flickr.com/photos/40979853@N03/?
Dat was dan weer een relaas van onze vakantie in Beieren, voor wie het leuk vindt om te lezen, hou mijn blogje in de gaten want de volgende vakantie staat ook alweer gepland en die maak ik samen met Otto naar Kalbe, net boven Maagdeburg, in het voormalige Oost Duitsland, dus tot snel....
