NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Foto
Inhoud blog
  • 't is fijn... te zijn
  • liedje van Nonkel Sus
  • 4 kaarsjes
  • ODE AAN VA-VA
  • Sterven om te leven
  • Teruggevonden tekst
  • Ik heb je lief
  • Bij ons thuis
  • geloven in jezelf
  • Het geluk
  • verantwoordelijkheid
  • 't gaat
  • hart
  • WIJS
  • thuiskomen
  • Indien...
  • liefde
  • leren loslaten
  • leren
  • bomen
  • pasen
  • 5 x weer overeind
  • verzoening
  • luisteren
  • Elke wijze...
  • Mild worden
  • het komt zoals het komt
  • Alleen vandaag...
  • Wees kalm
  • de mayonaisepot en de koffie
  • luisteren is meer
  • Vandaag
  • warme mensen
  • schouderklopje
  • opgedragen
  • Problemen
  • ik leef
  • brief
  • wie ben jij?
  • blijft mooi
  • hoop
  • moed(t)
  • bij een afscheid
  • vraag naar God
  • 50 euro
  • gewoon doen
  • voor de stilte kwam
  • stilte
  • bedankt
  • Vandaag...
  • op reis
  • verantwoordelijkheid
  • vakantie
  • kerk in de stad
  • onderweg
  • de nacht: DEEL 1
  • de nacht: DEEL 2
  • de nacht: DEEL 3
  • woorden van trouw
  • de messiaanse gemeente
  • valentijnsdag
  • met je oren zie je meer
  • hoe ver zijn we?
  • het woord is vrij
  • veranderen
  • aandacht streelt
  • Waarheid en waarde
  • echo van het leven
  • Bidden
  • Samen kun je veel
  • Drankjewel
  • Inhuldiging vernieuwde kerk
  • Onze kerk - deel 3 (slot)
  • Onze kerk - deel 2
  • Onze kerk - deel 1
    Foto
    Zoeken in blog

    Foto
    Archief per maand
  • 12-2017
  • 11-2017
  • 10-2017
  • 04-2017
  • 05-2016
  • 02-2016
  • 01-2016
  • 02-2015
  • 01-2015
  • 01-2014
  • 04-2013
  • 04-2012
  • 03-2012
  • 03-2011
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 07-2010
  • 06-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 01-2010
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 07-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 01-2009
  • 10-2008
  • 07-2008
  • 04-2008
  • 01-2008
  • 03-2007
  • 02-2007
  • 01-2007
  • 12-2006
  • 11-2006
  • 08-2006
  • 04-2006
  • 02-2006
  • 01-2006
  • 11-2005
  • 10-2005
    Blog als favoriet !
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Inhoud blog
  • 't is fijn... te zijn
  • liedje van Nonkel Sus
  • 4 kaarsjes
  • ODE AAN VA-VA
  • Sterven om te leven
  • Teruggevonden tekst
  • Ik heb je lief
  • Bij ons thuis
  • geloven in jezelf
  • Het geluk
  • verantwoordelijkheid
  • 't gaat
  • hart
  • WIJS
  • thuiskomen
  • Indien...
  • liefde
  • leren loslaten
  • leren
  • bomen
  • pasen
  • 5 x weer overeind
  • verzoening
  • luisteren
  • Elke wijze...
  • Mild worden
  • het komt zoals het komt
  • Alleen vandaag...
  • Wees kalm
  • de mayonaisepot en de koffie
  • luisteren is meer
  • Vandaag
  • warme mensen
  • schouderklopje
  • opgedragen
  • Problemen
  • ik leef
  • brief
  • wie ben jij?
  • blijft mooi
  • hoop
  • moed(t)
  • bij een afscheid
  • vraag naar God
  • 50 euro
  • gewoon doen
  • voor de stilte kwam
  • stilte
  • bedankt
  • Vandaag...
  • op reis
  • verantwoordelijkheid
  • vakantie
  • kerk in de stad
  • onderweg
  • de nacht: DEEL 1
  • de nacht: DEEL 2
  • de nacht: DEEL 3
  • woorden van trouw
  • de messiaanse gemeente
  • valentijnsdag
  • met je oren zie je meer
  • hoe ver zijn we?
  • het woord is vrij
  • veranderen
  • aandacht streelt
  • Waarheid en waarde
  • echo van het leven
  • Bidden
  • Samen kun je veel
  • Drankjewel
  • Inhuldiging vernieuwde kerk
  • Onze kerk - deel 3 (slot)
  • Onze kerk - deel 2
  • Onze kerk - deel 1
    Zoeken met Google


    lodebode
    een weg naar de zon
    EEN ERVARING RIJKER!
    12-12-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.'t is fijn... te zijn
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    't is fijn...

