Niet zo interessant voor onze Belgische vrienden, maar wel voor de Nederlandse vrienden en in het bijzonder voor de Scheveningers. Waar hebben we het over? De nieuwe website www.schoenendoos.eu , die vanmorgen de lucht is ingegaan. Een schoenendoos vol ansichtkaarten over Scheveningen. Er worden mij nu al honderden kaarten aangeboden om te kopiëren; deze site is nog lang niet aan zijn einde. En als het een beetje mee zit voorlopig dagelijks met nieuwe afbeeldingen.

Eindelijk kom ik er dan even aan toe om wat voor het blog te schrijven. Ik ben hard bezig met het maken van een nieuwe website, genaamd “schoenendoos”. Daarin zitten in willekeurige volgorde oude foto’s en ansichtkaarten van en/of over Scheveningen. Hebben u of uw familie toevallig oude ansichtkaarten over Scheveningen, dan houd ik mij gaarne aanbevolen. En dan houdt ook Annemiek me nog vaak van mijn werk af: ik ben een echte vraagbaak voor haar. Als zij iets niet weet dan roep ze: “Loeoeoek!!” en dan weet ik wel hoe ver het is. En ik wil ook nog graag even een ommetje maken: het weer is prima om te wandelen en misschien kan ik hier of daar nog een leuk fotootje schieten.

Wordt het vandaag zomer in plaats van een week geleden? Vandaag komt onze dochter thuis van vakantie. Ze zou één week op vakantie gaan, maar het beviel haar zo goed, dat zij er nog een week heeft aangeplakt. Zij had zonniger weer dan wij de afgelopen weken. Zij zal weer moeten wennen aan temperaturen die minstens 10 graden lager liggen dan waarvan zij vandaag thuiskomt. Aanpassen maar weer. Misschien komt er vandaag nog wat zon en worden de temperaturen wat aantrekkelijker.

Vraag me niet naar het ras: dat weet ik niet.

De regenwolken van de afgelopen nacht verdwijnen al weer en aan de zeekant (noordwesten) wordt de lucht helder. Nog even en de zon zal doorbreken. Gisteren zijn we kaas gaan halen bij onze kaasboerderij in Zoeterwoude. Altijd even bij de dieren kijken. De koeien stonden in het land; zo ook de merrie met het veulen, dat al weer aardig gegroeid is. Na enig aarzelen kwam het dartel op mij af na eerst nog eventjes een lastige kriebel aan zijn voorbeen te hebben verholpen.

Gisteravond zaten we te genieten van een heerlijk Turks menu in een Turks restaurant bij ons in de buurt. Op het tv-scherm herhalingen van de voetbalprestaties van het Turkse elftal. Wat gunden wij dat elftal de overwinning; maar met zoveel uitvallers was het een te zware opgave. Op de bijgevoegde foto een meerkoet met twee kuikens: vaak is het nestje veel groter, maar ondanks alle zorgen van moeder- en vadermeerkoet overleven maar weinig jonge meerkoetjes. Er zijn te veel vijanden: ratten, meeuwen, kraaien. Midden op de foto ziet u, als u goed kijkt, moeder en kinderen; tussen de bladeren van de waterlelie zijn ze moeilijk te herkennen.

Gisteren was Annemiek eventjes!!!! Weg met haar vriendin. Veel later dan gewoon belde ze me op om te vertellen dat ze iets verlaat was. Zelf heb ik gisteren een bezoek gebracht aan het Rosarium in het Westbroekpark. Er wordt gezegd dat dit park de mooiste rozentuin heeft van Europa. Jaarlijks wordt in dit park het Internationale rozenconcours gehouden, waar bij dan tevens de mooiste roos van het jaar wordt gekozen. Dat zal dit jaar op 10 juli zijn. Zelf ben ik op kikkerjacht gegaan en heb er een paar geschoten: met mijn camera natuurlijk.

Ik zit naar een blanco bladzijde te kijken en weet nog niet wat ik daarop moet zetten. De voetbal is over. De oranjevlaggetjes hangen er verwaarloosd bij of zijn al weer opgeborgen voor een volgens oranjehetze. En in de kranten lees ik over de geweldscampagne in Zimbabwe, over de bruut Mugabe en oppositieleider Morgan Tsvangirai; over de olympische spelen in China, waar buitenlanders niet welkom zijn en de olympische gedachte slechts een utopie is; en dan vraag je je toch af in wat voor een wereld we leven. Het moet toch anders kunnen. En dan denk ik aan de prettige sfeer die we mochten meemaken in Diksmuide. Zo'n sfeer zou toch overal moeten kunnen heersen.

