De Belgen staan wel erg in de belangstelling van de Nederlandse pers. Vanmorgen lees ik: Minister op blog afgeserveerd. Dat moet ik lezen, want van de Nederlandse ministers verwacht ik normen en waarden. Maar waar gaat het over: “Een Nederlandse filmstudente in Amerika is ontslagen omdat ze op haar weblog had geschreven over een dronken Belgische defensieminister”. Dat een minister zich bezat als hij thuis zit, moet hij zelf weten, maar in het openbaar.  

Een tweede bericht, maar nu niet over de Belgen: binnenkort loop je in Den Haag het risico beboet te worden, als je de peuk van sigaret of sigaar gooit of zijn kauwgom uitspuugt. De boete kan oplopen tot € 95. Den Haag, mooie stad achter de duinen. Houden zo! Foto: zo mooi willen we het graag houden in Holland.

Ik ben een beetje geschrokken van een bericht, dat vandaag in de krant staat: Walen lozen Nederlands. Scholieren in Wallonië kiezen steeds vaker voor Engels en laten hun Vlaamse landgenoten links liggen. Één op de drie Franstaligen op de lagere en middelbare school volgt zelfs geen enkele les Nederlands meer. De Waalse Miss België vertelde trots dat ze negentik jaar was. En in Wallonië kan het gebeuren, dat je als je in het Nederlands iets vraagt, je als antwoord krijgt: iek hep nie verstaan. Hoe is het eigenlijk met de Vlamingen? Wordt daar nog op de scholen verplicht Franse les gevolgd? Zijn de Vlamingen wel tweetalig: Nederlands en Frans? Foto: kerstsfeer op het Gevers Deynootplein. Binnenkort zullen daar ook weer de veelal Engelse kerstmelodietjes te horen zijn.

Wat is er met het blog aan de hand. Het is zo traag als een slak in galop. En ik heb toch een vrij snelle computer. Annemiek heeft een wat oudere laptop en moet soms wel vijf minuten wachten vóór dat er een blog verschijnt of als zij na het verschijnen van het blog een berichtje op dat blog wil achterlaten. Of zijn er andere oorzaken; ik denk hierbij aan de zelfgemaakte achtergronden, samengesteld uit te kleine fotootjes? Of zijn het de bewegende of de te grote beelden, die veel tijd in beslag nemen. De blogs worden ook steeds breder. Op de meest gebruikte schermen moet met de schuifbalk gewerkt worden om het hele beeld te kunnen zien. Erg onhandig. Ik zelf probeer mijn blog zo snel mogelijk te houden. Ik houd mij aan het oorspronkelijke concept en gebruik kleine niet bewegende beelden en schoon regelmatig mijn gastenboek op. Maar misschien is mijn blog ook traag. Dat hoor ik graag. Ik wens u in ieder geval veel blogplezier vandaag. Foto: waar spreken zij over? De wind of het strand?

Ik heb vandaag niet zoveel te melden. Ik was een beetje verbouwereerd toen ik in de krant las dat de nieuwe voorzitter van de ABN-AMRO/Fortisbank een salaris gaat ontvangen van schrik niet € 750.000. Dit is meer dan vijfmaal het salaris dat onze minister-president krijgt. En dan komt er nog een bonus op en waarschijnlijk een vette onkostenvergoeding. Ik vind dat in deze tijd onvoorstelbaar. Dit zijn geen normen, maar alleen geldswaarden. Foto: in deze zee zwemt weer een Zalm

Palingvissers voeren actie staat er in de krant te lezen. Waarom voeren ze eigenlijk actie? In de krant lees ik: “het verbod van minister Verburg om volgend jaar gedurende de maanden september en oktober GEEN paling te vangen is de reden voor hun protest.” Als er een verbod is om GEEN paling te vangen, mag je toch gewoon paling vangen. Dus palingvissers stopt jullie actie maar; het is namelijk niet verboden om paling te vangen. Of zit de verslaggever een beetje te slapen? foto: niet iedere dag is een zonnige dag.

Zo’n mooie zonsopkomst als gisteren zullen we vandaag niet krijgen. De lucht is grijs en n de horizon is geen streepje rood te bekennen. De straten zijn nat en het kleine beetje sneeuw, dat gisteren is gevallen, is verdwenen. Vandaag maken we er maar een vrolijke dag van. Toch laat ik nog even een iets later genomen foto van de zonsopkomst zien(zondag 23 november 2008: 08.36 uur). Zo begint de dag op mijn blog in ieder geval zonnig.