    ...te zijn

    12-12-2017 om 21:43 geschreven door Lewie

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    10-12-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.liedje van Nonkel Sus
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    LIEDJE VAN NONKEL SUS

     

    ‘k Ging over laatst eens naar de stad

    mijn nonkel Sus bezoeken

    hij had geschreven: kom maar af

    ‘k liet mij niet lang verzoeken

    ‘k kocht voor de trein een kaart of tien

    de kaartjesgever stond te zien

    en hij zei: monsieur, wat is da na

    wie gaat daar allemaal mee mee a

    mijn vader, mijn moeder, mijn broer, mijn zuster en mijn kozijn

    Marieke, Sofieke, Jo en Fien en tante Lein

    Sus en Peerke die liepen zo maar mee

    Lowieke en Katrienke en onze kleine Amedee.

     

    Te Brussel in die grote stad

    daar liepen wij verloren

    de gardevil die sprak ons aan:

    gij komt de rust hier storen

    zeg mij eens rap wie dat gij zijt

    of gij geraakt uw vrijheid kwijt

    en ik zei: meneer is ’t anders niets

    ge ziet ze staan en luistert is

    mijn vader, mijn moeder, mijn broer, mijn zuster en mijn kozijn

    Marieke, Sofieke, Jo en Fien en tante Lein

    Sus en Peerke die lopen zo maar mee

    Lowieke en Katrienke en onze kleine Amedee.

     

    Maar eindelijk vonden wij nonkel Sus

    en waren wij gekomen

    maar op het eten voor de noen

    een ongeluk overkomen

    te midden van die vreugdegroep

    ons Peerke brak zijn schotel soep

    en ieder kreeg een grote vlek

    ’t zij op zijn kleed ’t zij op zijn frak

    en wij aan ’t vegen

    ik en mijn vader, mijn moeder, mijn broer, mijn zuster en mijn kozijn

    Marieke, Sofieke, Jo en Fien en tante Lein

    Sus en Peerke die veegden zo maar mee

    Lowieke en Katrienke en onze kleine Amedee.

     

    Maar als het uur van scheiden kwam

    dan was de vreugd’ verdwenen

    wij gaven nonkel nog eens d’ hand

    en hij begon te wenen

    hij zei: komt allen spoedig weer

    ‘k verwacht u laters nog ne keer

    en tante Lein schoot in ne schreeuw

    en wij huilden allemaal mee

    ik en mijn vader, mijn moeder, mijn broer, mijn zuster en mijn kozijn

    Marieke, Sofieke, Jo en Fien en tante Lein

    Sus en Peerke die huilden zo maar mee

    Lowieke en Katrienke en onze kleine Amedee.

    Zo dikwijls, in dialect, gezongen door 'Va-Va'

    10-12-2017 om 11:04 geschreven door Lewie

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    03-12-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.4 kaarsjes
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Het verhaal
    van de vier kaarsen


    Adventsverhaal

        Heel langzaam brandden eens vier kaarsen.

        De omgeving was zo rustig dat men ze kon horen spreken.

        De eerste kaars zei: "Ik ben de VREDE.

        Ik deed zolang mijn best

        opdat mensen geen ruzie zouden maken,

        dat ze geen wapens zouden gebruiken,

        dat ze niet zouden slaan voor een meningsverschil.

        Maar er blijft oorlog overal,

        en waar mensen in groepen samenkomen

        blijven er twisten ontstaan.

        Wat heeft het voor zin dat ik voor hen brand?

        Niemand, kan mij beletten dat ik uitdoof."

        Haar vlammetje werd vlug kleiner en doofde uit.



        De tweede kaars zei: "Ik ben het VERTROUWEN.

        Meestal kan ik gemist worden.

        Dus heeft het geen zin meer dat ik blijf branden.

        Want ik leer mensen om te geloven

        in het leven zelf en in elkaar.

        Ik leer hen dat ze samen iets moois kunnen maken,

        maar ze luisteren niet.

        Hun vertrouwen is zo klein.

        Ze geloven alleen wat simpel is

        en in dromen die wegvliegen als een veertje.

        Mensen vertrouwen niet eens meer hun eigen hart,

        en geloven niet in het waarom van hun bestaan."

        Wanneer ze stopte met praten

        blies ze zichzelf met een laatste zuchtje uit.



