Luc Verbeke : Recente politieke en andere actualiteiten - Vlaamse Beweging - Frans-Vlaanderen - 150 eigen gedichten ( 1944 tot nu )
24-04-2008
Ereburgemeester Marcel Coucke
In onze gedachtenis blijft...Marcel Coucke:
Een burgemeester die voor Waregem veel heeft betekend. Hij stamde uit een Wakkense arbeidersfamilie. Zijn vader was een vriend van mijn vader. Hij werd geboren in Wakken op 1 mei 1920. Het gezin Coucke kwam echter in Waregem wonen en werken. Daar was de jonge Marcel heel actief in de kajottersbeweging en huwde er met Alice Tresignie. Hij werd bediende in een textielbedrijf en werd ook politiek actief in de gemeente,eerst als gemeenteraadslid, daarna als schepen en burgemeester. Hij bouwde een woning in de Nijverheidsstraat ( nu Zeswegenstraat ).
Hij is langdurig burgemeester geweest van Waregem ( 1971 - 1988 ) nadat hij eerst schepen was geweest ( 1947 - 1970 ). Hij werd ook verkozen als volksvertegenwoordiger en daarna als senator.( 1971 - 1988 ) Hij werkte meermaals mee aan de Frans-Vlaamse Cultuurdagen o.m. bij de hulde aan André Demedts in 1966. Hij realiseerde de bouw van een Cultureel Centrum in Waregem ( 1972 ) Als burgemeester verleende hij heel wat faciliteiten aan het KFV o.m. het gratis-gebruik van de infrastructuur van dit Cultureel Centrum op de Cultuurdagen en werkte zelf mee als eerste voorzitter van de werkgroep Economie-Overheidspersonen, samen met zijn collega de Nieuwpoortse burgemeester -senator Georges Mommerency. ( 1974 )
Hij was een graaggeziene figuur, vriendelijk voor iedereen, luisterend naar de mensen die hem aanspraken voor een en ander en bedachtzaam handelend bij het zoeken naar een oplossing.We zien hem nog staan aan zijn voordeur of ergens in een straat, rechtop met pijp of sigaar in de handen, luisterend naar een vriend of stadsgenoot Monkelend wikte altijd hij zijn woorden alvorens een beslissing te nemen voor wie bij hem kwam aankloppen.
Hij overleed in Waregem op 1 mei 1920. De foto is een afdruk van het bidprentje.
23-04-2008
Kardinaal Jan Schotte
Kardinaal Jan Pieter Schotte werd geboren te Beveren- Leie op 28 april 1928. Hij trad in bij de Missiecongregatie van Scheut in 1946 en hij werd priester gewijd op 3 augustus 1952. Tijdens de eerste jaren van zijn priesterschap leerde hij de Chinese taal met de bedoeling missionaris te worden in China. Hij studeerde canoniek recht in Leuven en Washington en nadat hij in Leuven vice-rector was geweest werd hij in Washington rector van de Congregatie. In 1967 trok hij als secretaris-generaal van de Congregatie naar Rome en hij bleef daar tot hij in 1972 bij de Romeinse Curie aan het werk ging. Paus Johannes II benoemde hem op 20 december 1983 tot titulair bisschop van Silli. Op Driekoningen 1984 werd hij in de Sint-Pietersbasiliek tot bisschop gewijd. Al een jaar later werd hij algemeen - secretaris van de bischoppensynode en tot aartsbisschop gewijd. Op 24 april 1994 stelde de paus hem aan tot curie-kardinaal.
Tijdens de gemeenteraadszitting van 3 mei 1994 werd hem in Waregem de titel van ereburger toegekend. Hij overleed te Rome op maandag 10 januari 2005. Hij werd geprezen als een goed organisator en hij begeleidde de paus bij menige reis. Hij was ook een sociaal bewogen priester die veel invloed heeft gehad in Rome o.m. in het sociaal beleid van Vaticaanstad. Hij werd begraven op de Campo Verano maar herbegraven, zoals hij het zelf had gewild, in zijn titelkerk Sint-Juliaan der Vlamingen, in het bijzijn van een honderdtal Vlamingen op 14 januari 2008. Pater Hugo Vanermen , rector van de Stichting Sint-Juliaan, noemde hem een bouwer van vrede en gerechtigheid. De plechtigheid werd geleid door Mgr. Vangheluwe en Waregem was er officieel vertegenwoordigd door burgemeester en schepenen. Na afloop van de plechtigheid verklaarde Hubert Schotte, broer van de kardinaal, zich ontroerd en gelukkig en hij zei ' Zo had onze Jan het gewild '
In het koor van de kerk staat een gedenkplaat met gegevens over zijn leven en werk, in latijnse tekst.
