Normaal gesproken begint omstreeks 21 juni de zomer, maar dit jaar heeft de zomer verstoppertje gespeeld en heeft zich verborgen in de meer zuidelijke landen van ons werelddeel. Toch denken de meteorologen dat morgen eindelijk de zomer zal gaan beginnen. Laten we dan maar hopen op een zonnige zomer. De lange zwoele avonden zijn ons dit jaar onthouden, maar misschien gaan we nu wel genieten van romantische avonden met maneschijn en veel sterren aan een wolkenloze hemel.

Foto: opname van de maan op 30 juli 0m 22.21 uur.

Op deze maan maakte Annemiek mij gisteren attent. Ter vergelijking het enorme grote kantoorcomplex er vlak naast.

Het was precies 22.00 uur. Ik had net de fles ontkurkt en een glaasje wijn ingeschonken, toen Annemiek zei: “kijk daar eens.” Ik zat met mijn gezicht naar zee te kijken, keerde mij om en zag een fantastisch schouwspel. Tegen de schemerende hemel stond net boven de horizon een heel grote opkomende maan. Onder bepaalde atmosferische omstandigheden kan de maan groot lijken: het leek nu alsof de maan de zon was. Een paar jaar geleden heb ik de maan nog wel eens veel groter gezien, maar toen had ik geen camera bij de hand. Nu heb ik altijd een camera bij de hand en ik zal de maan de komende dagen dan maar goed in de gaten houden.Gisteravond maakte ik een serie foto's. Om 22.25 uur maakte ik deze foto als laatste van de serie.

Er zat een vrouwtje op het Scheveningse strand;

Ze was heel eenvoudig: ze kwam van het platteland.

Nooit eerder had ze nog de zee gezien, ze wist niet wat ze zag.

Het was wat nevelig en het regende die allereerste dag

Zij moest naar Engeland; daar woonden haar zonen;

Die hadden haar gevraagd eens op vakantie te komen.

Ze had wat spulletjes gepakt en was wandelend op pad gegaan.

Ze had de tijd, ze had geen haast, het kwam er niet op aan.

Ze zat geduldig te wachten op de zon – ik heb het niet gelogen –

En sprak mij aan en zei: “straks komt het zonnetje weer,

Dan  zal die plas wel drogen”.

29 juli: zomercarnaval in Rotterdam, spectaculaire wakeboard demonstraties in een heel groot bassin op de boulevard van Scheveningen. In Rotterdam hebben ze de zon nodig; het mag in ieder geval niet regenen. Hoewel je bij een wakeboard demonstratie wel de kans loopt om natgespetterd te worden, ook hier zien we liever de zon. De regen heeft inmiddels opgehouden. De paraplu kan weer gesloten worden, maar voor de zekerheid zou ik hem toch nog maar even bij me houden. De verwachting is, dat de zon omstreeks het middaguur weer tevoorschijn komt; dan kan het toch weer een aardige zondag worden. En anders maar een boek lezen of een kaartje leggen of gezellig even bloggen.

Ik zocht een zonnige foto, maar ik heb geen recent plaatje met zon, dus heb ik er zelf maar een zonnetje in gezet.

Wat het ook zei, uit mijn jonge jaren ken ik nog het volgende gezegde(spreekwoord):
Fluitende meiden
en loeiende koeien
zijn zelden de goeien.

vandaar de foto: deze koeien loeiden niet, toen ik ze op de foto zette.

Een oud kinderliedje, dat gezongen werd bij een kinderspel op straat, toen de straten nog vrij waren van verkeer en de kinderen ongestoord op de openbare weg konden spelen. Het hele liedje luidde als volgt: “Witte zwanen, zwarte zwanen, wie gaat er mee naar Engeland varen, Engeland is gesloten, de sleutel is gebroken, er is geen enkele timmerman, die deze sleutel maken kan. Laat door gaan, laat door gaan… en de laatste zullen we vaaaaaaaaaaaaaaangen”. Dit liedje schoot me te binnen, toen ik bijgaande foto uitgekozen had. Terwijl ik deze foto maakte, zwom er ook een koppel knobbelzwanen met jongen in de omgeving.

Als je zo door de polder rijdt, zie je overal om je heen ganzen. Alleen al in de provincie Zuid-Holland i s er al een overschot van 12.000 stuks. Zij brengen aan de landerijen veel schade toe, maar mogen voorlopig nog niet afgeschoten worden. Al je ze zo in de poldersloten ziet zwemmen besef je niet dat ze schadelijk zijn voor de landbouw, voor de dijken en voor de weilanden. Maar ganzen zijn grazers en met zijn tienduizenden op een klein gebied geeft dat een miljoenenschade aan de boeren en de tuinders. Wat te doen? Terugsturen gaat niet. Teveel van het goede geeft problemen. Wie zal dit probleem oplossen?