        Op haar beurt sprak zachtjes de derde kaars:

        "Ik ben de LIEFDE.

        Ik heb de kracht niet gekregen om te blijven branden.

        De mensen negeren me.

        Ze vergeten zelfs hun naasten te beminnen.

        Ik had zo gehoopt

        dat ik mensen kon helpen

        om elkaar warmte te geven,

        en het gevoel dat er altijd Iemand

        ook van hen hield - zelfs al wist men dat niet."

        Ze wachtte niet langer en doofde uit.



        Plots kwam er een kind aan

        en zag de drie gedoofde kaarsen.

        Het keek naar de vrede

        waarvan het licht verdwenen was,

        en naar het vertrouwen

        dat het nodig had om groot te worden

        en om moedig te zijn,

        en naar de liefde

        omdat het kind niet alleen wilde zijn.

        "Waarom branden jullie niet langer?"

        riep het kind vol onzekerheid uit.

        De drie kaarsen spraken

        en vertelden hoe slecht het met hen ging.

        Nadat dit alles gezegd was

        begon het kind te wenen.



        Toen zei de vierde kaars:

        "Wees niet bang, mijn kind.

        Nu ik nog brand

        kunnen we de andere kaarsen weer aansteken.

        Want ik ben de HOOP!"

        Met glanzende ogen nam het kind de kaars van de hoop

        en stak de andere kaarsen weer aan.

        Het vlammetje van de hoop

        wilde het kind nooit uit het leven laten verdwijnen.

        Laten ook wij allemaal de HOOP,

        het VERTROUWEN, de VREDE

        en de LIEFDE bewaren en koesteren!!!

        Dan groeit het grote licht

        dat Kerstmis is voor vandaag, voor morgen en altijd!

        ©

    03-12-2017 om 10:33 geschreven door Lewie

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (6 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    01-12-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ODE AAN VA-VA
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

     

    ODE AAN VA-VA

     

    Refrein:

    Holadië, holadio,

    Leve Va-va, dat zingen wij zo.

    Holadio, holadië,

    Leve va-va, dat zingen wij mee.

     

    1. En kent gij Leonske

    De Beule of niet?

    Ge leert hem wel kennen

    in dit levenslied.

     

    2. Hij kwam uit de Walen,

    dat wordt onderstelt.

    Wie weet dat nu zeker,

    wie heeft dat verteld?

     

    3. Hij woonde op ’t Zwaantje

    als een boereknecht,

    hij werkte en wroette

    en leefde oprecht.

     

    4. Van velden en akkers

    kwam hij als een wees,

    bij Gusta Steenackers

    van Champetters Trees.

     

    5. Nu moet ge wel weten

    dat kwam onverwacht,

    want Gusta die viel toen

    bijna in een gracht.

     

    6. Zij stond daar te treuren

    met haar platte band,

    Leonske passeerde

    en gaf haar de hand.

     

    7. Die band opgeblazen,

    ge weet hoe dat gaat:

    Leonske die hield haar

    zowaar aan de praat.

     

    8. Wat verder gebeurde:

    hij was steeds paraat,

    en vrijd’er op los

    in de Sint-Jozefstraat.

     

    9. Van vrijen komt trouwen,

    .zij leerden hun les:

    na enkele jaartjes

    toen waren er zes!.

     

    10. Lenie en ook Joske,

    Mar’Louis’ en Yvonne,

    Lowie en Denise,

    maak zelf maar de som.

     

    11. Va-va die was toen

    in Kapelle beland,

    en dra was zijn hart

    aan de buizen verpand.

     

    12. Na zeer vele jaren,

    door ied’reen bemind,

    had hij zijn pensioentje

    wel dubbel verdiend.

     

    13. Hij kreeg toen het reizen

    en ’t kaarten in ’t bloed:

    pandoeren of wiezen,

    voor hem was het goed.

     

    14. Hij kaartte voor prijzen,

    won kiekens met hopen,

    ge zoudt nog staan zien

    moesten die hier nu lopen!.

     

    15. Va-va is nu tachtig,

    van harte hoera!

    Voor die goeie, die beste,

    die lieve Va-va!.

     

    16. Wij wensen’t van harte,

    en zijn zelfs niet bang:

    Va-va gaat het houden

    nog twintig jaar lang!

     

    Van N. Hugo op 19 augustus 1984

    Bijlagen:
    familiefeest 071.jpg (468.9 KB)   

    01-12-2017 om 00:00 geschreven door Lewie

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    30-11-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Sterven om te leven
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

     

     

    Sterven om te leven

     

    Leven is – vanaf zijn geboorte –

    voortdurend afscheid nemen.