Info o.m. Het Nieuwsblad 11 januari 2005 en de stadsblog van Wareber ( Bernard Delange )
Jan Callens met Tony Verhaeghe
De nu tachtigjarige Jan Callens heeft al een heel actief leven in verscheidenheid van culturele prestaties achter de rug. In het stukje over de Waregemse Cultuurraad en het Cultuurcentrum hebben we al een aantal van zijn prestaties vermeld. Als vrijgesteld secretaris van het N.C.MV. nam hij de taak op zich om samen met burgemeester Marcel Coucke en jurist Henry Bouckaert de in 1954 ontstane Waregemse Kutuurkamer een officieel statuut te bezorgen. Zo ontstond op 10 juli 1963 het Kultuurverbond met Jan Van Cauwenberghe als eerste voorzitter en Jan Callens als eerste secretaris. In 1964 namen Jan Callens en Albert François contact op met Minister Van Elslande om te spreken over een Cultuurcentrum en dat is er dan ook gekomen in verschillende fasen. Het werd geopend op 16 september 1972. Dus hier was Jan Callens al heel verdienstelijk geweest. Maar er is meer. Nog tijdens de oorlog, in 1943, werden de bekende Zingende Sterren opgericht o.l.v. die andere lovenswaardige Waregemnaar Magloire Loquet. En Jan Callens was erbij als " kunstdeclamator" maar enkele jaren later als moppentapper. En moppentapper met de bijnaam Jan Wroet ( die alles wroet schone vond ) zou hij blijven tot op vandaag , met honderden optredens. Hij was ook van jongsaf een echt theaterman. Na de oorlog maakte hij zijn debuut bij Pogen en speelde daarna ook bij Kunst en Eendracht. Maar vooral bij de Zingende Sterren kon hij zich uitleven als schrijver en regisseur van een jaarlijkse revue in het Waregemse dialect. Zo was hij vorig jaar aan zijn 500e optreden toe in de schouwburg van het Waregemse Cultureel Centrum. Telkenmale waren er een tiental vertoningen met volle zaal. Ook voor de WTV is hij meer dan eens opgetreden.En dat alles in zijn vrije tijd...
Samen met Magloire Loquet beheert hij ook het archief van de Stichting Magloire Loquet. Tijdens de 52e Frans-Vlaamse Cultuurdag op zondag 26 september 1999 kwam hij er een tentoonstelling openen met materiaal uit dat archief o.m. over " Gezelle in Waregem ", grotendeels geschonken door de familie Verhaeghe. Bij die tentoonstelling werd toelichting gegeven door schepen Tony Verhaeghe ( jammer genoeg vroegtijdig overleden op 27 september 2000 ) en door Jan Callens zelf.
Op de foto zien we hem hier met Tony Verhaeghe bij die toelichting.
22-04-2008
Henry Bouckaert
Ook vriend Henry... Een figuur die in het Waregemse Cultuurleven van grote betekenis is geweest is Henry Bouckaert. Hij stamde uit een bekende Waregemse veeartsenfamilie. Hij werd geboren in Waregem op 17 mei 1920 en overleed onverwacht in Beigem op 18 september 1991, toen hij daar op bezoek was bij de bevriende familie Duchateau, na een jarenlange bijna bovenmenselijke strijd tegen allerlei kwalen, die hem fysisch dag en nacht veel last bezorgden maar hem geestelijk niet klein konden krijgen.
