Vandaag is Holland niet zo mooi. Op een dag, dat heel Nederland feest viert, is een aanslag gepleegd op het koninklijk huis: 4 doden, 5 zwaargewonden en 8 lichtgewonden. Wij treuren mee met de getroffenen van deze bewuste aanslag. Wat een mooie feestdag beloofde te worden, werd een zwarte pagina in onze geschiedenis.

Het is vandaag koninginnedag in Nederland. Overal wordt feestgevierd en zijn er vrijmarkten. Vandaag is het de dag, dat bijna alles mag. Met het mooie weer was het vanmorgen om 07.00 uur al druk. Op straat waren de mensen bezig hun handelswaar uit te stallen: deze handel bestaat in hoofdzaak uit 2e handsspulletjes en/of zolderopruimingen. Natuurlijk staan er ook mensen tussen, die op deze markten beroepsmatig werken. Maar het leukste is toch de handel van de buurtbewoners. Straks ga ik ook weer rondsnuffelen: wie weet vind ik nog iets dat ik kan gebruiken. Foto: zelfs eenvoudig een hekje en wat onkruid onderstrepen de schoonheid van Holland.

Vanmiddag hebben we genoten van een tochtje in het Hart van Holland. Foto: hier klopt het groene hart van Holland.

Vanmorgen werd ik weer vroeg gewekt door de opkomende zon. Even wassen, aankleden en krantje halen. En als ik dan naar buiten ga kijk ik altijd even om mij heen om van mijn omgeving te genieten. En vanmorgen was het weer zo’n ochtend, waarop de zon zijn stralen uitzendt over de duinen en de stad, die dan nog gedeeltelijk verborgen liggen onder de nevel van de koude nacht. Foto; de stad nog gedeeltelijk verborgen in de nevel.

Dit is volgens zeggen de grootste camelia van Den Haag. Ter vergelijk ging Annemiek er even naast staan.

Ik kan me de tijd niet herinneren, dat ik een andere bank had dan de Rabobank. En wat blijkt uit een onderzoek: de Rabobank krijgt als enige bank in Nederland een ruime voldoende van de geënquêteerden. Heb ik destijds toch de goede keus gemaakt. En als ik nu zou moeten kiezen dan zou ik weer de Rabobank kiezen: ik ben echt tevreden over deze solide bank.

Tijdens mijn huwelijk hebben we wel al een aantal keren van bank gewisseld, maar dat was de zitbank in de woonkamer: die bleken op de duur niet zo solide te zijn. Foto: gisteravond reden we even door de polder en zagen een meerkoet met vier jonkies, op de foto drie. De vierde was even uit beeld.

Na regen komt zonneschijn en dat was vandaag weer waar. Natuurlijk is het een onzinnig spreekwoord: het kan net zo goed andersom zijn: na zonneschijn komt regen. Maar de optimist houdt het bij ‘na regen’ en de pessimist bij ‘na zonneschijn’ en ze hebben allebei gelijk. Hoe je het ook keert of went, ik houd van de zon. Foto: geef mij het zonnetje maar.

De buienradar geeft aan, dat de buien België al weer bijna verlaten hebben. En deze bewolking om ca 9.30 uur ook Scheveningen gepasseerd zijn. Het kan dus best wel weer een aardige dag worden. Overigens heeft de zware bewolking die ons zojuist gepasseerd is, weinig vocht achtergelaten. De bloemen en planten hadden echt wel op wat meer gehoopt. Foto: best wel een mooi hofje in Scheveningen.

Het is voorspeld. Vandaag zal het weer aangenaam, maar niet zonnig zijn. Dan ligt er weer een plicht op onze schouders: wees zelf het zonnetje voor je omgeving. Vanmorgen nog geen ommetje gemaakt. Onze zwager komt vandaag op visite en dan ga ik meestal met hem een behoorlijke wandeling maken. Maar vandaag gaan we, als hij tenminste tijdig komt, naar een kaasmarkt in Zoeterwoude. Het is daar altijd gezellig en interessant. Maar bijgevoegde foto maakte ik deze week op een dagelijkse wandeling door Scheveningen.

Wel te rusten voor iedereen.