De tour de France moet voor Michael Boogerd een echt mooie afsluiting worden voor zijn internationale wielercarrière. En daar mag die Deen, waarvan ik de naam niet meer noem, geen afbreuk aan doen. Wat Michael Boogerd dit jaar in de tour presteert is grote klasse. Hij heeft zijn eigen kansen opgeofferd voor een ander. En dat is nu juist de grote kracht van een groot sportman. Het gaat niet om jezelf, maar om je team. Ik hoop dat de overgebleven Rabo-renners Parijs halen.
Foto: waar de lucht zuiver is

Daarom een vreedzaam plaatje. Dobberen in het stille licht van het Hollandse landschap, de Weipoort, vlakbij Zoeterwoude. Slecht weinig mensen kennen deze plek, maar het is wel het plekje waar wij regelmatig komen om van de natuur te genieten. Geniet maar met ons mee en zoek in uw eigen omgeving ook zo'n plekkie waar je heerlijk tot rust kunt komen en genieten van alles, dat je iedere dag opnieuw cadeau krijgt.

Rasmussen uit de tour gezet en nog wel met ontslag op staande voet. Hoe kan zoiets gebeuren. Ja, als je tegen je baas zegt, dat je in Mexico aan het trainen bent en je rijdt fluitend rond in Italië, dan heb je natuurlijk een probleem. Als je niet eerlijk bent tegen je werkgever, in hoeverre kan je werkgever je dan nog vertrouwen. Als je dan zegt, dat je geen doping hebt gebruikt, kan de werkgever je dan nog wel vertrouwen. Je zet ook je ploeggenoten op het verkeerde been: die hebben zich voor jou kapot gereden en jij gaat dan als lachende derde er met de gele trui vandoor. Het is ook voor de Rabobank heel erg moeilijk: zij hebben zich altijd heel erg positief opgesteld ten aanzien van de wielersport. Zij dacht met een zuivere ploeg te rijden. Ik hoop dat de Raboploeg doorzet en de naam van de Rabobank hoog houdt. Vooruit jongens, laat je zien en laat je niet kisten.Maar ik respecteer hun standpunt, als zij mochten besluiten vandaag niet te starten. Jammer. Maar als je elkaar niet meer vertrouwen kan…

Graan, al duizenden jaren, het belangrijkste basisproduct voor brood en andere melkproducten wordt met de dag duurder. Op de Europese termijnmarkten zijn de graanprijzen naar recordhoogten gestegen.En waarom? Omdat graan nu ook een belangrijk basisproduct geworden is voor de biobrandstof, het alternatief voor diesel en andere motorolieproducten. En op deze manier moet de consument twee keer meer gaan betalen: verhoging van de broodprijs en van de motorbrandstofprijs. Brood en andere meelproducten hebben we iedere dag nodig; de auto niet. Nu al is een brood duurder dan een liter benzine. Waar gaat het heen. Rijst, graan, maïs: basisproducten voor de biobrandstofindustrie! Maak de auto’s eens een stuk zuiniger: stel het brandstofverbruik voor auto’s en motoren op bij voor beeld 1 op 18. Maar daar hebben de autofabrikanten bezwaar tegen! Want dat scheelt in hun inkomen. Het is toch een beetje een gekke wereld.
Foto: geef mij de natuur maar.

Op het ogenblik striemt een stevige noordwester met felle regenvlagen ons appartement. Maar in het oosten begint de lucht al weer te klaren. We zullen in de ochtend dan ook maar onze woning niet verlaten. Tenzij de wind nog wat aantrekt, want dan wordt het weer interessant aan het strand of op de pier. Als je zo heerlijk tegen de wind kunt leunen en de meeuwen bijna stil staan in de lucht dan voel ik me in mijn element. Maar ik gun het de vakantiegangers ook om heerlijk van de zon te kunnen genieten. Een stevige bries lijkt dit jaar een vast gegeven te zijn. Die wind mag voor mij wel wat luwen, per slot van rekening hebben de vakantiegangers hun verblijf in Scheveningen verdiend en dat moeten we ze dan ook gunnen. Nog even geduld: de zomer kan toch niet weg blijven.
Streetdansers op de boulevard van Scheveningen

De misschien volgende premier van België Yves Leterme, heeft geen goede beurt gemaakt. Hij weet niet wat er op de Belgische nationale feestdag gevierd wordt – dat had hij op mijn Belgische seniorenblog toch kunnen lezen!! - , toen hem gevraagd werd het Belgische volkslied te zingen zong hij de Marseillaise en vervolgens zong hij niet mee met de Brabançonne. Op de tv kon je zien dat hij tijdens het zingen van het Te Deum zat te telefoneren. Foei, Foei Yves.