Voor het Komitee voor Frans-Vlaanderen was hij bijna vier decennia een belangrijk medewerker en als jurist een onmisbaar en volkomen onbaatzuchtig raadgever. Terwijl ikzelf secretaris bleef volgde hij in 1953 André Demedts op als voorzitter van het Waregemse Kunstverbond, waaruit onder zijn leiding de Waregemse Kultuurkamer zou groeien en in 1963 het Waregemse Kultuurverbond, nog later omgevormd tot de Waregemse Kultuurraad, die nog altijd bestaat, onder voorzitterschap van Nico Vandenberghe, uit Beveren-Leie. Die sprak trouwens, tijdens de begrafenisplechtigheid een lijkrede uit, waaruit we citeren: ' Vanuit zijn vele contacten met belangrijke figuren uit de kunstwereld kende hij als geen ander, de noden en behoeften van het plaatselijke sociaal culturele leven. Hij wilde er een breder perspectief aan geven en het optillen boven het amateurisme van een dorpsgemeenschap ' Het was deze laatste doelstelling die hem ook warm maakte voor onze Frans-Vlaanderen -werking gezien in het geheel van onze culturele Vlaamse ontvoogdingsstrijd, binnen en buiten onze grenzen. Vooral sinds de zeventigerjaren was hij heel actief in onze vereniging, die hij statutair een onderbouw hielp geven als vzw. Ondanks bijna blindheid, last en pijn was hij tot z'n laatste dagen graag op onze bijeenkomsten aanwezig en als kenner van kunst, filosofie, geschiedenis, religie en de hele wereldliteratuur kon hij urenlang blijven napraten of discussiëren over wat zijn geest bezighield. Hij wou, zoals toenmalig Pastoor- Deken André Vannecke het zei in zijn homilie: ' met zijn zoekende onrustige nieuwsgierigheid doordringen tot wat achter de dingen ligt ' Tot zijn laatste uren mocht hij rekenen op de trouwe zorgen van zijn echtgenote, Marie-Jeanne Amelynck, kunstenares, die ook tot op heden in het Waregemse culturele leven bedrijvig is.
21-04-2008
Guy Spitaels
Alle media-aandacht ging eind augustus naar Guy Spitaels, bij zijn overlijden op 80 -jarige leeftijd. Guy Spitaels, was de voorheen machtige partijvoorzitter van de PS in de jaren tachtig, zo machtig dat hij de bijnaam kreeg ' Dieu ' Ik herinner mij zijn handdruk toen hij in Kortrijk een tentoonstelling bezocht van regionale culturele verenigingen. Wij stonden daar ook met een stand over Frans-Vlaanderen en hij had daar veel interesse voor. Zoals hij waarschijnlijk ook deed bij andere stands, drukte hij mij vriendelijk de hand...Een reden te meer om zijn leven en loopbaan te volgen. Hij werd geboren in Aat op 3 september 1931. Hij stamde uit de katholieke burgerij van zijn geboortestad en studeerde daar aan een katholiek college . In 1955 wordt hij aan de KOL-UCL Dr. in de rechten en in 1957 in de Politieke en Sociale Wetenschappen. Kort daarna gaf hij zijn katholiek geloof op en werd vrijmetselaar. Meteen start hij in 1958 zijn academische carrière aan de ULB waar hij eerst onderzoeker wordt en later directeur van het Solvay-Instituut voor sociologie van 1958 tot 1968 en hoogleraar arbeidrecht en sociale economie van 1966 tot 1971. Daarna was hij ereprofessor van de ULB.
In 1961 wordt hij lid van de SP en van het MPW ( Mouvement populaire Wallon ) In 1973-74 was hij kabinetschef op het economisch kabinet van eerste minister Edmond Leburton, de laatste Waalse premier voordat Elio di Rupo die plaats in de Wetstraat 16 innam. In 1974 wordt hij niet verkozen als kamerlid maar wel aangeduid als senator. In 1977 wordt hij burgemeester van Aat en zou dat blijven tot 2000. In 1977 wordt hij verkozen als senator en wordt meteen minister van Arbeid in de regering Tindemans. Van 1979 tot 1982 is hij vice-premier en minister van Begroting ( later van Verkeer ) in de regeringen Martens I tot III In 1981 volgde hij André Cools op als voorzitter van de PS en hij zou dat blijven tot 1992. Hij werd vijf maal herkozen. In 1983 werd hij minister van Staat.
Bij de parlementsverkiezingen in 1987 behaalde de SP meer dan 40 % van de stemmen en Spitaels stapte toen in de regering van Martens III in een coalitie van christen democraten en de Volksunie met de socialisten. In de daaropvolgende jaren was Spitaels oppermachtig en gold hij als onaantastbaar. Zijn socialisme was veeleer pragmatisch en opportunistisch dan doctrinair. Hij was diepgaand beïnvloed door het Waals regionalisme en voorstander van een Belgische staatshervorming, waar hij in de jaren zeventig zelf heeft aan meegewerkt.