Het is weer weekend en zoals wel vaker in het weekend ligt er geen Telegraaf in de brievenbus. Even de Telegraaf gemeld en de krant wordt misschien in de loop van de dag nabezorgd; het is ook al eens gebeurd, dat de zaterdagkrant pas op maandag werd nabezorgd. En dan vraag je je wel eens af: waarom ben ik eigenlijk geabonneerd op een krant? Er is televisie met het laatste nieuws, de radio en de gratis ochtendkranten. Ja waarom eigenlijk een abonnement? Ik denk meer uit gewoonte; je loopt naar de brievenbus, haalt de krant, kijk er 15 minuten in en legt hem dan weer op de stapel oud papier. Foto: een straatje in het 19e eeuwse Scheveningen.

Vroeger lag hier een binnenhaven> Nu is het een speeltuin voor kinderen.

Kop in de Telegraaf. België praat met Van Gaal. De Belgische voetbalbond heeft Louis van Gaal woensdag gepolst voor de functie van bondscoach. Zal de AZ-trainer het Belgische team klaar kunnen stomen voor een eclatante overwinning op het Nederlands voetbalelftal?
Het kasteel in Scheveningen is klaar en wordt vandaag officieel geopend. Gedurende twee maanden kunnen bewoners en bezoekers genieten van dit prachtige onbewoonde kasteel op het Scheveningse strand. Gisteravond omstreeks 18.30 uur maakte ik bijgevoegde foto.

Toen ik zojuist op mijn balkon stond en uitkeek over de omgeving, dacht ik: “wat woon ik toch in een prachtig mooi land”.

Ook België is bekend om zijn parkeerproblemen. In het Vlaamse dorp Sint-Amands, nabij Antwerpen, heeft een auto-eigenaar uit protest zijn voertuig rechtop geparkeerd tussen een boom en een muur. Sint-Amands trekt veel toeristen en die geparkeerde auto is een echte attractie geworden. (bron: de Telegraaf). Het is natuurlijk geen werelduitvinding, maar als protest haal je wel de krant en het Belgenblog. Foto: in de tijd dat dit soort kastelen nog bewoond werden kenden ze ze nog geen parkeerproblemen, wel belegeringsproblemen.

Gisteren had ik een geluksdag. Gistermorgen had ik eerst een korte bespreking, daarna ontdekte ik een voor mij onbekend achterommetje, waar zowaar nog een heel oud huisje stond, vervolgens had ik een uitvoerig en aangenaam gesprek met een Scheveningse mevrouw, dat mij misschien aan wat oude foto’s kan helpen, in ieder geval kon zij mij heel veel nieuws vertellen over Scheveningen en daarna had ik nog even tijd om een oude dame te bezoeken, die ik ongeveer 10 dagen eerder voor het eerst ontmoette. Van haar kreeg ik een aantal foto’s, waarvan er één heel belangrijk is voor MuZee Scheveningen. Deze foto laat ik vandaag kopiëren en de oorspronkelijke foto gaat binnenkort naar de collectie van het museum. Foto: dit keer geen eigen foto, maar de foto die ik gisteren cadeau kreeg.

Gisteravond had de gemeente een bijeenkomst georganiseerd in het Circustheater. Er kwamen ruim 300 mensen, waar er 250 verwacht werden. De titel van de bijeenkomst was: oogstbijeenkomst samenspraak. De gemeente was 90% van de vergadering aan het woord en voor de toehoorders, want dat waren de aanwezigen in feite toch, was er slecht 10% discussietijd over. In het begin van de bijeenkomst zei wethouder Norder: Kom met uw ideeën, opmerkingen etc. “dan maken wij er wat moois van”. Dat wij was hier duidelijk een pluralis majestatis: zo in de geest van ‘wij, wethouder van ’s-Gravenhage,… Ik ben voortijdig weggegaan. Soms denk je wel eens: waar de overheid spreekt, tellen de burgers niet meer mee. Foto: bij het bouwen van het zandkasteel is samenwerking wel belangrijk.

Lag het aan de netwerkkabel, lag het aan het programma? Ook de specialist kwam er niet uit. Uiteindelijk hebben we maar besloten een andere netwerkkabel te gebruiken. En toen werkte het internet het weer. Zal er een breuk(je) gezeten hebben in de andere kabel. Afwachten maar. In ieder geval kan ik nu weer internetten. 

Ik mag even de laptop van Annemiek gebruiken. Mijn pc is weer van streek. Als het binnenkort nog niet helemaal in orde is met mijn pc, dan overweeg ik toch maar om na de vakantie een nieuwe pc aan te schaffen. Voorlopig nog maar even behelpen. Gisteren maakte ik bijgevoegde foto, tenminste als dat lukt met de laptop. Door het warme weer spoelden weer de algen aan. Deze algsoort is overigens niet gevaarlijk, maar riekt niet lekker. Wel een mooi gezicht al die groene kleuren.