    Loshaken om voort te gaan.

    Zichzelf verliezen om zich te vinden.

    het risico nemen van de graankorrel

    om vruchten voort te brengen.

    Afscheid nemen is met zachte vingers

    wat voorbij is dichtdoen en verpakken

    in de goede gedachten ter herinnering:

    is verwijlen bij een brok leven

    en stilstaan op de pieken

    van pijn en vreugd.

    Afscheid nemen is met dankbare handen

    weemoedig meedragen al wat waard is

    niet te vergeten;

    is moeizaam de draden losmaken

    en uit het spinrag der belevenissen

    loskomen en achterlaten

    en niet kunnen vergeten.

     

     

    Wat later…

     

    We missen je nu nog meer

    dan in de eerste nadagen.

    We voelen nu nog meer

    de zwaarte van je afwezigheid.

    Zonder jou

    is alles anders geworden.

     

    We kunnen soms niet verder,

    we willen soms niet verder,

    maar we moeten wel.

    Er zijn momenten dat we je weer horen.

    Er zijn momenten dat we je weer zien.

    Soms verwachten we je opnieuw in ons midden,

    maar je bent niet meer hier,

    je blijft daar.

    En toch…

    Onze mooie herinneringen aan jou,

    ze zijn zo waardevol.

    Samen wenen om jou,

    het kan ons troost schenken.

     

    Als we

    je naam noemen

    kom je weer in ons midden.

    als we je reisverhalen horen,

    je in de tuin en de keuken zien,

    je muziek horen,

    je – in gedachten of woorden – even mee aan

    tafel laten zitten,

    aan je levensfilosofie terugdenken,

    telkens weer kom je opnieuw even

    in ons midden.

    Je kan erop vertrouwen:

    wij blijven je innig nabij, voor altijd.

    Leer jij ons verdergaan

    doorheen gemis en verdriet

    zoals jij doorging in je moeilijke jaren.

    Jij blijft

    vanuit je nieuwe aanwezigheid

    ook ons steunend nabij,

    voor altijd.

     

    V.U. Dienst Christelijke Begeleiding O.L.Vrouwdreef

    Bijlagen:
    P1040376.JPG (2.9 MB)   

    30-11-2017 om 00:00 geschreven door Lewie

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    31-10-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Teruggevonden tekst
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Het mysterie van de dood

    Sterven betekent vertrekken naar het onbekende.

    Vroeger stond God centraal in het leven van de mens. God was een vader die zijn “kinderen” na hun dood bij hem opnam en hen een eeuwig leven schonk. Dat leven bij God was belangrijker dan het leven op aarde. Je miste de mensen wel als ze doodgingen, maar je was er zeker van dat ze aan hun eigenlijke leven bij God waren begonnen.

    Nu vinden de mensen het leven hier op aarde het allerbelangrijkste. Of er na de dood nog iets komt is voor heel wat mensen onzeker.

    De dood maakt velen onder ons onrustig. Als je ergens bang voor bent, probeer je er niet aan te denken. Zo komt het dat weinig mensen over de dood praten. Toch weet je één ding met zekerheid: als je geboren bent, moet je ook eens sterven.

     

    DE DOOD… Iedereen denkt eraan

    Heb jij je al eens afgevraagd wat het feest van Allerheiligen betekent?

    Een weekje vrij, ja, dat wel.

    En verder?

    Prachtig versierde kerkhoven. Op 1 en 2 november zetten katholieke gelovigen bloemen op de graven van hun overledenen. Ze maken tijd voor een gebed en denken terug aan gestorven familieleden en vrienden.

    Eigenlijk vieren wij op 1 november Allerheiligen, het feest van “alle heiligen”.

    Heiligen zijn mensen die dicht bij God hebben geleefd. Zo dicht, dat ze voor de andere mensen een voorbeeld zijn geworden.

    Denken we maar aan Sint-Maarten, Sint-Pieter, de heilige Barbara, de heilige Catharina…

    Op 2 november is het Allerzielen, de dag waarop je alle doden herdenkt.

     

    Hoe neemt men afscheid van de dode?

    Elke beschaving heeft typische woorden en gebruiken voor als er iemand gestorven is.

    Die rituelen zijn zeer belangrijk, want ze geven mensen de kans om hun hoop, verdriet en respect te tonen tegenover de gestorvenen. Die rituelen verschillen natuurlijk van geloof tot geloof.

