golvende eindeloosheid ruimte en licht weerkaatst in de eeuwigheid
Gisteren is geschiedenis morgen is toekomst vandaag leven we maak er iets moois van
water, mist, regen, samengevloeid in één beeld tot verwondering
hoog in de lucht door vleugels gedragen ongekende verten
ik wil als mijn tijd gekomen is stil wegglijden in de eeuwigheid waar geen licht is en geen duisternis waar geen dag is en geen nacht is maar alleen de stilte van het tijdloos samen zijn
Alle korreltjes samen maken het strand
ZEE EN WIND EN WOLKEN: SCHEVENINGEN, WAAR IEDEREEN WELKOM IS.
Op alle foto's in de middelste kolom kunt u klikken voor een vergroting.> Als het werk gedaan is
Als het werk gedaan is
de zon achter de kim verdwenen is
de wereld verdwijnt in duisternis
de wijn in het glas geschonken is
er alleen de stilte van de avond is
dan hef ik het glas
op wat mij vandaag overkomen is.
30-11-2009
Vlaamse frieten
Vandaag begint in België de jaarlijkse “week van de friet”en daaraan hebben ze dit jaar ook een reeks concerten in en om de frituurzaken gekoppeld: Frietrock. Meer dan de helft van de Vlamingen(57 procent) gaat iedere maand naar zijn frietkot; daar worden de lekkerste frites gebakken. In Vlaanderen praten ze van ‘frieten’ of ‘frietjes’ , in Nederland boven de rivieren hebben we het meestal over ‘patat’ of ‘patatjes’ en laten het woord frites weg. Maar we weten allemaal wat we bedoelen. Hier spreken ze wel van ‘Franse frietjes’ maar dan worden die heel dunne frietjes bedoeld, die vaak in een restaurant worden geserveerd. Maar voor echte frieten ga je toch naar Vlaanderen. Foto: geen frieten, maar vandaag een bloemetje.
De laatste zondag van de maand november en de eerste van de advent. De tijd van voorbereiding op het kerstfeest. Vroeger een tijd van bezinning en zelfs een tijd van vasten. Tegenwoordig is het woord bezinning ‘ouderwets woordgebruik’. Hier en daar verschijnt er wel een adventskalender: iedere dag een venstertje openen. Of de adventskrans: het eerste kaarsje is al ontstoken als teken van het Licht, dat op 25 december gaat schijnen. In de winkels liggen de kerstkransen en –broden al weer klaar. Het marsepein van Sinterklaas is al bijna uitverkocht. De kinderschoentjes staan tegenwoordig onder de radiator van de verwarming, want de Pieten komen niet meer door de schoorstenen, eenvoudigweg omdat die er op veel plaatsen niet meer zijn. Hoe dan ook: de decembermaand is altijd weer een gezellige maand. Foto: een kijkje in de tent.
De wolken zijn nog wel niet helemaal verdwenen, maar de zon heeft af en toe kans om even door te breken. Het ziet er allemaal een stuk fleuriger uit dan vanmorgen. Foto: de skischans in wording op de boulevard.
Het plein ziet er weer netjes en opgeruimd uit. De tenten staan er nog; de werkrommel er omheen is verwijderd. Alleen achter de tenten ligt nog wat materiaal. Binnen in de tenten wordt hard gewerkt. Vandaag en morgen de finishing touch en morgenmiddag om 16.00 uur de officiële opening. Bij ons is Sinterklaas al vergeten; in zo’n winterland kan Sinterklaas niet leven, die heeft zich waarschijnlijk al teruggetrokken in zijn paleis of zit in zijn tijdelijk verblijf bij een warme kachel te bibberen van de kou. Toch heeft hij in het andere deel van het land nog heel wat te doen vóór het 5 december is. Ik wens hem in ieder geval veel sterkte en warmte toe. Foto: een kijkje in een van de tenten. Je zou het er koud van krijgen.
