Hieronder volgt een impressie van de storm, die vanmiddag omstreeks 15.00 uur de Scheveningse kust passeerde.

Eigenlijk had ik gehoopt dat de wind uit zee zou komen, maar in plaats van een noordwesterstorm komt de storm nu uit het zuidwesten en dan zijn er hier voor Scheveningen geen hoge golven te verwachten. De stormwind blaast langs de kust en dat heeft tot gevolg, dat het strand heel groot is en de zee ver weg. Verder op zee zal het wel aardig spoken. Maar hier in huis horen we hem alleen maar fluiten.
Vandaag een plaatje van de oude pier.

Vandaag weer een groente- en fruitdag. Ontslakken noemen ze het ook wel eens. Even het kacheltje helemaal schoon maken en dan kunnen we er weer een week tegenaan. Niets voor de carnavalsvierders. In 1943 verbleef ik als Haags bleekneusje een tijdje in Zuid-Limburg en daar hoorde ik hoe daar carnaval werd gevierd. Op de maandag en dinsdag werd er behoorlijk kroeg gelopen en tussen door ging je dan even naar huis, waar de pan snert klaar stond. Bij thuiskomst eerst een bord snert en werd in de gang en op de grond je roes uitslapen. En bij het wakker worden begon het drinken opnieuw. Dinsdagavond klokslag 12 was het uit met de pret. Dan begon de vastentijd; ’s morgens het askruisje halen en alle mensen op straat en kantoor waren dan getekend met het boeteteken: het askruisje.
Foto: bij ons wordt er wel gedanst en gehotst, maar wij noemen dat dan de Nieuwjaarsduik

Van winterkou is nog steeds geen sprake, ook op langere termijn niet. Januari eindigt nat, met vanmiddag nog wat zon, maar daarna gaat vooral aan de kust de wind weer aanwakkeren met morgen windkracht 8 tot 9. Een onstuimig einde van de maand. En over het weer met carnaval is nog weinig te zeggen. In ieder geval wordt het wat kouder, met mogelijk wat vorst aan de grond en wie weet droog en zonnig. Als laaglander weet je het maar nooit. Maar morgen zal ik in ieder geval wel genieten van een stormachtige wind, die de golven weer zal opzwepen. Camera mee en vanaf een laag standpunt dit keer de zee fotograferen. Foto: nu nog een rustig zeetje, maar morgen wel wat onstuimiger.

Wel een groot verschil met zondag; toen kleurde de horizon om 7.30 uur al rood; vandaag is de lucht om 8.00 uur nog grijs. En een zonnige dag ligt niet in het vooruitzicht. Misschien een beetje zon in Limburg. Maar niet getreurd, de regen blijft weg, de wind is zwak en de temperatuur is zeven graden. Er is genoeg werk te doen vandaag. Sinds kort is er weer een nieuwe website van mij in de lucht en gaat over de badplaats Scheveningen. Klik bij mijn favorieten maar eens op SCHEVENINGEN en u wordt rechtstreeks met de site verbonden. Graag commentaar, want die site is gericht tot de bezoekers en ik wil bij een bezoek  aan Scheveningen zoveel mogelijk behulpzaam zijn. De bezoeker mag zijn wensen uiten en ik probeer daar aan zo veel als mogelijk te kunnen voldoen.

Ik heb zo het idee, dat heel België in de ban van het carnaval is. Het is doodstil op mijn blog. Eigenlijk komt dat wel goed uit: ik heb het behoorlijk druk met allerlei karwijtjes. En daar is het vandaag een echte goede dag voor: grijs, weinig wind en een aangename temperatuur. Misschien hen ik morgen wat meer tijd. Foto het lijkt wel een beetje carnaval, maar dit is een van die aspecten van de Nieuwjaarsduik in Scheveningen.

Al was het dan niet de hele dag zonneschijn, we hebben toch kunnen genieten van een mooie dag in een voorjaarsachtig Scheveningen.

