Het is nog vroeg. Net half negen. Waarschijnlijk ben ik wel vroeg op, maar de zon nog niet. Al gloort er aan de horizon toch iets, dat er op duidt, dat het vandaag niet zo’n sombere dag wordt als gisteren. Vanmiddag is er de opening van een nieuwe verkooptentoonstelling in MuZee Scheveningen. Een verkooptentoonstelling, die inhoudt, dat de geëxposeerde kunstvormen niet alleen te bewonderen zijn, maar ook gekocht kunnen worden. De tentoonstelling heeft het onderwerp de zee. Ik ben benieuwd. Deze middag is het de officiële opening voor genodigden en daar hoor ik ook bij. Foto: zo begon vorig jaar de maand maart. Dit jaar zal 1 maart beslist wat vriendelijke worden.

Ik stuur jullie een bloemetje om de dag wat op te vrolijken.

Het weerbericht voor vandaag is wel heel erg kort: “motregen” . En daar kunnen we het dan mee doen. Tijd genoeg dus voor huishoudelijke werkjes. Maar eerst even de betonboor halen bij mijn zoon: er moet een nieuwe plank boven ons bed worden opgehangen. Ik zeg wel een nieuwe, maar het is al een heel oude uit de jaren dertig van de vorige eeuw. Hij hing bij mijn schoonouders altijd boven de divan en er stonden toen van de koperen miniaturen op. Lentegevoel: 29 februari 2008.

De zon doet ernstige pogingen om door het dunne wolkendek te breken, maar het lukt hem toch nog niet. Afwachten maar. En je zult zien, dadelijk is hij er ineens. Ook boven de zee is de lucht nog niet helder, maar met een stevige westenwind zou daar de lucht wel eens spoedig kunnen gaan klaren. Ik heb zin in de lente en kan er bijna niet op wachten. Toch nog maar even geduld oefenen: per slot van rekening is het nog februari. Foto: dat begint er al een beetje op te lijken, maar de datum was 22 maart 2008.

Het is vandaag Aswoensdag. Het carnaval is voorbij. De straten zijn weer geruimd en de geur van verschaald bier drijft langzaam de straten uit. De carnavallers zitten met lodderige ogen op hun werk of achter hun bureaus en weten nog niet precies hoe alles ook al weer in zijn werk ging. Maar morgen zullen ze weer fris en fit met hun werkzaamheden kunnen beginnen. Vaarwel carnaval, tot volgend jaar.

Wij vieren geen carnaval, maar vastenavond gaat ons niet voorbij. Annemiek en ik hebben onszelf vanavond getrakteerd op een goede fles Argentijnse Malbec, mijn favoriete wijnsoort. Vanaf nu zullen we het wat matiger aan gaan doen. Per slot van rekening begint na vanavond de vasten. De Malbecdruif is een beetje in de vergetelheid geraakt, maar krijgt de laatste jaren weer wat meer aandacht. Vooral de Argentijnse Malbec doet het bijzonder goed. Geniet, maar geniet met mate. Foto: vandaag was het genieten van het mooie weer, maar de foto is van eergisteren. Geen malbecbloem maar een krokus, die in de belangstelling wil komen.

Weg met die sprookjes, fabeltjes en legendes: vandaag is het de laatste dag van het carnaval. Nog één keer uit je bol en dan as er op: het askruisje siert dan weer heel even je kruin of het maakt een ongewassen uiterlijk als daar geen haar meer is. En daarna is het vasten geblazen; alle snoep gaat het vastentrommeltje in, dat er pas weer uit mag als de paasklokken beieren. Vroeger was het afzien in de vastentijd, tegenwoordig merk je daar niet veel meer van. Bij andere godsdiensten, zoals bij de Islam, is het vasten heel wat strenger, vooral als de ramadan in de zomer valt: zelfs water mag er dan niet gedronken worden tussen zonsopgang en zonsondergang.

