golvende eindeloosheid ruimte en licht weerkaatst in de eeuwigheid
Gisteren is geschiedenis morgen is toekomst vandaag leven we maak er iets moois van
water, mist, regen, samengevloeid in één beeld tot verwondering
hoog in de lucht door vleugels gedragen ongekende verten
ik wil als mijn tijd gekomen is stil wegglijden in de eeuwigheid waar geen licht is en geen duisternis waar geen dag is en geen nacht is maar alleen de stilte van het tijdloos samen zijn
Alle korreltjes samen maken het strand
ZEE EN WIND EN WOLKEN: SCHEVENINGEN, WAAR IEDEREEN WELKOM IS.
foto's en tekst: Loek de Koning. Als het werk gedaan is
Als het werk gedaan is
de zon achter de kim verdwenen is
de wereld verdwijnt in duisternis
de wijn in het glas geschonken is
er alleen de stilte van de avond is
dan hef ik het glas
op wat mij vandaag overkomen is.
28-02-2010
ongefrankeerd
De ergste buien hebben inmiddels België verlaten. Ik hoop dat de Belgen in de loop van de dag wat zon doorsturen. Kan ongefrankeerd aan mijn adres. Ik zorg dan wel voor de verspreiding. Maand februari is bijna achter de rug. Morgen begint de lentemaand. De vooruitzichten voor de nieuwe maand lijken gunstig. Dat mag ook wel na zo een natte en koude winter. Geniet van de dag.
Ik ben zojuist terug van een korte fietstocht. Met een camera bij mij; deze keer was het de camera van Annemiek. Zij wilde wat foto’s voor haar blog en aangezien zij van mij nog niet naar buiten mag, ben ik voor haar wat foto’s gaan maken. Onderweg – gisteren had ik dezelfde route gelopen en slechts hier en daar een ontluikend krokusje ontdekt – zag ik echt honderden paarse krokussen en nog veel meer sneeuwklokjes. En als de krokussen in bloei staan, dan gaan we denken aan Pasen en aan de lente.
Als ik op de buienradar kijk, dan lijkt het vandaag toch nog wel een aardige dag te worden. Naar ongeveer elf uur heeft de zon kans om ons even te komen verwarmen. Maar voor vanavond en morgen ziet het weer er niet zo fraai uit. Anders lijkt het met één maart te worden. De meteorologische lente, die op 1 maart begint, lijkt zonnig te starten. Maar het weerbeeld kan heel makkelijk veranderen: 1 graad afwijking kan van zon regen en van regen zon maken. In de natuur beginnen de bomen en struiken al te kleuren. Foto: gisteren gemaakt in het Westbroekpark op Scheveningen; zo ook de krokussen van gisteren.
waren ze er dan eindelijk. Op hetzelfde plekje als vorig jaar, maar wel een stuk later. De eerste verwilderde gele krokussen in de open ruimte, die ik in Scheveningen gezien heb. Eindelijk: nu gaat de lente toch beginnen.
Het is de laatste tijd iedere dag hetzelfde liedje. Voor veel mensen een klaagzang, want de lente wil maar niet echt doorbreken. De lente maand begint pas op 1 maart; nog één weekend winter; want maandag begint de lentemaand. De depressies blijven maar rondcirkelen; je zou er zelf bijna depressief van worden. Niet doen hoor! De zon achter de wolken wordt steeds sterker; er vallen al steeds meer gaten in het grijze wolkendek. En zodra de zon komt krijgt alles weer een nieuwe kleur. Laten we zeggen een lentekleur. Als het kan maken wij er een mooi weekend van. Zondag vieren wij dat wij achtenveertig jaar geleden elkaar het jawoord gaven. Ieder jaar is meegenomen en daarom vieren wij dat. Laten we hopen dat het een zonnige zondag wordt.
Soms moet je de natuur uitdagen. Ik wil weer genieten van de kleurige bloemen. Over zes weken staan de bollenvelden weer in bloei, maar daar heb ik nu niets aan. In mijn archief heb ik nog wat bloemen opgeborgen. Daaruit heb ik nu een paar foto’s geselecteerd en af en toe kan ik die u als presentje aanbieden.