Ik zal maar een foto plaatsen van een Hollands 'landschap'  – ik had gedacht aan een Belgisch - , maar Yves ziet het verschil toch niet.

Eerst moest ik Annemiek even helpen met haar blog. We hebben het even rigoureus aangepakt en nu kan ze weer naar eigen inzicht haar blog aanpassen. Daarna wilde ik even de Pier op om wat foto’s te maken voor mijn nieuwe website badplaats-scheveningen.nl, die nog niet in de lucht is. Zodra die klaar is meld ik het wel. Toen ik van de pier af wilde kwam ik mijn buurvrouw tegen, die juist vandaag een nieuwe snoepwinkel opent op de Pier. Zij vroeg mij om een paar foto’s te maken, maar omdat het nogal donker was, beloofde ik haar later terug te komen, Vanmiddag brak de zon door, dus even wat foto’s voor haar maken. Het is een heel leuke winkel en als u eens in Scheveningen komt, moet u daar zeker even langs gaan.

En dat muziek de mensen verenigt mag wel uit deze foto blijken. Een dame uit India geniet van dit muziekfestijn. En tegen een foto samen met een paar streetdansers heeft zij geen enkel bezwaar. Zo is Scheveningen.

Vandaag en morgen op de bouleverd en het Gevers Deynootplein Western Experience: linedansen, western market en een speciaal western-kinderprogramma en dat allemaal gratis. Alleen de consumpties zijn voor eigen rekening. En morgen danst een Mexicaanse indiaan oeroude Aztekendansen. Aanwezig zijn: Black Hills Country Band, Internationale Western Experince All Stars Band en de Helt Oncale Band. De foto hierbij is vandaag gemaakt op het Gevers Deynootplein, het plein waaraan ook het Kurhaus gelegen is.

België viert feest vandaag. Het is nationale feestdag in België. Dus de vlaggen uit. Waarom? Omdat op 21 juli 1831 Leopold, Joris, Christiaan, Frederik van Saksen-Coburg onder de naam van  Leopold I  als eerste koning van België de troon bestijgt, nadat in 1830 België zich afsplitste van Nederland. En dat mag best gevierd worden. Wist u, dat uit onderzoek is gebleken, dat slechts 2 procent van de Belgen in staat is de Brabançonne  te zingen? Hoeveel mensen in Nederland kunnen het eerste couplet van het Wilhelmus zingen? Zal het veel meer zijn dan 2 procent? Enfin we kennen de melodie van de Brabançonne en van het Wilhelmus en als het orkest,fanfare of harmonie maar hard genoeg speelt, merkt niemand, dat we de woorden niet kennen.

Als het weer meezit kunnen we vanavond genieten van het vuurwerk, dat afgestoken gaat worden op de Pier. Het weer ziet er goed uit, maar wie weet hoe dat omstreeks 22.30 uur zal zijn.

In de Telegraaf van vandaag staat op de voorpagina “Nederland kampt met muizenplaag”. Als de krant dat schrijft, dan neem ik aan dat dat ook wel zo zou kunnen zijn. Maar ik kan u verzekeren, dat ik de laatste vijf jaar geen muis(je) heb gezien. Ja wel van die muisjes op een beschuitje bij gelegenheid van de geboorte van een nieuwe wereldburger. Misschien komt het ook wel, omdat wij er altijd voor zorgen, dat het huis goed schoon is en het eten goed opgeborgen wordt.
Tegenwoordig wonen we in een betonnen appartement, daar valt weinig te knagen voor die kleine knaagdiertjes.
Weet u wat ik wel regelmatig zie: mussen, en juist deze diertjes zie je normaal gesproken niet veel meer in de stad; maar bij ons in de buurt, op de Badhuisweg, nestelen nog steeds een aantal mussen.

We hebben vanmiddag weer even van het mooie weer genoten. Om 10.30 zijn we in de Agila gestapt en kwamen 0m 15.30 uur weer thuis. Het laatste half uur was optrekken/stilstaan geblazen. Het werd steeds warmer in de auto. Bezweet, maar tevreden konden we ons thuis even verfrissen. Er was geen malt meer, daarom maar wat met alcohol: een Hertog Jan. U weet natuurlijk al waar we geweest zijn: eerst kaas kopen in Zoeterwoude en daarna allerlei kleine weggetjes uitgeprobeerd in het Hollands polderland. Vandaar vandaag een foto uit dat mooie gebied.