Mijn PC weigert het IP+adres te vernieuwen. En nu zit ik dan even op de laptop van Annemiek te werken, die wel met hetzelfde modem verbonden is. Ik heb mijn specialist al gebeld en hoop dat hij morgen beschikbaar is. Anders moet ik me een paar dagen  behelpen met de laptop. Ik kan u dus wel ontvangen en zal morgen proberen zoveel mogelijk het gastenboek te beantwoorden. Ik kom wel bij u langs, maar kan misschien niet overal een berichtje achterlaten. Met dank voor uw begrip.

Gekocht. Betaald. Meegenomen.  Maar waar heb ik die spullen nou weer weggelegd? Overkomt u dat ook wel eens? Zoeken. Zoeken. Zoeken. Niet te vinden. En opeens, als je niet meer zoekt, vind je, wat je zocht en ligt het op een heel voor de hand liggende plaats. En daar had je dan natuurlijk net niet gezocht.

Het wordt druk op Scheveningen vandaag. Mooi weer en een Jaarmarkt op de boulevard.
Het zandkasteel wordt 24 of 25 april officieel geopend door een wethouder. Maar dan is het natuurlijk al lang af. Op bijgaande foto zijn zandbouwvakkers nog hard bezig. Vandaag zullen ze wel verder bouwen. Het weer is er prachtig voor.

De zon schijnt mijn werkkamertje binnen. Het belooft weer een fraaie dag te worden. Eén nadeel zit er aan de zon. Ik zie namelijk overal stof; op mijn scherm, mijn pc, mijn toetsenbord en noem maar op. Met somber weer zie je dat stof niet. Dus dadelijk maar met de stofdoek of plumeau het stof verspreiden. De stofdoek of plumeau schud ik later buiten weer uit en dan kan het stof zijn oude werk weer hervatten. Stof echt verwijderen is een schier onmogelijke taak. Zelfs in  stofvrije kamers van ziekenhuizen of bedrijven komt nog stof voor. Foto: opkomende tij, gisteren gemaakt.

Er wordt hard gewerkt aan het zandkasteel dat voor het Kurhaus zal verrijzen. Het weer zit mee: geen regen, weinig wind, licht bewolkt; wat wil een mens nog meer. Wij zijn hier gespaard van de regen, die gelukkig vlak onder Den Haag voorbij trok. Foto: situatie van  omstreeks 16.00 uur vandaag. Morgen weer een nieuwe foto van het kasteel.

Het liep gisteren wel wat anders dan ik verwacht had. Sommige dingen, die ik gepland had zijn in ieder geval wel gelukt. Maar een bespreking laat op de middag was niet in mijn dagprogramma opgenomen. Ik wilde naar het strand om foto’s te maken van het zandkasteel in wording. Ik wilde iemand bezoeken in verband met mijn website schoenendoos. Ik wilde… ja wat wilde ik eigenlijk allemaal. In ieder geval: de dag verliep anders dan ik gedacht had. Foto: vroeger deed ik dit ook graag, maar de laatste jaren komt daar niets meer van.

Ik ben al weer een beetje aan de late kant. Ik moest eerst nog wat andere administratieve dingen doen. Vannacht heeft het hier wat geregend, maar nu schijnt de zon. Misschien wordt het niet zo mooi als gisteren; het kan ook niet altijd een zomerse dag in de lente zijn. Vandaag zijn ze op het strand bezig een groot zandkasteel te bouwen. Dat moet binnen een week klaar zijn en dan blijft het staan tot medio juni. Ik zal er vandaag al vast wat foto’s van maken. Foto: gisteren tijdens een tochtje door de polder.

Mooi weer betekent voor ons naar buiten. Vandaag ging als zo vaak richting Zoeterwoude. Even kaas halen op de kaasboerderij. Daarna genieten van de mooie polder. Vandaag zagen we veel zwanen. In deze tijd moet je niet te dichtbij komen: ze kunnen in de broedtijd behoorlijk agressief zijn.