Als ik u nu een foto zou sturen van de huidige situatie zou dat een erg grijze afbeelding zijn. Wij waren even op bezoek bij de zoon van mijn zus. Zijn dochter had vandaag het H. Vormsel ontvangen en ik was als grootoom uitgenodigd. Op de heenweg een beetje regen, maar op de terugweg sneeuw. Gelukkig bleef die niet liggen op de weg, wel op de landerijen rondom. Ik heb maar een sneeuwfoto uit mijn archief genomen om toch maar iets van die wonderlijke wereld te laten zien. Er is weinig veranderd: het Kurhaus staat er nog steeds en de sneeuw alleen is vers.

De zonsopkomst op zondag 23 november 2008 om 8.09 uur.

Het is me het zeetje wel op Scheveningen. Foto vandaag gemaakt.

Ik heb een Cresta barometer op mijn kamertje staan. Dat ding staat er al jaren. Hij geeft keurig netjes de kamertemperatuur aan – 21,3 – veel buien voor vandaag en af en toe piept die onrustig bij op een grote weersverandering: storm, onweer of een plotselinge daling van de barometerdruk. Hij is nu wel erg onrustig; het zal dan ook wat het weer betreft geen aangename dag worden.

De regen klettert tegen de ramen. Er staat een straffe wind. Ik denk Bft 7 tot 8. Met andere woorden: het wordt een dag om binnen te blijven. Maar… er is ook een klein lichtpuntje, want er is kans, dat af en toe de lucht openbreekt en er , hoewel kortstondig, toch af en toe de zon ons even komt toelachen. En u weet: een dag niet gelachen is een dag niet geleefd.

Sommige blogs, zoals die van Laura en Mieke, zijn door mijn computer moeilijk te bereiken. Daarom van hier af ook voor jullie een goed weekend en de groeten uit Scheveningen. Houd de voeten droog, dan blijft het lichaam warm.

Het weerbeeld voor vandaag ziet er niet slecht uit. Af en toe kans op wat vochtigheid. Voor de Belgen ziet het weekendweer er wat plezieriger uit; tenminste voor de skiërs, want in de Belgische Ardennen wordt voor het weekend een sneeuwlaag van 10 centimeter verwacht en dat betekent de lange latten er onder. Het Scheveningse strand, dat het afgelopen weekend werd omgewoeld door 650 crossmotoren ziet er weer gladjes uit. Zie foto.

160 foto's over de spanvisserij kunt u vinden op mijn blog: http://fotoalbum.seniorennet.be/loek/spanvissen  De komende dagen volgen nog meer foto's over dit onderwerp.

Als ik zo naar buiten kijk, dan ziet het er voor vandaag best aardig uit. Tussen de wolken door zie ik al af en toe het ochtendrood en een paar stralen van de zon. In de tegenwoordige werkweek van vijf dagen is de woensdag wel de mooiste van alle dagen: ’s morgens nog een halve week en ’s avonds nog twee dagen. En dan is het weekend er al weer. De dagen gaan snel en voor jet het weet is de week al weer voorbij. Sinterklaas is weer in het land, de kerstversiering is weer te zien in winkelstraten en etalages en ook op het blog komen de kerstengeltjes weer aanzweven. We gaan weer een gezellige tijd tegemoet. Foto: dit is nog geen winterwonderland, maar wel een beetje herfstwonderholland.

Annemiek weet het nog niet, maar ze zou het kunnen weten: soms zitten haar haren op mijn kleding. Inderdaad, ik moet het bekennen: ik heb een vriendin. Soms speel ik met haar: zij houdt namelijk van voetballen; ik moet een tennisbal wegtrappen en zij holt er dan achteraan en brengt de bal bij mij terug. Ze praat alleen tijdens het voetballen. Overigens is ze heel rustig. Zij schijnt een bepaald ras te vertegenwoordigen; maar het ras ken ik niet. Trouwens haar naam ook niet. Wij noemen elkaar niet bij de naam. Foto: mijn vriendin.

Gewone dagen bestaan niet. Gisteren heeft de sympathieke Belg, Steve Ramon, in de Red Bull Strandrace op Scheveningen na een spetterende finale de overwinning binnengehaald. Deze strandrace kent maar één winnaar en Steve was van de 650 deelnemers op deze dag de beste. Hij kwam niet voor op de lijst van favorieten; dat kon ook moeilijk want hij had zich pas afgelopen donderdag aangemeld en dankzij de afzegging van een andere rijder mocht hij toch vanaf de start vertrekken. Vandaag is er weer een nieuwe dag; een dag die nog nooit eerder geweest is. Daar proberen wij met zijn allen weer een mooie dag van te maken. Een dag is als een mens: altijd uniek. Foto: de dag van gisteren.