Gisteren schreef ik iets over Tijl Uilenspiegel. Vandaag vertel ik over een nog beroemder boek: Van den Vos Reynaerde. De schrijver van dit boek, Willem, die Madocke maecte. Meer weten we niet van deze schrijver, die leefde omstreeks 1250. Het boek werd geschreven in het Middelnederlands. Ik las dit boek, vele jaren geleden, in de met moderne letters geschreven originele schrijfwijze. Echt niet gemakkelijk. Gelukkig stonden er wel voetnoten bij. Van den Vos Reynaerde is een episch dierenverhaal, waarin op satirische wijze de maatschappij wordt geschilderd en vooral geestelijkheid en adel te kijk worden gezet. Het hele verhaal speelt zich af in het gebied, dat gelegen is aan de zuidzijde van de Schelde: Vlaanderen en Zeeuws-Vlaanderen. Evenals van Tijl Uilenspiegel zijn ook van Van den Vos Reynaerde veel populaire versies verschenen. Foto: Een paar jaar geleden maakte ik van een vos in de duinen een paar mooie foto's; helaas is door een computercrash dit vosje omgekomen. Maar in het verhaal komen ook andere dieren voor; daarom vandaag maar een dierenfoto, die ik afgelopen zaterdag maakte.

Toen het weer vanmorgen een beetje opklaarde ben ik op de fiets gesprongen en heb een rondje Den Haag gedaan. Op het Voorhout aangekomen zag ik een groot veld met sneeuwklokjes en daarvan maakte ik een foto.

Gisteren schreef ik over de gelaarsde kat. Vandaag heb ik het over twee andere – Vlaamse – fenomenen; Tijl Uilenspiegel en Van den Vos Reynaerde. Tijl Uilenspiegel is een schelmenroman van omstreeks 1483, maar Charles de Coster maakte er in 1867 een Vlaams personage van in zijn boek La Légende et les Aventures Héroïques, Joyeuses et Glorieuses d’Ulenspiegel et de Lamme Goedzak au Pays de Flandre et Ailleurs. Waarom in het Frans en niet in het Vlaams weet ik niet, maar misschien lazen in die tijd niet de gewone maar alleen de meer ontwikkelde Vlamingen. Een Franse uitgave bereikte een groter publiek.Ik denk dat de meeste Vlamingen wel de streken kennen en misschien nog hebben, maar ik vraag met af hoeveel Vlamingen dit boek ook gelezen heeft. Ik ben geen Vlaming , maar gewoon een Hollander en sinds kort heb ik het boek van Charles de Coster in mijn bezit en zit er vaak in te lezen. Over dat ander fenomeen praat ik later nog wel. Foto: een bloemetje als lentegroet

Vandaag hebben we toch nog even kunnen genieten van het zonnetje. We zijn de polder ingetrokken en we konden genieten van stilte, maar ook van een carnavalsoptocht in Stompwijk. Prachtige luchten en een licht versluierde zon. Bijgevoegd een foto van de molens bij Leidschendam.

Ik heb hem maar weer eens van stal gehaald: deze fraaie gelaarsde kat in het Westbroekpark van Scheveningen.

Charles Perrault (1628 – 1703). Zijn naam is niet zo bekend, maar deze Franse schrijver is wereldberoemd om zijn sprookjes. Onder anderen: Assepoester, Blauwbaard, Doornroosje, De Markies van Carabas, Kleinduimpje en Roodkapje.

De gelaarsde kat is wel de bekendste figuur uit het verhaal De Markies van Carabas. Deze kat, die lange tijd rechts op mijn blog prijkte, heb ik deze week opnieuw gefotografeerd. Iedere keer als ik het Westbroekpark bezoek, loop ik langs dit charmante beeld en beantwoord zijn groet. Een vrolijke groet in de morgen maakt van iedere dag een feest.