     

    Bij de hindoes en de boeddhisten

    Men verbrandt het lichaam van de dode, zodat zijn ziel het lichaam kan verlaten. Daarna verstrooit men de as in de rivier. Na enkele dagen worden er nog plechtigheden gehouden voor de overledene.

     

    Bij de christenen

    De dode wordt gewassen en aangekleed. Daarna legt men hem in een kist. De begrafenis heeft meestal plaats na drie dagen na het overlijden. Aan het einde van de eucharistieviering (gebedsdienst) staat de familie bij elkaar en kunnen alle aanwezigen een woordje van troost zeggen. Dit noemt men “zijn deelneming betuigen”. Op het kerkhof spreekt de priester een zegen uit over de kist. Daarna wordt de kist in het graf gelegd. Iedereen maakt nog een buiging voor het graf. Vaak legt men ook een bloem in het graf.

    Sommige christenen laten hun lichaam cremeren, m.a.w. verbranden.

    Zoals in vele godsdiensten wordt de begrafenis gevolgd door een eetmaal.

     

    Bij de moslims

    De begrafenis volgt heel snel op het overlijden. Het lichaam van de dode wordt driemaal gewassen en uitvoerig gebalsemd. Zijn kleding wordt niet dichtgedaan, want dat zou de ziel beletten om het lichaam te verlaten. De lijkstoet houdt eerst halt bij de moskee, waar de gebedsoverste tot Allah bidt. Op het kerkhof wordt het lijk, na een kort gebed, op zijn rechterzijde in een kuil gelegd. Het dode lichaam wordt steeds naar Mekka gekeerd, de heilige stad van de moslims.

     

    Bij de joden

    Na het lichaam langdurig gewassen te hebben, kleden de joden het met zeer eenvoudige kledingstukken (hetzelfde pak voor alle vrouwen en hetzelfde voor alle mannen). De begrafenis is nooit luxueus. Men legt in het graf een handvol aarde uit Jeruzalem, want de joodse traditie zegt dat de Messias naar Jeruzalem komt.

    Bij de ongelovigen

    Diegenen die de dood als een eindpunt beschouwen, willen geen gebedsdienst. Zij worden verast of op  het kerkhof begraven en men brengt hen een laatste eerbetoon. Er komt geen kruis of een ander godsdienstig symbool op hun graf. Wel zie je vaak een fakkel.

     

    De dodentuin

    Vroeger waren de kerkhoven vlakbij de kerk. Men wilde dat de doden in de buurt van de levenden bleven. Nadien werd er omwille van de hygiëne en door plaatsgebrek beslist om kerkhoven buiten de dorpskern aan te leggen.

    Om plaats te maken worden na een tiental jaren (max. 50 jaar) de grafzerken weggehaald en de beenderen naar een gemeenschappelijke kuil gebracht.

     

    Vanuit de oudheid

    Al sinds de oertijd begroeven de mensen hun doden. Dat gebeurde meestal op een welbepaalde manier. Bijvoorbeeld: liggend, gedraaid naar de rijzende of ondergaande zon. Vaak werden ze omringd door voorwerpen die hen moesten vergezellen op hun reis naar het hiernamaals.

    De Vikinghoofdmannen lieten zich zelfs samen met hun schip begraven.

     

    In de rouw

    In de rouw zijn betekent dat je op een teruggetrokken manier leeft na de dood van een familielid. Vroeger toonde je dit door je in het zwart te kleden en door niet naar feestjes te gaan. Zo wisten de andere mensen dat je iemand verloren had van wie je veel hield. Tegenwoordig volgt niet iedereen dit ritueel nog. Rouwen doet ieder op zijn manier. Je huilt vaak, je kijkt naar foto’s, je haalt herinneringen op aan dingen die je samen beleefde, je praat er met anderen over…

     

    Tradities vol bijgeloof

    Nog niet zo lang geleden hing men doeken over alle spiegels in de kamer waar de overledene lag. Men dacht dat de ziel van de overledene zichzelf te veel zou bewonderen en daardoor zou vergeten om het huis uit te gaan. Een dode werd steeds eerst met zijn voeten het huis uitgedragen. Anders zou hij met zijn hoofd het huis bekijken en een levende met zich meenemen. Die persoon zou dan weldra sterven.