Het is nog wel erg vroeg voor de zondag, maar toch kom ik even langs voor ik aan mijn ochtendwandeling begin. Het is droog en als dat de hele dag zo blijft, zal het in Scheveningen een drukke en gezellige dag worden. Gisteren is Sinterklaas per stoomschip in de haven van Scheveningen aangekomen en vandaag zullen zo’n 650 crossmotoren racen over het strand om uiteindelijk één winnaar op te leveren, die met het bedrag van € 15.000 naar huis gaat. Op Scheveningen is er altijd wat te beleven.

Ik ben vanmorgen maar eerst even begonnen de brievenbus van mijn blog te lezen. In de loop van de dag kan ik dan wat terug schrijven. Het wordt een druk weekend in Scheveningen: om 11.00 uur wordt de stoomboot vol met cadeautjes en Pieten verwacht en boven op die berg verrassingen staande zal de Sint de kinderschare toewuiven. Daarna volgt de optocht door de stad, waarna de vermoeide Sint zich zal terugtrekken in zijn suite en de toch al vermoeide Pieten de straat op worden gestuurd om te informeren of er nog stoute kinderen zijn. En morgen… dat vertel ik later wel weer. Foto: herfstbladeren

Sinterklaas is weer in het land. De landing, ontvangst en rondrit ging volgens programma. In de Keizerstraat waren er veel kleine en grote kinderen op de been. Gezellig druk. Ik ben de drukte even ontsnapt en ging op de Scheveningseweg positie innemen: geen last van de menigte en vrij uitzicht. Zo kan ik de Sint en zijn gevolg goed in beeld brengen. De foto van hedenmorgen wil niet doorkomen. De Sinterklaas misschien wel.

Gisteren konden we van de zon genieten, maar vandaag wordt het weer een grijze novemberdag. In het weekend zullen we echter de zon wel weer ontmoeten. En zo is het iedere dag wat anders. Gelukkig hebben we er zelf geen invloed op. Het gewas moet ook leven en met iedere dag zon zou dat al snel verdorren. Maar met iedere dag regen ligt het te rotten op de velden. Het kan niet iedere dag zomer zijn. Geniet van de mooie dagen en als een dag de zon niet schijnt, probeer dan zelf het zonnetje voor je omgeving te zijn. Foto: Gisteren hadden we een mooie zonsopgang, vandaag is de lucht grijs.

Vandaag is de kalender www.allesoverscheveningen.nl in een groot deel van Scheveningen verspreid. Dank zei de sponsors kan deze kalender ieder jaar verschijnen en gratis aan de mensen in Scheveningen worden aangeboden. Lay-out en foto’s worden ieder jaar opnieuw door mij verzorgd. Bijgevoegd een foto van deze kalender.

Uit reacties op mijn blog merk ik, dat sommige mensen denken dat de grote machines, die nu het strand bewerken tot één grote crossbaan, het strand egaliseren. Niets is minder waar. Op het ogenblik maken deze machines nu grote kuilen, bergen en wasborden, om het strand zo aantrekkelijk mogelijk te maken voor de motorcross van zondag aanstaande. Daarna komen de grote machines weer in actie om het strand weer op orde te brengen. Op de foto zo een zandhapper, die het strand omspit.

Deze grote zandhapper lijkt het strand op te vreten. Niets is minder waar. Het strand krijgt gewoon een grote beurt ten behoeve van het grote spektakel dat zondag zal plaatsvinden. Voor honderden motorcrossers wordt er een grote speeltuin gereed gemaakt. Meer dan honderdduizend bezoekers zullen van dit spektakel komen genieten. Deze foto maakte ik vanmiddag op het strand.

Ik ben laat vandaag. Ik had me bijna verslapen. Ook de krant is laat. Die heeft zich niet verslapen, maar is gewoon niet gekomen. Misschien heeft de bezorger zich verslapen. Ik hoop de krant toch nog te ontvangen vandaag. Vandaag moet ik een antigriepprik halen. Die is gratis in Nederland voor personen boven de 60 jaar. We krijgen net het staartje van een regenfront over ons heen, als dat voorbij is houden we het verder wel weer droog vandaag.

De Red Bull Knock Out 2008 gaat zondag 16 november weer van start. De voorbereidende werkzaamheden zijn gestart. Het strand is inmiddels al omgetofferd in een waar racecircuit. Vanmiddag maakte ik een aantal foto's. De eerste volgt vandaag, maar er volgen nog meer.