Mooi weer was het vandaag niet. Toch zag ik deze morgen nog even de zon. De derde iglo is verwijderd en er is een nierw zeskantige tent voor terug gekomen. Het geheel vormt nu meer een eenheid. Morgenochtend kan ik er een foto van maken. Ze zijn er nu nog mee bezig. Ondanks de tegenslagen lijkt het toch een echt winterfeest te worden. Een langlaufbaan over de boulevard, een ski-afdaling, een overdekte ijsbaan en de ijstenten op het plein. Ook de kerstbomen zijn al aangekomen. Sinterklaas zal zich morgen wel een mijter - de goedheilig man draagt nu eenmaal geen hoedje - schrikken. Foto: het korte zonnelicht.
Het is nog vroeg. De klok heeft net acht slagen laten horen, maar buiten op het plein is er volop bedrijvigheid ondanks het slechte weer. Over drie dagen is de opening van het Cool Event Scheveningen. Voor de belangstellenden verwijs ik hier even naar de website http://www.cooleventscheveningen.nlHet belooft een echt spektakel te worden. Als er na de stormachtige weken nu eens sneeuw zou vallen, dan wordt Scheveningen een echt sprookjesparadIJS. Foto: werk aan de IJSbaan.
Om 05.10 uur deze morgen werd ik wakker; kort daarop de eerste bliksemflits en donder. Er volgden er nog twee. En daarna ben ik weer ingeslapen. De zon moet net opgekomen zijn, maar het blijft donker. De lucht is grijs en het zal me niets verwonderen als er dadelijk een buitje uit de hemel valt. Volgens de buienradar zal het vandaag toch nog aardig weer kunnen worden; we zullen in ieder geval de zon zien, maar het blijft onbestendig. Niks aan de hand: dan blijven we gewoon binnen; daar kan het ook gezellig zijn. Vanmiddag weer naar de fitness. En tussendoor nog wat foto’s maken van de ijsbeelden in wording. Foto: in de ijstent
Dit bloemetje kreeg ik gisteren bij gelegenheid van mijn 75e verjaardag. Ik wil dit graag met u delen als dank voor alle goede wensen, die ik mocht ontvangen.
25 november. De dag er na. Of niet. Is het misschien juist de dag? Dat is het geheim van mijn verjaardag. Wat is er dan aan de hand. Mijn ouders waren katholiek in de geest van de eerste helft van de vorige eeuw. Maria stond hoog in het vaandel van iedere gelovige. Dit uitte zich onder andere in de naamgeving van de kinderen. Kinderen kregen vaak als tweede naam bij het doopsel de naam Maria toegevoegd. Zo ook bij mij. Maar nog meer bijzonder was het, als de nieuwe boreling ook op zaterdag geboren werd. Zaterdag was de dag, die speciaal aan Maria was toegewijd. En ik moest dan ook op zaterdag ter wereld komen. 24 november 1934 was een zaterdag en omstreeks die tijd was ik uitgerekend. Maar de boreling kwam niet op 24 november: die wilde een zondagskind zijn. De torenklok had amper het nachtelijk 12 uur geslagen: een paar minuten later kwam ik ter wereld. De aanwezige huisarts, ook gelovig, stemde er in toe, dat op mijn geboortebewijs, dat hij moest tekenen, een laat tijdstip op 24 november werd gemeld. Zodoende was ik een Mariakind en een zondagskind. Beter kon ik het toch niet treffen. We hebben gisteren die heuglijke dag van 75 jaar daarvoor herdacht in het Argentijns restaurant Santos. En het was er voortreffelijk. Voldaan zijn we naar huis teruggewandeld, waar we nog nagenietend van het heerlijk eten en drinken zaten bij te komen bij een glaasje water. Foto: geen commentaar, maar wel een stukje Cool Iglo.
Met de iglo is alles goed afgelopen. Een technisch black-out. Maar hij staat nu weer fier overeind. Er moet dag en nacht doorgewerkt worden, om alles op tijd klaar te hebben. Foto: vóór de black-out en ná de black-out. Alles bij het oude.
Ook de derde iglo heeft het begeven. Hij ligt plat op het plein. Ik weet nog niet wat de oorzaak is. Wel stond er gisteren een stevige wind met af en toe zware rukwinden. Het wordt nog hard werken voor de organisatie door al die tegenvallers, maar ze zullen de moed niet laten zakken. In de tenten gaat het werk gestaag door. Ik mag daar iedere dag komen om foto’s te maken. De beeldhouwster maakte deze foto van de Driekoningen (mijn achternaam is de Koning).