Het was deze morgen even over half acht, dat ik naar de brievenbus liep om de krant te halen. Eerst even de kwikthermometer controleren, die op mijn balkon hangt. 7 graden. Een mooi begin voor een winterochtend. Aan de horizon toonde een rode sluierbewolking dat de ochtendzon spoedig zou gloren. Maar inmiddels is het half negen en wat nevels houden de zon nog even verborgen. Toch beloofd het een aangename dag te worden. Bijgevoegde foto werd gemaakt op 25 januari j.l.

Vanmorgen heerlijk zonnig, maar omstreeks 14.00 uur trok de hemel dicht en was er af en toe een waterig zonnetje. Bij een stevige wind uit het zuidwesten voelde het niet aangenaam aan. Toch maar een wandeling gemaakt over de boulevard en even heerlijk uitgewaaid op de Pier. Met een waterig zonnetje kreeg je een heel aparte sfeer en die ziet u op bijgevoegde foto.

Een brede rode streep siert de horizon. Het is nog vroeg. De klok slaat zojuist acht keer. Hij loopt een klein beetje achter: het is ook een oude klok en die mag van mij best een beetje achterlopen. Als het koud is dan loopt hij een beetje sneller, bij warm weer iets langzamer; dat heeft te maken met de uitzettingscoëfficiënt van metaal. Inmiddels begint de horizon boven de stad feller te kleuren. De zon zal spoedig opkomen. Ik wens u een aangename dag en een heel fijn weekend

Ik ben in het bezit van een Chinees schildersboek met een groot aantal orignele Chinese tekeningen/schilderingen op rijstpapier. Af en toe wil ik u laten meegenieten van deze prachtige kunstwerkjes.

‘Humorles voor Polen’ staat vandaag in de Telegraaf te lezen. De Brabantse carnavalskraker ‘een  busje vol met Polen’is bij een aantal Poolse cursisten in het verkeerde keelgat geschoten. Op hun Haagse school werd daarom een les over Nederlandse humor ingeroosterd. Nog even en er komt een les over Haagse, Belgische of Duitse humor op de Nederlandse scholen. En wie weet komen er dan ook in België van dit soort lesuren. Ik laat me er direct voor inschrijven. Humor is de jus van het leven. Belgisch humor zal wel een cursus worden, terwijl de Duitse humor in een kwartiertje kan worden behandeld. Haagse humor kan je niet leren, dat moet je aanvoelen en is daarom ook voor veel Nederlanders onbegrijpelijk. Het duurt soms erg lang voor het kwartje valt.
Deze koe schijnt er ook niets van te snappen.

Als je je niet helemaal fit voelt, maar je hebt geen koorts, kleed je dan maar lekker warm aan en ga wat frisse lucht opsnuiven in de vrije natuur. Bacillen houden van een vochtige klamme lucht en aan frisse lucht hebben ze een hekel. Gooi de ramen lekker open en laat het huis goed doorluchten, terwijl je zelf van de natuur buiten geniet. Kom je daarna thuis dan zijn de bacillen niet meer actief en laten je verder met rust.

Gisteren voelde ik me wat mat en ben dan ook niet naar de fitness geweest: het is niet verstandig, als je je niet helemaal fit voelt, toch zware oefeningen te doen. Ik heb maar een flinke wandeling gemaakt en daar kikker je ook wel van op. Vannacht om 4.00 uur ben ik even uit bed gestapt om bijgaande foto te maken; de tramrails werd geslepen en dat geeft vooral in de nacht een aardig effect. Dit soort werk aan de rails gebeurt bijna altijd in de nacht.