En na een aarzelend begin van de vroege dag werd de zon steeds vriendelijker. Nog een beetje kouwelijk ben ik vanmiddag toch naar de sportschool gegaan om enige simpele oefeningen te doen. Maar toen ik ging powerliften voelde ik het al in mijn rug. De wervels zaten verkeerd. Maar onze instructeur wist daar direct een oplossing voor: het kraakte wel even in mijn botten, maar daarna verdween de pijn al spoedig. Je wilt jong zijn, maar je vergeet te gemakkelijk, dat met het stijgen van de jaren de jonkheid verdwijnt en je meer rekening met je lichaam moet houden. Maar ja, je bent een tikkeltje eigenwijs en dan kan het fout gaan. Ik maak me nergens meer dik om nu ik de IJzertoren in Diksmuide bezocht heb.

Met slaperige ogen kijk ik vanmorgen op mijn wekker en denk dat het 07.05 uur is. In de verte hoor ik de tram door de bocht gaan. Ik spring uit bed en haast me naar de badkamer. Mijn scheerapparaat ligt nog in mijn handbagage: dat komt straks wel denk ik. Eerst de krant. Dan loop ik terug naar de slaapkamer en zie dat het pas 05.30 uur is. Terug naar bed gaan heeft  geen zin meer. En daarom zit ik nu zo vroeg achter de computer. Het wordt vandaag een zonnige dag met aanvankelijk nog een stevige bries, maar in de loop van de dag zal de wind afnemen.
Het Manneke uit de Mane lacht me vriendelijk toe en ziet de humor van mijn te vroege opstaan wel in. Wakker worden in Scheveningen is toch anders dan wakker worden in Diksmuide.

Vannacht om 01.59 uur is de zomer begonnen.
Guido Gezelle schreef op 7/1/1897 dit couplet:


Als alle lieden,
die gaan en staan,
"goendag!"mij bieden
en spreken aan,
dan snoere en binde ik
mijn' kommernis:
dan ondervinde ik
dat 't zommer is!

De laatste dag van het voorjaar. Vannacht om 1.59 uur begint dan eindelijk de zomer. Maar voor het zover is moet er nog heel wat gebeuren. Vandaag wordt de tentoonstelling die ik heb samengesteld op een andere locatie opnieuw opgebouwd en vanmiddag zal die om 15.00 uur officieel worden geopend. En als dat achter de rug is moet ik me ‘geestelijk’ gaan voorbereiden op de blogdag in Diksmuide. Het is toch altijd een afstand van ca 250 kilometer en ook daar wil ik van genieten. Niet jagen, maar lekker ontspannen rijden. Dus vroeg vertrekken en onderweg in België nog even rondkijken. En natuurlijk hebben onze vrienden voor mooi weer gezorgd. Nog even een echt Schevenings plaatje.

Morgen gaat de zon op om 5.20 uur en weer onder om 22.04 uur. En zo ook op 21, 22 en 23 juni. Tot en met 29 juni blijft de zon ondergaan om 22.04 uur. Maar de tijd van de zonsopkomst wordt iedere dag ongeveer 30 seconden later. Het lijkt dat de zomer op vier dagen begint, maar dat is niet zo: de zomer begint op 21 juni 1.59 uur. En laten we maar hopen, dat het dan ook echt zomer wordt.

In 1991 werd om het begrotingstekort te dekken een tussenbalans opgesteld: voor de brandstofprijs betekende dit een prijsverhoging(exclusief BTW) van 18,3 cent voor benzine en 7 cent voor diesel. Deze verhoging kreeg de naam “het kwartje van Kok”. Het is een tijdelijke verhoging, waaronder autorijdend Nederland nog steeds gebukt gaat. In euro’s betekent dit bedrag nog steeds een verhoging van 8,3 eurocent(excl. BTW) voor benzine en 3,18 eurocent (excl. BTW) voor diesel. Als de Nederlandse overheid nu eens vriendelijk zou willen zijn en deze accijns(incl. BTW 9,9 eurocent) zou willen teruggeven dan behoort Nederland nog steeds tot koplopers in Europa wat betreft de benzineprijs. In Nederland schijnt het spreekwoord ‘belofte maakt schuld’ uit het woordenboek van de overheid geschrapt te zijn. Boe zegt de koe.