 Ik denk dat iedereen zo zijn voorkeuren heeft wat betreft broodbeleg. De een wil kaas, de ander vleeswaren en weer een ander is een zoetekauw. Ik heb echter niet een echte voorkeur: ik vind alles lekker als er maar geen kaneel en/of teveel suiker in zit. Ik begin ’s-morgens met een boterham met alleen Becel, soms belegd met een schijfje komkommer of appel: dan heb ik in ieder geval mijn eerste stuk fruit voor die dag binnen. Op de zondag wijk ik hiervan af: dan eet ik twee beschuitjes: een belegd met kaas(oude) en de ander belegd met een gekookt eitje. Als lunch eet ik drie sneetjes brood: het eerste sneetje belegd met kaas en komkommer(als die laatste voorhanden is), de tweede met honing en de derde met appel/peren stroop. En die laatste is net op, daarom ga ik nu maar snel naar de wekelijkse markt om weer een voorraadje in te slaan. Ik denk maar zo: geniet van het leven en begin de dag goed.
Foto: een ochtendgroet uit de tuin van het Vredespaleis.

En nu bent u dan aan de beurt. Van de eerste stranddag van juli heb ik genoten. Neen, ik ben niet naar het strand geweest om  lui uitgestrekt te liggen in het zand en zo de nog bleke plekjes op mijn huid bij te laten kleuren. Ik was wel ca vijf uur op het strand om alle strandpaviljoens langs te gaan; kijken of er een naam veranderd was, of er een nieuwe eigenaar gekomen was. Alle strandpaviljoens staan nu netjes op mijn website over Scheveningen. Zo eens per jaar moet dat gecontroleerd worden. Het was gezellig druk op het strand en de boulevard. Het weer was nog wel niet optimaal, maar ik denk dat de strandbezoekers toch een fijne dag achter de rug hebben.

Bijgeplaatste foto heb ik gemaakt op 16 juli, gisteren dus, om 10.25 uur in de ochtend. Zo donker als het op de foto lijkt was het ook werkelijk. Met de computer kan je een dergelijke foto "verfraaien": dan lijkt de foto mooier, maar de sfeer verdwijnt. Daarom laat ik u deze foto zien onder de ware omstandigheden.

Dit zou het onderwerp voor deze dag kunnen zijn: de weervoorspellers zeggen, dat het vandaag droog zal blijven. De eendjes moeten terug naar hun eigen plas en kunnen geen gebruik meer maken van de meertjes die overal verschenen zijn na die vreselijke stortbui van gisteravond. Om naar te kijken is een onweersbui - stortregens, bliksems en donderslagen - een fantastisch gezicht. Maar de overlast die het kan geven is minder prettig. Wij zitten hoog en droog, maar de bewoners van de appartementen onder ons hebben pootje gebaad. De goten liepen over en de galerijen stonden blank. Daar moet door de bestuurder echt wat aan worden gedaan. Maar bestuurders zijn laks, die moet je echt achter de broek zitten: anders gebeurt er niet veel.

Een regenbuitje spoelde zojuist onze straten schoon, terwijl het daarboven donderde en knetterde.

Een gewone foto uit 1906: Scheveningen, Gezicht van af het Palace Hotel. Links op de foto, het rood ingekleurde gebouw,  de zijvleugel van het Kurhaus. Rechts op de foto ziet u het Wandelhoofd Wilhelmina(de in de oorlog verwoeste oude Pier). Wat is aan deze foto zo bijzonder? Er zijn toch vele foto’s over Scheveningen uit het begin 1900. Inderdaad. Maar het bijzondere staat op de achterzijde: “Deux Hollandais fairent un voyage par l’Europe. Par moyen de vendre ces cartes. Parti 19 Février 1906.” Tegenwoordig is sponsoring een heel algemeen begrip, maar dat dit soort sponsoring ook al in 1906 plaatsvond, dat vind ik toch wel bijzonder.
foto van de bijzondere kaart

Berlage is op 21 februari 1856 geboren in Amsterdam en studeerde daar aan de Rijksacademie voor Beeldende Kunsten en daarna in Zürich. Hij werkte in Frankfurt en reisde in Italië. Zijn eerste werken zijn in de stijl van de neonrenaissancistische school. Nadat hij in 1889 zelfstandig architect werd, maakte hij zich gaandeweg geheel los van de bestaande opvattingen en vond hij de wat strenge, niets verhullende bouwstijl, de Nieuwe Zakelijkheid. In zijn werk maakt hij veel gebruik van de baksteen.In den Haag en Scheveningen zijn veel bouwwerken van zijn hand o.a. het gebouw van de “Nederlanden van 1845”(Raamweg), het Haags Gemeentemuseum(Stadhouderslaan), de Christian Science Church(Andries Bickerweg) - de enige kerk van de hand van Berlage, die ooit werd gebouwd - , de boekhandel(de Drie Hoekjes), de Villa Henny(Scheveningseweg). Berlage overleed op 12 augustus 1934 in Den Haag.