Het is vandaag een gekkenhuis hier: ik werd pas om 8.00 uur wakker – normaal is dat ten minste een uur eerder - , Annemiek voelt zich grieperig en  heeft ook lichte koorts; dat betekent ontbijt klaar maken, thee zetten en vervolgens Annemiek wakker maken: die moet ’s morgens haar medicijnen innemen en drinkt daarna graag een kopje thee; krant halen en uiteraard ook lezen. Vervolgens correspondentie ordenen en waar nodig stappen ondernemen. Even een kopje koffie tussen door; vervolgens een lang telefoongesprek en toen was het tijd voor de lunch. En nu heb ik dan even tijd om u dat allemaal te melden. Er hangt een grijze wolkendeken boven stad en zee, maar het is droog. We fleuren de dag maar op met een bloemetje.

En hebben we vandaag van een mooie dag kunnen genieten. Geen tijd voor een foto, maar morgen komt er weer een dag, die qua temperatuur nog aangenamer zal zijn dan vandaag. Foto een nog magere zonsopgang vanmorgen.

Mooie foto’s zijn geen garantie voor meer blogbezoek. Ik heb laatst een paar kleine series volgens het nieuwe systeem op mijn blog gezet, maar dit had op het bezoek aan mijn blog eerder een negatief dan een positief effect. Vandaar dat ik vandaag maar een heel eenvoudige kleine foto plaats en wel van de (bijna)volle maan, die deze morgen mijn woonkamer verlichtte. Het is vandaag helder weer, maar boven de stad hangen nog een paar wolken, die verhinderen, dat de zon mijn werkkamertje binnen schijnt.

De regen blijft. De wind blijft. Nog een paar dagen. Maar de temperatuur blijft ook. En dat laatste is een pluspunt voor onze energierekening. Het ziet er naar uit dat we weer een warme januarimaand kunnen bijschrijven in de annalen van de weerprofeten. Gisteren heb ik voor Annemiek een hele bos snoeitakken meegenomen en in een vaas gezet. Zo brengen we de lente nog eerder in ons huis.

Het is middag. Ik ben zo juist terug van een wandeling. Even genieten van het weer;  er is weliswaar geen zon, maar zonder de zon kan de natuur ook mooi zijn. Ik maakte een paar foto's die ik u vandaag als een vroege lentegroet aanbied.

Dadelijk gaan we even boodschappen doen en dan via Stompwijk door de polders terug naar huis. Maar we nemen wel onze camera’s mee: fotograferen kan je altijd en overal. Ook bij mistig over somber weer kan de wereld er heel mooi en anders uitzien. Vanmiddag zal ik zeker, misschien wel een paar foto’s plaatsen, die vandaag geschoten zijn.

Als de temperatuur gaat stijgen, dan krijgen we weer de vakantiekriebels. De vakantie is al besproken en in mei gaan we genieten van het zonnige en gastvrije Turkije. We tellen de dagen al. Maar we hebben nog wel wat weken te gaan. Eerst carnaval, dan Pasen en op Pinkstezondag vertrekken we voor een welverdiende rustperiode. 

Vanmorgen om 8.24 uur maakte deze opname van de noordoostelijke hemel boven Den Haag. Dat de lente in de lucht zit was ook buiten al weer te voelen: weinig wind en een temperatuur van 7,5 graden; abnormaal voor deze tijd van het jaar; maar wij genieten er van. Wat de rest van de dag ons gaat brengen is niet meer van belang: het is als een “goede morgen”. Alleen al een vriendelijk “goede morgen”kan voor een ander de dag al tot een feestdag maken.

Wat is er toch aan de hand op het blog. Sommige blogs staan dubbel vermeld en andere blogs worden niet meer vermeld. Pascal lijkt wel een goochelaar: hij haalt iedere keer een nieuw konijn uit zijn hoed. Misschien wordt het morgen beter. Of wordt het soms een carnavalskraker? Wie weet. Of heeft hij al de lente in zijn hoofd.