In de tenten is de temperatuur ongeveer -5 graden. Buiten +12. Je brilleglazen beslaan als je weer buiten komt. Toch is het niet koud in de tenten, althans zo ervaar je het niet. Foto: een object in wording.
Gisteren, het was al in de middag, stond er een stevige wind op strand en boulevard en aan de hemel een stralende zon. Toch waren er veel mensen, die uit kwamen waaien. Even een frisse neus halen. Dat kon ik ook doen in de “ijskelders” van de Cool Iglo Sculpture; daar waren de kunstenaars al bezig met het beeldhouwen van de figuren, die op zondag 29 november door wethouder Frits Huffnagel officieel onthuld zullen worden. Ik mag regelmatig de vorderingen fotografisch vastleggen. Nu is het er nog een blokkendoos van ijs, maar hier en daar begin je toch al duidelijk vormen waar te nemen. Foto: in kijkje in die ijskelder.
Wachtend op de zonsopgang zit ik al een tijdje te surfen op internet. Inmiddels is het 08.35 uur. Het weer lokt mij niet voor het maken van een ochtendwandeling. Hier en daar begint de bewolking te breken, maar de zon, die toch al om 08.10 uur moet zijn opgekomen, laat zich nog niet zien. Toch verwacht ik hem vandaag nog wel en dan ga ik ongetwijfeld een wandeling maken. De hele dag thuis zitten, daar ben ik de persoon niet naar. Er staat wel al een straffe zuidwestenwind. Neen, ik ga eerst maar een kop koffie met wat erbij bij Annemiek organiseren. Misschien breekt na de koffie de zon door. Foto: nog een foto van de zonsopgang op 20 november 2009. Andere sluitertijd.
Zo stralend als gistermorgen de dag begon, zo zal het vandaag niet meer worden. Één grote grijze wattendeken beschermt ons tegen invloeden van buitenaf. Maar mist is erger. Er is weinig wind en de temperatuur buiten is best wel goed te noemen voor de tijd van het jaar. De tenten op het plein staan klaar om het Cool Event Scheveningen op 29 november te ontvangen. Ik wens iedereen een fijne dag. Foto: het aangepaste plein. Van de storm en de stormschade is niets meer te zien. Jammer van die twee verloren gegane iglo’s.
Vrijdag: genoemd naar de Germaanse godin Frya, de godin van het huiselijk geluk. Zo leerden wij het vroeger op school. Net als Wodan en Thor. Maar wie kent die namen nog. Frya komt niet meer voor in de Woordenlijst van de Nederlandse taal. Het gaat mij niet om die namen. Vrijdag wordt ook wel de ongeluksdag genoemd. Vandaag had ik een ongelukje. Tijdens de lunch, ik zat net aan een lekkere boterham met veel granen, beet ik ineens op een hart stukje. Al spoelende vond ik iets dat leek op een stukje noot. Maar het was geen noot maar de helft van mijn linkerbovenkies, ook wel verstandskies genoemd. Daar ging dan de helft van mijn verstand. Gelukkig kon een tandarts erger voorkomen. Het stopte er glasionomeer op en … voorlopig ben ik gered. Niet alleen ongeluk, maar ook een stukje geluk. Foto: een vrolijk herfstkleurtje
Een nieuwe dag geboren. De zon klimt aan de horizon. Geen morgenrood en dat zou volgens de volkswijsheid geen regen vandaag betekenen. Een zonnige dag voor de 62-jarige Herman van Rompuy. Eindelijk hebben onze zuiderburen een Europese topbaan binnengehaald en zeker niet de minste: de eerste “EU-president”. Proficiat. Ook een zonnige dag voor Scheveningen: na de ramp van het instorten van twee iglo’s wordt er nu weer hard gewerkt aan plaatsvervangende grote tenten. Het feest moet doorgaan. Ook een zonnige dag voor ons allen om te genieten van de fraaie dag, waar op de temperatuur zal stijgen naar 17 graden en in de zon en uit de wind nog enkele graden hoger. Zin in een terrasje? Doen, het is misschien de laatste keer dit jaar. Foto: zojuist geschoten.