Foto: Villa Henny aan de Scheveningse weg.

Overwinning Rasmussen in de 8e etappe van van de Tour de France en drager van de gele en bolletjestrui. En daarmee een prachtig resultaat voor mijn bank: de Rabobank.

Het Vredespaleis is de zetel van het Permante Hof van Arbitrage, het Internationaal Gerechtshof van de Verenigde Naties, de Haagsche Academie voor Internationaal Recht en een Bibliotheek. Het idee voor een Vredespaleis werd in 1900 gelanceerd door de Russische diplomaat Friedrich Martens en de Amerikaanse diplomaat Andrew Dickson White. In 1903 doneerde voor dit doel de Amerikaan Andrew Carnegie een bedrag van 1,5 miljoen dollar; dit bedrag werd ondergebracht in de “Carnegie Stichting “tot het bouwen, inrichten en onderhouden van een rechtsgebouw en een boekerij ten behoeve van het Permanent Hof van Arbitrage". De bouw van dit gebouw vond plaats tussen 1907 en 1913.

Vandaag zal het wel wat drukker worden op het strand van Scheveningen dan op bijgaande foto. Het is in ieder geval fijn weer voor de vakantiegangers. De temperatuur aan de kust wordt zo’n 20º en dat is nu net goed voor een aangename verkoeling. Wordt het te warm vandaag, houdt je dan rustig. Drink veel, vooral water. En blijf niet te lang in de zon zitten. Maar verder gewoon genieten van de nieuwe dag.

Op de grens van Scheveningen en Den Haag ligt op een internationaal terrein dit gebouw, beter bekend als het Vredespaleis. Morgen vertel ik u iets over de geschiedenis van dit paleis. Over zijn ontstaan en zijn functie. Misschien is dit gebouw in de hele wereld wel het meest bekende gebouw van Nederland, Hoewel het helemaal niet op Nederlands grondgebied ligt. Dit stukje grond, waarop dit gebouw staat, is eigendom van heel de wereld. Vrede is niet deelbaar.

Eindelijk heeft Tom Boonen zijn etappe. In een spannende finale gaf hij iedereen het nakijken en finishte als eerste. Goed gedaan jochie. De vlag in top.

Na mij ’s morgens gewassen te hebben is mijn eerste gang de weg naar de brievenbus: van de 7e etage met de lift naar de 2e, vervolgens ca 50 meter lopen. En wat vind ik dan de laatste tijd in de bus: geen krant. Weer terug naar mijn appartement en op die manier heb ik al een ochtendwandeling gemaakt van 100 meter plus een keer de trap af en een keer de roltrap op. De volgend stap is dan de gang naar mijn computer om de Telegraaf te melden, dat de krant weer niet bezorgd is. Tot gisteren deed ik dat via de telefoon, maar mijn telefoon lijkt wel op hol geslagen: zodra ik die oppak, maakt hij inmiddels al automatisch contact met de Telegraaf (grapje). Maar vanmorgen, toen ik omstreeks 9.00 uur opnieuw de wandeling maakte werd ik extra goed bedeeld: ik ontving het ochtendblad van woensdag, van donderdag en twee exemplaren van vrijdag. Mijn oudpapierbak zat dus gelijk vol.
Foto: van riet kunnen ze ook papier maken, denk maar aan de papyrus.

Nog even voor het slapen gaan wil ik jullie meenemen voor een romantishe wandeling over het strand van Scheveningen, waar de golven als een bruidssluier langs de kust ranken. Hopelijk een voorproefje voor de komende dagen.

We gaan de goede kant op. Vooruit, want achteruit lopen is ongemakkelijk. Even over je schouder kijken naar wat achter je ligt; het is net als in de achteruitkijkspiegel tijdens het rijden. Het verleden schuift steeds verder weg. Je bent op weg ergens naar toe. Naar het mooie weer, dat aan de horizon al zichtbaar wordt; naar je vakantiebestemming; afschudden wat achter je ligt en beginnen aan een nieuwe start. In de rugzak zit altijd nog wel iets uit het verleden. Dat wil je (nog) niet kwijt: dat zijn herinneringen. Fluitend naar buiten en fluitend weerom. Maak er wat van... ieder dag opnieuw.

Speciaal voor hugo http://blog.seniorennet.be/tenvrede zet ik nu een foto als bijlage. Deze foto heb ik gisteren gemaakt in de omgeving van het plaatsje Kethel. Deze foto draag ik aan jou op voor je sympathieke manier, waarop jij in bloggenland rondrijdt.