Soms berg je je spulletjes erg goed op. Maar als je dan een paar dagen later een van die dingetjes nodig hebt, dan kan je dat niet meer vinden. Vanmorgen wilde ik twee batterijen opladen. Ik pak de batterijoplader, die ik meestal gebruikt, maar daarvan branden de controlelampjes niet meer. Dan maar even een andere pakken – ik heb er meer dan één -, maar een andere kan ik niet vinden, die heb ik weer te goed opgeborgen. Straks zal wel weer ineens te voorschijn komen. Zo iets overkomt mij wel eens vaker; ik weet dat ik het heb, maar kan het niet vinden.
Foto: misschien kan hij me helpen zoeken.

Weet u dat je op de meeste openbare recepties heel vaak dezelfde mensen tegenkomt. Gisteravond was ik aanwezig op de nieuwjaarsreceptie van de wijk, vanavond om 16.00 uur begint de nieuwjaarsreceptie van het stadsdeel Scheveningen, een week later is er een receptie van de Ondernemerssociëteit en zo zijn er nog veel meer recepties en het valt  iedere keer weer op, dat er mensen zijn, die je ook al op andere recepties ontmoet heb. Je hoeft zelfs bijna geen gelukkig nieuwjaar meer te wensen: dat heb je al op die andere receptie gedaan. En toch heb je die recepties nodig, want het is een van die schaarse momenten, dat je eens even met elkaar kunt praten. Veel mensen hebben het altijd druk en dan is zon'n receptie net even de gelegenheid om iets te bespreken. Ik ga dan ook dadelijk maar weer naar die receptie, waar ik uiteraard ook een uitnodiging voor ontvangen heb.

De wind is weer gaan liggen na een regenachtige en bij tijd en wijle (wat is dit toch een mooie en bijna vergeten ouderwetse uitdrukking!) stormachtige dag. De vlag op koepel van het Kurhaus staat nog wel strak, maar de vlaggenmast staat niet meer krom. De windkracht zal inmiddels wel in de buurt van de Bft 5 liggen en dat is voor ons een stevige bries. Boven het land wordt de lucht al weer helder en het zal me niets verbazen, als we in de loop van de dag het zonnetje weer zien schijnen.

Binnen de Europese instellingen kennen we inmiddels 23 talen: vraag me op dit moment niet welke dat allemaal zijn. De voormalige Belgische premier en thans Europarlementariër Jean-Luc Dehaene vindt dat iedere burger zich in zijn eigen taal tot de EU moet kunnen blijven wenden en staat op de bres voor het Nederlands. Hij vindt ook dat Nederland best wel wat meer actieve steun zou kunnen geven. En ik ben het met deze grote Belg eens. We mogen best trots zijn op onze eigen taal. De Belgen zijn gewend om voor hun eigen taal te vechten; ik vind dat wij dat in Nederland ook moeten doen.

In de Telegraaf van deze morgen staat een opmerkelijke zin: “Op de avond dat de Russen volgens de Juliaanse jaartelling oud en nieuw vieren….”; de rest van de zin is niet van belang. Onze huidige kalender danken we voor een belangrijk deel aan Julius Caesar. Bij de Romeinen was de maand Maart de eerste maand van het jaar en werden ook zo genoemd; we kunnen dat nog goed zien aan de namen van de maand september, oktober, november en december (septem, octo, novem,decem resp. zeven, acht, negen en tien). De vijfde maand Quintilis noemde Julius Caesar naar zich zelf: Julius en Augustus vernoemde de maand Sextilis naar zich zelf. De Juliaans kalender was ingedeeld in 12 maanden van 28 (maan) dagen en één maand van 29 dagen(tevens de laatste dag van het jaar). Daar deze indeling niet parallel liep met de seizoenen werd in de 16e eeuw de Gregriaanse kalender ingevoerd. Omdat niet alle landen de Gregoriaanse de paapse kalender accepteerden ontstonden er verschillende nieuwjaarsdagen dagen: denk aan het Chinese, Joodse, Russische nieuwjaar. En de Russen vieren dit jaar op 13 januari oud- en op 14 januari nieuwjaar.