Het zijn de kleine dingen die het doen. De gewone dagelijkse dingen, die we zo makkelijk over het hoofd zien. Neem bij voorbeeld de koeien op bijgaande foto: dagelijks keren zij terug naar de melkmachine; iedere dag hetzelfde loopje. Wie let er op. En toch heeft het iets bijzonders. Daarom staan ze nu op de foto. De kleine dingen van iedere dag.

Hup Holland Hup. Dat liedje kennen de meeste Nederlanders wel. Maar van het Wilhelmus schijnen ze nooit gehoord te hebben. Zo zat ik gisteren te kijken naar het zingen van de volksliederen bij de wedstrijd Roemenië tegen Nederland. De Roemeense spelers zongen uit volle borst mee met hun nationale hymne, maar van de Nederlandse spelers deden er maar twee hun mond enigszins open. Mag je als Nederlandse voetballer niet trots zijn om voor je land uit te komen? Of zijn ze daar te trots voor? Je kunt ze niet dwingen om het volkslied te zingen, maar als je dat niet wilt doen, dan moet je ook maar niet voor Nederland uit willen komen.

Het gaat een beetje moeilijk vandaag. Het Internet doet het prima, maar de verbinding met seniorennet wil maar niet tot stand komen. Het ene moment zit je erop en even later komt er ergens een bericht te staan: kan deze pagina niet openen. Dan zoek je maar even elders je vertier. Gelukkig typ ik meestal mijn tekst eerst in mijn tekstprogramma, waar na ik deze dan kopieer naar het blog; zo behoud ik bij een eventuele storing altijd mijn tekst en kan ik die later als de storing verholpen is weer gemakkelijk kopiëren.
Op de foto: de ophaalbrug in Leidschendam

Vandaag hebben we kunnen genieten van een mooie dag: geen al te hoge temperaturen. weinig wind, geen regen; gewoon gezellig Schevenings weer. Heerlijk weer voor een wandeling of legger liggen zinnen achter een scherm. Veel mooie wolken.

Net vergeten, wel verlaat, terwijl ik toch al om 06.00 uur achter de computer zat. En niet alleen om plaatjes te kijken. Er was wel wat werk aan de winkel en dat doe ik het liefst ’s morgens vroeg. Dan is het nog lekker stil en schijnt de zon in mijn werkkamertje, tenminste als de zon meewerkt. En dat doet hij vandaag. Op de lange termijn weet ik het nog niet zo zeker, maar ik hoop in ieder geval dat het komende weekend zonnig en gezellig zal worden.

Beestjes herken ik soms nog wel, maar van bloemen en planten weet ik niet zoveel. Ik fotografeer soms veel voorkomende bloemen, waarvan ik de naam niet eens weet. Net als de bloem op bijgeplaatste foto. Toch kom ik deze bloem vaak tegen aan de waterkant. En deze keer fotografeerde ik hem. Misschien kan iemand mij de naam vertellen, dan sta ik ten minste de volgende keer niet met mijn mond vol tanden.

Ik was al weer vroeg present vandaag. Om 5.30 uur had ik genoeg van mijn bed. Eerst even mijn websites updaten, daarna mijn dochter naar het station gebracht: die ging een weekje op zeilvakantie in Marmaris, Turkije. In dat plaatsje zijn wij jaren geleden ook eens geweest. Toe was het nog niet zo toeristisch als tegenwoordig. Toen wij er waren brak er een hevig noodweer los: bliksems en donderslagen en slagregens. Wij schuilden in een kruidenwinkeltje en zaten daar op krukken om droge voeten te houden: het regenwater stroomde het winkeltje binnen. Maar na een uurtje was het waterprobleem weer opgelost en konden we terug naar ons hotel. Zo juist krijgen we een telefoontje van Marlies, onze dochter, dat het vliegtuig vertaging heeft en pas om 13.00 uur vertrekt.
Geen vakantiefoto, maar de molen Salamander in Leidschendam, die zich op 12 juni fraai spiegelde in de Vliet.

Vandaag waren we weer even in het buitengebied. Dit keer in de omgeving van Kethel. Kethel is een klein plaatsje gelegen tussen Delft en Schiedam. Rondom aan de natuur terug gegeven gronden: gebied wordt ook wel omschreven als Polder Noord Kethel. Annemiek was wat bloemen aan het fotograferen en ik struinde wat rond. Ik zag een witte vogel vliegen en dacht aan een zilverreiger, maar dichterbij gekomen zag ik vier lepelaars: vogels die ik nog nooit eerder in het wild gezien had. Gelukkig had ik de telelens op mijn kamera en kon ik deze schuwe vogels op de plaat vastleggen.