De twee iglo’s zijn nu echt afgeschreven. In plaats daarvan komen er nu twee vierkante tenten: zo juist zijn ze begonnen met de opbouw. Er moet wel haast gemaakt worden, want voor je het weet is het 29 november, de dag waarop de officiële opening gaat plaatsvinden. Ik houd u op de hoogte van de vorderingen. Foto: aan het strand stil en verlaten. 18 november 2009
Gisteravond is er puin geruimd op het plein. De ingestorte iglo’s zijn verwijderd. Één iglo staat nog overeind. Die heeft zo gezien geen schade opgelopen door de storm, die gisteren onze kust teisterde. Op het bovendek van de pier was ik een eenling, toen de storm het hevigst was. Ik heb wel geprobeerd wat foto’s te maken. Ik zal er eentje plaatsen. Vandaag op de kust nog een stevige wind, windkracht 6 of 7, maar daar hebben we hier geen probleem mee. En… de zon gaat de hele dag schijnen. Uit de wind of in de bossen zal het zeer aangenaam zijn. Ik wens iedereen een vrolijk-zonnige novemberdag en misschien morgen nog veel fraaier. Foto: door de zuidenwind zijn de golven niet zo hoog maar wel veel venijniger.
Vanmorgen vroeg, om 05.14 uur fotografeerde is ze: de drie iglo’s op het plein voor ons appartement stonden trots naast elkaar op een verder verlaten plein. Vandaag zouden de eerste bewoners komen. Maar in plaats van bewoners kwam de wind. Aanvankelijk matig, maar in de loop van de morgen aanwakkerend tot storm windkracht negen. Ze hielden moedig stand, maar de grootste gaf het al spoedig op en omstreeks 14.00 uur kon ook de kleinere geen weerstand meer bieden. Hoe het verder gaat? Afwachten. De grootste iglo is onherstelbaar. De kleinere een vraagteken. Eén iglo houdt nog stand. De wind begint nu af te zwakken.
Gisteren was ik met Michiel naar Noord-Holland. In de ochtend nog wat bewolkt en erg fris, maar in de loop van de dag zonnig en in de zon en uit de wind behaaglijk. We hebben een aantal vogelkijkplaatsen bezocht en uiteraard veel foto’s gemaakt. De bijgevoegde foto is er daar één van. Toen ik thuis kwam stond er op ons plein twee iglo’s: een grote en een klein. Gisteravond laat is er nog een bij gekomen. Die foto zal ik vanmiddag wel plaatsen. Dan bent u weer op de hoogte van de voorbereidingen in Scheveningen van de decembermaand. Ook een deel van de kerstversiering is geplaatst, maar een kerstboom heb ik nog niet gezien. Die zal wel begin december komen, zodra Sinterklaas weer terug is naar Spanje.
Vandaag moet Michiel voor zijn werk naar Noord-Holland en rij ik voor de gezelligheid met hem mee. Niet alleen voor de gezelligheid, want het lijkt mij ook leuk eens in Noord-Holland, en dan wel in het noordelijke gedeelte van die provincie, rond te rijden. Foto’s maken van een andere natuur dan bij ons in de omgeving, van andere dorpen/steden en van andere luchten. Het weer ziet er goed uit: een aangename temperatuur en aangenaam herfstig warm. Ik wens iedereen een heel fijne dag.Foto: polderlandschap in Zuid-Holland.
Rechts ligt de Jacob Pronkstraat. Jacob Pronk is de grondlegger van de badplaats Scheveningen. Hij was het die in 1818 een zeebadinrichting in Scheveningen stichtte. Links de Wassenaarsestraat, van oudsher de verbindingstraat met Wassenaar. Recht voor u de Keizerstraat. De foto is genomen vanaf de boulevardkant. De kerk dateert van omstreeks 1466 en is het oudste monument van Scheveningen.