Eergisteren maakte ik bijgevoegde foto van Annemiek; ze voelde zich niet helemaal lekker, maar er kon nog wel een lachje af. Nu heeft de verkoudheid echt toegeslagen en ligt ze met een verhit gezicht in bed. Het raam staat op een kier, zodat er wat frisse lucht binnen kan stromen, maar zij ligt hoestend goed toegedekt en lekker warm onder het dekbed. Misschien mag ze vanmiddag van mij een uurtje op om even met haar computer te spelen, maar ik ben een strenge heelmeester: rusten, veel drinken en frisse lucht, dan zal het verkoudheidsduiveltje weer snel op de vlucht slaan.
Sommige bloggers interpreteerden mijn berichtje van gisteren verkeerd. Zij meenden te moeten concluderen, dat ik met mijn blog zou stoppen. Niets is minder waar. Ik heb alleen gezegd, dat ik wat werk ga afstoten, maar dat had niets met het blog te maken. Ik onderhoud namelijk een grote website over Scheveningen. En voor deze grote site heb ik met mijn vriend goede afspraken gemaakt. Hij krijgt de domeinnaam en hij gaat die website verder ontwikkelen en beheren. Dat is een hele last van mijn schouders. Nee, mijn blog blijft bestaan. Ik krijg er nu zelfs wat meer tijd voor. En ik kan wat meer tijd besteden aan mijn website www.badplaats-scheveningen.nl, en mijn hobby fotograferen. Deze foto maakte ik op 12 februari 2008. De lente begon toen wel erg vroeg.
Het wordt vandaag een drukke dag. Een grote website van mij ga ik overdragen aan een vriend. Dat omvat heel wat werk en moet accuraat gebeuren. Langzaamaan ga ik een en ander afstoten en daardoor kan ik meer van mijn vrije tijd gaan genieten en krijg ik wat meer tijd voor andere hebbedingetjes. Het weer wordt wat beter en een fikse wandeling deze middag staat op het programma. Maar ook het blog vraagt mijn aandacht. Reacties beantwoorden en blogs bekijken is een aangename tijdspassering bij minder fraai weer, maar als het weer het toelaat dan ben ik liever buiten dan binnen. Ik wens iedereen een aangename dag. Foto: alvast een beetje lente.
Temperatuur plus 3; windrichting zuid; windkracht ongeveer Bft 3. Allemaal ingrediënten voor de start van een lentedag in februari. Alleen de zon heeft zich nog niet aangekondigd. Maar we gaan in ieder geval de goede kant op: voor de komende week wordt geen vorst meer verwacht. Sommige loggers reageerden op het verkeersbord van gisteren. Leuke reacties. Dit voor Nederland niet zo een onbekend bord – wij barsten van verkeersborden – kan je tegenkomen bij natuurgebieden, die niet toegankelijk voor het publiek zijn. Maar zo een bord hoort niet te staan aan de ingang van een parkeerplaats, die grenst aan een natuurgebied, maar aan de rand van het natuurgebied, dat in het onderliggende geval direct achter het parkeerterrein begint. Nu is dit natuurgebied een vrijplaats voor loslopende honden en spelende jeugd. De bordjes staan wel eens vaker verkeerd in Nederland. Foto: 22 februari 2009, maar misschien ook nog vandaag?
Gisteren was ik even met mijn dochter naar Hoek van Holland. Ik parkeerde netjes mijn auto naast de container op de foto, deed de deuren op slot en liep samen naar de plaats, waar zij moest zijn. Toen we terugkwamen stond ik voor een heel onaangename situatie. Een slagboom en een verkeersbord belemmerden mij. Om de slagboom heenlopen was wel op te lossen, maar dat verkeersbord, dat was veel erger: het terrein was verboden voor voetgangers. Overal kijken, waar die politieagent zich verstopt zou hebben. En met mijn ogen dicht, alsof ik niets kon zien, ben ik toch maar naar mijn auto geslopen. Gelukkig geen diender in de buurt. Foto: de betreffende locatie.
De zon schijnt vrolijk mijn kamer binnen. Het is al bijna kwart voor negen. Ik ben net uit bed. Ik heb vannacht het gehakketak gevolgd op de radio. En het slot van het liedje was: liefste 'k moet je gaan verlaten. Alle ministers en staatssecretarissen van de Partij van de Arbeid zijn opgestapt. Overblijft een rompkabinet met een aantal ministers en staatssecretarissen van CDA en CU. Nu mag Jan Peter Balkenende op bezoek bij de koningin om het ontslag aan te bieden van de PvdA en zichzelf met CDA en Cu ter beschikking te stellen. Een leuke opdracht is dat niet. Maar als je met zijn tweeën tegelijk door een smalle deur wil, dan wordt het vechten en zal de een de ander toch voor moeten laten gaan of anders zegt de een tegen de ander: liefste 'k moet je gaan verlaten. Foto: met het zonnetje van vandaag, mag je die rode paraplu wel inklappen.