Misschien, misschien wordt het morgen beter. Misschien gaat morgen toch de zon weer schijnen. En met carnavalsoptochten is dat een bijzonder leuke bijkomstigheid. Carnavalvierders laten zich niet afschrikken door slecht weer, maar met mooi weer wordt het allemaal nog veel uitbundiger. Foto: Vorig jaar februari was het omstreeks carnaval best mooi weer in Scheveningen

Soms word je er moedeloos van. Er zijn mensen, die er in gespecialiseerd schijnen te zijn om woorden te verdraaien en aan goedbedoelde opmerkingen een negatieve inhoud te geven. Je moet soms zo op je woorden letten, dat je ze beter niet kunt uitspreken. Maar zelfs niet-uitgesproken woorden weten zij nog tegen je gebruikt worden. Het beste lijkt het mij om in dergelijke gevallen er maar het zwijgen toe te doen. Dat het vandaag een grijze dag wordt, daar ziet het wel naar uit. De stad is onzichtbaar en de zee ook. Alles speelt verstoppertje vandaag. Maar het carnaval begint en leut zullen we hebben. Geniet er van. Foto: als we de leuning maar in de gaten houden verdwalen we niet in de mist. Op de achtergrond nauwelijks zichtbaar het Kurhaus.

Een kijkje in de Keizerstraat van Scheveningen

Zo, eerst even de binnengekomen post gelezen. Die zal ik later op de dag gaan beantwoorden. In onze ondergrondse garage is weer eens iemand bezig geweest. Van twee oudere auto’s is een ruit ingeslagen en een motor omver gelopen. En zo is er altijd wat te doen in ons appartement. Vaak ook leuke en gezellige dingen. Tegen insluipers is toch weinig te doen. Nog maar tien dagen en maart begint. De lentemaand. Ik kan me nog een aardige anekdote uit vroeger jaren herinneren. Ik zat toen in het derde jaar gymnasium. Het was in de maand maart en ik was niet met mijn aandacht bij de les. Plotseling stond de leraar voor mijn bureautje en vroeg “festina lente” en ik antwoordde prompt “de naderende lente”, maar dat was niet de juiste vertaling: festina lente betekent: haast je langzaam. Hilariteit alom. Ik ben de betekenis van deze latijnse spreuk nooit meer vergeten. Foto: regendruppels sieren mijn uitzicht.

Een mistimpressie van de boulevard met het Kurhaus op de achtergrond.

Eventjes dacht ik vanmorgen: ik moet de luxaflex omlaag doen, om de zon te weren. Maar dat wil ik niet: ik ben veel te blij dat de zon eventjes mijn kamertje binnenvalt. Gisteren was het een grijze dag, maar toen ik uiteindelijk besloot om toch maar even een wandeling te maken, had ik er geen spijt van: het was niet koud, het was mistig en er stond weinig wind. Daar door bleef ook de mist langer hangen. Toch heeft de mist ook zijn charmes. Er waren tamelijk veel boulevardbezoekers, die genoten van het bijna onwaarschijnlijke licht dat door de mist wordt veroorzaakt. Ik zuig dit niet uit mijn duim, maar een aantal mensen vertelde dat mij. En ook ik genoot van de mist. Misschien laat de bijgevoegde foto dat ook zien en voelen.

Het weer zal in Vlaanderen wat beter zijn dan in Holland. Hier is het grijs en somber. De stad ligt versluierd in een wolkendek en de zee en de lucht smelten samen in één grijs vlak. Als ik nu naar de boulevard zou lopen om een foto van de zee te maken en deze daarna op het blog zou zetten dan zou u slechts één grijs vlak zien. Maar wie weet klaart het vandaag toch nog even op het voorjaar en de zomer de kikkers lustig kwaken.

Ik ben toch maar naar buiten gegaan om foto's van de zee te maken. Het is niet koud; het is mistig. Zo mistig zelfs dat mijn camera geen afstand kon bepalen. Ik moest mijn camera eerst richten op een zichtbaar project, vervolgens camera naar de mist richten en dan pas de knop indrukken. Een bijna grijs vlak is het resultaat.