Slaap gezond; laat je wiegen op het geluid van de golven, laat je meedeinen naar onzichtbare einders en sta morgen gezond weer op.

Na een drukke week eindelijk even tijd om mijn werkbureau en omliggende vloer wat op te ruimen en al die paperassen te ordenen; het grootste gedeelte kan meestal direct in de prullenbak, maar soms kan er wel eens een vergeten briefje tussen liggen en dat moet dan toch nog even snel verwerkt worden. Nu ziet het er weer een beetje geordend uit.
Foto: golvenspel onder de Pier

Om 8.58 uur maakte ik deze foto van de zonsopkomst.

Een druk weekend staat ons te wachten: voorbereiding van de jaarlijkse nieuwjaarsreceptie in ons complex, eigen huis ruimen en daarnaast ook even het huis van onze dochter, die morgen thuiskomt van vakantie en daarna, maar dat is niet het minst onplezierige deel van de dag een gezellige nieuwjaarsreceptie, waarvan we wel het begin, maar niet het einde weten. Er staat nog veel wind vanuit het westen, maar in het oosten breekt hier en daar al de bewolking. Wie weet wordt het toch nog een aardige dag.
Foto gemaakt van het al eerder besproken diorama. 

Een oud Nederlands liedje, dat ik al heel vroeg leerde zingen, maar waarvan ik de volledige tekst vergeten ben, begon als volgt: “Het regent, o wat regent het, ik hoor het in mijn warme bed. Ik hoor de regen zingen….”. Vandaag was het dan zo’n dag. Ik lag wel niet in mijn bed, dan had ik er de hele dag in kunnen blijven liggen, want het regent al de hele dag. Maar achter de wolken schijnt de zon en zoals mijn vader altijd zei: “het meeste valt er toch naast”. Laat de regen maar zingen: na regen komt zonneschijn.

Er was deze morgen een behoorlijke vertraging op het blog. We kregen alleen de voorpagina en verder konden we niet bij ons eigen blog komen. Annemiek bleef maar proberen en zojuist riep ze me toe(ze zit in de woonkamer en ik in mijn werkkamertje): “Loek, hij doet het weer” en daar bedoelde ze het blog mee. Maar we moeten nu eerst boodschappen gaan doen. Het is weer bijna weekend en Marlies, onze dochter, komt zondag weer terug van haar vakantie. Het zal wel een druk weekend worden.

Jammer genoeg heb ik tot nu toe weinig reactie gekregen op mijn blogberichtje van hedenmorgen, maar misschien zijn er toch nog Belgen, die mij een goede raad kunnen geven. Tot nu toe heeft ook Pasc@al nog niet gereageerd. Afgelopen zondag was dit even mijn eigen eilandje. Ik voelde mij even een koning toen ik op dit eilandje stond.

"Jammer genoeg is het tijdschrift PASC@L nog niet in Nederland te koop. Zou het mogelijk zijn om het tijdschrift ook digitaal te plaatsen of tegen een vergoeding als nieuwsbrief beschikbaar te stellen. Wij, Hollanders, willen ook graag op de hoogte blijven. Waarschijnlijk zal ik ook dit keer geen tegenberichtje van u ontvangen, maar ik denk maar "de aanhouder wint"Met vriendelijke groeten uit ScheveningenLoek de Koning met blognaam /loek2_1934. en Annemiek de Koning met blognaam /annemiek."

Sorry, maar het moet mij even van het hart.
Bovenstaande email heb ik vandaag aan Pascal gestuurd, maar wij worden nog steeds niet serieus genomen, anders zouden wij wel antwoord krijgen. Maar misschien is het mogelijk, dat onze wens ook door Belgische medebloggers kan worden ondersteund

Meerdere foto's plaatsen bij een bericht. Maar dan moet je natuurlijk wel rekening houden met de grootte van de foto; in plaats van 800 pixels, zou je dan naar 300 pixels kunnen gaan: dan blijft het blog tenminste zijn rustige vorm behouden. Maar ik blijf toch maar liever met één kleine foto werken, die dan aanklikbaar blijft en alsnog een groter beeld geeft.