De Keizerstraat. De oudste winkelstraat van Scheveningen. Gelegen aan de noordzijde van wat eens het oude dorp was. Het oude dorp is gesaneerd en er staan nu sinds de jaren dertig van de vorige eeuw ‘moderne’ woningen. Alleen de Keizerstraat is gebleven. Een winkelstraat, waar boven veel winkels mensen wonen. Er is hier een mengeling van bouwstijlen. Het zou een prachtige winkelstraat kunnen zijn, maar in de winter is deze straat ook als eenrichting doorgaande weg opengesteld. Als voetganger kan je er dan beter niet gaan wandelen. Ik wandelde daar vrijdag en moest twee keer opzij springen om niet aangereden te worden. Maar een aantal winkeliers willen, dat hun klanten met de auto bij hen kunnen komen winkelen. Jammer voor de andere winkels en de koopgrage Scheveningers. Maar in deze straat is de Scheveningse lijfspreuk niet of niet meer ter sprake. Jammer. Misschien later. Foto: de Keizerstraat op zondag 15 december: een parkeerplaats met slechts een enkele wandelaar.
Zondagmiddag. Redelijk weer. Geen regen meer. De wind is wat gaan liggen en af en toe schijnt er een herfstzonnetje. Daarom toch maar weer even naar buiten gegaan. Fotocamera bij me. Wat foto’s gemaakt van de dingen, die binnenkort gaan verdwijnen i.v.m. de vernieuwing van de boulevard en de versterking van het achterliggende land. Hier en daar lijkt het wel op een opgraving. Maar over een paar jaar verrijst er hier een heel nieuw Scheveningen.Foto: het restant van de beeldentuinbij het museum Beelden aan Zee. Maar de beeldentuin komt terug.
Goede morgen, ook al schijnt het zonnetje niet en hangt er een dreiging van regen in de grijsgrauwe lucht. De regen kunnen we toch niet tegen houden. Dat is maar goed ook, want na de regen komt ook vandaag nog zonneschijn. Om acht uur ben ik al gaan wandelen door de duinen en over het strand terug. Je komt dan alleen maar de vroeg-opstaanders tegen, die van de duinen, het strand en de zee willen genieten. Het is niet koud buiten en we hebben het een tijdje droog gehouden. Maar als ik naar buiten kijk zie ik natte straten en regenspetters op de ramen. Na het tweede bakkie koffie met een kookie zal het er wel weer wat vriendelijker uit gaan zien. Bijgevoegde foto maakte ik vanmorgen.
Ik heb nog een lange lijst van bloggers, die ik nog moet bedanken en daar ga ik dadelijk aan beginnen. Ik schaam me een beetje, maar www is daar ook een beetje schuld aan. Tijdens het winkelen kwamen we een kerstboom tegen; aan zijn voeten stonden of zaten – met die lange rokken aan weet je nooit of ze nu staan of zitten – de Sinterklazen, die vandaag door heel Nederland crossen.
We weten allemaal wel wat www. betekent, maar vandaag heeft Annemiek er een andere betekenis aangegeven. Een soort opdracht, maar dan niet aan de computer, maar aan mij. Mijn taakopdracht voor deze zaterdag, waarop Sint Nicolaas en zijn Pieten op een aantal plaatsen in Nederland voet aan wal zetten. Voor mij betekent het vandaag: Werken, Winkelen, Wandelen. En als ik dan vanmiddag moe en onderuitgezakt in mijn stoel zit, dan zal ze doodleuk vragen: Loek, zou je dit of dat nog even voor me willen doen. En dan zal ik mijn vermoeide lijk met uiterste kracht weer dwingen en opstaan, om die nieuwe opdracht te vervullen. Ja, ja, wij oude mannen hebben een zwaar leven. Ik wens iedereen een fijne dag, waarop de volgende drie www van toepassing zullen zijn: Wat eten en drinken, Wat wandelen en Wat genieten van een mooie zaterdag.
Ledenevent. Waar halen ze dat woord nu weer vandaan?