Vandaag wordt er een nieuw boek over Scheveningen gepresenteerd. De titel is: ‘125 jaar Belgisch Park’ met als ondertitel ‘De ontwikkeling van Nieuw Scheveningen, wonen tussen bad en strand’. Het eerste exemplaar zal worden aangeboden aan de ambassadeur van België, de heer Luc Carbonez. Ik denk dat ik later nog wel terugkom op de inhoud van het boek: ik heb alleen al tegen de titel en ondertiteling enige bedenkingen. Maar misschien wordt er hier voor een goede verklaring gegeven. Ik zal in ieder geval bij deze presentatie aanwezig zijn.

Na twee dagen mist, waarvan 2e paasdag zeer dichte mist, zien we nu het zonnetje door de mistlaag heen komen en zo te zien zal het vandaag een zonnige dag kunnen worden. Het was inderdaad “hij trekt wel op die mist” alleen duurde het wel erg lang. Maar ik vertrouw de zee nog niet erg: daar hangt de mist nog en als de wind uit zee gaat komen, dan zitten we weer in de mist. Afwachten maar. Het is nu nog windstil. Foto gemaakt op 1e paasdag.

Vanmorgen om 07.00 uur stonden wij op; mist rondom en die mist is niet verdwenen. Het is nu 20.17 uur en nog steeds is het mistig op Scheveningen. Neen, vandaag zijn we niet erg enthousiast over het weer. De weersverwachting voorspelt voor morgen hetzelfde weertype, hopelijk krijgen we morgen geen mist en wordt het bij ons een zonnige dag.

Van uit zee trekt een zware mist het land binnen. Dat wordt weer een heel karwei voor de zon. Maar het is nog vroeg. Hij trekt wel op die mist, zei de optimist. Gistermiddag was ik met mijn dochter foto’s maken in de duinen ten zuidwesten van Scheveningen: het Westduinpark: daar wil de gemeente gaan bouwen, maar de provincie moet er op toezien dat de natuur daardoor geen schade ondervindt. Gisteravond onze avondwandeling in het Oostduinpark: konijnen kijken en rondzien naar de reeën. We zagen een reebok en twee –geiten. Een witte bloesem overdekte een van de duinen, waarvan bijgaand de foto. Ik noem dit mooie gebied ‘mijn achterduin’. Ik geniet er iedere keer opnieuw van. Het duin is net als de zee: altijd wisselend.

De zon begint zich aan te kleden en misschien komt hij op zijn paasbest toch tevoorschijn voor de vele mensen, die vandaag de bollenvelden, Scheveningen of het mooie Belgische land willen bezoeken. Een voorproefje van Holland ziet u op de foto. Klik er even op voor een vergroting.

De zon is nog niet op zijn paasbest gekleed. Zal aan het jaargetijde liggen of hij zal nog een beetje lui zijn.

Paaschen, Paaschen,
luide klinke
nu de slag van
lerke en vinke,
nu de stem van
    mensche en dier!
Paaschen, Paaschen,
    wijdt het vier,
wijdt het licht en
pint de lampen
laat den verschen
wierook dampen:
Hallelujah,
    't jok is af
van den dood en
    van het graf!
(Guido Gezelle)

Voor iedereen een Zalig Pasen.

Als je aan de lente in Nederland denkt, dan denk je ongetwijfeld aan de Keukenhof en de bollenvelden. In deze tijd van het jaar is het één groot bloemenfeest in Nederland. Overal in het land zie je langs de wegen de fleurige gele narcissen of andere bolgewassen. En ook mij boeit dat bloemenfeest ieder jaar opnieuw. Als foto dan ook een vandaag gemaakte foto van ergens in bollenland.

We waren er even tussen uit vanwege een verjaardag in Noord-Holland.Gistermiddag er rustig naar toe gereden en vanmorgen rustig terug. Gisteravond werden we getrakteerd op een fikse onweersbui met veel bliksem. Vanmorgen nog even een tocht gemaakt naar Egmond-Binnen en Egmond aan de Hoef in de omgeving van Alkmaar. Bollenvelden gezien in Zuid- en Noord-Holland en honderden lammeren. Morgen is er voor de kinderen lammetjes kijken op verschillende boerderijen. Bollenvelden in de omgeving van Lisse; rechts staat mijn bloempje.

In de late uurtjes van de dag zitten ze in de bomen stil voor zich uit te staren of wat te doezelen in het avondlicht, maar overdag scharrelen ze rond in de duinpannen op zoek naar voedsel. Het is de houtduif: een beetje logge vogel met een - in verhouding tot zijn bolle lichaam - veel te klein koppetje. Je ziet ze niet samen met die broodetende verzwakte stadsduiven. Ze zijn een beetje schuw, maar niet echt bang. Ze maken geen ruzie met andere vogels, maar gaan vredig hun eigen weg.

