Ik ben Martin Vanhee, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Maarten.
Ik ben een man en woon in Roeselare (België) en mijn beroep is met pensioen.
Ik ben geboren op 26/07/1955 en ben nu dus 66 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: corresponderen en zo van mensen houden en omgekeerd.
Eigenlijk geloof ik in het goede van de mensen ondanks alles, vriendschap en liefde zijn dan ook de sleutels in mijn leven. Want elke liefde heeft haar waarde al betaal je soms de prijs van pijn, verdriet en verlatenheid.
Sluit vriendschap met de bomen sluit vriendschap met de wind sluit vriendschap met de bloemen die je op de wereld vindt
Sluit vriendschap met de wolken sluit vriendschap met de maan sluit vriendschap met de sterren die aan de hemel staan
Sluit vriendschap met de golven de zee met eb en vloed maar vooral met alle mensen die je op je weg ontmoet
Broer Christiaan Vanhee
02.12.1956 - 28.07.2014
zijn dochter
Eline Vanhee
11.02.1986-14.05.2013
Volg jouw eigen weg soms kronkelend soms rechtdoor volg jouw eigen droom al lijkt hij vaag: ga ervoor!
Luister naar jouw kloppend hart het spreekt een eigen taal het kent jouw leven door en door het kent jouw verhaal.
Vertrouw steeds wat je voelt en twijfel nooit aan jezelf jij bent de zon, de maan, de ster, schitterend aan het hemelgewelf!
Een eeuwenoude priorij in de bergen is omgebouwd tot een meisjeskostschool waar recalcitrante dochters van bemiddelde ouders een middelbare opleiding volgen. De docenten zijn zusters van de orde en ongehuwde vrouwelijke leken, want mannen worden uit het klooster geweerd. Ook de dorpspastoor, die nog maar kortgeleden in de parochie werd aangesteld, is er niet welkom. Het is moeilijk een vervangster te vinden voor de vertrekkende technische klusjeszuster, en ten einde raad wordt de pastoor geraadpleegd. Op zijn voorstel wordt een jonge vrouw aangenomen, die als postulante in het klooster gaat wonen. Maar dan gebeuren er in en om het sombere gebouw raadselachtige ongelukken met, en verdwijnen er meisjes spoorloos. Ondanks het anti-mannenbeleid wordt de recherche, in de persoon van Manuel Pingo, ingeschakeld en samen met zijn assistenten ontraadselt hij de gebeurtenissen en vindt de verdwenen meisjes. De criminele inspirator en diens handlanger worden gevonden, met een onverwacht en dramatisch gevolg. De Moeder-overste herziet haar mening over mannen, en Pingo verzeilt in een al lang sluimerende liefdesrelatie.
Omdat en foto veel meer zegt dan woorden. je zal het maar voor hebben en dat vlak voor jouw deur.
Gemeente Hoegaarden - UPDATE: Het waterlek in de Pastorijstraat is ondertussen gemaakt. Het herstel van de wegen is is nog niet in orde. Men probeert dit zo snel mogelijk op te lossen. Er wordt een omleiding voorzien via Elst - Tommestraat
Je zal het maar voorhebben, dat was wat mijn zuster meemaakte, een zinkgat net voor haaar deur, net voor de plaats waar haar wagen geparkeerd stond. Het probleem is tijdelijk opgelost, want voor de werkmannen is het ook weekend! Stond haar wagen ietsje dichter...
Bijna 2 miljoen exemplaren van Cobens werk verkocht in Nederland en Vlaanderen
Imago en talent kunnen je rijk maken, maar maken ze je ook onschendbaar? Sportagent Myron Bolitar staat op het punt een grote slag te slaan. Maar als zijn belangrijkste cliënt een telefoontje krijgt van een voormalige vriendin – die door iedereen dood werd gewaand – dreigt de deal niet door te gaan. Myron is vastbesloten de waarheid te achterhalen en stuit op een beerput vol leugens en geheimen.
Jammer genoeg geen liefde zonder pijn met een geliefd huisdier maar de liefde zal altijd de pijn overwinnen en mochten ze ons vanaf de regenboogbrug een bericht kunnen sturen zou het zijn: geef de liefde die je ons gaf aan een ander die het zo nodig zal hebben Het zou een regenboogbericht kunnen zijn van wijlen mijn broer die op vandaag zijn verjaardag zou vieren, maar reeds zeven jaar ons totaal onverwacht verliet.
Mijn moeder had een buurtwinkel, één van de vele die na de tweede oorlog bestonden. Zij verkocht er algemene voedingswaren, huishoudgerief, lingerie en naaigerief tot zelfs kledij.
Op grote rekken stonden er pakken sulfers “Union Match” naast de “ça van seul” producten voor de stove- en schoenpoets, zoeketekoek van “De werkende bij”, pudding poeder “Pak me mee”, “sunlicht “ zeep en zwarte zeep met “Selder soud” of soda kristallen in wrak en “Hostens koffie” uit de ton.
Er was boter en eieren rechtstreeks van de boer maar ook “Solo margarine”, melkerijboter en de in de jaren ’50-60 de zeer gevraagde gezouten boter “Reda” van Rebry uit Wevelgem en de diverse kazen van “Triporteur” uit Wervik.