Vandaag beginnen we met het resultaat van gisteren. Onze tocht en wandeling in het Hollandse land heeft een aantal mooie herinneringen opgeleverd. Na een paar pittige regenbuien de afgelopen dagen, waar wij hier in Scheveningen niet zoveel van gemerkt hebben, was het in het Hollandse polderland een drassig waterland geworden. De dijkpaden waren bijna ontoegankelijk, tenzij je er geen bezwaar tegen had natte voeten te krijgen. Die natte voeten heb ik dus wel moeten ervaren. Maar dat heeft wel veel voldoening gegeven. De rietkragen langs de poldersloten en de dreigende onweerswolken waren een mooi decor voor fraaie uitzichten.

Gisteravond genoten we van een mooie zonsondergang. Vandaag heeft de zon ons wel iets in de steek gelaten, maar met zijn drieën hebben we wel genoten van ons uitje naar Kethel, gebruikmakend van smalle wegen door het Hollands polderlandschap. Daarvan laat ik u vanavond nog wel een opname zien. We gaan nu iets eten, zodat we kunnen genieten van een lange zomeravond. De Tour de France toert op zijn dooie akkertje langs de akkers van Noord Frankrijk en de kijkers zitten verveeld voor de buis, want er gebeurt niets in het peloton.

We krijgen vandaag weer hetzelfde weerstype als gisteren, tenminste als ik naar de lucht kijk in zuidwestelijke richting. Het begint met een regen/onweersbui om na een korte tijd over te gaan in een zonnige hemel voor de rest van de dag. Is dat een wens of een voorspelling. Voor de zekerheid gaan Annemiek en Willy bij mij in de auto stappen en rijd ik ze door het Hollandse landschap. In ieder geval blijven ze droog als de regen komt. Voor de kust ligt een groot containerschip voor anker. Maak er een mooie dag van.

Foto van vandaag: de weersverwachting of wens. Als extra foto: het containerschip.

Een proficiat voor de Belgische renners met hun eerste(Steegmans)en tweede(Boonen) plaats in Gent en een compliment voor de hele ploeg Quick-Step. Daarvoor gaat de vlag uit.

Bliksemflitsen en donderslagen en de regen kletterde bij bakken uit de lucht. Maar inmiddels klaart de lucht weer op. De enige die vandaag moet flitsen is Tm Boonen in de Tour de Belgique(sorry France).

 Het is zo gemakkelijk gezegd, Ga maar naar Google en tik je vraag in. Heel vaak krijg je daarop wel een antwoord. En hoe meer je je vraag specificeer, des te eerder en beter vind je dat wat je zocht. Maar vanmorgen moest ik iets weten over een ‘oude school’. Die bedoelde school staat er nog, het gebouw dan, want de school is al jaren geleden opgeheven. Ik tik dus de naam van de school in, maar geen bruikbare informatie. Dan maar proberen bij de gemeente Den Haag. Die moet het toch direct op kunnen hoesten; dat denk je dan, maar ook daar geen resultaat. Dan maar zoeken bij de straatfoto’s. Wel straatfoto’s van de betreffende straat, maar geen foto’s van het grootste gebouw, dat ooit in die straat heeft gestaan: de gezochte school. Ik blijf verder zoeken; ik wil meer weten van die school.
De Scheveningse Pier: alleen de top weerspiegelde het zonlicht.

Wij waren vanmiddag even in de rozentuin van het Westbroekpark. Er waren veel mensen in die tuin, die de Gouden Roos van de gemeente Den Haag kwamen bewonderen. Terwijl Annemiek die roos fotografeerde liep ik een eindje verder en fotografeerde ik bijgeplaatste roos. Deze roos schenk ik u als een virtueel presentie van Annemiek en mij.

Annemiek heeft een bijzondere kijk op Belgen; vooral op de zondagmorgen. Dan gaan de Belgen naar de kerk en direct na de mis – en sommigen zelfs tijdens de mis – duiken de mannen het café in om een pilske te pakken en als ze dan  naar huis gaan hebben ze geen tijd meer voor het blog. Ik kijk er een beetje anders tegenaan. Ik ga liever naar het café en laat de pastoor of de dominee maar preken. Vanmorgen ging ik naar de duinen en het strand, want in die ochtendstilte komt ook de rust in je lichaam. Een gezonde geest rust in een gezond lichaam. Maak er maar een mooie zondag van… iedereen op zijn eigen manier.

Het is al 13.00 uur geweest en door de drukte ben ik gewoon vergeten mijn gebruikelijke babbeltje op het blog te zetten. Ja, ik was vanmorgen bezig met het maken van een dvd voor mijn zoon en schoondochter, die onlangs getrouwd zijn. Op Scheveningen hebben we een strandbibliotheek, die gedurende het zomerseizoen boeken uitleent aan de bezoekers. Vanmiddag wordt de bibliotheek hier op Scheveningen officieel geopend en daar moet ik bij zijn om een paar foto’s te maken. Als het lukt, laat ik u er vanavond nog wat van zien en horen. De bibliotheek ligt ter hoogte van de vuurtoren op het strand.
Ook de tuk tuk is op Scheveningen een nieuwigheid, die overgewaaid is uit Tailand.