"Ledenevent"; dat belooft wat, denk je dan. Gisteravond waren we uitgenodigd voor een ledenevent van de Rabobank. We werden ontvangen met een koffie en een koekje. Om 20.00 uur naar de grote zaal. Inmiddels had ik één lid gezien, dat ik kende, hoewel ik toch al bijna vijftig jaar lid ben van de Rabobank. Verder de hele avond geen kennissen; dat is wel erg saai. Tussen zo’n twee honderd man voel je je dan toch een beetje verlaten. Na een bijna anderhalf uur durend, slaapverwekkende gespreksronde in een benauwde en warme ruimte leek er wat amusement te komen onder het motto: Samen sta ik sterk. Zeker geen sterke presentatie. Daarna het genoeglijk samenzijn onder het genot van hapjes en drankjes. Ik was met de auto - en drink dan geen alcoholische drankjes – verzocht ik om een biertje zonder alcohol. Daar was echter niet op gerekend. Na een sinaasappelsapje en een paar hapjes zijn we weer naar huis gegaan. Voor mij volgend jaar geen ledenevent meer. Vandaag maar een ontspannende foto: de goede Sint. Morgen komt hij weer aan in de Scheveningse haven..
De Belgen hebben pech. In België wordt voor de PET flessen geen statiegeld geheven; in Nederland wel. Wat deden sommige Belgen? Zij verzamelden PET flessen en leverden die in Nederland in. En zo verdienden de Belgische aanbieders enkele miljoenen per jaar en verloor het Nederlandse bedrijfsleven enkele miljoenen. Binnenkort wordt hier een stokje voor gestoken. Nieuwe inleverapparaten kunnen nu de barcode op de fles lezen; daaraan is te zien of de fles in Nederland is uitgegeven en alleen dan wordt het geheven statiegeld teruggegeven. Daar hadden ze natuurlijk veel eerder aan moeten denken. Als Hollander zou ik denken: nou dan plak ik toch Hollandse barcodestickertjes op die flessen, want de flessen zelf hebben geen barcode. Foto: hier vind je geen PET flessen. Dit is een natuurgebied.
Heden avond de elfde dag van de elfde maand worden om elf uur en 11 elf minuten de prinsen Carnaval gekozen. Volgend jaar zullen zij op 16 februari de scepter zwaaien. Maar ongetwijfeld zullen zij al een paar dagen eerder glorieus worden ingehaald. Op 14 februari ligt Valentijn even dwars, maar daar zal niemand problemen meer hebben. Vandaag dus vier keer elf: 11.11.11.11. Het zal best wel weer een spannende avond worden. Veel plezier. Foto: ze hebben niets met prins carnaval te maken, maar één moet toch de leiding hebben.
Sinte Maarten, de koeien hebben staarten…. En zo zijn er heel veel liedjes, die door de kinderen gezongen worden op de avond vóór 11 november of op de dag/avond van 11 november. Wij kennen dat hier niet, wel in het zuiden van ons land. Vanmorgen heb ik eerst Annemiek geholpen met haar nieuwe PC: een e-versie. Nog een klein probleempje met de HTML-code, die is op haar toetsenbord niet geprogrammeerd. Maar daar komen we nog wel achter. De tekst is geen probleem, maar de in HTML vereiste tekens ontbreken en met speciale tekens wordt dit nog niet helemaal ondervangen. Even verder zoeken. Gezien het weer zal het toch wel thuisblijven zijn. We moeten er wel even uit voor de prik tegen de Mex.griep.
De weersverwachting? Ik heb er nog niet naar geluisterd. Ben het ook niet van plan. Het weer zal wel ongeveer hetzelfde zijn als gisteren en daar was ik tevreden mee. Gisteren reden er vanwege de herdenking 20 jaar val van de Berlijnse muur een stoet Trabi’s door Den Haag. Lang geleden: ik denk zo omstreeks 1970 had ik ook een Trabant. Ik heb er jarenlang met plezier in gereden. Ik herinner mij nog het geval, dat ik op weg naar Beverwijk in mijn sputterende Trabant ineens een plof achter mij hoorde. Mijn auto schoot vooruit en achter mij hing een zwarte wolk mist. Al de vuiligheid in de uitlaat was door de verhitting in een keer er uit geblazen. Mijn auto liep weer als een zonnetje, maar had wel een hoop vervuilde lucht achter zich gelaten. Foto: een stukje bijna-winterlandschap in de duinen.