Maar niet alleen de wegtransporteurs hebben problemen met de hoge brandstofprijzen, ook de visserij heeft hier mee te kampen. En dat is niet alleen in Nederland. Spanje heeft grote problemen, Frankrijk, België ook en nog veel meer andere landen. En het gevolg: de transporteurs staken of houden demonstraties, de vissers varen niet uit, want de opbrengst is lager dan de kosten, de consument moet meer betalen en de bonden eisen compensatie in de lonen. En als gevolg daarvan stijgen de prijzen weer en we zitten weer in een loon/prijsspiraal.Waar is het einde.

Vandaag protesteerden de vrachtwagenchauffeurs tegen de hoge dieselprijzen. Voor een groot aantal bedrijven staat het water echt tot aan de lippen.Tussen 12.00 – 12.30 uur  reden zij op een aantal rijkswegen met een snelheid van slechts 50 kilometer per uur. Hierdoor ontstonden er in het hele land grote vertragingen. Ik stond om 12.00 uur in de stromende regen op een brug over de A4 en maakte onderstaande foto.

Misschien hebt u wel eens in de rechterkolom van mijn blog geklikt op ALLES OVER SCHEVENINGEN. Probeer het vandaag eens. Als u het doet dan komt u terecht op mijn website en daarop vindt u “Scheveningen in Vogelvlucht”, klik hierop en u ziet Scheveningen vanaf een hoog standpunt gefotografeerd: op dit moment staan er meer dan 45 grote foto’s over Scheveningen. In de loop van de maand komen er nog eens ongeveer 40 foto’s bij. Bijgevoegde foto is er een uit de reeks.

De bal is rond. De bal moet rollen en we willen graag weten welke kant de bal op rolt. In Nederland speelt dit natuurlijk wat sterker dan in België. Maar ik denk dat ook in België veel mensen voor de buis zitten. Tijd om te internetten is er bijna niet. De zon scheen vandaag als een oranje voetbal boven Nederland. De foto maakte ik in een gekke bui en noemde het "gekte". Heeft het misschien is te maken met voetbalgekte?

Op de Johanna Louisa, de voormalige reddingboot van station IJmuiden in de periode 1968 – 1993 en die thans dienst doet als pr-schip in de haven van IJmuiden, mocht ik mee varen  voor een reddingsdemonstratie in de haven van Scheveningen en een vrije vaart buitengaats. Dat was op vlaggetjesdag 2008. Dit jaar had ik geen boarding card gekregen om met een van de officiële boottochten mee te varen. Geen probleem: dan zoek ik toch zelf een boot.
Toen ik op 6 juni deze boten fotografeerde, wist ik nog niet dat ik op 7 juni de gast mocht zijn op de Johanna Louise, de voormalige reddingboot van de KNRM ( Koninklijke Nederlandse Redding Maatschappij).

Het Kurhaus vanaf een hoog standpunt gefotografeerd. Zo zult u het Kurhaus in Scheveningen niet vaak zien. Foto: eigen fotografie.

Nederland verplettert Italië en Frankrijk wordt te kijk gezet door Roemenië. Dat is het resultaat van een avondje voetbal op 9 juni 2008. Maar er is nog niets aan de hand. Nederland kan nog laatste worden in zijn pool en Frankrijk nog nummer één. We wachten maar af. En nu maar hopen dat Nederland ook wint van Frankrijk a.s. vrijdag. Wij genieten nu van het mooie weer.

Vanavond kijken we naar voetbal: Italië tegen Nederland. Dat kan best een goede wedstrijd worden. Wie het Nederlandse volkslied zal zingen, zij in ieder geval niet. Foto: Schevenings Vissersvrouwenkoor.

Vanaf  27mei heb ik in Scheveningen geen zonsopgang mee mogen maken. Ik was er wel, maar de zon niet. Op 30 mei schreef ik op mijn blog: Ik ga weer over het weer praten, als er weer weer is. Vanmorgen, 9 juni, werd ik even voor zes wakker gemaakt door een piepende tram en zag gelijk de zon. Eindelijk daar was hij er dan: de zon. Gisteravond om zeg maar klokslag 18.00 uur brak de zon door en heeft de hele avond geschenen. Eerder op de dag hebben wij in Leidschendam bij zoon en schoondochter kunnen genieten van de zon. Maar thuis komend omstreeks 14.00 uur lag in ieder geval ons appartement en omgeving in een dikke mist. We kunnen weer over het weer praten, want het is er weer.
Op de foto de nieuwe reddingsboot van Scheveningen: Kitty Roosmale Nepveu (nu al bekend onder de naam: Kitty); wij wensen haar een goede vaart.