De carnavalsweek is begonnen. In Italië zijn de optochten al begonnen. Hier in Nederland is men nog druk doende met de opbouw van de praalwagens. Crisis of niet. Misschien wat minder dan andere jaren, maar carnaval is geen carnaval zonder feest. En op carnaval volgt de vasten. Aswoensdag op 25 februari. Aswoensdag is de voorbereiding op het paasfeest: 12 en 13 april. De tijd gaat snel.

Het Valentijnzonnetje heeft de week fraai afgesloten. In een groot deel van Nederland is de voorjaarsvakantie zonnig begonnen. Jammer genoeg laat de zon vandaag voorlopig nog verstek gaan. Maar voor een fikse wandeling is er wel ruimte. Even een koele wind door je haren en je voelt je weer helemaal fit. Zo vroeg in het voorjaar zijn er in Scheveningen niet veel evenementen. Natuurlijk hebben we wel de zee, het strand, duinen en de parken. Wandelruimte genoeg. Maar ook in de rest van het land, en dat geldt natuurlijk ook voor Vlaanderen is er buiten volop vertier. Foto: de foto werd gister gemaakt in het Groene Hart van Zuid-Holland: de Reewijkse plassen.

Vanmorgen om zeven uur kleurde de hemel al aan de horizon.

Vanmorgen om zeven uur ontwaakte ik naast mijn Valentijn.

Vanmorgen om zeven uur dacht ik aan al mijn Valentijnen in bloggenland.

Vanmorgen om zeven uur dacht ik wat moet ik al die Valentijnen toewensen.
Vanmorgen op Valentijn dacht ik: ik geef ze samen een heel groot veld vol bloemen en een dag vol zon. Geniet vandaag van een zonnige Valentijn.

De zon liet zich vanavond van de goede kant zien. Hij zette de stad in een sprankelend avondlicht. Een mooi begin voor Valentijnsdag.

Ik weet niet of Geert Wilders godsdienstig is. In ieder geval is hij niet iemand, die zich sociaalbetrokken opstelt. Hij stelt zich op als een eenling en lijkt alles waar hij het niet mee eens is over één kam te scheren. Is hij het überhaupt wel eens met iemand eens? Is hij het met mij eens als ik in één God geloof? Is hij het met mij eens als ik in Allah geloof? Is hij het met mij eens als ik in Jahweh geloof? Natuurlijk zal hij zeggen: “daar heb ik geen enkel probleem mee”. Hij heeft alleen problemen met de bijbel, de talmud, de koran: dat vindt hij ophitsende boeken. Hij heeft ze misschien – ik weet wel bijna zeker – nog nooit gelezen of… hij heeft ze misschien toch wel gelezen, maar niet begrepen. Of hij heeft bepaalde passages uit hun context gelicht en velt een oordeel over het hele geschrift. Of heeft hij alleen maar een hekel aan fundamentalisten? Ik heb het ook niet op fundamentalisten begrepen, maar daarmee mag ik toch niet hele bevolkingsgroepen veroordelen. Ik vind Wilders zelf een fundamentalist van zijn eigen gedachten en daarom heb ik medelijden met hem. Ik vind hem een beetje zielig. Maar dat mag ik natuurlijk niet vinden, want hij heeft een diplomatiek paspoort – ik niet - en dat is zo iets als een vrijgeleide. Foto: grijze zee, grijze luchten, grijze gedachten.