    Er waren ook mensen die een geldstuk in de kist van de dode legden. Zo zou de overledene geld hebben om zijn overtocht naar het land van de dood te betalen…

    Al deze gewoonten zijn natuurlijk puur bijgeloof. Ze tonen aan dat mensen bang zijn voor de dood. Dat ze op alle mogelijke manieren de dode willen helpen op zijn tocht en zichzelf proberen te beschermen.

     

    Interview met twee begrafenisondernemers

    Wat gebeurt er als er iemand overlijdt? Worden jullie dan dadelijk verwittigd?

    Ja. We nemen al het papierwerk over van de familie.

    De dienst van de Burgerlijke Stand moet op de hoogte gebracht worden en toestemming geven om die persoon te begraven. De parochie moet verwittigd worden. En er moeten afspraken gemaakt worden met het kerkhof of het crematorium.

    Zorgen jullie ook voor de kist?

    Ja, wij hebben een catalogus met kisten die we aan de familie laten zien. Wij zorgen ervoor dat het lichaam gewassen en aangekleed wordt en in de kist gelegd. Wij schikken ook de rouwkamer waarin de overledene rust tot hij begraven wordt. Of, als de familie dit wenst, laten we de overledene in ons funerarium verblijven. Wij zorgen voor de doodsbrief en voor het overlijdensbericht. En we rijden met de lijkwagen waarin de kist vervoerd wordt.

    Eigenlijk houden jullie zich met alle praktische zaken bezig.

    Inderdaad. We kunnen het verdriet van de familie niet verzachten, maar we kunnen hen wel helpen met al het praktische werk dat moet gebeuren als iemand sterft.

    Is het een droevig beroep?

    Soms wel. Het vraagt ook veel fijngevoeligheid.

    Jullie hebben blijkbaar nog niet jullie levensvreugde verloren!

    Dat zal ook niet vlug gebeuren. Er heerst een gezellige werksfeer. We houden van grapjes en lachen graag… en het hoeven echt geen lugubere grapjes te zijn!

     

    Doodgaan: ik durf erover te praten

    Dichters, schrijvers, muzikanten en filmmakers halen hun inspiratie uit ingrijpende gebeurtenissen in een mensenleven. Ook de dood hoort daarbij.

     

    Een laatste woordje

    Een grafschrift is een korte mededeling die men in de steen laat beitelen. Soms geeft de familie die opdracht om haar liefde voor de overledene een laatste keer te kunnen uiten.

    Maar het gebeurt ook dat de overledene zelf zijn grafschrift opstelt.

     

    De dood “nuttig” gebruiken

    Als iemand in België verongelukt, heeft men het recht om de bruikbare organen, zoals het hart, lever, nieren… weg te nemen voor transplantatie. Op die manier kan men het leven van een ander mens redden.

    Bijlagen:
    P1080633 (Kopie).JPG (312.1 KB)   
    P1080636 (Kopie) (2).JPG (177.5 KB)   
    P1080640 (Kopie).JPG (323.1 KB)   

    31-10-2017 om 00:00 geschreven door Lewie

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    21-10-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ik heb je lief
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

     

     

    Ik heb je lief

     

    Ik heb je lief

    ik heb je lief

    wel duizendmaal wil ik het zingen

    en is mijn houding stug en ruw

    en is mijn taal soms bijtend hard

    ook duizendmaal wil ik 't bedwingen.

     

    Jij bent mijn warme, warme zon

    jij bent mijn zuiv're levensbron

    jij bent voor mij de rust bij storm

    jij bent mijn hartendief

    ik heb je lief

    ik heb je lief.

     

    Ik wil je zoenen op je mond

    ik wil je zoenen op je kont

    ik wil je zoenen overal

    ik wil je zoenen dat is al.

     

    Jij bent mijn breekbaar porselein

    jij bent mijn lekk're marsepein

    jij bent mijn rode rozenknop

    jij bent mijn snelle hartenklop

    jij bent mijn harte hartendief

    ik heb je lief

    ik heb je lief.

     

    Ik wil je armen rondom mij

    ik wil je handen in mijn zij

    ik wil je borsten bollebol

    ik wil je ogen vreugdevol.

     

    Ik heb je lief

    ik heb je lief

    wel duizendmaal wil ik het zingen

    en is mijn hart niet altijd blij

    maar staat het wenen mij nabij

    komt gij voor mij een liedje zingen.

    Bijlagen:
    hartje 1.JPG (227.6 KB)   

    21-10-2017 om 00:00 geschreven door Lewie

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    18-10-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bij ons thuis
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

     

     

     

    BIJ ONS THUIS

    Bij ons thuis

    zat eens een muis

    in huis.