Vandaag moet om 5.21 uur de zon opkomen. Het is nu 6.33 uur. Ook vandaag zullen we het ochtendgloren niet aanschouwen. Van de oostelijke tot de westelijke en van de noordelijke tot de zuidelijke horizon hangt een grote grijze deken. Ik zit ingesloten in de mist. We moeten in het zuidwesten wel heel wat fout gedaan hebben, dat we de laatste weken zo weinig zon te zien krijgen. Het is bijna windstil. Die deken zal nog wel een tijdje blijven hangen. Ik denk dat ik maar weer onder de wol kruip.

De zon is toch nog gekomen; alleen een beetje laat. In ieder geval is het vandaag droog gebleven en de temperatuur was geen spelbreker. Eigenlijk was iedereen vandaag wel tevreden. Bij zonnig weer had iedereen op het strand gelegen en nu was het op het feestterrein aangenaam en gezellig. Ik zelf heb mij ongeveer twee uur op een oude reddingsboot prima vermaakt: eerst bij het geven van een demonstratie en daarna op de open zee. Op zee waren nog veel andere oude types reddingsboten en zeilschepen. Op de bijgevoegde foto een aardig sfeerbeeld.

De zon is er nog niet. Vanmorgen vroeg leek hij even door te komen, tussen het grijs waren hier en daar wat blauwe plekjes te zien, maar de lucht trok weer dicht. Misschien komt hij straks toch nog wel door. Gisteravond. Toen eindelijk een vriendelijk zonnetje even doorbrak, ben ik op de fiets naar de haven gereden en heb wat foto’s gemaakt van de voorbereidingen van vlaggetjesdag. Er is veel te doen vandaag in Scheveningen, vooral in de omgeving van de haven en in het oude dorp. Om 11.00 uur begint het feest met een officiële opening. Foto: kan het duidelijker: vlaggetjesdag in de Keizerstraat, hartje Scheveningen.

In Scheveningen slaat de Oranjegekte toe. Sommige straten zijn geheel versierd met vlaggetjes. En of  Nederland nu kampioen wordt of niet, gefeest gaat er worden. Want, zoals u waarschijnlijk weet: niet het Nederlands elftal voetbalt, maar Nederland. En daarom viert bijna heel Nederland feest. De omslag komt pas als Nederland de volgende ronde niet haalt.

Foto: een Scheveningse straat in feeststemming.

Vandaag gaan de oud-vissers weer gezamenlijk een dagje varen. Meestal ga ik dan als fotograaf mee, maar dit jaar wordt er gefilmd. Morgen op vlaggetjesdag heb ik een permissie om overal te mogen fotograferen. De weersverwachting is voor morgen gunstiger dan voor vandaag. Met een beetje zon erbij kunnen dat mooie foto’s worden: er is veel te doen aan de haven, maar ook in de Badhuisstraat, de Keizerstraat, op de boulevard en op zee. Vandaag ga ik wat proefopnames maken.

Terracotta wordt Blaze red. En dat gebeurde deze morgen. We hadden een uitnodiging van onze autodealer en daar stond die dan de nieuwe Opel Agila 1.2, 5-deurs Enjoy. Annemiek was er direct verliefd op. In werkelijkheid was hij mooier dan op een plaatje. En wat doe je als je vrouw ergens verliefd op is? Twee uur later verlieten wij de dealer, die op papier een nieuwe auto rijker was: de ingeruilde Opel Agila 1.2 vijf-deurs Essentia kleur terracotta. En wij waren op papier de nieuwe eigenaar van de  Opel Agila 1.2 etc in blaze red, kentekennummer 29-GDR-7. Op 26 juni wordt de auto afgeleverd, maar onze vrienden in België mogen op 21 juni nog even onze  twee jaar oude Opel uitzwaaien. Het kan verkeren. 
Foto: de SCH123 verlaat de haven, terwijl de zon langzaam ondergaat. Foto gemaakt op 4 juni: soms gaat de zon wel onder, maar of hij de volgende dag weer opkomt? Wij hebben het vandaag niet gemerkt.

