hallo allemaal, Bedankt voor de reacties. Gek he Herbert, de zon is zo sterk hier dat het gelijk alle berichten knal geel kleurt hier. Wel vrolijk en je bent gelijk wakker als je het leest. De tijd vliegt voorbij hier zoals altijd. steren ben ik met Jelle en Elena het dorp ingelopen. Van alles bekeken en toen op de terug weg een film gehuurt, Miss Potter. Ik kende het al van de biscoop maar Lauren, die hier is, en de rest kende het niet. Gaat over Beatrice Potter (Peter Rabbit boeken)en haar leven.Heel boeiend. Vanmorgen hebben Elena en Jelle en ik aan de slag gegaan met de rest van de dennennaalden. Het is verplicht hier om alles 10 feet van het huis op te ruimen ivm brand gevaar. Ik vertelde Jelle dat hij ze eerst moest tellen vordat ze in de zakken ging maar daar trapte hij niet in. Al met al anderhalve truck vl met vuilniszakken vol met dennennaalden. Zo an het weer een jaar vooruit. Daarna gingen Elena Jelle, Lauren en ik naar het plaatste Hemet toe om te winkelen. Ik zou een burvrouw terug rijden die daar voor onerzoek was voor ogen een hoogwaarschijnlijk niet terug kon rijden. Toen we halve wegen waren belde ze om te zeggen dat ze toch kon rijden. Lauren heeft me dus afgezet bij Pam in ik ben gelijk weer de berg op gereden samen met haar. Ben nog nooit zo snel uit en weer thuis geweest hier. De enige reden waarom ik naar Hemet toe wou was om te kijken naar die duivenmordenaar winkel. Elena zou er naar toe gaan en foto's nemen. Als het nog niet opgelost is zal de volgende stap zijn, hem bellen (Ken, the manager) om maar te vertellen dat ik naar de krant toe stap. Hopelijk zal ik blj verraast worden door Elena die mij zal vertellen dat ze andere spul hebben hangen inmiddels en dat het probleem opgelost is. Ik heb alle teefoon nummers klaar liggen en vermoed dat het bericht anders zal zijn. Al met al kwam ik thuis uit Hemet en toen bleken er drie wild vreemde mensen in huis te zitten. Ze hadden van mijn vader gehoord in de Nature Center en die wilde kijken naar zijn werk. Hele aardige mensen van Noord California. Zoals altijd zegt mijn vader," laat ze niet binnen ze komen gewoon kijken en dan gaan we rusig aan doen." en daan zegt mijn moeder altijd tegen de mensen " Come inside for a cool drink" Al met al zit je een tijd te kleppen met elkaar en dan is de dag al bijna weer om. Ik ga nu maar gauw verder. Even fluit en piano studeren voordat de meut weer terug is. Begrijp mij goed, wel gezellig allemaal. Hoop dat alles goed is daar Ik hoode van Jelle dat het noodweer is in Nederand. Hoop dat het nu beter is allemaal. Tot gauw en lieve groet, Marian
Beste allemaal, Hier dan de eerste blog. De stand van zaken zijn, Otto ene Els zijn weer veilig in Nederland en Elena en Jelle zijn veilig aangekomen in California.Ik had ze gisteren opgehaald uit LA na een gezellige dag winkelen met mijn zus. Ze waren mooie op ytijd aan en mijn zus en nichtje kwamen mee om ze te begroeten op het vliegveld. Na een auto rit van 3 uur waren we in de bergen bij mijn ouders. Even kletsen en dan maar naar bed toe want het was inmiddeels middennacht. Vanmorgen zaten we allemaal om 7.30 fris (????) en fruitig aan het ontbijt. Later op de ochtend zouden we een "dedication ceremony" hebben van twee Indianen.Mijn vder had een ontwerp gemaakt voor een hek om een heilg gebied en dat werd geplaatst.Eerst hadden we een picknick en toen met een paar Indianen liedjes afgesloten. Wel gezellig maar het liep ontzettend uit. We zitten hier tenslotto op Idyllwild tijd. De Indianen mevr. kwam mee naar mijn ouders huis toe om zijn beelden te bekijken. Daarna samen wat gedronken en toen kwamen de echte Indianen verhalen. Heel leerzaam en boeiend. Ondertussen waren Jellen en Elena naar de paarden toe van de buren. En..... ja wel.....Jelle heeft voor het eerste paardgereden. Het ging heel goed maar of hij straks nog kan zitten moeten we even zien. Lauren, de kersverse bruid is ook hier voor een paar dagen. Ze gaat het website van mijn vader even updaten. Fijn dat ze er is en ze heeft evel foto's van de bruiloft mee, heel leuk. Ik ga nu verder met het avond eten klaar maken. veel liefs allemaal en tot morgen, Marian