Er viel gisteren wel wat te beleven in Scheveningen. Het startschot voor een nieuwe boulevard werd gegeven met een besloten bijeenkomst bijeenkomst in de Oude Kerk en vervolgens een kort vuurwerk op het strand. Het beloofde kopje warme chocolademelk is vrijwel aan ieders neus voorbijgegaan, maar beloftes moet je ook niet altijd als “echt geven” beschouwen. Ook van de live muziek en dans was weinig te merken. Maar het vuurwerk was wel duidelijk aanwezig, hoewel in de krant staat dat dit letterlijk enigszins de mist in ging. Ik was er bij, maar heb geen mist gezien, wel wolken meeuwen, die aanvankelijk rustig zittend op het strand, door het geknetter van het vuurwerk werd opgeschrikt. Één ding is nu wel duidelijk: de werkzaamheden zijn feestelijk begonnen. Maar er gebeurde nog meer op Scheveningen. Het leggen van het betonnen pad, dat ieder jaar langs de strandtenten wordt geplaatst, begon gisteren om 09.00 uur. Ik was als enige toeschouwer daarbij aanwezig. Toevallig had ik geen fotocamera bij me; ik ben snel naar huis gelopen om mijn camera te halen, en speciaal voor de foto werd ‘het leggen van de eerste steen’ officieel vastgelegd. Foto: de start van het strandpad.
Dat het badseizoen in aantocht is, is in Scheveningen nu al te merken. De bulldozers zijn bezig het strand te egaliseren en de betonplaten voor het wandelpad over het strand liggen klaar om in een rij geplaatst te worden. En zodra dat pad ligt staan in een mum van tijd de strandpaviljoens weer uitnodigend te pronken om bezoekers te ontvangen. Een zonnetje en een plaatsje uit de wind en de vroegbruiners zitten weer in de strandstoelen.Ik houd u op de hoogte. Foto: de bulldozer aan het werk.
De Belgen en de Nederlandse carnavalsvierders slapen nog of zijn ter kerke om het askruisje te halen: gisteravond en vannacht was het heel stil op het seniorennet. Carnaval zit er op en we moeten weer ruim een jaar wachten voor er een nieuw carnaval gevierd gaat worden: dinsdag 8 maart 2011. De zon staat al te glunderen boven de horizon. De dag begint goed. Koud (-3), maar zonnig. Nu weet ik wel, dat hij niet de hele dag zal blijven, want in de loop van de dag gaat het weer huilen van de regen, de sneeuw of hagel. Maar die zonballon wil ik niet gauw uit handen geven. De morgenstond heeft goud in de mond. En daar houd ik het voorlopig bij. Goede morgen, zon.
Gisteren kwam ik op het blog “jouwweb.nl” tegen. Toch eens kijken wat dat is. Jouwweb is een initiatief van de Technische Hogeschool Eindhoven. Gratis een eigen website maken. Meestal ga ik op dit soort aanbiedingen niet in. Ik ben tevreden met het seniorennet. Toch ben ik op die uitnodiging ingegaan. De opzet lijkt een beetje op sennet, maar bij jouwweb kan ik een lange tijd bouwen aan één doorlopend onderwerp. En uiteraard is dat weer Scheveningen, maar nu meer gericht op de natuur; veel prachtige foto’s en korte commentaren. Foto: toch is het geen zwart/wit opname.
We zijn al weer aan de tweede helft van de maand begonnen. Toe ik gisteren in mijn eigen archief zat te snuffelen ontdekte ik dat op 14 februari vorig jaar het eerste sneeuwklokje fotografeerde en op de achttiende de eerst gele krokus. Sneeuwklokjes zag ik dit jaar al eerder, maar de krokus heb ik nog niet gezien. Misschien in de loop van deze week. De temperatuur gaat weer wat stijgen, hoewel de thermometer vanmorgen op -4,5 stond. Ik begin mijn buik vol te krijgen van dit weer. Laat het maar snel lente worden. De lente, meteorologisch, begint op 1 maart. Nog even vol- en de kachel aanhouden. Foto:Het was gisteren wel druk op Scheveningen. Veel Belgische en Zuid-Nederlandse caranvalsvluchtelingen.