    Maar Francine zei:

    "Eruit die muis;

    of ik verhuis!"

    Ook Jantje was eens in huis

    bij ons thuis.

    Hij zei:"Ik heb een luis."

    "Oei," zei ik, "dat is niet pluis."

    "Wat is dat, oma een muis

    en gij een luis.

    Vooruit, eruit al dat gespuis."

    Nu voelen wij ons thuis in huis.

    Echt thuis!

    Bijlagen:
    kunst 014.JPG (1011.7 KB)   

    18-10-2017 om 00:00 geschreven door Lewie

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    25-04-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.geloven in jezelf
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Er is zoveel mogelijk

    als jij in jezelf gelooft.

    leerkracht vanuit het hart

    25-04-2017 om 15:53 geschreven door Lewie

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    10-05-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het geluk
    Klik op de afbeelding om de link te volgen


    Het Geluk

     



    Men overtuigt zichzelf er vaak van dat het leven beter zal zijn nadat men getrouwd is, nadat men een kind heeft en nadien, nadat we een tweede kind gekregen hebben ...

    Later voelen we ons gefrustreerd want de kinderen zijn nog niet groot genoeg en we denken dat we beter zullen zijn als ze groot zullen zijn.

    Men is er dan van overtuigd dat men gelukkiger zal zijn éénmaal deze stap voorbij zal zijn.

    Men zegt zichzelf dat het leven vollediger zal zijn wanneer de dingen beter zullen gaan voor ons, voor onze partner, wanneer men een schone wagen zal hebben of een groter huis, wanneer men op vakantie zal gaan, of wanneer men met pensioen zal zijn ....

    De waarheid is dat er geen beter moment is om gelukkig te zijn dan het huidige moment. Indien het niet nu is, wanneer zal het dan zijn? Het leven zal altijd gevuld zijn met te bereiken objectieven of af te maken projecten.

    Het is beter om het toe te geven en om te beslissen om nu gelukkig te zijn, nu het nog kan.

    Heel lang heb ik gedacht dat mijn leven eigenlijk ging beginnen. Het echte leven!

    Maar er is altijd een hindernis op de weg, een op te lossen probleem, een onbeëindigd project, nog door te brengen tijd, een te betalen schuld. En dan, dan zal het leven beginnen! .....

    Totdat ik besefte dat deze hindernissen juist mijn leven zijn.

    Dit inzicht heeft mij helpen begrijpen dat er geen weg bestaat die naar het geluk leidt.

    Het geluk is de weg ....

    Aldus passeert ieder moment dat we hebben, en meer nog, wanneer men dat moment deelt met een speciaal iemand, speciaal genoeg om onze tijd ermee te delen, en dat men zich herinnert dat de tijd niet stilstaat.

    Dan moet men stoppen met studeren, met zijn loon te verhogen, met te trouwen, met kinderen te hebben, met te wachten dat de kinderen het huis uit zijn, of gewoon met te wachten op vrijdagavond, op zondagmorgen, op de lente, de zomer, de herfst of de winter, om te beslissen dat er geen beter moment is dan nu om gelukkig te zijn.

    HET GELUK IS EEN WEG MAAR GEEN BESTEMMING.

    Er is niet veel nodig om gelukkig te zijn. Het is voldoende om ieder klein moment te appreciëren en om het te beschouwen als een der beste momenten uit zijn leven.

    Deel deze tekst met al de personen die je als vriend beschouwt en wens ze een beetje geluk en sereniteit.

    Tijd wacht op niemand. Verzamel ieder moment dat je hebt en het zal van grote waarde zijn. Deel het met door jou gekozen personen en ze zullen nog waardevoller worden.

    De bron van deze tekst is onbekend.

    Houd hem niet bij ....


    Geef hem gewoon door aan jouw kennissen aan wie je geluk toewenst.

    10-05-2016 om 11:42 geschreven door Lewie

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (5 Stemmen)
    >> Reageer (1)