Even was de zon er vanmorgen, maar nu is die weer verdwenen. Het zal wel een dag van afwisselingen worden. Dat is niet abnormaal in deze tijd van het jaar. Vanmiddag ga ik weer een rondwandeling door Scheveningen maken met een groep van ongeveer 30 personen. Altijd leuk en gezellig. Maar hopen, dat het dan droog blijft. Tijdens een rondwandeling vertel ik meestal niet te veel over de geschiedenis van Scheveningen - dat gaat toch het ene oor in en het andere oor uit - , maar ik wijs meer op de specifieke kenmerken van Scheveningen. Foto: het eerste kerkhof buiten de bebouwde kom in Nederland.

Uiteindelijk na lang zoeken in mijn eigen schoenendoos heb ik toch een foto gevonden van de straat waar ik geboren ben. Op de foto staat de oudste broer van mijn moeder en boven de poort zit zijn echtgenote, mijn tante Door, met hun zoontje Jan, die in 1931 geboren is. Op deze foto is hij ongeveer 5 jaar. De foto is dus gemaakt in 1936. Het huisnummer 31. De oneven kant van de straat. Schuin tegenover deze wagenmakerij van mijn oom, heeft het huis van mijn ouders gelegen, op No 96. Toch weer een stukje van mijn wortels ontrafeld. Wie de fotograaf was, weet ik niet. Ik in ieder geval niet.

Nu weet ik waar ik geboren ben. In mijn eigen schoenendoos vond ik de brandpolis, die mijn vader op 10-10-’30 had afgesloten met de Assurantiemaatschappij De Nederlanden van 1845.

Het betrof het woonhuis aan de Brandtstraat 190 te ’s-Gravenhage. Op die polis staan ook de mutaties vermeld.

Zo wordt op 1 september 1931 een nieuwe woning vermeld: Fischerstraat 153,

vervolgens op 24 oktober 1932 Schalkburgerstraat 96,

op 19 april 1937 Prof. Kaiserstraat 24,

op 19 juni 1962 Vinkensteynstraat 75

en als laatste notering Berenrade 3e op 16 juli 1962.

De datum van de Vinkensteynstraat is een later uitgeschreven toevoeging, want in april 1940 woonden mijn ouders reeds in de Vinkensteynstraat 75.

Ik ben geboren in 1934 en dat betekent dan dat ik, mijn oudste broer Jan en mijn jongere broer Aad in de Schalkburgerstraat 24 zijn geboren.

Het is toch goed te weten waar je geboren bent. Zo zie je maar weer wat voor een informatie in de schoenendoos gevonden kan worden.

Ik ben gisteren nog langs mijn geboorteadres gereden met de bedoeling van dat huis een foto te maken, maar het huis bestaat niet meer. Gek is dat ik aan mijn geboortehuis geen enkele herinnering heb, hoewel ik er toch twee en een half jaar gewoond heb. Sommige dingen verdwijnen in een lege herinnering.

Het zonnetje kwam slechts sporadisch door, maar toch voelde het best lekker aan vandaag.Als je denkt, dat dit een rustige dag zou worden, dan had ik het aardig mis. Vanmorgen heb ik een paar uur zitten praten met Turkse medelanders, die bezig zijn een Turks Museum op te richten. Gezien mijn kennis van de Turkse cultuur ben ik om advies gevraagd. Het was een zeer openhartig en vriendelijk gesprek. Daarom ook een Turks plaatje als foto.

Hij staat er weer. Het grijze standbeeld met de piepstem. Als het weer het toelaat, komt hij slenterend aan, zet zijn opstapje neer, zijn centenbakje voor hem op de grond, wachtend op vooral het jongere publiek. Met zijn ‘pieperdepieppiep’ lokt hij de mensen naar zich toe en de kleine kinderen kunnen een handje van hem krijgen. Publiek trekt hij altijd, deze zilvergrijs geschilderde mimespeler.

Ik weet niet wat voor een vogeltje dit is.

De enige muts, die je tegenwoordig nog ziet, is een hoofddoekje. Gisteren was het bij tijd en wijle een zomersdag op de Scheveningse boulevard. En wat mij het meeste opviel waren de fleurige hoofddoekjes.
Vlaanderens schoonste was natuurlijk weer weggelegd voor een Belg of was het ook een Vlaming. De Raboploeg had op deze dag wel erg veel panne.
Vandaag belooft het een mooie dag te worden; Een goed begin van de paasweek. Als dit mooie weer nu eens tien dagen aanhield, dan zou de wereld er heel anders uitzien: dan hebben alle mensen dezelfde kleur. Foto: de magnolia of tulpenboom staat weer in volle pracht.