Nederland kan rustig slapen: Sven Kramer heeft zijn eerste gouden plak. Hoewel hij ongunstig geloot had, konden zijn belagers hem niet meer verbeteren. Op de televisie riep al een verslaggever: wij hebben een gouden plak. Onzin natuurlijk: wij hebben niet geschaatst; Sven deed het; hem komt alle eer toe. Voor hem vandaag een ‘happy Valentine’.Vannacht heeft het hier niet gevroren. De thermometer wees zojuist 1,5 plus aan. We gaan weer de goede kant uit. Ik wens iedereen ‘happy Valentine’ en een heel vrolijk carnaval. Foto: daar gaat hij... en zoveel...
Het is net of iemand vlokjes sneeuw keurig netjes naast elkaar heeft gelegd. Zo netjes en zo dun is de sneeuwlaag buiten op het plein. De oude sneeuw lijkt als bergjes af te steken tegen de nieuwe sneeuw. Een mooi gezicht, maar of ons balkon ging ik bijna onderuit, omdat ik de nieuwe sneeuwlaag niet onderkende. Gelukkig voor mij liep het goed af. De temperatuur is één graad onder nul. Vandaag worden op veel plaatsen carnavalsoptochten gehouden, zijn de Olympische winterspelen in Vancouver geopend en proberen de bloemverkopers hun laatste bos rozen voor Valentijn nog aan de man/vrouw te brengen. De zon had al lang op moeten zijn, maar heeft zich nog verstopt achter een lichtgrijze wolkenlucht. Afwachten maar wat het vandaag gaat worden. Iedereen wens ik een fijn weekend. En een ‘dankjewel’ voor het bezoek aan mijn blog. Foto: happy Valentine.
Annemiek en ik proberen twee keer per week onze conditie op peil te houden in de fitnessreuimte van een seniorencomplex bij ons in de buurt. Wij hebben ons daar in laten schrijven als zorgabonnee. Altijd makkelijk als er thuis iets misgaat. Je weet maar nooit. Piepende wagens lopen het langst. En dat Annemiek ijverig bezig is ziet u op bijgevoede foto onder het toeziend oog van de instructrice..
De thermometer geeft -4,5 aan. De vlag op het Kurhaus hangt er een beetje lusteloos bij. Om 08.01 uur komt de zon op. Boven de kim hangt nog wat lichte nevel. Het weekend begint stralend. Fris maar zonnig. Prima Valentijn- en carnavalweer. De komende dagen worden wat minder koud, maar de kans op licht sneeuw en/of regen blijft aanwezig. Voorzichtig dus in het verkeer. Feesten mag, maar de bestuurder van de auto e.d. moet nuchter blijven. Maak er een mooi weekend van.
In de zon en uit de wind is het best goed uit te houden, maar in de wind is het echt koud in Scheveningen. Met een heel dikke jas aan, een sjaal om en een wollen hoofddeksel en… de wind in de rug, dan gaat het goed, maar o wee als je de andere kant op moet. Nee hoor, blijf maar beter thuis. Foto: dat die vogels het niet koud hebben, begrijp ik niet.
Er waait een straffe wind en met slechts -1,5 graad voelt het aan als -9 graden. Maar de verwachting is dat de wind zal afnemen en misschien ook het zonnetje door komt; dan kan het toch nog een mooie winterdag in februari worden. Intussen wordt het steeds onrustiger in het zuiden van ons land en in België: het carnavalsweekend nadert. Hier in Scheveningen zijn sommige hotels al volgeboekt met zuiderlingen, die de huidige vorm van carnavalvieren ontvluchten. Andere mensen, de schoolvakantie begint morgen, staan al klaar om elders van een wintersport- of zonvakantie te gaan genieten. En ongetwijfeld zullen er weer veel oosterburen Scheveningen komen bezoeken om een frisse neus te halen. Op Scheveningen is iedereen wellekom, behalve oproerkraaiers: want die kunnen we missen als kiespijn. Foto: binnenkort zal deze strekdam ook onder het zand verdwijnen.
De straatlantaarns branden nog, behalve op ons plein: daar zijn ze al een maand of twee buiten werking. Maar onder de lantaarnpalen ligt sneeuw. Die trekt zich niets aan van licht of donker. Er hangt zo op het eerste gezicht geen zware bewolking. In het oosten kleurt de hemel zachtgeel tot zachtroze. Je zou zeggen dat de zon over een uurtje zichtbaar wordt. De temperatuur bedraagt bij mij op het balkon -5 graden. En dat is voor Scheveningen behoorlijk laag. Nu is het wel zo, dat de laagste temperatuur meest al de temperatuur is vlak voor zonsopgang, maar ik hoop toch maar dat die temperatuur snel wat hoger wordt. We hadden vandaag weg willen gaan, maar rijden in de sneeuw doe ik liever niet. Misschien verdwijnt de sneeuw snel, dan kunnen we altijd nog wel even weg. Ik wens iedereen met of zonder sneeuw een fijne dag.