Langs de andere kant van de winkel lagen er hele rollen stoffen per meter met knopen, stikzijde en “tiretten” in vele lengtes voor wie zelf naaide.
Een deel van haar klanten kwamen haast dagelijks over de vloer. Zij kende die van buiten en van binnen. Zij vernam de “goe en kwa maren “ van het dorp.
Statistieken is misschien het verkeerde woorrd, maar vanaf ongeveer het begin van het bloggen noteerde ik nauwgezet hoe veel bezoekers en reacties op een artikel kreeg. Ik ben daar mee begonnen begin maart 2006. Ik noteerde zelfs op welke dag ik de meeste bezoekers had. Hoe ijdel allemaal toch, maar ik kon moeilijk die statistiek opbergen.
Ik heb daar voor mezelf soms een nota bijgeschreven, bijvoorbeeld een bijzonder bezoek van een medeblogger. Later heb ik die statistiek ook gemaakt voor mijn blog 'geloven' en nog later voor het blog 'janfrans'. Ondertussen heb ik al een tijd gestopt met alles bij te houden. straks gaat een pak briefjes de prullenbak in. En dat na 15 jaar.
Zo lang zijn de meesten onder ons al aan het bloggen en we zullen doorgaan, met of zonder statistiek.
Wraak serveer je het best ijskoud. Charly is een meisje van achttien. Ze heeft in haar jeugd vreselijke gebeurtenissen meegemaakt, maar daarmee is ze in het reine. Zegt ze. Charly en Allison studeren allebei psychologie. Razend knappe Allison staat graag in het middelpunt van de belangstelling, terwijl Charly liever niet opvalt. Op een dag zoekt Allison contact met de engelachtig mooie Charly. Hoewel ze elkaars tegenpolen zijn, vinden ze elkaar in een stoeierige relatie. Sven en Melissa wonen sinds kort in hun eigen huis in een rustige verkaveling. Een droom die uitkomt en een paradijs voor hun dochtertje Amanda. Door hun nieuwe huis kunnen ze zich maar weinig uitjes veroorloven, maar op een dag besluiten ze zichzelf op een intiem etentje te trakteren. Als Melissa in de loop van de avond naar de babysit thuis belt, krijgt ze geen antwoord.
Doe al het goede dat je kunt met de middelen de je hebt op de manier die je gewoon bent op de plaats waar je staat in de tijd die je gegeven is voor de mensen die je kent zolang het mogelijk is.
Geef mij uw goddelijke goedheid. Maagd vol van genade, Vrouwe van de glimlach, Herstel in mij de goddelijke goedheid, Leer mij te genezen wie ik heb verwond, Dat mijn lippen mogen overtromen van tederheid, Vol woorden van liefde die vrede brengen.
IK GA VOOR VERDRAAGZAAMHEID!
Dit kaarsje kreeg ik uit dank, maar er werd me gevraagd het te laten branden voor elkaar. Op mijn beurt geef ik dit licht door aan anderen, uit dank; als teken van hoop misschien, maar vooral als bevestiging, of nog meer als aanmoediging voor mensen die het nu echt nodig hebben. IK WIL ER ZIIJN VOOR U!
Als ik in India ben, is dat een groot wonder, dan wil ik er zoveel mogelijk zien.
Ik ben zo verliefd op dit land, deze nieuwe wereld, waarin ik geleidelijk een ander mens wordt.
India is zo'n boeiend land, een fascinerend land van paleizen en tempels van goden en godinnen, van Hindu's, Siksen enz….. , van kasten en paria's.
India is een land waar alles anders is als bij ons, India maakt een ander mens van u.
Wie India heeft bezocht, zal nooit meer zijn zoals voorheen was.
U leert relativeren, U gaat inzien dat er nog en andere kant aan het menszijn zit, dan die welke u hier in de luxueuze,. gehaaste, westerse wereld leerde kennen
U zult het begrip 'Tijd' anders gaan interpreteren.
Tijd bestaat immers niet in India.
Het is de gehaaste mens die de tijd heeft gemaakt .
En in India hebben de mensen geen haast.
Wie door de gids van het reisbureau van het ene monument naar het andere wordt gejaagd, zal uiteraard weinig van India leren kennen en begrijpen.
India behoort u in alle rust te leren kennen,
Doe het rustig aan, de eerste dagen niet alleen om aan het klimaat te wennen, maar veeleer om te herstellen van de cultuurschok, die u bij een eerste kennismaking met India onherroepelijk oploopt.
Ontvlucht de schok niet.
Ga hem tegemoet en verwerk hem.
Dan zult u inzien dat niet al het negatieve negatief is, dan zult u leren begrijpen waarom de armoede, die wellicht helemaal geen armoede is bestaat en waarom het verschijnsel bestaat zoals het bestaat .
Dan zult u van uw vooroordelen over India gaan houden .
U zult ernaar verlangen en gaan behoren tot de grote schare mensen die iedere kans aangrijpt om weer te kunnen genieten van de mooiste en ontroerendste ervaringen die zij in hun leven deelachtig zijn geworden: de ervaringen die India hen heeft geboden en weer zal bieden.
Ik ben Martin Vanhee, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Maarten.
Het zou een regenboogbericht kunnen zijn van wijlen mijn broer die op vandaag zijn verjaardag zou vieren, maar reeds zeven jaar ons totaal onverwacht verliet.