We kunnen nog even van de schoonheid van de herfst genieten. En dat niet alleen in de bossen. Vrijdag waren we even bij de kaasboerderij en daar maakte ik deze rustieke foto. Het weer vandaag is uiteindelijke toch nog vrij goed uitgevallen. Voor iedereen: een prettige avond.
Annemiek roept al optimistisch: het ziet er niet slecht uit. En zij kijkt aan de voorkant van het appartement( de zeezijde). Ik echter zit aan de andere kant en kijk uit naar een door de mist verborgen stad en een enkele verlichte plek in het wolkendek. Nu moet ik wel toegeven dat een beslagen raam mij het uitzicht beneemt. Ik hoop dan ook maar, dat zij aan de goede kant zit. Één ding is zeker; het wordt een frisse dag. Foto: duinlandschap in de frisse zondagmorgen.
Even genoten van het mooie weer. Een korte wandeling naar de boulevard. Even zitten op een bank en de mensen die passeren observeren. Leuk om naar al die passanten te kijken. Foto: neen, op dit bankje hebben we niet gezeten. Dit bankje staat moederziel alleen in de duinen. In de maand mei zit ik hier soms om te luisteren naar de nachtegalen.
Even wat later dan anders. De vroege zon lokte mij naar buiten. Eerst mijn zondagochtendwandeling gemaakt. Met tintelende vingers wat foto’s gemaakt. En na de koffie, want die had ik wel verdiend, zit ik nu achter de computer. Zo te zien wordt het een veelbelovende dag met veel zon en lage temperaturen. Maar in de zon zal het behaaglijk zijn. Foto: langs het duinpad zag ik deze bedauwde bloemtak.
Ik dacht vanmorgen vroeg: als het een beetje mee zit, kan het best nog wel een aardige dag worden. Maar toen ik om 07.00 uur naar de radio luisterde …. Nee, misschien na de middag enige weersverbetering. Daar zullen we niet veel aan hebben: dan is het al weer bijna donker. Maar voor morgen zijn de weerprofeten wat positiever. Hopen maar dat ze gelijk krijgen. Vorig jaar 7 november maakte ik op een stralende herfstdag bijgevoegde foto. Misschien geeft dat toch weer een beetje fleur aan de dag van nu. Maar ook in huis kan het gezellig zijn. Je zit er droog en warm. Je hebt je hapje en je drankje en als het even droog is gaat misschien moeder de vrouw er nog even uit om aan de overkant een gebakje te halen. Hoop doet leven. Geniet van de dag: je krijgt hem gratis, voor niks.
Toch hebben we de zon vanmorgen even gezien. Om 8.21 uur maakte ik deze opname. Kort daarna verdween hij weer en eigenlijk hebben we hem daarna niet meer terug gezien. Toch zijn we de polder ingegaan: geen regen en weinig wind. Bij Gelderswoude hebben we een natuurgebied bezocht.
Zal die lichte streep aan de horizon betekenen, dat wij vandaag de zon zullen zien? Gisteren was het wel een echte regendag, hoewel wij zo vlak op de kust niet die plensbuien hebben gehad, die elders in Den Haag het verkeer grote problemen bezorgden. Vandaag moeten we er uit voor inkopen, misschien kunnen we ook nog een tochtje door de polder maken, maar dan moet het wel droog blijven. Vanavond weten we wat de dag ons gebracht heeft. Ik wens alle bezoekers van mijn blog een heel fijne dag. Foto: gemaakt om 8.12.
Ook hij zal er aan moeten geloven. Hij verdwijnt tijdelijk, omdat Scheveningen aangepast moet worden aan de toekomst. De Scheveningse boulevard gaat een stuk omhoog om het achterland tegen een eventuele stormramp in de toekomst te beschermen.