Het weer viel best wel mee vandaag. Zo omstreeks een uur of tien kwam de zon door. Nu is hij sinds vier uur weer achter de wolken gedoken. Bij een rustige wind was het goed toeven buiten. De temperatuur schommelde zo omstreeks -1; in het zonnetje was het best aangenaam. Foto: zo maar een plaatje zonder bijbedoeling.
Ik kom u even een goede morgen wensen. Het weer van vandaag zal niet zo onaangenaam zijn als dat van vorig jaar. Bekijk maar eens de bijgevoegde foto, die ik vorig jaar maakte. Maak er een mooie dag van. Valt het weer wat tegen, maak er dan zelf mooi weer van: een zonnige lach in de morgen maakt van iedere dag een mooie dag.
Op 7 februari 2009 maakte ik deze foto. Het ijs ligt nog op het water, maar de zon scheen door de wolken en hier en daar was er wat blauw. Ook de sneeuwklokjes waren pas ontloken. Maar het was koud. Alleen de mist ontbrak. En waar mist is zijn de mensen vaak somber. Kou kan ons niet deren, mits het zonnetje ons een beetje streelt. Misschien morgen of overmorgen, maar alles duidt er op, dat de winter op zijn retour is en het voorjaar nadert.
Gisteren hebben we niet onbelemmerd kunnen internetten. KPN had last van een grote storing. Na een paar uur was de storing weer opgeheven. Wij vonden het al zo stil op het internet en konden soms ook niet op het blog komen. En dat net op een zo sombere zondagmiddag. Ondanks het mistige weer heb ik toch nog een aardige wandeling kunnen maken. Ik ben maar weer eens gaan kijken bij de zandsuppletie. Vanwege het slecht weer van de afgelopen dagen, was ik er al een tijdje niet geweest. Onderweg zag ik op veel plaatsen de sneeuwklokjes staan en kon me niet weerhouden er toch een aantal te fotograferen. Met die bloemetjes om je heen vergeet je de winter en krijg je weer lentekriebels. Daarom op deze opnieuw mistige dag een lenteoppeppertje in de vorm van een bosje lente-inluidende klokjes.
Gisteravond wezen eten in een Indonesisch restaurant. Een Indonesische avond met uitgebreid buffet en/of wok- en grill buffet en natuurlijk krontjong muziek: Donna Pessy & Gado Gado boys. Samen met een vriend, die wij een hele tijd niet gezien hadden. Jammer genoeg voelden zijn vrouw en mijn dochter zich wat grieperig en hadden mijn zoon en zijn vrouw al een andere afspraak. Scheelde wel aardig in de portemonnee. Kunnen we nog een keertje gaan. Misschien als we bij de Griek gaan eten zijn ze wel van de partij. We hebben de weg naar het restaurant bijna op de tast moeten vinden: zo erg was de mist bijna de hele dan. Ik heb wel een foto van de mist gemaakt, maar die zal ik maar niet tonen: dat zou deze dag ook zo mistig maken. Het ziet er voor vandaag wat vriendelijker uit. Nog wel een lichte mist, maar na de mist toch ook weer wat zonneschijn en een zwakke wind. Een beetje voorjaarsachtig. Foto: die zat ook lekker te eten.
We kunnen de Pier niet zien, We kunnen het Kurhaus niet zien, We kunnen de duinen niet zien, We kunnen Den Haag niet zien En we zien geen zon, Alleen maar mist rondom.
Hiermee is dan mijn huidige situatie omschreven. Maar de optimist in mij die zegt: “hij trekt wel op die mist”.
Foto: huwelijksaanzoek in de polder: 'wilt u met mij trouwen?'
De winter nadert zijn einde. Je ziet het in de natuur. De futen maken elkaar het hof en ook de meerkoeten lijken het voorjaar te voelen. Gisteren fotografeerde ik dit verliefde stelletje. Als je goed naar de koppetjes kijkt dan kan je hier een Valentijnshart ontdekken.