Passiezondag. Vroeger was dit de dag die de laatste zware week van de vasten betekende. Toch zit er in deze week nog wel een liturgisch lichtpuntje: Witte Donderdag. Op die dag waren de paarse omhulsels van de heiligenbeelden vervangen door witte kleden. De vrijdag daarop, goede Vrijdag, was de kerk in het zwart gehuld. Maar passzaterdag beierden om 12.00 uur de paasklokken en mochten we ons vastentrommeltje openen. Dan was het paasfeest begonnen: in die tijd werden de paasvieringen nog op zaterdagochtend kerkelijk gevierd. Nu gebeurt dat in de nacht van zaterdag op zondag. En met Pasen liepen we allemaal op zijn paasbest en gingen we naar de feestelijke hoogmis in de kerk. Die kerk is nu gesloten en voor een kerkelijk paasfeest moeten we ver weg. Ik zit te dagdromen: het is passiezondag.

Ik kom u nog even een prettige avond wensen. Wij hebben de zon niet zien onder gaan, maar ook niet zien opkomen. Daarom zend ik u hierbij een bloemenveldje; allemaal zonnetjes.

Na fraai voorjaarsweer volgt vandaag dan een dag met bloggenweer. We liggen hier in Scheveningen toegedekt onder een lichtgrijze deken. Als het een beetje meezit, zal de zon er toch misschien nog een paar gaatjes in kunnen branden. We zien wel wat er komt; in ieder geval hebben we al van een aantalzeer fraaie dagen kunnen genieten. Met deze foto denk ik terug aan de dag van gisteren.

Als ik op mijn terras zit heb ik uitzicht over een groot deel van Scheveningen, maar sinds een paar dagen is mijn uitzicht een beetje veranderd: op de foto is een fraaie muurschildering aangebracht op een stuk muur, dat echt geen fraaie uitstraling had, maar nu wel. Ik hoop maar dat deze muurschildering een lang leven beschoren is en niet door graffiti vervuild zal worden.

Met dit stralende weer is het natuurlijk hier aan de kust nog niet direct strandweer. Maar achter de schermen en in de zon liggen al heel wat strandbezoekers te zonnen. Even een kleurtje ophalen voor de komende feestdagen.

Het gaat al weer een stuk beter dan gisteren. Hopelijk kan ik vandaag weer wat verder wandelen.Lopen of liggen zegt de fysiotherapeut. Gemakkelijk praten, maar het helpt wel. Ik heb er alleen maar een probleem bij: lopen doe ik graag, maar aan liggen heb ik een hekel. En zitten is niet goed. Als ik ga liggen dan wil ik slapen, maar als ik niet kan slapen dan wil ik niet liggen. Gisteren is het redelijk gegaan en vannacht heb ik goed geslapen. Alleen als ik me wilde omdraaien, ging het niet zo lekker. foto: deze wilde fazant liet zich gemakkelijk fotograferen. Lange tijd niet gezien in de duinen.

We hadden geboekt voor een kort verblijf in Kalkar: twee nachten. Aanvullend daarop nog een overnachting in Nederland. Maar vanmorgen na het douchen wilde ik mijn overhemd van de stoel op pakken en toen schoot er ineens iets in mijn rug. Ik kon bijna niet overeind. Die overnachting in Nederland konden we wel vergeten. Gelukkig kon ik met pijn en moeite (na het innemen van twee paracetamol, in de auto komen. We zijn toen rechtstreeks naar Scheveningen gereden. En daar aangekomen ben ik strompelend naar mijn appartement gesukkeld. Zo juist had ik de fysiotherapeut aan de lijn en die zei dat ik één ding goed had gedaan: paracetamol innemen, maar dat zitten was helemaal verkeerd. Ik kon toch moeilijke al lopend achter de auto naar huis. Hij zei mij: één ding niet doen, namelijk zitten, maar lopen en liggen. Ik strompel dus maar wat door huis en misschien straks even buiten en af en toe mij lui uitstrekken op bank of bed. En dan maar hopen dat het morgen al weer wat beter gaat. Foto: ik strompel maar wat rond gelijk deze nijlganzen.