Als de mist laag hangt over de weilanden, dan lijkt het soms net alsof de koeien geen poten hebben: wij noemen dat dan koeien-zonder-poten weer. En zoiets ervaar je ook als je ’s morgens vroeg door de duinen wandelt en daarna richting strand loopt: dan loopt er voor je uit een hele lange schaduw, die je als een wegwijzer leidt naar het strand. Op de foto sta ik richting strand met de lage zon in mijn rug: het moment-van-de-lange-schaduw. Meestal fotografeer je zo iets niet, maar toch heeft het wel iets.

Dat stoofpotje van gisteren is mij goed bevallen: ik keek gisteravond niet scheel van de honger en zag vanmorgen op de weegschaal dat het echt geholpen heeft. Daar geen we dus mee door zodat ik over een paar maanden weer een echte Adonis ben; ben ik nog nooit eerder geweest, maar wie weet valt er nog een héééééél oud dametje op me. Ik wens jullie allemaal een vrolijke en opgewekte dag toe: een dag niet gelachen is een dag niet geleefd.

Na al die feestdagen en recepties houden we vandaag een groente-/fruitdag: dus geen koekje bij de thee of koffie, geen sneetje brood belegd met een lekker plakje kaas. Geen lunch alleen wat fruit en water, geen avondeten met aardappelen, vlees en een toetje. Neen, vanavond maakt Annemiek een stoofpotje van paprika, tomaat, ui, knoflook, kruiden, aubergine. Alles bij elkaar in één grote pan en dan maar lekker laten pruttelen. We hebben ons voorgenomen dit voorlopig wekelijks te herhalen. Smakelijk eten.

Er staat een stevige wind, maar om nu te spreken van stormachtig - wat voorspeld was – zo erg is het nu ook weer niet. Aanvankelijk was er nog wat zon en zag de wereld er vriendelijk uit, maar nu tegen de avond wordt het weer wat somber. Ik was wel even aan de boulevard, de vakantie is voorbij en een eenzame wandelaar maakt een ommetje met zijn hond. Zo genieten ze allebei nog van de wind en het geluid van de zee.

Gisteren hebben we genoten van een stralende winterdag. Na een heerlijke ochtendwandeling door duin en langs de zee, in de middag een wandeling door onze wijk. En uiteraard de fototoestellen in de aanslag. Een paar foto’s in de wijk gemaakt ter voorbereiding op de fototentoonstelling, die ik mag organiseren bij gelegenheid van het 125-jarig bestaan van onze wijk. Vandaag weer naar de sportclub om mijn spieren te sterken en mijn conditie bij te houden. En verder overleg en voorbereiding voor een belangrijke vergadering morgenavond. En zo ben je de hele dag bezig. En buiten zal een stormachtige wind de golven beuken en de bomen laten ruisen. Nu is er nog een matige zuidwestenwind, maar in de loop van de dag zal die aanwakkeren tot 8 bft. Lekker strak tegen de wind in hangen en proberen een paar mooie foto’s te schieten.
Foto: soms zie je ze vliegen.