    Foto


    Foto

    Welkom op mijn blog! Ontdek een beeld van mezelf en een weg naar heel veel informatie.
    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Mijn favorieten
  • noodnummers
  • wikipedia
  • 2de Hands
  • Seniorennet
  • Telefoon
  • Toon Hermans
  • Het weer
  • De weg zoeken
  • Zita
  • Gent

    tweede reeks favorieten
  • Borgerhout
  • CVS
  • meditatie
  • crea 16
  • sport
  • wandelen
  • fietsen
  • songteksten
  • desportschool
  • Kerknet

    derde reeks favorieten
  • BelgiŽ
  • welzijn Vlaanderen
  • Londerzeel
  • KWB-Mariakerke
  • dementie
  • nmbs
  • de lijn
  • Sphinx
  • tuinieren
  • post

    vierde reeks favorieten
  • Magelaan
  • leerpunt
  • TV1
  • Canvas
  • SKOOP
  • VTM
  • 2be
  • VT4
  • Kinepolis
  • Vitaya

    vijfde reeks favorieten
  • Copysense
  • puzzelwoordenboek
  • Wondelgem leeft
  • Kahlil Gibran
  • citaten
  • wereldfoto's
  • Guido Gezelle
  • Gent2link
  • Gent blogt
  • songteksten

    zesde reeks favorieten
  • kaartjes Annelies
  • animatieplaatjes
  • pasar
  • Toerisme Oost-Vlaanderen
  • Sint-Jozefinstituut
  • gezinsgroepen
  • Bond Zonder Naam
  • Ivago
  • adelijke families
  • genealogie

    zevende reeks favorieten
  • klikklik
  • Alcoholhulp
  • toeristische diensten Vlaanderen
  • pluk je geluk
  • De Markgrave
  • filantropie
  • Gents dialect
  • Don Bosco Vlaanderen
  • vertalen
  • absolute art

    achtste reeks favorieten
  • gezondheid en wetenschap
  • pedagogische begeleidingsdienst Gent
  • Visit Gent
  • Uit met kinderen
  • Suinarda
  • zelfhulp
  • zelfhulpgroepen
  • SHDT
  • bronnenwandeling
  • wikivoyage

    9de reeks favorieten
  • Puzzelwoordenboek
  • radio 1 en 2
  • VRTnieuws
  • Nostagie
  • UITin Gent
  • routenet
  • bewegen zonder pijn

  • Archief per maand
  • 12-2017
  • 11-2017
  • 10-2017
  • 04-2017
  • 05-2016
  • 02-2016
  • 01-2016
  • 02-2015
  • 01-2015
  • 01-2014
  • 04-2013
  • 04-2012
  • 03-2012
  • 03-2011
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 07-2010
  • 06-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 01-2010
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 07-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 01-2009
  • 10-2008
  • 07-2008
  • 04-2008
  • 01-2008
  • 03-2007
  • 02-2007
  • 01-2007
  • 12-2006
  • 11-2006
  • 08-2006
  • 04-2006
  • 02-2006
  • 01-2006
  • 11-2005
  • 10-2005

    Blog als favoriet !

    Foto

    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     

    Foto


    Foto

    Inhoud blog
  • 't is fijn... te zijn
  • liedje van Nonkel Sus
  • 4 kaarsjes
  • ODE AAN VA-VA
  • Sterven om te leven
  • Teruggevonden tekst
  • Ik heb je lief
  • Bij ons thuis
  • geloven in jezelf
  • Het geluk
  • verantwoordelijkheid
  • 't gaat
  • hart
  • WIJS
  • thuiskomen
  • Indien...
  • liefde
  • leren loslaten
  • leren
  • bomen
  • pasen
  • 5 x weer overeind
  • verzoening
  • luisteren
  • Elke wijze...
  • Mild worden
  • het komt zoals het komt
  • Alleen vandaag...
  • Wees kalm
  • de mayonaisepot en de koffie
  • luisteren is meer
  • Vandaag
  • warme mensen
  • schouderklopje
  • opgedragen
  • Problemen
  • ik leef
  • brief
  • wie ben jij?
  • blijft mooi
  • hoop
  • moed(t)
  • bij een afscheid
  • vraag naar God
  • 50 euro
  • gewoon doen
  • voor de stilte kwam
  • stilte
  • bedankt
  • Vandaag...
  • op reis
  • verantwoordelijkheid
  • vakantie
  • kerk in de stad
  • onderweg
  • de nacht: DEEL 1
  • de nacht: DEEL 2
  • de nacht: DEEL 3
  • woorden van trouw
  • de messiaanse gemeente
  • valentijnsdag
  • met je oren zie je meer
  • hoe ver zijn we?
  • het woord is vrij
  • veranderen
  • aandacht streelt
  • Waarheid en waarde
  • echo van het leven
  • Bidden
  • Samen kun je veel
  • Drankjewel
  • Inhuldiging vernieuwde kerk
  • Onze kerk - deel 3 (slot)
  • Onze kerk - deel 2
  • Onze kerk - deel 1

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto



    Zoeken met Google




    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!