Het weerbericht geeft voor de kust weinig hoop. Toch zie ik de zon opkomen. Er hangen wel een paar wolken in de buurt. De wolken boven de zee zijn roze gekleurd. De noordenwind doet de vlag op het Kurhaus strak staan. In ieder geval begint de dag van de zonnige kant. De zon wordt wel iedere dag sterker. De natuur is in ontwikkeling: hier en daar zijn er al sneeuwklokjes en narcissen en katjes aan de bomen. Morgen beginnen de voorjaarsvakanties en de komende week zal het carnaval losbarsten. Van een Belgische blogger kreeg ik een aantal oude foto’s over Scheveningen toegezonden. Zijn foto’s zijn opgenomen in de website www.schoenendoos.nu op pagina 106. Foto: nog geen voorjaar, maar een straffe 'herfst'wind teisterde de kust de afgelopen dagen.

Vandaag, 11 februari 2009, zal de zon boven Den Haag om 08.06 uur opkomen.at ik gisteren nog tot twaalf uur met het licht aan achter mijn computer, nu heb ik geen lamplicht nodig. Schuin achter mij komt de zon met een knipoog van herkenning door en boven een wolkendek aan de horizon mij begroeten. Foto: de zee van gisteren, windkracht 8, iedere dag opnieuw een wereldwonder.

En de regen hield om 15.00 uur op, nou ja, het druppelde nog wel wat, maar je kon zonder paraplu naar buiten. En dat heb ik dan ook gedaan. Even de pier op en uiteraard vergezeld door mijn camera. Bij Bft 8 is de zee altijd woelig en bij de noordwester van vandaag waren de golven best heftig. Zie foto.

Hier in Scheveningen is de wereld niet wit: hier is geen sneeuw gevallen en zijn ook de daken niet berijpt door nachtvorst: buiten is alles grijs en nat en binnen zitten we met het licht aan. Dat zal wel binnenzitten blijven vandaag: met dit weer stuur je de hond nog niet naar buiten. Wie weet knap het weer nog wat op: de weergoden zijn onvoorspelbaar. En bidden om weer, dat helpt niet. We gaan maar wat aan het werk in huis. Ik heb deze week nog twee vergaderingen; die kan ik nu rustig voorbereiden. Foto: misschien komt er vanavond nog een mooie zonsondergang. Ik zet hem er nu maar vast op. Dan hebben we iets om naar toe te leven.

Van middag fijn naar de fitness geweest. Mijn warming-up bestaat uit een kleine fietstocht. Sneeuw, wind of regen deren mij niet. Daar kan ik wel tegen. En als je dan na ongeveer twee uur weer thuis komt voel je je een ander mens. Ik kan het iedereen aanraden. Gisteren maakte ik deze foto. Op de achtergrond Europoort.

Waar zullen we het vandaag over hebben? Over de Belgische voetbalscheidsrechter, die de keeper van ADO Den Haag een rode kaart gaf en bovendien een penalty, waardoor mijn club met tien man moest verder spelen? Of over premier Balkenende, die de hypotheekrente nu niet ter discussie wil stellen? Of over Sven Kramer, die voor de derde keer op rij wereldkampioen all-round werd bij het schaatsen? Of over Maxima en Willem-Alexander op de Zuidpool? Of over de journaliste, die Paus Pius X Paus Pius iks noemde? Of over het weer, dat er vandaag weer grijs uit ziet? Nee hoor, we gaan gewoon verder met de nieuwe dag, die ons weer gegeven is. Foto: zo ging de zon gisteravond onder, maar hij is vandaag nog niet terug gekomen.

Dit was vandaag ons uitzicht. Een vals zonnetje, grijze wolken en regen en/of sneeuw was ons lot. Dit leidde echter wel tot deze bijzondere opname.

Dit is het einde van de Noord-Boulevard op Scheveningen. Na dit huis beginnen het Scheveningse noorderstrand en duinen, die zich uitstrekken tot de grens van Wassenaar. De foto werd deze morgen genomen onder minder gunstige weersomstandigheden.