Al vroeg uit de veren en na ontbijt en koffie ben ik om ongeveer 10.00 uur het huis uitgegaan om een heerlijke ochtendwandeling te gaan maken. Via de duinen en over het strand terug. In de duinen was het stil; de meeste mensen hebben niet in de gaten dat de natuur zon mooi kan zijn ook op een zonovergoten winterse dag. Op het stand was het aanvankelijk rustig maar allengs kwamen er meer mensen, vooral op het strandgedeelte voor het Kurhaus. Ik zelf vind het strand ten noorden van de Pier mooier en rustiger. En op zo’n vroege ochtend hebben alle vroege wandelaars een goed humeur. Een groet onderweg of een praatje en voor je het weet is het 11.30 uur.
Foto gemaakt 6 januari 2008

Vandaag Driekoningen. Gisteravond zijn de kinderen weer rondgegaan op hun Driekoningentocht. Hier in het noorden kennen we dat feest niet meer. Toch is deze dag in het christendom een heel belangrijke feestdag. Oorspronkelijk wordt op deze dag de geboorte van Jezus herdacht. In liturgisch opzicht is deze dag van een hogere categorie dan het kerstfeest. Tegenwoordig sluiten we op deze dag de Kersttijd. De kerstversiering wordt na deze dag verwijderd en we gaan ons weer richten op het paasfeest. We denken al aan carnaval, dat dit jaar begint op vrijdag 1 februari (Aswoensdag valt op 6 februari). Vroeger vierden we carnaval op de dinsdag voor Aswoensdag, maar tegenwoordig beginnen we al op de vrijdag voor Aswoensdag. Pasen valt dit jaar vroeg op 23 maart.
Op de foto: de drie molens bij Leidschendam. Foto gemaakt op 4 januari 2008

Soms zijn recepties oervervelend. Vanmorgen zou de receptie om 11.00 uur beginnen. Voor iemand die nogal punctueel is, was ik al om 10.45 uur op de bedoelde locatie; Je zou toch verwachten, dat je niet de enige punctuele persoon bent: inderdaad ik was zo ongeveer de eerste aanwezige. En eindelijk om 11.30 uur begon de eerste spreker, de directeur, die zijn jaarverslag deed, daarna een figuur, die al meer dan tien jaar zo ongeveer hetzelfde zegt en uiteindelijk de voorzitter met een speech, waar geen einde aan leek te komen. En uiteindelijk de langverwachte punch met een kaneelbeschuitje, een jaarlijkse traditie, waaraan ik een gruwelijke hekel heb: hoe kan je zo iets door je keel krijgen. Na nog wat plichtplegingen toog ik om 13.15 huiswaarts. Het zat er voor vandaag weer op.

Wist u dat de aarde 365 dagen, 5 uur, 49 minuten en 46 seconden nodig heeft om een volledige baan om de zon te beschrijven? En die tijd is nu precies één jaar. Wist u dat de oude Egyptenaren al het systeem van het schrikkeljaar kenden? Wist u dat de huidige kalenderindeling pas op 15 oktober 1582 is ingevoerd? Maar dat gebeurde niet in alle landen tegelijk. Engeland voer die nieuwe kalenderindeling( de nieuw Gregoriaanse kalender) pas in in 1752, Duitsland in 1776, Zweden in 1823, Rusland in 1918 en China in 1929. In Nederland heerste er nog lange tijd onenigheid: Holland en Zeeland voerden de kalender in in 1582 maar Drenthe pas in 1701. Maar ondanks het schrikkeljaar is er met het werkelijke jaar nog altijd een verschil van 4 minuten per jaar, maar ook dit verschil zal in de verre toekomst nog wel eens worden rechtgetrokken.
Gelukkig is de natuur niet kalender gebonden: die gaat zijn eigen gang.

Na het boodschappen doen zijn we nog even door de polder gereden. De zon scheen en hoewel er wel een frisse wind stond zijn we toch regelmatig even uitgestapt om wat foto’s te maken. Maar we zagen de bui al hangen. In het zuiden werd de lucht steeds somberder en uiteindelijk werd de zon door de wolken opgegeten. De rest van de dag is het wat somber gebleven, maar regen of sneeuw hebben we niet gehad.