Bijgevoegde foto maakte ik gisteravond vanuit mijn appartement. En als ik nu naar buiten kijk, zie ik weinig verschil. Druppels op de ramen en vaag op de achtergrond het Kurhaus. Het is een donkere dag. Op de markt zal vandaag weinig te beleven zijn. Toch ga ik er even kijken. Van middag sport, maar dat zal wel niet de op de loop-sportieve wijze van verplaatsen zijn naar het fitnesscentrum. Dat zal wel de auto worden. Dan daar maar een extra sportieve actie ondernemen. Alles twee minuten langer bij voorbeeld. Vandaag buiten slecht, dan maken we het binnen toch goed. Prettige dag verder.
Soms weerlicht, soms donder, maar in de Palace Promenade staat de kerstboom. Zelfs sinte Maarten moet nog komen en Sinterklaas is nog onderweg, maar de Kerstman heeft zich al verstopt achter de boom. Ik wens iedereen een prettige avond en goedenacht.
In Scheveningen – de lucht is grijs, de wolken hangen laag, herfstweer – wordt al weer aandacht aan de Kerst gegeven. De eerste kerstboom staat al weer opgetuigd en de kerstslingers hangen al weer in de Palace promenade. De voorbereidingen voor een Cool Event Scheveningen – 29 november 2009 t/m 10 januari 2010 – zijn gestart: er komt een schitterende ijsbaan vóór het Kurhaus, een ijssculpturen-Iglodorp op het Palaceplein, een kerstconcert met C-United en een nieuwjaarsconcert Residence Big Band. En wij zitten er bijna bovenop. Binnenkort zet Sinterklaas weer voet aan wal in de haven van Scheveningen. Maar nu is het nog even herfst: veel bomen zijn hun bladeren al weer kwijt. De wind heeft weer vrij spel. Foto: al vast een voorproefje van Sinterklaas, vorig jaar gefotografeerd op de Scheveningseweg.
Als een grote oranjegele bal hangt de zon boven de stad. Geen ochtendrood: ochtendrood brengt water in de sloot, zegt een weerspreuk. Maar weerspreuken zijn net als weersvoorspellingen: ze komen niet altijd uit. Maar het geeft de mensen moed bij het begin van een nieuwe dag. Ik denk, dat het vandaag wel een buitendag zal worden. Annemiek gaat een paar uurtjes met haar vriendin op stap en ik ga misschien wel een fikse duin/strandwandeling maken. Ik wens iedereen een fijne dag. Foto: zonsopkomst, 3 november 07.59 uur.
Vroeger - en dan praat ik over de jaren 1944/1950 – werd de verwarming op school op 2 november gecontroleerd en konden we na een korte herfstvakantie op 3 november genieten van een verwarmd klaslokaal. In het najaar van 1944 was er vaak geen verwarming in de school; we mochten dan onze jassen aan houden. En als het al te koud was, werden we gewoon naar huis gestuurd. Dat vonden wij helemaal niet zo erg. Maar ook thuis brandde niet altijd de kachel en dan kropen we onder de dekens. Najaar 1944: we hadden het koud, we hadden honger, er was vaak geen elektriciteit/water/gas. Een periode uit je jonge leven, die je nooit zal vergeten. Maar we zijn er nog steeds en proberen iedere dag opnieuw van leven te genieten.
Allerheiligen. Eigenlijk had vandaag het zonnetje moeten schijnen. Gisteren waren we op visite in Noord-Holland vanwege de 65ste verjaardag van de broer van Annemiek. Vanmorgen wilden we via een route door de duinen terugrijden naar Scheveningen. In Haarlem ging het al fout: wegomleidingen. Gelukkig zijn we redelijk bekend in Haarlem, zodat we toch spoedig de goede weg naar huis te pakken hadden. Tot ongeveer Katwijk. De snelweg is afgesloten: wegwerkzaamheden. Wegomleiding houdt op na één bord: zoek het verder zelf maar uit. Eindelijk een verkeersbord gevonden richting Den Haag. Borden volgen en komen keurig terecht op de plaats waar de wegomleiding begon. Dan maar op eigen initiatief: richting Leiden en dan via de rijksweg Wassenaar – Scheveningen weer thuis. Route duur 2,5 uur, afstand ca 85 km.