8 februari, de eerste week van de maand is snel voorbijgegaan. Over drie weken schrijven we alweer 1 maart. Dan is de carnaval weer voorbij. En in die maand, in de nacht van 28 op 29 maart, gaat de zomertijd weer in. Vanmorgen, de zon scheen verleidelijk mijn kamer binnen, ben ik op pad gegaan om een duinwandeling te maken. Na een paar minuten had ik de duinen bereikt en striemde een ijskoude regenbui mijn gezicht. Diep weggedoken in mijn windjack ben ik bij de eerste afgang naar het strand gegaan en met de wind schuinachter ging het een stuk beter. Op het strand was het doodstil; alleen een sulky was te zien. Daar heb ik een foto van gemaakt, die ik hierbij meestuur.

Dat zijn de woorden, die sinds gisteren regelmatig op mijn blog verschijnen. En wat moet je daarmee? Ik zit niet de hele dag achter mijn computer en probeer dan ook niet constant contact te maken met het sennet. Maar iedere keer, dat ik het probeer, verschijnt het woordje warning. Misschien dan nu niet. In ieder geval kan ik dan iedereen een fijn weekend wensen. De nieuwe televisie staat er en doet wat hij moet doen. Maar buiten schijnt de zon en daar willen we ook van profiteren. En dat hebben we vandaag dan ook gedaan. Deze vaas staat in een tuintje op Scheveningen

Nog twee weekjes wachten en dan breekt in het zuiden het carnaval weer los. Officieel begint carnaval de dag voor Aswoensdag en dat zou betekenen op 24 februari, maar de altijd in feestvreugde levende zuiderlingen hebben er in de loop der tijden een paar dagen bijgesmokkeld en beginnen met het feesten al op vrijdag(sommige groepen zelfs al op donderdag) vóór Aswoensdag: op 20 februari dus. In Zuid-Holland wordt carnaval niet zo uitbundig gevierd. Toch liggen ook hier in een aantal winkels de carnavalsattributen uitgestald. Het volgende jaar – 2010 – valt Aswoensdag op 15 februari en in 2011 op 7 maart. Misschien worden er dan weer wat dagen bijgesmokkeld, zodat over een paar jaar gesproken kan worden over een carnavalsweek. Foto: nu nog geen groen aan de bomen, maar spoedig zal het toch weer lente worden.

‘O, o, Den Haag, mooie stad achter de duinen’ zo is de tekst van een van de bekendste liedjes over Den Haag. Één woordje zint me niet in deze tekst; namelijk het woordje mooie: hier had ik liever het woordje ‘schone’  zien staan. In Zuid-Nederland en Vlaanderen gebruiken ze het woordje schoon ook in de betekenis van mooi. Maar in Noord-Nederland is er een verschil tussen mooi en schoon. Als de hondenpoepenplaag alleen maar groter wordt, dan is er van een mooie stad geen sprake. Veel, misschien wel de meeste hondenbezitters laten hun honden uit vóórdat de (milieu)politie haar ronde doet en nádat diezelfde politie haar dagtaak beëindigd heeft. De kans om een overtreder te betrappen is vrijwel nihil. Wanneer wordt Den Haag, waarvan Scheveningen deel uitmaakt, nu eindelijk eens een mooie en schone stad achter de duinen? Foto: Den Haag, mooie stad. Toevalstreffer: geen hondenpoep.

Annemiek heeft haar nieuwe brillenglas en ik een lege geldbuidel. Ik zie dat echter alleen maar via een afschrijving op mijn bankrekening: contant geld heb ik nooit bij me op een enkele euro na, die ik moet gebruiken bij een parkeermeter. En vandaag wordt die bankrekening nog een keer geplunderd: Annemiek wilde gisteren de tv aanzetten. Het rode lampje flikkerde op en bleef branden, maar verder gebeurde er niets. We wisten wel, dat hij zijn langste tijd gehad had, maar zo’n einde komt altijd onverwacht. Achter op de kast stond nog zijn geboortejaar: 1997. Een televisie heeft ook de eeuwigheid niet in pacht. Dat betekent dan ook een bezoek aan de tv-winkel in Leidschenhage. En het zal wel een flatscreen worden. Niet te groot: 80 centimeter. Die is tegenwoordig goedkoper dan twee brillenglazen. Er is dus werk aan de winkel: Annemiek wil vanmiddag nog haar favoriete programma’s zien. Foto: geen tv-beeld? Wij hebben in ieder geval nog wel zicht op Scheveningen