De krant is weer gelezen, het ontbijt weer genuttigd en er moet weer gewerkt worden. Het huis stofzuigen heb ik gisteren al gedaan: Annemiek dacht de hele dag dat het gisteren vrijdag was. Vandaag komt er nog een vrijdag achteraan, maar dan een zonder stofzuigen. Dadelijk gaan we eerst even boodschappen doen. De kerstspullen zijn weer ingepakt en opgeborgen. Hoewel 3-Koningen een veel belangrijker feest is dan het kerstfeest, wordt in ieder geval bij ons daar weinig aandacht aan besteed. Vroeger werd de kerststal altijd pas na 3-Koningen opgeruimd; maar ja toen hadden we thuis nog geen kerstboom: dat was heidens. Die kwam bij ons thuis zo omstreeks 1950 en stond dan zonder versiering boven op de kerststal. De jaren daarna kwamen er wat sterretjes in en echte kaarsjes, die op het kerstfeest ook echt brandden. Er stond toen wel een emmer water klaar voor het geval dat.
Foto: groeten van de kerstman.

Hierbij dan een foto van het diorama Scheveningen. Dit diorama is gebouwd omstreeks 1910 en is nu in particuliere handen.

Een paar dagen geleden kwam ik bij een Schevenings bedrijf even binnengewandeld. Ik kwam om wat informatie vragen, maar werd verwezen naar een andere persoon. Maar terwijl ik daar stond te wachten heb ik een diorama van Scheveningen bekeken. Een diorama is een soort kijkkast, waarin door opstelling en belichting een perspectivisch effect wordt verkregen. Ik vermoed dat dit diorama gemaakt is omstreeks 1910. Het geeft de badplaats Scheveningen weer in het begin van de 20ste eeuw. Op mijn vraag of ik van dit bijzondere object foto’s mocht maken, kreeg ik van de directie welwillende toestemming. Vandaag ga een aantal opnamen maken.
foto van vandaag: de andere kant van de pier

Ik ken een aantal dames, die dagelijks, zomer en winter, een zeebad nemen. Zij zijn er aan gewend, maar aan de nieuwjaarsduik nemen mensen deel, die niet geoefend zijn. Controle is dus echt nodig. En als je dan ook nog eens bedenkt, dat er die nacht veel gedronken en weinig geslapen is, dan moet je bij een aantal gevallen toch wel vraagtekens plaatsen. Er lopen mensen rond, die bij wijs van spreken net uit de jeneverfles gekropen zijn. Die mensen hebben meer alcohol dan bloed in hun aderen. Er wordt goed toezicht gehouden. Het Rode Kruis, de ambulance, de reddingsbrigade: ze zijn allemaal aanwezig om in voorkomende gevallen hulp te verlenen. Daarom, om juist die mensen ook in het zonnetje te zetten, bijgaande foto.

Het is nog erg rustig op straat. De scholen hebben deze week nog vakantie en ook veel ouders hebben hun eerste vrije dagen voor dit jaar opgenomen. Toch begint vandaag het normale dagelijkse leven weer. Op Scheveningen hebben we gisteren een grote drukte gehad. 9.500 mensen hebben het gewaagd het nieuwe jaar te starten met een frisse duik in zee. Ik heb er naar gekeken en e.e.a. met de camera vastgelegd. Met een perskaart kon ik me vrijelijk op het strand bevinden en meegenieten met de uitgelaten vreugde van de duizenden dapperen.

Het water mag dan koud zijn, maar niets staat de de mensen in de weg. Een duik in zee en een stralend begin van een nieuw jaar. Een ding is zeker deze dame wenst u een stralend nieuw jaar toe.
Een van de dames van de organisatie en je kunt het zien: zij straalt.
Ook zij wenst iedereen met een stralende lach een heel gelukkig nieuwjaar

Vandaag geen verhalen

Maar steeds herhalen:

Gelukkig Nieuwjaar.

Moge één wens in vervulling gaan:

Dat er vrede op aarde zal bestaan.

Zalig Nieuwjaar.

Een jaar van liefde en geluk

Dan kan 2008 niet meer stuk.

Vrolijk Nieuwjaar