Onweer, wind of regen deren hen niet: zij kunnen er wel tegen. Wij hebber er de pee in als het weer ons tegenzit, maar in de natuur gaat alles zijn gang. Zo ook in onze achterduin, zo noem ik de duinen, die op slechts een paar honderd meter van ons appartement liggen. En daar gaat het leven gewoon door, zonder te klagen en in alle stilte, groter dan het selentium in de kloostergangen.
Hierbij een stiltefoto.

Voor diegenen, die het nog niet mochten weten, start morgen in Londen de Tour de France met een individuele tijdrit over een afstand van 7,9 km. De rit gaat langs de Big Ben, House of Parlement, Westminster Abbey en Buckingham Palace. Sensationeler kan het haast niet. Twee grote favorieten van deze eerste rit zijn de Britten, David Millar en Bradley Wiggins, maar wie weet kaapt toch nog een Ollander de eerste gele trui voor de neuzen van de topfavorieten weg. Het zal wel stil worden op het blog de komende weken als (vooral) de mannen gekluisterd zullen zitten voor hun tv, om maar niets te missen van dit jaarlijkse wielerspektakel.

 Ik ben geschrokken van het resultaat van het onderzoek ‘wat na de dood’. Zeventig procent van de ondervraagden zegt “dood is dood”. En ik dacht nog wel, dat de meeste Belgen katholiek zijn en in Nederland een groot deel van de bevolking katholiek of christelijk. In het katholiek en christelijk denken bestaat de dood niet: ja het lichaam sterft, maar de geest leeft voort - en omdat niemand mij kan verklaren hoe dat proces er uit ziet – voeg ik er aan toe ‘in welke vorm dan ook’. Leeft de mens dan werkelijk voor niets. Is dat wat hij gedaan heeft, allemaal voor niets geweest? Is dan alleen de voortplanting van belang geweest? Ik zeg wel eens ‘een mens is pas echt dood als je hem vergeten bent’. Schrijvers leven voort in hun boeken, schilders en beeldhouwers in hun werken. Als ik zou denken ‘dood is dood’ dan zou ik veel meer van het leven gaan ‘genieten’. Alles wat mij tegenzit, zou ik vernietigen; ik zou de rijkdom van de rijken mijzelf toe-eigenen en alles doen wat mijn opvoeding mij verboden heeft. Maar ik denk niet zo; ik geloof echt, dat mijn leven niet eindigt met mijn dood. Maar wat er daarna is, dat weet ik niet. Ik probeer er nu maar het beste van te maken: misschien heeft dat nog betekenis na mijn dood.

 Het ‘huysje’ in neoclassicistische stijl werd ontworpen door de Haagse architect en ‘bouwmeester der Koninklijke Paleizen en Landsgebouwen’ Adriaan Noordendorp. In WOII heeft het ‘huysje’ veel schade opgelopen door bombardement en aanleg van de ‘Atlantik-wall’ een verdedigingswerk van de Duitse bezetters. Kort na de oorlog speelden ik, als 11 jarige, en mijn vriendjes in de ondergrondse gangen van dit verdedigingswerk. Begin 1990 volgde een grote bouwkundige operatie. Om en onder het pand verrees het door architect Wim Quist ontworpen museum ‘Beelden aan Zee’. Op 4 september 1994 werd het gebouw officieel heropend.

Foto: interieur van het museum

Kunt u op twee plaatsen tegelijk zijn. Ik niet. Maar toch zou ik vandaag op twee plaatsen tegelijk moeten zijn. Om 17.00 uur in Muzee Scheveningen, want daar neemt mijn vriend officieel afscheid van zijn vorige baan en wordt hij door zijn oud-collega’s gefeliciteerd met zijn nieuwe functie als directeur van Muzee Scheveningen. Om 17.00 uur heffen we het glas op de officiële start van het rayon Haagse Hout – Scheveningen door de Rabobank. De Rabobank komt weer dichter bij haar klanten. Dat wordt dus rennen of in mijn geval hard fietsen om toch bij beide feestelijkheden zichtbaar aanwezig te zijn.
Morgen weer een foto, maar nu even niet.