Enige tijd geleden hebben we ons in laten schrijven als zorgabonnee bij Respect Zorggroep Scheveningen. Daar kan je ook deelnemen voor fitnesstrainingen onder fysiotherapeutische begeleiding. Dat leek mij wel wat en daarvoor had ik gisteren een intakegesprek. Donderdag begin ik daar. Als je wat ouder wordt moet je toch bijtijds maatregelen treffen om zo lang mogelijk van je derde leeftijd te kunnen genieten. Niet dat ik me met mijn 74 jaar oud voel, maar je bent wel 74 en dan hoor je toch al een beetje bij de ouderen van onze generatie. ‘Pluk de dag’ denk ik iedere dag: iedere dag, die je krijgt is, een cadeautje. En gekregen borrel sla je toch ook niet af? Ik tenminste niet. Maak er maar weer een fitte dag van. Foto: een van de oudste woningen van de wijk, waarin wij wonen: Belgisch Park.

He Loek, opstaan: het is al half acht. Ik spring uit mijn bed, ga via het toilet naar de badkamer, was me, kam mijn haren en denk: ‘scheren doe ik me straks wel’. Ik loop nog even naar de kamer voor mijn vest en sta op het punt om de krant te gaan halen; terloops kijk even op de klok. Ik knipper met mijn ogen: hier klopt iets niet. Inderdaad de klok wijst 06.41 uur aan. Ik kijk naar de andere klok en deze doet het zelfde. Annemiek zit al achter haar computer met een kopje thee, een banaan en een boterham. Ik zeg: ‘het is net half zeven’. Zij sputtert tegen: zij gelooft mij niet. En eindelijk heeft zij het door. De krantenbezorger is nog niet geweest en daarom kruip ik achter de computer om dit verslagje te schrijven. Zo, dat is klaar; dat kan ik straks doorsturen naar mijn blogvrienden. Ik ga nu maar een kijken of de krant er al is: het is ondertussen 06.55 uur. Foto: zo maar even een straat in de badplaats Scheveningen.

Het is lang zonnig geweest hier op Scheveningen, maar nu trekt de lucht toch dicht. Sneeuw is hier nauwelijks gevallen. Na een paar vlokjes hield het al weer op. Maar om buiten een ommetje te doen, nee, daar ben ik maar niet aan begonnen.

Vandaag 1 februari. De maand februari is genoemd naar een god uit de Etruskische mythologie: Fabruus. De god van de grote reiniging en de boetedoening. Februari is ook de sprokkelmaand en om de vier jaar de schrikkelmaand. In februari is er heel wat te doen. Zo beginnen we op 2 februari met het feest van Maria Lichtmis (in de katholieke kerken zal dat feest wel vandaag gevierd worden.). Op 3 februari gaan we naar de kerk voor de Blasiuszegen, een vroom katholiek gebruik. Op 24 februari vieren we de dinsdag voor Aswoensdag: carnaval. Maar dat feest begint tegenwoordig al een weekend er voor. Op woensdag 25 februari gingen we vroeger het askruisje halen: een teken dat de vasten was begonnen: de priester zeg dan als hij het as op het hoofd strooit: "bedenk, o mens, dat gij stof zijt en tot stof zult wederkeren."  En dan de laatste dag van de maand: 28 februari, onze trouwdag. Zevenenveertig jaar geleden togen wij naar het stadhuis om voor de wet te trouwen. Foto: zo zag de wereld er uit op de eerste zondag van februari 2008. Wat zal de dag van vandaag brengen?