Vanmorgen moest ik even naar het ziekenhuis voor bloedafname; een keer per jaar kom ik bij de huisarts (maar dit keer was mijn laatste bezoek aan hem geweest in augustus 2006) voor een controle en het eerste wat hij dan doet is mij een formulier geven voor bloedonderzoek; en daarom ging ik vandaag naar ziekenhuis Bronovo. Over twee weken een herhalingsbezoek bij de huisarts, die dan de uitslag bespreekt. Het is altijd goed, vooral als je wat ouder bent, even een jaarlijks onderzoek te laten uitvoeren: voorkomen is beter dan genezen. Annemiek schrijft op haar blog, dat het weer hier niks is. Ik zeg maar: als het weer niks is, probeer dan zelf het zonnetje in huis te zijn. En daarom wens ik u allen een zonnige dag toe.

Nu is Scheveningen wel geen wereldstad, maar vooral in de zomerperiode voor veel mensen en veel bezochte badplaats. Daarom probeer ik juist voor die mensen een zo goed mogelijke informatie over Scheveningen te geven. Scheveningen is echte de moeite waard om eens te bezoeken en ik denk dar het daarna wel niet tot dat ene bezoekje zal blijven. Maar Scheveningen is ook interessant om het van bovenaf te bekijken: niet zittend op een wolkje, maar vanaf een hoogstandpunt. Vanaf de vuurtoren of een andere toren. Bekijk Scheveningen maar eens in vogelvlucht en bezoek maar eens de website www.allesoverscheveningen.nl/rubriek-07.htm  

De zomerzon laat zich nog niet al te welwillend zien, maar de galerij onder ons appartement wordt er wel fleuriger op. Vlaggen hangen uit en palmen zijn geplaatst. De galerij begint nu echt uitstraling te krijgen. Bijgevoegde foto heb ik zojuist gemaakt.

Een enkele bliksemschicht, een enkele donderslag, af en toe wat licht regen. Op Scheveningen hebben we gisteren en vannacht weinig last gehad van de onweerswolken, die vanuit het zuiden over ons land trokken. Maar de temperatuur is wel teruggevallen en de zon ook. Lag ik gisteren nog even lekker lui in het zonnetje, vandaag zal ik een warm vest nodig hebben. “Zomer verdwenen” staat in de krant boven het weerbericht, maar dat is wel een erg pessimistische kijk. Nee hoor, de zomer moet nog komen. De nieuwe haring is binnen en dat is een zomers begin. En daar houden we het maar op.

Over de stad hangt een laag wolkendek. Dat belooft niet veel goeds. Na een redelijk zonnige middag met aangename temperaturen, daalt het kwik nu snel. Onze Belgisch blogvrienden geven ons al door dat het in België al boos weer is. Onweer en regen. Mijn fotocamera ligt klaar: misschien zijn er wat mooie plaatjes te schieten. Morgen meer.

De wereld is heel klein vandaag. En dat komt niet alleen door de zware mist die het land in nevelen hult. Neen. Een andere oorzaak is de staking van het streekvervoer, waardoor een groot aantal mensen aan hun plaats gebonden zijn. De buschauffeurs eisen hoge loonsverhogingen, die uiteindelijk door de gebruikers van het streekvervoer zullen moeten worden opgehoest. De mist zal wel optrekken, maar de staking zal nog wel even kunnen duren. Samen met de mist zal het hier en daar wel tot grote verkeersopstoppingen kunnen komen. Als straks het zonnetje komt zal de wereld er wel weer een stuk vrolijker uitzien.

1 juni 1962. Ik reed in een witte koets vanaf het ouderlijk huis ca. 10 kilometer naar Scheveningen, waar mijn bruid op me zat te wachten. We waren op 28 februari van dat  zelfde jaar voor de wet getrouwd en van vandaag zou dan de kerkelijke inzegening plaatsvinden. Diezelfde morgen stond thuis de radio aan en zong Joseph Schmidt het beroemde lied: “Heut’ ist der schönste Tag in meinem Leben”. En ik heb er nog steeds geen spijt van dat ik die dag naar Scheveningen ben gegaan. Vroeger werd er veel waarde meer gehecht aan een kerkelijk huwelijk. Tegenwoordig geldt de dag van het wettelijke huwelijk. Toch was het een mooie traditie.
Foto: een bosje rode rozen geplukt tijdens onze vakantie in Kusadasi