Op 4 april 1826 werd de bouw voor een “huysje” voor de met een zwakke gezondheid kwakkelende koningin Frederica Louisa Wilhelmina van Pruisen, gegund aan een aannemer uit Leiden, Th. Molkenboer. Op 18 november 1827, ter gelegenheid van haar 53^ste verjaardag, werd het "huysje aan zee" officieel geopend. In 1837 erfde prins Frederik het gebouw en zijn dochter Prinses Marie vererfde het in 1881. Prinses Marie was getrouwd met Prins Wilhelm Von Wied: vandaar de naam Paviljoen Von Wied. In 1918 werd Sociëteit de Witte eigenaar. Frederica Louisa Wilhelmina van Pruisen – in België en Nederland meer bekend als Koningin Wilhelmina – was de echtgenote van Koning Willem I, de eerste koning der lage landen. Het gebouw staat nu bekend onder de naam ‘Sociëteit de Witte’.

Foto: sociëteit de Witte, foto gemaakt op 28 juni 2007

Wel een vreemde dag vandaag. Vanmorgen gingen we eerst even naar een winkel om boodschappen te doen. Daarna zouden we ergens even een pakketje afhalen; maar op weg daarheen werd door een vrachtwagen de buitenspiegel van mijn auto er af gereden. Zonder buitenspiegel rijden is strafbaar in Nederland en dus snel naar de garage om een nieuwe spiegel te halen. Kosten € 72,00. Pechdag dus: een dergelijk bedrag ga je niet aan je verzekering melden, omdat het bedrag te laag is. Je eigen risico is al € 150,00. Thuis gekomen ging ik even de brievenbus legen en wat vond ik daarin? De bekende blauwe envelop van de belastinginspecteur. Dokken dacht ik. De belastinginspecteur is soms echter vriendelijk: hij betaalde mij de schade van de spiegel terug: precies € 72,00.
foto: interieur Museum Beelden aan Zee in Scheveningen. Echt de moeite waard om dat eens te bezoeken.

De door mij verwachte fraaie zonsondergang is niet doorgegaan. Omstreeks 20.00 uur kwam een sombere wolk de rust verstoren. En die wolk heeft zich alleen maar uitgebreid tot een grauw wolkendek. Maar nu genoeg over het weer. We blijven het leven van de zonnige kant bekijken; er zal heus wel weer een zonnetje verschijnen vandaag. Op het Gevers Deynootplein - veel mensen noemen dit plein het Kurhausplein – wordt de fontein grondig gerestaureerd. Na jarenlange ergernis en gekissebis is het nu bijna zo ver dat de fontein het plein dagelijks gaat opvrolijken. Bijgevoegde foto is inmiddels verouderd. Zodra de fontein gereed is, laat ik u een foto zien van de onlangs aangebrachte verbeteringen.

Dit is een foto gemaakt tijdens het optreden van Il Divo op de boulevard van Scheveningen op 1 juli 2007. Op de achtergrond de zonsondergang omstreeks 22.00 uur. Ook vanavond zullen we van een fraaie zonsondergang kunnen gaan genieten.

Het was gisteravond prachtig zomerweer op de boulevard van Scheveningen en er heerste een heel ontspannen sfeer. Vanaf 20.30 uur was er muziek; het Holland Casino Concert by the Sea had vele tienduizenden mensen naar Scheveningen gelokt. Na een aanvankelijk zeer vochtig begin van de dag kwam dan toch rond het middaguur de zon zijn opwachting maken. De boulevard was overvol mensen; kwamen zij voor de sfeer of voor de muziek. De muziek schalde over de boulevard en dat gaf natuurlijk wel veel sfeer, maar deed aan de andere kant de muziek veel geweld aan. Echt luisteren was er niet bij. Maar ik denk dat dat bij dit soort evenementen altijd wel een probleem zal blijven. Ik denk dat de muziek van Il Divo op de cd wel heel wat beter zal klinken.
Toch heb ik even een foto van dit feest gemaakt.

Hoewel de zon nog niet scheen hebben wij toch even onze duintuin bezocht. Annemiek had wat foto's nodig en zoals gebruikelijk had ook ik mijn camera bij me.
Hierbij een foto van onze duintuin.

Il Divo  is een internationale vocale groep van vier internationale jonge zangers, die onder begeleiding van een symfonisch orkest populaire liedjes vertolken met de techniek en virtuositeit van de operazang. Het idee achter de Il Divo kwam van SimonCowell. Hij hield van lyrische stemmen en klassieke muziek, en besloot een multinationaal kwartet samen te stellen. Met dit idee begon Cowell een wereldwijde zoektocht naar jonge zangers, om mee te zingen in dit project. Zijn zoektocht duurde twee jaar. De groep bestaat uit de volgende vier zangers:
David Miller(tenor), geboren op 14 april 1973, Californïe;
Urs Bühler(tenor), geboren op 19 juli 1971, Zwitserland;
Carlos Marin (bariton), geboren op 13 oktober 1968, Duitsland;
Sébastien Izambard (popzanger), geboren op 7 maart, Frankrijk.
foto: uitzicht op Den Haag