Gisteravond leek de openbare weg wel een zwembad. Op veel plaatsen kon het riool het hemelwater niet meer aan. Van de regen zelf hebben we niet veel last gehad, toen we terugreden van de visite aan onze jarige zoon. Maar o wee de voetgangers en fietsers, die ondergespat werden door niet oplettende automobilisten. Op het strand rijden bulldozers af en aan om een crossbaan voor motorcrossers aan te leggen. Zondag wordt de Red Bull motorcross gereden op het Scheveningse strand.  

De storm is een beetje geluwd, maar ik denk, dat die tegen de avond wel weer zal aantrekken. We zijn wel wat gewend hier. Tot Bft 10 geen probleem, hooguit wat ongerief, maar zodra de wind nog een streepje erger wordt, dan is het verstandiger om thuis te blijven. Toen de kinderen geboren werden hoosde het van de lucht en de dag erna kon je niet lopen van de ijzel. Het weer kan heel wisselvallig zijn.

Bijgevoegde foto werd door mij gemaakt in mei 1966. De tweeling was toen net zes maanden oud. Vandaag worden zij 43 jaar. Marlies en Michiel. Marlies was de eerstgeborene, Michiel kwam 10 minuten later. Bij de geboorte liet hij zijn zusje voorgaan. Was dat uit beleefdheid of dacht hij: bekijk jij het maar eerst, waar we terecht komen.

Het was best wel even lekker aan het strand; er waren toch maar weinig mensen, die liever thuis bleven. De wind komt pal uit het zuidwesten en is vrij krachtig: Bft 5 tot 6 en misschien wakkert hij tegen de avond nog wat aan: Bft 7. Toch lijkt het, als je binnen zit, best aardig weer te zijn. De trams, die meestal overvol hier aankomen, zijn nu vrijwel leeg.

Het zonnetje komt tevoorschijn. Ik ga maar eerst even een wandeling langs het strand maken.

Scheveningen heeft niet alleen de zee en het strand, maar is ook gelegen in een groenrijke omgeving. Tijdens een wandeling op 7 november jl. maakte ik bijgaande foto's.

Het is volgens mijn camera 9.17 uur, maar dat is nog de zomertijd, dus echte tijd nu 8.17 uur, dat ik deze ochtendfoto maak. De morgenstond heeft goud in de mond. Het belooft in ieder geval voor de komende uren een mooie ochtend te worden. De weerprofeten voorspellen een minder mooie dag, maar dit stukje van een mooie dag heb ik in ieder geval al te pakken.

Ik kom net terug van een wandeling door Scheveningen. Scheveningen in de herfst met een vriendelijk zonnetje en een aangename temperatuur. Bij een van de laatste foto’s, die ik maakte, stapte een dame van de fiets en vroeg mij wat ik fotografeerde.  Ik wees haar naar de grond en zij zag wat u nu op de foto kunt zien. “Oh, wat mooi”, zei ze en vertelde mij dat zij vandaag voor de laatste keer dit jaar het gras in haar tuin had gemaaid.

Afwisseling van spijs doet eten: gisteren hadden we een fraaie herfstdag: mooi licht en veel zon. Vandaag begint de dag grijs. Het is vrijdag en dat betekent stofzuigen. En dat is circa 100 vierkante meter vaste vloerbedekking kuisen. Gelukkig heb ik een goede hulp: de stofzuiger. Daarna, als het weer het toelaat, mijn ochtendwandeling en vanmiddag naar de fitness en zwemmen. Tussendoor af en toe even bloggen of wat ander computerwerk. En zo vult de dag zich snel. Foto: speciaal voor de wandelaar deze trap, maar het is wel uitkijken geblazen.

Vandaag was het weer een mooie herfstdag op Scheveningen. Na een paar grijze dagen, vandaag een blauwe lucht.

Als het aan de heer Norder, een Haagse wethouder, ligt, worden de tegenover ons appartement gelegen gebouwen gesloopt om plaats te maken voor een groot plein met zicht op zee. Kosten volgens eerste schattingen minimaal 500 miljoen euro. De gemeente heeft de bewoners van de te slopen gebouwen tijdens vier besloten sessies hierover ingelicht. De wethouder verwacht die investeringen terug te kunnen verdienen met de bouw van 650 appartementen op een andere omstreden locatie: het Zwarte Pad. foto: de omgeving van het omstreden gebied: het Zwarte Pad.