Een half uur vóór de zon opkomt, begint de ochtendschemering. Vandaag is daar nog niets van te merken. De lucht boven de stad is zwaar en grijs. Toch is de zonsopkomst om 08.14 uur. Maar denken, dat de zon zich een beetje verslapen heeft. Die vindt het vast niet leuk om nu op te staan, met zo een dikke wolk om zich heen. Misschien is hij vanavond niet zo lui en krijgen we een fraaie zonsondergang. Foto: zo kwam de zon op twee dagen geleden.
Het komt steeds vaker voor dat vooral bij mensen met een lagere schoolopleiding in plaats van het woordje “zij” (meervoudsvorm) “hun” gebruikt wordt. Volgens taalwetenschappers van de Radbout Universiteit Nijmegen – ik begin mij af te vragen of dit een hogere of een lagere schoolopleiding is – vinden dat taalgebruikers het woord “hun” terecht toepassen. Als voorbeeld geven zij aan: ‘zij liggen op bed’ kan zowel over lakens als over mensen gaan. Bij ‘hun liggen op bed’ begrijpt iedereen dat het om mensen gaat. Maar hoe zit het dan met ‘hun liggen in de wei’? Worden dan de koeien, schapen, mensen of alles tegelijk bedoeld? Want in dit zinnetje wordt er toch niet direct aan mensen, maar aan dieren gedacht. Maar hun zullen het wel weten, want hun hebben gestudeerd en hun hebben dan natuurlijk gelijk en hun hebben geen hogere opleiding genoten of hun hebben zitten slapen bij de lessen Nederlands taal. Foto: deze door mij gemaakte foto staat vandaag in Ad Haagsche Courant.
Nederland geliefd oord voor Belgische boeven; je kunt maar beter in een Nederlandse cel zitten dan in een Belgische. Vijfhonderd Belgische boeven komen logeren in de Penitentiaire inrichting Tilburg. In Nederland was er nog wel een plekje vrij om het overschot aan Belgische boeven onder te brengen. Hier staat wel Belgische boeven, maar misschien moet ik schrijven: gedetineerden in een Belgische gevangenis. Immers niet iedere gedetineerde is een Belg, het kunnen ook mensen uit andere landen zijn, die in België een misdrijf hebben begaan en daar voor moeten boeten in een Belgische gevangenis. Voor de Belgische gedetineerden zit er wel een nadeel aan: ik durf het haast niet te zeggen, maar we kennen in Nederland een liedje: ‘Vluchten kan niet meer, ik zou niet weten hoe’. Foto: een hele vlucht meeuwen.
Met een straffe zzw-wind zal het vandaag geen aangename dag worden om buiten te vertoeven. Gisteravond moest ik om 20.00 uur aanwezig zijn op de ledenvergadering van onze Vereniging van Eigenaars. Het zou een warrige vergadering worden was. Gelukkig had onze nieuwe voorzitter de touwtjes goed in handen. Zij – onze nieuwe voorzitter is een vrouw, maar ik vind het woord voorzitster geen mooi woord – sloot de vergadering om 23.45 uur. Ontspannen en tevreden, omdat in mijn ogen in de vergadering de juiste beslissingen waren genomen, kroop ik, na thuis nog even een slaapmutsje te hebben genomen, onder de wol. ‘Wel te rusten’ zei ik tegen mijzelf en tegen Annemiek en zweefde weg in dromenland. Foto: ochtendgloren in de duinen. Zo zag het er zondagmorgen uit. Nu is alles grijs en somber..
Maandag, 1 februari 2010: sprokkelmaand. Een nieuwe maand, de kortste van het jaar, maar een maand met beloftes. Valentijn; als we de oude “van Dale” er op na slaan, dan lezen we: “de dag die als de voorloper van de lente wordt aangezien. In Engeland en Schotland de dag waarop goede bekenden elkaar een wenskaart of klein geschenk sturen.” Maar ook een dag, waarop de commercie al snel ingespeeld raakte. Tegenwoordig moet zo ongeveer iedereen aan iedereen een kaart of geschenkje sturen. Heb je niet meegedaan aan Sinterklaas of Kerstfeest, dan heb je hier een nieuwe kans.Bijna gelijktijdig Carnaval: dit jaar valt Vastenavond op 16 februari, maar het feest begint al op vrijdag,12 februari. In ieder geval is februari een maand waarin de dagen echt duidelijk lengen: we gaan het nu in de morgen en de avond echt merken. De dagen lengen deze maand met bijna twee uur. Zo zag ik gisterochtend de nieuwe dag vanuit mijn werkkamertje. Nu is de lucht nog grijs.