Op 6 januari 1992 ging hij de Waalse regering leiden als Minister- President. Dan moest hij het voorzitterschap van de PS opgeven.
In 1994 neemt hij ontslag als Minister-President na het uitbreken van het Agusta-schandaal. Inderdaad eind 1993 werd hij betrokken in het Agusta-schandaal. Hij zou smeergeld hebben aancaard voor de levering van 46 Agusta-helikopters. Twee andere PS-ministers waren er ook bij betrokken. Hij ontkende elke betrokkenheid maar een verklaring van een anonieme getuige ( die later Philippe Mouraux bleek te zijn ) werd hem fataal en werd veroordeeld tot twee jaar met uitstel.
Pas in 1995 verscheen hij weer op het politieke toneel als Waals afgevaardigde en als voorzitter van het Waals parlement tot in 1997. Bij zijn veroordeling in 1998 verloor hij ook vijf jaar van zijn politieke rechten maar bleef burgemeester van Aat tot 2000. Hij trok zich terug uit de politiek en schreef essays over de internationale politiek.
SP-kopstuk Willy Claes verklaarde over hem: ' Guy Spitaels was een grote persoonlijkheid op alle gebied, zowel academisch als politiek. Op politiek vlak heeft hij zijn stempel gedrukt op de jaren '80 en '90 van de vorige eeuw. Voor wie hem niet goed kende, kwam hij over als een sfinx. Wie hem wel kende kon goed met hem samenwerken.' Claes wees ook op de rol van Spitaels bij de ontwikkeling van de PS, die hij tot boven de 40 % van de stemmen wist te tillen. Maar hij speelde ook een belangrijke rol in het communautaire debat, waarin hij zich hard en resoluut opstelde. Daarnaast legde hij toch ook een grote zin voor een evenwichtig compromis aan de dag. Beide politici, Claes en Spitaels, stonden ook terecht in de Agusta-affaire, waardoor ze gedwongen werden ontslag te nemen: Claes als secretaris-generaal van de Navo, Spitaels als minister-president.
In 2011 was hij in Brussel slachtoffer van een overval. Bij de medische tests na het incident werd een hersentumor ontdekt. In september 2011 gaf hij nochtans nog een interview over de toekomst van België. Hij riep de PS en de MR op om samen te bepalen hoe ze Wallonië wensen te besturen. ' Dieu ' stierf zonder te geloven in God in Ukkel op 21 augustus 2012.
Ereburgemeester Yolande Dhondt
Op de foto zien we mevrouw Yolande Dhondt, nu ere- burgemeester van Waregem geworden sinds nieuwjaar 2007, tijdens haar toespraak op de 58e Frans-Vlaamse Cultuurdag op 25 september 2005 in het Cultuurcentrum De Schakel in Waregem. Na haar dankwoord nodigde ze de ruim driehonderd aanwezigen uit op een stijlvolle receptie die door het Waregemse stadsbestuur werd aangeboden. Voor de vele jaren van steun aan het Komitee voor Frans-Vlaanderen is de Raad van Beheer haar, het schepencollege en de hele gemeenteraad bijzonder dankbaar.
Mevrouw Yolande Dhondt kwam in de Waregemse poltiek terecht in 1976. In 1982 werd ze onder burgemeester Marcel Coucke schepen van Financiën en ze zou dat 18 jaar blijven.Op 1 januari 2001 werd ze zelf burgemeester en ze bleef dit tot 31 december 2006. Tijdens de installatie van de nieuwe gemeenteraad op 2 januari werd ze gehuldigd door de nieuwe burgemeester Kurt Vanryckeghem.
Zij heeft er o.m. voor gezorgd dat op dinsdag 10 juli 2007 in Waregem de derde rit kan starten van de Ronde van Frankrijk.
We vermelden nog dat zij haar burgemeesterschap combineerde met een lidmaatschap van de West-Vlaamse Provincieraad en dat zij ook bij de jongste verkiezingen voor dat mandaat opnieuw werd verkozen.
We mogen ook niet vergeten dat zij de eerste vrouwelijke burgemeester van Waregem is geweest en ook één van de eerste vrouwelijke burgemeesters van Vlaanderen.