En dan denk je: hè, hè, eindelijk wat rust en dan rinkelt de telefoon weer. Weer praten. In dan denk je uiteindelijk: ik heb trek in een borrel en dan probeer je zo spoedig mogelijk het gesprek te beëindigen. En eindelijk zit je dan achter je borreltje en staat de zuurkoolschotel in de oven en dan heb je even rust. En na het eten hoop ik dan maar, dat de telefoon niet rinkelt en dat ze me eindelijk even met rust laten. Ik wens u in ieder geval een rustige avond en hoop het voor mijzelf ook. Foto: zonsondergang boven Samos.

Vandaag begint de dag zonder mist. We hebben weer uitzicht over een grijze zee en een grijze stad. Of in de financieel grijze USA nu ook de zon gaat schijnen? Het zijn de verkiezingen van de hoop geweest; er is een Nederlands gezegde “hoop doet leven”. Misschien kennen ze die spreuk in Amerika ook: het betekent wel dat er nog stevig gevochten moet worden, om de Amerikaanse economie weer op de rails te zetten. Foto: dit oude Turkse vrouwtje heeft een lijntje uitgezet en hoopt een visje te verschalken.

In de mist hebben ook de vogels het moeilijk. Zij kunnen zich dan moeilijk oriënteren. Helaas kwam voor de vogel, die ik vanmorgen op het plein voor ons appartement vond, de weersverbetering te laat. Welke vogel het precies is, weet ik niet zeker, maar ik denk dat het een bonte strandloper is. Het is een broedvogel van Noord Europa en Siberië en is langs de kust van Scheveningen een algemene doortrekker in voor- en najaar.

De mist is nog dichter dan gisteren. Het Kurhaus is onzichtbaar; de pier is niet te zien en de stad is in het niets verdwenen. Het zicht is ongeveer 100 meter. Ik laat hiervan maar geen foto zien, want dan krijgt u een grijs vlak te zien. Voor de rest van de week zijn de verwachtingen ook niet erg spannend. Grijs, grijs, grijs. Maar we slaan ons er wel doorheen. Want na regen, mist of ander slecht weer komt altijd wel weer de zon terug. Foto: de duinen in herfsttooi.

De mist is hier inmiddels wel opgetrokken, maar een motregennevel maakt niet veel verschil. Het uitzicht is wat ruimer. Ik liep zojuist even over de boulevard - dat doe ik meestal als ik naar de fitness ben geweest - , de meeste winkels en restaurants zijn gesloten en voetgangers kan je op één hand tellen. Ik ben maar snel doorgelopen naar huis. Daar is het tenminste behaaglijk onder het genot van een kopje thee. Foto: een stukje natuur in een geveltuintje.

De wereld is erg klein vandaag. De wereld om mij heen is gehuld in een dichte mist. Maar die mist zal ongetwijfeld wel weer optrekken en krijgen we dan toch nog een aantrekkelijke voortzetting van de eerste week van november. Aan de temperatuur zal het niet liggen: die is een paar graden boven normaal. Nog maar 48 dagen en dan begint de winter en hebben we de kortste dag van het jaar: op zondag 21 december 13.00 uur begint de winter. Toch weer een prettig vooruitzicht: want kort daarna beginnen de dagen weer te lengen. Gisteren was het fantastisch weer om op het strand te crossen.

Vanmorgen nog volop zon; nu is de lucht betrokken en de temperatuur iets gedaald. Gelukkig kunnen we dat binnenshuis beter in de hand houden. Foto van het strand: vanmiddag 14.00 uur.

Vandaag Allerzielen. In mijn herinnering altijd een koude en sombere dag. En zie: vandaag worden die herinneringen overboord gezet: stralend weer met een voorjaarsachtige uitstraling. Zo mag de herfst de komende week blijven. Op het strand tussen Hoek van Holland en Den Helder wordt er vandaag een wielercross(geen wedstrijd) gereden. Toen ik op het strand wandelde kwamen ze in groepjes voorbij, zie foto.

Bij het zien van zulke koks is het als snel smakelijk eten.

Terug van weg geweest. Gisteravond en vannacht( tot 01.30 uur) gezellig bijeen gezeten en gebabbeld, waarbij natuurlijk ook gematigd geestrijk vocht werd genuttigd. Nu weer thuis. Lekker rustig op de weg zo op een zaterdagochtend. De zon heeft zich nog niet laten zien, zal zich waarschijnlijk vandaag ook niet laten zien. Droomde vannacht dat ik weer eens vergeten was de verlichting van mijn auto uit te doe( is me al een paar keer overkomen, lege accu, ANWB bellen), maar gelukkig kon ik vanmorgen zonder problemen naar huis rijden. Foto: Fred en zijn vriendin, gezellige Belgen, die wij tijdens onze vakantie in Turkije ontmoet hebben.